လော့ချန်၏လမ်းကို နားလည်နိုင်ပါသလား

မြူခိုးရိပ်ခြေလှမ်းပညာ ပြည့်စုံမှုအဆင့်... ပြောင်းလဲမှုအဆင့်...

လော့ချန်၏ စကားကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ အနားတွင်ရှိသော ဂိုဏ်းသားများအားလုံး အံ့အားသင့်သွားကြသည်။

"ဘာကြီးလဲ ဒီဟာက..."

ဤသည်မှာ ကြယ်ခြောက်ပွင့်သိုင်းပညာနှင့် ယှဉ်နိုင်သော မြူခိုးရိပ်ခြေလှမ်းပညာ ဖြစ်သည်။

ယမ်ဖုန်းအကြီးအကဲပင်လျှင် ဤမြူခိုးရိပ်ခြေလှမ်းပညာကို ပြည့်စုံမှုအဆင့်သို့သာ ရောက်ရှိထားသည်မဟုတ်လား။

ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်းတစ်ခုလုံးတွင် မည်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ ဤမြူခိုးရိပ်ခြေလှမ်းပညာကို ပြောင်းလဲမှုအဆင့်သို့ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့သူ မရှိချေ။

လော့ချန်က ဤသို့ မေးမြန်းလိုက်ခြင်းက ထိုသူကို အကြီးအကျယ် ပြက်ယက်ပြလိုက်ခြင်းပင်။

အသုံးမကျသူတစ်ယောက်က လူအများရှေ့တွင် ပြက်ယက်ပြလိုက်သည့်အတွက် ဂိုမင်၏မျက်နှာမှာ ဒေါသတကြီးဖြစ်ကာ မျက်နှာပင် နီမြန်းလာသည်။ သူက မျက်လုံးများကို မှေးကျဉ်းလျက် အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

“ငါ့ရဲ့ မြူခိုးရိပ်ခြေလှမ်းပညာက လောလောဆယ်မှာ ပြည့်စုံမှုအဆင့်ရောက်ဖို့ မအောင်မြင်သေးဘူး… ပြောင်းလဲမှုအဆင့်ဆိုတာလည်း မရောက်ရှိသေးဘူး… ဒါပေမဲ့ ဒါက မင်းလို အသုံးမကျသူတစ်ယောက်အတွက်တော့ တစ်သက်လုံး မရောက်နိုင်တဲ့ အမြင့်ဆုံးအဆင့်ပဲ…”

သူ၏စကားကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ လော့ချန်က မျက်ခုံးတစ်ဖက်ကို အနည်းငယ်ပင့်လျက် ဂိုမင်ကို စူးစိုက်ကြည့်ကာ တည်တည်ငြိမ်ငြိမ်ဖြင့် ပြန်ပြောလိုက်သည်။

“ဟုတ်လား… ဒါဆိုရင် ငါ့ရဲ့မြူခိုးရိပ်ခြေလှမ်းပညာက မင်းကို ကျော်ဖြတ်သွားရင်ရော…”

ဤစကားထွက်လာသည်နှင့် အနားတွင်ရှိသော ဂိုဏ်းသားများမှာ ပို၍ပင် ပြက်ယက်ပြဟန် မျက်နှာထားများ ဖြစ်လာကြသည်။

ဂိုမင်က မြူခိုးရိပ်ခြေလှမ်းပညာကို အချိန်အတော်ကြာ လေ့ကျင့်ထားပြီး ဖြစ်သည်။ သူ၏ဉာဏ်အမြော်အမြင်လည်း မဆိုးသဖြင့် သေးငယ်သော အောင်မြင်မှုအဆင့်သို့ မရောက်ရှိသေးသည်ဆိုသော်လည်း သိပ်မဝေးတော့ချေ။

အသုံးမကျသည့်သိုင်းဝိညာဉ်ကို နိုးထလာသူတစ်ဦးက ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ဂိုမင်ကို ကျော်ဖြတ်မည်ဟု ပြောလိုက်ခြင်းက အလွန်အမင်း စိတ်ကူးယဉ်ဆန်လွန်းသည်ဟု အားလုံးက တွေးလိုက်ကြသည်။

“ဟား... ဟား... ဟား…”

ဂိုမင်မှာ ဒေါသတကြီးဖြစ်ကာ ရယ်မောလိုက်ပြီး လော့ချန်ကို လက်ညှိုးထိုးလျက် ပြောလိုက်သည်။

