အနတ္တပုံရိပ် ဓားရည်ရွယ်ချက်

ဆောင်းဦးလွန်၍ ဆောင်းဝင်ခဲ့ပြီး၊ နွေဦးရောက်သော် ပန်းများပွင့်လန်းခဲ့ချေပြီ။

လီချန် တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံနေသည်မှာ လဝက်ခန့် ကုန်လွန်သွားခဲ့၏။

အချိန်ပြခေါင်းလောင်းစင်ရှိ လူများကမူ လီချန်၏ တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံမှုသည် ဟန်ပြသက်သက်သာဖြစ်ပြီး ဆယ်ရက် သို့မဟုတ် လဝက်ခန့်အကြာတွင် ထွက်လာလိမ့်မည်ဟု အစပိုင်းတွင် ထင်ခဲ့ကြသည်။ သို့သော် ဤမျှကြာမြင့်သော အချိန်ကုန်လွန်ပြီးနောက်တွင်ပင် လီချန်သည် လှုပ်ရှားမှုတစ်စုံတစ်ရာမရှိဘဲ ထွက်မလာသေးသည်ကို မည်သူမျှ မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။

"စစ်မှန်သောပုံရိပ်အဆင့် ဓားရည်ရွယ်ချက်ကို ဖောက်ထွက်ဖို့က အဲဒီလောက်တောင် ကြာတတ်လို့လား"

ကျိုးပုဖိန်သည် စိုးရိမ်ပူပန်လာခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် သူသည် ဓားရည်ရွယ်ချက် စစ်မှန်သောပုံရိပ်အဆင့်သို့ ထိုးဖောက်သည့်အခါ မည်သို့ဖြစ်မည်ကို ဂိုဏ်းရှိ ကောင်းကင်ဘုံသားတစ်ယောက်ဖြစ်သော အကြီးအကဲ ချင်စုန့်အား အထူးတလည် သွားရောက်မေးမြန်းခဲ့၏။

အကြီးအကဲ ချင်စုန့်သည် လီချန်က စစ်မှန်သောပုံရိပ်အဆင့် ဓားရည်ရွယ်ချက်သို့ ဖောက်ထွက်တော့မည်ကို အံ့ဩပုံမရချေ။ ဤလီချန်သည် ထိုလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ဘိုးဘေး၏ မျက်နှာသာပေးခြင်းကို ခံရသူ မဟုတ်လော။

"အကြီးအကဲ ကျိုး၊ စိတ်ပူစရာမလိုပါဘူး။ စစ်မှန်သောပုံရိပ်အဆင့် ဓားရည်ရွယ်ချက်ကို ချိုးဖောက်တာက လူတစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် မတူပါဘူး။ လီချန်ရဲ့ ချိုးဖောက်မှုက နည်းနည်းထူးခြားနေတာ ဖြစ်နိုင်ပါတယ်"

အကြီးအကဲ ချင်စုန့်က ဆိုလေသည်။

ထိုဘိုးဘေးသည် လီချန်၏နောက်တွင် ရှိနေသဖြင့် စိုးရိမ်စရာ တစ်စုံတစ်ရာမရှိသည်မှာ သေချာသည်။

ဖြစ်နိုင်သည်မှာ ဤတံခါးပိတ်ကျင့်ကြံမှုသည် ထိုဘိုးဘေးမှ အထူးညွှန်ကြားခဲ့ခြင်း ဖြစ်နိုင်၏။

ကျိုးပုဖိန်သည် ဤစကားကို ကြားပြီးနောက် စိတ်သက်သာရာရသွားသည်။

......

မြေအောက်ခန်းအတွင်း။

လီချန်သည် သူ၏မျက်လုံးများကို ဖြည်းညင်းစွာ ဖွင့်လိုက်ရာ သူ၏အကြည့်တွင် လောကဓံကို ဖြတ်သန်းခဲ့ရသည့် ခံစားချက်များ ပါဝင်နေသည်။

သူသည် လဝက်ခန့်သာ တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံခဲ့ခြင်းမဟုတ်ဘဲ အလွန်အလွန် ရှည်လျားသော အချိန်ကာလတစ်ခုအထိ ကျင့်ကြံခဲ့သကဲ့သို့ ဖြစ်နေ၏။

"အနတ္တပုံရိပ်အဆင့်ကို ထိုးဖောက်ရတာ ဒီလောက်ခက်ခဲလိမ့်မယ်လို့ မထင်ခဲ့မိဘူး"

လီချန်သည် စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

မည်မျှအချိန်ကုန်လွန်သွားသည်ကို သူ မသိသော်လည်း၊ အနတ္တပုံရိပ်အဆင့်သို့ ထိုးဖောက်နေသည့် ထိုထူးဆန်းသော အခြေအနေတွင် သူသည် အိပ်မက်တစ်ခုပြီးတစ်ခုသို့ ဝင်ရောက်ကာ ဘဝအမျိုးမျိုးကို ဖြတ်သန်းရသကဲ့သို့ မယုံနိုင်လောက်အောင် ရှည်လျားသော အချိန်ကာလတစ်ခုအထိ ဇွဲရှိရှိ ကြံ့ကြံ့ခံခဲ့ရ၏။

ဘဝပေါင်းထောင်သောင်းတွင် မိမိကိုယ်ကို ဆုပ်ကိုင်ထားရခြင်း။

အကယ်၍ သူသည် ထိုဘဝများထဲမှ တစ်ခုခုတွင် မိမိကိုယ်ကို ပျောက်ဆုံးသွားခဲ့ပါက သူသည် ပျက်စီးသွားပေလိမ့်မည်။

