လော့ချန်က အကာအကွယ်အောက်ကလိပ် ဖြစ်နေသလား

ယွမ်ယွမ်တောင်ကြား၊ သိုင်းလေ့ကျင့်ကွင်းနံပါတ် သုံးဆယ့်ခုနစ်။

ယနေ့ သိုင်းလေ့ကျင့်ကွင်းနံပါတ် သုံးဆယ့်ခုနစ်တွင် သင်ကြားမှုတစ်စုံတစ်ရာ မရှိသော်လည်း အရပ်လေးမျက်နှာမှ လူအများအပြား စုဝေးလာကြသည်။ ထို့နောက် လာရောက်သူ အများစုမှာ ပြင်ပစည်းတပည့်များဖြစ်ပြီး အနီးအနားတွင် အလုပ်ကြမ်းလုပ်နေသည့် အလုပ်သင်ဂိုဏ်းသားအချို့လည်း ပါဝင်နေသည်။

"ဂိုမင် ငါ မင်းအပေါ် ချီစွမ်းအင်ဆေးလုံး လေးရာကျော် လောင်းထားတယ်... ဒီတစ်ခါပြိုင်ပွဲမှာ မင်း စိတ်အားထက်သန်စွာနဲ့ အကောင်းဆုံးလုပ်ရမယ်... ချောင်ခိုမနေနဲ့..."

အပြင်စည်းတပည့်အုပ်စုထဲမှ အနည်းငယ်ဝသော လူငယ်တစ်ဦးက ဂိုမင်အား မှာကြားလိုက်သည်။

အခြားအပြင်စည်းတပည့်တစ်ဦးက ရယ်မောလျက် ဝင်ပြောသည်။

"ဆရာကြီးကျူး ခင်ဗျားက စိတ်ပူလွန်းနေပြီ... သူက အသုံးမကျသိုင်းဝိညာဉ်နိုးကြားလာတဲ့ အမှိုက်တစ်ယောက်ပဲလေ... ဘာကို စိုးရိမ်စရာရှိမှာလဲ... ချီစွမ်းအင်ဆေးလုံးတွေ ရေတွက်ဖို့ပဲ စောင့်နေလိုက်တော့..."

"ဒါပေမဲ့ သတိထားတာက ပိုကောင်းတယ်..."

အနည်းငယ်ဝသော လူငယ်က မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် ဆက်ပြောသည်။

"လော့ချန်က အသုံးမကျသိုင်းဝိညာဉ်နိုးကြားထားပေမဲ့ ချီယွမ်စမ်းသပ်မှုမှာ ပထမနေရာရခဲ့တယ်... ပြီးတော့ သူ့မှာ ရှိသမျှပစ္စည်းအကုန် လောင်းရဲတဲ့အထိ ယုံကြည်မှုရှိတာ တစ်ခုခုကို အားကိုးထားတာဖြစ်မယ်... ချီစွမ်းအင်ဆေးလုံးက သေးသေးလေးပါ... ဒါပေမဲ့ လူအများရှေ့မှာ အမှိုက်တစ်ယောက်ကို ရှုံးသွားရင် ငါတို့အားလုံးရဲ့ မျက်နှာက ပြာကျသွားမှာပဲ..."

ဂိုမင်က ရယ်မောလျက် ပြန်ပြောသည်။

"ဆရာကြီးကျူးမင် စိတ်ချပါ... ဒီသုံးရက်အတွင်း ငါ မြူခိုးရိပ်ခြေလှမ်းကို အာရုံစူးစိုက်ပြီး ကျင့်စဉ်လေ့ကျင့်ထားတယ်... အခုဆို စတင်အဆင့်ကို တက်လှမ်းဖို့ တံခါးဝမှာ ရောက်နေပြီ... အဲ့ဒီအမှိုက်က ငါ့ကို ဘယ်လိုလုပ်ကျော်နိုင်မှာလဲ..."

ဂိုမင်၏ အသံထဲတွင် ယုံကြည်မှု အပြည့်အဝပါရှိနေသည်။

"ဟုတ်သားပဲ။ ငါ စိတ်ပူလွန်းသွားတာပဲ..."

