ထူးချွန်လှပသူ၊ ငါ့လူ

“ဘုန်း...”

ဟယ်အကြီးအကဲ၏ လက်သည်းဖြင့် ရိုက်ချက်တစ်ချက် ထွက်လာသည်နှင့် အမှောင်စိမ်းရောင်ချီစွမ်းအင်က လှိုင်းထန်ကာ အိမ်တစ်လုံးစာအရွယ်ရှိ အပြာရောင်လင်းယုန်ခြေသည်းတစ်ခုအဖြစ် ချက်ချင်း ပုံဖော်လိုက်သည်။

ထိုလင်းယုန်ခြေသည်း၏ ခြေသည်းများက ဓားသွားပမာ ထက်မြက်ပြီး အရာအားလုံးကို ထိုးဖောက်နိုင်သည့် ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ အလင်းတန်းကို ဖြာထွက်လျက် ရှိသည်။

“မဖြစ်နိုင်ဘူး...”

ချင်မယ်အကြီးအကဲက လော့ချန်အပေါ် အရည်အချင်းကြောင့် တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း သနားစာနာစိတ်ဖြစ်ပေါ်နေပြီး ဤတိုက်ပွဲကို မည်သို့ တားဆီးရမည်ကို စဉ်းစားနေစဉ် ဟယ်အကြီးအကဲက ရုတ်တရက် လက်ချလိုက်မည်ဟု မထင်မှတ်ထားသဖြင့် ပင်ကိုယ်စွမ်းရည်အရ အလိုလိုဖြင့် လက်ဖဝါးတစ်ချက် ရိုက်ထုတ်လိုက်သည်။

“ဝူး...”

ချီစွမ်းအင်က လှိုင်းလုံးကြီးပမာ စီးဆင်းကာ ရေလှိုင်းသဖွယ် ဧရာမလက်ရာတစ်ခုအဖြစ် ပုံဖော်လိုက်ပြီး လင်းယုန်ခြေသည်း၏ ရိုက်ချက်ဆီသို့ ရိုက်ထွက်သွားသည်။

သို့သော် ချင်မယ်အကြီးအကဲ၏ လက်ချက်က အနည်းငယ် နောက်ကျသွားပြီး လက်ရာက လင်းယုန်ခြေသည်း၏ နောက်တစ်ဝက်ကိုသာ ထိမှန်လိုက်သည်။

“ဘုန်း...”

ဧရာမအသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး လေပြင်းမုန်တိုင်းသဖွယ် စွမ်းအင်လှိုင်းများ ထကြွလာကာ လင်းယုန်ခြေသည်းက အများစု ပျက်စီးသွားပြီး ဓားသွားပမာ ထက်မြက်သော လက်သည်းသုံးချောင်းသာ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

“ချီး...”

ထိုလက်သည်းသုံးချောင်း၏ စွမ်းအင်လှိုင်းက အင်အားများစွာ လျော့ပါးသွားသော်လည်း ထက်မြက်မှုမှာ အနည်းငယ်မျှပင် မလျော့သွားဘဲ လေထုကို ဆုတ်ဖြဲကာ လော့ချန်ရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာပြီး ကျောက်စိမ်းဖြူဖြင့် ခင်းထားသော ကြမ်းပြင်က အသံမထွက်ဘဲ အက်ကွဲသွားသည်။

အနီးအနားရှိ အလုပ်သင်တပည့်များက ထိုစွမ်းအင်လှိုင်း၏ အရှိန်အဟုန်ကြောင့်သာ နှာခေါင်းနှင့် ပါးစပ်မှ သွေးများစီးကျလာပြီး စိတ်ထဲတွင် ထိတ်လန့်ကာ ကြောက်ရွံ့လျက် ရှိသည်။

ဤသို့သော အင်အားပြင်းထန်သည့် ရိုက်ချက်တစ်ခုက ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ ကျရောက်လျှင် နေရာတွင်ပင် အရိုးများပြိုကွဲကာ သေဆုံးသွားနိုင်သည်။

“ထွက်လာခဲ့...”