သို့သော် နေ့စဉ် ခေါင်းလောင်းတီးသံသည် သူ့အား ဘဝတစ်ခုချင်းစီမှ အမြဲတမ်း နိုးထစေနိုင်ခဲ့ပြီး ဘဝအသစ်တစ်ခုသို့ ဝင်ရောက်နိုင်စေခဲ့သည်။

ဤသို့ဖြင့် အထပ်ထပ်အခါခါ ဖြစ်ပျက်ခဲ့၏။

ယနေ့အထိတိုင်အောင်ပင်။

သူသည် နောက်ဆုံးတွင် အိပ်မက်များမှ လွတ်မြောက်ခဲ့ချေပြီ။

သူသည် မိမိကိုယ်ကို ဆုပ်ကိုင်ထားနိုင်ခဲ့ပြီး သူ၏စစ်မှန်သော သဘာဝကို ဆုပ်ကိုင်ထားနိုင်ခဲ့ကာ ဘဝပေါင်းထောင်သောင်း၏ လွှမ်းမိုးမှုကို မခံခဲ့ရပေ။

ဤသည်သာလျှင် စစ်မှန်သော အနတ္တပုံရိပ်အဆင့် ဖြစ်ပေသည်။

ရုတ်တရက် လီချန်၏ စိတ်နှလုံးသည် လှုပ်ရှားသွား၏။ သူသည် နောက်ဆုံးအချက်အလက်များကို စစ်ဆေးရန် စနစ်မျက်နှာပြင်ကို ဆင့်ခေါ်လိုက်သည်။

ကောင်းကင်ဘုံသား (အဆင့်မြင့် ၉၉/၁၀၀)။

အချိန်ခေါင်းလောင်း (ဝိညာဉ် ၅၃၆၅/၁၀၀၀၀၀)။

မဟာမြစ်ဓားချီ (တတိယအဆင့် ၁/၁၀၀)။

နှလုံးသားမဲ့ဓားရည်ရွယ်ချက် (အနတ္တပုံရိပ် ၁/၁၀၀)။

သွေးနှင့်ချီစွမ်းအင်နယ်ပယ် (ဒုတိယအဆင့်မြင့်အခြေအနေ ၇/၁၀၀)။

ခြင်္သေ့ကုလားအုတ်တောင်တန်း အစီအရင်ကျမ်း (အဓိကပြီးမြောက်ခြင်း ၂၁/၁၀၀)။

နှလုံးသားမဲ့ဓားရည်ရွယ်ချက်သည် အနတ္တပုံရိပ်ဘုံသို့ ခြေလှမ်းဝင်ရောက်သည်နှင့် မဟာမြစ်ဓားချီသည်လည်း တတိယအဆင့်သို့ ချောမွေ့စွာ ဝင်ရောက်သွားခဲ့သည်။

ပထမအဆင့်မှာ ကောင်းကင်ပုံရိပ်များကို ဆင့်ခေါ်ကာ ၎င်းတို့ကို ဓားချီမြစ်တစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲခြင်း ဖြစ်သည်။

ဒုတိယအဆင့်မှာ ဓားနယ်ပယ်တစ်ခုကို ဖွဲ့စည်းခြင်း ဖြစ်သည်။

တတိယအဆင့်မှာ အနတ္တပုံရိပ် ဓားရည်ရွယ်ချက်ကို ဗဟိုအဖြစ်အသုံးပြုကာ ဓားနယ်ပယ်နှင့် ပေါင်းစပ်ပြီး နောက်ဆုံးတွင် ဓားဘုံတစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲခြင်း ဖြစ်သည်။ ဓားဘုံအတွင်းတွင် ဓားသည် အချုပ်အခြာဖြစ်ပြီး လက်နက်အားလုံးသည် လက်နက်ချရပေမည်။

သွေးနှင့်ချီစွမ်းအင်နယ်ပယ်၏ ဒုတိယအဆင့်မြင့်အခြေအနေမှာမူ တိုးတက်မှုသည် ၇ သို့သာ ရောက်ရှိသေးသည်။

အခြေခံအားဖြင့် တစ်နှစ်လျှင် တစ်မှတ် တိုးတက်ခြင်းဖြစ်၏။

ဤအရှိန်မှာ အလွန်နှေးကွေးလှသည်။

ခြင်္သေ့ကုလားအုတ်တောင်တန်း အစီအရင်ကျမ်း၏ တိုးတက်မှုသည်လည်း အလွန်နှေးကွေး၏။ နှစ်ပေါင်းများစွာကြာပြီးနောက် တိုးတက်မှုသည် တစ်ဆယ်ကျော်မှတ်သာ တိုးတက်ခဲ့သည်။

လီချန်သည် ရုတ်တရက် သူ၏မျက်လုံးများကို ထပ်မံမှိတ်လိုက်ပြီး သူ၏စိတ်ထဲတွင် စစ်မှန်သော ဓားတစ်ချောင်းကို ခံစားလိုက်ရသည်။

၎င်းသည် ဓားအရိပ်တစ်ခု မဟုတ်တော့ချေ။

၎င်းသည် အစစ်အမှန်ကဲ့သို့ ထိတွေ့ကိုင်တွယ်နိုင်ပြီး အချိန်ခေါင်းလောင်း၏ အရိပ်ကို ဝန်းရံလှည့်ပတ်နေဆဲဖြစ်သည်။

