← Chapters

ဂိုဏ်းပြင်ပစည်းကို စိုးမိုးခြင်း

Vol. 7 Ch. 105

ဂိုဏ်းပြင်ပစည်းကို စိုးမိုးခြင်း

Vol. 7 Ch. 105

ယွမ်မန်လီ၏ အထောက်အထားတံဆိပ်ပြားကိုင်ဆောင်ထားသဖြင့် လော့ချန်သည် မည်သည့်အတားအဆီးမှမရှိဘဲ ခရီးဆက်နိုင်ခဲ့သည်။

ယွမ်မန်လီတောင်ထွတ်သို့ ရောက်ရှိချိန်တွင် နေဝင်ဆည်းဆာအချိန်သို့ ရောက်နေပြီဖြစ်သည်။

မြင်ကွင်းထဲတွင် အမြင့်ပေ တစ်ထောင်ရှိသော တောင်တစ်လုံး မြေပြင်ပေါ်တွင် မိုးထိအောင် ပြတ်သားစွာ ထောင်မတ်နေသည်။ တောင်ထွတ်သည် စိမ်းလန်းစိုပြည်ပြီး ဝိညာဉ်မြူခိုးများ ဖုံးလွှမ်းနေကာ ရေတံခွန်များနှင့် စမ်းချောင်းများ စီးဆင်းနေသည်။

တောင်ထွတ်အမြင့်ဆုံးနေရာတွင် ခမ်းနားထည်ဝါသော နန်းဆောင်များ တည်ရှိပြီး ကြိုးကြာများ ပျံသန်းနေကာ ဝိညာဉ်မျောက်များ ဆော့ကစားနေသည်။ ဆည်းဆာရောင်ခြည်အောက်တွင် ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ တောက်ပနေပြီး လူ့လောက၏ နတ်ပြည်နန်းတော်အလား တင့်တယ်လှသည်။

ဤတောင်ထွတ်သည် ယွမ်မန်လီ စစ်မှန်သောတပည့်ဖြစ်လာပြီးနောက် ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်းမှ ပေးအပ်ခဲ့သော ယွမ်မန်လီတောင်ထွတ်ပင်ဖြစ်သည်။

“စစ်မှန်သောတပည့်နေထိုင်ရာနေရာက ထူးခြားလှပါလား… တောင်ခြေမှာတင် မိုးမြေချီစွမ်းအင်က ဒီလောက်ထူထပ်နေတယ်…”

လော့ချန်သည် လေကို နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ရှိုက်ရှူလိုက်ရာ ဤနေရာရှိ မိုးမြေချီစွမ်းအင်သည် ဂိုဏ်းပြင်ပစည်းထက် ဆယ်ဆမက သန့်စင်ပြီး ထူထပ်ကြောင်း ခံစားမိသည်။

ဤနေရာတွင် လေ့ကျင့်မည်ဆိုပါက ပြင်ပစည်းမှာထက် အားထုတ်မှု နှစ်ဆခွဲခန့် ရလဒ်ရရှိမည်မှာ သေချာသည်။

လော့ချန်သည် တောင်ခြေသို့ ချဉ်းကပ်လာချိန်တွင် ဝေးဝေးမှ အဖြူရောင်ဝတ်စုံဖြင့် ထူးချွန်လှပသော အမျိုးသမီးတစ်ဦးကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ယွမ်မန်လီသည် ဆည်းဆာရောင်ခြည်ကို နောက်ခံထားကာ လူ့လောကမှ သီးသန့်ထွက်ခွာနေသည့် နတ်သမီးတစ်ပါးအလား ပေါ့ပါးစွာ ရပ်တည်နေသည်။

“ယွမ်ဆရာမကြီး…”

