အနိုင်ရသူက ဘုရင်ဖြစ်သည်

“ဟယ်... ရှာချီ တိုက်ပွဲအတွင်း အဆင့်တက်လှမ်းသွားပြီ...”

ထို့နောက် စွမ်းအားအငွေ့အသက် ပြင်းထန်စွာ မြင့်တက်လာသော ရှာချီကို တွေ့မြင်လိုက်ရသည့်အခါ နေရာတွင်ရှိသော ဂိုဏ်းအကြီးအကဲများနှင့် ပြင်ပစည်းတပည့်အချို့တို့က အကုန်လုံး အံ့အားသင့်သွားကြသည်။

ဤအချိန်မျိုးတွင် ရှာချီက အဆင့်တက်လှမ်းမည်ဟု မည်သူမျှ ထင်မထားခဲ့ကြပေ။

ဓားစွမ်းရည်အဆင့်က ဓားနှလုံးအဆင့်နှင့် နီးကပ်လာရုံသာမက ဖိအားနှင့် ဒေါသအမျက်ထွက်မှုအောက်တွင် သူ၏စွမ်းအားအဆင့်ပင် တက်လှမ်းသွားပြီး ခန္ဓာကိုယ်မှ ပြည့်စုံမှုအလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထိုအရာက မတော်တဆ မဖြစ်နိုင်ပေ။ ဤတိုက်ပွဲပြီးသည့်နောက်တွင် ရှာချီက မကြာမီအချိန်အတွင်း ထုံရွှမ်တတိယနယ်ပယ်သို့ အဆင့်တက်လှမ်းနိုင်မည် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ထိုမတိုင်မီ သူက လော့ချန်ကို အနိုင်ယူရမည် ဖြစ်၏။

“ဓားနှလုံးအဆင့်... စွမ်းအားအဆင့်လည်း တက်လှမ်းလာပြီ... ဒီဓားတစ်ချက်နဲ့ လော့ချန်ကို သေချာပေါက် သတ်ဖြတ်နိုင်မှာပဲ...”

ယန်ချီက စင်မြင့်ပေါ်ကို စူးစိုက်ကြည့်ရင်း မျက်လုံးများထဲတွင် ရက်စက်မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ထင်ဟပ်လာပြီး လော့ချန်၏ ခန္ဓာကိုယ်အစိတ်အပိုင်းများ လွင့်ထွက်သွားသည့် သွေးထွက်သံယိုမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသလိုပင်။

ကူးလင်ဖုန်နှင့် ယွမ်ကျီလန်တို့က မျက်ခုံးများကို မသိမသာ တွန့်လှုပ်လိုက်ကြသည်။

ယခုလေးတင် သူတို့က အနိုင်ရမည့် အလင်းရောင်ကို မြင်လိုက်ရသော်လည်း ရှာချီက ဤအချိန်မျိုးတွင် တိုက်ပွဲအတွင်း အဆင့်တက်လှမ်းသွားမည်ဟု မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။

ယခုအခါ လော့ချန်က ဤဓားတစ်ချက်ကို ရင်ဆိုင်နိုင်မည်လားဟု သူတို့ပင် မသေချာတော့ပေ။

“သေစမ်း...”

အရှိန်အဟုန်က အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိသွားသည့်အခါ ရှာချီက ဓားရှည်ကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် မြင့်မြင့်မားမား ကိုင်စွဲထားရင်း လော့ချန်ဆီသို့ ပြင်းထန်စွာ ခုတ်ထစ်လိုက်သည်။

ဓားသွားက လေထုကို ဖြတ်တောက်လိုက်ရာ ချွန်ထက်သော အသံတစ်ခုနှင့်အတူ လော့ချန်ကို ဖိအားပေးလာပြီး အရှိန်က မိုးကြိုးပစ်ချသံသဖွယ် ပြင်းထန်လှသည်။

“ပြီးသွားပြီ... လော့ချန် ပြီးသွားပြီ...”