ဤဓားသည် အလွန်ထူးခြားပြီး မျက်နှာစာပေါင်းများစွာ ပါဝင်နေဟန်ရှိကာ တစ်ခုချင်းစီသည် သူအိပ်မက်ထဲတွင် ဖြတ်သန်းခဲ့ရသော ဘဝတစ်ခုကို ကိုယ်စားပြုနေ၏။

၎င်းသည် အနတ္တပုံရိပ်ဓားကို ကိုယ်စားပြုသည်။

ရုတ်တရက် လီချန်သည် အနက်ရောင်သံလက်စွပ်မှ ဓားရှစ်ချီးကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ စိတ်တစ်ချက်ဖြင့် သူ၏စိတ်ထဲရှိ အနတ္တပုံရိပ်ဓားသည် ပျံထွက်လာပြီး ဓားရှစ်ချီးထဲသို့ ပေါင်းစပ်ဝင်ရောက်သွားသည်။

တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် ဓားရှစ်ချီးသည် တုန်ခါသွားပြီး ပြင်းထန်သော အလင်းရောင်ဖြင့် ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။

သို့သော် ၎င်းကို လီချန်၏ အနတ္တပုံရိပ် ဓားရည်ရွယ်ချက်က ပိတ်ဆို့ထားသဖြင့် မလွတ်မြောက်နိုင်ခဲ့ပေ။

ခဏအကြာတွင် ဓားရှစ်ချီးမှ အလင်းရောင်သည် ငြိမ်သက်သွားပြီး ၎င်းသည် ရုတ်တရက် ကျုံ့ဝင်သွားကာ ဓားအလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲ၍ သူ၏နဖူးနှစ်ခုကြားသို့ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

"မျှော်လင့်ထားတဲ့အတိုင်းပဲ၊ ဓားရှစ်ချီးကို လုံးဝသန့်စင်ဖို့အတွက် အနတ္တပုံရိပ် ဓားရည်ရွယ်ချက် လိုအပ်တာကိုး"

လီချန်က သူ့ဘာသာသူ ရေရွတ်လိုက်သည်။

သူသည် တုန်လှုပ်ဖွယ်ရာ အချက်တစ်ခုကို တွေးမိသွား၏။ နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်း၏ ဓားသင်္ချိုင်းတွင် နတ်ဘုရားဓားများစွာ ရှိနေပြီး တစ်ချောင်းချင်းစီသည် ဓားရှစ်ချီးထက် မနိမ့်ကျလှပေ။ အကယ်၍ ၎င်းတို့အားလုံးကို လုံးဝသန့်စင်ရန် အနတ္တပုံရိပ် ဓားရည်ရွယ်ချက် လိုအပ်မည်ဆိုပါက ဤနတ်ဘုရားဓားများ၏ မူလပိုင်ရှင်များသည် အားလုံး အနတ္တပုံရိပ် ဓားသိုင်းသူတော်စင်များ ဖြစ်ခဲ့ကြမည် မဟုတ်လား။

ရုတ်တရက် စိတ်တစ်ချက်ဖြင့် သူ၏ အနတ္တပုံရိပ် ဓားရည်ရွယ်ချက်သည် ပျံ့နှံ့ထွက်သွားပြီး နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်း၏ အစိတ်အပိုင်းအများစုကို လွှမ်းခြုံသွားသည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းရှိ လူများစွာသည် သူတို့နှင့်အတူ ဆောင်ထားသော ဓားများ အနည်းငယ် တုန်ခါနေသည်ကို ခံစားလိုက်ရပြီး သူတို့၏ထိန်းချုပ်မှုမှ လွတ်ထွက်ပျံသန်းသွားတော့မည်ကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

"ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ"

ဂူစံအိမ်တစ်ခုအတွင်း၌ ဟော်ရှူဝမ်သည် သူ၏ဘေးရှိ သူ၏နတ်ဘုရားဓား ‘ခန်းလုံ’ သည် သူ၏ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် မရှိတော့သကဲ့သို့ တုန်ခါနေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

သူ၏မျက်နှာပေါ်တွင် တုန်လှုပ်သောအမူအရာတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

ကံကောင်းစွာဖြင့် တုန်ခါမှုသည် ကြာရှည်မခံဘဲ ထို့နောက် လုံးဝငြိမ်သက်သွားသည်။

သို့သော် သူ၏စိတ်နှလုံးမှာမူ ငြိမ်းချမ်းခြင်းမရှိချေ။

ဤသည်မှာ သေချာပေါက် ပုံမှန်မဟုတ်ပေ။

.....

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဓားသင်္ချိုင်းတွင်။

ဧရာမ ကျောက်ဓားကြီးပေါ်တွင် မူလက ထိုးစိုက်ထားသော ဓားများစွာသည် လွတ်မြောက်ပျံသန်းသွားတော့မည်ကဲ့သို့ အားလုံး တုန်ခါနေကြသည်။

ဤတုန်ခါမှုသည် လျင်မြန်စွာ ရောက်လာပြီး လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

သို့သော် ယခုလေးတင် ဓားအားလုံး တုန်ခါသွားသည့် မြင်ကွင်းသည် နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းအတွင်း လှုပ်ခတ်မှုတစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။

နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းမှ အဆင့်မြင့်အရာရှိများစွာ အတူတကွ စုဝေးကြပြီး ယခုလေးတင် ဖြစ်ပွားခဲ့သော ပုံမှန်မဟုတ်သည့် အခြေအနေကို ဆွေးနွေးနေကြသည်။

....

