အရိပ်နှင့်အတူ လိုက်ပါလာသည့်ပုံစံ၊ စွမ်းအင်စုစည်းပြီး အိုးကြီးဖြစ်တည်လာ...
Vol. 8 Ch. 111
လော့ချန်က သိုင်းလေ့ကျင့်ကွင်းအတွင်း ဒူးထောက်ထိုင်လျက် ရင်ဘတ်ထဲမှ ဆေးပုလင်းတစ်လုံးကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။
၎င်းအတွင်းတွင် ယွမ်မန်လီက လက်ဆောင်ပေးထားသည့် ကြယ်လေးပွင့်ဝိညာဉ်ဆေးလုံး ‘စိတ်နိုးကြားဆေးလုံး’ ပါရှိသည်။ စုစုပေါင်း နှစ်ဆယ့်သုံးလုံး ရှိ၏။
“စိတ်နိုးကြားဆေးလုံးက သိုင်းသမားရဲ့ စိတ်ဝိညာဉ် စွမ်းအင်တွေကို ဖြည့်တင်းပေးပြီး ဉာဏ်အမြော်အမြင်ကို မြှင့်တင်ပေးတယ်… တကယ့်အကျိုးသက်ရောက်မှုက ဘယ်လောက်ထိရှိမလဲ မသိဘူး…”
ထို့နောက် ပါးစပ်ထဲတွင် တီးတိုးရေရွတ်လိုက်ပြီး လော့ချန်က စိတ်နိုးကြားဆေးလုံးတစ်လုံးကို ထုတ်လိုက်သည်။
စိတ်နိုးကြားဆေးလုံးက အပြာရောင်ဖျော့ဖျော့အဆင်းရှိပြီး ကြယ်ငါးပွင့်တို့မှ အလင်းတန်းများ သိမ်မွေ့စွာ ဖြာထွက်နေသည်။ စွမ်းအင်က မီးခိုးလှိုင်းများကဲ့သို့ လှပစွာ လွင့်ပျံလျက် ထူးဆန်းတင့်တယ်နေ သည်။
ဆေးလုံးကို တစ်ချက်တည်း မျိုချလိုက်သည့်အခါ လော့ချန်က လည်ချောင်းထဲမှ အေးမြသော ခံစားမှုတစ်ခု လေးဖက်လေးတန် ခန္ဓာကိုယ်အနှံ့သို့ စီးဝင်သွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ တစ်ကိုယ်လုံး သက်တောင့်သက်သာ ဖြစ်သွားသည်။
ဤခံစားမှုက ပူပြင်းလှသော နွေရာသီ၌ နက်ရှိုင်းသည့် အေးစက်သော ရေအိုင်ထဲသို့ ခုန်ဆင်းလိုက်ရသည့်နှယ် ဖြစ်သည်။
တစ်ကိုယ်လုံး ပေါ့ပါးသွားသည့်နှယ် အလေးချိန် မရှိတော့သလိုပင်။ စိတ်ထဲတွင် ကြည်လင်သောခံစားမှုတစ်ခုသာ ကျန်ရစ်ပြီး စိတ်ဓာတ်လည်း တက်ကြွလာသည်။
“တကယ်ကို သက်တောင့်သက်သာရှိတာပဲ…”
လော့ချန်က သက်တောင့်သက်သာဖြစ်မှုကြောင့် တီးတိုးညည်းညူလိုက်မိသည်။
အခွင့်အရေးကို လက်လွှတ်မခံရန် သိရှိထားသည့်အတွက် လော့ချန်က စိတ်ကို ချက်ချင်းထိန်းသိမ်းလိုက်ပြီး မီးခိုးရောင် ခြေလှမ်းကျမ်းကို ထုတ်ယူကာ လေ့ကျင့်မှုအခြေအနေသို့ ဝင်ရောက်လိုက်သည်။ ထို့သို့ လေ့ကျင့်ရင်းဖြင့် တစ်ရက်တာက ကုန်မှန်းမသိ ကုန်ဆုံးသွားသည်။
သိုင်းလေ့ကျင့်ကွင်းအတွင်း...
