အမွေဆက်ခံကျောက်စာတိုင်ပြုပြင်ခြင်း

တပည့်များစွာကို ကြည့်ရင်း ယီထျန်းယွမ်၏ နှလုံးသားထဲတွင် အနည်းငယ် ကျေနပ်မှုဖြစ်ပေါ်လာသည်။ ဤခံစားချက်သည် သူလိုချင်သောအရာဖြစ်သည်။ ဖုန်းထျန်နတ်ဘုရားနိုင်ငံက သူ့အပေါ် သိပ်မဖော်ရွေခဲ့သည်ကို သူသိပ်ဂရုမစိုက်သော်လည်း ဖော်ရွေမှုရှိလာနိုင်လျှင် အကောင်းဆုံးရလဒ်ဖြစ်မည်မှာ သေချာသည်။

မည်သမျှ မိမိနှင့်ဆက်စပ်နေသော အင်အားစုများက မိမိအပေါ် ဆက်ဆံရေးပေါ့ပါးစွာ ဆက်ဆံသည်ကို မနှစ်သက်ပေ။ သူ၏အဘိုးနှင့် ဖခင်တို့သည် ဤနေရာတွင် ရှိနေသည်။ သူတို့ကို လျစ်လျူရှုရန် မဖြစ်နိုင်သလို၊ ဂရုမစိုက်ရန်လည်း မဖြစ်နိုင်ပေ။

"မင်း ပြန်ရောက်လာပြီလား... အပေါ်မှာ ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ..."

စိုကယ်ဖုန်းတို့သည် စိတ်လှုပ်ရှားစွာ အနားသို့ တိုးလာကြသည်။ ၎င်းတို့သည် အပေါ်သို့ တစ်ခါမျှ မတက်ဖူးသောကြောင့် ယီထျန်းယွမ် ပြန်လာသည်ကို တွေ့ရသောအခါ အလွန်စိတ်လှုပ်ရှားနေကြသည်။

"ဒါက နောက်မှပြောမယ်... အခုတော့ အမွေဆက်ခံကျောက်စာတိုင်ကို သွားကြည့်ရအောင်..."

ယီထျန်းယွမ်က တည်ငြိမ်စွာ ပြုံးလျက်ပြောသည်။

"ကောင်းပြီ..."

စိုကယ်ဖုန်းတို့က ခေါင်းညိတ်သည်။ ဤကိစ္စသည် အရေးကြီးကြောင်း သိထားပြီး ဤနေရာတွင် ဆွေးနွေးရန် မသင့်လျော်ပေ။ ကျန်တပည့်များသည် ယီထျန်းယွမ်ကို ကြည့်ရင်း စိတ်ပျက်မှုများပြလိုက်ကြသည်။ သတင်းအချို့ကို ကြားနိုင်မည်ဟု ထင်ထားသော်လည်း သူက ဘာမှမပြောဘဲ တိတ်ဆိတ်နေသည်။ ထို့ကြောင့် အားလုံးက သူ့နောက်သို့ လိုက်သွားကာ ဘာဖြစ်ပေါ်မလဲဆိုတာကို ကြည့်ရှုကြသည်။

စိုကယ်ဖုန်း၏ ဦးဆောင်မှုအောက်တွင် ၎င်းတို့သည် အမွေဆက်ခံကျောက်စာတိုင်ရှေ့သို့ အလျင်အမြန် ရောက်ရှိသွားသည်။ မျက်စိထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသည်မှာ ဧရာမအမွေဆက်ခံကျောက်စာတိုင်ဖြစ်သည်။ ဤကျောက်စာတိုင်သည် အမြင့်ပေ ၁၀၀ ခန့်ရှိပြီး မြို့ရိုးတစ်ခုကဲ့သို့ ၎င်းတို့ရှေ့တွင် ရပ်တည်နေသည်။

အနားသို့ ချဉ်းကပ်လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ဂုဏ်သိက္ခာပြည့်ဝသော အငွေ့အသက်တစ်ခုက ၎င်းတို့ဆီသို့ တိုက်ခတ်လာပြီး ဦးညွှတ်ကန်တော့လိုသည့် ခံစားချက်ကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။ ဤကျောက်စာတိုင်ပေါ်တွင် နတ်ဘုရားအင်းများကို ထူထပ်စွာ ထွင်းထုထားပြီး သေသေချာချာ ကြည့်လျှင်တောင် မည်သည့်အကြောင်းအရာများဖြစ်သည်ကို မသိနိုင်ပေ။

