မျိုးဆက်တူများကို ဖိနှိပ်အနိုင်ယူ၍ အဆင့်တူများတွင် ပြိုင်ဘက်ကင်း
Vol. 7 Ch. 91
ယွမ်ချီလန်က ရှေ့ထွက်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ကျိုးချန်ရှန်တစ်ယောက်တည်း အံ့အားသင့်ခြင်းမရှိတော့ပေ။ ထို့နောက် အားလုံးက ထိတ်လန့်တကြား ဖြစ်သွားကြသည်။
ကူးလင်ဖန်နှင့် ယွမ်ချီလန်တို့က ယခုချင်ယွမ်စမ်းသပ်မှုတွင် ဗိုလ်စွဲရန် အလားအလာ အများဆုံးသော ထိပ်တန်းဆယ်ဦးစာရင်းထဲမှ အနိုင်ရရန်အလွန်သေချာသူနှစ်ဦး ဖြစ်သည်။ ထိုသူနှစ်ဦးစလုံးက အဖွဲ့ပြောင်းကာ လော့ချန်နှင့်အတူ တစ်ဖွဲ့တည်းဖြစ်ရန် ရွေးချယ်လိုက်ခြင်းက ယုံမှားဖွယ်ရာ အမှန်ပင်။
မျက်နှာက မက်မွဲပန်းကဲ့သို့ လှပသော ကျိုးရို့က ထိုနှစ်ဦးကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီး လော့ချန်ဘက်သို့ လှမ်းကြည့်ကာ တစ်စုံတစ်ခုကို စဉ်းစားနေသည်။
ကျိုးချန်ရှန်ကမူ မျက်နှာမည်းမှောင်လျက် တိုးညင်းစွာ ဆိုသည်။
“သူတို့ ခေါင်းမူးသွားကြတာပဲဖြစ်မယ်… လော့ချန်ဆိုတဲ့ကောင်ရဲ့ လှည့်ဖျားစကားတွေကို ယုံလိုက်ကြတာပေါ့… ဟွန်း… သူ့လို တစ်ကောင်တည်းနဲ့ ဝိညာဉ်သီးကို ၈၀ ရာနှုန်း အောင်မြင်မယ်တဲ့လား… ရယ်စရာကောင်းလွန်းလှချည်ရဲ့…”
လော့ချန်ကိုယ်တိုင်လည်း အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားပြီး ယွမ်ချီလန်ကို ခေါင်းညိတ်ပြသည်။
“ဒါဆို မင်းကိုပါ ထည့်တွက်ပြီးပြီ… ငါတို့သုံးယောက်ဆို လုံလောက်တယ်… သွားကြစို့…”
ကူးလင်ဖန်နှင့် ယွမ်ချီလန်တို့က တစ်ဦးကိုတစ်ဦး တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ကြပြီး တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး မျက်လုံးထဲတွင် အံ့အားသင့်မှုကို ခံစားမိကြသည်။ ထို့နောက် လော့ချန်နောက်သို့ လိုက်သွားကြသည်။
“ဟုတ်လို့လား… သူတို့သုံးယောက်တည်းနဲ့ ဝိညာဉ်သီးကို သွားယူမယ်တဲ့လား…”
လူအုပ်ကြီးက မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားကြသည်။ ထို့နောက် ထွက်ခွာသွားသော သုံးယောက်ကို ကြည့်ရင်း ကျိုးရို့က မျက်ခုံးများကို အနည်းငယ် တွန့်ကွေးလျက် ဆိုလိုက်သည်။
“အခုကျွန်မတို့ ဘာလုပ်ကြမလဲ…”
ကျိုးချန်ရှန်က လော့ချန်၏ ကျောပြင်ကို စူးစိုက်ကြည့်ရင်း အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။
