စစ်မှန်သော ဆေးဖော်စပ်ဆရာကြီး

ထူးခြားမီးလျှံပိုင်ဆိုင်ထားသည့် ဆေးဖော်စပ်ဆရာများသည် မနည်းမနောရှိသော်လည်း အဆင့်မြင့်ထူးခြားမီးလျှံပိုင်ဆိုင်သူများမှာ အလွန်ရှားပါးသည်။ ဥပမာအားဖြင့် တာအိုမီးလျှံပိုင်ဆိုင်သည့် ဆေးဖော်စပ်ဆရာမျိုးကို မျိုးနွယ်ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သူ စိုကယ်ဖုန်းပင် တစ်ခါမျှ မတွေ့ဖူးပေ။ ယခုမူ တာအိုမီးလျှံပိုင်ဆိုင်သည့် ဆေးဖော်စပ်ဆရာတစ်ဦးကို ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် မြင်တွေ့ရသည်။

ထူးခြားမီးလျှံပိုင်ဆိုင်သူများထဲတွင် ဆေးဖော်စပ်မှုအဆင့်မြင့်မားသူများမှာ မဖြစ်မနေ ရှိမည်မဟုတ်ပေ။ အချို့သည် လက်နက်ဖန်တီးဆရာများဖြစ်နိုင်သလို အချို့မှာ ထိုမီးလျှံကို ရန်သူအား တိုက်ခိုက်ရန်သာ အသုံးပြုကြသည်။ ထို့အပြင် အခြားထူးခြားသော အကျိုးသက်ရောက်မှုများ မရှိပေ။

ယီထျန်းယွမ်က သူသည် ဆေးဖော်စပ်နိုင်စွမ်းရှိသည်ဟု ဆိုသည်။ ထို့အပြင် အံ့အားသင့်ဖွယ်ဆေးဖော်စပ်မီးဖိုနှင့် ထူးခြားသော တာအိုမီးလျှံကိုပါ ပြသခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် သူကိုယ်တိုင် ဆေးဖော်စပ်ဆရာကြီးဖြစ်သည်ဟု ဆိုလာသောအခါ လူအများသည် ထက်ဝက်ခန့် ယုံကြည်လာကြသည်။

ဤမျှထူးခြားသော စွမ်းရည်ကို ပြသထားသည့်အတွက် မယုံကြည်ရန်မှာ ခက်ခဲလှသည်။ သို့သော် ယခုအနေအထားတွင် သူ၏ဆေးဖော်စပ်နည်းစနစ်များကို ကြည့်ရှုရန်သာ လိုအပ်တော့သည်။

ယီထျန်းယွမ်သည် ပတ်ဝန်းကျင်မှ လူများ၏ အကြည့်များကို ဂရုမစိုက်ပေ။ ဝိညာဉ်ဆေးဖက်ဝင်အပင်သုံးမျိုးကို တစ်ကြိမ်တည်း မီးဖိုထဲသို့ ပစ်ထည့်လိုက်သည်။ ဤလုပ်ရပ်သည် လူအုပ်ကြီးကို ထိတ်လန့်တစ်ဖြတ်ဖြစ်စေသည်။

"ဘာလုပ်တာလဲ... ပစ္စည်းအားလုံးကို တစ်ခါတည်း ထည့်လိုက်တာလား..."

လူအားလုံးသည် မှင်တက်မိသွားကြသည်။ ပုံမှန်ဆေးဖော်စပ်မှုတွင် ပစ္စည်းများကို တစ်မျိုးချင်း သို့မဟုတ် အနည်းငယ်စီ ဖြည်းဖြည်းချင်း ထည့်ပြီး တစ်ဆင့်ချင်း ဖော်စပ်ရသည်။ ၎င်းသည် အောင်မြင်မှုနှုန်းကို မြှင့်တင်ပေးသည်။ ၎င်းတို့သည် ဆေးဖော်စပ်ဆရာမဟုတ်ကြသော်လည်း ဆေးဖော်စပ်ဆရာများ၏ လုပ်ဆောင်ပုံကို အနည်းနှင့်အများ မြင်တွေ့ဖူးကြသဖြင့် အနည်းငယ်မျှ နားလည်ထားကြသည်။

