လက်သီးတစ်ချက်နှင့် အပျော်ကစားမည်

ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ သုံးချက်အတွင်း လော့ချန်ကို အလဲထိုးမည်ဟူသော ကြွေးကြော်သံအပေါ် ပရိသတ်က ထူးထူးခြားခြား မထင်မှတ်ကြပေ။ သူတို့နှစ်ဦး၏ အရည်အချင်းကွာဟမှုက ထင်ရှားလှသည် မဟုတ်လား။

လော့ချန်က ဆပ်ဖြူရောင်ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားရင်း လေညှင်းထဲ လွင့်လူးနေသော ဝတ်ရုံစည်းများနှင့်အတူ ချင်ယွမ်ဖုန်းကို တည်ငြိမ်စွာ စိုက်ကြည့်နေသည်။

“ပထမချက်...”

ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် ဒေါသတစ်စ ဖြတ်သန်းသွားပြီး ခြေလှမ်းတစ်ချက်နှင့် လျှပ်စီးတစ်ခုပမာ လော့ချန်ဆီသို့ အရှိန်ဖြင့် ပြေးဝင်လာသည်။

“ခရမ်းရောင်တိမ်လက်ဖဝါး...”

ချင်ယွမ်ဖုန်းက လက်ချင်းထိသည်နှင့် အထွတ်အထိပ်စွမ်းအားကို ထုတ်သုံးလိုက်သည်။ မျက်ဝန်းထဲတွင် ခရမ်းရောင် အလင်းတန်းတစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားပြီး လက်ဖဝါးနှစ်ဖက်က မသေချာမရေရာသော အရိပ်တစ်ခုအလား ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ ထိုလက်ဖဝါးတစ်ဖြတ်က လေထဲသို့ ပျောက်ကွယ်သွားသည့်နှယ် ပေါ့ပါးလှသည်။

"ဘုန်း..."

ပြင်းထန်လှသော လက်ဖဝါးအရှိန်က လော့ချန်၏ တစ်ကိုယ်လုံးကို လွှမ်းမိုးလိုက်ပြီး ရှောင်တိမ်းရန် မဖြစ်နိုင်တော့ဘဲ မျက်နှာချင်းဆိုင်ရင်ဆိုင်ပြီး ခံယူရမည့်လမ်းတစ်ခုသာ ကျန်ရစ်သည်။

စင်အောက်မှ ရှူးကွမ်ချီ၏ မျက်ဝန်းများ တလက်လက် တောက်ပလာသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းက ကြယ်လေးပွင့်သိုင်းပညာဖြစ်သော ခရမ်းရောင်တိမ်လက်ဖဝါးကို သေးငယ်သောအောင်မြင်မှုအဆင့်ထိ ကျင့်ကြံပြီး ဖြစ်သည်။ ဤသို့ဆိုလျှင် တစ်ချက်တည်းနှင့် အနိုင်အရှုံးကို ခွဲခြားနိုင်ဖွယ် ရှိ၏။

"ရှူး..."

မျက်စိတစ်မှိတ်အချိန်တွင် လူရိပ်တစ်ခုက သိုင်းပြိုင်ကွင်းထဲသို့ အလျင်စလို ဝင်ရောက်လာသည်။ ၎င်းသည် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ဦးရီးဖြစ်သူ ချင်တို့ယွမ်ပင် ဖြစ်သည်။

“ခဏရပ်လိုက်...”

ချင်တို့ယွမ်က ဝင်ရောက်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုက်နက် စိုးရိမ်တကြီး အော်ဟစ်ကာ ဤတိုက်ပွဲကို တားဆီးလိုက်သည်။

လော့ချန်နှင့် ရှူးကွမ်ချီ သေခြင်းရှင်ခြင်း ရင်ဆိုင်တိုက်ခိုက်မှုကို ကြားသိရသဖြင့် ချင်တို့ယွမ်က ပျော်ရွှင်စွာ လာကြည့်ရန် ရည်ရွယ်ခဲ့သည်။ သို့သော် လမ်းတစ်ဝက်တွင် ရင်ဆိုင်သူမှာ ချင်ယွမ်ဖုန်းသို့ ပြောင်းလဲသွားသည်ဟု ကြားသိရပြီး စိတ်ထဲတွင် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားသည်။