“သူက ထင်ပေါ်ချင်တယ်ဆိုရင် ထင်ပေါ်ပါစေ… ကြယ်နှစ်ပွင့်ထိပ်သီးနတ်ဆိုးသားရဲဆိုတာ ပုခက်ထဲက ကလေးမဟုတ်ဘူး… သူဘယ်လိုသေမလဲဆိုတာ ကြည့်ရတော့မယ်…”
“သူတို့ကို ရှေ့ဆုံးက တိုက်ခိုက်စေပြီး ငါတို့က နောက်ကွယ်မှာ အကျိုးအမြတ်ရယူကြမယ်… ပြင်ဆင်ထားကြ… သူတို့က အနက်ရောင်ရွှေမြွေကို တားဆီးထားနိုင်ရင် ငါတို့အခွင့်အရေးရတာနဲ့ ဝိညာဉ်သီးကို လုယူမယ်…”
ဤစကားကို ကြားလိုက်ရသည်နှင့် ကျိုးရို့အပါအဝင် အခြားသူများ၏ မျက်လုံးများက တလက်လက် တောက်ပလာကြသည်။
လော့ချန်နှင့် ထိုသုံးယောက်က ထင်းရှူးတောအပြင်သို့ ထွက်ခွာရန် ပြင်ဆင်နေကြသည်။
ယွမ်ချီလန်က အနက်ရောင်ရွှေမြွေ၏ ရိုင်းစိုင်းသော အရှိန်အဟုန်ကို ကြည့်ရင်း မထိန်းနိုင်တော့ဘဲ မေးလိုက်သည်။
“လော့ချန်… မင်းမှာ ဘာအစီအစဉ်ရှိလဲ…”
“အစီအစဉ်လား…”
လော့ချန်က ပြုံးလျက် ဆိုသည်။
“ရိုးရှင်းပါတယ်… ငါက အနက်ရောင်ရွှေမြွေကို တားထားမယ်… မင်းတို့က ဝိညာဉ်သီးကို သွားယူကြ…”
“ဘာ… မင်း တစ်ယောက်တည်း အနက်ရောင်ရွှေမြွေကို တားမယ်တဲ့လား… အဲဒါ ကြယ်နှစ်ပွင့်ထိပ်သီးနတ်ဆိုးသားရဲလေ…”
ယွမ်ချီလန်၏ လေသံပင် ပြောင်းလဲသွားသည်။
သူမက လော့ချန်တွင် ပြည့်စုံသော အစီအစဉ်တစ်ခုရှိမည်ဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့သော်လည်း ဤမျှ ရိုးရှင်းရိုင်းစိုင်းသည့် နည်းလမ်းဖြစ်နေလိမ့်မည်ဟု မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။
ကူးလင်ဖန်၏ အကြည့်များလည်း အနည်းငယ် ထက်မြက်လာသည်။
ကြယ်နှစ်ပွင့်ထိပ်သီးနတ်ဆိုးသားရဲက ကြယ်နှစ်ပွင့်နတ်ဆိုးသားရဲများထဲတွင် ဘုရင်အဆင့် ဖြစ်သည်။ လူသာမန်ဘဝဖြတ်ကျော်အဆင့်ငါးရှိသူ ဆယ်ဦးပင်လျှင် ထိုနတ်ဆိုးသားရဲကို မတားနိုင်ပေ။ ထို့ကြောင့် သူတို့က အုပ်စုဖွဲ့ပြီး တိုက်ခိုက်ရန် အစောတည်းက လုပ်ဆောင်ခဲ့လျှင်လည်း ယခုအချိန်ထိ စောင့်ဆိုင်းနေစရာအကြောင်း မရှိခဲ့ပေ။
လော့ချန်တစ်ဦးတည်းဖြင့် အနက်ရောင်ရွှေမြွေကို တားဆီးနိုင်မည်ဟု ဆိုခြင်းက အလွန်ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ ဖြစ်သည်။
အကယ်၍ အမှန်တကယ် ဖြစ်နိုင်ခဲ့လျှင် လော့ချန်က မျိုးဆက်တူများကို ဖိနှိပ်အနိုင်ယူထားပြီး အဆင့်တူများတွင် ပြိုင်ဘက်ကင်းသည့် အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဟု သက်သေပြလိုက်နိုင်ပေလိမ့်မည်။