ဤအခိုက်အတန့်တွင် လူအများစု၏ စိတ်ထဲတွင် တူညီသော အတွေးတစ်ခု လျှပ်တစ်ပြက် ဖြတ်သန်းသွားသည်။

ဤပြင်းထန်သော ဓားတစ်ချက်ကို ရင်ဆိုင်ရသည့်အခါ လော့ချန်၏ မျက်လုံးများထဲတွင် နောက်ဆုံးတွင် အနည်းငယ် တည်ကြည်သော အရိပ်အယောင် ပေါ်ထွက်လာပြီး ဘယ်ဖက်ခြေထောက်ကို တစ်လှမ်းရှေ့တိုးလိုက်ကာ ကောင်းကင်အိုးလက်သီးစွမ်းရည်၏ အစပြုအကွက်ကို ပြင်ဆင်လိုက်သည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး၏ ဗဟိုချက်က အောက်သို့ နိမ့်ကျသွားသည်။ သို့သော် ချက်ချင်းဆိုသလို ငါတစ်ယောက်တည်း အဓိပတိဖြစ်သည်ဟူသော အရှိန်အဟုန်တစ်ခုက ပတ်ဝန်းကျင်ကို လွှမ်းမိုးလိုက်သည်။

“ဖွင့်လိုက်...”

အေးစက်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ရင်း လော့ချန်၏ မျက်လုံးများထဲတွင် စွမ်းအင်အလင်းတန်း ထွက်ပေါ်လာပြီး လက်သီးတစ်ချက်ကို ထိုးထုတ်လိုက်သည်။

“ဘုန်း...”

ဤလက်သီးတစ်ချက်က နှေးကွေးသယောင်ရှိသော်လည်း အမှန်တကယ်တွင် လျင်မြန်လွန်းလှသည်။ လက်သီးတစ်ချက် ထွက်လာသည်နှင့် လေထုက ပြင်းထန်စွာ လှုပ်ခတ်လာပြီး မထင်မရှား အိုးကြီးတစ်လုံး၏ အရိပ်အယောင်ကို ဖန်တီးလိုက်သည်။

“ချင်း...”

ပုံရိပ်နှစ်ခုက ထိတွေ့လိုက်သည်နှင့် သံထည်များ ထိခတ်သံတစ်ခုနှင့်အတူ ရှာချီလက်ထဲရှိ ဓားရှည်က လက်မှ လွှတ်ထွက်သွားသည်။

ထို့နောက် ဆက်လက်ပြီး ရှာချီ၏ ညာလက်က အဆစ်များ ကျိုးပျက်သွားပြီး ရင်ဘတ်က ပြိုကျသွားကာ နံရိုးများပင် ထင်ရှားစွာ ပေါ်ထွက်လာသည်။

“ဖူး...”

သွေးတစ်ချို့က အဆမတန် ပန်းထွက်လိုက်ပြီး ရှာချီ၏ ခန္ဓာကိုယ်က ပိုးအိတ်ဟောင်းတစ်ခုသဖွယ် စင်မြင့်ပေါ်တွင် တစ်ဆယ့်နှစ်မီတာခန့် သွေးရာတစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေပြီး မြေပေါ်တွင် လဲကျသွားကာ အသက်ရှူမှုတို့ အားနည်းလာသည်။

သိုင်းပညာကွင်းပြင်တစ်ခုလုံးက တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်သွားသည်။

လူအားလုံးက စင်မြင့်ပေါ်တွင် တည်ကြည်စွာ ရပ်တည်နေသော ထိုပုံရိပ်ကိုကြည့်ရင်း အကြည့်များ ထိန်းမထားနိုင်ဘဲ မိမိတို့၏ မျက်လုံးများကို မယုံကြည်နိုင်ကြပေ။

လက်သီးတစ်ချက်...

လက်သီးတစ်ချက်သာဖြင့်...

