အဝေးကနေ ကြည့်ရှုခြင်း

လီမင်တေသည် ဖိုရမ်တွင် သူ၏ အစည်းအဝေးကို ဆက်လုပ်ခဲ့သည်။ ဒီလိုမျိုး အစည်းအဝေးက တစ်နာရီနဲ့ ပြီးမှာ မဟုတ်ဘဲ အနည်းဆုံး သုံးရက် လိုအပ်လိမ့်မည်။ ဒီအစည်းအဝေးမှာ သူတို့သည် လုပ်ငန်း၏ အမြင်များနဲ့ သဘောထားများကို ဖလှယ်ကြလိမ့်မယ်၊ ပြီးတော့ ဒါက အတော်လေး အနားယူရတာပဲ။ ဒါက အခကြေးငွေရတဲ့ အားလပ်ရက်တစ်ခုလိုပဲ။

ဖုန်းယွီသည် လီမင်တေကို နှစ်ရက် အနားယူဖို့လည်း ပြောခဲ့သည်။ တစ်ခါတလေ အနားယူတာ ကောင်းတယ်၊ အထူးသဖြင့် လီမင်တေရဲ့ အသက်အရွယ်မှာ လူတွေအတွက်ပေါ့။ သူသည် နေ့တိုင်း အချိန်ကြာကြာ အလုပ်လုပ်ခဲ့တယ်၊ ပြီးတော့ ရုတ်တရက် ဖျားနာခဲ့ရင် ဒါက နောက်ပြောင်စရာ ကိစ္စမဟုတ်ဘူး။

Bing City Machinery Company က ဒုတိယ အထွေထွေမန်နေဂျာများသည် လီတာဖူကို မကျေနပ်ခဲ့ကြပါ။ သူတို့သည် သူ့ကို ပြင်ပလူတစ်ယောက်လို့ ခံစားရတယ်၊ ပြီးတော့ သူ ကုမ္ပဏီထဲ ဝင်လာတဲ့အချိန်မှာပဲ သူသည် မော်တော်ကားလုပ်ငန်းတွေကို ကြီးကြပ်ဖို့ ခန့်အပ်ခံရသည်။

ဒါပေမဲ့ တခြား ဒုတိယ အထွေထွေမန်နေဂျာတွေထဲက ဘယ်သူမှ လီမင်တေက လီတာဖူကို မော်တော်ကားလုပ်ငန်းတွေကို ဘာလို့ ကြီးကြပ်ခွင့်ပေးခဲ့လဲဆိုတာ ဘယ်တော့မှ မစဉ်းစားကြဘူး။ ကုမ္ပဏီက သူတို့ရဲ့ မော်တော်ကားနည်းပညာတွေမှာ ဒီနှစ်မှာ အများဆုံး ရင်းနှီးမြှုပ်နှံခဲ့သည်။ မော်တော်ကားနည်းပညာတွေမှာ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုက စိုက်ပျိုးရေးစက်ပစ္စည်းနဲ့ မော်တော်ဆိုင်ကယ်တွေထက် အများကြီး ပိုများတယ်။

ဖုန်းယွီသည် ဒီလုပ်ငန်းသုံးခုကို ကြီးကြပ်နေတဲ့ ဒုတိယ အထွေထွေမန်နေဂျာတွေကို ကြည့်ရှုနေခဲ့သည်။ သူတို့ သုံးယောက်လုံး အရည်အချင်းရှိတယ်၊ ပြီးတော့ ဖုန်းယွီသည် အစပိုင်းတွင် လီတာဖူကို ပိုနှစ်သက်သည်။ ဒါပေမဲ့ အခုတော့ သူသည် လီမင်တေလို ကျန်တဲ့သူတွေရဲ့ ထောက်ပံ့မှုရှိတယ်ဆိုတဲ့ အခြေအနေနဲ့ သူတို့ထဲက ဘယ်သူမဆို အထွေထွေမန်နေဂျာရာထူးကို ရယူနိုင်တယ်လို့ ခံစားရသည်။

ကံကောင်းတာက လီမင်တေက ဒီနှစ်မှာ အသက် ၆၀ ပဲ ရှိသေးတယ်၊ ပြီးတော့ နောက်ထပ် ဆယ်နှစ် အလုပ်လုပ်နိုင်သေးတယ်။ ဖုန်းယွီမှာ သူ့ရဲ့ အရိုက်အရာကို ရှာဖွေဖို့အတွက် အချိန် ရှိနေသေးသည်။

