တုံ့ဆိုင်းခြင်း

ဖုန်းယွီသည် ကျိုးခယ့်ရှင်းကို မြင်လိုက်သည့်အချိန်တွင် သူ၏ နှလုံးသားသည် ခုန်သွားတယ်လို့ ခံစားရသည်။ သူသည် နောက်ဆုံးတွင် သူမနှင့် ပြန်တွေ့ခဲ့သည်။

ကျိုးခယ့်ရှင်းသည် လူတွေကို သူတို့၏ လမ်းပေါ်တွင် ရပ်တန့်သွားစေလောက်အောင် မလှပေ။ သို့သော် ဖုန်းယွီအတွက် ကျိုးခယ့်ရှင်းသည် ထူးခြားသည်။

ဖုန်းယွီသည် နှုတ်ဆက်ဖို့ လျှောက်သွားဖို့ စဉ်းစားခဲ့တယ်၊ ဒါပေမဲ့ သူ ဘာပြောရမယ်ဆိုတာ မသိဘူး။ ဒါက သူ ဒီဘဝမှာ ကြောက်ရွံ့တဲ့ တစ်ခုတည်းသော အချိန် ဖြစ်သည်။

ကျိုးခယ့်ရှင်း လှည့်လိုက်ပြီး သူတို့၏ မျက်လုံးများ ဆုံမိသောအခါ ဖုန်းယွီသည် ချက်ချင်း အကြည့်လွှဲလိုက်သည်။ သူသည် သူမကို အချိန်ကြာကြာ ကြည့်နေခဲ့ရင် လျှောက်သွားလိမ့်မည်ကို သူ ကြောက်သည်။

ကျိုးခယ့်ရှင်းသည် ရပ်တန့်ခြင်း မရှိဘဲ သူမ၏ အဆောင်ဖော်နှင့်အတူ အဆောင်ထဲသို့ သူမ၏ လမ်းကို ဆက်သွားသည်။ သူမသည် ဖုန်းယွီကို ဒုတိယအကြိမ်ပင် လှည့်ကြည့်ခြင်း မရှိပေ။

ဖုန်းယွီသည် ကျိုးခယ့်ရှင်း၏ နောက်ကျောကို ကြည့်ရင်း ထိုနေရာတွင် ထိုင်နေခဲ့သည်။ သူသည် ကျိုးခယ့်ရှင်းက လှည့်ပြီး သူ့ကို ပြန်ကြည့်လိမ့်မည်လို့ မျှော်လင့်သည်။

သူတို့၏ မျက်လုံးများ ပြန်လည်ဆုံမိလျှင် ဖုန်းယွီသည် သူမကို ချဉ်းကပ်ဖို့ သတ္တိကို ရှာလိမ့်မည်။ သူ ငြင်းဆန်ခံရရင်တောင် သူ မလျော့ဘူး။

ကျိုးခယ့်ရှင်း အဆောင်အဆောက်အအုံထဲသို့ ဝင်ရောက်ပြီးနောက် ဖုန်းယွီသည် ခုံတန်းလျားတွင် ဆက်ထိုင်နေခဲ့သည်။ သူသည် ထိုနေရာမှ ထွက်သွားဖို့ မတတ်နိုင်ဘဲ ကျိုးခယ့်ရှင်း နောက်ပိုင်း အဆောင်ထဲကနေ ထွက်လာတာကို စောင့်ချင်သည်။

ဖုန်းယွီ၏ မျက်လုံးများနှင့် ဆုံပြီးနောက် ကျိုးခယ့်ရှင်းသည် စိတ်ရှုပ်ထွေးသွားသည်။ သူမသည် ထိုလူက သူမကို သူ၏ မျက်လုံးတွေနှင့် တစ်ခုခု ပြောဖို့ ကြိုးစားနေတယ်လို့ ခံစားရသည်။

အဆောင်ထဲသို့ ဝင်ရောက်ပြီးနောက် ကျိုးခယ့်ရှင်းသည် လှည့်ပြီး ထိုလူကို ထပ်ကြည့်လိုက်သည်။ သူမသည် ထိုလူသည် ပင်မဝင်ပေါက်ဘက်သို့ ဆက်ကြည့်နေပြီး သူမကို မြင်ဖို့ စောင့်နေပုံရတယ်ဆိုတာ သတိပြုမိသည်။ သူတို့၏ လက်ရှိ အကွာအဝေးတွင် သူတို့သည် တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် မမြင်နိုင်ပေ။