သို့သော် ယီထျန်းယွမ်သည် အဆင့်မြင့်ဝိညာဉ်ဆေးဖက်ဝင်အပင်များကို တစ်ကြိမ်တည်း အားလုံးထည့်လိုက်သည်။ ဤပစ္စည်းများသည် သာမန်ဆေးဖက်ဝင်အပင်များထက် ဖော်စပ်ရန် ပို၍ခက်ခဲသည်။ တစ်ကြိမ်တည်း အားလုံးထည့်လိုက်ခြင်းသည် ဖော်စပ်မှု၏ ခက်ခဲမှုကို နှစ်ဆတိုးစေသည်။

ဤမြင်ကွင်းသည် ကျော့လင်ဟယ်အပါအဝင် လူအားလုံးကို အံ့အားသင့်စေသည်။ ယီထျန်းယွမ်က ဤသို့ဖော်စပ်မည်ဟု မည်သူမျှ မထင်မှတ်ခဲ့ပေ။ ၎င်းသည် ၎င်းတို့၏ ထင်မှတ်ထားသည်ထက် ကျော်လွန်နေသည်။

"ဖျတ်... ဖျတ်... ဖောက်... ဖောက်..."

ပစ္စည်းသုံးမျိုးကို ထည့်လိုက်သည်နှင့် မီးဖိုအတွင်း ပေါက်ကွဲသံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး မီးဖိုတစ်ခုလုံး ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါလာသည်။ ၎င်းသည် မည်သည့်အခါမဆို ပေါက်ကွဲတော့မည့်ဟန် ရှိသည်။ လူအားလုံးသည် ပြေးထွက်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်ကြပြီး အနီးကပ်နေရန် မဝံ့မရဲဖြစ်နေကြသည်။

အဆင့်မြင့်ဆေးလုံး၏ ပေါက်ကွဲမှုသည် အဆင့်မြင့်ကျင့်စဉ်သမား၏ တိုက်ခိုက်မှုထက် မနိမ့်ကျပေ။ ထို့ကြောင့် ၎င်းတို့သည် အနည်းငယ်မျှ ဝေးရာသို့ ဆုတ်ခွာသွားကြသည်။ မဟုတ်လျှင် သေဆုံးရမည်မှာ ၎င်းတို့ကိုယ်တိုင်သာ ဖြစ်လိမ့်မည်။

"ဒီကောင်က အပိုင်းပိုင်းဖြစ်ချင်နေတာလား... ဒါက တကယ့်ဆေးဖော်စပ်ဆရာလား... ဝိညာဉ်ဆေးဖက်ဝင်အပင်တွေကို တစ်ခါတည်း အကုန်ထည့်လိုက်တာ... ဒါက မီးဖိုပေါက်ကွဲဖို့ လုပ်နေတာပဲ...”

"ဟုတ်တယ်... ဝေးဝေးကို ပြေးတော့... ပေါက်ကွဲသွားရင် အကုန်ပြီးဆုံးသွားမှာ... ငါတို့ မသေချင်သေးဘူး...”

"ဒါက ဆေးဖော်စပ်ဆရာကြီးတဲ့လား... ဒါက ဆေးဖော်စပ်မှုမှာ အဆိုးဆုံးမဟုတ်လား... ငါတောင် သူ့ထက် ပိုကောင်းအောင် ဖော်စပ်နိုင်သေးတယ်...”

လူအုပ်ကြီးသည် ယီထျန်းယွမ်အား မထီမဲ့မြင်ပြုကာ သူသည် ဆေးဖော်စပ်မှုတွင် အဆိုးဆုံးဖြစ်သည်ဟု ထင်ကြသည်။ အဆင့်နှစ်ဆင့် သုံးဆင့်ရှိသော ဆေးဖော်စပ်ဆရာများပင် သူ့ထက် ပိုမိုကောင်းမွန်စွာ ဖော်စပ်နိုင်သည်ဟု ဆိုကြသည်။ အနည်းဆုံး ၎င်းတို့သည် ဝိညာဉ်ဆေးဖက်ဝင်အပင်များကို တစ်ဆင့်ချင်း ခွဲထည့်နည်းကို နားလည်ကြသည်။ ယီထျန်းယွမ်ကမူ အားလုံးကို တစ်ကြိမ်တည်း ထည့်လိုက်သည်မှာ ဆေးဖော်စပ်ဆရာများ၏ အဆိုအရ သေမင်းတမန်ကို ဖိတ်ခေါ်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။