သူထိုသို့ ဖြစ်ရခြင်းမှာ အကြောင်းမထူးပေ။

ချီယွမ်စမ်းသပ်ပွဲတွင် ချင်တို့ယွမ်က ဖိုင်ရွှမ်နှင့် ချောင်ချင်းတို့ကို လော့ချန်ကို လုပ်ကြံရန် စီစဉ်ပေးခဲ့သည်။ သို့သော် ဖိုင်ရွှမ်နှင့် ချောင်ချင်းတို့ နှစ်ဦးစလုံး သေဆုံးသွားပြီး လော့ချန်ကမူ ချီယွမ်စမ်းသပ်ပွဲတွင် ပထမနေရာကို ရရှိခဲ့သည်။

ထို့နောက် ချင်တို့ယွမ်က စေ့စပ်စွာ စုံစမ်းခဲ့ရာ ဖိုင်ရွှမ်နှင့် ချောင်ချင်းတို့က တစ်ဦးတည်းဖြစ်သူ တစ်ဦးထံမှ တစ်ချိန်တည်းတွင် အသတ်ခံခဲ့ရသည်ကို သိရှိခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ဆိုလိုသည်မှာ သူတို့နှစ်ဦး ပူးပေါင်းတိုက်ခိုက်ထားလျှင်ပင် ထိုသူ၏လက်အောက်တွင် ရင်ဆိုင်နိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

ထိုသူက သုံးရာသုံးဆယ့်ကိုးထဲမှ လော့ချန်ပင်ဖြစ်ဖွယ် ရှိသည်။

ဤသို့ဆိုလျှင် ချင်ယွမ်ဖုန်းက လော့ချန်၏ပြိုင်ဘက် မဖြစ်နိုင်သဖြင့် ချင်တို့ယွမ်က ဤတိုက်ပွဲကို တားဆီးရန် ကြိုးစားခဲ့သည်။ သို့သော် သူက နောက်ကျသွားခဲ့သည်။

ချင်တို့ယွမ်က သိုင်းပြိုင်ကွင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသည့်အချိန်နှင့် တစ်ပြိုက်နက် လော့ချန်က လက်ချင်းထိလိုက်သည်။

ချီစွမ်းအင်ကို မလည်ပတ်ခဲ့သလို သိုင်းပညာကိုလည်း မသုံးခဲ့ပေ။ လော့ချန်က ရိုးရှင်းစွာ ရှေ့သို့ ခြေလှမ်းတစ်ချက်လှမ်းပြီး လက်သီးတစ်ချက်ကို တိုက်ရိုက် ထိုးသွင်းလိုက်သည်။

"ဟုန်း..."

"ဘုန်း..."

လက်သီးတစ်ချက်ဖြင့် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ လက်ဖဝါးအရှိန်က လုံးဝပြိုကွဲသွားပြီး လက်နှစ်ဖက်၏ အရိုးများ အကုန်အစင် ကျိုးပဲ့ကာ ပါးစပ်မှ သွေးတစ်လုံးလုံး ပန်းထွက်လာသည်။

ထို့ပြင် လော့ချန်က ခြေလှမ်းတစ်ချက် လှည့်လိုက်ပြီး စွမ်းအင်ကို စုစည်းကာ ခြေထောက်တစ်ချောင်းဖြင့် ထိုးကန်လိုက်သည်။

“ရပ်လိုက်...”

ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်သံက မိုးကြိုးပစ်သံပမာ သိုင်းပြိုင်ကွင်းတစ်ခုလုံးကို လှုပ်ခတ်သွားစေသည်။

လော့ချန်က နားထဲမဝင်သလိုပြုကာ ခြေထောက်တစ်ချောင်းဖြင့် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ဝမ်းဗိုက်ကို ပြင်းထန်စွာ ထိုးကန်လိုက်သည်။

“ဘုန်း...”

"အား..."

ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်က သေဆုံးသွားသော ပုစွန်တစ်ကောင်လို ကွေးညွှတ်သွားပြီး သွေးများက ရေပန်းတစ်ခုသဖွယ် ပန်းထွက်လာသည်။ ထိုသွေးများထဲတွင် အဆုတ်အပိုင်းအစများ ရောယှက်နေပြီး သူ၏တစ်ကိုယ်လုံးက ကြယ်ကြွေတစ်လုံးပမာ နောက်သို့ လွင့်ထွက်သွားကာ ပရိသတ်စင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားသည်။

"ရှူး..."