လော့ချန်က မျက်လုံးများကို မှိတ်ထားလျက် ရပ်တည်နေသည်။ လော့ချန်က ရုတ်တရက် မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်ပြီး ခြေလှမ်းတစ်ချက်ပြုလိုက်သည်။
“ရှူး…”
၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်က ဝေဝါးသွားပြီး လော့ချန်က သိုင်းလေ့ကျင့်ကွင်းအတွင်း အခြားတစ်ဖက်သို့ ချက်ချင်း ရောက်ရှိသွားသည်။ ယခင်ကထက် သုံးဆမက ပို၍ မြန်ဆန်လှသည်။
“အရိပ်နဲ့အတူ လိုက်ပါလာတဲ့ပုံစံ…”
သူ၏ပါးစပ်ထဲမှ တိုးတိုးထွက်ပေါ်လာသော အသံနှင့်အတူ လော့ချန်၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် စွမ်းအင်လှိုင်းများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ၎င်း၏ အရှိန်က ရုတ်တရက် ဆယ်ဆမက မြင့်တက်သွားသည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း သိုင်းလေ့ကျင့်ကွင်းကို တစ်ပတ်လှည့်ပြီးသွားသည်။
“ရှူး…”
အလွန်မြန်ဆန်လှသော အရှိန်ကြောင့် လော့ချန်၏ အရိပ်က ဆွဲဆန့်လျက် မျက်စိဖြင့်ကြည့်လိုက်လျှင် အရိပ်က ၎င်း၏နောက်မှ လိုက်လံပြေးနေသည့်နှယ် ထင်ရသည်။
“ဘမ်း…”
သိုင်းလေ့ကျင့်တိုင်ပေါ်သို့ လက်သီးတစ်ချက်ထိုးလိုက်သည့်အခါ အရိပ်က နောက်ဆုံးတွင် လော့ချန်ကို လိုက်မီနိုင်ခဲ့သည်။
“ဟူး…”
ထို့နောက် သက်ပြင်းတစ်ချက်ကို ဖြည်းညှင်းစွာ ရှူထုတ်လိုက်ပြီး လော့ချန်က သိုင်းလေ့ကျင့်တိုင်ပေါ်ရှိ လက်သီးရာကို ကြည့်လိုက်ရင်း မျက်လုံးများထဲတွင် ဝမ်းသာမှုတစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားသည်။
“အရိပ်နဲ့အတူ လိုက်ပါလာတဲ့ပုံစံ… တစ်ရက်မပြည့်ခင်မှာပဲ ငါ့ရဲ့ မြူခိုးရိပ်ခြေလှမ်းက စတင်အဆင့်ကို ရောက်သွားပြီ… ငါ့ရဲ့ အလားအလာကို ငါက သေးသေးလေးလို့ တွေးမိခဲ့တာပဲ…”
အရိပ်နှင့်အတူ လိုက်ပါလာသည့်ပုံစံက မြူခိုးရိပ်ခြေလှမ်းကျမ်း စတင်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိခြင်း၏ အမှတ်အသား ဖြစ်သည်။
လော့ချန်သည် မူလက ဤမြူခိုးရိပ်ခြေလှမ်းကို စတင်အဆင့်သို့ ရောက်ရန် နှစ်ရက်မှ သုံးရက်ထိ အချိန်ယူရမည်ဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့သည်။ သို့သော် တစ်ရက်မပြည့်မီပင် အောင်မြင်သွားသည်။
ဤအောင်မြင်မှုတွင် စိတ်နိုးကြားဆေးလုံး၏ အကျိုးသက်ရောက်မှုလည်း ပါဝင်သော်လည်း အဓိကအကြောင်းအမှန်မှာ လော့ချန်၏ ဉာဏ်အမြော်အမြင်က အံ့အားသင့်ဖွယ် ထူးချွန်လှခြင်းပင် ဖြစ်သည်။
ဤမျှ လျင်မြန်စွာ တိုးတက်လာမှုကြောင့် လော့ချန်က တစ်ခဏမျှ မိမိကိုယ်ကို ဂုဏ်ယူဝံ့ကြွားမိသည်။
“ဂိုရှန်းက ဘယ်လောက်ကြာကြာ လေ့ကျင့်ထားလဲ မသိဘူး… သူ့ရဲ့ မြူခိုးရိပ်ခြေလှမ်းက စတင်အဆင့်ကို ရောက်ပြီလား မရောက်သေးဘူးလား…”
