နှစ်သောင်းငါးရာခြောက်ဆယ့်ခြောက်ရမှတ်
Vol. 7 Ch. 97
“လော့ချန်က လင်ကျင်းထိုင်ကို သတ်လိုက်တယ်တဲ့လား…”
ဟယ်အကြီးအကဲက လောကတွင် ရယ်စရာအကောင်းဆုံးပုံပြင်ကို ကြားလိုက်ရသည့်အလား ခေါင်းခါလျက် ရယ်သည်။
“ယံအကြီးအကဲ… မင်းကတော့ တကယ်ကို နောက်တတ်တာပဲ… မင်းက အဲဒီအသုံးမကျတဲ့ကောင်လေးက ဒီချင်ယွမ်စမ်းသပ်မှုရဲ့ ပထမနေရာ ရလိမ့်မယ်လို့ ပြောနေတာလား…”
လင်ကျင်းထိုင်၏စွမ်းအားကို သူသိပြီးသားဖြစ်သည်။ လူသာမန်ဘဝဖြတ်ကျော်အဆင့်ငါး ရှိသူများထဲတွင်ပင် ထူးချွန်သူတစ်ဦး ဖြစ်သည်။
အသုံးမကျတဲ့ကောင်တစ်ယောက်ကို လင်ကျင်းထိုင်က လက်ညှိုးတစ်ချောင်းနှင့်ပင် ဖိသတ်နိုင်သည်။
ဟယ်အကြီးအကဲ၏အမြင်တွင် လော့ချန်က ချီယွမ်ကျွန်းပေါ်တွင် ဓားသွားများဖြင့် အပိုင်းပိုင်းဖြတ်ခံလိုက်ရပြီး သူ၏အလောင်းကိုတောင် နတ်ဆိုးသားရဲများက ကိုက်စားပြီးသွားလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။
“ဟုတ်တယ်… အသုံးမကျသိုင်းဝိညာဉ်နိုးကြားထားတဲ့ အသုံးမကျတဲ့ကောင်တစ်ယောက်က ဆယ်ယောက်ပေါင်းလိုက်ရင်တောင် လင်ကျင်းထိုင်ရဲ့ပြိုင်ဘက်မဖြစ်နိုင်ဘူး…”
တစ်စုံတစ်ယောက်ကလည်း မယုံကြည်သည့်အသံဖြင့် ပြောသည်။
ယံအကြီးအကဲဟု ခေါ်တွင်ခံရသည့် ထိုအကြီးအကဲက တည်ကြည်စွာ ပြောသည်။
“ငါ မနောက်ဘူး… လင်ကျင်းထိုင်နဲ့ ဇွိုချန်ရှန်းတို့နှစ်ယောက်က သင်္ဘောပေါ်ကို ပြန်မလာတာကို ငါမြင်ပြီး စုံစမ်းကြည့်မှ သိလိုက်ရတာ…”
ဟယ်အကြီးအကဲက တဖက်လူက ဟန်ဆောင်ပြောနေပုံမရသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် မျက်ခုံးအနည်းငယ်တွန့်လျက် မေးသည်။
“တကယ်ပဲ ဘာဖြစ်တာလဲ…”
ထိုအကြီးအကဲက အသက်ပြင်းပြင်းရှူလိုက်ပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ ပြောသည်။
“သူတို့က ချီယွမ်ကျွန်းရဲ့ဗဟိုမှာ ယွမ်လင်သီးပင်ကို ရှာတွေ့ခဲ့ကြတယ်… ယွမ်လင်သီးကို အပြိုင်ရယူရင်း လင်ကျင်းထိုင်နဲ့ လော့ချန်တို့ ထိပ်တိုက်တွေ့ခဲ့ပြီး လော့ချန်က လင်ကျင်းထိုင်ရဲ့လက်နှစ်ဖက်ကို ဖြတ်လိုက်တာကြောင့် သူသေသွားဖို့များတယ်… ဇွိုချန်ရှန်းကလည်း ယွမ်လင်သီးကို စောင့်ရှောက်နေတဲ့ အနက်ရောင်ရွှေမြွေရဲ့ ရစ်ပတ်သတ်ဖြတ်မှုကို ခံလိုက်ရတယ်…”
"ခွမ်း..."
ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ ဟယ်အကြီးအကဲ၏ လက်အောက်မှ ကျောက်ခုံတန်းရဲ့ လက်တင်နေရာက တိုက်ရိုက်ကွဲထွက်သွားပြီး သူ၏မျက်နှာက သံဖြူရောင်ပြောင်းသွားကာ ပြောသည်။
“ဒါ မဖြစ်နိုင်ဘူး… အဲဒီအသုံးမကျတဲ့ကောင်က ဘယ်လိုလုပ်ပြီး လင်ကျင်းထိုင်ရဲ့ပြိုင်ဘက်ဖြစ်နိုင်မှာလဲ… မဖြစ်နိုင်တာပဲ…”
ထိုအကြီးအကဲက သက်ပြင်းချလျက် ပြောသည်။
“အစကတော့ ငါလည်းမယုံခဲ့ဘူး… ဒါပေမဲ့ ဒီအဖြစ်အပျက်ကို လူတော်တော်များများက မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ မြင်ခဲ့ကြတာကြောင့် မယုံလို့မရဘူး… လော့ချန်ဆိုတဲ့ကောင်လေးက အပေါ်ယံမှာမြင်ရသလောက် ရိုးရှင်းတဲ့သူမဟုတ်ဘူး… ယွမ်မန်လီက သူ့ကို ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်းထဲ ထည့်ဖို့ ထောက်ခံခဲ့တာ အကြောင်းရှိမှာပဲ…”
ထိုအချိန်တွင် အမှတ် ၅ စစ်သင်္ဘောကို တာဝန်ယူထားသည့် ချင်မယ်အကြီးအကဲက စကားကို ဆက်လက်ပြောသည်။
“ဒီအဖြစ်အပျက်က တကယ်ဟုတ်မဟုတ် ငါမသိဘူး… ဒါပေမဲ့ လော့ချန်ကတော့ ဘေးကင်းစွာ ပြန်ရောက်လာခဲ့တယ်… အဲ့ဒါအပြင် သူ့ရဲ့စွမ်းအားအဆင့်က လူသာမန်ဘဝဖြတ်ကျော်အဆင့်သုံးမဟုတ်ဘဲ အဆင့်ငါးဖြစ်နေတယ်… ဖြစ်နိုင်တာက…”
ချင်မယ်အကြီးအကဲက စကားကို ဆက်မပြောတော့ပေ။
“အဲဒီကောင်လေး အသက်ရှင်ပြီး ပြန်ရောက်လာတယ်တဲ့လား…”
ဟယ်အကြီးအကဲ၏ အမူအရာက တုန်ခါသွားပြီး ချက်ချင်းပင် သတိပြန်ဝင်လာကာ ချင်မယ်အကြီးအကဲကို စူးစိုက်ကြည့်လျက် အေးစက်စွာ မေးသည်။
“မင်းပြောတာ သူ့ရဲ့စွမ်းအားအဆင့်က လူသာမန်ဘဝဖြတ်ကျော်အဆင့်ငါးတဲ့လား…”
ချင်မယ်အကြီးအကဲက အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်ပြီး ပြောသည်။
“သေချာပေါက်ပဲ…”
“ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ… ဒါ မဖြစ်နိုင်ဘူး… ငါကိုယ်တိုင် မျက်မြင်တွေ့ခဲ့တာက သူက လူသာမန်ဘဝဖြတ်ကျော်အဆင့်သုံးပဲ…”
ဤသတင်းများက ဟယ်အကြီးအကဲကို လုံးဝထိတ်လန့်စေပြီး သူ၏ခေါင်းထဲတွင် ဝမ်းနည်းသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။
အသုံးမကျသူတစ်ယောက်က ရက်ပိုင်းအကြာကမှ လူသာမန်ဘဝဖြတ်ကျော်အဆင့်သုံးသာရှိခဲ့ရာမှ ရုတ်တရက် အဆင့်ငါးသို့ ရောက်ရှိသွားသည်တဲ့လား။