လော့ချန်သည်လည်း သေမင်း၏ အငွေ့အသက်ကို ရှူရှိုက်မိပြီး စွမ်းအင်လေပြွန်ကို အဆမတန် အလျင်အမြန် လှုံ့ဆော်လိုက်သည်။

အသက်ရှင်သန်ရေး အခိုက်အတန့်တွင်...

“ဝူး...”

စွမ်းအင်လေပြွန်အတွင်း၌ တိတ်ဆိတ်စွာ တည်ရှိနေသော ရောင်စဉ်ကိုးသွယ်ရတနာက အနည်းငယ် တုန်ခါလှုပ်ရှားလာပြီး ချီစွမ်းအင်တစ်သွယ်က စွမ်းအင်လေပြွန်အတွင်းမှ လှိုင်းထွက်လာသည်။

“ဖျက်ဆီးပစ်စမ်း...”

လော့ချန်၏ နှလုံးသားထဲတွင် ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာဖြစ်ပြီး တစ်ချက်အော်ဟစ်လိုက်ကာ သူ၏လက်ထဲတွင် ကြယ်ကြွေဓားက အသံတိုးဖျော့ဖျော့ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ကောင်းကင်ပိုင်းဖြတ်ခြင်းဓားစွမ်းရည် လျှပ်စီးလက်ခြင်း...

လော့ချန်၏ စိတ်ဝိညာဉ်နှင့် ချီစွမ်းအင်အားလုံးကို စုစည်းထားသည့် ဤဓားတစ်ချက်က ထက်မြက်မှုကို အဆမတန် မြှင့်တင်ပြီး ရိုက်ချက်လာသော ခြေသည်းစွမ်းအင်ဆီသို့ အပြည့်အဝ ခုတ်ပိုင်းလိုက်သည်။

“ဘုန်း...”

ဧရာမအသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး စွမ်းအင်လှိုင်းများ ထကြွလာကာ လော့ချန်ပတ်လည်ရှိ ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် အက်ကွဲရာများ ပေါ်ထွက်လာပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်က ထိန်းမရဘဲ နောက်သို့ အဆမတန် ဆုတ်သွားသည်။

“သေပြီ...”

လူအားလုံး၏ စိတ်ဝိညာဉ်များက လော့ချန်ထံတွင် စုစည်းထားပြီး မျက်လုံးများကို ပြူးကျယ်ကာ ကြည့်ရှုနေကြသည်။

လော့ချန်က ဤရိုက်ချက်အောက်တွင် အသက်ရှင်နိုင်လိမ့်မည်ဟု မည်သူမျှ မထင်မှတ်ထားကြချေ။

လော့ချန်က ခြေတစ်ဖက်ဖြင့် ကြမ်းပြင်ကို နင်းလိုက်ရာ အက်ကွဲသွားပြီး ဝေါ့ခနဲ အသံတစ်ခုနှင့်အတူ သွေးတစ်ပွက်ကို အန်ထွက်သွားသည်။

သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် သွေးရာများစွာ ရှိနေသော်လည်း သူက စစ်မှန်သောနဂါးဓားတစ်လက်သဖွယ် မတ်မတ်ရပ်တည်နေပြီး ထက်မြက်သော အရိပ်အယောင်ကို ဖော်ပြလျက် ရှိသည်။

“မဖြစ်နိုင်ဘူး... အသက်ရှင်နေသေးတယ်...”

“ဟယ်အကြီးအကဲရဲ့ ရိုက်ချက်တစ်ချက်က သူ့ကို မသတ်နိုင်ဘူးလား... သူက လူရော ဟုတ်ရဲ့လား...”

“မဟုတ်ဘူး... ချင်မယ်အကြီးအကဲက ဝင်ရောက်တားဆီးလိုက်လို့ ဒီခြေသည်းရိုက်ချက်ရဲ့ အင်အားအများစုကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်တာ... မဟုတ်ရင် လော့ချန်ဆယ်ယောက်ရော တစ်ရာရော သေပြီး အရိုးတွေတောင် မကျန်တော့ဘူး...”

