တစ်ယောက်သတ်ရင် ရငွေရသည်။ နှစ်ယောက်သတ်ရင် အမြတ်ရသည်
Vol. 7 Ch. 99
ဟယ်အကြီးအကဲ၏ အသံက မိုးကြိုးသံကဲ့သို့ တဟုန်းဟုန်း ထွက်ပေါ်လာကာ ထိုနေရာ၌ရှိသူအားလုံး၏ နားများကို ထိမှန်တုန်ခါစေသည်။
“မကောင်းတော့ဘူး… ဟယ်အကြီးအကဲက မင်းကို ပစ်မှတ်ထားတော့မယ်…”
ယွမ်ချီလန်၏ မျက်နှာအရောင်က ပြောင်းလဲသွားသည်။
လော့ချန်သည်လည်း မျက်ခုံးအနည်းငယ် တွန့်သွားကာ ဟယ်အကြီးအကဲက ဤအချိန်တွင် ရုတ်တရက် ဒေါသထွက်လာမည်ဟု မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။ သို့သော် ဘေးဒုက္ခမှ ရှောင်လွှဲ၍ မရပေ။ လော့ချန်က အသက်ကို နက်ရှိုင်းစွာ ရှူသွင်းလိုက်ပြီး မျက်နှာအမူအရာမပါဘဲ ရှေ့သို့ထွက်လာသည်။
ဟယ်အကြီးအကဲ၏ အကြည့်က လျှပ်စီးကဲ့သို့ စူးရှစွာ လှမ်းကြည့်လာပြီး အေးစက်စွာ မေးလိုက်သည်။
“မင်း လင်ကျင်းထိုင်ကို တွေ့ဖူးလား…”
လော့ချန်က ထိုသူ၏ ဖိအားပေးသော အရိပ်အမြွက်ကို မထိခိုက်စေဘဲ တည်ငြိမ်စွာ ဖြေလိုက်သည်။
“သူက ငါနဲ့ယှဉ်ပြိုင်ဖို့ လာခဲ့တာ… ဒါကြောင့် ငါသတ်လိုက်ရတာပဲ…”
“ဟာ…”
ဤစကားထွက်လာသည်နှင့် လူအုပ်ကြီးထဲမှ အံ့အားသင့်သံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ဘေးဖယ်ထောင်ထိပ်တွင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည့် ကိစ္စများကို လူအများစုက မသိကြပေ။ ယခုအခါ လော့ချန်က လင်ကျင်းထိုင်ကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သည်ဟု ကိုယ်တိုင်ဝန်ခံလိုက်သဖြင့် အားလုံးက အံ့အားသင့်သွားကြသည်။
သို့သော် လော့ချန်၏ ရမှတ်နှစ်သောင်းကျော်ဆိုသည့် ထူးခြားလှသော ရမှတ်ကို တွေးမိသည့်အခါ လူအုပ်ကြီးက ချက်ချင်း နားလည်သဘောပေါက်သွားသည်။
ထိပ်တန်းရွေးချယ်ခံရသူ ဆယ်ဦးကို မသတ်ဖြတ်ပါက ဤမျှမြင့်မားသော ရမှတ်ကို မည်သို့မျှ မရရှိနိုင်ပေ။
“ကောင်စုတ်လေး… မင်းကတော့ သတ္တိရှိတာပဲ… ကိုယ်တိုင်ဝန်ခံရဲတယ်ပေါ့…”
ဟယ်အကြီးအကဲက အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်ပြီး ပိုမိုစူးရှစွာ ဆိုသည်။
“မင်းကိုယ်တိုင် ဝန်ခံပြီးပြီဆိုတော့ မင်းအပြစ်ကို သိလား…”
လော့ချန်၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အလင်းတစ်ခုဖြတ်ပြေးသွားပြီး ခေါင်းမော့ကာ တည်ငြိမ်စွာ ဖြေလိုက်သည်။