ယီထျန်းယွမ်သည် ဤအကြည့်များကို ဂရုမစိုက်ပေ။ တာအိုမီးလျှံကို ပိုမိုပြင်းထန်စွာ တိုးမြှင့်လိုက်ပြီး ဖော်စပ်မှုအမြန်နှုန်းကို ရုတ်တရက် မြှင့်တင်လိုက်သည်။

သူ၏ ကျွမ်းကျင်သော လက်အမူအရာများသည် မီးဖိုအတွင်းရှိ ဝိညာဉ်ဆေးဖက်ဝင်အပင်များကို လျင်မြန်စွာ အရည်ပျော်စေသည်။ အသံများ ဆက်လက်ထွက်ပေါ်နေသော်လည်း မီးဖိုသည် ပေါက်ကွဲခြင်း မရှိပေ။ တည်ငြိမ်စွာ ဖော်စပ်နေပြီး အလွန်လုံခြုံသည်။ ၎င်းတို့ထင်မှတ်ထားသည့်အတိုင်း မီးဖိုပေါက်ကွဲမည်မဟုတ်ဘဲ တည်ငြိမ်သောအခြေအနေတွင် ဆက်လက်ရှိနေသည်။

ဘေးတွင်ရှိသော စိုကယ်ဖုန်းသည် မျက်လုံးများ တောက်ပလာသည်။ အစပိုင်းတွင် သူသည် ယီထျန်းယွမ်အား မပြတ်မသားဖော်စပ်နေသည်ဟု ထင်ခဲ့သော်လည်း ယခုမူ သူ၏ဖော်စပ်မှုသည် ပုံမှန်လုပ်ငန်းစဉ်အတိုင်း ဖြစ်နေပြီး ပုံမှန်ထက်ပင် ပိုမိုလျင်မြန်သည်။

အနည်းငယ်မျှသာ အချိန်ကုန်လွန်ပြီးနောက် ဝိညာဉ်ဆေးဖက်ဝင်အပင်များသည် အရည်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး သူသည် အနှစ်သာရကို ထုတ်ယူကာ အညစ်အကြေးများကို ဖယ်ရှားလိုက်သည်။ ဆေးလုံးကို တစ်ဆင့်ချင်း စုစည်းဖွဲ့စည်းလာသည်။ လုပ်ငန်းစဉ်သည် သာမန်ဆေးဖော်စပ်ဆရာများနှင့် မခြားနားသော်လည်း အလွန်ရိုးရှင်းပြီး ရိုင်းစိုင်းလှသည်။ တစ်အိုးတည်း အကုန်ချက်ပြုတ်သည်နှင့် တူသည်။

မီးဖိုပေါက်ကွဲလိမ့်မည်ဟု ထင်ထားခဲ့သော်လည်း အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ မည်သည့်ပြဿနာမျှ မဖြစ်ပေါ်ပေ။ ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် ဆေးလုံးသည် စုစည်းဖွဲ့စည်းလာသည်ကို မြင်တွေ့ရသည်။ တစ်ခုလုံးလုပ်ငန်းစဉ်သည် နာရီအနည်းငယ်သာ ကြာမြင့်သည်။ ဆဋ္ဌမအဆင့်ဆေးလုံးဖော်စပ်ရန်မှာ ပုံမှန်အားဖြင့် ရက်ပေါင်းများစွာ သို့မဟုတ် တစ်ပတ်နှစ်ပတ်ခန့် အချိန်ယူရသည်။

သို့သော် ယီထျန်းယွမ်သည် ယခုအခါ အောင်မြင်တော့မည့်အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။ ဤအမြန်နှုန်းသည် ၎င်းတို့၏ ထင်မှတ်ထားသည်ထက် ကျော်လွန်နေပြီး လူအားလုံးကို အံ့အားသင့်စေသည်။

"ဒါ မဖြစ်နိုင်ဘူး... သူတကယ်ပဲ အောင်မြင်တော့မှာလား... ဒါက မီးဖိုပေါက်ကွဲလောက်ပြီလေ..."