ယခုအခါ ဤဧရာမကျောက်စာတိုင်ပေါ်တွင် အက်ကွဲမှုများစွာ ပေါ်ပေါက်နေပြီး ပျက်စီးနေသော ကျောက်စာတိုင်တစ်ခုနှင့် တူသည်။ မည်မျှသော နှစ်ပေါင်းများစွာ ဖြတ်သန်းခဲ့ရမှန်း မသိရဘဲ ဤအခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

"ဒီအမွေဆက်ခံကျောက်စာတိုင်က တကယ်ပျက်စီးနေတာပဲ..." ယီထျန်းယွမ်သည် ကျောက်စာတိုင်ကို အပေါ်အောက် စူးစမ်းကြည့်ရှုသည်။ ဤအခြေအနေသည် တစ်စုံတစ်ယောက်က တိုက်ခိုက်၍ ဖြစ်ပေါ်လာခြင်းမဟုတ်ဘဲ အတွင်းပိုင်း ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ခြောက်သွေ့သွားသောကြောင့် တဖြည်းဖြည်း အက်ကွဲပျက်စီးလာခြင်းဖြစ်သည်။

အကယ်၍ ဆက်လက်ပြီး အမွေဆက်ခံမှုများ ပြုလုပ်ခွင့်ပေးထားလျှင် ဤကျောက်စာတိုင်သည် လုံးဝပြိုကျပျက်စီးသွားမည်ဖြစ်သည်။ ထိုအခါတွင် အမွေဆက်ခံမှုကို ရယူလိုပါက မျိုးနွယ်ခေါင်းဆောင် သို့မဟုတ် အကြီးအကဲများ၏ ပါးစပ်ဖြင့် ဖော်ပြပေးခြင်းမှတစ်ဆင့်သာ ရရှိနိုင်မည်ဖြစ်သည်။ ထိုနည်းဖြင့်လည်း အမွေဆက်ခံမှုကို ရယူနိုင်သော်လည်း ကျောက်စာတိုင်မှတစ်ဆင့် ရယူသည့်အခါထက် အကျိုးသက်ရောက်မှု များစွာ နည်းပါးသည်။

ကျောက်စာတိုင်မှတစ်ဆင့် ရယူသော အမွေဆက်ခံမှုသည် ပိုမိုနက်ရှိုင်းစွာ နားလည်သဘောပေါက်နိုင်ပြီး ပိုမိုထိရောက်စွာ သိမြင်နိုင်သည်။ တူညီသော သိုင်းပညာတစ်ခုကို သင်ယူရာတွင် ကျောက်စာတိုင်မှတစ်ဆင့် ရယူပါက ကျင့်စဉ်မြှင့်တင်နိုင်သည့် အမြန်နှုန်းသည် ပါးစပ်ဖြင့် ဖော်ပြပေးသည့်နည်းထက် အနည်းဆုံး ဆယ်ဆမက ပိုမိုမြန်ဆန်သည်။

"ဟုတ်တယ်... အခုလက်ရှိ အခြေအနေအရ ကြည့်ရင် အမွေဆက်ခံမှု အကြိမ်ဆယ်ကြိမ်လောက်ပဲ ဆက်လက်ခံနိုင်တော့မယ်..." စိုကယ်ဖုန်းက သက်ပြင်းချသည်။ ဤအခြေအနေသည် ၎င်းတို့၏ အလွဲသုံးစားပြုမှုနှင့် ဆက်စပ်နေသည်။

အရည်အချင်းရှိသူများကို အကန့်အသတ်မရှိ အမွေဆက်ခံမှုပြုလုပ်ခွင့်ပေးခဲ့သည်။ အချိန်ကြာလာသောအခါ ဤအခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ ၎င်းတို့ သတိပြုမိသည့်အခါတွင်မူ နောက်ကျသွားပြီဖြစ်ပြီး အကြိမ်ဆယ်ကြိမ်အတွင်း အခွင့်အရေးသာ ကျန်ရှိတော့သည်။