“မင်းရဲ့ မြူခိုးရိပ်ခြေလှမ်းပညာက ငါ့ကို ကျော်ဖြတ်မယ်ဟုတ်လား… လေကြီးလေကျယ်ပြောလွန်းလို့ လျှာတောင်လွတ်ထွက်သွားတော့မယ်… တကယ်လို့ မင်းရဲ့ မြူခိုးရိပ်ခြေလှမ်းပညာက ငါ့ကို ကျော်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ရင် ငါ ဂိုမင် ဒီမြူခိုးရိပ်ခြေလှမ်းပညာကို ဘယ်တော့မှ မလေ့ကျင့်တော့ဘူး…”

လော့ချန်က ဘာမှပြန်မပြောဘဲ ငေးငိုင်သွားသည်။

ဤလူမှာ ရူးနေသည့်ခွေးတစ်ကောင်နှင့် တူလှသည်။ ဘာကြောင့် ဤမျှလောက် ဒေါသထွက်နေသည်မှန်း မသိချေ။

ထိုအချိန်တွင် ရုတ်တရက်…

“ရွှီး…”

ကောင်းကင်ယံတွင် တိမ်ဖြူများထက်မှ အလင်းတန်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

မျက်စိတစ်မှတ်အတွင်း ထိုအလင်းတန်းက ကောင်းကင်မှ ဆင်းသက်လာပြီး ဆံပင်ဖြူဖြူဖွေးဖွေးနှင့် မျက်နှာချစ်စဖွယ်ရှိသော အကြီးအကဲတစ်ဦး သိုင်းလေ့ကျင့်ကွင်း၏ စင်မြင့်ထက်တွင် ပေါ်ထွက်လာသည်။

“ယမ်ဖုန်းအကြီးအကဲ…”

ထိုနေရာတွင်ရှိသော ဂိုဏ်းသားများအားလုံး အလျင်အမြန် ဦးညွှတ်အရိုအသေ ပြုကြသည်။

ဂိုမင်က လော့ချန်ကို ရန်လိုသည့်အကြည့်ဖြင့် တစ်ချက်ကြည့်ပြီး ဒူးထောက်ထိုင်လိုက်သည်။

လော့ချန်ကမူ သူ့ကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ကျောက်စိမ်းခုံပေါ်တွင် ထိုင်လိုက်သည်။

“အင်း…”

မြူခိုးရိပ်ခြေလှမ်းပညာကို လေ့ကျင့်ရန် ရွေးချယ်သူများမှာ များများစားစား မရှိသဖြင့် ရုတ်တရက် မျက်နှာသစ်တစ်ဦး ပေါ်လာသည်ကို ယမ်ဖုန်းအကြီးအကဲက ချက်ချင်း သတိပြုမိသွားသည်။

လော့ချန်မှာ အသက်ငယ်ရွယ်ပြီး လူသာမန်ဘဝဖြတ်ကျော်အဆင့်ငါးသာ ရှိသည်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ ယမ်ဖုန်းအကြီးအကဲ အနည်းငယ်အံ့အားသင့်သွားသည်။

သူ သင်ကြားပေးလာသည့် နှစ်များအတွင်း လူသာမန်ဘဝဖြတ်ကျော်အဆင့်ငါးရှိသူတစ်ဦးက မြူခိုးရိပ်ခြေလှမ်းပညာကို ရွေးချယ်လေ့ကျင့်ဖူးသူ မရှိခဲ့ချေ။

ဤသို့လုပ်ရဲသူများမှာ မိုက်မဲပြီး အသိဉာဏ်မရှိသူများသာ ဖြစ်နိုင်သည်။ မဟုတ်လျှင် မိမိ၏ ဉာဏ်အမြော်အမြင်ကို အလွန်ယုံကြည်သူများသာ ဖြစ်နိုင်သည်။

“နောက်တစ်မျိုးဖြစ်မယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်…”

ယမ်ဖုန်းအကြီးအကဲက စိတ်ထဲတွင် တွေးလိုက်ပြီး လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။ ထိုအခါ ကျောက်စိမ်းပြားပေါ်ရှိ တံဆိပ်ပြားများအားလုံး လွင့်ပျံလာကာ သူ၏လက်ထဲသို့ ရောက်ရှိလာသည်။