“ဟုတ်မှာပဲ...”

ထိုနေရာရှိ အလုပ်သင်တပည့်များက ဤမြင်ကွင်းကြောင့် ထိတ်လန့် ကြောက်ရွံ့သွားကြသည်။

အလုပ်သင်တပည့်တစ်ဦးက အကြီးအကဲ၏ ရိုက်ချက်တစ်ချက်အောက်တွင် အသက်ရှင်နေသေးသည်တဲ့လား။

ထိုရိုက်ချက်က အင်အားအများစု ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရသော်လည်း ဤမြင်ကွင်းက အလွန်အံ့သြဖွယ်ရာပင် ဖြစ်သည်။

ရှူးကွမ်ရှီပင်လျှင် ထိတ်လန့်အံ့သြမှုကြောင့် နေရာတွင် ငေးငိုင်နေပြီး လော့ချန်ကို မယုံကြည်နိုင်စွာ ကြည့်နေသည်။

“မဖြစ်နိုင်ဘူး...”

အံ့သြမှုအများဆုံး ခံစားရသူမှာ ဟယ်အကြီးအကဲပင် ဖြစ်သည်။

သူ၏ ရိုက်ချက်တစ်ချက်က လော့ချန်ကို သတ်မထားနိုင်သည်ကို သူက မယုံကြည်နိုင်ခဲ့ပေ။

တစ်ဖက်သူမှာ လူသာမန်ဘဝဖြတ်ကျော်အဆင့်ငါးသာရှိသော သိုင်းသမားတစ်ဦးသာ ဖြစ်သည်။

ချင်မယ်၏ တားဆီးမှုကြောင့် ဤရိုက်ချက်၏ အင်အားက ဆယ်ပုံတစ်ပုံမျှပင် မပြည့်စုံသော်လည်း ဤသို့ ဖြစ်မနေသင့်ပေ။

“သူ့ကို သတ်ရမယ်...”

ဟယ်အကြီးအကဲ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ပြည့်လျှံလာပြီး အနည်းငယ် ရူးသွပ်မှုပါ ထပ်မံပေါ်ထွက်လာသည်။

လော့ချန်၏ စွမ်းအားပြသမှုမှာ ပို၍ထူးချွန်လာလေလေ သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ပို၍မလုံခြုံသလို ခံစားရလေလေပင်။

ချီစွမ်းအင်များ စီးဆင်းလျက် ဟယ်အကြီးအကဲက ထပ်မံလက်ချက်ပြရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင် လူတစ်ဦးက ဟယ်အကြီးအကဲရှေ့တွင် ပိတ်ဆို့လိုက်သည်။

“ဟယ်အကြီးအကဲ ခဏရပ်လိုက်ပါဦး...”

ချင်မယ်အကြီးအကဲက ဟယ်အကြီးအကဲကို တားဆီးလိုက်ပြီး ဆိုသည်။

“လော့ချန်က ချီယွမ်ကျွန်းစမ်းသပ်မှုမှာ ပထမနေရာရထားပြီး အတွင်းစည်းတပည့်အဖြစ် လက်ခံခံရတော့မှာ ဖြစ်တယ်... သူ့ရဲ့စွမ်းအားကလည်း ဒီအချက်ကို သက်သေပြပြီးပြီ...”

“ကျွန်မအမြင်အရဆိုရင် ဒီကိစ္စကို ယာယီရပ်ထားလိုက်သင့်တယ်... ဆက်လက်စစ်ဆေးချင်ရင် ပြစ်ဒဏ်ပေးရေးခန်းမကိုသွားပြီး ပြစ်ဒဏ်ပေးရေးအကြီးအကဲတွေကို ဆုံးဖြတ်ခွင့်ပေးသင့်တယ်”

“ဟမ်း...”