လော့ချန်သည် ခဏတာ အထိတ်တလန့်ဖြစ်သွားပြီး ရှေ့သို့ချဉ်းကပ်ကာ အရိုအသေပြုလိုက်သည်။

ယွမ်မန်လီသည် ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်ရာ သူမ၏အကြည့်များသည် လော့ချန်၏ အဆုတ်နှင့်နှလုံးသို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်ကာ ဝိညာဉ်ကို ထိုးထွင်းမြင်နိုင်သည့်အလား ထက်ထက်သြသြရှိသည်။ အချိန်အတန်ကြာမှ သူမကပြောလိုက်သည်။

“ငါ ချီရှန်မြို့က ထွက်လာချိန်တုန်းက မင်းက လူသာမန်ဘဝဖြတ်ကျော်အဆင့်ကို မရောက်သေးဘူး… အဲ့ဒီတုန်းက မင်းကို လူသာမန်ဘဝဖြတ်ကျော်အဆင့်ကို ရောက်မှ ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်းကို လာခဲ့ဖို့ ပြောခဲ့တာ… မထင်မှတ်ဘဲ မင်းက ငါ့ကို အံ့အားသင့်စရာ လက်ဆောင်တစ်ခု ပေးလိုက်တာပဲ… တစ်လမပြည့်တဲ့ အချိန်အတွင်း ခန္ဓာသန့်စင်မှုအထွတ်အထိပ်ကနေ လူသာမန်ဘဝဖြတ်ကျော်အဆင့်ငါးကို ရောက်သွားတယ်တဲ့…”

“ဒါတင်မကဘူး… မင်းရဲ့ သွေးစွမ်းအင်က အလွန်ထကြွနေပြီး အားအင်အစွမ်းထက်လှတဲ့ စွမ်းအင်လှိုင်းလုံးတွေက ပင်လယ်ရေလှိုင်းလိုဒလဟော ပြင်းထန်နေတယ်… မင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်သန်မာမှုက လူသာမန်ဘဝဖြတ်ကျော်အဆင့်ခြောက်ရှိတဲ့ သိုင်းသမားတွေနဲ့တောင် ယှဉ်လို့ရတယ်…”

“မင်းရဲ့ ဒီလိုအဆင့်တက်လှမ်းမှုက ငါတောင် မမီတဲ့အဆင့်ပဲ… ဘယ်လိုလေ့ကျင့်ခဲ့တာလဲ…”

လော့ချန်သည် ယွမ်မန်လီအပေါ် အတော်လေး ယုံကြည်မှုရှိသည်။

သို့သော် ရောင်စဉ်ကိုးသွယ်ရတနာ၏ လျှို့ဝှက်ချက်သည် အလွန်ကြီးကျယ်လှသဖြင့် သူမကို ပြောပြရန်မဖြစ်နိုင်ပေ။ သူသည် ခေါင်းကုတ်လိုက်ရင်း ကြိုတင်စဉ်းစားထားသည့် အကြောင်းမျိုးကို ပြောလိုက်သည်။

“အရင်တုန်းက နတ်ဆိုးတောအုပ်ထဲမှာ ကျွန်တော် မတော်တဆ ဂူတစ်ခုထဲ ဝင်သွားဖူးတယ်… အဲ့ဒီမှာ ဝိညာဉ်ဆေးလုံးတွေ အများကြီး ရခဲ့တယ်… အဲ့ဒီဆေးတွေကို သောက်ပြီးတော့ အင်အားကြီးမားလာပြီး လေ့ကျင့်မှုလည်း ပိုမြန်လာတယ်… ဒါ… ဒီဆေးလုံးမျိုးပါ…”

လော့ချန်သည် ဆေးလုံးတစ်လုံးကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

ထိုဆေးလုံးသည် ဖျော့ဖျော့ရွှေရောင်ရှိပြီး အတွင်းတွင် သွေးကြောမျှင်များပါဝင်ကာ လူ့သွေးသားကဲ့သို့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်အပြည့်ရှိသည်။