ထို့အပြင် သူ၏ယုံကြည်အားထားရသော တပည့်ဖြစ်သည့် လင်ကျင်းထိုင်ကိုပါ သတ်ဖြတ်ခဲ့သည်တဲ့လား။
ဤလောကတွင် ဤထက်ပိုပြီး ယုံရဖွယ်မကောင်းသည့်အရာ ရှိသေးပါမည်လော။
ချင်မယ်အကြီးအကဲ၏ မျက်ဝန်းများက ရုတ်တရက် လက်ခနဲ ဖြတ်သွားပြီး ရုတ်ချည်းပြောသည်။
“ကြည့်စမ်း… သူ သင်္ဘောပေါ်က ဆင်းလာပြီ…”
ဝေးကွာသော အမှတ် ၅ စစ်သင်္ဘောရှိ လှေကားပေါ်တွင် လော့ချန်က ဖြည်းညင်းစွာ လှမ်းဆင်းလာနေသည်။
“တကယ်ပဲ အဲဒီကောင်လေးပဲ… သူ မသေဘူးလား…”
လော့ချန်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ ဟယ်အကြီးအကဲ၏ မျက်စံများက ကျုံ့သွားပြီး သူ၏အကြည့်များက ညအမှောင်ထဲမှ အဆိပ်မြွေတစ်ကောင်ကဲ့သို့ အေးစက်လျက် ရှိသည်။ အနားရှိ အကြီးအကဲများကြားတွင် ဟန်ပင်မဆောင်နိုင်တော့ချေ။
“ဟမ်…”
သိုင်းဝိညာဉ်များစွာကို မျိုချပြီးနောက် လော့ချန်သည် သူ၏အာရုံခံစားနိုင်စွမ်းက ပို၍ထက်ထက်မြက်မြက် ဖြစ်လာသည်ကို တွေ့ရသည်။
ထိုအချိန်တွင် အေးစက်သည့် ခံစားချက်တစ်ခု ရောက်ရှိလာသည်ကို သူခံစားမိပြီး ဘေးသို့လှည့်ကြည့်လိုက်သည့်အခါ မြင့်မားသောစင်မြင့်ပေါ်ရှိ ဟယ်အကြီးအကဲကို တွေ့လိုက်ရသည်။
“ဒီလူအိုကြီးက ငါမသေတာကိုတွေ့ပြီး တော်တော်အံ့သြသွားမှာပဲ… နောက်ကျရင် ငါ့စွမ်းအားပိုသန်မာလာတဲ့အခါ မင်းနဲ့အကြွေးဟောင်းတွေ ရှင်းမယ်…”
လော့ချန်က စိတ်ထဲတွင် အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။
ချင်ယွမ်စမ်းသပ်မှုတွင် ထိပ်ဆုံးဆယ်ဦးအတွင်း ဝင်ရောက်နိုင်လျှင် သူသည် အပြင်စည်းတပည့်အဖြစ် ရာထူးတိုးမြှင့်ခံရမည်ဖြစ်ပြီး ဟယ်အကြီးအကဲပင်လျှင် သူ့ကို လွယ်ကူစွာ ထိခိုက်နိုင်တော့မည်မဟုတ်သဖြင့် ယခုအခါ သူ့ကို မကြောက်ရွံ့တော့ပေ။
"ဝါး…"
ထိုအချိန်တွင် အမှတ်နှစ် စစ်သင်္ဘောဘက်မှ ဆူညံသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။
လော့ချန်က လှည့်ကြည့်လိုက်သည့်အခါ ကူးလင်ဖန်သည် သင်္ဘောပေါ်မှ ဆင်းလာပြီး ရမှတ်များကို စာရင်းပြုစုနေသည်ကို တွေ့ရသည်။
ယခုအခါ ကူးလင်ဖန်က လူအများ၏မျက်လုံးထဲတွင် ကျိုးရို့ကို ကျော်လွန်ပြီး ချင်ယွမ်စမ်းသပ်မှု၏ ပထမနေရာကို ရယူနိုင်ရန် မျှော်လင့်ချက်ရှိသည့် တစ်ဦးတည်းသောသူ ဖြစ်သည်။ သူ၏ရလဒ်က ကျိုးရို့ကို ကျော်လွန်နိုင်မည်လားဆိုသည်ကို လူတိုင်းသိချင်နေကြပြီး လည်ပင်းမော့ကာ စောင့်ကြည့်နေကြသည်။