ဟယ်အကြီးအကဲက ဒေါသတကြီးဖြင့် မထီမဲ့မြင်ပြုကာ ဆိုသည်။

“အသုံးမကျတဲ့သိုင်းဝိညာဉ်ကို နိုးကြားထားသူတစ်ဦးက ငါတို့ ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်းကို ဝင်ရောက်ခွင့်မရှိဘူး... အဲဒါအပြင် ဒီလိုသာ မာနထောင်လွှားပြီး ရက်စက်ယုတ်မာသူမျိုးကို ပိုလို့တောင် လက်မခံနိုင်ဘူး...”

“ဒီနေ့ သူက ငါ့ကို မထီမဲ့မြင်ပြုပြီး အကြိမ်ကြိမ်အခါခါ ဆန့်ကျင်ပြီး လူအများရှေ့မှာ လူသတ်မှုကျူးလွန်ခဲ့တယ်... တကယ်လို့ ငါက သူ့ကို အပြစ်မပေးခဲ့ရင် ငါ့ရဲ့ဂုဏ်သိက္ခာက ဘယ်မှာရှိတော့မှာလဲ... ငါတို့ ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်းရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာက ဘယ်မှာရှိတော့မှာလဲ...”

ချင်မယ်၏ မျက်ခုံးများက အနည်းငယ် တွန့်သွားပြီး ဆိုသည်။

“ဟယ်အကြီးအကဲ လော့ချန်က အသုံးမကျတဲ့သိုင်းဝိညာဉ်ကို နိုးကြားထားတယ်ဆိုပေမယ့်လည်း သူ့ရဲစွမ်းအားမှာ လူအများမြင်သာထင်ရှားစေတယ်... သင်က သူ့ကိုသတ်ဖို့ အလွန်အမင်း ကြိုးစားနေတယ်ဆိုရင် ယွမ်မန်လီက စစ်ဆေးလာမှာ မကြောက်ဘူးလား...”

‘ယွမ်မန်လီ’ ဟူသော စကားလုံးသုံးလုံးကို ကြားလိုက်ရသည်နှင့် ဟယ်အကြီးအကဲ၏ မျက်နှာက ချက်ချင်း မည်းမှောင်သွားသည်။

“ယွမ်မန်လီက စစ်မှန်သောတပည့်ဖြစ်ပြီး အဆင့်အတန်းအရာမှာ အမှန်တကယ် မြင့်မားပေမဲ့ ဂိုဏ်းစည်းမျဉ်းထက်တော့ ပိုမကြီးနိုင်ဘူး... ငါက ဂိုဏ်းစည်းမျဉ်းကို ထိန်းသိမ်းပြီး နတ်ဆိုးတွေကို ရှင်းလင်းနေတာဖြစ်တယ်... ပြစ်ဒဏ်ပေးရေးခန်းမကို ရောက်သွားရင်တောင် ငါ့မှာအကြောင်းပြချက်ရှိတယ်... ”

“ချင်မယ်အကြီးအကဲ လော့ချန်က ရက်စက်ယုတ်မာတဲ့ စိတ်သဘောထားရှိပြီး ငါတို့ရှေ့မှာ အတွင်းစည်းတပည့်ကိုတောင် သတ်ဖြတ်ရဲတယ်... သူ့ရဲ့ရက်စက်ယုတ်မာတဲ့ နည်းလမ်းတွေက နတ်ဆိုးတွေနဲ့ ဘာများကွာခြားသေးလဲ... သင်က ဘာကြောင့် သူ့အတွက် စကားပြောပေးနေရတာလဲ...”

“ဟုတ်တယ်... ဒီလို မာန်ထောင်လွှားတဲ့သူမျိုးက အနာဂတ်မှာ ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်းရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာကို ညစ်ညမ်းစေရုံပဲ ဖြစ်လိမ့်မယ်...”