“ဒါကို ငါလည်းသိတာပေါ့… ငါက သူနဲ့ ပတ်ဝိုင်းပြီး တိုက်ခိုက်မှာပဲ… အင်အားနဲ့ ရင်ဆိုင်မသွားဘူး…”
လော့ချန်က ပြုံးလျက် နောက်ကွယ်ရှိ လူအုပ်ကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီး ဆိုသည်။
“ပုစဉ်းက ကျိုင်းကောင်ကိုဖမ်းပြီး ငှက်ကျီးက နောက်က လိုက်နေသလိုမျိုး… မတော်တဆမှုတွေ မဖြစ်အောင် မင်းတို့ ဝိညာဉ်သီးကို ရသွားရင် ချက်ချင်းထွက်သွားကြ… ငါ့ကို ဂရုစိုက်စရာမလိုဘူး… ငါတို့ သင်္ဘောပေါ်တက်တဲ့နေရာမှာ ပြန်ဆုံကြမယ်…”
ယွမ်ချီလန်က လှပသော မျက်လုံးများကို အနည်းငယ် ကွေးညွတ်လျက် ပြုံးပြပြီး ဆိုသည်။
“မင်းက ငါတို့ကို ဒီလောက်ထိ ယုံကြည်နိုင်တာလား…”
“ငါက ငါ့ရဲ့စွမ်းအားကို ယုံကြည်တာ…”
ဤစကားကို ကြားလိုက်ရသည်နှင့် ကူးလင်ဖန်နှင့် ယွမ်ချီလန်တို့ နှစ်ဦးစလုံး အံ့အားသင့်သွားကြသည်။
ဤစကားက အလွန်ယုံကြည်မှု ပြည့်ဝလှသည်။ လော့ချန်က သူတို့ကို အနိုင်ယူနိုင်သည့် ယုံကြည်မှုရှိသည်ဟု ဆိုလိုခြင်းဖြစ်ပြီး သူတို့နှစ်ဦးပေါင်းလျှင်ပင် သူ့က မကြောက်ရွံ့သည့် သဘောပင်။
“ငါ ယုံကြည်မှုအပြည့်နဲ့ လူတွေအများကြီး တွေ့ဖူးပြီးပြီ… ဒါပေမဲ့ မင်းလို ဒီလောက်ထိ ယုံကြည်မှုရှိတဲ့သူကိုတော့ ပထမဆုံးအကြိမ်ပဲ တွေ့ဖူးတာ…”
ယွမ်ချီလန်က သိမ်မွေ့စွာ ပြုံးလျက် သူမ၏ ကျက်သရေရှိမှုကို ထင်ရှားစွာ ပြသလိုက်သည်။
ထို့နောက် စကားပြောနေရင်း သုံးယောက်သား ထင်းရှူးတောမှ ထွက်လာခဲ့ကြပြီ ဖြစ်သည်။
“ရွှီ…”
မူလကပင် မငြိမ်မသက်ဖြစ်နေသော အနက်ရောင်ရွှေမြွေက လူသုံးယောက်ကို တွေ့လိုက်သည်နှင့် ချက်ချင်း ပါးစပ်ဟပြီး အသံအကျယ်ကြီးဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ရိုင်းစိုင်းသော လှိုင်းလုံးများက မြေပြင်ပေါ်တွင် အနံ့ဆိုးလှိုင်းတစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေပြီး ရက်စက်သော အရှိန်အဟုန်က လေးမျက်နှာသို့ လွင့်ပျံ့သွားသည်။
“ဘယ်လောက်တောင် ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ အရှိန်အဟုန်လဲ…”
ထင်းရှူးတောထဲရှိ လူအုပ်ကြီးက ဤအာနိသင်၏ဖိအားကို ခံစားလိုက်ရသည်။ စိတ်ဓာတ်အနည်းငယ် အားနည်းသူများက ချက်ချင်း တစ်ကိုယ်လုံး တောင့်တင်းသွားပြီး အတွေးများပင် တုံ့ဆိုင်းသွားသည်။