ဤအချိန်တွင် ယီထျန်းယွမ်အား ယခင်က အမွေဆက်ခံမှုရယူခြင်းကို ဆန့်ကျင်ခဲ့သူများသည် ယခုအခါ တိတ်ဆိတ်စွာ ပါးစပ်ပိတ်ထားကြသည်။ အကယ်၍ တစ်ကြိမ်သာကျန်ရှိခဲ့လျှင်တောင် ၎င်းတို့သည် ဆန့်ကျင်မည်မဟုတ်ပေ။

ယီထျန်းယွမ်သည် ကြယ်တာရာ ဆယ်လုံးကို ထိန်လင်းစေနိုင်ခဲ့ပြီး အနာဂတ်တွင် ဖုန်းထျန်နတ်ဘုရားဘုရင်ဖြစ်လာနိုင်သည်ဟုပင် ပြောနိုင်ပေသည်။ ၎င်းတို့သည် ဖုန်းထျန်နတ်ဘုရားနိုင်ငံကို ဂုဏ်သတင်းထွန်းကားစေမည့် တစ်စုံတစ်ယောက်ကို မျှော်လင့်နေကြသော်လည်း ဝမ်းနည်းစရာမှာ ယီထျန်းယွမ်သည် ဤနေရာတွင် ဆက်လက်နေထိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

သို့သော် သူသည် ဤအကြောင်းကို ယခုမပြောပြသေးဘဲ စိုကယ်ဖုန်းတို့နှင့်သာ ဆွေးနွေးမည်ဖြစ်ပြီး အထူးတလည် ကြေငြာမည်မဟုတ်ပေ။

"ဆယ်ကြိမ်တည်းလား..."

ယီထျန်းယွမ်က ပြုံးလျက် ကျောက်စိမ်းပြားကို ထုတ်ယူကာ ညင်သာစွာ လွှင့်တင်လိုက်သည်။ ကျောက်စိမ်းပြားသည် လေထဲတွင် မျောပါလာပြီး ချက်ချင်း အစိမ်းရောင်အလင်းတန်းအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ အမွေဆက်ခံကျောက်စာတိုင်ထဲသို့ စီးဝင်သွားသည်။ မကြာမီမှာပင် ကျောက်စာတိုင်တစ်ခုလုံး လျင်မြန်စွာ ပြုပြင်ဖြည့်စွမ်းလာသည်။

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်ရသူများသည် မျက်လုံးပြူးပြဲဖြင့် အံ့ဩနေကြသည်။ ပြုပြင်ရန်ခက်ခဲပုံရသော အမွေဆက်ခံကျောက်စာတိုင်သည် ယခုအခါ ပြန်လည်ပြုပြင်လာနေပြီလား။

"ဒါ... ဒါက ဘာဖြစ်နေတာလဲ... ပြုပြင်လာနေပြီ မဟုတ်လား..."

၎င်းတို့သည် မျက်လုံးများပြူးကျယ်လျက် စိုကယ်ဖုန်းရော ယီယွမ်လုံတို့ပါ အံ့ဩထိတ်လန့်နေကြသည်။

ခဏအကြာတွင် အမွေဆက်ခံကျောက်စာတိုင်သည် လုံးဝပြန်လည်ပြုပြင်ပြီးစီးသွားပြီး အသစ်ကဲ့သို့ ပုံပေါက်လာသည်။

"အမွေဆက်ခံကျောက်စာတိုင်ကို ပြုပြင်ပြီးပြီ... နောက်ပိုင်းမှာ ဒါကို သေချာအသုံးပြုရမယ်။ အလွန်အကျွံအသုံးမပြုဖို့ သတိထားရမယ်။ မဟုတ်ရင် အရင်လို အခြေအနေပြန်ဖြစ်လာနိုင်တယ်..."