အချိန်ပြခေါင်းလောင်းစင်။

ခေါင်းလောင်းမျှော်စင် မြေအောက်ခန်းအတွင်း။

လီချန်သည် သူ၏ အနတ္တပုံရိပ် ဓားရည်ရွယ်ချက်ကို ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီးဖြစ်ကာ လေးနက်စွာ စိတ်လှုပ်ရှားနေမိသည်။ ဤအနတ္တပုံရိပ် ဓားရည်ရွယ်ချက်သည် အမှန်တကယ်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှပြီး နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းအတွင်းရှိ ဓားအားလုံးကိုပင် သက်ရောက်မှုရှိနိုင်ပေသည်။

သူဆန္ဒရှိသရွေ့ သူသည် ၎င်းတို့အားလုံးကို သူ၏ အနတ္တပုံရိပ် ဓားရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် ထိန်းချုပ်နိုင်သည်။

ဤဓားပေါင်းထောင်သောင်းကို ထိန်းချုပ်နိုင်သည့် စွမ်းရည်သည် စစ်မှန်သောချီဖြင့် ကြိုးကိုင်ခြယ်လှယ်ခြင်းမှတစ်ဆင့် ရရှိခြင်းမဟုတ်ဘဲ ဓားရည်ရွယ်ချက်၏ စင်ကြယ်သော လွှမ်းမိုးမှုမှတစ်ဆင့် ရရှိခြင်းဖြစ်သည်။

"နောက်တစ်ခုကတော့ သိုင်းသူတော်စင်အဆင့်ကို ထိုးဖောက်ဖို့ပဲ"

လီချန်က သူ့ဘာသာသူ ရေရွတ်လိုက်သည်။

သို့သော် အနတ္တပုံရိပ် ဓားရည်ရွယ်ချက်ကို အချိန်ပြခေါင်းလောင်းစင်အတွင်း ထိုးဖောက်နိုင်သော်လည်း သိုင်းသူတော်စင်ဘုံကိုမူ မရနိုင်ပေ။ ၎င်းသည် ကြီးမားသော ဖြစ်စဉ်တစ်ခုကို သေချာပေါက် ဖြစ်ပေါ်စေလိမ့်မည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူသည် ဤသေမျိုးဘုံမှ အဆက်မပြတ် ဖိအားပေးခြင်းကို ခံစားနေရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သူ၏ ဓားရည်ရွယ်ချက်သည် အနတ္တပုံရိပ်အဆင့်သို့ ထိုးဖောက်ပြီးနောက် ၎င်းသည် အလွန်ရှင်းလင်းလာခဲ့သည်။

ဤသည်မှာ စင်ကြယ်သော အနတ္တပုံရိပ် ဓားရည်ရွယ်ချက်သက်သက်သာ ဖြစ်၏။

သူ၏ကျင့်ကြံမှုသည် သိုင်းသူတော်စင်ဘုံသို့ ထိုးဖောက်သည်နှင့် သေမျိုးဘုံ၏ အတားအဆီးမှ ဖိအားသည် ပို၍ပင် အားကောင်းလာမည်ဖြစ်ပြီး သူ့ကို တိုက်ရိုက်ပင် သက်ရောက်မှုရှိလာနိုင်သည်။

ဤသည်မှာလည်း အပြင်ဘက်ရှိ သိုင်းသူတော်စင်များနှင့် မိစ္ဆာသူတော်စင်များ မဝင်ရောက်ဝံ့ရခြင်း၏ အကြောင်းရင်းဖြစ်သည်။

မိစ္ဆာသူတော်စင်များသည် မိစ္ဆာယဇ်ပူဇော်ပွဲများမှတစ်ဆင့် သူတို့၏ အနတ္တပုံရိပ် မိစ္ဆာအသိဉာဏ်၏ သဲလွန်စတစ်ခုကိုသာ ပေးပို့နိုင်ပေသည်။

"နောက်ဆုံးတော့ ငါ လုံခြုံမှုဆိုတာကို ခံစားနိုင်ပြီ"

လီချန်က သူ့စိတ်ထဲတွင် တွေးလိုက်သည်။

သူသိုင်းသူတော်စင်တစ်ပါး ဖြစ်လာသရွေ့ ဤသေမျိုးဘုံတွင် သူ့ကို ခြိမ်းခြောက်နိုင်သည့် အရာမရှိလောက်တော့ပေ။

သို့ဖြစ်၍ သူသည် ထရပ်ပြီး မြေအောက်ခန်းမှ လျှောက်ထွက်လာခဲ့သည်။

အပြင်ဘက်တွင်။

နေရောင်သည် တောက်ပစွာ ထွန်းလင်းနေသည်။

နွေဦးရာသီ ရောက်ရှိလာပြီး ပန်းများ ပွင့်လန်းနေကြသည်။

လီချန်သည် ရုတ်တရက် အသားကင်နံ့ကို ရလိုက်သည်။

သူသည် ခေါင်းလောင်းမျှော်စင်မှ ထွက်လာပြီး သူ၏တပည့်နှစ်ဦးနှင့်အတူ လီမော့နှင့် သူမ၏အစ်မတို့သည် အသားကင်ဖိုတစ်ခုကို ဝန်းရံကာ အလွန်ပျော်ရွှင်စွာ စားသောက်နေကြသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

"ဆရာ"

ပိုင်ယွင်သည် နောက်သို့ လှည့်ကြည့်ပြီး အလွန်ဝမ်းသာသွားသည်။ သူမသည် အလျင်အမြန် သူ့ထံသွားကာ ဆိုလိုက်သည်၊ "ဆရာ၊ နောက်ဆုံးတော့ ဆရာထွက်လာပြီပေါ့။ ဘာလို့ ဒီလောက်ကြာအောင် တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံနေရတာလဲ"