ဒီလူက ငါ့ကို ကြည့်နေတာလား။

“ခယ့်ရှင်း၊ နင် ဘာကြည့်နေတာလဲ” ကျိုးခယ့်ရှင်း၏ အဆောင်ဖော်က သူမ၏ လက်များကို သူမ၏ရှေ့တွင် ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။ “နင်က အဲဒီ ချောတဲ့ကောင်လေးကို ကြည့်နေတာလား။ ငါ နင်နဲ့အတူ လမ်းလျှောက်ထွက်ပြီး သူ နင့်ကို ချဉ်းကပ်မလားဆိုတာ ကြည့်ရမလား”

“အဓိပ္ပာယ်မရှိတာတွေ ပြောမနေနဲ့၊ ပြီးတော့ အနားယူလိုက်အုံး။ ငါတို့ မနက်ခင်းမှာ Higher Mathematics စာမေးပွဲ ရှိသေးတယ်”

ကျိုးခယ့်ရှင်း၏ အဆောင်ဖော်သည် တိတ်ဆိတ်နေခဲ့သည်။ Higher Mathematics စာမေးပွဲက သူမအတွက် နှိပ်စက်မှုပဲ။

သူတို့၏ အခန်းသို့ ပြန်ရောက်သောအခါ ကျိုးခယ့်ရှင်းသည် သူမ၏ အိပ်ရာပေါ်တွင် လှဲနေသည်၊ သို့သော် သူမ အိပ်မပျော်နိုင်ဘူး။ သူမသည် မနက်ခင်းမှာ စာမေးပွဲအတွက် စိတ်လှုပ်ရှားနေတာလား။ မဟုတ်ဘူး။ သူမသည် ထိုလူ၏ မျက်လုံးများအကြောင်း စဉ်းစားနေသည်။

“ခယ့်ရှင်း၊ နင် ဘယ်သွားမလို့လဲ”

“ငါ ရေချိုးခန်းသွားမလို့”

စင်္ကြံများတွင် ကျိုးခယ့်ရှင်းသည် ပြတင်းပေါက်များမှ ဥယျာဉ်ကို မြင်နိုင်သည်။ ထိုလူသည် ထိုနေရာတွင် ဆက်ထိုင်နေသည်။ သူ အအေးမမိဘူးလား။

သူ ဘယ်သူ့ကို စောင့်နေတာလဲ။ သူ လမ်းဖြတ်သွားတာလား၊ ပြီးတော့ အနားယူဖို့ ထိုနေရာတွင် ထိုင်နေတာလား။ သူ၏ ဝတ်စားဆင်ယင်ပုံက ကျောင်းသားတစ်ယောက် မဟုတ်ဘဲ အောင်မြင်တဲ့ စီးပွားရေးသမားတစ်ယောက်လို ပိုတူသည်။

ကျိုးခယ့်ရှင်းသည် သူ့အကြောင်းကို စဉ်းစားနေတာကို ရပ်တန့်ဖို့အတွက် သူမ၏ ဦးခေါင်းကို ခါယမ်းလိုက်ပြီး သူမ၏ အခန်းသို့ ပြန်သွားသည်။

ကျိုးခယ့်ရှင်းသည် နေ့လယ်ဘက် အိပ်စက်ခြင်းကို အကျင့်ရှိသည်။ သူမသည် မနေ့က စာမေးပွဲတွေ ရှိခဲ့ပြီး အဲဒါမတိုင်မီမှာ အနားယူနိုင်သေးတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒီနေ့တော့ သူမ ဘယ်လောက်ပဲ ကြိုးစားကြိုးစား အိပ်မပျော်နိုင်ဘူး။

အခန်းထဲမှာ နှိုးစက် မြည်လာသောအခါ ကျိုးခယ့်ရှင်းသည် သူမ၏ အိပ်ရာပေါ်တွင် ထိုင်လိုက်သည်။