“သွားစို့…”
လော့ချန်က ဤအာနိသင်ကို မခံစားရဘဲ ဓားကို ကိုင်စွဲလျက် အနက်ရောင်ရွှေမြွေဆီသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် ပြေးဝင်သွားသည်။
ကူးလင်ဖန်နှင့် ယွမ်ချီလန်တို့ကမူ အခြားတစ်ဖက်သို့ ဦးတည်ကာ အနက်ရောင်ရွှေမြွေကို ကျော်ဖြတ်ပြီး ဝိညာဉ်သီးကို တိုက်ရိုက်သွားယူရန် ပြင်ဆင်ကြသည်။
အနက်ရောင်ရွှေမြွေက မျက်လုံးများတွင် သွေးရောင်တောက်လျက် ၎င်း၏ ဧရာမကိုယ်ထည်ကို တစ်ချက်လှည့်လိုက်သည်။
“ဘမ်း…”
အိမ်တစ်လုံးစာအရွယ်ရှိ ဧရာမကျောက်တုံးတစ်ခုက လော့ချန်ဆီသို့ လွင့်ပျံလာသည်။
“ခွမ်း…”
လော့ချန်က မရှောင်မပြေးဘဲ လက်သီးတစ်ချက်ဖြင့် ကျောက်တုံးကို အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ကွဲထွက်သွားအောင် ရိုက်ခွဲလိုက်သည်။
ဤအခွင့်အရေးကို အသုံးချပြီး အနက်ရောင်ရွှေမြွေ၏ ဧရာမကိုယ်ထည်က ကူးလင်ဖန်နှင့် ယွမ်ချီလန်တို့ဆီသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် ပြေးဝင်သွားပြီး ၎င်း၏ ဧရာမမြွေအမြီးက စစ်ဓားတစ်လက်ကဲ့သို့ လှည့်ပတ်ဖြတ်တောက်လိုက်သည်။
“ကျွီ…”
မြွေအမြီးက ရိုင်းစိုင်းစွာ ဖြတ်တောက်လာပြီး လမ်းတစ်လျှောက်ရှိ ကျောက်တုံးများက ၎င်းနှင့် ထိတွေ့လိုက်သည်နှင့် ချက်ချင်း ကွဲထွက်သွားသည်။
“သတိထား…”
ကူးလင်ဖန်က မျက်နှာအဆင်းပြောင်းလဲသွားပြီး အနက်ရောင်ရွှေမြွေနှင့် အင်အားချင်း ရင်ဆိုင်မတိုက်ရဲသဖြင့် ဓားဖျားကို မြွေအမြီးပေါ်သို့ ထောက်ထားလျက် ၎င်း၏အင်အားကို အသုံးချပြီး နောက်ဆုတ်သွားရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။ သို့သော် သူက အနက်ရောင်ရွှေမြွေ၏ စွမ်းအားကို သိပ်မမှန်းဆနိုင်ခဲ့ပေ။
ဓားဖျားက မြွေအမြီးနှင့် ထိတွေ့လိုက်သည်နှင့် အလွန်အမင်း ကွေးညွတ်သွားပြီး ရုတ်တရက် ပြန်ဖြောင့်သွားသည်။
“ဘုန်း…”
ဧရာမအင်အားက ကူးလင်ဖန်ကို ခုနှစ်မီတာမှ ရှစ်မီတာခန့် လွင့်ထွက်သွားစေပြီး လေထဲတွင် သွေးတစ်ချက် ဖျန်းထွက်သွားသည်။
“ဟား... ဟား... ဟား… ငါ မင်းတို့ကို အစောကတည်းက ပြောထားတယ်လေ… အဲဒီကောင်က မဖြစ်နိုင်ဘူးဆိုတာ… မင်းတို့က ငါပြောတာကို မယုံဘူးလေ… အခု မင်းတို့ ဘယ်လိုလုပ်မလဲ ကြည့်ရအောင်…”
