တစ်ယောက်နှင့် သုံးယောက်တိုက်ခိုက်မှု
Vol. 7 Ch. 100
ထို့နောက် လွင့်ထွက်သွားသော ဦးခေါင်းက မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်နေပြီး ထိတ်လန့်နေသော အကြည့်ထဲတွင် အံ့အားသင့်မှုတစ်ခု ပါဝင်နေသည်။ သူက ဤသို့ သေဆုံးသွားရမည်ဟု မယုံကြည်နိုင်သည့်အလားပင်။
“ဓားနှစ်ချက်နဲ့ တူညီတဲ့အဆင့်ရှိတဲ့ ဂိုဏ်းပြင်ပစည်းသားတစ်ယောက်ကို သတ်လိုက်တယ်... ဒါ သိပ်ကို အစွမ်းထက်လွန်းတယ်...”
“ချင်ယွမ်စမ်းသပ်ပွဲမှာ ပထမနေရာရထားသူပဲ... အဲ့ဒီဓားချက်က မြန်လွန်းလို့ ငါတောင် မမြင်လိုက်ရဘူး...”
“အဲ့ဒီလူက ဘာကြောင့် သတိမထားခဲ့တာလဲ... လော့ချန်က ရုတ်တရက် လက်ချလိုက်မယ်လို့ ဘယ်သူထင်မှာလဲ...”
“ဟုတ်တယ်... သူက အောက်ခြေအလုပ်သင်ဂိုဏ်းသားတစ်ယောက်ပဲလေ... ဂိုဏ်းပြင်ပစည်းသားကို တိုက်ခိုက်ဖို့ ရဲရဲဝံ့ဝံ့ လက်ချလိုက်တယ်ဆိုတာ...”
ဤမြင်ကွင်းရှေ့မှ လူအားလုံးက ရုတ်တရက် ဖြစ်ပေါ်လာသော အခြေအနေကြောင့် ထိတ်လန့်အံ့သြသွားကြသည်။
အောက်ခြေအလုပ်သင် ဂိုဏ်းသားဆိုသည်မှာ ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်းထဲသို့ ခြေတစ်ဖက်သာ စတင်ဝင်ရောက်ထားသူဖြစ်ပြီး အပြင်စည်းဂိုဏ်းသားများနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် အဆင့်အတန်းမှာ မိုးနှင့်မြေကဲ့သို့ ကွာခြားလျက် ရှိသည်။
လော့ချန်က ဦးစွာလက်ချ၍ အပြင်စည်းဂိုဏ်းသားကို တိုက်ခိုက်သတ်ဖြတ်ရဲသည်ဟု မည်သူမှ မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။
“ပြီးပြီ...”
ယွမ်ချီလန်၏ မျက်နှာက ပြောင်းလဲသွားသည်။
လော့ချန်၏ ယခင်ကျူးလွန်ခဲ့သည်ဟု စွပ်စွဲထားသော ပြစ်မှုများက အထောက်အထားမရှိသော စွပ်စွဲချက်များသာ ဖြစ်ခဲ့သည်။ သို့သော် ယခု အပြင်စည်းဂိုဏ်းသားတစ်ဦးကို တိုက်ခိုက်သတ်ဖြတ်လိုက်ခြင်းမှာ မျက်မြင်သက်သေများနှင့် အမှန်တကယ် ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သည့် လုပ်ရပ်ဖြစ်သည်။
“ဆရာကြီးလုပ်တဲ့ကောင်...”
ထို့နောက် ရှေ့တွင်ရှိသော အလောင်းကိုကြည့်ရင်း လင်ဟန်ကုန်းက ထိတ်လန့်ရောထွေးနေပြီး ဒေါသတကြီးဖြင့် လော့ချန်ကို လက်ညှိုးထိုးကာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။
“မင်းကွာ ဒီလောက်တောင် ရဲတင်းတာလား... အမိန့်မနာခံရုံတင်မကဘူး... လူအများရှေ့မှာ လူသတ်မှုကျူးလွန်ရဲတယ်ပေါ့...”
“သူ့ကို ဖမ်းထား... လက်နဲ့ခြေထောက်တွေကို ဖြတ်လိုက်... ကောင်းလျှံအတွက် လက်စားချေပေးရမယ်..."