ဖုန်းယွီသည် သူ၏ အီးမေးလ်များကို စစ်ဆေးလိုက်သောအခါ ရင်းနှီးသော မေးလ်တစ်ခုကို မြင်လိုက်သည်။ သူသည် ရုတ်တရက် ရှန်ဟိုင်းမှာရှိတဲ့ တက္ကသိုလ်တစ်ခုကို သွားဖို့ စိတ်ထဲမှာ ပေါ်လာတယ်။ သူသည် ကျိုးခယ့်ရှင်းကို အဝေးကနေ ကြည့်ချင်သည်။

ဖုန်းယွီသည် နိုင်ငံခြား တက္ကသိုလ်တစ်ခုထဲသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့ပြီး ကျောင်းဝင်းထဲမှာ လူအများကြီး မရှိတာကို သတိပြုမိခဲ့သည်။

ဖုန်းယွီသည် စင်္ကြံများတစ်လျှောက် လျှောက်သွားပြီး ကျောင်းသားအနည်းငယ်ဆီကနေ အဆောင် နံပါတ် ၆ သွားမဲ့ လမ်းကို မေးခဲ့သည်။ ဒါပေမဲ့ သူ ချဉ်းကပ်ခဲ့တဲ့ ကျောင်းသားတွေက သူ့ကို အခြောက်တစ်ယောက်လို ကြည့်နေကြသည်။ အဆောင် နံပါတ် ၆ က မိန်းကလေးအဆောင် ဖြစ်သည်။

ဖုန်းယွီသည် အဆောင်အပြင်ဘက်မှာ ထိုင်ပြီး သူ ကျိုးခယ့်ရှင်းနဲ့ တွေ့နိုင်မလားဆိုတာပဲ ကြည့်ချင်သည်။ သူတို့မှာ တွေ့ဆုံဖို့ ကံကြမ္မာ ရှိသေးလားဆိုတာ သူ သိချင်သည်။

“ဟယ်၊ တတိယမေးခွန်းအတွက် နင် ဘာဖြေလဲ။ ငါက A ကို ရွေးခဲ့တယ်”

ခင်ဗျားတို့ရဲ့ ဆက်ဆံရေးကို ပူလောင်ပြီး စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ်ရာ ဖြစ်နေအောင် ထိန်းသိမ်းမဲ့ အကျင့်တွေ

“မဟုတ်ဘူး။ B ဖြစ်သင့်တယ်”

မိန်းကလေး ကျောင်းသားနှစ်ဦးက လမ်းလျှောက်သွားခဲ့ပြီး အခု စာမေးပွဲကာလ ပြီးဆုံးချိန် ဖြစ်တယ်ဆိုတာကို ဖုန်းယွီ သတိပြုမိခဲ့သည်။ ဒါကြောင့် ကျောင်းသားအနည်းငယ်ပဲ ရှိတာ အံ့သြစရာ မရှိပါဘူး။

ဖုန်းယွီသည် သူ၏ နာရီကို ကြည့်လိုက်ပြီး စာမေးပွဲများ မကြာခင် ပြီးဆုံးသင့်သည်။ ဒါပေမဲ့ သူသည် ကျိုးခယ့်ရှင်းက သူမ၏ အဆောင်သို့ အနားယူဖို့ ပြန်သွားမလား၊ သို့မဟုတ် ပြန်လည်ပြင်ဆင်မှုအတွက် စာသင်ခန်းထဲမှာ ဆက်နေမလားဆိုတာ သူ တွေးနေသည်။

မိန်းကလေးအဆောင်ရှေ့တွင် သေးငယ်တဲ့ ဥယျာဉ်တစ်ခုရှိပြီး ဒါ့အပြင် အဲဒီနားမှာ ခုံရှည်နှစ်ခု ရှိသည်။ ဖုန်းယွီသည် သူ၏ အင်္ကျီကို ကြယ်သီးတပ်လိုက်ပြီး ခုံရှည်တစ်ခုပေါ်တွင် ထိုင်လိုက်သည်။