လူရိပ်တစ်ခုက လျှပ်တစ်ပြက် ဖြတ်ပြေးလာပြီး ချင်ယွမ်ဖုန်းကို လှမ်းဖမ်းလိုက်သည်။

သိုင်းပြိုင်ကွင်းတစ်ခုလုံးက တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်သွားပြီး လူတိုင်းက မယုံကြည်နိုင်စွာ လော့ချန်ကို စိုက်ကြည့်နေကြသည်။

လက်သီးတစ်ချက်... တစ်ချက်တည်းနှင့်ပင်...

ကြယ်ခုနှစ်ပွင့်သိုင်းဝိညာဉ်နိုးကြားသူ ချင်ယွမ်ဖုန်းကို လွင့်ထွက်သွားအောင် ထိုးနှက်လိုက်သည်။ တစ်ဖက်က ခုခံရန်ပင် အခွင့်အရေး မရှိခဲ့ပေ။

“ဒီလောက်ဆို တော်တော်အင်အားကြီးတာပဲ... အခုတင် ထိုးလိုက်တဲ့ လက်သီးက သိုင်းပညာမသုံးဘဲ ခန္ဓာကိုယ်ရဲ့ စွမ်းအားတစ်ခုတည်းနဲ့တင် ချင်ယွမ်ဖုန်းကို လုံးဝအလဲထိုးလိုက်တာ...”

“သူက ချီယွမ်စမ်းသပ်ပွဲမှာ ပထမနေရာရတာ မဆန်းပါဘူး... သူ့ရဲ့သိုင်းဝိညာဉ်က အသုံးမကျတဲ့အထဲမှာ အဆိုးဆုံးဖြစ်နေပေမယ့် ခန္ဓာကိုယ်ရဲ့ စွမ်းအားကတော့ ထူးခြားတဲ့အရည်အချင်းနဲ့ အဆင့်တူသူတွေထက် အဆပေါင်းများစွာ သာလွန်နေတာ...”

လူတိုင်းက အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေပြီး စိတ်ထဲတွင် လှိုင်းလုံးကြီးများ ထိန်းမရအောင် ရိုက်ခတ်နေသည်။

တိုက်ပွဲမဖြစ်မီက မည်သူမျှ လော့ချန် အနိုင်ရလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ကြပေ။ သို့သော် လက်သီးတစ်ချက်တည်းနှင့် အနိုင်အရှုံးကို ခွဲခြားလိုက်ပြီး လုံးဝအလဲထိုးနိုင်သည့် အားသာချက်ကိုပင် ပြသလိုက်သည်။

“ကောင်စုတ်လေး... မင်းက ဒီလောက်ရက်စက်ရဲတယ်ပေါ့...”

ရုတ်တရက် မိုးကြိုးသံတစ်ခုလို အော်ဟစ်သံတစ်ခုက ကွင်းပြင်တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းမိုးလိုက်သည်။

ချင်တို့ယွမ်က ချင်ယွမ်ဖုန်းကို ထိန်းဖမ်းထားရင်း မျက်ဝန်းများနီရဲလာပြီး နဖူးပေါ်တွင် သွေးကြောများ ထင်းထင်းပေါ်လာသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ဒဏ်ရာများက အလွန်အမင်း ဆိုးရွားလှသည်။ တစ်ကိုယ်လုံးရှိ အရိုးများက ခုနှစ်ဆယ်ရာခိုင်နှုန်း၊ ရှစ်ဆယ်ရာခိုင်နှုန်းလောက် ကျိုးပဲ့သွားပြီး အထူးသဖြင့် လော့ချန်၏ နောက်ဆုံးခြေကန်ချက်က ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ဒျန်တန်ကိုပင် ပြိုကွဲသွားစေသည်။ သက်သာပျောက်ကင်းလျှင်ပင် အသုံးမကျသူတစ်ဦးဖြစ်သွားပြီး သိုင်းလမ်းကြောင်းကို ဆက်လက်ကျင့်ကြံရန် မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။

ထူးချွန်သူတစ်ဦးအတွက် ဤဒဏ်ရာက သတ်ဖြတ်ခံရခြင်းထက်ပင် ပိုမိုဆိုးရွားလှသည်။

"ဟုန်း..."