"ကြာတယ် ဟုတ်လား။ သိပ်မကြာပါဘူး"

လီချန်က ပြုံးလျက် ဆိုလိုက်သည်။

လဝက်မျှသာ ကြာမြင့်ခဲ့သည်။

အကယ်၍ အချိန်ခေါင်းလောင်းသံသာ မရှိခဲ့ပါက သူသည် အနတ္တပုံရိပ် ဘေးဒုက္ခကို ကျော်လွှားရန် ပို၍ပင် အချိန်ကြာမြင့်ရန် လိုအပ်လိမ့်မည်။

"ဦးလေး"

"ဆရာ"

လီမော့နှင့် ချိုင်ရှောက်တို့သည်လည်း သတိဝင်လာကြသည်။

ယွီစူးတစ်ယောက်သာ အနည်းငယ် ကျဉ်းထဲကျပ်ထဲရောက်နေပြီး စိတ်လှုပ်ရှားနေပုံရသည်။

သူမ၏အထောက်အထားသည် သွေးနတ်ဘုရားဂိုဏ်း၏ သူတော်စင်သခင်မ ဖြစ်နေသေးသည် မဟုတ်လား။

သူမသည် အပြစ်များစွာကို လေးလံစွာ ထမ်းပိုးထားရသည်။

သူမ၏ ကံကြမ္မာသည် တစ်ဖက်လူ၏ လက်ထဲတွင် ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။

"ဆရာ၊ သိုးသားတုတ်ထိုး စားပါဦး"

ပိုင်ယွင်သည် ချက်ချင်းပင် ရွှေရောင်သန်းနေသော သိုးသားကင်တုတ်ထိုးတစ်ချောင်းကို သူ့အား ကမ်းပေးလိုက်သည်။

လီချန်သည် သိုးသားတုတ်ထိုးကို ယူ၍ စားလိုက်သည်။

သူသည် ၎င်းကို အချိန်ကြာမြင့်စွာ မစားခဲ့ရဘဲ အရသာမှာ အလွန်ကောင်းမွန်လှသည်။

တုတ်ထိုးတစ်ချောင်း ကုန်သွားပြီးနောက် လီချန်သည် လီမော့ကို အိမ်ထဲသို့ ခေါ်လိုက်သည်။

"မကြာသေးခင်က အမှတ်အသားမှာ တစ်ခုခု ထူးခြားတာ ရှိသေးလား"

လီချန်က မေးလိုက်သည်။

"ဦးလေး၊ အဆင်ပြေတယ်လို့ ခံစားရပါတယ်၊ ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး။ ကျင့်ကြံလို့မရတာကလွဲရင် တော်တော်လေး ပျင်းဖို့ကောင်းပါတယ်"

လီမော့က ဆိုသည်။

ကျင့်ကြံ၍မရ၊ အချိန်ပြခေါင်းလောင်းစင်မှလည်း ထွက်ခွာ၍မရသဖြင့် အချိန်ကြာလာသောအခါ သူမသည် သဘာဝအတိုင်း ပျင်းရိလာမိသည်။

လီချန်သည် သူမအား ထိုင်ခိုင်းပြီး လက်ကိုဆန့်ထုတ်စေရာ သူမ၏လက်ပေါ်ရှိ အစိမ်းရင့်ရောင် လင်းနို့အမှတ်အသား ပေါ်လာသည်။

သူသည် သူ၏လက်ချောင်းကို လင်းနို့အမှတ်အသားပေါ်သို့ ညင်သာစွာ ဖိလိုက်ပြီး သူ၏ အနတ္တပုံရိပ် ဓားရည်ရွယ်ချက်သည် စိမ့်ဝင်သွားသည်။

ဘုန်း!

သူသည် ကျယ်ပြန့်သော ကမ္ဘာတစ်ခုသို့ ဦးတည်နေသော ထူးဆန်းသော လမ်းကြောင်းတစ်ခုကို မသဲမကွဲ ခံစားလိုက်ရသည်။

ရုတ်တရက် သူသည် ထိုထူးဆန်းသော လမ်းကြောင်းမှ ပုံသဏ္ဌာန်မဲ့သော စိတ်ဆန္ဒတစ်ခုကို ထောက်လှမ်းမိလိုက်သည်။

ထိုစိတ်ဆန္ဒ၏ ပိုင်ရှင်သည်လည်း သူ့ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားပုံရသည်။

တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် ကြမ်းတမ်းသော အနတ္တပုံရိပ် မိစ္ဆာအသိဉာဏ်တစ်ခုက သူ့ထံသို့ တိုးဝင်လာသည်။

လီချန်သည် ချက်ချင်း နောက်သို့ဆုတ်လိုက်ပြီး ထိုကမ္ဘာနှင့် ဆက်သွယ်မှုကို ချက်ချင်း ဖြတ်တောက်ပစ်လိုက်သည်။

အား!