မိန်းကလေးများစွာသည် လမ်းလျှောက်သွားခဲ့ပြီး ဖုန်းယွီကို စူးစူးစမ်းစမ်း ကြည့်နေကြသည်။ သူသည် ဒီနေ့ မုတ်ဆိတ်မရိတ်ထားဘဲ မုတ်ဆိတ်မွေးတွေနဲ့ ရင့်ကျက်နေတယ်၊ ပြီးတော့ သူ၏ ဝတ်စားဆင်ယင်ပုံက ကျောင်းသားတွေနဲ့ မတူဘူး။ မဟာဘွဲ့ကျောင်းသားတွေတောင် သူ့လို ဝတ်စားဆင်ယင်ခြင်း မရှိဘူး။

ဖုန်းယွီသည် ရုပ်ရည်ကောင်းသူတစ်ယောက်အဖြစ် မသတ်မှတ်နိုင်ပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ကျောင်းသားတွေနဲ့ နှိုင်းယှဉ်ရင် သူက ပိုပြီး ရင့်ကျက်သည်။ ဒါ့အပြင် ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်နေသော လုပ်ငန်းအင်ပါယာတစ်ခုနှင့်အတူ သူသည် ပိုပြီး ယုံကြည်မှုရှိလာခဲ့ပြီး သူ၏ ယုံကြည်မှုသည် ဒီလူငယ်မိန်းကလေးတွေကို လွယ်လွယ်ကူကူ ဆွဲဆောင်နိုင်တယ်။

ဖုန်းယွီကို လမ်းလျှောက်ကျော်သွားတဲ့ မိန်းကလေးတွေက သူ ဘယ်သူလဲ၊ ပြီးတော့ သူ ဘယ်မိန်းကလေးကို စောင့်နေလဲဆိုတာကို ဆွေးနွေးနေကြသည်။

အချို့မိန်းကလေးတွေတောင် ဖုန်းယွီက သူတို့ကို ချဉ်းကပ်မလား ဒါမှမဟုတ် သူက သူတို့ကို စောင့်နေတာလားဆိုပြီး စိတ်ကူးယဉ်နေကြသည်။

ဖုန်းယွီသည် သူ စောင့်နေတဲ့သူကို တွေ့ဖို့ မျှော်လင့်ရင်း အဆောင်ရဲ့ ပင်မဝင်ပေါက်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ ဒါပေမဲ့ သူ ပေါ်လာခဲ့ရင်လည်း သူသည် မည်သို့ လုပ်ရမည်ကို မသိတော့ဘူး။ သူ သူမကို ချဉ်းကပ်တော့မလား။

ဖုန်းယွီ ဘာပြောလိမ့်မလဲ။ ကျွန်တော်က ခင်ဗျားရဲ့ ယခင်ဘဝက ခင်ပွန်းပဲ၊ ဒါမှမဟုတ် ကျွန်တော်က ကမ္ဘာပေါ်မှာ ဒုတိယ အချောဆုံးလူပဲလို့ ပြောရမလား။

သို့မဟုတ် ကျွန်တော်က ပုံမှန်အတိုင်း ချဉ်းကပ်ရမလား။ “ဟိုင်း၊ ကျွန်တော် ဖုန်းယွီပါ။ ခင်ဗျားကို သိခွင့်ရနိုင်မလား”

ဖုန်းယွီသည် မတူညီသော အခြေအနေများကို စဉ်းစားခဲ့ပြီး ဘာလုပ်ရမယ်ဆိုတာကို မဆုံးဖြတ်နိုင်ဘူး။

ဒီဘဝမှာ ဖုန်းယွီသည် သူ့ရဲ့ လုပ်ငန်းတွေမှာ အလွန်အောင်မြင်တယ်၊ ပြီးတော့ သူ ဘာလုပ်ရမယ်ဆိုတာ မသိတာ အချိန်အကြာကြီး ရှိခဲ့ပြီ။ ဒီခံစားချက်က သူ Soros နဲ့ တိုက်ခိုက်နေခဲ့တဲ့ အချိန်နဲ့ မတူဘူး။ သူသည် မိနစ်ပိုင်းအတွင်း သန်းပေါင်းများစွာ ရခဲ့တဲ့အခါ ဒါမှမဟုတ် အဲဒီအချိန်က သန်းပေါင်းများစွာ ဆုံးရှုံးခဲ့တဲ့အခါ သူ မျက်တောင်တောင် မခတ်ခဲ့ဘူး။