ထိုသူသုံးယောက်သား၏ ဖြစ်ရပ်ဆိုးကို မြင်လိုက်ရသည်နှင့် ကျိုးချန်ရှန်က မျက်နှာပေါ်တွင် မထီမဲ့မြင် ပြုသည့်အပြုံးဖြင့် ကျိုးရို့တို့အား ပြောသည်။
“သူတို့က အနက်ရောင်ရွှေမြွေကို တားထားနိုင်ရင် ငါတို့ ဝိညာဉ်သီးကို သွားယူမယ်…”
ကျိုးရို့တို့က လော့ချန်၏ လှည့်ဖျားမှုထဲ မပါဝင်ခဲ့သဖြင့် ယခုအခါ အနည်းငယ် သက်သာရာ ရသွားသည်။ မဟုတ်လျှင် ယခုအချိန်တွင် ဘယ်လိုသေမလဲဆိုတာ မသိရှိခဲ့ပေ။
မြေပြင်ပေါ်တွင် အနက်ရောင်ရွှေမြွေက ကူးလင်ဖန်ကို လွင့်ထွက်သွားအောင် ရိုက်ချလိုက်ပြီး တိုက်ခိုက်မှုကို မရပ်မနား ဆက်လက်လုပ်ဆောင်သည်။ ၎င်း၏ ဧရာမအမြီးက တန်းတန်းမတ်မတ် ထောင်မတ်လျက် ကမ္ဘာ့အကြီးဆုံးဓားတစ်လက်ကဲ့သို့ ယွမ်ချီလန်ကို ရိုက်ချလိုက်သည်။
“ဝူး... ဝူး…”
လေထုက အလွန်ဖိသိပ်ခံရပြီး အသံသည် မိုးကြိုးပစ်သံကဲ့သို့ ထွက်ပေါ်လာသည်။
“ပြီးပြီ…”
ယွမ်ချီလန်က ရှောင်ဖယ်ရန် နေရာမရှိဘဲ မျက်နှာလှပသူသည် ဖြူဖတ်ဖြူရော်ဖြစ်သွားပြီး သိုင်းဝိညာဉ်ကို ထုတ်လွှတ်ကာ လက်နှစ်ဖက်ကိုမြှောက်ပြီး ခုခံအကာအကွယ်ပုံစံ ပြင်ဆင်လိုက်သည်။
“မြေသိမ့်တုန်လက်သီး…”
အန္တရာယ်တစ်ခု ဖြစ်လုနီးနီးအချိန်တွင် လူရိပ်တစ်ခုက ယွမ်ချီလန်ရှေ့တွင် ပေါ်ထွက်လာပြီး တောင်တန်းကြီးတစ်ခုလို အရှိန်အဟုန်ဖြင့် လက်သီးတစ်ချက်ကို ရိုက်ထုတ်လိုက်သည်။
“ဘုန်း…”
လက်သီးနှင့် မြွေအမြီး ထိတွေ့လိုက်သည်နှင့် ရိုင်းစိုင်းသော စွမ်းအင်လှိုင်းက ချက်ချင်း ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။
လော့ချန်က အနည်းငယ် နောက်ဆုတ်သွားပြီး ယွမ်ချီလန်၏ သိမ်ကျဉ်သော ခါးကို လက်ဖြင့် ဖက်ထားကာ လှစ်ခနဲ လှုပ်ရှားလျက် ကူးလင်ဖန်အနီးသို့ လွင့်ပျံသွားသည်။
“မင်း ဘယ်လိုနေသေးလဲ…”
လော့ချန်က ယွမ်ချီလန်ကို လွှတ်ပေးလိုက်သည်။
ယွမ်ချီလန်က သတိပြန်ရလာပြီး ခေါင်းအနည်းငယ် ခါယမ်းလိုက်သည်။
လော့ချန်က ထုံထိုင်းနေသော လက်သီးကို ညှစ်လိုက်ရင်း မျက်ခုံးများကို တွန့်ကွေးလိုက်သည်။
ကြယ်နှစ်ပွင့်ထိပ်သီးနတ်ဆိုးသားရဲက အလွန်သန်မာသည်ကို သိထားသော်လည်း ဤမျှထိ အားပြင်းလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ပေ။
သူ၏ အင်အားအပြည့်ထုတ်လက်သီးတစ်ချက်က ထိုသားရဲ၏ ခုခံအကာကို မခွဲနိုင်သည့်အပြင် သူကိုယ်တိုင်ပင် ဒဏ်ရာရလုနီးနီး ဖြစ်သွားသည်။