“ဟယ်၊ ခယ့်ရှင်း… နင် မအိပ်ခဲ့ဘူးလား” ကျိုးခယ့်ရှင်း၏ အဆောင်ဖော်တစ်ဦးက မေးသည်။ သူတို့သည် ကျိုးခယ့်ရှင်း မအိပ်ခဲ့ဘူးဆိုတာကို သူမ၏ မျက်လုံးတွေကနေ ပြောပြနိုင်တယ်။ ဒါပေမဲ့ သူတို့အားလုံး ကျိုးခယ့်ရှင်းရဲ့ အကျင့်ကို သိခဲ့ကြသည်။ သူမ အိပ်မပျော်ဘဲ စာကျက်နေတာလား။

မဖြစ်နိုင်ဘူး။ ကျိုးခယ့်ရှင်း၏ Higher Mathematics အတွက် ရလဒ်များသည် ဒီအချိန်တစ်လျှောက်လုံး ကောင်းခဲ့တယ်၊ ပြီးတော့ သူမ၏ ထုတ်ကုန်များသည် ပညာသင်ဆုများ ရရှိဖို့ လုံလောက်စွာ ကောင်းမွန်သည်။

“ငါ အရင်က ရေတွေ အရမ်းသောက်ခဲ့ပြီး အိမ်သာကို နှစ်ကြိမ် သွားခဲ့တယ်။ အဲဒါကြောင့် ငါ မအိပ်ခဲ့ဘူး” ကျိုးခယ့်ရှင်းသည် အကြောင်းပြချက်တစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်သည်။

“ငါတို့ သွားပြီး ငါတို့ရဲ့ မျက်နှာတွေကို သွားဆေးကြရအောင်။ ခယ့်ရှင်း၊ နင်လည်း နင့်မျက်နှာကို ဆေးသင့်တယ်။ မဟုတ်ရင် နင် စာမေးပွဲတွေအတွင်း အိပ်ငိုက်နေနိုင်တယ်။ အော်၊ နင် Qili ဘူးတစ်ဘူးကိုလည်း သွားယူနိုင်တယ်။ အဲဒီ အချိုရည်က နင့်ကို စွမ်းအင်ပေးနိုင်ပြီး ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုကို ဖယ်ရှားပေးနိုင်တယ်”

“ငါ သိပါတယ်”

ကျိုးခယ့်ရှင်းနှင့် သူမ၏ အဆောင်ဖော်များက လှေကားအတိုင်း ဆင်းသွားပြီး ဥယျာဉ်ကို လျှောက်ကျော်သွားသောအခါ ထိုလူသည် ထိုခုံတန်းလျားပေါ်တွင် ရှိတော့ဘူး။

ကျိုးခယ့်ရှင်း ရုတ်တရက် စိတ်ပျက်သွားသည်။ သို့သော် သူမသည် သူမ၏ နှလုံးသားထဲမှာ သူမကိုယ်သူမ ရယ်မောလိုက်သည်။ ဆောင်းရာသီအလယ်မှာ နှစ်နာရီကြာအောင် အပြင်မှာ ဘယ်သူ နေမှာလဲ။

ထိုလူသည် လွန်ခဲ့တဲ့ အချိန်အကြာကြီးကတည်းက ထွက်သွားခဲ့ပြီး မိနစ်အနည်းငယ်သာ ထိုနေရာတွင် ထိုင်ခဲ့တာ ဖြစ်ကောင်း ဖြစ်နိုင်သည်။

“ခယ့်ရှင်း၊ နင် ဘာကြည့်နေတာလဲ။ နင်က အဲဒီ ချောတဲ့ကောင်လေးအကြောင်း အခုထိ တွေးနေတုန်းလား”

“ဘယ် ချောတဲ့ကောင်လေးလဲ။ ဘယ်မှာလဲ”

“ခယ့်ရှင်းနဲ့ ငါ နေ့လယ်စာကနေ ပြန်လာတုန်းက ချောတဲ့ကောင်လေးတစ်ယောက်က အဲဒီ ခုံရှည်ပေါ်မှာ ထိုင်နေတယ်၊ ပြီးတော့ သူက ခယ့်ရှင်းကို ကြည့်နေတာ။ သူက ငါတို့ရဲ့ ခယ့်ရှင်းကို သိချင်တယ်ဆိုတာ ငါ ပြောပြနိုင်တယ်”