အလုပ်သင်တပည့်များသာမက ရမှတ်စာရင်းပြုစုရန် တာဝန်ယူထားသည့် အကြီးအကဲများပင်လျှင် လက်ရှိလုပ်ငန်းများကို ရပ်တန့်လိုက်ကြသည်။
လူအများ၏ အာရုံစူးစိုက်မှုအောက်တွင် ကူးလင်ဖန်သည် သူ၏အထောက်အထားတံဆိပ်ပြားကို တင်သွင်းလိုက်၏။
ကျောက်စိမ်းစားပွဲရှိ အကြီးအကဲက အထောက်အထားတံဆိပ်ပြားကို ကျောက်စိမ်းစာအုပ်ပေါ်တွင် တင်လိုက်သည့်အခါ ၎င်းနှစ်ခုမှ ဝိညာဉ်အလင်းတန်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကူးလင်ဖန်၏အမည်က အဆင့်သတ်မှတ်ချက် စာရင်းပေါ်တွင် ပေါ်လာသည်။
ဒုတိယနေရာ၊ ကူးလင်ဖန်၊ လေးထောင့်ခုနစ်ဆယ့်သုံးမှတ်...။
“ကူးလင်ဖန်က လေးထောင့်ခုနစ်ဆယ့်သုံးရမှတ်ပဲတဲ့…”
“ဒီလိုဆိုရင် ဒီတစ်ခေါက်ချင်ယွမ်စမ်းသပ်မှုရဲ့ ပထမနေရာက ကျိုးရို့ပဲ ဖြစ်ရမယ်… နောက်ထပ်ဘယ်သူက ကူးလင်ဖန်နဲ့ ယွမ်ချီလန်ကို ကျော်ပြီး ထိပ်ဆုံးသုံးဦးထဲ ဝင်နိုင်မလဲဆိုတာ ကြည့်ရမယ်… ဟယ်… ဖိုင်ရွှမ်ကို ဘယ်မှာမှ မတွေ့ရဘူးလား… သူက အမြဲတမ်းထင်ပေါ်ချင်တတ်တဲ့သူပဲ… အခုထိ ပေါ်မလာသေးဘူးလား…”
ကူးလင်ဖန်၏ ရလဒ်ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် လူအများက ပထမနေရာသည် ကျိုးရို့ဖြစ်မည်ဟု သေချာသွားပြီး ဒုတိယနှင့် တတိယနေရာအတွက် ဆွေးနွေးမှုများ စတင်လာကြသည်။
ထိုအချိန်မှသာ လူအများက အမြဲထင်ပေါ်လိုသည့် ဖိုင်ရွှမ်သည် ယခုထိ ပေါ်မလာသေးသည်ကို သတိပြုမိကြသည်။
“ဖိုင်ရွှမ်တစ်ယောက်တည်းမဟုတ်ဘူး… ကျောက်ချန်ရှန်း၊ ချောင်ချင်း၊ လင်ကျင်းထိုင်နဲ့ ဝူဟန်တို့လည်း မပေါ်လာသေးဘူး…”
တစ်စုံတစ်ယောက်က အံ့အားသင့်စွာ အော်ပြောသည်။
ယခုအချိန်တွင် လူအများစုက သင်္ဘောပေါ်မှ ဆင်းလာပြီး ဖြစ်သည်။
ထိပ်တန်းစာရင်းဝင်ဆယ်ဦး ရွေးချယ်ခံရသူများထဲမှ ဤမျှလောက် အများအပြား မပေါ်လာသေးခြင်းက လူအများ၏ အာရုံစိုက်မှုကို ချက်ချင်းဆွဲဆောင်လိုက်သည်။
“ဟာ… သူတို့အားလုံး သေသွားကြတာများလား…”
“ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ… ထိပ်တန်းစာရင်းဝင်ဆယ်ဦး ရွေးချယ်ခံရသူတွေရဲ့ စွမ်းအားက အဲဒီမှာရှိတယ်… ချီယွမ်ကျွန်းမှာ သူတို့ကို ဘယ်သူက သတ်နိုင်မှာလဲ… သူတို့အားလုံး ကံဆိုးပြီး ကြယ်နှစ်ပွင့်အဆင့်မြင့်နတ်ဆိုးသားရဲတွေနဲ့ တွေ့ခဲ့ရင်တောင် အဲဒီနတ်ဆိုးသားရဲတွေက ကြယ်နှစ်ပွင့်အဆင့်မြင့်ထဲမှာ အင်အားအကြီးဆုံးဖြစ်နေမှ ဖြစ်နိုင်မယ်…”