“ဒီအနက်ရောင်ရွှေမြွေက ရိုးရိုးလေးမဟုတ်ဘူးပဲ… ရှေးဟောင်းနတ်ဆိုးသားရဲသွေးဗီဇနဲ့ ဆက်နွယ်နေတာဖြစ်မယ်… ငါတို့ ဒီတစ်ကြိမ်တော့ စွန့်လွှတ်လိုက်တာ အကောင်းဆုံးပဲ…”
ကူးလင်ဖန်က အကြံပြုလိုက်သည်။
ရှေးဟောင်းသွေးဗီဇရှိသော နတ်ဆိုးသားရဲများသည် အဆင့်တူသားရဲများထဲတွင် ဘုရင်အဆင့် ဖြစ်၏။ ၎င်းတို့၏ စွမ်းအားသည် ပုံမှန်သားရဲများနှင့် မယှဉ်နိုင်သည့်အဆင့်ထိ သန်မာလှသည်။
ဤအနက်ရောင်ရွှေမြွေ၏ စွမ်းအားက ထုံရွှမ်တတိယနယ်ပယ်ရှိ သိုင်းသမားများနှင့် နီးစပ်လှပြီး အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ ဖြစ်သည်။
“အသက်ရှူ ဆယ်ကြိမ်စာအချိန်ပေးပါ…”
လော့ချန်က ပြတ်သားစွာ ပြောလိုက်သည်။
ကူးလင်ဖန်က တစ်ချက်မျှ အံ့အားသင့်သွားပြီး မေးလိုက်သည်။
“ဘာပြောလိုက်တာလဲ…”
“ငါက အနက်ရောင်ရွှေမြွေကို အသက်ရှူဆယ်ကြိမ်စာလောက် တားထားပေးမယ်… မင်းတို့ ဝိညာဉ်သီးကို အမြန်ဆုံး သွားယူလိုက်ကြ…”
လော့ချန်က စကားဆုံးသည်နှင့် ကြယ်ကြွေဓားကို ကိုင်စွဲလျက် အနက်ရောင်ရွှေမြွေဆီသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် ပြေးဝင်သွားသည်။
“မင်း…”
ကူးလင်ဖန်က အေးဆေးတည်ငြိမ်သူ ဖြစ်သော်လည်း လော့ချန်၏ လုပ်ရပ်ကြောင့် အံ့အားသင့်သွားသည်။
ဤသည်မှာ ကြယ်နှစ်ပွင့်နတ်ဆိုးသားရဲဘုရင် ဖြစ်သည်။
“သွားစို့… ငါတို့ ဝိညာဉ်သီးကို သွားယူမယ်…”
ယွမ်ချီလန်က ပထမဆုံး သတိပြန်ရလာပြီး ခြေဖျားထိပ်ကို တစ်ချက်ထောက်လျက် ကျောက်စိမ်းသစ်ပင်ကြီးဆီသို့ ပြေးဝင်သွားသည်။
“တကယ့်အရူးပဲ…”
ကူးလင်ဖန်က အနည်းငယ် အသက်ရှူသွင်းလိုက်ပြီး ယွမ်ချီလန်နောက်သို့ တင်းတင်းကြပ်ကြပ် လိုက်သွားသည်။
“ကျွီ…”
အနက်ရောင်ရွှေမြွေက ဒေါသတကြီး ဟောက်တင်လိုက်ပြီး လော့ချန်ကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ၎င်း၏ ဧရာမကိုယ်ထည်ကို ကူးလင်ဖန်နှင့် ယွမ်ချီလန်တို့ဆီသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် လှိမ့်ဝင်သွားသည်။
“ဆိုးရွားတဲ့ကောင် မင်းရဲ့ပြိုင်ဘက်က ငါပဲ…”
လော့ချန်က မျက်လုံးများထဲတွင် ထက်မြက်သော အလင်းတန်းများ တောက်ပလျက် သူ၏ရုပ်သိမ်းမှုကို မြင့်မားစွာ ခုန်တက်လိုက်ပြီး ကြယ်ကြွေဓားသည် အေးစက်သော တိမ်ဖုံးတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ တစ်ချက်ပြီးတစ်ချက် ဖြတ်တောက်လိုက်သည်။