ဤသည်မှာ လော့ချန်က ရောင်စဉ်ကိုးသွယ်ရတနာဖြင့် ဝိညာဉ်သီးကို သန့်စင်ထားသော ဆေးလုံးဖြစ်သည်။

“အို့… ဒီဆေးရဲ့စွမ်းအားက ဘယ်လောက်သန့်စင်လိုက်တာလဲ…”

ယွမ်မန်လီသည် ဆေးလုံးကိုမြင်သောအခါ အံ့အားသင့်သွားပြီး ယူကြည့်ရင်း ခေါင်းညိတ်ကာ ပြောသည်။

“ဒီဆေးလုံးက သိုင်းသမားတွေရဲ့ ဝိညာဉ်နဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို ပေါင်းစပ်ပေးနိုင်တယ်… အခြေခံအုတ်မြစ်ကို သန်မာစေတဲ့ သန့်စင်ဆေးတစ်မျိုးလို့ ပြောလို့ရတယ်… လူသာမန်ဘဝဖြတ်ကျော်အဆင့်ရှိတဲ့ သိုင်းသမားတွေသာမက ထုံရွှမ်တတိယနယ်ပယ်ရှိတဲ့ သိုင်းသမားတွေတောင် ဒီဆေးကို သုံးရင် စွမ်းအားတွေ တဟုန်ထိုးတိုးတက်လာနိုင်တယ်… မင်းက ဒီဆေးနဲ့ လေ့ကျင့်ခဲ့တာ မဆန်းပါဘူး… ဒါကြောင့်မလား မင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်သန်မာမှုက ဒီလောက်ထူးချွန်နေတာ…”

ဆေးလုံးကို လော့ချန်ထံ ပြန်ပေးရင်း ယွမ်မန်လီက ဆက်ပြောသည်။

“မင်းလည်း ကံကြီးမားတဲ့သူပဲ… ဒီဆေးနဲ့ အခြေခံအုတ်မြစ်ကို သန်မာစေထားတော့ ခန္ဓာကိုယ်သန်မာမှုအရ ဂိုဏ်းပြင်ပစည်းထဲမှာ မင်းနဲ့ယှဉ်နိုင်တဲ့သူ အနည်းငယ်ပဲ ရှိတော့မယ်… ဒါပေမဲ့ ဆေးကတော့ ပြင်ပအင်အားတစ်ခုပဲ… အလွန်အကျွံမှီခိုမနေနဲ့…”

“ဆရာမကြီး သတိပေးတာ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်…”

ယွမ်မန်လီက ထပ်မမေးတော့သည်ကို လော့ချန်မြင်သောအခါ စိတ်သက်သာရာရသွားပြီး မေးလိုက်သည်။

“ယွမ်ဆရာမကြီး… ပြစ်ဒဏ်ခန်းမကို သွားတာ ဘာမှမဖြစ်ဘူးမဟုတ်လား…”

ယွမ်မန်လီက ပြန်ဖြေသည်။

“ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး… ဂိုဏ်းထဲမှာ နှစ်နှစ်လောက် ပိတ်ပင်ခံရမှာပဲ…”

“နှစ်နှစ်ပိတ်ပင်ခံရမယ်… ဘာမှမဖြစ်ဘူးလို့ မပြောခဲ့ဘူးလား…”

လော့ချန်သည် မျက်ခုံးတွန့်ကာ မေးလိုက်သည်။

“ကျင်းမင်က စစ်မှန်သောတပည့် နန်ကုန်းကျယ်ကို ခေါ်လာပြီး နှစ်ယောက်ပေါင်းပြီး ဖိအားပေးခဲ့တာ… ပြစ်ဒဏ်ခန်းမက အကြီးအကဲတွေလည်း ဒါကို လျစ်လျူရှုမထားနိုင်ဘူး…”