ဂိုရှန်းနှင့် လောင်းကြေးထပ်ထားသည့် ကိစ္စနှင့်ပတ်သက်၍ လော့ချန်က လုံးဝ စိတ်မပူပေ။
လူသာမန်ဘဝဖြတ်ကျော်အဆင့်ရှိ သိုင်းသမားများက စွမ်းအင်ကို အသုံးမပြုနိုင်သဖြင့် မြူခိုးရိပ်ခြေလှမ်းကို စတင်အဆင့်သို့ ရောက်ရန်ပင် ၎င်းတို့၏ အကြီးဆုံးကန့်သတ်ချက်ဖြစ်ပြီး မြူခိုးရိပ်ခြေလှမ်း၏ စစ်မှန်သော အရှိန်အဟုန်ကို မထုတ်ပြနိုင်ပေ။
လော့ချန်၏ မြူခိုးရိပ်ခြေလှမ်းက စတင်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိရုံသာမက စွမ်းအင်ကိုပါ အသုံးပြုနိုင်သည်။
မြူခိုးရိပ်ခြေလှမ်းကို ထပ်မံအကြိမ်အနည်းငယ် လေ့ကျင့်ပြီးနောက် လော့ချန်က ရပ်တန့်လိုက်ပြီး တစ်ချက်တည်း ဆက်လက်လေ့ကျင့်ကာ မြူခိုးရိပ်ခြေလှမ်း၏ သေးငယ်သော အောင်မြင်မှုအဆင့်သို့ တက်လှမ်းရန် စဉ်းစားမိသည်။
သို့သော် နောက်ဆုံးတွင် လော့ချန်က ခေါင်းခါလိုက်သည်။
မြူခိုးရိပ်ခြေလှမ်းက ကြယ်ငါးပွင့်အဆင့်ရှိ ခန္ဓာကိုယ်လှုပ်ရှားမှုသိုင်းပညာ ဖြစ်သည့်အတွက် လိုသလို အဆင့်တက်လှမ်းနိုင်သည့်အရာ မဟုတ်ပေ။
အကယ်၍ ဟန်ဖုန်းအကြီးအကဲ၏ လမ်းညွှန်မှုများ မရှိခဲ့ပါက ဤမျှ တိုတောင်းသောအချိန်အတွင်း စတင်အဆင့်သို့ ရောက်ရန်လည်း မဖြစ်နိုင်ပေ။ ထို့အပြင် မြူခိုးရိပ်ခြေလှမ်းကို ဆက်လက်လေ့ကျင့်ရန် စွမ်းအင်ကို အသုံးပြုရမည် ဖြစ်သည်။
လော့ချန်က ယခုအခါ လည်ပတ်နိုင်သည့် စွမ်းအင်ပမာဏ အလွန်နည်းပါးနေပြီး စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကိုလည်း များစွာသုံးစွဲရသည့်အတွက် ဤကိစ္စတွင် အချိန်ကို ဆက်လက်ဖြုန်းတီးခြင်းက ပညာမဲ့သည့်လုပ်ရပ်ဖြစ်သည်။
“ဒါဆိုရင် ကောင်းကင်အိုးလက်သီးကို လေ့ကျင့်ရမယ်… ကောင်းကင်အိုးလက်သီးရဲ့ ပထမကွက် ‘စွမ်းအင်စုစည်းပြီး အိုးဖြစ်တည်ခြင်း’ ကို အောင်မြင်အောင် လေ့ကျင့်နိုင်မလား ကြည့်ရမယ်…”
လော့ချန်က စိတ်နိုးကြားဆေးလုံး၏ အကျိုးသက်ရောက်မှု မကုန်ဆုံးမီအချိန်ကို အသုံးချရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီး ကောင်းကင်အိုးလက်သီးကို လေ့ကျင့်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။
စွမ်းအားတိုးတက်လာသည်နှင့်အမျှ ကြယ်သုံးပွင့်အဆင့်ရှိ တောင်ခွင်းလက်သီးစွမ်းရည်၏ အားပြင်းမှုက သိသိသာသာ အားနည်းနေပြီ ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ကောင်းကင်အိုးလက်သီးကို အောင်မြင်စွာ လေ့ကျင့်နိုင်ခဲ့ပါက ၎င်း၏ စွမ်းအားက နောက်ထပ် တစ်ဆင့်တက်လှမ်းနိုင်မည်မှာ သေချာသည်။