အခြားအပြင်စည်းဂိုဏ်းသားသုံးဦးလုံးက ဒေါသထွက်နေကြပြီး တစ်ဦးချင်းစီမှာ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။
သူတို့သုံးဦးက ဝိုင်းအုံလာသည်ကို မြင်သောအခါ လော့ချန်က မဆုတ်မနစ် အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။
“မင်းတို့အားလုံး တစ်ခါတည်းလာခဲ့... တစ်ယောက်ချင်းလာပြီး ငါ့အချိန်ကိုမဖြုန်းနဲ့...”
ဤစကားကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ ထိုနေရာမှာရှိသူများက မယုံကြည်နိုင်စွာ အံ့အားသင့်သွားကြသည်။
ဤအပြင်စည်းဂိုဏ်းသားသုံးဦးအနက် နှစ်ဦးက လူသာမန်ဘဝဖြတ်ကျော်အဆင့်ငါးရှိပြီး တစ်ဦးမှာ လူသာမန်ဘဝဖြတ်ကျော်အဆင့်ခြောက်ရှိသူဖြစ်သည်။ ဤသူက ခန္ဓာကိုယ်ပြောင်းလဲမှု၏ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိထားပြီး အသက်စွမ်းအင်ပြည့်ဝလျက် သွေးစွမ်းအင်မှာ မီးလျှံကဲ့သို့ အငွေ့ထွက်နေသည်။ သူသည် စိတ်ဝိညာဉ်ပြောင်းလဲမှုကို စတင်နေပြီး ဆင်ရိုင်းသုံးကောင်စွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်ထားသူ ဖြစ်သည်။
လူသာမန်ဘဝဖြတ်ကျော်အဆင့်ခြောက်ရှိသူတစ်ဦးသည် ဤအဆင့်အတွင်းရှိ မည်သူ့ကိုမဆို အနိုင်ယူနိုင်သူ ဖြစ်သည်။
လော့ချန်မှာ လူသာမန်ဘဝဖြတ်ကျော်အဆင့်ငါးသာရှိသူဖြစ်ပြီး သူတစ်ယောက်တည်းနှင့် သုံးယောက်ကို တိုက်ခိုက်မည်ဟု ကြွားဝါရဲသည်ပင်။
"ဒါက သေမင်းကို ဖိတ်ခေါ်နေတာမဟုတ်လား..."
“လူသာမန်ဘဝဖြတ်ကျော်အဆင့်ခြောက်ရှိသူကိုတောင် မမှုဘူးပေါ့...”
မြင့်မားသော စင်မြင့်ပေါ်တွင် အကြီးအကဲချင်မယ်က အလွန်အံ့အားသင့်နေသည်။
အကြီးအကဲဟယ်က မထီမဲ့မြင်ပြုဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
“သေမင်းတံခါးဝမှာ ရုန်းကန်နေတာပဲ...”
ဤအချိန်တွင် အကြီးအကဲဟယ်၏ စိတ်ထဲတွင် အလွန်ကျေနပ်နေသည်။
လော့ချန်က ဤတိုက်ပွဲတွင် သေဆုံးမည်မှာ သေချာပြီး ထို့အပြင် ကျင်းမင်၏လက်ချက်ဖြင့် သေဆုံးမည် ဖြစ်သည်။ သူက စိတ်ချလက်ချ အနားယူနိုင်တော့မည် ဖြစ်သည်။
“မင်းက သိပ်ကို မာနကြီးလွန်းတယ်... မင်းကို သတ်ဖို့ သုံးယောက်တောင် မလိုဘူး... ငါ ချန်ယွမ်တစ်ယောက်တည်းနဲ့ လုံလောက်တယ်...”