ယွမ်မန်လီက ခေါင်းခါပြီး ဆက်ပြောသည်။

“မင်းလည်း စိတ်မပူပါနဲ့… ငါ ယွမ်ချင်းယင်နဲ့ တိုက်ပွဲမှာ ရတနာတစ်ခု အနိုင်ရခဲ့တယ်… ဒီနှစ်နှစ်အတွင်း အေးအေးဆေးဆေး အာရုံစူးစိုက်ပြီး လေ့ကျင့်ဖို့ အခွင့်အရေးရှိတယ်… ဒါပေမဲ့ မင်းကတော့…”

ယွမ်မန်လီက လော့ချန်ကို စူးစိုက်ကြည့်ရင်း ပြောသည်။

“နန်ကုန်းကျယ်နဲ့ ကျင်းမင်တို့က ဂိုဏ်းပြင်ပစည်းအကြီးအကဲတွေကို ကြံ့ခိုင်အောင် လျှို့ဝှက်ထောက်ခံပြီး အလုပ်သင်တပည့်တွေကို ဖိနှိပ်ကာ သူတို့ရဲ့ အင်အားစုကို ပြုစုပျိုးထောင်နေကြတယ်… ဒီထဲမှာ ပတ်သက်ဆက်နွယ်မှုတွေ အများကြီးပါတယ်… ဒီတစ်ကြိမ်ကိစ္စက သူတို့ရဲ့ အကျိုးအမြတ်ကို ထိခိုက်စေခဲ့တော့ ငါနဲ့ ရန်မဖြစ်ရဲပေမဲ့ မင်းကိုတော့ အလွတ်ပေးမှာမဟုတ်ဘူး…”

“ဒါကြောင့်ပေါ့… သိုင်းဂိုဏ်းထဲမှာတောင် အင်အားစုအချင်းချင်း အာဏာလုဖို့ ရုန်းကန်နေကြတာကိုး…”

လော့ချန်သည် နောက်ဆုံးတွင် နားလည်သွားပြီး ဟယ်အကြီးအကဲတို့သည် အဘယ့်ကြောင့် ဤမျှလောက် ရဲရင့်ပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကို ယုံကြည်မှုအပြည့်ရှိခဲ့သလဲဆိုတာ သိလိုက်ရသည်။ သူတို့၏ နောက်ကွယ်တွင် ထောက်ခံသူများ ရှိနေသည်ပင်။

“လူရှိတဲ့နေရာမှာ သိုင်းလောကရှိတယ်… သိုင်းဂိုဏ်းဆိုတာလည်း သန့်စင်တဲ့ နတ်ပြည်မဟုတ်ဘူး…”

ယွမ်မန်လီက ခေါင်းခါပြီး ဆက်ပြောသည်။

“ငါရှိနေသရွေ့ သူတို့က မင်းကို တိုက်ရိုက်ထိခိုက်အောင် မလုပ်ရဲဘူး… ဒါပေမဲ့ နောက်ကွယ်က လှုပ်ရှားမှုတွေကတော့ နည်းမှာမဟုတ်ဘူး… တကယ်တော့ ငါက မင်းကို ငါ့ရဲ့ ယွမ်မန်လီတောင်ထွတ်မှာ နေထိုင်စေဖို့ စီစဉ်ထားခဲ့တာ… ဒါပေမဲ့ အခု ဒီလိုဖြစ်သွားတော့ မဖြစ်တော့ဘူး… သူတို့ရဲ့ အင်အားစုက ကြီးမားပြီး ထူးချွန်တဲ့ တပည့်တွေ အများကြီးကို ဆွဲဆောင်ထားတယ်… မင်းလည်း ဂိုဏ်းပြင်ပစည်းထဲမှာ သတိထားနေရမယ်…”

လော့ချန်သည် လေကို နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ရှူရှိုက်လိုက်ရင်း အကြည့်များထဲတွင် ပြတ်သားမှုများ ပြည့်နှက်လာသည်။

“ဆရာမကြီး စိတ်ချပါ… မျိုးဆက်တူတွေနဲ့ ယှဉ်ပြိုင်ရမယ်ဆိုရင် ကျွန်တော် ဘယ်သူ့ကိုမှ မကြောက်ပါဘူး…”