"နောက်ဆုံးအဆင့်ထိ မရောက်မချင်း အောင်မြင်မလားဆိုတာ မပြောနိုင်သေးဘူး... တချို့က နောက်ဆုံးမှာ ကျရှုံးသွားတတ်တယ်..."

"ဟုတ်တယ်... အစပိုင်းက တော်သေးတယ်... ဆေးလုံးစုစည်းတဲ့အခါ ခက်ခဲမှုက ပိုများတယ်... ဝိညာဉ်စွမ်းအင်က အရမ်းပြင်းထန်တယ်... ပေါင်းစည်းမထားနိုင်ရင် အရင်လုပ်ထားတာအားလုံး အလဟဿဖြစ်သွားမယ်..."

လူအုပ်ကြီးသည် ယီထျန်းယွမ်အား ယုံကြည်မှုမရှိသေးဘဲ သံသယဖြင့် ပြောဆိုနေကြသည်။ ၎င်းတို့သည် သူသည် နောက်ဆုံးတွင် ကျရှုံးလိမ့်မည်ဟု ယူဆနေကြသည်။

သို့သော် ၎င်းတို့၏ ခန့်မှန်းချက်များသည် ကြာရှည်မခံလိုက်ပေ။ ယီထျန်းယွမ်သည် လက်ချောင်းများကို လှုပ်ရှားလိုက်ရာ မီးဖိုအတွင်းရှိ မီးလျှံသည် ရုတ်တရက် ပိုမိုပြင်းထန်လာသည်။ ဆေးလုံးသည် ပေါက်ကွဲမသွားဘဲ ပေါင်းစည်းမှုအမြန်နှုန်း ပိုမိုမြင့်တက်လာသည်။

"ဆေးလုံးထွက်လာတော့မယ်...”

ယီထျန်းယွမ်သည် တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်ပြီး ခဏအကြာ လက်တစ်ချက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။ မီးလျှံနတ်ဘုရားမီးဖို၏ အဖုံးသည် ပွင့်ထွက်သွားပြီး ဆေးလုံးနှစ်လုံးသည် အတွင်းမှ ပျံထွက်လာသည်။

ဆေးလုံးများသည် ပျံထွက်လာသည်နှင့် အနီရောင်အလင်းတန်းအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ တံခါးဝဆီသို့ ထွက်ပြေးသွားသည်။ ဆဋ္ဌမအဆင့်ဆေးလုံးသည် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်အနည်းငယ်ရှိပြီး ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားသည်။

အကယ်၍ ၎င်းတို့ထွက်ပြေးသွားပါက ပြန်လည်ရှာဖွေရန် အလွန်ခက်ခဲလိမ့်မည်။ ဆေးလုံးများသည် သေးငယ်လှပြီး ပုန်းအောင်းနိုင်လျှင် သဲထဲအပ်ရှာနေရသည်နှင့် မခြားနားပေ။

"ဆင်းလာစမ်း...”

ယီထျန်းယွမ်သည် မျက်လုံးများကို စူးစိုက်ကြည့်လိုက်ပြီး လက်ကို လေထဲသို့ ဆန့်ထုတ်ကာ ဆွဲယူလိုက်သည်။ ဆေးလုံးနှစ်လုံးသည် သူ၏လက်ထဲသို့ ကျရောက်လာသည်။ သူသည် လက်ကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်ရာ အနီရဲရဲဆေးလုံးနှစ်လုံးသည် ပုလဲကဲ့သို့ တောက်ပလျက်ရှိပြီး ၎င်းတို့ပေါ်တွင် လှိုင်းကွက်ငါးခုကို ဖြတ်သန်းလျက် ရှိနေသည်။

"ငါး... ငါးလှိုင်းအဆင့်ရှိ ဆဋ္ဌမအဆင့်ဆေးလုံးလား..."