ထို့နောက် ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်သံတစ်ခုနှင့်အတူ အပြင်စည်းဂိုဏ်းသားသုံးဦးထဲမှ တစ်ဦးတည်းသော လူငယ်ဓားသမားက အလျင်အမြန် ထွက်လာသည်။
ဤသူက လူသာမန်ဘဝဖြတ်ကျော်အဆင့်ငါးရှိသူဖြစ်ပြီး ရတနာဓားကို ကိုင်ဆောင်ထားသည်။ ဓား၏ချွန်ထက်သော အရိပ်အယောင်က လွှမ်းမိုးထွက်ပေါ်လာပြီး မတားဆီးနိုင်သည့်အလား လူတို့၏စိတ်ကို ထိတ်လန့်စေသည်။
“ဒါက ဆရာကြီးချန်ယွမ်ပဲ... သူက ကြယ်ငါးပွင့်သိုင်းဝိညာဉ်ကို နိုးကြားထားပြီး ဂိုဏ်းထဲဝင်လာတာ ခြောက်လရှိပြီ... သူ့ရဲ့ဓားပညာက နောက်ပိုင်းအဆင့်ကို ရောက်ရှိနေပြီလို့ ပြောကြတယ်... ဓားပညာမှာ ထူးချွန်သူတစ်ဦးဖြစ်ပြီး တူညီတဲ့အဆင့်ရှိသူတွေထဲမှာ ရန်သူရှာမတွေ့ဘူးတဲ့...”
လူအုပ်ထဲမှ တစ်ဦးက ချန်ယွမ်ကို မှတ်မိသွားသည်။
“ဓားတစ်ချက်နဲ့ မင်းကိုသတ်မယ်... အရိပ်သုံးဖြတ်ဓားချက်...”
ချန်ယွမ်၏ အကြည့်ထဲတွင် ယုံကြည်မှု အပြည့်ရှိပြီး လော့ချန်ကို မြေပေါ်တွင် ပုရွက်ဆိတ်တစ်ကောင်ကို ငုံ့ကြည့်နေသည့်အလား စူးစိုက်ကြည့်နေသည်။ သူ၏လက်ထဲမှ ဓားရှည်ဓားက ပြင်းထန်စွာ ခုတ်ထွက်လာပြီး ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ ဓားအမြန်နှုန်းက အရိပ်လေးခုကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။ အစစ်အတုခွဲခြားရန် ခက်ခဲလှသည်။
“ကြယ်လေးပွင့်ဓားပညာ... အရိပ်ဖြတ်ဓားပညာ... ချန်ယွမ်က အရိပ်လေးခုကို ဖန်တီးနိုင်ပြီး သူ့ရဲ့ဓားပညာက သေးငယ်သော အောင်မြင်မှုအဆင့်ကို ရောက်နေပြီ...”
“လော့ချန် သေပြီသာမှတ်လိုက်...”
လူများစွာ၏ မျက်နှာများတွင် မသက်သာဟန်ဖြင့် ကြည့်နေကြပြီး လော့ချန်က ဤဓားချက်တစ်ချက်ဖြင့် ဓားသွားများအောက်တွင် အပိုင်းပိုင်းဖြတ်ခံရတော့မည်ဟု မြင်နေရသည့်အလားပင်။
“ကောင်းကင်ယံပိုင်းဖြတ်ခြင်း ဒုတိယပုံစံ တိမ်ယံတည်မြဲခြင်း...”
လော့ချန်၏ အကြည့်များက လျှပ်စီးကဲ့သို့ ထက်သန်လျက် ဓားတစ်ချက်ဖြင့် အလျင်အမြန် ရင်ဆိုင်ထွက်လာသည်။ ဘာမျှ ထိန်းသိမ်းမထားချေ။
ဤတိုက်ပွဲက သေခြင်းရှင်ခြင်းဆိုင်ရာ အရေးကြီးသည်ကို သူသိသည်။ လုံလောက်စွာ အစွမ်းထက်မှု ပြသနိုင်မှသာ လူအများက သူ့ကို အရေးထားမည် ဖြစ်သည်။
"ချန်... ချန်... ချန်... ချန်..."
ကောင်းကင်ယံဓားက မသေချာမရေရာသော တိမ်လွှာတစ်ခုကဲ့သို့ ဓားအရိပ်လေးခုထဲသို့ ဝင်ရောက်လှုပ်ရှားသွားပြီး ချက်ချင်းဆိုသလို ဆယ်ကြိမ်ကျော်မျှ ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံခဲ့သည်။
"အား..."