“အို့…”

ယွမ်မန်လီ၏ မျက်ခုံးများ အနည်းငယ်ပင့်တက်သွားပြီး ရှားရှားပါးပါး အပြုံးတစ်ခုပေါ်လာသည်။

“နန်ကုန်းကျယ်တို့ရဲ့ အဆင့်အတန်းကြောင့် မင်းက လန့်ဖျားမသွားတာ ကောင်းတယ်... သိပ်ကောင်းတယ်…”

“ငါက လူထုအလယ်မှာ မင်းနဲ့ မျိုးဆက်တူတွေရဲ့ အငြင်းပွားမှုကို ဂရုမစိုက်ဘူးလို့ ပြောခဲ့တာ တစ်ဖက်က ကျင်းမင်တို့ရဲ့ ပါးစပ်ကို ပိတ်ဖို့ဖြစ်ပြီး နောက်တစ်ဖက်ကတော့ မင်းကို မျိုးဆက်တူ ထူးချွန်သူတွေနဲ့ ယှဉ်ပြိုင်စေပြီး ရေစီးအလယ်မှာ ရဲရဲဝံ့ဝံ့ ရှေ့ဆက်သွားစေချင်တာပဲ… သိုင်းသမားရဲ့ ရဲစွမ်းသတ္တိရှိတဲ့ စိတ်ဓာတ်ကို မဆုံးရှုံးစေချင်ဘူး…”

“သိုင်းပညာလေ့ကျင့်မှုဆိုတာ ရေဆန်တက်တဲ့ လှေတစ်စီးလိုပဲ… သိုင်းသမားတစ်ယောက်မှာ ရဲစွမ်းသတ္တိရှိတဲ့ စိတ်ဓာတ်မရှိတော့ဘူး၊ ယုံကြည်မှုမရှိတော့ဘူးဆိုရင် ထူးချွန်တဲ့သူဖြစ်နေရင်တောင် စိတ်ဝိညာဉ်က ထောင်ချီနှောင်ဖွဲ့ခံရသလို ဖြစ်သွားပြီး အောင်မြင်မှုရဖို့ ခက်ခဲလှတယ်… မင်းမှာ ဒီလိုယုံကြည်မှုရှိတာကို မြင်ရတော့ ငါလည်း စိတ်ချမ်းသာတယ်…”

စကားပြောနေရင်း ယွမ်မန်လီက ဆေးပုလင်းတစ်လုံးကို ထုတ်ယူပြီး လော့ချန်ထံ ပေးလိုက်သည်။

“ဒီထဲမှာ ကြယ်လေးပွင့်ဝိညာဉ်ဆေးလုံး နိုးကြားဆေးလုံးပါတယ်… မင်းရဲ့ ချီစွမ်းအင်၊ သွေးစွမ်းအင်နဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို ပြုစုပျိုးထောင်ပေးနိုင်ပြီး အချိန်တိုအတွင်း ဉာဏ်အမြော်အမြင်ကို မြှင့်တင်ပေးနိုင်တယ်…”

“မင်းမှာ ရှိပြီးသားဆေးလုံးတွေနဲ့ ဒီနိုးကြားဆေးလုံးကို ပေါင်းစပ်သုံးရင် မင်းရဲ့ အလားအလာကို အဆုံးစွန်ထိ ဖွင့်ထုတ်နိုင်မယ်…”

လော့ချန်၏ မျက်လုံးများ လက်ခနဲ တောက်ပသွားသည်။

သူ့တွင် ဉာဏ်အမြော်အမြင်သည် ထူးချွန်လှပြီးဖြစ်သည်။ ယခု ဤနိုးကြားဆေးလုံးကို ထပ်မံရရှိလိုက်သဖြင့် အချိုပေါ် သကာလောင်းသည့်အလား ပိုမိုမြင့်မားသောအဆင့်သို့ တက်လှမ်းနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