“စုစုပေါင်း လူ နှစ်ဆယ့်ခုနစ်ယောက်… ဒါဆိုလည်း စတင်လိုက်ကြစို့…”

ယမ်ဖုန်းအကြီးအကဲ၏ စကားသံထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် အပြာရောင်အလင်းကွန်ယက်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး သိုင်းလေ့ကျင့်ကွင်းတစ်ခုလုံးကို ဖုံးအုပ်လိုက်သည်။ အထဲမှ အသံများ အပြင်သို့ မထွက်နိုင်သလို အပြင်မှ အသံများလည်း အထဲသို့ မဝင်နိုင်ချေ။

လော့ချန်ထင်ထားသည်မှာ ယမ်ဖုန်းအကြီးအကဲက မြူခိုးရိပ်ခြေလှမ်းပညာကို လေ့ကျင့်နည်းကို တိုက်ရိုက်ပြသပြီး ရှင်းပြပေးလိမ့်မည်ဟု ထင်ထားခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း ယမ်ဖုန်းအကြီးအကဲက စင်မြင့်ပေါ်တွင် ထိုင်ချလိုက်ပြီး မြူခိုးရိပ်ခြေလှမ်းပညာ၏ မူလဇစ်မြစ်ကို စတင်ပြောပြလာသည်။

“မြူခိုးရိပ်ခြေလှမ်းပညာက မူလက မြူခိုးရိပ်ခြေလှမ်းပညာလို့ ခေါ်တယ်… ဒီပညာဟာ ငါတို့ ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်းရဲ့ အင်အားကြီးမားတဲ့ သိုင်းသမားတစ်ဦးက တိမ်ပင်လယ်ရဲ့ ပြောင်းလဲမှုတွေကို ကြည့်ရှုပြီး ဉာဏ်အလင်းရလာကာ ဖန်တီးခဲ့တဲ့ ထူးကဲတဲ့ ခြေလှမ်းပညာတစ်မျိုးပဲ…”

“တိမ်ဆိုတာ ပုံစံမတည်မြဲဘူး… ပုံသဏ္ဌာန်လည်း မတည်မြဲဘူး… အမြဲတမ်း ပုံပြောင်းနေတယ်… သူ့ရဲ့ လှုပ်ရှားမှုကို ဖမ်းဆုပ်ဖို့ ခက်ခဲလွန်းတယ်…”

“ဒါကပဲ မြူခိုးရိပ်ခြေလှမ်းပညာရဲ့ သဘာဝအဓိပ္ပာယ်ပဲ… ဒီပညာကို လေ့ကျင့်ဖို့ဆိုရင် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် တိမ်တစ်ခုလို စိတ်ကူးယဉ်ရမယ်… လူနဲ့တိမ်ဟာ တစ်သားတည်းဖြစ်ရမယ်… ခြေလှမ်းတွေက တိမ်လှုပ်ရှားသလို ဖြစ်ရမယ်… တိမ်ရဲ့ပုံစံကို ခံစားရမယ်… တိမ်ရဲ့အဓိပ္ပာယ်ကို သိရှိရမယ်…”

“သိုင်းပညာကို လေ့ကျင့်ဖို့ဆိုရင် အရင်ဆုံး သူ့ရဲ့အဓိပ္ပာယ်ကို နားလည်ရမယ်… ပြီးမှ သူ့ရဲ့ပုံစံကို ဉာဏ်အလင်းရအောင် ကြိုးစားရမယ်…”

ယမ်ဖုန်းအကြီးအကဲက တစ်လုံးချင်း ရှင်းပြလာသည်။ စင်မြင့်အောက်ရှိ ဂိုဏ်းသားအချို့က တိုးတိုးတိတ်တိတ် ပြောဆိုလာကြသည်။

“ဒီအပ်ကြောင်းထပ်နေတဲ့ အချက်တွေကို ထပ်ပြောနေပြန်ပြီ… ဘယ်လိုလေ့ကျင့်ရမလဲဆိုတာ တိုက်ရိုက်ပြောလိုက်ရင် မပြီးဘူးလား…”