ထို့နောက် ရုတ်တရက် ကွင်းပြင်တစ်ခုလုံး ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ အော်ဟစ်သံတစ်ခုဖြင့် ပြည့်နှက်သွားသည်။
လူအုပ်ကြီးက အကြည့်များကို စူးစိုက်ကြည့်လိုက်ကြသည်။
ချန်ယွမ်က လည်ပင်းကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် အုပ်ကိုင်ထားပြီး တလှမ်းချင်း နောက်ဆုတ်နေသည်။ တစ်လှမ်းလှမ်းတိုင်း လက်ချောင်းများကြားမှ သွေးများ စီးကျနေသည်။
“မဖြစ်နိုင်ဘူး...”
ထို့နောက် မျက်လုံးတစ်စုံက လော့ချန်ကို စူးစိုက်ကြည့်နေပြီး ချန်ယွမ်က စကားလုံး အနည်းငယ်ကို ထုတ်ပြောကာ မြေပေါ်သို့ လဲကျသေဆုံးသွားသည်။
“ဘာဖြစ်သွားတာလဲ...”
ထိုနေရာ၌ ရှိသူများ၏ မျက်နှာများက ပြောင်းလဲသွားသည်။
လူအများစုသည် လော့ချန်က ဓားကိုဆွဲထုတ်လိုက်သည်ကိုသာ မြင်လိုက်ရပြီး ချန်ယွမ်က သေဆုံးသွားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ဖြစ်ပျက်သွားသည့်အရာကို လုံးဝ မမြင်လိုက်ရပေ။
ထက်မြက်သော အကြည့်ရှိသည့် အကြီးအကဲများသာလျှင် အကြောင်းအမှန်ကို သိရှိခဲ့သည်။
“ဓားနှလုံးအဆင့်... အဲဒါအပြင် ဓားနှလုံးအဆင့်အလယ်ပိုင်းနီးပါးရောက်နေပြီ... ဓားက နှလုံးစိတ်နှင့်အတူ လှုပ်ရှားသွားတယ်... သူတို့နှစ်ဦးရဲ့ ဓားပညာအဆင့်က ကွာခြားလွန်းတယ်...”
အကြီးအကဲချင်မယ်က လှပသော မျက်လုံးများဖြင့် လော့ချန်ကို စူးစိုက်ကြည့်နေပြီး ထိတ်လန့်အံ့သြမှုကို ဖုံးကွယ်မထားနိုင်ပေ။
“ဓားနှလုံးအဆင့်အလယ်ပိုင်း... သူက လူသာမန်ဘဝဖြတ်ကျော်အဆင့်ငါးသာရှိတဲ့သူပဲ... ဓားပညာအဆင့်က ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက်ထိ ရောက်နိုင်ရတာလဲ...”
“သူ ချင်ယွမ်စမ်းသပ်ပွဲမှာ ထူးထူးချွန်ချွန် ဦးဆောင်နိုင်ခဲ့တာ မဆန်းပါဘူး... သူ့မှာ အသုံးမကျတဲ့သိုင်းဝိညာဉ်ရှိပေမယ့် ဓားပညာအရည်အချင်းကတော့ ထူးချွန်လှတယ်...”
အခြားအကြီးအကဲများလည်း အလွန်အံ့အားသင့်နေကြသည်။
ထုံရွှမ်တတိယနယ်ပယ်ရှိ ဓားသမားများပင် ဓားနှလုံးအဆင့်သို့ ရောက်ရှိရန် ခက်ခဲသည်။
လော့ချန်က ငယ်ရွယ်သော အသက်အရွယ်မှာပင် ဓားနှလုံးအဆင့်အလယ်ပိုင်းသို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။
“ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ... အသုံးမကျတဲ့သိုင်းဝိညာဉ်နိုးကြားထားတဲ့ အသုံးမကျသူတစ်ယောက်က ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက်အထိ သန်မာလာနိုင်ရတာလဲ...”
လင်ဟန်ကုန်းသည်လည်း ဤမြင်ကွင်းကြောင့် ထိတ်လန့်သွားပြီး လော့ချန်ကိုကြည့်ရင်း မျက်လုံးထဲတွင် အာဃာတနှင့် မနာလိုမှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။ ဘေးတွင်ရှိသော အပြာရောင်ဝတ်ရုံဝတ်ထားပြီး ဓားရှည်ကို ခါးတွင်ချိတ်ဆွဲထားသည့် လူငယ်တစ်ဦးကို ပြောလိုက်သည်။
“ဆရာကြီးရှား သူ့ကို ဒီလိုဆက်ပြီး မာန်တက်နေခွင့်မပြုရဘူး... ဒီနေ့ ဒီကောင့်ကို မသတ်လိုက်ရင် သူက အပြင်စည်းဂိုဏ်းသားအဖြစ် ဝင်ရောက်လာခဲ့ရင် နောင်မှာ ဒုက္ခရောက်နိုင်တယ်... ဒီမြင်ကွင်းကို ဆရာကြီးကျင်းမင်လည်း မြင်ချင်မှာမဟုတ်ဘူး...”