ဖုန်းယွီသည် ဘယ်တော့မှ မရဲတင်းတဲ့လူတစ်ယောက် မဟုတ်ဘူး။ ဒီအချိန်တစ်လျှောက်လုံး သူသည် သူက ဆုံးဖြတ်ချက်ချနိုင်တဲ့ လူတစ်ယောက်လို့ ခံစားခဲ့ရတယ်၊ ပြီးတော့ ဒီဝိသေသလက္ခဏာကို သူ စာချုပ်တွေ ဆွေးနွေးတဲ့အခါ ပြသခဲ့သည်။

သို့သော် ဆက်ဆံရေးတွေက လုပ်ငန်းနဲ့ မတူဘူး။ ဒါ့အပြင် ဖုန်းယွီသည် ကျိုးခယ့်ရှင်းကို တောင်းပန်တယ်လို့ ခံစားရသည်။ သူသည် အရင်က ကျိုးခယ့်ရှင်းကို ပိုကောင်းတဲ့ ဘဝတစ်ခု ပေးဖို့ စဉ်းစားခဲ့ဖူးသည်။ သူ အခုလည်း ဒါကို လုပ်နိုင်သေးတယ်၊ ဒါပေမဲ့ သူ သူမကို သူ၏ ၁၀၀% မြှုပ်နှံမှုကို မပေးနိုင်ဘူး။

ကျိုးခယ့်ရှင်း ပို့ခဲ့တဲ့ အီးမေးလ်တွေနဲ့ စာတွေကနေ ဖုန်းယွီသည် တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် ဓာတ်ပုံတွေ မပို့ဘဲနဲ့တောင် သူ့အတွက် သူမရဲ့ ခံစားချက်တွေ တိုးလာနေတာကို ပြောပြနိုင်တယ်။

ဖုန်းယွီသည် သူက တစ်ယောက်တည်းဖြစ်ပြီး သူမနဲ့ တွဲချင်တယ်လို့ ကျိုးခယ့်ရှင်းကို ပြောလိုက်ရင် သူမက သူ့ကို ငြင်းဆန်လိမ့်မယ် မဟုတ်ဘူးလို့ ပြောရဲသည်။

……

ကျိုးခယ့်ရှင်းသည် သူမ၏ စာမေးပွဲများ ပြီးဆုံးခဲ့ပြီး သူမ၏ အတန်းဖော်နှင့်အတူ နေ့လယ်စာ စားခဲ့သည်။ အဲဒီနောက်ပိုင်း သူတို့သည် အဆောင်သို့ အတူတူ ပြန်သွားကြသည်။

“ခယ့်ရှင်း၊ နင့်ရဲ့ ရည်းစားက ကျောင်းကို ဘာလို့ တစ်ခါမှ မလာတာလဲ။ သူ အခုထိ အမေရိကန်မှာ ရှိနေတုန်းလား”

“ငါ အရင်က ပြောခဲ့တယ်၊ ပြီးတော့ သူက ငါ့ရဲ့ ရည်းစား မဟုတ်ဘူး။ သူက စာပို့မိတ်ဆွေတစ်ယောက်ပဲ၊ ပြီးတော့ သူမှာ ရည်းစားရှိကောင်း ရှိနိုင်တယ်” ကျိုးခယ့်ရှင်းက ရှက်ရွံ့စွာ ပြန်ဖြေသည်။

“နင် သူ့ကို တစ်ခါမှ မေးခဲ့ဖူးလား။ သူက တစ်ယောက်တည်းဖြစ်ရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ” ကျိုးခယ့်ရှင်း၏ အဆောင်ဖော်က မေးသည်။

