ဇာတ်လမ်းပိုင်း

သံချေးတက်နေသော လှောင်အိမ် တစ်ခုတွင် ပုံပျက်နေသော ကျောရိုးရှိသည့် လူသား၊ လူဆိုးလေး လဲလျောင်း နေခဲ့သည်။ သူ၏ အမည်အောက်တွင် "လူဆိုးလေး ယောဂအသင်း" ဟူသော စာသားများ ရှိနေခဲ့သည်။

ရေနွေးငွေ့ ထနေသော ရေဇလုံ တစ်လုံး ကိုင်ဆောင်ထားသည့် ရက်စက် ကြမ်းကြုတ်သော အမူအရာ ရှိသော ဓားပြ တစ်ဦး လျှောက် လာခဲ့သည်။ သူ လှောင်အိမ် အနီးသို့ ချဉ်းကပ်ကာ ရေနွေးငွေ့ ထနေသော ရေကို လူသား၏ တစ်ကိုယ်လုံး ပေါ်သို့ လောင်းချ လိုက်သည်။

ဓားပြအနည်းငယ် လှောင်အိမ်ဘေးတွင် ရပ်နေကြစဉ် အက်ဒဝပ် ကတ်ကြေးလက်သည် သူ၏ လက်များကို ယှက်ထားကာ သူ စစ်ဆေး မေးမြန်းတော့မည့် အကျဉ်းသားကို စိုက်ကြည့် နေခဲ့သည်။

လူသား၏ ကိုယ်ခန္ဓာမှ ရေနွေးငွေ့များ ထွက် နေခဲ့သည်။ ရေနွေးငွေ့ ထနေသော ရေကို လောင်းချခြင်းမှာ နိဒါန်း တစ်ခုသာ ဖြစ်ပြီး အပူချိန်မှာ အနေတော်ပင်။ ၎င်းမှာ လှုံ့ဆော်မှု ပေးသော်လည်း သူ့ကို ထိခိုက်စေမည်တော့ မဟုတ်ပေ။ သို့သော် ပုံပျက်နေသော လူသားမှာ နိုးထမလာခဲ့ပေ။

"သေပြီလား။" အက်ဒဝပ်က စပ်စုစွာ မေးလိုက်ရာ ဘေးမှ ဓားပြများက ခေါင်းခါ လိုက်ကြသည်။ သူတို့ ဘာဖြစ်သွားသည်ကို မသိခဲ့ကြပေ။ ဓားပြတစ်ဦးက လူဆိုးလေး၏ လည်ပင်းတွင် သွေးခုန်နှုန်းကို စမ်းသပ် ကြည့်လိုက်သည်။

"ခေါင်းဆောင်၊ သူ အသက်ရှင်နေသေးတယ်။"

"ရေတစ်ပုံး ထပ်ယူခဲ့။ ရေခဲရေ။" အက်ဒဝပ်က အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

ဓားပြ အနည်းငယ်သည် ရေခဲရေ တစ်ပုံးကို သယ်ဆောင်လာကာ လူသား၏ ကိုယ်ပေါ်သို့ လောင်းချ လိုက်သော်လည်း လူဆိုးလေးမှာ ပြန်တုံ့ပြန်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

သူ၏ အသက်ရှုသံနှင့် နှလုံးခုန်သံသာ မရှိခဲ့ပါက သူတို့ သူ သေဆုံးသွားပြီဟု ထင်မှတ်မိကြလိမ့်မည်။

သေဟန် ဆောင်နေတာလား။ ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် လက်တွေ့ဘဝမှ ပုန်းရှောင်နေတာလား။