လီမော့သည် ရုတ်တရက် နာကျင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

သူမ၏မျက်နှာသည် တစ်ခဏအတွင်း ဖြူဖျော့သွားသည်။

သို့သော် ထိုအသံသည် အပြင်သို့ မထွက်သွားပေ၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် လီချန်သည် ဤနေရာကို သူ၏ အနတ္တပုံရိပ် ဓားရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် တံဆိပ်ခတ်ထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

လီချန်သည် မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်ပြီး ရှည်လျားသော သက်ပြင်းတစ်ချက်ကို ချကာ လီမော့၏ လက်ကောက်ဝတ်ပေါ်ရှိ အစိမ်းရင့်ရောင် လင်းနို့အမှတ်အသားကို ကြည့်လိုက်သည်။ ၎င်းသည် ဖြည်းညင်းစွာ မှေးမှိန်သွားပြီး နောက်ဆုံးတွင် လုံးဝပျောက်ကွယ်သွားသည်။

လီမော့၏ အခြေအနေကို ကြည့်ရင်း လီချန်သည် မိစ္ဆာအမှတ်အသားကို ဖျက်ဆီးခြင်းက သူမ၏ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အသိဉာဏ်အပေါ် အချို့သော သက်ရောက်မှုကို ဖြစ်စေခဲ့ကြောင်း သိလိုက်သည်။

မိစ္ဆာအမှတ်အသားသည် သူမ၏ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အသိဉာဏ်နှင့် အချို့သော ဆက်သွယ်မှုကို ဖွဲ့စည်းထားသည် မဟုတ်လား။

ကံကောင်းစွာဖြင့် ဤဆက်သွယ်မှုသည် အထူးတလည် နက်ရှိုင်းခြင်းမရှိချေ။

မဟုတ်ပါက မိစ္ဆာအမှတ်အသားကို ဖျက်ဆီးခြင်းမှ ပျက်စီးမှုသည် ပို၍ပင် ကြီးမားလိမ့်မည်။

"လီမော့အစ်မရဲ့ လက်ကောက်ဝတ်ပေါ်က မိစ္ဆာအမှတ်အသားက ပိုပြီးတော့ ဆိုးရွားတယ်။ အတင်းအကျပ် ဖျက်ဆီးလိုက်ရင် သူ အသက်ရှင်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူးလို့ စိုးရိမ်မိတယ်"

လီချန်၏ မျက်လုံးများသည် နက်ရှိုင်းနေသည်။

ဤအချိန်တွင် လီမော့သည် အနည်းငယ် ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာခဲ့သည်။ သူမသည် ရုတ်တရက် သူမ၏လက်ကောက်ဝတ်ကို ကြည့်လိုက်ရာ စူးရှသော မိစ္ဆာအမှတ်အသားသည် ပျောက်ကွယ်သွားပြီဖြစ်သည်။

သူမ၏ခေါင်းသည် ယခုခွဲမတတ် နာကျင်နေသော်လည်း အချို့သော ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးမှ လွတ်မြောက်သွားသကဲ့သို့ ရှင်းပြမရသော စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ သက်သာမှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

"ဦးလေး၊ ကျွန်မရဲ့ မိစ္ဆာအမှတ်အသား…"

လီမော့က နားမလည်စွာ မေးလိုက်သည်။

"ငါ မင်းအတွက် ဖယ်ရှားပေးလိုက်တယ်"

လီချန်က ငြိမ်သက်စွာ ဆိုလိုက်သည်။

"အာ"

လီမော့၏ မျက်လုံးများသည် မယုံနိုင်စွာဖြင့် ပြူးကျယ်သွားသည်။

သူမ၏အစ်မက စာထဲတွင် သိုင်းသူတော်စင်တစ်ပါး၏ အနတ္တပုံရိပ် သိုင်းရည်ရွယ်ချက်နှင့် မိစ္ဆာအသိဉာဏ်သာလျှင် မိစ္ဆာအမှတ်အသားကို ဖယ်ရှားနိုင်သည်ဟု ပြောခဲ့သည် မဟုတ်လော။

ဦးလေးက ဘယ်လိုဖယ်ရှားလိုက်တာလဲ။

ဦးလေးက အနတ္တပုံရိပ် သိုင်းသူတော်စင်တစ်ပါးတော့ မဟုတ်တန်ရာ။

"သိပ်ပြီး စဉ်းစားမနေနဲ့။ ခုချိန်ကစပြီး မင်း ကျင့်ကြံချင်ရင် ကျင့်ကြံ၊ အပြင်ထွက်ချင်ရင် ထွက်၊ ဘာစိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးမှ ထမ်းထားစရာ မလိုတော့ဘူး"

လီချန်က ပြုံးလျက် ဆိုလိုက်သည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်၊ ဦးလေး"

လီမော့က အမြန်ဆိုလိုက်သည်။

သူမ၏လက်ကောက်ဝတ်ပေါ်ရှိ မိစ္ဆာအမှတ်အသားသည် တစ်နေ့တွင် ဖယ်ရှားခံရမည်ဟု သူမတစ်ခါမှ မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။

"ဦးလေး၊ ကျွန်မအစ်မရဲ့…"

လီမော့သည် ရုတ်တရက် သူမ၏အစ်မ၏ လက်ကောက်ဝတ်ပေါ်ရှိ မိစ္ဆာအမှတ်အသားကို တွေးမိပြီး အလျင်အမြန် မေးလိုက်သည်။

"သူ့ဟာက မင်းနဲ့မတူဘူး။ အတင်းအကျပ် ဖယ်ရှားရင် အရမ်းအန္တရာယ်များတယ်"

လီချန်က ဆိုသည်။

လီမော့သည် သူမ၏ မိစ္ဆာအမှတ်အသားကို ဖယ်ရှားစဉ်က ခံစားခဲ့ရသော ဝိညာဉ်ကို ဆုတ်ဖြဲမတတ် နာကျင်မှုကို တွေးမိသည်။ ယခုပင် တွေးကြည့်ရုံဖြင့် သူမ၏ကျောရိုးထဲတွင် အေးစိမ့်သွားသည်။