ကျူးမင်ကလည်း ပြုံးယောင်သန်းလျက် ပြန်ပြောသည်။

အရည်အချင်း၊ စွမ်းအားအဆင့်၊ မြူခိုးရိပ်ခြေလှမ်းကို လေ့ကျင့်ခဲ့သည့် အချိန်အရ မည်သည့် အချက်မှာမဆို လော့ချန်က ဂိုမင်ထက် အလှမ်းဝေးစွာ နိမ့်ကျနေသည်။ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အနိုင်ရမည်နည်း။

ဤသို့တွေးမိရင်း ကျူးမင်က ဆက်ပြောသည်။

"အလုပ်သင်တပည့်ဘဝကနေ တက်လာတဲ့ အမှိုက်တစ်ယောက်က ဒီလောက်မာန်တက်ရဲတာ... ဒီတစ်ခါတော့ သူ့ကို သင်ခန်းစာတစ်ခု ကောင်းကောင်းပေးရမယ်..."

"ဒါပေါ့..."

ဂိုမင်၏မျက်လုံးထဲတွင် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှုတစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားသည်။ သူက လော့ချန်အား လူအများရှေ့တွင် မျက်နှာပျက်စေပြီး ဘယ်သောအခါမှ မော့မကြည့်နိုင်တော့သည့်အထိ ဖိနှိပ်ရန် အစီအစဉ် ဆွဲထားပြီးပြီ ဖြစ်၏။ ဤသည်မှာ သူ့ကို စိန်ခေါ်ရဲသည့် အကျိုးဆက်ပင်။

နေ့အချိန် နှောင်းလာသည်ကိုမြင်ရင်း ဂိုမင်က လူအုပ်ကြီးကို တစ်ချက်ဝေ့ကြည့်လိုက်သည်။ လော့ချန်ကို မတွေ့ရသဖြင့် မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် ပြောသည်။

"အဲ့ဒီကောင်လေး မလာရဲတော့ဘူးထင်တယ်..."

ကျူးမင်က အေးစက်စွာ ပြုံးလျက် ပြန်ပြောသည်။

"တစ်ခဏလောက်တော့ ရှောင်နိုင်ပေမဲ့ တစ်သက်လုံး ရှောင်လို့မရဘူး... မလာရဲရင် သူကိုယ်တိုင် အလိုအလျောက် အရှုံးပေးတာပဲ... ပေးရမယ့် ချီစွမ်းအင်ဆေးလုံးတွေက တစ်လုံးမှ လျှော့လို့မရဘူး..."

ထိုအချိန်တွင် လူအုပ်ကွဲထွက်သွားပြီး လော့ချန်နှင့်အတူ လူသုံးဦး ဝင်ရောက်လာသည်။

လော့ချန်ကို မြင်သည့်အခါ ဂိုမင်၏ မျက်လုံးများ လက်ခနဲ တောက်ပသွားပြီး ရယ်မောလျက် ပြောသည်။

"ငါက မင်းလိုအမှိုက်ကောင်လေးက အခွံထဲကလိပ်လုပ်ပြီး မလာရဲဘူးထင်နေတာ..."

ထိုစကားကို ကြားသည့်အခါ ယွမ်ချီလန်၏ မျက်ခုံးများက တွန့်သွားသည်။

"အားလုံးက ဂိုဏ်းတူညီအစ်ကိုတွေပဲ... မင်းက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ပါးစပ်ဖွင့်တာနဲ့ ကျိန်ဆဲနေရတာလဲ..."

ဂိုမင်က ကူးလင်ဖန်နှင့် ယွမ်ချီလန်တို့ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး မထီမဲ့မြင်ပြုသည့် အမူအရာဖြင့် ပြောသည်။

"ဟိတ်... ဂိုဏ်းတူတွေဟုတ်လား... မင်းတို့ကလည်း ချီယွမ်စမ်းသပ်မှုကနေ အပြင်စည်းတပည့်အဖြစ် အသစ်တက်လာတဲ့သူတွေမဟုတ်လား... ဒီလိုနဲ့ ငါတို့နဲ့ တန်းတူရည်တူ နေထိုင်ခွင့်ရှိတယ်လို့ ထင်နေတာလား... တကယ်ကို ရယ်စရာပဲ... မှတ်ထား အမှိုက်ဆိုတာ အမှိုက်ပဲ... ဘယ်လောက်ထူးချွန်နေပါစေ အမှိုက်ဆိုတာ အမှိုက်ပဲ..."