အက်ဒဝပ်သည် ပုံပျက်နေသော လူသား သတိလစ်သွားလိမ့်မည်ဟု မယုံကြည်ခဲ့ပေ။ နောက်ဆုံးတွင် သူတို့ ပြီးခဲ့သော နှစ်ရက်အတွင်း သူ့ကို စစ်ဆေးမေးမြန်းခြင်း သို့မဟုတ် ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ခြင်း မပြုလုပ်ခဲ့ကြပေ။ သူတို့ သူ့ကို စကားပင် မပြောခဲ့ကြပေ။ သူ အေးခဲ၍ သေဆုံးသွားမည် စိုးသောကြောင့် သူတို့ သူ့ အတွက် အဝတ်ခြောက်များပင် ရှာဖွေ ပေးခဲ့ကြသည်။ သူတို့ သူ့ကို သူတို့၏ ဖခင်ကဲ့သို့ ဆက်ဆံခဲ့ကြသည်။

ပြီးတော့ သူ သတိလစ်သွားတယ် ဟုတ်လား။

ဤလူသားမှာ ရိုက်နှက်ခံရတော့မည့်ပုံ ပေါက်နေသည်။ အက်ဒဝပ်တွင် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှု မရှိသော အကျဉ်းသားကို ကိုင်တွယ်ရန် နည်းလမ်းများစွာ ရှိနေခဲ့သည်။

"သူ့ကို အဝတ် ချွတ်လိုက်စမ်း။ သူ့ရဲ့ စိတ်ဓာတ်ကို ချိုးဖျက်ပစ်လိုက်။" အက်ဒဝပ်က ဟိန်းဟောက်လိုက်ရာ ဓားပြများ၏ မျက်လုံးများ လင်းလက်လာကြသည်။

သူတို့ သူ၏ အဝတ်အစားများကို ချွတ်ကာ သူ့ကို ဝိုင်းပြီး ကလိထိုးကြတော့သည်။

သူတို့ ဤသို့သော လုပ်ငန်းစဉ်နှင့် အလွန် ရင်းနှီး ကျွမ်းဝင် နေကြသည်။

လူသားထံမှ တုံ့ပြန်မှု တစ်စုံတစ်ရာ မရှိသည့်အခါ အက်ဒဝပ် မယုံကြည်နိုင်လောက်အောင် ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

အက်ဒဝပ်သည် ထိုလူသား အမှန်တကယ် သတိလစ်သွားခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်ဟု ထင်ခဲ့သည်။

အက်ဒဝပ် သူ့ကို သတ်ဖြတ်ကာ သူ၏ အလောင်းကို တောရိုင်းထဲတွင် လွှင့်ပစ်ရန် စဉ်းစားနေစဉ် လူဆိုးလေး တဖြည်းဖြည်း နိုးထ လာခဲ့သည်။

သူ မျက်လုံးဖွင့်လိုက်ရာ သူ၏ အဝတ်အစားများ ချွတ်ထားခြင်း ခံထားရသည်ကို တွေ့ရှိခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူ သူ၏ ဝမ်းဗိုက်ပေါ်တွင် ထိုင်နေသော ရုပ်ဆိုးသော ဓားပြတစ်ဦးနှင့် သူ၏ လက်များကို ချုပ်ကိုင်ထားသော ဓားပြအနည်းငယ်ကို တွေ့မြင်ခဲ့ရသည်။ လူဆိုးလေးသည် စိတ်လှုပ်ရှားသွားပြီး "အလိုလေး။ ဒီဂိမ်းထဲမှာ ဒီလို အရာမျိုးပါ ရှိနေတာလား။ ဒါက ဆင်ဆာဖြတ်တောက်မှုကို ဘယ်လို ကျော်လွှား သွားတာလဲ။ ဒါက LGBTလား။"ဟု အော်ဟစ်လိုက်သည်။

အက်ဒဝပ် ကတ်ကြေးလက်သည် ရှေ့သို့ ပြေးဝင်လာပြီး သူ၏ ပါးစပ်ကို ပိတ်လိုက်ကာ ကတ်ကြေးလက်ကို သူ့ လည်ပင်းပေါ်တွင် တင်ထားလိုက်သည်။