“အသုံးမကျတဲ့သိုင်းဝိညာဉ်ကို နိုးကြားထားသူတစ်ဦးတဲ့ အခုအချိန်မှာ စွမ်းအားအနည်းငယ်ရှိတယ်ဆိုပေမဲ့လည်း ဒီအရာက နှင်းဆီပန်းတစ်ပွင့်လို ခဏတာပဲ ဖြစ်တယ်... ဂိုဏ်းစည်းမျဉ်းကို ထိန်းသိမ်းဖို့ အသုံးပြုရုံပဲ သင့်တော်တယ်...”

အကြီးအကဲ အနည်းငယ်က ထွက်ပေါ်လာပြီး ဟယ်အကြီးအကဲအတွက် စကားပြောကာ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ပြည့်လျှံလျက် ရှိသည်။

သူတို့အားလုံးက ဟယ်အကြီးအကဲနှင့်အတူ အလုပ်သင်တပည့်များကို နှစ်ပေါင်းများစွာ အမြတ်ထုတ်လာခဲ့ပြီး အချင်းချင်း၏ အကျိုးစီးပွားများ လေးနက်စွာ ဆက်စပ်နေသဖြင့် ဟယ်အကြီးအကဲနှင့် တစ်သားတည်း ဖြစ်နေကြသည်။

“ဘုန်း...”

ဟယ်အကြီးအကဲက ခြေလှမ်းတစ်ချက်ဖြင့် ကြမ်းပြင်ကို နင်းလိုက်ရာ ချင်မယ်ကို အနောက်သို့ အနည်းငယ် ဆုတ်သွားစေပြီး အေးစက်စွာ ဆိုသည်။

“ဒီနေ့ လော့ချန်က သေရမယ်... ဖြစ်လာသမျှ အရာအားလုံးကို ငါတစ်ဦးတည်း တာဝန်ယူမယ်... ဖယ်ပေးပါ မဟုတ်ရင်ငါကက မယဉ်ကျေးတော့ဘူး...”

ချင်မယ်က မည်သို့ ဖြေရှင်းရမည်ကို အလျင်စလို စဉ်းစားနေစဉ် ရုတ်တရက်...

“တစ်ဦးထဲတာဝန်ယူမယ်တဲ့လား... ကောင်းလိုက်တဲ့ တာဝန်ယူ ထမ်းပိုးမှုပဲ... ဒါပေမဲ့ မင်းက ထမ်းပိုးနိုင်ပါ့မလား...”

အေးစက်သော အသံတစ်သံက ကောင်းကင်ယံမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ထိုအသံကို ကြားလိုက်ရသည်နှင့် အကြီးအကဲများ၏ မျက်နှာများက ပြောင်းလဲသွားသည်။

လော့ချန်၏ နှလုံးသားလည်း တုန်ခါသွားပြီး အသံထွက်လာရာ ဦးတည်ရာသို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

ကောင်းကင်ယံတွင် တိမ်ရောင်စုံများ တောက်ပနေပြီး ထူးချွန်လှပသော အမျိုးသမီးတစ်ဦးက ဖြည်းညင်းစွာ လျှောက်လှမ်းလာသည်။

ထိုအမျိုးသမီးက ရိုးရှင်းသော ဝတ်ရုံဖြူကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး မျက်ခုံးများက ပန်းချီကားတစ်ချပ်သဖွယ် လှပပြီး မျက်လုံးများက ကြယ်များသဖွယ် တောက်ပနေသည်။ သူမက တိမ်ထံတွင် လျှောက်လှမ်းနေပြီး အေးဆေးတည်ငြိမ်စွာ လှမ်းလျက်ရှိသည်။ သူမက လမင်းနန်းတော်မှ လျှောက်လှမ်းလာသော နတ်သမီးတစ်ပါးသဖွယ်လည်းကောင်း၊ သမုဒ္ဒရာထဲမှ ထွက်ပေါ်လာသော နဂါးမင်းသမီးတစ်ဦးသဖွယ်လည်းကောင်း လောကီ၏ ဖုန်မှုန့်များနှင့် မထိတွေ့ဘဲ ထူးခြားစွာ တည်ရှိနေသည်။

သူမက ယွမ်မန်လီပင် ဖြစ်သည်။

“ယွမ်... ဆရာမကြီး...”