သို့သော် လော့ချန်၏ အမြင်မှာ သူတို့နှင့် မတူပေ။

ယမ်ဖုန်းအကြီးအကဲ၏ ဤသီအိုရီများက ရိုးရှင်းပုံပေါက်သော်လည်း အမှန်တကယ်တွင် အလွန်နက်နဲပြီး မြူခိုးရိပ်ခြေလှမ်းပညာ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်အဓိပ္ပာယ်ကို ဖော်ညွှန်းထားသည်။ ထို့အပြင် လေ့ကျင့်မှုဆိုင်ရာ အတွေ့အကြုံများကိုလည်း ထည့်သွင်းထားသဖြင့် စကားတစ်လုံးချင်းစီက အဓိပ္ပာယ်နက်ရှိုင်းပြီး ပြန်လည်တွေးတောစရာဖြစ်သည်။

အချို့စကားများမှာ မြူခိုးရိပ်ခြေလှမ်းပညာတစ်ခုတည်းအတွက်သာ သက်ဆိုင်သည်မဟုတ်ဘဲ သိုင်းပညာအားလုံးကို လေ့ကျင့်ရာတွင် ဉာဏ်အလင်းရစေနိုင်သည်။ ၎င်းသည် သိုင်းသမားတစ်ဦး၏ စိတ်ဓာတ်နှင့် အတွေ့အကြုံများကို ဖော်ညွှန်းထားခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤသီအိုရီဆိုင်ရာ အသိပညာများက လော့ချန်အတွက် အလွန်လိုအပ်နေသည့် အရာများပင်။

ဤအသိပညာများရှိထားခြင်းဖြင့် သူသည် အနာဂတ်တွင် မိမိ၏ကိုယ်ပိုင်လမ်းကို ရှာဖွေနိုင်ပြီး မိမိ၏လမ်းကို ဉာဏ်အလင်းရစေနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

အစာငတ်နေသော ကလေးငယ်တစ်ဦးပမာ လော့ချန်၏ စိတ်ဝိညာဉ်က ယမ်ဖုန်းအကြီးအကဲ၏ ရှင်းပြချက်များထဲသို့ လုံးလုံးလျားလျား နစ်မျောသွားသည်။

တစ်ခါတစ်ရံ သူက မြူခိုးရိပ်ခြေလှမ်းပညာ၏ လျှို့ဝှက်ကျမ်းကို ထုတ်ယူကာ ၎င်းနှင့် ယမ်ဖုန်း၏ ရှင်းပြချက်များကို နှိုင်းယှဉ်ကြည့်သည်။ သူ၏ စိတ်နှလုံးက တဖြည်းဖြည်း ရှင်းလင်းလာပြီး ဓားပညာအဆင့်ပင် ဤအတွက်ကြောင့် ပြောင်းလဲတိုးတက်လာသလို ခံစားရသည်။

အချိန်ကုန်လွန်လာသည်နှင့်အမျှ မမြင်နိုင်သော တစ်စုံတစ်ရာက လော့ချန်၏ နှလုံးသားထဲတွင် တဖြည်းဖြည်း ပိုမိုထင်ရှားလာပြီး ပေါက်ကွဲထွက်လာတော့မည့်အလား လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်စွာ ခံစားရသည်။

ထို့နောက် အချိန်က မသိမသာ နာရီတစ်နာရီ ကုန်လွန်သွားသည်။

ယမ်ဖုန်းအကြီးအကဲက ရုတ်တရက် စကားရပ်လိုက်ပြီး လော့ချန်ထံသို့ အကြည့်ရောက်လာကာ မေးလိုက်သည်။

“မင်းနာမည်က ဘယ်သူလဲ…”

ဤစကားကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ အနားတွင်ရှိသော ဂိုဏ်းသားများအားလုံး လော့ချန်ကို လှည့်ကြည့်လာကြပြီး မျက်နှာထားများမှာ ပြက်ယက်ပြဟန် ဖြစ်နေကြသည်။

အားလုံးက ယမ်ဖုန်းအကြီးအကဲက လော့ချန်၏ အထောက်အထားကို သိရှိသွားပြီး သူ့ကို ဆူပူရန်ပြင်နေသည်ဟု ထင်မှတ်ထားကြသည်။

အသုံးမကျသူတစ်ယောက်က မြူခိုးရိပ်ခြေလှမ်းပညာကို လေ့ကျင့်ဖို့ ဘယ်လိုအခွင့်အရေးရှိရမှာလဲ။