လူအားလုံးသည် ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့ပြီးနောက် အသက်ရှုကြပ်သွားသည်။ ၎င်းတို့သည် ယီထျန်းယွမ်သည် တစ်လှိုင်းအဆင့်ဆေးလုံးသာ ဖော်စပ်နိုင်မည်ဟု ထင်ခဲ့ကြသည်။ သို့သော် ယခုမူ ငါးလှိုင်းအဆင့်ဖြစ်နေသည်။ ဤသည်မှာ အလွန်ခက်ခဲသော စံနှုန်းဖြစ်သည်။

ဆဋ္ဌမအဆင့်ဆေးလုံးသည် ဖော်စပ်ရန် ခက်ခဲလှပြီဖြစ်သည်။ ယခုမူ ငါးလှိုင်းအဆင့်ကို ထပ်မံဖြည့်စွမ်းထားသဖြင့် ၎င်း၏အကျိုးသက်ရောက်မှုသည် တစ်လှိုင်းအဆင့်ထက် ခုနစ်ဆမှ ရှစ်ဆအထိ ပိုမိုမြင့်မားသည်။ အဓိကကတော့ ဆေးလုံးတစ်လုံးသာ ထွက်ပေါ်လာမည်ဟု ထင်ထားခဲ့ရာ ယခုမူ နှစ်လုံးထွက်ပေါ်လာသည်။

"ငါးလှိုင်းအဆင့်ဆေးလုံးတွေ... ဒီလို ဖော်စပ်နည်းစနစ်က ကျွန်တော်တို့ အတွေးနဲ့တောင် လိုက်မီနိုင်စွမ်း မရှိတဲ့အရာပဲ..."

စိုကယ်ဖုန်းသည် မျက်လုံးများထဲတွင် တောက်ပသော အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ယီထျန်းယွမ်အား ကြည့်ရှုရင်း အံ့အားသင့်မှုနှင့် ဝမ်းမြောက်မှု ရောထွေးနေသည်။

ယီထျန်းယွမ်၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်က သူ့ကို အံ့အားသင့်စေခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။ ယခုမူ ဆေးဖော်စပ်ဆရာကြီး၏ အဆင့်ရှိ စွမ်းရည်က သူ့အား ရွှေရောင်အလွှာတစ်ခု ဖုံးလွှမ်းထားသကဲ့သို့ ဖြစ်စေသည်။ ထို့အပြင် ၎င်းသည် မျက်စိကို ဆွဲဆောင်နိုင်လောက်အောင် တောက်ပလှသည်။

"ဒါက ကျွန်တော်ဖော်စပ်ထားတဲ့ ဆေးလုံးတွေပါ... ဘာပြဿနာရှိသေးလဲ... ကျွန်တော်ရဲ့ ဆေးဖော်စပ်နည်းစနစ်က ဘယ်လိုလဲ... လျှောက်ပြောနေတာလား..."

ယီထျန်းယွမ်သည် လက်ထဲတွင် ဆေးလုံးနှစ်လုံးကို လွှင့်တင်ထားလျက် ပတ်ဝန်းကျင်ကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"တစ်ယောက်ယောက်က ငါ့ရဲ့ ဆေးလုံးတွေမှာ အကျိုးသက်ရောက်မှု မရှိဘူးလို့ ထင်နေသေးလား..."

သူ၏ဆေးလုံးများတွင် ပြဿနာရှိသည်ဟု ဆိုလိုလျှင် အကြောင်းပြချက်တစ်ခုမဟုတ် တစ်ရာပင် ပြောနိုင်သည်။ သို့သော် ယခုအခါ လူအုပ်ကြီးသည် တစလုံးမှ မပြောရဲဘဲ တိတ်ဆိတ်နေသည်။

ယီထျန်းယွမ်၏ ဤလက်တစ်ဖက်တည်းဖြင့် ဖော်စပ်မှုသည် လူအားလုံးကို နက်ရှိုင်းစွာ အံ့အားသင့်စေခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ ဆေးဖော်စပ်ဆရာကြီးမဟုတ်လျှင် မည်သည်ဖြစ်နိုင်မည်နည်း။ သူသည် စစ်မှန်သော ဆေးဖော်စပ်ဆရာကြီးပင် ဖြစ်သည်။

အခန်း ၇၂၄ ပြီးပါပြီ။