“ဝိုး! ငါ ဘာလို့ ငါ့စာရွက်တွေကို စောစောတင်လိုက်မိတာလဲ။ ငါ နင်တို့အားလုံးကို စောင့်ခဲ့ရင် ငါ သူ့ကို တစ်ချက်လောက် မြင်ရလိမ့်မယ်”

မိန်းကလေးအနည်းငယ်သည် စကားပြောပြီး တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် စနောက်နေကြသည်။ ကျိုးခယ့်ရှင်း ရယ်လိုက်ပြီး သူမ၏ သူငယ်ချင်းများကို ညင်သာစွာ ရိုက်လိုက်သည်။

သို့သော် မိန်းကလေးများ ထောင့်တစ်ခုသို့ လှည့်လိုက်သောအခါ သူတို့သည် လမ်းဘေးတွင် ရပ်နေသော လူတစ်ယောက်က ကျိုးခယ့်ရှင်းကို ကြည့်နေတာကို တွေ့လိုက်ကြသည်။ သူတို့၏ မျက်လုံးများ ပြန်လည်ဆုံမိသည်။

“ဟယ်… ဟယ်… ဟယ်… အဲဒါက ချောတဲ့ကောင်လေးပဲ။ ကြည့်! သူက ငါတို့ရဲ့ ခယ့်ရှင်းကို ကြည့်နေတယ်”

“သူ ခယ့်ရှင်းကို ချဉ်းကပ်ရဲလားဆိုတာ ကြည့်ဖို့အတွက် ငါတို့ သူ့ကို လမ်းလျှောက်ကျော်သွားကြရအောင်” အဖွဲ့ထဲမှ တစ်ယောက်က အကြံပြုသည်။

“ရပ်လိုက်။ ငါတို့ စာမေးပွဲနေရာကို အချိန်မီ ရောက်ဖို့ လိုအပ်တယ်။ နင်တို့အားလုံး ကျချင်လို့လား” အဆောင်ခေါင်းဆောင်က ပြောသည်။

“ခယ့်ရှင်း၊ နင် ဒီအခွင့်အရေးကို လက်လွတ်ခံလိုက်ရင် နင် ဒါကို ထပ်ပြီး ရလိမ့်မှာ မဟုတ်ဘူး” တစ်ယောက်က နောက်ပြောင်သည်။

သို့သော် သူတို့ ရုတ်တရက် ကျိုးခယ့်ရှင်းသည် သူတို့ကို ပြန်မပြောဘဲ ထိုလူကို စိတ်ကူးယဉ်စွာ ကြည့်နေတယ်ဆိုတာ သတိပြုမိကြသည်။

ခယ့်ရှင်းက အဲဒီလူကို တကယ်ပဲ ကြိုက်တာလား။

ဖုန်းယွီသည် ကျိုးခယ့်ရှင်းကို နောက်ဆုံးအကြိမ် ကြည့်လိုက်ပြီး လမ်းလျှောက်သွားသည်။

ဖုန်းယွီသည် ကျိုးခယ့်ရှင်း လိုချင်တဲ့ ပျော်ရွှင်မှုကို သူ မပေးနိုင်ဘူးဆိုတာကို သိခဲ့တယ်၊ ဒါပေမဲ့ သူ သူမရဲ့ ဖျားနာမှုကို ကုသဖို့ နည်းလမ်းတစ်ခုကို ရှာဖွေနိုင်တယ်။ သူသည် ကျိုးခယ့်ရှင်းကို ဒီဘဝမှာ နောင်တ မရှိအောင် လုပ်ပေးလိမ့်မယ်။

ဟုတ်တယ်။ ကျိုးခယ့်ရှင်းသည် သူ့နဲ့အတူ ရှိနေဖို့ ဆန္ဒရှိရင် ဒါက အရမ်းကောင်းလိမ့်မယ်။ လောဘကြီးသော ဖုန်းယွီသည် ဒီဘဝမှာ မိန်းကလေး နှစ်ယောက်လည်း ရှိချင်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဒါက ဖြစ်နိုင်မလားဆိုတာ သူ မသိဘူး။