လော့ချန်က စိတ်ပြန်လည်ရလာပြီး ထရပ်လျက် လေးစားစွာဖြင့် ပြန်ပြောလိုက်သည်။

“အကြီးအကဲ… ကျွန်တော်က လော့ချန်ပါ… အကြီးအကဲရဲ့ သင်ကြားပေးမှုအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်… ကျွန်တော်ရဲ့ စိတ်ရှုပ်ထွေးမှုတွေ အများကြီးကို ဖြေရှင်းပေးနိုင်ခဲ့ပါတယ်…”

သူ၏စကားကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ ယမ်ဖုန်းအကြီးအကဲ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အံ့အားသင့်မှုတစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားပြီး ပြုံးလျက် ခေါင်းညိတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

“လော့ချန်လား… အကျိုးရှိရင်တော့ ကောင်းတာပေါ့… ထိုင်တော့…”

အချိန်များစွာ ကြာမြင့်ပြီးနောက် သူ၏သင်ကြားမှုကို ဤမျှလောက် အာရုံစူးစိုက်ထားပြီး နားထောင်နိုင်သည့် ဂိုဏ်းသားတစ်ဦး ပေါ်ထွက်လာခြင်း ဖြစ်သည်။

လူအများစုမှာ အမြန်အောင်မြင်မှုကိုသာ လိုလားကြပြီး အရေးကြီးဆုံးအရာများကို စွန့်လွှတ်ထားကြသည်။

သို့သော် လော့ချန်က တကယ်ပဲ သူ၏စကားကို နားလည်နိုင်ခဲ့သလား မသိချေ။

ယမ်ဖုန်းအကြီးအကဲက လော့ချန်ကို ဆူပူခြင်းမပြုသည်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ အခြားဂိုဏ်းသားများမှာ အလွန်စိတ်ပျက်သွားကြသည်။

ဂိုမင်က နှုတ်ခမ်းကို တစ်ဖက်သို့ စောင်းလျက် မထီမဲ့မြင်ပြုဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

“အကြီးအကဲကို ဖားတတ်လိုက်တာကွာ…”

လော့ချန်က ယမ်ဖုန်းအကြီးအကဲ၏ သင်ကြားမှုအတွက် စိတ်ရင်းမှန်ဖြင့် ကျေးဇူးတင်ပြီး ချီးကျူးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဂိုမင်ကမူ ဤစကားများက လော့ချန်၏ လှည့်ဖျားမှုသာ ဖြစ်သည်ဟု ထင်မှတ်ထားသည်။

ထိုအချိန်တွင် ယမ်ဖုန်းအကြီးအကဲက ထရပ်လိုက်ပြီး ကျယ်လောင်စွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

“ငါ ဆက်ပြီး မြူခိုးရိပ်ခြေလှမ်းပညာကို ပြသပေးမယ်… အားလုံးက သေချာကြည့်ထားကြ… ဘယ်လောက်နားလည်နိုင်မလဲဆိုတာ မင်းတို့ရဲ့ ဉာဏ်အမြော်အမြင်ပေါ်မှာ မူတည်တယ်…”

ထိုစကားသံ ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် ရုတ်တရက်…

သိုင်းလေ့ကျင့်ကွင်းတစ်ခုလုံးထဲသို့ လေညင်းတစ်ခုတိုက်ခတ်လာသည်။

စင်မြင့်ပေါ်တွင် ယမ်ဖုန်းအကြီးအကဲက လှုပ်ရှားသွားလာနေပြီး သူ၏အရှိန်က တဖြည်းဖြည်း မြန်ဆန်လာသည်။ သူ၏အရိပ်သည်ပင် တဖြည်းဖြည်း မှုန်ဝါးလာကာ တိမ်စီးကြောင်းတစ်ခုလို ပုံပြောင်းနေပြီး လူကို မျက်စိရှုပ်ထွေးစေသည်။

လော့ချန်က ယမ်ဖုန်းအကြီးအကဲ၏ လှုပ်ရှားမှုများကို အာရုံစူးစိုက်ထားလျက် ကြည့်ရှုနေပြီး ယခင်က ကြားခဲ့ရသည့် သီအိုရီများနှင့် နှိုင်းယှဉ်ကြည့်သည်။ မူလက မှုန်ဝါးနေသည့်အရာများက တဖြည်းဖြည်း ရှင်းလင်းလာသည်။