တိုက်ပွဲအတွင်း အဆင့်တက်လှမ်းပြီး အင်အားပြင်းထန်လာသော ရှာချီကို ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရစေခဲ့သည်။

တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်မှုထဲတွင် လော့ချန်က တစ်လှမ်းချင်း ရှာချီရှိရာသို့ လျှောက်လှမ်းလာသည်။

ရှာချီ၏ ဘယ်ဖက်ခန္ဓာကိုယ်က အရိုးများ အကုန်လုံးနီးပါး ကျိုးပျက်သွားပြီး မြေပေါ်တွင် လဲလျောင်းနေရင်း သွေးများကို အကြိမ်ကြိမ် ချောင်းဆိုးရင်း အန်ထုတ်နေသည်။

“လော့ချန်...”

လော့ချန်၏ အေးစက်သော အကြည့်များကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ ရှာချီ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် မာန်မာနထောင်လွှားမှုများ မရှိတော့ဘဲ အဆုံးမရှိသော ထိတ်လန့်မှုနှင့် ကြောက်ရွံ့မှုများသာ ကျန်ရစ်သည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည်ပင် မထိန်းချုပ်နိုင်ဘဲ တုန်ယင်လာသည်။

“ချင်း...”

လော့ချန်က ကြယ်ကြွေဓားကို ဆွဲထုတ်လိုက်ရင်း အကြည့်များက အေးစက်လျက် ရှိသည်။

“မလုပ်ပါနဲ့... ငါ့ကို မသတ်ပါနဲ့...”

သေမင်း၏ အရိပ်အယောင်က ရှာချီကို လုံးဝဖျက်ဆီးပစ်လိုက်ပြီး မျက်ရည်များ စီးကျလာရင်း စင်မြင့်အောက်မှ အလျင်အမြန် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

“ယန်ချီ ဆရာအစ်ကိုကြီး... ကယ်ပါ... ကျွန်တော့်ကို ကယ်ပါ...”

လော့ချန်က အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

“ဒီနေ့ ဘယ်သူမှ မင်းကို ကယ်လို့မရဘူး...”

ထိုသို့ပြောလျက် လော့ချန်က ရှာချီကို သတ်ဖြတ်ရန် လက်လှုပ်ရှားလိုက်သည်။

“ရပ်လိုက်...”

ထိုအခါ အော်ဟစ်သံတစ်ခုက ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာပြီး ပြင်းထန်သော ဖိအားတစ်ခုပါဝင်လျက် လော့ချန်ဆီသို့ လွှမ်းမိုးလာသည်။

“ထုံရွှမ်တတိယနယ်ပယ်သိုင်းသမား...”

လော့ချန်က ထိုအသံထဲတွင် ပါဝင်သော စွမ်းအင်လှိုင်းကို ခံစားမိပြီး အောက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

စင်မြင့်အောက်တွင် ယန်ချီက မျက်နှာအေးစက်စွာဖြင့် လော့ချန်ကို စူးစိုက်ကြည့်ရင်း ငြင်းပယ်မရနိုင်သော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

“လော့ချန်... ရှာချီက ငါတို့ မင်းသားတန်းရဲ့ လူဖြစ်တယ်... မင်းက သူ့ကိုသတ်လိုက်ရင် ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်းမှာ မင်းရပ်တည်နိုင်မယ့်နေရာ မရှိတော့ဘူး... မင်းအခုချက်ချင်း ထွက်သွားလိုက်စမ်း...”

မင်းသားတန်းဆိုသည့် စကားလုံးသုံးလုံးကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ နေရာတွင်ရှိသော လူအများစု၏ မျက်နှာအရောင်များ ပြောင်းလဲသွားသည်။

စိတ်ပျက်အားလျော့နေသော ရှာချီပင်လျှင် သက်ပြင်းရှည်တစ်ချက်ကို ချလိုက်သည်။

ယန်ချီက မင်းသားတန်းကို ထုတ်ပြောလိုက်ပြီးလျှင် သူ၏အသက်က ဘေးကင်းသွားပြီ ဖြစ်သည်။

ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်းတစ်ခုလုံးတွင် မင်းသားတန်းကို မထည့်သွင်းစဉ်းစားရဲသူ မည်သူရှိအံ့နည်း။

“မင်းသားတန်း... အဲ့ဒါ ငါနဲ့ ဘာမှလည်းမဆိုင်ဘူး...”