“ချင်ယွမ်စမ်းသပ်မှုမှာ သတ်ဖြတ်ခြင်းကို တားမြစ်မထားဘူး… ကျုပ်နဲ့လင်ကျင်းထိုင်က တရားမျှတစွာ ယှဉ်ပြိုင်ခဲ့တာ… သူ့ရဲ့ စွမ်းအားက မလုံလောက်လို့သာ ကျုပ်သတ်တာ ခံလိုက်ရတာပဲ… ဘယ်အပြစ်ရှိလို့လဲ…”
ထို့နောက် ဘေးမှ ယွမ်ချီလန်က တိုးတိုးလေသံဖြင့် သတိပေးသည်။
“လော့ချန်… လွန်လွန်ကျူးကျူးမလုပ်နဲ့… ခဏသည်းခံထားရင် အေးဆေးဖြစ်သွားမှာ… မင်းအတွက် အခုအရေးကြီးတာက အပြင်စည်းတပည့်အဖြစ် အေးအေးဆေးဆေး ဝင်ရောက်နိုင်ဖို့ပဲ…”
“ဟမ်…”
ယွမ်ချီလန်၏ စကားသံမဆုံးမီ ဟယ်အကြီးအကဲ၏ အေးစက်သော အသံတစ်ခုက ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူက လော့ချန်ကို စူးစိုက်ကြည့်ရင်၊ ခန္ဓာမှ ထွက်ပေါ်လာသော ရက်စက်ကြမ်းတမ်းသည့် အရိပ်အမြွက်ဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။
“ဘာအပြစ်ရှိလို့လဲတဲ့လား… ချောင်ချင်း… ထွက်လာစမ်း…”
စကားသံထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် အလုပ်သင်တပည့်တစ်ဦး ရှေ့သို့ထွက်လာသည်။
ဟယ်အကြီးအကဲက ဆိုသည်။
“မင်းမြင်ခဲ့တာတွေကို တစ်ခုမကျန်ပြောပြစမ်း…”
ချောင်ချင်းက တံတွေးတစ်ချက်မျိုချလိုက်ပြီး ကျယ်လောင်စွာ ပြောလိုက်သည်။
“ကျွန်တော် ကိုယ်တိုင်မြင်ခဲ့တာပါ… လော့ချန်နဲ့ လင်ကျင်းထိုင်တို့ တိုက်ပွဲဖြစ်ခဲ့တာ… လော့ချန်က အနိုင်ရပြီးပြီးချင်း လင်ကျင်းထိုင်ရဲ့ လက်နှစ်ဖက်ခြေနှစ်ဖက်ကို ဓားနဲ့တစ်ချက်ချင်း ဖြတ်တောက်ခဲ့တယ်… ပြီးတော့ လင်ကျင်းထိုင်ရဲ့ ပါးစပ်နဲ့ နှာခေါင်းကိုပါ ဖျက်ဆီးပြီး ညှင်းပန်းသတ်ခဲ့တယ်… သူ့ရဲ့နည်းလမ်းတွေက ရက်စက်လွန်းလို့ လူတွေကို ထိတ်လန့်စေတယ်…”
ဤစကားကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ ယွမ်ချီလန်၏ မျက်ခုံးများက တွန့်သွားသည်။
“ဒီကောင်က ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ပေါ်တင်ကြီး လိမ်ညာပြောရတာလဲ… လော့ချန်အတွက် အမှန်တရားကို သိရဖို့ မေးမြန်းခဲ့ရုံပဲလေ…”
ကူးလင်ဖန်က သက်ပြင်းချလျက် ခါးသက်စွာ ပြုံးသည်။
ယွမ်ချီလန်က စိတ်နှလုံးဖြူစင်လွန်းသည်။ ထင်ရှားသည်မှာ ဤသည်က ဟယ်အကြီးအကဲ၏ ညွှန်ကြားမှု ဖြစ်သည်။ လော့ချန်က အန္တရာယ်ကျရောက်နေပြီ ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ထင်သည့်အတိုင်းပင် ချောင်ချင်း၏ စကားသံမဆုံးမီ ဟယ်အကြီးအကဲက အေးစက်စွာ မေးခွန်းထုတ်လိုက်သည်။
“လော့ချန်… မင်းမှာ ဘာပြောစရာရှိသေးလဲ…”