"မင်း ဘာပြောနေလဲ ငါ မသိဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ငါ ပြောပြမယ်၊ ငါက အက်ဒဝပ် ကတ်ကြေးလက်ပဲ။ ငါက နောက်ပြောင် ကျီစယ်လို့ ရတဲ့ လူတစ်ယောက် မဟုတ်ဘူး။ မင်းသာ ငါ့ကို နောက်ပြောင် ကျီစယ်ရင် မင်းရဲ့ ဆံပင်အားလုံး ၊ နှာခေါင်းပေါက်တွေ အပါအဝင် ငါ ဖယ်ရှားပစ်မယ်။"

အက်ဒဝပ်က သူ့ကို ခြိမ်းခြောက်လိုက်ရာ ဓားပြများ တုန်လှုပ်ချောက်ချား သွားကြသည်။ ဓားပြအချို့မှာ ငိုဟန်ဆောင်ကာ "အို ဘုရားသခင်၊ နှာခေါင်းပေါက်တွေတောင်..."ဟု ဆိုလိုက်ကြသည်။

"ရှူး၊ စကားမပြောနဲ့။"

အက်ဒဝပ်သည် ဓားပြများ၏ တုံ့ပြန်မှုများ အတွက် ကျေနပ်နေပုံရသည်။ ထို့နောက် သူ ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်နေသော လူဆိုးလေးကို တွေ့မြင်ခဲ့ရသည်။ သူ ကြောက်ရွံ့ တုန်လှုပ်နေခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်၊ သို့မဟုတ် အနည်းဆုံးတော့ အက်ဒဝပ် ထိုသို့ ထင်ခဲ့သည်။

"မင်း နာမည် ပြောစမ်း။" အက်ဒဝပ်က ခပ်ကြမ်းကြမ်း ဆိုလိုက်သည်။

"လျိုဟောင်... မဟုတ်ဘူး၊ ကျွန်တော်က လူဆိုးလေးပါ။"

"မင်း ဘယ်ကလာတာလဲ။"

"ဗစ်တိုးရီးယားမြို့။"

အက်ဒဝပ်သည် လူဆိုးလေး၏ ကော်လံကို ဆုပ်ကိုင်ကာ သူ့ကို လှောင်အိမ်နှင့် ဆောင့်တိုက် လိုက်သည်။ လူဆိုးလေး၏ ခေါင်းမှာ သတ္တုသံတိုင်များနှင့် ဆောင့်မိကာ ကျယ်လောင်သော "ဒုံး" အသံ ထွက်ပေါ် လာခဲ့သည်။

အက်ဒဝပ်သည် လူဆိုးလေးကို ရက်စက်စွာ ကြည့်လိုက်ပြီး "ဗစ်တိုးရီးယားမြို့ ဟုတ်လား။ ဒီတိုင်းပြည်မှာ ဗစ်တိုးရီးယားအမည်နဲ့ မြို့ မရှိဘူး။ မင်း ငါ့ကို လှည့်စားလို့ ရမယ်လို့ ထင်နေတာလား။"ဟု ဆိုလိုက်သည်။

"ဒါက အမှန်တရားပဲ။ ခင်ဗျားက ကျွန်တော့် နှာခေါင်းပေါက်တွေကို ဖြတ်တော့မှာ၊ ဒါဆို ဘာလို့ ကျွန်တော် ခင်ဗျားကို လှည့်စားရမှာလဲ။ ကျွန်တော့် နှာခေါင်းပေါက်တွေ အတွက် ကျွန်တော် လိမ်ညာမှာ မဟုတ်ဘူး။ ကျွန်တော့် ဆံပင်ကို တိုင်တည်ပြီး ကျိန်ဆိုပါတယ်။"

လူဆိုးလေး၏ ပခုံးများ တုန်ခါလာပြီး သူ၏ မျက်နှာမှာ အညိုရောင်သို့ ပြောင်းသွားခဲ့သည်။

အက်ဒဝပ်သည် သူ၏ ဆုပ်ကိုင်မှုကို လျှော့ချလိုက်သည်။ ဤလူသားမှာ အလွန် အားနည်းလှသည်။ အက်ဒဝပ် ထိုမျှ အားမသုံးခဲ့သော်လည်း သူ မခံနိုင်ခဲ့ပေ။