ဂိုမင် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အပြင်စည်းတပည့်များက တစ်ပြိုင်နက်တည်း ရယ်မောကြပြီး လော့ချန်တို့သုံးဦးကိုကြည့်ရင်း မျက်လုံးများထဲတွင် လှောင်ပြောင်မှုနှင့် မထီမဲ့မြင်ပြုမှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။

အပြင်စည်းတပည့်များ ဖြစ်နေသည့်တိုင် သုံးခု ခြောက်မျိုးဟူ၍ အဆင့်ခွဲပြီး ကွဲပြားမှုရှိသည်။

အလုပ်သင်တပည့်မှ တက်လာသည့် အပြင်စည်းတပည့်များက အနိမ့်ဆုံးအဆင့် ဖြစ်သည်။

"မင်း..."

ယွမ်ချီလန်၏ မျက်နှာမှာ ဒေါသတကြီး နီမြန်းလာပြီး ချက်ချင်းပြန်ပြီး ငြင်းခုံလိုက်ချင်သော်လည်း လော့ချန်က လက်ဖြင့် တားလိုက်သည်။ ရှေ့သို့ တစ်လှမ်းတိုးလိုက်ပြီး လော့ချန်က ဂိုမင်ရှေ့သို့ ရောက်လာကာ အေးဆေးစွာ ပြောသည်။

"တကယ်ပြောရရင် ငါ အရင်က မင်းကို အနည်းငယ် မျက်နှာသာပေးရမလားလို့ တွေးနေသေးတယ်... အခုတော့ မလိုအပ်တော့ဘူးလို့ ထင်တယ်..."

"ငါ့ကို မျက်နှာသာပေးမယ်ဟုတ်လား... အမှိုက်တစ်ယောက်က တကယ်ကို ကြီးကျယ်တဲ့စကားတွေ ပြောနိုင်တာပဲ..."

ဂိုမင်က အေးစက်စွာ ပြုံးလျက် သစ်သားသေတ္တာလေးတစ်လုံးကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

"ဒီထဲမှာ ချီစွမ်းအင်ဆေးလုံး နှစ်ထောင်ပါတယ်... မင်းရဲ့ဟာကရော..."

လော့ချန်က စကားများများစားစား မပြောတော့ဘဲ ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားသည့် အထုပ်တစ်ထုပ်ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ အထုပ်ကို ဖွင့်လိုက်သည့်အခါ ချီစွမ်းအင်လှိုင်းများ ပြင်းပြစွာ ထွက်ပေါ်လာပြီး အနီးအနားရှိလူများ၏ မျက်လုံးများကို ပြူးကျယ်သွားစေသည်။

"အိုး... ဒီကောင်လေး တကယ်ကို ချမ်းသာလွန်းတာပဲ... တစ်ယောက်တည်းနဲ့ ချီစွမ်းအင်ဆေးလုံး နှစ်ထောင်ထုတ်နိုင်တယ်ဆိုတော့..."

"ချမ်းသာတာက ဘာအသုံးကျမှာလဲ... သူများအတွက် ပိုက်ဆံလုပ်ပေးပြီး အင်္ကျီချုပ်ပေးရမှာပဲ... အမှိုက်တစ်ယောက်က ဂိုမင်ရဲ့ သိုင်းကွက်နှုန်းမြန်မှုကို ယှဉ်ပြိုင်ရဲတယ်ဆိုတာ သေဖို့လုပ်နေတာပဲမဟုတ်လား..."

"ဟုတ်တယ်... ချီစွမ်းအင်ဆေးလုံး နှစ်ထောင်ဆိုတော့... ဒီတစ်ခါဆို သူ ဒေါသထွက်ပြီး သွေးအန်မယ်ထင်တယ်..."

အနီးအနားရှိ အပြင်စည်းတပည့်များက တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး ပြောဆိုဆွေးနွေးနေကြသည်။

လူအုပ်ကြီးထဲတွင် ဓားရှည်တစ်လက်ကို ခါးတွင်သိုင်းထားသည့် ရှူးကွမ်ချီလည်း ရှိနေသည်။

"ရှူးကွမ်ချီ မင်း ဒီကောင်နဲ့ တစ်ကွက်နှစ်ကွက်ဆုံးဖြတ်မယ်လို့ ပြောထားတာမဟုတ်ဘူးလား..."

ထို့နောက် ဘေးတွင်ရှိသော အစိမ်းရောင်ဝတ်ရုံဝတ်ထားသည့် အပြင်စည်းတပည့်တစ်ဦးက မေးလိုက်သည်။

ရှူးကွမ်ချီက လော့ချန်ကို စူးစိုက်ကြည့်ရင်း အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။

"မလောနဲ့... အရင်ကြည့်ကြည့်လိုက်ဦး..."