ဓားရှည်ကိုင်ဆောင်ထားသည့် လူငယ်သည် ရှားခီ အမည်ရှိသူဖြစ်ပြီး သူတို့အနက် စွမ်းအားအမြင့်ဆုံးသူ ဖြစ်သည်။ သူက လော့ချန်ကို အေးစက်စွာ တစ်ချက်ကြည့်ပြီး ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
“စိတ်ချ သူ ဒီနေ့ အသက်မရှင်စေရဘူး... ဆရာမလေးယိပ် ဒီကောင်လေးကိုသတ်ဖို့ ကျွန်တော့်ကို အကူအညီပေးပါ...”
“ကောင်းပြီ...”
အခြားအပြင်စည်းဂိုဏ်းသားတစ်ဦးက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
လော့ချန်ရှေ့တွင် ခြေလှမ်းငါးလှမ်းအကွာတွင် ရပ်တန့်လိုက်ပြီး ရှားခီက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။
“မင်းက အရမ်းသန်မာတယ်... မင်း လူသာမန်ဘဝဖြတ်ကျော်အဆင့်ခြောက်ကို ဖြတ်ကျော်နိုင်ခဲ့ရင် ငါတောင် မင်းရဲ့ပြိုင်ဘက်မဖြစ်နိုင်ဘူး... ဒါပေမယ့် သနားစရာပဲ... မင်းမှာ အဲ့ဒီအခွင့်အရေး ဘယ်တော့မှရှိမှာ မဟုတ်ဘူး...”
လော့ချန်က ဓားကိုင်ဆောင်ထားပြီး ဓားအိမ်မှ ထုတ်ယူထားသည့် ရတနာဓားတစ်လက်ကဲ့သို့ ရပ်တည်နေသည်။ သူက အေးစက်စွာ ရယ်မောပြီး ပြောလိုက်သည်။
“လာခဲ့စမ်း... ဒီနေ့ မင်းတို့အားလုံး သေရလိမ့်မယ်...”
ရှားခီက ခေါင်းခါလိုက်ပြီး မျက်လုံးထဲတွင် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။
“သတ်...”
“လှိုင်းဖြတ်တိမ်ဖြတ်ဓားချက်...”
“ဒေါသတကြီးကျားသစ်လက်သီး...”
ရှားခီနှင့် ဆရာမလေးယိပ်က တစ်ပြိုင်နက်တည်း လက်ချလိုက်ကြပြီး ထူးချွန်သော သိုင်းပညာနှစ်မျိုးက ပေါင်းစည်းကာ လော့ချန်ကို တိုက်ခိုက်လာသည်။
“ကောင်းကင်ယံခုတ်ပိုင်းခြင်း ဒုတိယပုံစံ တိမ်ယံတည်မြဲခြင်း...”
လူသာမန်ဘဝဖြတ်ကျော်အဆင့်ခြောက်ရှိသူများကို ရင်ဆိုင်ရသည့်အခါ လော့ချန်သည်လည်း လျစ်လျူမရှုရဲပေ။ ထပ်မံ၍ ကောင်းကင်ယံဓားပညာကို အသုံးပြုလိုက်သည်။
"ဘုန်း..."