ရုတ်တရက်…

စင်မြင့်ပေါ်တွင် ယမ်ဖုန်းအကြီးအကဲက ခြေလှမ်းတစ်လှမ်းကို ဖိနင်းလိုက်ပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး ကောင်းကင်ယံသို့ ထိုးတက်သွားသည်။

သို့သော် ဤတစ်ကြိမ်တွင် ယမ်ဖုန်းအကြီးအကဲ တစ်ဦးတည်းမဟုတ်ဘဲ ယမ်ဖုန်းအကြီးအကဲ ခြောက်ဦး ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

ယမ်ဖုန်းအကြီးအကဲ ခြောက်ဦးက အမူအရာ ဝတ်စုံနှင့် လှုပ်ရှားမှုများမှာ တစ်ပုံစံတည်း ဖြစ်နေပြီး အစစ်အတုကို ခွဲခြားရန် ခက်ခဲလှသည်။ ၎င်းသည် အရိပ်ခြောက်ခုလို ဖြစ်နေသည်။

“အရိပ်ခြောက်ခု… တကယ်ကို အံ့မခန်းပဲ…”

လော့ချန်က အံ့အားသင့်စွာဖြင့် ရေရွတ်လိုက်သည်။ ကြီးကျယ်သော အောင်မြင်မှုအဆင့်ရှိ မြူခိုးရိပ်ခြေလှမ်းပညာသည်ပင် အရိပ်သုံးခုသာ ဖန်တီးနိုင်သည်။ ယမ်ဖုန်းအကြီးအကဲက အရိပ်ခြောက်ခုကို ဖန်တီးနိုင်သည်ဆိုသည်မှာ မြူခိုးရိပ်ခြေလှမ်းပညာသည် ပြည့်စုံမှုအဆင့်သို့ ရောက်ရှိပြီးမှန်း သေချာသည်။

“ကောင်းပြီ… ဒီနေ့ရဲ့သင်ကြားမှုက ဒီမှာပဲ ပြီးဆုံးပြီ… အားလုံး ပြန်ကြတော့…”

ယမ်ဖုန်းအကြီးအကဲ၏ အသံက လေနှင့်အတူ ပျံ့လွင့်လာပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ ဘယ်ရောက်သွားမှန်း မသိတော့ချေ။

လော့ချန်က ယမ်ဖုန်းအကြီးအကဲ၏ ခြေလှမ်းများကို ပြန်လည်တွေးတောကြည့်ပြီး မြူခိုးရိပ်ခြေလှမ်းပညာ၏ လျှို့ဝှက်ကျမ်းနှင့် တစ်ခုချင်း နှိုင်းယှဉ်ကြည့်သည်။

သူ၏အမြင်အရ မြူခိုးရိပ်ခြေလှမ်းပညာကို လေ့ကျင့်ရာတွင် အဓိက အချက်သုံးချက် ရှိသည်။ ပထမမှာ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်အဓိပ္ပာယ်၊ ဒုတိယမှာ စွမ်းအင်စီးဆင်းမှုနည်းလမ်း၊ တတိယမှာ ခြေလှမ်းလှုပ်ရှားမှုများ ဖြစ်ကြသည်။

ယမ်ဖုန်းအကြီးအကဲ၏ ယနေ့ရှင်းပြချက်များက ရိုးရှင်းပြီးမှ နက်ရှိုင်းသည့်ဘက်သို့ တဖြည်းဖြည်း တိုးတက်လာပြီး ဤအချက်သုံးချက်ကို အလွန်ရှင်းလင်းစွာ ဖော်ပြထားသည်။

လော့ချန်က ဤအတွေ့အကြုံများဖြင့် မြူခိုးရိပ်ခြေလှမ်းပညာကို မကြာမီတွင် စတင်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနိုင်မည်ဟု ယုံကြည်သည်။ ထို့ထက်ပင် ပိုမိုမြင့်မားသော အဆင့်သို့ပင် တက်လှမ်းနိုင်လိမ့်မည်။

“ဘာတွေကြည့်နေတာလဲ… မင်းလို အသုံးမကျသူတစ်ယောက်က ဒါကို နားလည်နိုင်မယ်လို့ ထင်နေတာလား… ဟန်ဆောင်ပြီး ကြည့်လို့အကျိုးမရှိဘူးကွ…”

ထိုအချိန်တွင် အနားမှ ပြက်ယက်ပြုသည့် အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ၎င်းသည် ဂိုမင်ပင်ဖြစ်သည်။