“အင်း… သူတို့အားလုံး သေသွားခဲ့ရင်တော့ ဒီတစ်ခေါက်ချင်ယွမ်စမ်းသပ်မှုရဲ့ ထိပ်ဆုံးသုံးဦးကို သေချာပြီးသား… ပထမနေရာ ကျိုးရို့၊ ဒုတိယနေရာ ကူးလင်ဖန်၊ တတိယနေရာ ယွမ်ချီလန်…”
ဖိုင်ရွှမ်အပါအဝင် ထိပ်တန်းဆယ်ဦးရွေးချယ်ခံရသူများထဲမှ ငါးဦးလုံး ပြန်မလာကြသည်ကို သိလိုက်ရသည့်အခါ လူအုပ်ကြီးက ထိတ်လန့်သွားကြပြီး အမျိုးမျိုးသော ခန့်မှန်းသံများ တစ်လှိုင်းပြီးတစ်လှိုင်း ထွက်ပေါ်လာသည်။
ရမှတ်စာရင်းပြုစုမှုက ဆက်လက် လုပ်ဆောင်နေသည်။
လော့ချန်က ကျောက်စိမ်းစားပွဲသို့ ရောက်လာသည်။
“အထောက်အထားတံဆိပ်ပြား…”
ရမှတ်စာရင်းပြုစုရန် တာဝန်ယူထားသည့် အစိမ်းရောင်ဝတ်ရုံဝတ်ထားသည့် အကြီးအကဲတစ်ဦးက ခေါင်းမမော့ဘဲ အမိန့်ပေးသည့်အသံဖြင့် ပြောသည်။
လော့ချန်က အထောက်အထားတံဆိပ်ပြားကို လှမ်းပေးလိုက်သည်။
“လော့ချန်လား…”
တံဆိပ်ပြားပေါ်ရှိ အမည်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ ထိုအစိမ်းရောင်ဝတ်ရုံဝတ် အကြီးအကဲက အံ့အားသင့်သွားပြီး ထိုအခါမှ ခေါင်းမော့ကြည့်ကာ အေးစက်စွာ ပြောသည်။
“ယွမ်မန်လီက ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်းထဲထည့်ဖို့ ထောက်ခံခဲ့တဲ့ကောင်က မင်းပဲပေါ့…”
လော့ချန်က တည်ငြိမ်စွာ ပြုံးလျက်သာ နေသည်။
အစိမ်းရောင်ဝတ်ရုံဝတ် အကြီးအကဲက အေးစက်စွာ ဟွန်းကနဲ ရေရွတ်သည်။
“အသုံးမကျသိုင်းဝိညာဉ်နဲ့ ငါတို့ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်းထဲ ဝင်လာတာ မင်းက ပထမဆုံးပဲ… ဒီလို အခွင့်အရေးမျိုးကို မင်း အလေးအနက်မထားဘဲ ဂိုဏ်းထဲ ဝင်ရောက်ပြီးတာနဲ့ ချင်ယွမ်စမ်းသပ်မှုမှာ ပါဝင်ရဲတယ်ပေါ့… တကယ်ကို မိုးမြေမသိတဲ့ကောင်ပဲ… ဒီတစ်ခေါက် အသက်ရှင်ပြီး ပြန်လာနိုင်ခဲ့တာ မိုးကောင်းကင်ကို ကျေးဇူးတင်သင့်တယ်… ပြန်သွားပြီး သေသေချာချာ လေ့ကျင့်လိုက်တော့…”
ထိုသို့ပြောရင်း အစိမ်းရောင်ဝတ်ရုံဝတ်အကြီးအကဲက တံဆိပ်ပြားကို လော့ချန်ထံ ပြန်ပစ်ပေးလိုက်သည်။
လော့ချန်က မျက်ခုံးအနည်းငယ်တွန့်လျက် ပြောသည်။