အဆုံးမဲ့အားပြင်းသော လေထုလှိုင်းတစ်ခုက သူတို့သုံးဦးအကြားတွင် ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။
ဖုန်မှုန့်များအကြားတွင် သုံးဦးစလုံး တစ်ပြိုင်နက်တည်း နောက်ဆုတ်သွားကြသည်။
လော့ချန်နှင့် ရှားခီက ခြေလှမ်းခြောက်လှမ်းမှ ခုနှစ်လှမ်းအထိ နောက်ဆုတ်သွားပြီး ဆရာမလေးယိပ် တစ်ဦးတည်းသာ ခြေလှမ်းဆယ်လှမ်းကျော်မျှ နောက်ဆုတ်သွားပြီး နှုတ်ခမ်းထောင့်မှ သွေးစီးကျလာသည်။
“မိုးကောင်းကင်အောက်မှာ လူသာမန်ဘဝဖြတ်ကျော်အဆင့်ခြောက်ရှိသူတွေရဲ့ ပူးပေါင်းတိုက်ခိုက်မှုကို ရင်ဆိုင်ရတာတောင် သူက တန်းတူရည်တူ တိုက်ခိုက်နိုင်သေးတယ်...”
“ဒါက သိပ်ကို ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာပဲ။ သူက တကယ်ပဲ လူသာမန်ဘဝဖြတ်ကျော်အဆင့်ငါးပဲလား...”
ဤမြင်ကွင်းက လူအုပ်ကြီး၏ ထုံထိုင်းနေသော စိတ်များကို ထပ်မံ၍ ပြင်းထန်စွာ နှိုးဆလိုက်သည်။
လော့ချန်က မျက်ခုံးများကို တွန့်ကွေးလိုက်ပြီး လူသာမန်ဘဝဖြတ်ကျော်အဆင့်ခြောက်ရှိသူများသည် အမှန်တကယ်ပင် မလျှော့တွက်နိုင်သည့် အင်အားရှိသူများ ဖြစ်သည်။
“မင်းကို အရင်သတ်မယ်...”
ထို့နောက် အကြည့်များက ဆရာမလေးယိပ်ကို ပစ်မှတ်ထားလိုက်ပြီး လော့ချန်၏ခန္ဓာကိုယ်က လျင်မြန်စွာ ထိုးဖောက်ထွက်လာသည်။
“ဆရာကြီးရှား ကျွန်မကို ကယ်ပါ...”
ဆရာမလေးယိပ်သည် လော့ချန်က တိုက်ခိုက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ မျက်နှာက ဖြူဖတ်ဖြူရော် ဖြစ်သွားသည်။
“မင်း မလွတ်မြောက်နိုင်ဘူး...”
ရှားခီက ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်ပြီး အလျင်အမြန် ထိုးဖောက်ထွက်လာကာ ဓားတစ်ချက်ဖြင့် လော့ချန်ကို ပြင်းထန်စွာ ခုတ်ထွက်လိုက်သည်။
"ချန်..."
လော့ချန်၏ မျက်စံများက ကျဉ်းမြောင်းသွားပြီး ကောင်းကင်ယံဓားက ဓားသွားထိပ်ပေါ်သို့ တစ်ချက်ထိမှန်လိုက်ပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်က အရှိန်ဖြည့်ကာ ရှေ့သို့ ထိုးဖောက်သွားသည်။
“သေစမ်း... မြေသိမ့်တုန်လက်သီး...”
ထို့နောက် လေထဲတွင်ရှိနေရင်း လော့ချန်က ပြင်းထန်သော လက်သီးတစ်ချက်ကို ထုရိုက်လိုက်သည်။
“အား... ငါ မင်းနဲ့ အသက်လုပြီးတိုက်မယ်...”
ဆရာမလေးယိပ်က ရှောင်ဖယ်ရန် နည်းလမ်းမရှိသည့်အခါ စိတ်နှလုံးမှာ ကွဲအက်မတတ်ဖြစ်သွားပြီး သိုင်းဝိညာဉ်ကို ထုတ်လွှတ်ကာ လက်သီးတစ်ချက်ကို အပြည့်အဝ အားထုတ်ရိုက်ချလိုက်ပြီး အသက်ရှင်ရန် နောက်ဆုံး ကြိုးစားမှုတစ်ခု ပြုလုပ်လိုက်သည်။
"ဘုန်း..."
တိမ်တိုက်ကျသံတစ်ခုနှင့်အတူ ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်သံက ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားသည်။
ဆရာမလေးယိပ်၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ဝက်က လက်သီးတစ်ချက်ဖြင့် ပြိုကွဲသွားပြီး သွေးများက မြေပြင်တစ်ခုလုံးကို နီရဲစွာ ပြန့်ကျဲသွားသည်။