လော့ချန်၏မျက်နှာက တည်ငြိမ်လျက် ရှိသည်။ ချင်ယွမ်စမ်းသပ်မှုစသည့် အဖြစ်အပျက်များကို ဖြတ်သန်းခဲ့ပြီးနောက် သူက သတ်သင့်သူကို သတ်ရမည်ဖြစ်ပြီး ကရုဏာသက်လျှင် မဖြစ်နိုင်ကြောင်း နက်ရှိုင်းစွာ နားလည်လာခဲ့သည်။

“ချီ...”

ကြယ်ကြွေဓား၏ အလင်းတန်းတစ်ခုက လျှပ်တစ်ပြက် လင်းလက်လာသည်။

“ဖူး...”

သွေးများ ပန်းထွက်လာပြီး သက်ပြင်းချလိုက်ပြီးသည့် ရှာချီ၏ ဦးခေါင်းတစ်ခုလုံးက မြေပေါ်သို့ လိမ့်ကျသွားပြီး ပါးစပ်က ဟောင်းလောင်းဖွင့်လျက်ရှိကာ လော့ချန်က သူ့ကို သတ်ရဲမည်ဟု မယုံကြည်နိုင်သည့်နှယ် ဖြစ်ပေါ်နေသည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် လူအားလုံး ကြောင်အမ်းအမ်း ဖြစ်သွားကြပြီး အသက်ရှူသံများပင် ရပ်တန့်သွားသည်။

ယန်ချီက မင်းသားတန်းကို ထုတ်ပြောပြီး ရှာချီကို ကယ်တင်ရန် ကြံစည်ခဲ့သော်လည်း လော့ချန်က လုံးဝဂရုမစိုက်ဘဲ ဓားတစ်ချက်ဖြင့် ရှာချီကို သတ်ဖြတ်လိုက်သည်။

ဤသည်မှာ မည်မျှပင် ရဲရင့်သော သတ္တိရှိမှုနည်း။

တကယ်ကို အရူးတစ်ယောက်ကဲ့သို့ပင်။

“မင်း မင်း... သူ့ကို တကယ်သတ်လိုက်တာလား...”

ယန်ချီက ဒေါသတကြီးဖြစ်သွားပြီး မျက်လုံးနှစ်ဖက်လုံး နီရဲလာသည်။

သူသည် ပြင်ပစည်းတပည့်ထဲတွင် ထူးချွန်သူတစ်ဦး၊ ယန်မိသားစုမှ သားတစ်ဦး၊ မင်းသားတန်းမှ အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ အသုံးမကျသူတစ်ယောက်က သူ့စကားကို လူအများရှေ့တွင် ပုန်ကန်ရဲသည်ပင်။ ဤသည်မှာ သူ၏မျက်နှာကို လူအများရှေ့တွင် ရိုက်ချလိုက်သည်နှင့် တူ၏။

မင်းသားတန်း၏ မျက်နှာကို ရိုက်ချလိုက်သည်နှင့် တူသည်။

တကယ်ကို ယုတ္တိမရှိလှပေ။

လော့ချန်က ဓားကို ဓားအိမ်ထဲသို့ ပြန်ထည့်လိုက်ရင်း အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

“အနိုင်ရသူက ဘုရင်ဖြစ်တယ်... ရှုံးနိမ့်သူက ဓားပြဖြစ်တယ်... ငါတို့က တရားမျှတတဲ့ သေခြင်းရှင်ခြင်းတိုက်ပွဲမှာ ယှဉ်ပြိုင်ခဲ့ပြီး သူက ငါ့ထက် ညံ့လို့ ငါ့လက်ချက်နဲ့ ရှုံးနိမ့်သွားတယ်... ငါက ဘာကြောင့် သူ့ကို မသတ်ရဲရမှာလဲ...”

“အနိုင်ရသူက ဘုရင်ဖြစ်တယ်... ရှုံးနိမ့်သူက ဓားပြဖြစ်တယ်... ကောင်းတယ်... အနိုင်ရသူက ဘာလဲဆိုတာ ငါမင်းကိုပြမယ်... သေစမ်း...”