ယီထျန်းယွမ်က သတိပေးသည်။

ဖုန်းထျန်နတ်ဘုရားဘုရင်သည် အမှန်တကယ် ရှေ့သို့မျှော်မြင်နိုင်ခဲ့ပြီး အမွေဆက်ခံကျောက်စာတိုင်သည် ပြိုကျပျက်စီးမည်ကို သိထားခဲ့သောကြောင့် ဤကျောက်စိမ်းပြားကို ထားရှိခဲ့သည်။ ယခု ပြုပြင်ပြီးစီးသွားပြီဖြစ်သောကြောင့် နောက်ပိုင်းတွင် ၎င်းတို့သည် တပည့်များစွာကို ဆက်လက်မွေးမြူနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

"မင်းရဲ့ အကူအညီကြောင့် အများကြီး ကျေးဇူးတင်ပါတယ်... မင်းမရှိရင် ဒီကျောက်စာတိုင်ကို ဆက်ထိန်းထားနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး..." စိုကယ်ဖုန်းသည် စိတ်လှုပ်ရှားလွန်းသဖြင့် ဒူးထောက်လုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။ ဤအရာသည် ၎င်းတို့၏ နှလုံးသားထဲတွင် နာကျင်စရာ ပြဿနာတစ်ခုဖြစ်ခဲ့ပြီး ယခု ပြုပြင်ပြီးစီးသွားသောအခါ စိတ်ထဲတွင် မည်သို့မျှ မစိတ်လှုပ်ရှားနိုင်မည်နည်း။

"ဒုတိယအကြီးအကဲကို အထူးကျေးဇူးတင်ပါတယ်... ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ယခင်က မရိုမသေဆက်ဆံခဲ့မိတဲ့အတွက် အနူးအညွတ်တောင်းပန်ပါတယ်... ခွင့်လွှတ်ပေးပါ..."

တပည့်များသည် တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး ဒူးထောက်ကန်တော့ကြသည်။ ယီထျန်းယွမ်သည် ကြယ်တာရာ ဆယ်လုံးကို ထိန်လင်းစေရုံသာမက အမွေဆက်ခံကျောက်စာတိုင်ကို ပြုပြင်ပေးခဲ့သည့်အတွက် ၎င်းတို့၏ နှလုံးသားထဲတွင် အလွန်လေးစားမှုဖြစ်ပေါ်စေသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ၎င်းတို့၏ သဘောထားကောင်းမှုအမှတ်များသည် ရုတ်တရက် ၁၅၀ ကျော်အထိ ထိုးတက်သွားသည်။ ဤလူအုပ်ကြီး၏ ထောက်ခံမှုဖြင့် ယီထျန်းယွမ်၏ ဖုန်းထျန်နတ်ဘုရားနိုင်ငံတွင် ဂုဏ်သတင်းသည် သေချာပေါက် ထိပ်ဆုံးရောက်ရှိမည်ဖြစ်သည်။

"ထလိုက်ကြပါ... ဒီလောက်ကိစ္စလေးကို ငါစိတ်ထဲထားမှာ မဟုတ်ဘူး..."

ယီထျန်းယွမ်က လက်ဝှေ့ယမ်းပြသည်။ ဤကိစ္စကို သူစူးစူးစိုက်စိုက် စဉ်းစားလျှင် ၎င်းတို့သည် သေပြီးကြာလှပြီဖြစ်ပြီး ယခုလို ဒူးထောက်နေရမည်မဟုတ်ပေ။

"ဒုတိယအကြီးအကဲကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်..."

၎င်းတို့သည် စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ထရပ်လိုက်ကြသည်။ ဒုတိယအကြီးအကဲ၏ ခွင့်လွှတ်မှုကို ရရှိခဲ့သောကြောင့် ၎င်းတို့သည် သက်ပြင်းချလိုက်ကြသည်။ ယီယွမ်လုံတို့သည် ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း ခေါင်းညိတ်ကြပြီး ဤအခြေအနေများသည် ၎င်းတို့အတွက် မမျှော်လင့်ထားသည့် အံ့ဩစရာဖြစ်သည်ဟု ခံစားရသည်။

ယီထျန်းယွမ်သည် ဒုတိယအကြီးအကဲဖြစ်လာပြီး ဂုဏ်သိက္ခာတည်ဆောက်ရန် တစ်စုံတစ်ခု လုပ်ဆောင်ရန်လိုအပ်မည်ဟု ထင်ထားခဲ့သည်။ ယခုအခါ ကြည့်ရသည်မှာ ဘာမှလုပ်ဆောင်ရန်မလိုဘဲ ယီထျန်းယွမ်သည် ဂုဏ်သိက္ခာကို တည်ဆောက်ပြီးပြီဖြစ်သည်။

"ဒီလောက်ဆိုရင် ရပြီ... ငါ အမွေဆက်ခံမှုကို အရင်သွားယူလိုက်မယ်... အပေါ်မှာ ဘာမှအမွေဆက်ခံမှု မရှိဘူး..."