ထို့နောက် စကားပြောနေရင်း ချင်တို့ယွမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ပြင်းထန်လှသော ဖိအားစွမ်းအင်တစ်ခုက ကောင်းကင်ယံသို့ ထိုးတက်သွားပြီး လော့ချန်ဆီသို့ ဖိစီးတိုက်ခိုက်လာသည်။ ထိုအရှိန်ကြောင့် ခိုင်မာလှသော သိုင်းပြိုင်စင်ပင် အက်ကွဲသွားသည်။

ထိုအချိန်နှင့် တစ်ပြိုက်နက်မှာပင် ပရိသတ်စင်ဘေးတစ်ဖက်မှ အစွမ်းထက်သော စွမ်းအင်တစ်ခုလည်း ထိုးတက်လာသည်။

"ဖန်း..."

မမြင်နိုင်သော အရှိန်စွမ်းအားနှစ်ခုက ရင်ဆိုင်ထိခတ်လိုက်ရာ လေထုထဲတွင် ပြင်းထန်စွာ လှုပ်ခတ်သွားပြီး ရေလှိုင်းများနှယ် အရပ်လေးမျက်နှာသို့ ပျံ့နှံ့သွားသည်။

ချင်တို့ယွမ်က မျက်လုံးများဖြင့် စင်ဘေးတစ်ဖက်သို့ စူးစိုက်ကြည့်ရင်း အသံကျယ်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

“ချန်ရွှမ်... မင်းက ငါ့ကို တားဆီးမလို့လား...”

လက်ချင်းထိသူမှာ အကြီးအကဲချန်ရွှမ်ပင်ဖြစ်ပြီး သူက တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

“ချင်တို့ယွမ်... ငါက မင်းကို သတိပေးချင်ရုံပဲ... ဒီတိုက်ပွဲက သူတို့နှစ်ယောက်ရဲ့ ဆန္ဒအလျောက်ဖြစ်တာမို့ အကျိုးဆက်အားလုံးကို သူတို့ကိုယ်တိုင် ခံယူရမှာပဲ...”

“မင်း...”

ချင်တို့ယွမ်က ချန်ရွှမ်ကို စူးစိုက်ကြည့်ရင်း မျက်ဝန်းထဲတွင် ရက်စက်သော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်ထွက်လာသည်။

ဂိုဏ်းဝင်စစ်ဆေးမှုအချိန်ကလည်း ချန်ရွှမ်ကပင် တားဆီးခဲ့သဖြင့် လော့ချန်ကို ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်းမှ နှင်ထုတ်နိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။ ထို့ကြောင့်ပင် ဤသို့သော အဖြစ်အပျက်များ ဖြစ်ပေါ်လာရသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းက ကြယ်ခုနှစ်ပွင့်သိုင်းဝိညာဉ်ကို နိုးကြားထားသူဖြစ်ပြီး မိသားစုက အလေးထားမျှော်လင့်ထားသူ ဖြစ်သည်။ ချင်တို့ယွမ်အား အထူးဂရုစိုက်ရန် မှာကြားထားခဲ့သော်လည်း ဂိုဏ်းထဲဝင်ရောက်လာပြီး ရက်ပိုင်းမပြည့်ခင်မှာပင် အသုံးမကျသူတစ်ဦး ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ ဤသို့ဆိုလျှင် သူ၏ ဂုဏ်သိက္ခာက မည်သို့မည်ပုံ ထိန်းသိမ်းနိုင်တော့မည်နည်း။

ထိုအတွေးကို စဉ်းစားမိရင်း ချင်တို့ယွမ်က ဆင်ခြင်တုံတရားများ ဆုံးရှုံးလုနီးပါး ဖြစ်သွားပြီး ခန္ဓာကိုယ်မှ ချီစွမ်းအင်များ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

ချန်ရွှမ်က အေးဆေးစွာ ထပ်ပြောလိုက်သည်။

“ချင်တို့ယွမ်... မင်းအမြန်ဆုံး သူ့ကို ခေါ်သွားပြီး ဒဏ်ရာကုသလိုက်... နောက်ကျရင် မမီတော့ဘူး... ပြီးတော့ ငါ သတိပေးချင်တာက ယွမ်မန်လီ ပြောခဲ့တဲ့စကားကို မမေ့ပါနဲ့...”