သူမအစ်မ၏ မိစ္ဆာအမှတ်အသားသည် ထိုသွေးနတ်ဘုရားနှင့် အလွန်နက်ရှိုင်းစွာ ဆက်သွယ်နေသဖြင့် ၎င်းကို ဖယ်ရှားရာတွင် ပါဝင်သော စွန့်စားမှုများသည် စိတ်ကူးမယဉ်နိုင်လောက်အောင်ပင်။

သို့သော် သူမ၏အစ်မ၏ မိစ္ဆာအမှတ်အသားကို မဖယ်ရှားပါက အနာဂတ်တွင် သေချာပေါက် ပိုဆိုးလာလိမ့်မည်။

တွန့်ဆုတ်နေခြင်းသည် ဒုက္ခပိုများစေလိမ့်မည်သာ။

"ဦးလေး၊ ကျွန်မ အစ်မနဲ့ သွားပြောလိုက်မယ်"

လီမော့က ဆိုသည်။

"ကောင်းပြီ"

လီချန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

သူသည် ယွီစူး၏ သေခြင်းရှင်ခြင်းကို ဂရုမစိုက်ပေ။

ခဏအကြာတွင် လီမော့နှင့် သူမ၏အစ်မ ယွီစူး ဝင်လာကြသည်။

သူမအစ်မ၏ လက်ကောက်ဝတ်ပေါ်ရှိ မိစ္ဆာအမှတ်အသား ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို သူမသိသောအခါ သူမ၏ တုန်လှုပ်မှုသည် စိတ်ကူးမယဉ်နိုင်လောက်အောင်ပင်။ အနတ္တပုံရိပ် သိုင်းရည်ရွယ်ချက်နှင့် မိစ္ဆာအသိဉာဏ်သာလျှင် မိစ္ဆာအမှတ်အသားများကို ဖယ်ရှားနိုင်သည်၊ ဤသည်မှာ သူမ ရရှိနိုင်သော အချက်အလက်အားလုံးကို သုတေသနပြုပြီးနောက် ရောက်ရှိခဲ့သော ကောက်ချက်ဖြစ်သည်။

သို့သော် သူမ၏အစ်မ၏ မိစ္ဆာအမှတ်အသားသည် ပျောက်ကွယ်သွားပြီ။

၎င်းကို ဤအကြီးအကဲက ဖယ်ရှားခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

ဤအကြီးအကဲသည် အမှန်တကယ်တွင် အနတ္တပုံရိပ် သိုင်းသူတော်စင်တစ်ပါး ဖြစ်နေနိုင်မလား။

သို့သော် မေးခွန်းမှာ သေမျိုးဘုံတွင် အနတ္တပုံရိပ် သိုင်းသူတော်စင်တစ်ပါး မည်သို့ရှိနိုင်မည်နည်း။

"မင်း မိစ္ဆာအမှတ်အသားကို ဖယ်ရှားချင်တာ သေချာလား"

လီချန်က မေးလိုက်သည်၊ "ရှောင်မော့က မင်းကို အကျိုးဆက်တွေ ပြောပြပြီးလောက်ပြီ"

"အကြီးအကဲ၊ ဒီအငယ်က မိစ္ဆာအမှတ်အသားနဲ့ နာကျင်စွာ အသက်မရှင်ချင်တော့ပါဘူး။ ဒီလိုနဲ့သေသွားရရင်တောင် ဒါက ကျွန်မရဲ့အမှားပါပဲ"

ယွီစူးက ခိုင်မာသော လေသံဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။

လီချန်က ခေါင်းညိတ်ပြီး သူမအား လက်ကိုဆန့်ထုတ်ခိုင်းရာ မိစ္ဆာအမှတ်အသား ပေါ်လာသည်။ လီမော့၏ အမှတ်အသားနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ယွီစူး၏ လက်ပေါ်ရှိ မိစ္ဆာအမှတ်အသားသည် မှိန်ဖျော့ပြီး ထိတ်လန့်ဖွယ်ကောင်းသော လှိုင်းများကို အဆက်မပြတ် ထုတ်လွှတ်နေသည်။

သူ၏ အနတ္တပုံရိပ် ဓားရည်ရွယ်ချက် ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားသည့်အခိုက်တွင် သူသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အနတ္တပုံရိပ် မိစ္ဆာအသိဉာဏ်တစ်ခု သူ့ထံသို့ တိုးဝင်လာသည်ကို ချက်ချင်း ခံစားလိုက်ရသည်။

ဘုန်း!

မမြင်နိုင်သော တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခုသည် မိစ္ဆာအမှတ်အသားအတွင်း၌ ဖြစ်ပွားခဲ့သည်။

အား!

ယွီစူးသည် နာကျင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူမ၏လှပသော မျက်နှာသည် နာကျင်မှုဖြင့် ရှုံ့မဲ့သွားသည်။ သူမ၏မျက်လုံးများသည် သွေးရောင်လွှမ်းသွားဟန်ရှိပြီး ထိတ်လန့်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါတစ်ခု သူမထံမှ ထွက်ပေါ်လာကာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စိတ်ဆန္ဒတစ်ခုက သူမ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို အတင်းအကျပ် ကျူးကျော်ရန် ကြိုးစားနေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

"ထွက်သွားစမ်း"

လီချန်က အသံတိုးဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။ သူ၏ အားကောင်းသော အနတ္တပုံရိပ် ဓားရည်ရွယ်ချက်သည် ထိန်းမထားတော့ဘဲ ရှေ့သို့တိုးဝင်သွားပြီး အနတ္တပုံရိပ် မိစ္ဆာအသိဉာဏ်ကို ချက်ချင်း ချေမှုန်းပစ်လိုက်သည်။