ယီထျန်းယွမ်က လက်ကို ဆန့်ထုတ်ပြီး အမွေဆက်ခံကျောက်စာတိုင်ပေါ်သို့ ကပ်လိုက်သည်။ ထိုအခါ ရွှေရောင်အလင်းတန်းတစ်ခုက သူ့ကို ဖုံးလွှမ်းလာပြီး သူ့ကို ကျောက်စာတိုင်အတွင်းသို့ ဆွဲယူသွားကာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

"ဒီကျောက်စာတိုင်ထဲကို ဝင်လို့ရတာလား..."

၎င်းတို့သည် ထပ်မံအံ့ဩသွားကြပြန်သည်။ ပုံမှန်အားဖြင့် အမွေဆက်ခံကျောက်စာတိုင်ထဲသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့ဖူးခြင်းမရှိဘဲ အပြင်ဘက်တွင် လက်မောင်းကို ကျောက်စာတိုင်ပေါ်တွင် ကပ်ထားပြီး အမွေဆက်ခံမှုကို လွှဲပြောင်းရယူကာ ကျင့်စဉ်ပြုလုပ်ကြသည်။ ယီထျန်းယွမ်လို ကျောက်စာတိုင်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်မျိုးကို တစ်ခါမျှ မဖြစ်ပွားခဲ့ဖူးပေ။

၎င်းတို့သည် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး မျက်နှာချင်းဆိုင် ကြည့်ကြပြီး ဘာပြောရမှန်းပင် မသိကြတော့ပေ။ ယီထျန်းယွမ် ရောက်ရှိလာပြီးနောက် ၎င်းတို့ မယုံကြည်နိုင်သည့် အခြေအနေများကို ဖန်တီးလိုက်ပြီး ယခင်က တစ်ခါမျှ မဖြစ်ပွားခဲ့ဖူးသည့် အရာများဖြစ်သည်။

အပြင်ဘက်တွင် လူအုပ်ကြီးသည် ဆွေးနွေးနေစဉ်အတွင်း ယီထျန်းယွမ်သည် ကျောက်စာတိုင်ထဲသို့ ဝင်ရောက်လာခဲ့ပြီး သူ့နားထဲတွင် သိမ်မွေ့ပြီး ခန့်ညားသော အသံတစ်ခုကို ကြားလိုက်ရသည်။

"တကယ်ကို တစ်ယောက်ယောက် ဝင်လာခဲ့ပြီလား..."

ထိုအခါ မျက်နှာထားနူးညံ့သော သက်လတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားတစ်ဦး ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထိုသူထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ယီထျန်းယွမ်ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဗလာနေရာသည် ရုတ်တရက် ကျယ်ဝန်းသော အခန်းငယ်တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ရှေ့တွင် လက်ဖက်ရည်စားပွဲတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။

ထိုအမျိုးသားသည် ပြုံးလျက် လျှောက်လှမ်းလာပြီး ဖြည်းညင်းစွာ ထိုင်လိုက်ကာ ယီထျန်းယွမ်အား ထိုင်ရန် အမူအရာပြသည်။

"ဘိုးဘေးကြီး..."

ယီထျန်းယွမ်သည် ရှေ့တွင်ရှိသော အလယ်အလတ်အရွယ် အမျိုးသားကို ကြည့်ရင်း လေးစားစွာ ဦးညွှတ်လိုက်သည်။ ဤအမျိုးသားသည် ဖုန်းထျန်နတ်ဘုရားဘုရင်ဖြစ်သည်မှာ သေချာသည်။ သူ၏ ဘိုးဘေးဖြစ်သူဖြစ်ပြီး နတ်ဆိုးသားရဲများကို ခုခံတိုက်ခိုက်ခဲ့သူဖြစ်သောကြောင့် သူ၏ နှလုံးသားထဲတွင် လေးစားမှုအနည်းငယ် ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

အခန်း (၇၃၅) ပြီးပါပြီ။