လော့ချန်က ချောင်ချင်းကို တစ်ချက်လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး ဒေါသတကြီး ထွက်ပေါ်လာသည်။
သို့သော် လော့ချန်က ယခုအချိန်တွင် သည်းခံရမည်ကို နားလည်ထားသည်။ မဟုတ်ပါက အကျိုးဆက်များက မတွေးဝံ့စရာ ဖြစ်ပါလိမ့်မည်။
လော့ချန်က အသက်ကို နက်ရှိုင်းစွာ ရှူသွင်းလိုက်ပြီး ခေါင်းခါလိုက်သည်။
“သူပြောတာတွေ အမှန်ဖြစ်နေရင်တောင် ကျုပ်က ဂိုဏ်းစည်းမျဉ်းတစ်ခုခုကို ချိုးဖောက်ထားရာ ရောက်နေလို့လား…”
“ဟား... ဟား... ဟား…”
ဟယ်အကြီးအကဲက အေးစက်စွာ ရယ်လိုက်ပြီး မျက်လုံးများကို ပြူးကျယ်စွာဖွင့်ကာ ဒေါသတကြီး ဆိုသည်။
“မင်းမှာ ဂိုဏ်းစည်းမျဉ်းကိုပြောဖို့ ဘယ်လိုမျက်နှာရှိသေးတာလဲ… မင်းက ဂိုဏ်းဖော်တစ်ယောက်ကို ဒီလောက်ရက်စက်တယ်… မင်းရဲ့ စိတ်ဓာတ်က ရက်စက်ကြမ်းတမ်းပြီး သတ်ဖြတ်ဖို့ တောင့်တတတ်တယ်… နောက်ဆုံးမှာ နတ်ဆိုးတစ်ယောက်ဖြစ်လာမှာ သေချာတယ်… မင်းလိုလူကို ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်းမှာထားထားရင် ဂိုဏ်းရဲ့အရှက် ကွဲရာရောက်မယ်… အခုပဲ မင်းရဲ့စွမ်းအားကို ဖျက်ဆီးပြီး ဂိုဏ်းကနေ ထုတ်ပယ်မယ်…”
“ဘာလဲ…”
ဤစကားထွက်လာသည်နှင့် ထိုနေရာ၌ရှိသူအားလုံး၏ မျက်နှာများ ပြောင်းလဲသွားသည်။
လော့ချန်၏ စိတ်နှလုံးသည်လည်း ပြင်းပြစွာ တုန်ခါသွားပြီး ဒေါသမီးများ တောက်လောင်လာသည်။
ဟယ်အကြီးအကဲက သူ့ကို ဂိုဏ်းမှ ထုတ်ပယ်ရုံသာမက သူ၏ စွမ်းအားကိုပါ ဖျက်ဆီးမည်ဟု ဆိုသည်မှာ မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။
“ဟား... ဟား... ဟား…”
ထို့နောက် သည်းခံခြင်းက အချည်းနှီးဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရသဖြင့် လော့ချန်က မိုးကောင်းကင်ကို မော့ကြည့်ကာ ရယ်မောလိုက်ပြီး ဟယ်အကြီးအကဲကို အေးစက်စွာ ကြည့်လျက် ဆိုသည်။
“အပြစ်တင်ချင်ရင် အကြောင်းပြချက်မရှိစရာ အကြောင်းမရှိဘူး… ဒါပေမဲ့ ကျုပ်က ချင်ယွမ်စမ်းသပ်မှုမှာ ပထမနေရာရထားပြီး အပြင်စည်းတပည့်အဖြစ် အတည်ပြုခံထားရပြီးပြီ…”
“ရွှမ်ယွမ်မှတ်တမ်းမှာ ပြဋ္ဌာန်းထားတယ်… အပြင်စည်းတပည့်တစ်ယောက်ကို အပြစ်ပေးပြီး ဂိုဏ်းကနေ ထုတ်ပယ်ဖို့ဆိုရင် ရာဇဝတ်ပြစ်ဒဏ်ဌာနရဲ့ စစ်ဆေးမှုကို ဖြတ်သန်းရမယ်… ဒါမှမဟုတ် အနည်းဆုံး အပြင်စည်းအကြီးအကဲသုံးဦးရဲ့ စစ်ဆေးမှုကို ခံယူရမယ်… ဟယ်အကြီးအကဲတစ်ဦးတည်းက ကျုပ်အပြစ်ကို ဆုံးဖြတ်ပြီး ကျုပ်စွမ်းအားကို ဖျက်ဆီးမယ်ဆိုတာ… ဂိုဏ်းစည်းမျဉ်းကို ပြောင်ပြောင်တင်းတင်း ချိုးဖောက်နေတာမဟုတ်ဘူးလား… ယွမ်မန်လီဆရာမသိလိုက်ရင် ဒီကိစ္စကို အဆုံးထိ စုံစမ်းလိမ့်မယ်…”