ရှူးကွမ်ချီက ကျင်းမင်အား လော့ချန်ကို ဖျက်ဆီးပစ်ရန် ကတိပေးထားသည်။

သို့ရာတွင် လော့ချန်က မကြာသေးမီက အချိန်အများစုကို အာရုံစူးစိုက်ကျင့်စဉ်လေ့ကျင့်ရင်း ပိတ်ဆို့နေခဲ့သဖြင့် အခွင့်အရေး မရခဲ့ပေ။

လော့ချန်က ဂိုမင်နှင့် သိုင်းကွက်နှုန်းမြန်မှု ယှဉ်ပြိုင်မည်ဟု ကြားသိရသည့်အခါ ရှူးကွမ်ချီက ချက်ချင်း ရောက်လာခဲ့သည်။

ရှူးကွမ်ချီအတွက် လော့ချန်ကို ဖျက်ဆီးရန်မှာ လက်ဖျားလှုပ်သလောက်သာ လွယ်ကူသည်။ သို့သော် အရင်ဆုံး လော့ချန်အား လူအများရှေ့တွင် အရှက်ကွဲအောင် လုပ်ပြရန်မှာ မဆိုးလှပေ။

လော့ချန်က အထုပ်ကို ပြန်ထုပ်ပြီး ယွမ်ချီလန်ထံ လှမ်းပေးလိုက်ကာ ဂိုမင်ကိုကြည့်ပြီး ပြောသည်။

"ပြော... ဘယ်လိုယှဉ်မလဲ..."

ဂိုမင်က အထုပ်ပေါ်မှ အကြည့်ကို ဖယ်လိုက်ပြီး မျက်လုံးထဲတွင် အံ့ဩမှု အနည်းငယ် ပေါ်လွင်လာသည်။

"မင်းက ယှဉ်ပြိုင်မယ့်ပုံစံကို ငါ့က ဆုံးဖြတ်ရမှာလား..."

လော့ချန်က အေးစက်စွာ ပြုံးလျက် အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် ပြောသည်။

"ဟုတ်တယ်... မင်းကိုယ်တိုင် ယှဉ်ပြိုင်မယ့်အကြောင်းအရာကို ဆုံးဖြတ်လိုက်... မင်းရှုံးသွားရင် အကြွေးမဆပ်ဘူးလို့ ပြောမနေနဲ့..."

ထိုစကားကို ကြားသည့်အခါ ဂိုမင်၏ မျက်နှာမှာ စိမ်းဖန့်ဖန့် ဖြစ်သွားသည်။ အမှိုက်တစ်ယောက်က သူ့ကို တစ်ကြိမ်ပြီးတစ်ကြိမ် မထီမဲ့မြင်ပြုရဲသည်။

"မာနကြီးလွန်းတယ်..."

"ဂိုမင် အမြန်ယှဉ်ပြိုင်လိုက်... သူ့ကို လူအများရှေ့မှာ မျက်နှာမဖော်ရဲအောင် လုပ်ပြလိုက်..."

"ငါ ကြည့်ချင်တယ်... ပြိုင်ပွဲရှုံးသွားရင် သူ ဘယ်လိုမျက်နှာနဲ့ အပြင်စည်းတပည့်အဖြစ် ဆက်နေရဲမလဲဆိုတာ..."

ထို့နောက် ဘေးတွင်ရှိသည့် အခြားအပြင်စည်းတပည့်များလည်း ဒေါသတကြီး ဖြစ်လာကြပြီး လော့ချန်ကို စူးစူးစိုက်စိုက်ကြည့်ရင်း ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်ကြသည်။

ဂိုမင်၏ မျက်နှာအမူအရာကလည်း လုံးဝ အေးခဲသွားသည်။

"ကောင်လေး မင်းကတော့ တကယ်ရဲတင်းတာပဲ... ဒါပေမဲ့ မကြာခင် မင်း မရယ်နိုင်တော့ဘူးမှတ်..."

"ငါတို့ နှုန်းမြန်မှုကို ယှဉ်ကြမယ်... မင်းက သလင်းပြာတောင်မှာ နေတာမဟုတ်လား... ဒီကနေ စတင်ပြီး သလင်းပြာတောင်ရဲ့ နယ်နိမိတ်ကျောက်တိုင်ကို အဆုံးသတ်အမှတ်အသားအဖြစ် ထားမယ်... ကျောက်တိုင်ပေါ်မှာ ကိုယ့်လက်ရာကို ထားခဲ့ရမယ်... ဒီကို အရင်ပြန်ရောက်တဲ့သူက အနိုင်ရမယ်... ဘယ်လိုလဲ..."