စိတ်ကို တည်ငြိမ်အောင်ထိန်းလိုက်ပြီး လော့ချန်က အနေအထားကို ပြင်ဆင်လိုက်ကာ စိတ်ထဲတွင် ကောင်းကင်အိုးလက်သီး၏ လေ့ကျင့်မှုကျမ်းစာကို ပြန်လည်အမှတ်ရလျက် ဒျန်တန်ထဲမှ စွမ်းအင်ကို လည်ပတ်စပြုလိုက်သည်။ စွမ်းအင်တစ်သွင်က ဒျန်တန်ထဲမှ လွင့်ထွက်လာသည်။
လော့ချန်က ထိုစွမ်းအင်ကို ထိန်းချုပ်လျက် ခန္ဓာကိုယ်အနှံ့သို့ ဖြန့်ကျက်ပြီး မိုးမြေအိုးကြီးတစ်လုံးကို စိတ်ထဲတွင် စိတ်ကူးပုံဖော်ကာ ၎င်း၏ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖိနှိပ်ထိန်းချုပ်ထားသည့်နှယ် စိတ်ကူးလိုက်သည်။
ကောင်းကင်အိုးလက်သီး၏ ပထမကွက် စွမ်းအင်စုစည်းပြီး အိုးဖြစ်တည်ခြင်းက အင်အားစုစည်းပြီး ထုတ်လွှတ်နိုင်သည့် နည်းလမ်းတစ်ခုသာမက ခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်မှုအတွက် နည်းလမ်းတစ်ခုလည်း ဖြစ်သည်။
စွမ်းအင်ဖြင့် အိုးကိုဖြစ်တည်စေပြီး ထိုအိုးဖြင့် ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖိနှိပ်ထိန်းချုပ်ကာ ခန္ဓာကိုယ်ဖြင့် အိုးကို တည်ဆောက်သည်။ ဤသုံးမျိုးက ပေါင်းစည်းလိုက်သည့်အခါ လူနှင့်အိုး တစ်သားတည်းဖြစ်လာပြီး မဖျက်ဆီးနိုင်သည့် စွမ်းအားတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့၏။
“ဟူး…”
ကောင်းကင်အိုးလက်သီး၏ လေ့ကျင့်မှုကျမ်းစာသည် စိတ်ထဲတွင် စီးဆင်းသွားပြီး လော့ချန်၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ စွမ်းအင်က အထွတ်အထိပ်သို့ လည်ပတ်လျက် ရှိသည်။ သေချာစွာ ကြည့်ရှုလိုက်လျှင် ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ သွေးသားတို့က သိမ်မွေ့စွာ တုန်ခါနေသည်ကို တွေ့ရသည်။ ထို့နောက် အချိန်က ရေစီးကဲ့သို့ စီးဆင်းကုန်ဆုံးသွားပြီး နှစ်ရက်ခန့်တွင် တစ်ချက်တည်း ကုန်လွန်သွားသည်။
သိုင်းလေ့ကျင့်ကွင်းအတွင်း လော့ချန်က ခြေထောက်နှစ်ဖက်ကို ချဲကားထားလျက် မြင်းစီးအနေအထားဖြင့် ရပ်တည်နေပြီး မျက်လုံးများကို မှိတ်ထားသည်။
“ဟစ်…”
ရုတ်တရက် လော့ချန်၏ မျက်လုံးများထဲတွင် စွမ်းအင်အလင်းတန်းတစ်ခုဖြတ်သွားပြီး သိုင်းလေ့ကျင့်တိုင်ဆီသို့ လက်သီးတစ်ချက် ထိုးလိုက်သည်။
“ဟူး…”
လက်သီးထိုးလိုက်သည့်အချိန်တွင် ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ခြေထောက်သုံးချောင်းရှိ အိုးကြီးတစ်လုံး၏ မှေးမှိန်သော အရိပ်တစ်ခုက ပေါ်ထွက်လာသည်။ အိုး၏အရှိန်က လက်သီးအင်အားနှင့် ပေါင်းစည်းလိုက်ပြီး လက်သီးထိုးချက်၏ အရှိန်က မယုံကြည်နိုင်လောက်အောင် မြန်ဆန်သွားသည်။
“ဟုန်း…”
အိုးကြီးတစ်လုံးက လော့ချန်၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှ ဖြတ်သန်းပျောက်ကွယ်သွားပြီး ၎င်း၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ပြုံးရွှင်မှုတစ်ခု ထင်ဟပ်လာသည်။