ယွမ်မန်လီကို မြင်လိုက်ရသည်နှင့် လော့ချန်၏ တင်းမာနေသော အာရုံများက အနည်းငယ် ပြေလျော့သွားပြီး မတ်မတ်ရပ်နိုင်ရန် ခက်ခဲလာသည်။

စောစောက ဓားတစ်ချက်သည် သူ၏စိတ်ဝိညာဉ်နှင့် စွမ်းအင်အားလုံးနီးပါး ဆုံးရှုံးသွားစေခဲ့ပြီး ယခုအချိန်တွင် စကားပြောရန်ပင် အားစိုက်ထုတ်ရသည်။

ယွမ်မန်လီက လော့ချန်ဘေးသို့ ဆင်းသက်လာပြီး လော့ချန်ကို တစ်ချက်အနီးကပ်ကြည့်လိုက်ရာ သူမ၏မျက်လုံးများထဲတွင် ထူးဆန်းသော အလင်းတန်းတစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားပြီး အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်ပြီးနောက် ဟယ်အကြီးအကဲအပါအဝင် အကြီးအကဲများဆီသို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

ဟယ်အကြီးအကဲ၏ နှလုံးသားထဲတွင် မလိုလားအပ်သည့် ခံစားချက်တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာပြီး ဇွတ်အတင်းဖြင့် ဆိုသည်။

“လော့ချန်က လူအများရှေ့မှာ လူသတ်မှုကျူးလွန်ပြီး ဂိုဏ်းစည်းမျဉ်းကို ဂရုမစိုက်ခဲ့ဘူး... ငါတို့က ဂိုဏ်းစည်းမျဉ်းအတိုင်း သူ့ကို အပြစ်ပေးဖို့ ပြင်ဆင်နေတာ...”

ယွမ်မန်လီက ဂရုမစိုက်ဘဲ မျက်နှာအမူအရာမဲ့စွာ ဖြင့် ဆိုသည်။

“လော့ချန်က ငါကိုယ်တိုင် ဂိုဏ်းထဲကို ခေါ်ဆောင်လာသူဖြစ်တယ်ဆိုတာ မင်းသိရဲ့လား...”

ဟယ်အကြီးအကဲက တံတွေးတချို့ကို မျိုချလိုက်ပြီး အသံခြောက်ကပ်စွာ ဆိုလိုက်၏။

“ဒါ... ကြားတော့ကြားဖူးပါတယ်...”

“ဒါဆိုရင် ငါ့မှာ မေးစရာတစ်ခုပဲရှိတယ်... ငါ့လူကို မင်းတို့က ဘယ်အချိန်ကစပြီး ဆုံးမပိုင်ခွင့်ရှိသွားတာလဲ...”

ယွမ်မန်လီက စကားပြောနေရင်း ဟယ်အကြီးအကဲကို စူးစိုက်ကြည့်လိုက်ရာ သူမ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အပြာရောင်မီးလျှံတစ်ခု ခုန်ပေါက်လာသည်။ ထို့နောက် အေးစက်ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ အရိပ်အယောင်တစ်ခုက ကွင်းပြင်တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းမိုးလိုက်ပြီး အလုပ်သင်တပည့်များစွာက ထိတ်လန့်ကြောက်ရွံ့လျက် မြေပေါ်တွင် လဲကျသွားကြသည်။

“ဝေ့ါ..”

ဟယ်အကြီးအကဲက ထိပ်ဆုံးမှ ခံစားလိုက်ရပြီး မခုခံနိုင်သော ဖိအားတစ်ခုက ဖိစီးလာသည်ကို ခံစားလိုက်ရပြီး မျက်နှာက ဖြူဖျော့သွားကာ သွေးတစ်ပွက်ကို အန်ထုတ်လိုက်သည်။