ဤစကားကို ကြားလိုက်ရသည်နှင့် ချင်တို့ယွမ်၏ မျက်နှာအရောင် ရုတ်ချည်း ပြောင်းလဲသွားသည်။

ယွမ်မန်လီသည် အကြီးက အငယ်ကို အနိုင်ကျင့်ရန် ခွင့်မပြုဟု ပြောခဲ့ဖူးပြီး သူမ၏ စကားက အမြဲတမ်း တစ်ခွန်းဆို တစ်ခွန်း မှန်သည်ဟူ၍သာ ဖြစ်သည်။

ချင်တို့ယွမ်က ရှင်းလင်းစွာ သိရှိထားသည်မှာ ယခုအချိန်တွင် လော့ချန်ကို လက်ချင်းထိလိုက်လျှင် ယွမ်မန်လီက လုံးဝလက်ပိုက်ကြည့်နေမည် မဟုတ်သည်ကို သူက သိနေ၏။ စစ်မှန်သော တပည့်တစ်ဦးက သူကဲ့သို့ ဂိုဏ်းအပြင်စည်းအကြီးအကဲတစ်ဦး၏ ပြိုင်ဘက်မဟုတ်ပေ။

"ဟမ်း..."

သွားများကို တင်းတင်းကြိတ်လိုက်ပြီး ချင်တို့ယွမ်သည် လော့ချန်ကို အေးစက်စွာ တစ်ချက်ကြည့်ကာ မျက်နှာက သံမဏိရောင်ပြောင်းလဲသွားပြီး ချင်ယွမ်ဖုန်းကို ခေါ်ဆောင်ကာ အလျင်စလို ထွက်ခွာသွားသည်။

"ဟူး..."

ချင်တို့ယွမ် ထွက်ခွာသွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်နှင့် လော့ချန်က သက်ပြင်းတစ်ချက်ချလိုက်ပြီး ချန်ရွှမ်ကို ကျေးဇူးတင်စွာ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။

ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်းထဲသို့ ဝင်ရောက်လာပြီးနောက် ချန်ရွှမ်သည် သူ့အား မျှတစွာ ဆက်ဆံပေးနိုင်သူ အနည်းငယ်ထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်သည်။

လော့ချန်က အကြည့်ကို လှည့်လိုက်ပြီး စင်အောက်ရှိ ရှူးကွမ်ချီကိုကြည့်ကာ အသံကျယ်စွာ အော်လိုက်သည်။

“ရှူးကွမ်ချီ... အသေခံဖို့ အမြန်တက်လာစမ်း...”

"ရှူး..."

လူတိုင်း၏ အကြည့်များက တစ်ပြိုက်နက်တည်း ရှူးကွမ်ချီဆီသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

ရှူးကွမ်ချီ၏ မျက်နှာက ရုတ်ချည်းမည်းမှောင်သွားသည်။ သူ၏စိတ်ထဲတွင် အလွန်အမင်း မကျေနပ်မှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။ ချင်ယွမ်ဖုန်း တစ်ဦးတည်းနှင့် လော့ချန်ကို သတ်ဖြတ်နိုင်လိမ့်မည်ဟု ထင်ထားခဲ့သော်လည်း ထိုသူက ဤမျှ အလွယ်တကူ အလဲထိုးခံရလိမ့်မည်ဟု မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။ ယခုအခါ လော့ချန်၏ အရှိန်အဟုန်က ပိုမိုထကြွလာသည်။ ထို့နောက် ဘေးတွင် အပြာရောင်ဝတ်ရုံဝတ်ထားသူ ယန်ချီက လော့ချန်ကို စူးစိုက်ကြည့်ရင်း အေးဆေးစွာ ပြုံး၍ပြောလိုက်၏။

“ရှူးကွမ်ချီ... ဒီကောင်က တော်တော်ရိုင်းစိုင်းတာပဲ... သူ့ရဲ့ အင်အားကလည်း မရိုးသားဘူး... မင်းမှာ အနိုင်ယူဖို့ ယုံကြည်မှုရှိသေးရဲ့လား...”

ရှူးကွမ်ချီက မထီမဲ့မြင်ပြုကာ ပြန်ပြောသည်။

“သူက တစ်ဆင့်တည်းသူတွေထဲမှာ ခန္ဓာကိုယ်အင်အားက နည်းနည်းသာလွန်နေတာပဲ... ငါသတ်ဖို့ဆိုရင် လက်ခုပ်ထဲက ရေလိုပဲ လွယ်လွယ်လေးပါ...”