“ကောင်းကင်အိုးလက်သီးရဲ့ တံခါးဝကို အနည်းငယ် ထိတွေ့မိပြီထင်တယ်… ဒီလက်သီးတစ်ချက်ရဲ့အင်အားက အနည်းဆုံး ပေါင်ကိုးသောင်းကျော်လောက်ရှိမယ်…”
လော့ချန်၏ ယခုလက်ရှိ ကောင်းကင်အိုးလက်သီးသည် စတင်အဆင့်သို့သာ အနည်းငယ် ရောက်ရှိသေးသော်လည်း ၎င်း၏ အားပြင်းမှုက ပြောင်းလဲမှုအဆင့်ရှိ တောင်ခွင်းလက်သီးစွမ်းရည်ထက် အဆပေါင်းများစွာ သာလွန်နေပြီ ဖြစ်သည်။
လက်သီးစွမ်းရည်၏ အားပြင်းမှုသာမက ကောင်းကင်အိုးလက်သီးကို လေ့ကျင့်ခြင်းဖြင့် လော့ချန်၏ ခန္ဓာကိုယ်သန်မာမှုသည်လည်း ပိုမိုအားကောင်းလာသည်။ သွေးသားများက ပိုးသားကဲ့သို့ သိမ်မွေ့လာပြီး အရေပြားက အားကောင်းလာကာ ခံနိုင်ရည်ရှိလာသည်။ ခံစစ်စွမ်းအားလည်း များစွာ တိုးတက်လာသည်။
ကောင်းကင်အိုးလက်သီးက စွမ်းအင်ဖြင့် အိုးကို ဖြစ်တည်စေပြီး ထိုအိုးဖြင့် ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖိနှိပ်ထိန်းချုပ်ကာ ခန္ဓာကိုယ်ဖြင့် အိုးကို တည်ဆောက်သည့်အတွက် ခန္ဓာကိုယ်သန်မာမှုကို အလုံးစုံ မြှင့်တင်ပေးနိုင်သည်။
ယခုအခါ ရှူးကွမ်ရှီကို ထပ်မံတွေ့ဆုံရပါက လော့ချန်သည် ဓားကို ထုတ်အသုံးမပြုဘဲ သာမန်လက်သီးတစ်ချက်ဖြင့်ပင် ၎င်းကို ပေါက်ကွဲအောင် ထိုးနိုင်လိမ့်မည်။
“ဝမ်ထိုင်း… မင်းက ငါ့အတွက် တကယ့်ကို ကြီးမားတဲ့ စည်းစိမ်တစ်ခုကို ထားခဲ့ပေးတာပဲ…”
ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း ကြီးမားသော ပြောင်းလဲမှုများကို ခံစားမိပြီး လော့ချန်က သိမ်မွေ့စွာ ပြုံးလိုက်သည်။
ဤကောင်းကင်အိုးလက်သီးက တိုက်ခိုက်ရေးနှင့် ခံစစ်စွမ်းအားကို တစ်သားတည်းဖြစ်စေပြီး အလွန်ထူးဆန်းလှသည့်အတွက် အနည်းဆုံး ကြယ်ငါးပွင့်အဆင့်ရှိ သိုင်းပညာဖြစ်ပြီး ကြယ်ငါးပွင့်ထက်ပင် သာလွန်နိုင်သည်။ ထို့နောက် တခဏမျှ အနားယူပြီးနောက် ကောင်းကင်က လင်းလာပြီဖြစ်၏။
“ယွမ်ယွမ်တောင်ကြားကို သွားရတော့မယ်…”
ဝတ်ရုံတစ်စုံကို လဲလှယ်ပြီးနောက် လော့ချန်က အိမ်ခြံဝင်းထဲမှ ထွက်ခွာလာပြီး ယွမ်ယွမ်တောင်ကြားသို့ ဦးတည်လိုက်သည်။
“လော့ချန်…”
ရင်းနှီးသော ပုံရိပ်နှစ်ခုက ရေကန်စပ်တစ်လျှောက် လျှောက်လာကြပြီး ၎င်းတို့မှာ ကူးလင်ဖန်နှင့် ယွမ်ချီလန်တို့ ဖြစ်ကြသည်။
လော့ချန်က ပြုံးလျက် ဆိုသည်။
“မင်းတို့ ဒီကို ဘယ်လိုလုပ်ရောက်လာကြတာလဲ…”
ယွမ်ချီလန်က သိမ်မွေ့စွာ ပြုံးလိုက်သည်။
“မင်းက ဂိုဏ်းအပြင်စည်းတပည့်တွေနဲ့ ယှဉ်ပြိုင်မယ်ဆိုတာ ငါတို့ ကြားလာကြတယ်… မင်းကလည်း ဘယ်ကိုရောက်ရောက် တည်ငြိမ်အေးချမ်းမှုဆိုတာ မရှိဘူးပဲ…”
“အင်း...”