“ရမှတ်ကို စာရင်းမပြုစုတော့ဘူးလား…”
အစိမ်းရောင်ဝတ်ရုံဝတ်အကြီးအကဲက လက်ကို တစ်ချက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး တည်ငြိမ်စွာ ပြောသည်။
“ချင်ယွမ်စမ်းသပ်မှုမှာ ထိပ်ဆုံးတစ်ရာရဲ့ရမှတ်တွေပဲ အရေးကြီးတယ်… တခြားသူတွေရဲ့ရမှတ်ကို စာရင်းပြုစုစရာ မလိုဘူး…”
လော့ချန်က တည်တည်ငြိမ်ငြိမ်ပြုံးလျက် ပြောသည်။
“ဒါပေမဲ့ စာရင်းပြုစုထားတာကောင်းမယ်ထင်တယ်… ကျွန်တော် ကံကောင်းရင် ထိပ်ဆုံးတစ်ရာထဲ ဝင်သွားနိုင်မလားလို့…”
“ကံကောင်းပြီး ထိပ်ဆုံးတစ်ရာထဲ ဝင်မယ်တဲ့လား… မင်း ချင်ယွမ်စမ်းသပ်မှုကို ဘာထင်နေလဲ… ကောင်းပြီလေ… မင်းရထားတဲ့ ရမှတ်ကို ငါကြည့်လိုက်မယ်…”
အစိမ်းရောင်ဝတ်ရုံဝတ် အကြီးအကဲက မထီမဲ့မြင်ပြုလျက် ခေါင်းခါပြီး တံဆိပ်ပြားကို ကျောက်စိမ်းစာအုပ်ပေါ်တွင် တင်လိုက်ကာ ဝိညာဉ်အစီအရင်ကို လှုံ့ဆော်လိုက်သည်။
ထို့နောက် ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် တံဆိပ်ပြားပေါ်မှ ထွန်းလင်းသည့် အလင်းတန်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။
ကျောက်စိမ်းစာအုပ်ပေါ်တွင် လော့ချန်၏အမည်နှင့် ရမှတ်များ ပေါ်ထွက်လာသည်။
“ဟမ်… ဒါ… ဒါ...”
အစိမ်းရောင်ဝတ်ရုံဝတ် အကြီးအကဲက တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ခေါင်းငုံ့ကာ အသေးစိတ်ပြန်ကြည့်ရင်း သူ၏မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားပြီး ထိုင်ရာမှ လှစ်ခနဲ ထရပ်လိုက်သည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဆူညံနေသည့် ကွင်းပြင်က တစ်ချက်မျှ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။
လူတိုင်းက အဆင့်သတ်မှတ်ချက်ဘုတ်ကို ကြည့်နေကြပြီး ၎င်းတို့၏မျက်ဝန်းများထဲတွင် ထိတ်လန့်မှုများက မဖြစ်မနေ ပြည့်နှက်နေကာ ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်နေသည့် ၎င်းတို့၏ပါးစပ်များကိုပင် ပိတ်ရန် မေ့လျော့နေကြသည်။
အဆင့်သတ်မှတ်ချက်ဘုတ်ပေါ်တွင် ပထမနေရာရှိ ကျိုးရို့က ဒုတိယနေရာသို့ ကျဆင်းသွားပြီ ဖြစ်သည်။ သူမ၏နေရာကို အစားထိုးလိုက်သူမှာ လော့ချန်ဖြစ်ပြီး သူ၏ရမှတ်က ကျိုးရို့ထက် ဂဏန်းတစ်လုံးပို၍ များပြားသည်။
နှစ်သောင်းငါးရာခြောက်ဆယ့်ခြောက်မှတ်…