အသက်အန္တရာယ် ကျရောက်နေသည့်အချိန်တွင် လော့ချန်က ယွမ်မန်လီ၏ အမည်ကို ထုတ်ဖော်ပြောဆိုကာ ဟယ်အကြီးအကဲကို ထိတ်လန့်စေရန် ကြိုးစားလိုက်ရသည်။ သူက ထင်သည့်အတိုင်းပင် ယွမ်မန်လီဆိုသည့် အမည်ကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ ထိုနေရာ၌ရှိသည့် အကြီးအကဲများ၏ အကြည့်များက ပြောင်းလဲသွားသည်။
သူမက ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်း၏ အငယ်ဆုံးတရားဝင်တပည့်ဖြစ်ပြီး ကြယ်ဆယ်ပွင့်စိမ်းပြာငှက်သိုင်းဝိညာဉ်ကို နိုးကြားထားသူ ဖြစ်သည်။ သူမ၏ စွမ်းအားက ထူးကဲပြီး အလားအလာများစွာ ရှိသည်။ အနာဂတ်တွင် ဂိုဏ်းချုပ်ရာထူးကို ဆက်ခံသူပင် ဖြစ်လာနိုင်သည်။ မည်သူမျှ သူမကို ပေါ့ပေါ့ဆဆ မဆက်ဆံရဲပေ။
ဟယ်အကြီးအကဲ၏ မျက်လုံးများထဲတွင်လည်း အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားသည်။
သူသည် ယွမ်မန်လီကို ကြောက်ရွံ့သောကြောင့်ပင် လော့ချန်ကို မည်သည့်နည်းနှင့်မဆို သတ်ဖြတ်ရန် ဆုံးဖြတ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။
“ဟမ်… စကားလှလှပြောတတ်တာလည်း အချည်းနှီးပဲ… မင်းအခုထိ အပြင်စည်းတပည့်မဟုတ်သေးဘူး… ငါ့ရဲ့ အုပ်ချုပ်မှုအောက်မှာပဲ ရှိသေးတယ်…”
လော့ချန်က ယွမ်မန်လီ၏ အမည်ကို ထုတ်ဖော်ပြောဆိုလိုက်သည့်အခါ ဟယ်အကြီးအကဲ၏ စိတ်ထဲတွင် သတ်ဖြတ်လိုစိတ် ပိုမိုပြင်းထန်လာသည်။
“ဟယ်အကြီးအကဲ… လော့ချန်က ဒီတစ်ကြိမ် ချင်ယွမ်စမ်းသပ်မှုမှာ ပထမနေရာရထားပြီး အပြင်စည်းတပည့်အဖြစ် အတည်ပြုခံထားရပြီးပါပြီ… ဒီကိစ္စကို နည်းနည်းထပ်စဉ်းစားတာ ပိုကောင်းမယ်ထင်ပါတယ်…”
ဘေးမှ ချင်မယ်အကြီးအကဲက မထိန်းနိုင်ဘဲ သတိပေးလိုက်သည်။
“ချင်အကြီးအကဲ… မင်း စကားများစရာမလိုဘူး… ဒီလိုမကောင်းတဲ့သူကို မတားဆီးရင် ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်းရဲ့တပည့်တွေ နောက်ပိုင်းမှာ ဘယ်လိုဖြစ်လာမလဲ…”
ဟယ်အကြီးအကဲက ချင်မယ်အကြီးအကဲကို မျက်နှာသာမပေးဘဲ လက်ရွယ်လျက် ရှေ့တိုးလုပ်ဆောင်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။
ထိုအချိန်တွင် အပြင်စည်းတပည့်ငါးဦးက ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။ လင်ဟန်ကုန်းက လော့ချန်ကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီး ကျယ်လောင်စွာ ပြောလိုက်သည်။