လော့ချန်က မတတ်သာသည့် အမူအရာဖြင့် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ သူက ဒုက္ခကို မရှာဖွေသော်လည်း ဒုက္ခသည်က အမြဲတမ်း သူ့ထံသို့ အလိုလို ရောက်ရှိလာသည်။
ကူးလင်ဖန်က အနည်းငယ် စိုးရိမ်သော အမူအရာဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။
“ငါ သိထားတာက အဲ့ဒီ ဂိုရှန်းက အရမ်းအားကောင်းတယ်… ကြယ်ခြောက်ပွင့်သိုင်းဝိညာဉ်ကို နိုးကြားထားပြီး စွမ်းအားကလည်း လူသာမန်ဘဝဖြတ်ကျော်အဆင့်ခြောက်ကို ကျော်လွန်နေပြီ… သူ့မှာ ထူးချွန်တဲ့အရည်အချင်းရှိတယ်… ထပ်ပြီးပြောရရင် မြူခိုးရိပ်ခြေလှမ်းကို လေ့ကျင့်ထားတာလည်း အချိန်အတော်ကြာနေပြီ… မင်းက သူနဲ့ မြူခိုးရိပ်ခြေလှမ်းပြိုင်မယ်ဆိုတော့…”
ဤကိစ္စက ဤမျှလျင်မြန်စွာ ပျံ့နှံ့သွားမည်ဟု လော့ချန်က မထင်ထားခဲ့ပေ။ ၎င်းက သိမ်မွေ့စွာ ပြုံးလိုက်ပြီး ဆိုသည်။
“စိတ်မပူပါနဲ့… ငါ့မှာ အတိုင်းအတာရှိတယ်… ပြီးတော့ လောင်းကြေးထပ်ထားတာကလည်း စွမ်းအင်ဆေးလုံး အနည်းငယ်လောက်ပဲလေ…”
“ကူးလင်ဖန်… မင်းကလည်း သူများရဲ့ အရှိန်ကိုပဲ မြှောက်ပင့်တတ်နေတာပဲ…”
ယွမ်ချီလန်က ကူးလင်ဖန်ကို မျက်ဖြူလှန်ကြည့်လိုက်ပြီး လော့ချန်ကို ကြည့်ကာ ဆိုသည်။
“လော့ချန်… ငါက မင်းကိုယုံတယ်… ဂိုဏ်းအပြင်စည်းတပည့်တွေကို သေချာသင်ခန်းစာပေးလိုက်ပြီး သူတို့ရဲ့အရှိန်ကို ချိုးဖျက်လိုက်ပါ…”
အလုပ်သင်တပည့်မှ ဂိုဏ်းအပြင်စည်းတပည့်အဖြစ် ရာထူးတိုးမြှင့်ခံရပြီးနောက် ယွမ်ချီလန်နှင့် ကူးလင်ဖန်တို့က အခြားဂိုဏ်းအပြင်စည်းတပည့်များ၏ မထီမဲ့မြင်ပြုမှုများကို ခံစားခဲ့ရပြီး စိတ်ထဲတွင် ဒေါသတစ်ခု သိုဝှက်ထားကြသည်။
ကူးလင်ဖန်က ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်သည်။
၎င်းသည် လော့ချန်က ၎င်းတို့အတွက် ဂုဏ်ယူဝံ့ကြွမ်းနိုင်စေရန် မလိုလားပေ။
သို့သော် ဤအရာက အလွန်ခက်ခဲလှသည်။
ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းအပြင်စည်းတပည့်အဖြစ် တိုက်ရိုက် ဝင်ရောက်နိုင်သူများက ထူးချွန်သော အရည်အချင်းရှိသူများဖြစ်ပြီး ဂိုရှန်းက မြူခိုးရိပ်ခြေလှမ်းကို လအနည်းငယ်ကြာ လေ့ကျင့်ထားပြီးဖြစ်သည်။
အခြားအရာများကို ယှဉ်ပြိုင်ပါက ဖြစ်နိုင်သော်လည်း မြူခိုးရိပ်ခြေလှမ်းတွင် အနိုင်ရရန်မှာ အလွန်ခက်ခဲလှသည်။ ထို့ကြောင့် လုံးဝ မဖြစ်နိုင်သလောက်ပင်။