လူသာမန်ဘဝဖြတ်ကျော်အဆင့်ငါးတွင် ကျားငါးကောင်စွမ်းအား ဆိုသည်မှာ ပေါင်နှစ်သောင်းငါးထောင်သာ ရှိသည်။ လူသာမန်ဘဝဖြတ်ကျော်အဆင့်ခြောက်တွင်မူ အသက်စွမ်းအင်ပြည့်ဝပြီး ချီစွမ်းအင်က မီးလျှံပမာ တောက်လောင်ကာ ဆင်ကြီးသုံးကောင်စွမ်းအား ဆိုသည်မှာ ပေါင်ခုနှစ်သောင်းငါးထောင်အထိ ရှိသည်။

ရှူးကွမ်ချီက လူသာမန်ဘဝဖြတ်ကျော်အဆင့်ခြောက်ကို ကျော်ဖြတ်ပြီးကတည်းက အချိန်အတော်ကြာခဲ့ပြီဖြစ်ပြီး ကျင်းမင်ပေးထားသော အလင်းသန့်စင်ဆေးလုံးကိုပါ သုံးစွဲထားသဖြင့် သူ၏အင်အားက ပေါင်ရှစ်သောင်းနီးပါးအထိ ရှိလာသည်။ ထို့ကြောင့် လော့ချန်ကို မျက်စိထဲထည့်ရန် မလိုအပ်ဟု ထင်မြင်ထားသည်။

ယန်ချီက ခေါင်းညိတ်ပြီး ပြောသည်။

“သတိထား... သူ့ကို အလွယ်တကူသေမသွားစေနဲ့။ ဒီအလုပ်ကို လှပစွာ လုပ်ဆောင်နိုင်ရင် ဆရာကြီးကျင်းမင်ကဝမ်းသာပြီး မင်းကို မင်းသားတန်းထဲထည့်ပေးဖို့ အလားအလာရှိတယ်...”

ဤစကားကို ကြားလိုက်ရသည်နှင့် ရှူးကွမ်ချီ၏ မျက်ဝန်းများ ထိန်လင်းလာသည်။

မင်းသားတန်းက ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်းအတွင်း တပည့်များထဲမှ အကြီးမားဆုံး အင်အားစုတစ်ခုဖြစ်ပြီး ၎င်းအတွင်း၌ စစ်မှန်သောတပည့်များပင် တစ်ဦးထက်ပို၍ ရှိနေသည်။ မင်းသားတန်းထဲသို့ ဝင်ရောက်နိုင်လျှင် အဆင့်အတန်းနှင့် အနေအထားက လုံးဝပြောင်းလဲသွားမည် ဖြစ်သည်။

သို့သော် မည်သူမဆို မင်းသားတန်းထဲသို့ ဝင်ရောက်ခွင့် မရပေ။ ထူးချွန်သော အရည်အချင်းရှိသူ သို့မဟုတ် ထင်ရှားသော မိသားစုမှ တပည့်များသာ အခွင့်အရေး ရှိသည်။

ရှူးကွမ်ချီ၏ အဆင့်အတန်းနှင့် အရည်အချင်းဖြင့်ဆိုလျှင် ထိုအခွင့်အရေးကို ရရန် လုံးဝ မလုံလောက်ပေ။ ဤသည်မှာ သူ့အတွက် ကောင်းကင်ယံမှ ပေးအပ်လာသော အခွင့်အရေးတစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။

“ဆရာကြီးယန်ချီ စိတ်ချပါ... ငါ သူနဲ့ သေချာကစားပေးမယ်...”

ရှူးကွမ်ချီက ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာဖြစ်နေပြီး မျက်ဝန်းထဲတွင် ရက်စက်သော အရိပ်တစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားသည်။

သူက လော့ချန်ကို တိုက်ရိုက်သတ်ဖြတ်ရန် မရည်ရွယ်ထားခဲ့ပေ။ ထိုသို့လုပ်လျှင် အလွန်အမင်း ပျင်းရိဖွယ်ဖြစ်သွားမည် ဖြစ်သည်။

"ရှူး..."

လူအုပ်ကြီးကို ဖြတ်ကျော်ပြီး ရှူးကွမ်ချီက တစ်ချက်ခုန်တက်ကာ သိုင်းပြိုင်စင်ပေါ်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။