ယန်ချီက ဒေါသအမျက်ထွက်ရင်း ရယ်မောလိုက်ပြီး မျက်လုံးများထဲတွင် သတ်ဖြတ်လိုစိတ် ပြင်းထန်စွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူက စင်မြင့်ပေါ်သို့ ခုန်တက်လာပြီး ညာလက်ဝါးပေါ်တွင် ဦးခေါင်းအရွယ်ရှိ အပြာရောင်လက်ဝါးရာတစ်ခုကို စုစည်းလိုက်ကာ လော့ချန်၏ ဦးခေါင်းကို အားပြင်းစွာ ရိုက်ချလိုက်သည်။

“ဘုန်း...”

အပြာရောင်လက်ဝါးရာက ပြင်းထန်စွာ ဖိအားပေးလာပြီး လေထုသည်ပင် တောင့်တင်းသွားသယောင် ဖြစ်ပေါ်ကာ ပုံဆောင်ခဲများ၏ ကွဲအက်သံများကိုပင် ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

လူအားလုံးက ထိတ်လန့်သွားကြပြီး မျက်လုံးများ က ပြူးကျယ်လာသည်။

ယန်ချီက ထုံရွှမ်တတိယနယ်ပယ်သိုင်းသမားဖြစ်သည်။ ဤလက်ဝါးတစ်ချက်က ထိမှန်သွားလျှင် လော့ချန်က မည်သို့ပင် အသက်ရှင်နိုင်မည်နည်း။

လော့ချန်၏ နှလုံးသားထဲတွင်လည်း ပြင်းထန်သော အန္တရာယ်ခံစားမှုတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာပြီး မျက်လုံးများက အေးစက်လျက် ရှိသည်။ အဆုတ်အတွင်းရှိ စွမ်းအင်တစ်မျှင်က လှုပ်ရှားလာပြီး အသက်ကို စွန့်လွှတ်ကာ ပြန်လည်တွန်းလှန်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

“ရပ်လိုက်...”

ထိုအခါ အော်ဟစ်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

“ချီ...”

အနီရောင် လက်ညှိုးစွမ်းအင်တစ်ခုက ဖောက်ထွင်းဝင်ရောက်လာပြီး အပြာရောင်လက်ဝါးရာကို တိကျစွာ ထိမှန်လိုက်သည်။

“ဘုန်း...”

အကြီးအကျယ် ပေါက်ကွဲသံတစ်ခုနှင့်အတူ စွမ်းအင်နှစ်ခုက ချက်ချင်းဆိုသလို ပျက်စီးသွားပြီး ပြင်းထန်သော ရိုက်ခတ်မှုလှိုင်းက ပျံ့နှံ့ထွက်လာကာ ယန်ချီကို ဆက်လက် နောက်ဆုတ်သွားစေသည်။

လော့ချန်က ထိခိုက်မှု၏ ဦးစွာပစ်မှတ်ဖြစ်လာပြီး ရင်ဘတ်သည် တူကြီးဖြင့် ရိုက်ခံလိုက်ရသယောင် ခံစားလိုက်ရပြီး အနည်းငယ် နောက်ဆုတ်သွားသည်။

ရိုက်ခတ်မှု၏ အကြွင်းအကျန် လှိုင်းလုံးများကပင် သူ့ကို ဒဏ်ရာရမတတ် ဖြစ်စေခဲ့သည်။

တကယ့် ထုံရွှမ်တတိယနယ်ပယ်သိုင်းသမားတစ်ဦး၏ စွမ်းအားက အမှန်တကယ်ပင် ထူးကဲလှသည်။ ယခုအချိန်တွင် ၎င်းနှင့် ယှဉ်ပြိုင်ရန်မှာ လော့ချန်အတွက် အင်မတန် ခက်ခဲလှသည်။

“ဘယ်သူလဲ...”