ဤနိုးကြားဆေးလုံးသည် သူ့အတွက် တန်ဖိုးမဖြတ်နိုင်သော ရတနာတစ်ခုပင်ဖြစ်သည်။

တကယ်တော့ ချီစွမ်းအင်၊ သွေးစွမ်းအင်နှင့် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို ပြုစုပျိုးထောင်ပေးပြီး ဉာဏ်အမြော်အမြင်ကို မြှင့်တင်ပေးနိုင်သည့် ဤဆေးလုံးသည် သူ့အလိုလိုပင် တန်ဖိုးကြီးမားလှပြီး သွေးကြောနိုးကြားမှုအဆင့်ရှိသော သိုင်းသမားများပင် လိုချင်မည့်အရာဖြစ်သည်။

“ဆရာမကြီး… ကျေးဇူးတင်ပါတယ်…”

လော့ချန်သည် နိုးကြားဆေးလုံးကို သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။

ယွမ်မန်လီက ဆက်ပြောသည်။

“မင်းက အသုံးမကျတဲ့ သိုင်းဝိညာဉ်ကို နိုးကြားခဲ့တာဆိုတော့ ငါက မင်းကို ဂိုဏ်းထဲမှာ ထူးထူးခြားခြား တင်ပြတိုက်တွန်းခဲ့ရတာ စည်းမျဉ်းကို ချိုးဖောက်လိုက်သလိုပဲ… လူအများကြီးက ငါ့ရဲ့ အမှားကို ကြည့်ပြီး ရယ်မောဖို့ စောင့်နေကြတယ်… ဒါပေမဲ့ ငါက ငါ့ရဲ့ ပင်ကိုယ်ဗီဇကို ယုံကြည်တယ်…”

လော့ချန်က ပြန်ဖြေသည်။

“ဆရာမကြီး စိတ်ချပါ… ကျွန်တော် လော့ချန်က ဆရာမကြီးကို ဘယ်တော့မှ စိတ်မပျက်စေရပါဘူး…”

ယွမ်မန်လီက ဖျော့ဖျော့ပြုံးလိုက်ရင်း သူမ၏ ထူးချွန်လှပသော အလှတရားက လူအများကို အထိတ်တလန့်ဖြစ်စေသည်။

“မင်းမှာ ဒီလောက်ယုံကြည်မှုရှိတယ်ဆိုရင် အရင်ဆုံး ဂိုဏ်းပြင်ပစည်းရဲ့ ထိပ်တန်းတပည့်ဆယ်ယောက်ထဲက တစ်ယောက်ဖြစ်လာဖို့ ကြိုးစားကြည့်လိုက်ပါလား… ယုံကြည်မှုရှိရဲ့လား…”

“ဂိုဏ်းပြင်ပစည်းရဲ့ ထိပ်တန်းတပည့်ဆယ်ယောက်လား…”

လော့ချန်သည် လေကို နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ရှူရှိုက်လိုက်ပြီး ယုံကြည်မှုအပြည့်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

“ကောင်းပါပြီ…”

ယွမ်မန်လီက ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောလိုက်ခြင်းဖြစ်သော်လည်း လော့ချန်က အလေးအနက်ထားသည်ကို မြင်သောအခါ စိတ်ထဲတွင် အနည်းငယ်ထိခိုက်သွားပြီး မျက်ခုံးများနှင့် မျက်လုံးများထဲတွင် စိတ်ဝင်စားသည့် အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။

အကယ်၍ လော့ချန်သည် အသုံးမကျသော သိုင်းဝိညာဉ်ဖြင့် ဂိုဏ်းပြင်ပစည်းရဲ့ ထိပ်တန်းတပည့်ဆယ်ယောက်ထဲသို့ ဝင်ရောက်နိုင်ခဲ့ပါက မည်မျှသောလူများ၏ မျက်နှာကို ရိုက်ချလိုက်နိုင်မည်နည်း။