“ဟယ်အကြီးအကဲ… လော့ချန်က ဂိုဏ်းဖော်တစ်ယောက်ကို ရက်စက်ကြမ်းတမ်းတဲ့ နည်းလမ်းတွေနဲ့ သတ်ဖြတ်ခဲ့တာ လူတွေကို ထိတ်လန့်စေတယ်… ဒါတင်မဟုတ်သေးဘူး... သူက အပြစ်ကို မသိရုံသာမက အကြီးအကဲကိုပါ ပြန်လှန်ပုတ်ခတ်ရဲတယ်… ဒီလိုဥပဒေမဲ့သူမျိုးကို ဂိုဏ်းထဲမှာထားထားရင် ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်းရဲ့အရှက်ကွဲရာရောက်မယ်… တခြားဂိုဏ်းတွေက ငါတို့ဂိုဏ်းကို နတ်ဆိုးဂိုဏ်းလို့ ပြောကြလိမ့်မယ်… ဒီကောင်ကို ပြစ်ဒဏ်ပေးပြီး ကျီးကန်းတစ်ကောင်လိုသတ်ပြရင် သတိပေးရာရောက်မယ်…”
“ဟုတ်လား…”
ဟယ်အကြီးအကဲက လင်ဟန်ကုန်းတို့ကို မြင်လိုက်သည့်အခါ မျက်လုံးထဲတွင် အလင်းတစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားပြီး ဆိုသည်။
“ဒါဆိုရင် ဒီကိစ္စကို မင်းတို့ကို လွှဲပေးလိုက်မယ်…”
ဟယ်အကြီးအကဲက လင်ဟန်ကုန်းတို့နှင့် လော့ချန်တို့အကြား သေခြင်းရှင်ခြင်းရန်ငြိုးဖွဲ့မှုရှိကြောင်း သိထားသည်။ ထို့ပြင် သူတို့က ကျင်းမင်၏လူများ ဖြစ်ကြသည်။ ဤသို့သော အခြေအနေတွင် သူ့ဆန္ဒကို ပြီးမြောက်မည့်အပြင် အန္တရာယ်မှ ကိုယ်လွတ်ရုန်းနိုင်မည့် အခွင့်အရေးကို သူလက်လွှတ်မည် မဟုတ်ပေ။
လော့ချန်သေဆုံးပြီးနောက် ယွမ်မန်လီက စုံစမ်းလာခဲ့သည်ပင်ဖြစ်စေ ဤလူများက ရှေ့မှ ခံထားပေးမည်ဖြစ်သဖြင့် သူ့ထံသို့ စုံစမ်းမှု မရောက်လာနိုင်ပေ။
လင်ဟန်ကုန်းက လော့ချန်ကို ကိုယ်တိုင်လက်ဖြင့် သတ်ဖြတ်လိုသည့် ဆန္ဒပြင်းပြပြီး ချက်ချင်း ဝမ်းမြောက်စွာ ပြောလိုက်သည်။
“အကြီးအကဲအတွက် ဒုက္ခဝေမျှပေးဖို့ ဆန္ဒရှိပါတယ်…”
ထိုသို့ပြောပြီးနောက် လင်ဟန်ကုန်း၏ အကြည့်က အေးစက်သွားပြီး လော့ချန်ကို ကြည့်ကာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။
“လော့ချန်… ဒူးထောက်ပြီး ပြစ်ဒဏ်ခံဖို့ မလာသေးဘူးလား…”
လော့ချန်က အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။
“ငါဘာမှမမှားဘူး… ဘာလို့ ပြစ်ဒဏ်ခံရမှာလဲ…”
“ကောင်စုတ်လေး… အခုထိ ခေါင်းမာနေတုန်းပဲ… ဒူးထောက်ပြီး ပြစ်ဒဏ်ခံလိုက်စမ်း… အရိုးအဆစ်နာကျင်မှုကို မခံစားရစေနဲ့…”
“ဒီကောင်စုတ်လေးနဲ့ စကားများနေစရာမလိုဘူး… တိုက်ရိုက်ဖမ်းပြီး သူ့စွမ်းအားကို ဖျက်ဆီးလိုက်ပြီး ကျင်းမင်ဆရာကြီးဆီ လွှဲပေးလိုက်စမ်း…”