ယန်ချီက ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်ပြီး အကြည့်များကို ပရိသတ်စင်မြင့်ဆီသို့ လှည့်လိုက်သည်။

စင်မြင့်ပေါ်မှ ချန်ရွှမ်အကြီးအကဲ ထွက်လာပြီး အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

“ယန်ချီ... လော့ချန်နဲ့ ရှာချီတို့ရဲ့ တရားမျှတတဲ့ တိုက်ပွဲကို လူတိုင်းမြင်တွေ့ခဲ့ကြပြီ... ဒီကိစ္စကို ဒီနေရာမှာပဲ အဆုံးသတ်ရမယ်...”

သူ၏စကားသံက တည်ငြိမ်ပြီး အာဏာစက်အပြည့် ရှိ၏။

“ချန်ရွှမ်အကြီးအကဲ...”

ယန်ချီ၏ မျက်ဝန်းများ အနည်းငယ် ကျဉ်းမြောင်းသွားပြီး ချက်ချင်း နက်ရှိုင်းသော အသံဖြင့် ပြန်ပြောသည်။

“ဒီနေရာမှာ အဆုံးသတ်ရမယ်တဲ့လား... ဒါဆို ကျွန်တော်တို့ မင်းသားတန်းရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာကရော... ဒီလော့ချန်ဆိုတဲ့ကောင်က ကျင်းမင်ဆရာကြီးလိုချင်တဲ့သူဖြစ်ပြီး ကျွန်တော်တို့ မင်းသားတန်းကို ဆန့်ကျင်ရဲတယ်... ဒါက ကြီးလေးတဲ့ပြစ်မှုပဲ... အကြီးအကဲ ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ဝင်မပါဖို့ တောင်းဆိုပါတယ်... စိတ်ချပါ... ကျွန်တော်က သူ့ကိုမသတ်ပါဘူး... လက်နှစ်ဖက်ခြေနှစ်ဖက်ကို ရိုးရိုးလေး ဖျက်ဆီးပြီး ကျင်းမင်ဆရာကြီးဆီ အပ်လိုက်ရုံပဲ...”

အကြီးအကဲတစ်ဦးနှင့် ရင်ဆိုင်ရသည့်တိုင် ယန်ချီ၏ သဘောထားက အင်မတန် ခိုင်မာနေဆဲဖြစ်ပြီး စကားတစ်ခွန်းထဲဖြင့် လော့ချန်၏ လက်နှင့်ခြေများကို ဖျက်ဆီးမည်ဟု ကြေညာလိုက်သည်။

ယန်ချီက သူ့ကို လုံးဝဂရုမစိုက်သည့်အပြင် မင်းသားတန်းကို အကြောင်းပြပြီး ခြိမ်းခြောက်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ ချန်ရွှမ်အကြီးအကဲ၏ မျက်နှာသည်လည်း မည်းမှောင်လာပြီး အေးစက်စွာ ဟမ်းခနဲ ပြောလိုက်သည်။

“မင်းသားတန်းက ဘယ်လောက်သြဇာကြီးနေပါစေ... ဂိုဏ်းစည်းမျဉ်းထက် ဘယ်တော့မှ မကြီးနိုင်ဘူး... လော့ချန်က ငါ့ရဲ့တပည့်ရင်းဖြစ်တယ်... ဒီနေ့မှာ ဘယ်သူမှ သူ့ကိုထိလို့မရဘူး...”

သူ၏လေသံက ခဏရပ်တန့်သွားပြီး ယန်ချီကို စူးစိုက်ကြည့်ကာ ဆက်ပြောသည်။

“မင်းက ထုံရွှမ်တတိယနယ်ပယ်ကို ရောက်ရှိပြီးသွားပြီ... လော့ချန်ကတော့ လူသာမန်ဘဝဖြတ်ကျော်အဆင့်ငါးမှာပဲ ရှိသေးတယ်... မင်းက သူ့ကို လက်ထိလက်ရောက်တိုက်ဖို့ ကြံစည်နေတာလား... ဒါက အင်အားကြီးသူက အင်အားနည်းသူကို အနိုင်ကျင့်တာပဲ မဟုတ်လား...”

သူ၏စကားသံက တင်းမာပြီး မည်သူမျှ မဖီဆန်ရဲသည့် အမိန့်ပေးဟန်ဖြင့် ထွက်ပေါ်လာသည်။