“ငါ ဒီလိုမေးခွန်းကို ဘယ်လို မေးနိုင်မှာလဲ” ကျိုးခယ့်ရှင်း မျက်နှာနီမြန်းသွားသည်။

“ငါ နင့်ကို သူ့ရှေ့မှာ မေးခိုင်းနေတာ မဟုတ်ဘူး၊ ပြီးတော့ နင်တို့အားလုံးက အီးမေးလ်တွေကနေ ဆက်သွယ်နေတာပဲ။ နင် သူ့ကို မေးဖို့ မေးလ်တစ်စောင် ပို့နိုင်တယ်။ သူမှာ ရည်းစားရှိရင် နင်က လက်လျှော့ပြီး သူ့ကို ပုံမှန် စာပို့မိတ်ဆွေတစ်ယောက်လိုပဲ သဘောထားနိုင်တယ်။ ဒါ့အပြင် နင်တို့နှစ်ယောက်က အခု စာပို့မိတ်ဆွေတွေအဖြစ် မသတ်မှတ်နိုင်တော့ဘူး။ သူက နင့်ရဲ့ ခံစားချက်တွေကို မခံစားနိုင်သေးရင် သူက လူရူးတစ်ယောက် ဖြစ်ရမယ်”

“ငါတို့ မနက်ခင်းမှာ စာမေးပွဲ ရှိသေးတယ်။ နင်တို့ ငါတို့ရဲ့ စာတွေကို အရင် အာရုံစိုက်နိုင်မလား” ကျိုးခယ့်ရှင်းက အကူအညီမဲ့စွာ ပြန်ဖြေသည်။

“ငါ ဒါတွေ နင့်ရဲ့ အကောင်းအတွက် ပြောနေတာ” ကျိုးခယ့်ရှင်း၏ အဆောင်ဖော်က သူမကို ဂန္တဝင်အဖြေကို ပေးခဲ့သည်။

“ကောင်းပြီ… ကောင်းပြီ… ကောင်းပြီ… နင်က ငါ့ကို ဂရုစိုက်လို့ ဒါတွေ ပြောနေတာကို ငါ သိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ငါတို့ မနက်ခင်းမှာ စာမေးပွဲ ရှိသေးတယ်။ ငါတို့ ပြန်ရောက်တဲ့အခါ အိပ်ငိုက်နေအောင် လုပ်ရမယ်၊ မဟုတ်ရင် စာမေးပွဲတွေအတွင်း ငါတို့ အိပ်ငိုက်နေနိုင်တယ်၊ ပြီးတော့ ငါတို့ရဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်ကို ထိခိုက်နိုင်တယ်”

“ဟယ်… ခယ့်ရှင်း၊ အဲဒီနေရာကို ကြည့်လိုက်စမ်း။ ခုံတန်းလျားမှာ ကောင်လေးတစ်ယောက် ထိုင်နေတယ်၊ ပြီးတော့ ငါတို့ကို ကြည့်နေတယ်” ကျိုးခယ့်ရှင်း၏ အဆောင်ဖော်က ကျိုးခယ့်ရှင်းကို ညင်သာစွာ တွန်းလိုက်သည်။

ကျိုးခယ့်ရှင်းသည် ခုံတန်းလျားဘက်သို့ ကြည့်လိုက်ပြီး သူမ၏ မျက်လုံးများက ထိုလူနှင့် ဆုံသွားသည်။ သူမသည် ဒီလူက သူမကို သိနေတယ်လို့ ခံစားရတယ်၊ ပြီးတော့ သူက ရင်းနှီးတဲ့ တစ်စုံတစ်ယောက်လို့ သူမ ခံစားရသည်။

ဒီလူက ကျိုးခယ့်ရှင်းက သူမ၏ နှလုံးသားထဲမှာ စိတ်ကူးယဉ်ထားတဲ့ ‘ကမ္ဘာပေါ်မှာ ဒုတိယ အချောဆုံးလူ’ နဲ့ အတိအကျတူသည်။

ကျိုးခယ့်ရှင်းသည် သူမ၏ နှလုံးသားထဲမှာ သူမကိုယ်သူမ ရယ်မောလိုက်သည်။ နင် ဘာတွေ တွေးနေတာလဲ။ ‘ကမ္ဘာပေါ်မှာ ဒုတိယ အချောဆုံးလူ’ က သူမကို လာလည်မယ်ဆိုရင် သူ သူမကို အသိပေးသင့်တယ်။ ဒါက သူမ၏ အဆောင်ဖော် ပြောခဲ့တာက သူမကို သက်ရောက်မှုရှိတာ ဖြစ်ရမယ်။

ဖုန်းယွီသည် သူ၏ အိပ်မက်တွေမှာ အကြိမ်များစွာ ပေါ်လာခဲ့တဲ့ မိန်းကလေးသည် အဆောင်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားတာကို ကြည့်လိုက်ပြီး သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

******