ချက်ချင်းပင် ယွီစူး၏ လက်ကောက်ဝတ်ပေါ်ရှိ မိစ္ဆာအမှတ်အသားသည် မှေးမှိန်သွားစပြုလာသည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ယွီစူးသည် လုံးဝသတိလစ်သွားသည်။

သူမ၏မျက်နှာသည် ဖြူဖျော့ပြီး သွေးမရှိတော့ဘဲ သူမ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် တုန်ခါနေဆဲဖြစ်သည်။

"အစ်မ"

လီမော့သည် ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း အလွန်စိတ်လှုပ်ရှားနေသည်။ "ဦးလေး၊ သူ…"

"မိစ္ဆာအမှတ်အသားကတော့ ပျောက်သွားပြီ၊ ဒါပေမဲ့ သူ ဘယ်လိုဖြစ်မလဲဆိုတာကတော့ ပြောရခက်တယ်"

လီချန်က ခေါင်းခါလိုက်သည်။

ယွီစူး၏ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ လှိုင်းများသည် အလွန်ရှုပ်ထွေးနေပြီး သူမသည် ပြင်းထန်သော စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပျက်စီးမှုကို ခံစားခဲ့ရသည်မှာ ရှင်းလင်းသည်။

ကူညီနိုင်သည့် နည်းလမ်းမရှိပေ၊ သူမ၏ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အသိဉာဏ်သည် မိစ္ဆာအမှတ်အသားနှင့် အလွန်နက်ရှိုင်းစွာ ဆက်သွယ်နေသည်။

စကားပြောပြီးနောက် လီချန်သည် ဆေးလုံးတစ်လုံးကို ပစ်ချပေးပြီး လီမော့အား သူမ၏အစ်မကို ကျွေးခိုင်းကာ ထို့နောက် ထွက်သွားခဲ့သည်။

....

နာရီဝက်အကြာ။

ယွီစူး နိုးလာသည်။

သို့သော် သူမသည် မည်သူ့ကိုမျှ မမှတ်မိတော့ပေ။

သူမ၏ ဉာဏ်ရည်အဆင့်မှာလည်း ကလေးတစ်ယောက်နှင့် ဘာမှမခြားနားတော့ချေ။

"ဖြစ်နိုင်တာက ဒါက အကောင်းဆုံးရလဒ်ပဲ"

လီချန်သည် ယွီစူးကို ကြည့်ကာ သူ့စိတ်ထဲတွင် တွေးလိုက်သည်။

"ဦးလေး၊ ကျွန်မ အစ်မကို ဓားသွားမြို့မှာ သွားနေဖို့ ခေါ်သွားချင်တယ်"

လီမော့က ရုတ်တရက် ဆိုလိုက်သည်။

သူမ၏အစ်မ၏ လက်ရှိအခြေအနေဖြင့် အချိန်ပြခေါင်းလောင်းစင်တွင် ဆက်လက်နေထိုင်ရန်မှာ အဆင်မပြေသည်မှာ သေချာသည်။

"ကောင်းပြီ"

လီချန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ညီအစ်မနှစ်ဦး၏ မိစ္ဆာအမှတ်အသားများ ဖယ်ရှားပြီးဖြစ်သဖြင့် ပုန်းကွယ်နေသော အန္တရာယ်များ မရှိတော့ဘဲ သူတို့အပြင်ထွက်သွားရန်မှာ ပြဿနာမရှိပေ။

သို့ဖြစ်၍ လီမော့သည် ကလေးတစ်ယောက်ကဲ့သို့ဖြစ်နေသော ယွီစူးကို ခေါ်ဆောင်ကာ အချိန်ပြခေါင်းလောင်းစင်မှ ထွက်ခွာသွားသည်။

"ဆရာ၊ အစ်မ ယွီစူး ဘာဖြစ်သွားတာလဲ"

ပိုင်ယွင်က မမေးဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ပေ။

မနေ့က အစ်မ ယွီစူးသည် ခေါင်းလောင်းမျှော်စင်သို့ ဝင်သွားပြီး ထွက်လာပြီးနောက်တွင် အရူးတစ်ယောက် ဖြစ်သွားသည်။

"မမေးသင့်တာကို မမေးနဲ့"

လီချန်က ငြိမ်သက်စွာ ဆိုလိုက်သည်။

"အော်"

ပိုင်ယွင်သည် ချက်ချင်း ဘေးသို့ ပြေးသွားသည်။

"ငါ မင်းကို မမေးနဲ့လို့ ပြောသားပဲ"

ချိုင်ရှောက်က ဘေးမှ တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

"နင်ရော မသိချင်လို့လား"

ပိုင်ယွင်က နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။

"သိချင်သည်ဖြစ်စေ မသိချင်သည်ဖြစ်စေ၊ ဆရာ့ကိစ္စတွေမှာ ငါတို့ ဝင်မပါတာက ပိုကောင်းတယ်"

ချိုင်ရှောက်က တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

သူ၏တပည့်နှစ်ဦး တိုးတိုးလေး ပြောနေသည်ကို ကြားသော်လည်း လီချန်သည် အာရုံစိုက်ရန် စိတ်မကူးခဲ့ပေ။ လီမော့၏ ကိစ္စ ဖြေရှင်းပြီးဖြစ်သဖြင့် နောက်တစ်ခုအနေဖြင့် သူသည် သိုင်းသူတော်စင်အဆင့်သို့ ချိုးဖြတ်ရန် ပြင်ဆင်သင့်သည်။

***