လင်ဟန်ကုန်း၏ဘေးမှ အပြင်စည်းတပည့်လေးဦးက သတ်ဖြတ်လိုစိတ်အပြည့်ဖြင့် လော့ချန်ကို လုံးဝမထီမဲ့မြင် ပြုကြသည်။
“မင်း ဘာပြောလိုက်တာလဲ…”
‘ကောင်စုတ်လေး’ ဆိုသည့် စကားသုံးလုံးကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ လော့ချန်၏ မျက်လုံးများက ချက်ချင်း နီရဲလာပြီး ထိုလူလေးဦးထဲမှ အရပ်ရှည်ရှည်လူငယ်တစ်ဦးကို စူးစိုက်ကြည့်လိုက်သည်။
လော့ချန်၏ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ပေါ်လာသော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်ကို ခံစားမိသော်လည်း ထိုအရပ်ရှည်ရှည်လူငယ်က အနည်းငယ်မျှပင် ဂရုမစိုက်ပေ။
သူက အပြင်စည်းတပည့်ဖြစ်ပြီး လေ့ကျင့်ထားသည့် ကျင့်စဉ်နှင့် သိုင်းပညာများက အလယ်အဆင့် ဖြစ်သည်။ သူ၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားက အလုပ်သင်တပည့်များနှင့် နှိုင်းယှဉ်၍ မရနိုင်ပေ။
လော့ချန်က လူသာမန်ဘဝဖြတ်ကျော်အဆင့်ငါးရှိသည်ပင်ဖြစ်စေ သူက သုံးချက်အတွင်း အနိုင်ရမည်ဟု ယုံကြည်ထားသည်။
ထို့နောက် ခြေလှမ်းကျယ်ကျယ်ဖြင့် ထွက်လာပြီး ထိုအရပ်ရှည်ရှည်လူငယ်က လော့ချန်၏ရှေ့တွင် ရပ်တည်ကာ ခေါင်းမော့လျက် ဆိုသည်။
“ဘာဖြစ်လဲ… ငါက မင်းကို ကောင်စုတ်လေး…”
ရုတ်တရက်…
“ချီ…”
ဓားအလင်းတန်းတစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားပြီး ထိုအရပ်ရှည်ရှည်လူငယ်၏ လက်တစ်ဖက်က လွင့်ထွက်သွားသည်။ အကယ်၍ သူက အန္တရာယ်ကို ခံစားမိပြီး မရှောင်တိမ်းမိခဲ့ပါက ဤဓားချက်က သူ့ကို ခေါင်းပြတ်သွားစေနိုင်သည်။
“အား… အား…”
ထိုအရပ်ရှည်ရှည်လူငယ်က အော်ဟစ်ရင်း နောက်သို့ဆုတ်ရင်း အော်ဟစ်လိုက်သည်။
“သတ်လိုက်စမ်း… သူ့ကို အမြန်သတ်လိုက်ကြစမ်း…”
“သေစမ်း…”
လော့ချန်က သည်းမခံနိုင်တော့သဖြင့် ထပ်မံသည်းခံရန် မလိုအပ်တော့ပေ။ ယခုအခါ သူ၏စိတ်ထဲတွင် တစ်ခုတည်းသော အတွေးတစ်ခုသာ ရှိတော့သည်။
သတ်… သတ်… သတ်… သတ်… တစ်ယောက်သတ်ရင် ငွေရသည်။ နှစ်ယောက်သတ်ရင် အမြတ်ရသည်။
“ကောင်းကင်ယံဓားတစ်ချက် - လေတိမ်ဖြတ်…”
လော့ချန်၏ခန္ဓာကိုယ်မှ ဓားစွမ်းအင်များ ပြင်းထန်စွာ ထွက်ပေါ်လာပြီး သူ၏လက်ထဲရှိ ကြယ်ကြွေဓားက လေထုထဲသို့ ပျောက်ရှသွားသည်မှာ တစုံတရာ မီးခိုးငွေ့အရိပ်အမြွက်မျှ မပါရှိချေ။
“ဖူး...”
သွေးများ ပန်းထွက်လာပြီး ထိုအရပ်ရှည်ရှည်လူငယ်၏ ဦးခေါင်းက လွင့်ထွက်သွားသည်။