ဖုန်းယွီသည် ကျိုးခယ့်ရှင်းကို ဘယ်လို ပြောရမယ်ဆိုတာ မသိဘူး။ သူ သူမကို လျှောက်သွားပြီး “ဟိုင်း၊ နင် ဆေးရုံမှာ စစ်ဆေးမှု သွားလုပ်သင့်တယ်။ နင် သားမဖွားနိုင်တဲ့ ပြဿနာတွေ ရှိတယ်၊ ပြီးတော့ တတ်နိုင်သမျှ စောစော ကုသမှု ခံယူရမယ်” လို့ ပြောလို့ မရဘူး။

ငါ လမ်းသရဲအဖြစ် အထင်ခံရပြီး ဖမ်းဆီးခံရလိမ့်မယ်။

သို့သော် ဖုန်းယွီသည် ကျိုးခယ့်ရှင်းကို ဒီဆေးဘက်ဆိုင်ရာ အခြေအနေအတွက် စစ်ဆေးမှုများနဲ့ ကုသမှုများအတွက် သွားဖို့ အကြောင်းပြချက်များ မဖန်တီးနိုင်ဘူး။ ဒီခေတ်မှာ မိန်းကလေးအနည်းငယ်သာ ဒီလို စစ်ဆေးမှုတွေအတွက် သွားကြလိမ့်မယ်။

ဒါ့အပြင် ဖုန်းယွီ၏ ပုံပန်းသဏ္ဍာန်က ကျိုးခယ့်ရှင်းရဲ့ စာပို့မိတ်ဆွေပဲ။ စာပို့မိတ်ဆွေတစ်ယောက်က သူမ၏ ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ အခြေအနေအကြောင်း ဘယ်လို သိနိုင်မှာလဲ၊ ပြီးတော့ ဒီလို စစ်ဆေးမှုတွေအတွက် သူမကို ဘယ်လို စည်းရုံးနိုင်မှာလဲ။

တစ်ယောက်ယောက်က ဖုန်းယွီကို စိတ်ကူးတစ်ခု တင်ပြဖို့ ကူညီနိုင်ရင် သူသည် ထိုလူကို ၁ သန်း၊ ၁၀ သန်းနဲ့တောင် သန်း ၁၀၀ ပေးဖို့ ဆန္ဒရှိတယ်။

ဖုန်းယွီသည် အမေရိကန်မှာရှိတဲ့ နာမည်ကြီး အမျိုးသမီးဆရာဝန် နှစ်ဦးကို ဆက်သွယ်ခဲ့ပြီး သူ ပိုက်ဆံ ပေးနိုင်ပြီး သူတို့ကို ကျိုးခယ့်ရှင်းကို ကုသဖို့ ရှန်ဟိုင်းသို့ ခေါ်လာနိုင်တယ်ဆိုတာကို သိခဲ့သည်။

ဖုန်းယွီသည် အရာအားလုံးကို ပြင်ဆင်ထားပြီးသား၊ ဒါပေမဲ့ ကျိုးခယ့်ရှင်းကို သူမ၏ အခြေအနေအကြောင်း မပြောရသေးပေ။

“ခယ့်ရှင်း၊ သူ ထွက်သွားပြီ”

“ဒါက ငါနဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲ။ မြန်မြန်လုပ်၊ မဟုတ်ရင် ငါတို့ နောက်ကျလိမ့်မယ်” ကျိုးခယ့်ရှင်း ရုတ်တရက် စိတ်ပျက်သွားသည်။

ကျိုးခယ့်ရှင်း၏ အဆောင်ဖော်များက တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြပြီး တိတ်ဆိတ်နေခဲ့ကြသည်။ သူတို့သည် စာမေးပွဲပြီးနောက် ကျိုးခယ့်ရှင်းကို မေးခွန်းထုတ်ရမယ်လို့ ဆုံးဖြတ်ခဲ့ကြသည်။ ဒီနှစ်ယောက်မှာ တစ်ခုခု ရှိနေရမယ်။

******