ထိုစကားကို ကြားသည့်အခါ ယွမ်ချီလန်က မထိန်းနိုင်ဘဲ ဝင်ပြောသည်။

"ဒါက မတရားဘူး... မင်းက လူသာမန်ဘဝဖြတ်ကျော်အဆင့်ခြောက်ရှိတဲ့သူ... လော့ချန်ကတော့ အဆင့်ငါးပဲရှိသေးတယ်... နှုန်းမြန်မှုယှဉ်ရင် မင်းက မူလကတည်းက အားသာချက်ရှိတယ်..."

ဂိုမင်က မထီမဲ့မြင်ပြုသည့် အမူအရာဖြင့် ပြောသည်။

"ထုံရွှမ်တတိယနယ်ပယ်ကို မတက်လှမ်းခင်မှာ ချီစွမ်းအင်ကို မသုံးနိုင်ဘူး... ဒါဆို မြူခိုးရိပ်ခြေလှမ်းရဲ့ အဆင့်မြင့်မားမှုကို ဘယ်လိုအကဲဖြတ်မှာလဲ... ဒီလိုမယှဉ်ရင် ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အဆင့်အမြင့်အနိမ့်ကို ခွဲခြားနိုင်မှာလဲ... ပြီးတော့ ယှဉ်ပြိုင်မယ့်အကြောင်းအရာကို ငါ့ကို ဆုံးဖြတ်ခိုင်းတာက သူကိုယ်တိုင်ပဲမဟုတ်လား..."

"ဒါဆို မင်း ကတိပေးပြီး ပြန်ဖျက်မလို့လား..."

ဂိုမင်က လော့ချန်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

"မင်းပြောတဲ့အတိုင်း ယှဉ်မယ်..."

လော့ချန်က ဘာမှ ဂရုမစိုက်သလို ပြောလိုက်သည်။ သူ့အတွက်ကတော့ ဘယ်လိုယှဉ်ယှဉ် ဘာမှထူးခြားမှု မရှိပေ။

"လော့ချန်..."

ယွမ်ချီလန်က စိတ်ပူပင်သည့် အမူအရာဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။ လော့ချန် ရှုံးသွားပါက ဤလူများက သူ့ကို မည်သို့မည်ပုံ အနိုင်ကျင့် နှိပ်စက်မည်ကို မသိနိုင်ပေ။

လော့ချန်က အေးဆေးစွာ ပြုံးလျက် ပြောသည်။

"စိတ်ချ... ငါ့မှာ ကိုယ်ပိုင်သဘောထားရှိတယ်..."

လော့ချန်က သဘောတူလိုက်သည်ကို မြင်သည့်အခါ ဂိုမင်နှင့် အခြားအပြင်စည်းတပည့်များက တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး အကြည့်ချင်းဖလှယ်ပြီး ပြုံးလိုက်ကြသည်။

ယွမ်ချီလန် ပြောသည့်အတိုင်း လူသာမန်ဘဝဖြတ်ကျော်အဆင့်ခြောက်ရှိသည့် ဂိုမင်က နှုန်းမြန်မှုတွင် မူလကတည်းက အားသာချက် ရှိသည်။ ထို့အပြင် စတင်အဆင့်နီးကပ်နေသည့် မြူခိုးရိပ်ခြေလှမ်းကို ထည့်တွက်လိုက်ပါက ဤပြိုင်ပွဲတွင် ရှုံးရန်မှာ ခက်ခဲလှသည်။

"ဟိတ်... ဒါဆို စလိုက်ရအောင်..."

ဂိုမင်က နှုတ်ခမ်းကို လျှာဖြင့် တစ်ချက်သပ်လိုက်ပြီး စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောလိုက်သည်။

လော့ချန်က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ..."

ထိုအခါတွင်...

"ရှူး... ရှူး..."

သူတို့နှစ်ဦးက တစ်ပြိုင်နက်တည်း သလင်းပြာတောင်သို့ ဦးတည်ပြီး လျင်မြန်စွာ ပြေးထွက်သွားကြသည်။ ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် လူအုပ်ကြီး၏ အကြည့်များထဲတွင် ပျောက်ကွယ်သွားကြသည်။