“ကောင်းပြီ… ငါလည်း အာရုံစူးစိုက်ပြီး လေ့ကျင့်ဖို့ ပြင်ဆင်ရတော့မယ်… မင်းက ဂိုဏ်းပြင်ပစည်းတပည့်ဖြစ်လာပြီဆိုတော့ သိုင်းပညာပြတိုက်ကြီးကို သွားပြီး မင်းနဲ့ လိုက်ဖက်တဲ့ ကျင့်စဉ်နဲ့ သိုင်းပညာတွေကို ရွေးချယ်လေ့ကျင့်လို့ ရတယ်…”

“ကျင့်စဉ်အတွက်ဆိုရင် ငါက ချင်းရွှမ်ကျင့်စဉ်ကို အကြံပြုတယ်… ဒီကျင့်စဉ်က ငါတို့ ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်းရဲ့ အကြီးကျယ်ဆုံး ကျင့်စဉ်တစ်ခုဖြစ်တဲ့ ‘မြေရေ ချီစွမ်းအင်ကျင့်စဉ်’ နဲ့ ဆက်နွယ်နေတာမို့ နောင်မှာ ကျင့်စဉ်ပြောင်းဖို့ အချိန်ကုန်သက်သာမယ်…”

ယွမ်မန်လီက စေ့စေ့စပ်စပ် သင်ကြားပေးသည်။

လော့ချန်တွင် ကောင်းကင်နဂါးကျင့်စဉ်ရှိပြီးဖြစ်သဖြင့် အခြားကျင့်စဉ်ကို ထပ်မံလေ့ကျင့်ရန် မလိုအပ်ပေ။

ဤစကားများကို ထုတ်ပြောရန် မဖြစ်နိုင်သဖြင့် ယခုအခါတွင် သဘောတူညီလိုက်ရသည်။

ယွမ်မန်လီနှင့် နှုတ်ဆက်ပြီးနောက် လော့ချန်သည် ဂိုဏ်းပြင်ပစည်းသို့ ပြန်လည်ထွက်ခွာလာခဲ့သည်။

လမ်းတစ်လျှောက်လှမ်းလာရင်း လော့ချန်သည် တောက်ပလှသော ဆည်းဆာရောင်ခြည်ကို ကြည့်ရင်း ယွမ်မန်လီနှင့် စကားပြောခဲ့သည်များကို ပြန်လည်စဉ်းစားမိသည်။ သူ၏ အကြည့်များသည် တဖြည်းဖြည်း ပြတ်သားလာသည်။

“ကျိမိသားစုဆီ ပြန်သွားဖို့က အခုထိ အလှမ်းဝေးနေသေးတယ်… အခုတော့ ဂိုဏ်းပြင်ပစည်းကို စိုးမိုးဖို့ ရည်မှန်းချက်ထားရမယ်…”

ယွမ်မန်လီသည် လော့ချန်အား ဂိုဏ်းပြင်ပစည်း၏ ထိပ်တန်းတပည့်ဆယ်ယောက်ထဲသို့ ဝင်ရောက်ယှဉ်ပြိုင်ရန်သာ မျှော်လင့်ထားသည်။

သို့သော် လော့ချန်၏ ရည်မှန်းချက်သည် ထိုမျှသာမဟုတ်ပေ။

အကယ်၍ ယှဉ်ပြိုင်ရမည်ဆိုပါက ပထမနေရာကိုသာ ယှဉ်ပြိုင်မည်။

လော့ချန်သည် ဂိုဏ်းပြင်ပစည်းတွင် အင်အားအကြီးဆုံးနှင့် ပြိုင်ဘက်ကင်းတစ်ဦးဖြစ်လာပြီး ဂိုဏ်းပြင်ပစည်းကို စိုးမိုးလိုသည်ပင်။

All Chapters