အက်ဒဝပ် သူ့ကို စတင် ယုံကြည်လာသောကြောင့် သူက "မင်း ဘာတွေ သယ်လာခဲ့တာလဲ။"ဟု မေးလိုက်သည်။

"ဒိုင်ယမွန်ဆင်း ကျောက်တုံးတွေ၊ လက်နက်တွေနဲ့ ပစ္စည်းကိရိယာတွေပါ။ ကျန်တာတော့ ကျွန်တော် မသိဘူး။"

"ဒီဗစ်တိုးရီးယားမြို့က ဘယ်မှာလဲ။"

"ကျွန်တော် တိကျတဲ့ တည်နေရာကို မသိဘူး၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ကျွန်တော် ဟမ်းစတား သုံးကောင် အနောက်ကို လိုက်ခဲ့ရတာ မို့လို့ပါ။ ခင်ဗျားသာ ကျွန်တော့်ကို ဂူဆီ ပြန်ခေါ်သွားရင် ကျွန်တော် နောက်ကြောင်းပြန် လိုက်ပြီး မြို့ကို ရှာဖွေဖို့ ကြိုးစားကြည့်နိုင် ပါတယ်။"

လူဆိုးလေး၏ မျက်လုံးများ လင်းလက် လာခဲ့သည်။

"မင်း ဘာတွေ ကြံစည်နေလဲ ငါ မသိဘူးလို့ မထင်နဲ့။"

အက်ဒဝပ်သည် လူဆိုးလေးကို သတ္တုလှောင်အိမ် အထဲသို့ ပစ်ထည့် လိုက်ပြီးနောက် သတ္တုတံခါးကို ပိတ်လိုက်သည်။ သူ ဓားပြများအား "သူ့ကို ဆက်လက် စစ်ဆေးမေးမြန်းကြ။ ငါ ဗစ်တိုးရီးယားမြို့ အကြောင်း သတင်း အချက်အလက်တွေ ပိုလိုချင်တယ်။"ဟု အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့။"

သူတို့ လူဆိုးလေးကို ရိုက်နှက်တော့မည် ဖြစ်သည်။

...

ဂိမ်းမာများသည် မြေပုံအသစ်များ အကြောင်း သိချင် နေကြသည်။

ဂိမ်းမာများ ပင့်ကူများကို တိုက်ခိုက်ပြီး ဖြစ်သောကြောင့် ပင့်ကူဂူမှာ မြေပုံအသစ်ဟု မသတ်မှတ်နိုင်ပေ။ သို့သော် တရားဝင် ဝက်ဘ်ဆိုက်က ၎င်းမှာ ပြန်လည် မွမ်းမံ ထားသော မြေပုံ ဖြစ်ကြောင်း အခိုင်အမာ ဆိုထားသည်။

မြေပုံအသစ် တရားဝင် မဖွင့်လှစ်မီ မွန်းစတားများ ဒန်ဂျင်ကို တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြသည်။

မြေအောက်ပင့်ကူ အနည်းငယ် ထာဝရတိုင်းပြည်၏ ဝင်ပေါက်တွင် ပေါ်လာပြီး ဂိမ်းမာများကို အရူးအမူး တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြသည်။ မကြာမီ အပြည့်အစုံ လက်နက် တပ်ဆင်ထားသော ဂိမ်းမာများသည် ပင့်ကူများကို အနိုင်တိုက်နိုင် ခဲ့ကြသည်။ သူတို့ သူတို့၏ လုယက်ပစ္စည်းများကို ဖြန့်ဝေရန် ပြင်ဆင်နေစဉ် သူတို့ ပင့်ကူများကို မရွှေ့ပြောင်းနိုင်ကြောင်း တွေ့ရှိခဲ့ကြသည်။

ရှားလော့ခ်သည် ဒန်ဂျင်မှ ထွက်လာပြီး မြေအောက်ပင့်ကူများကို အံ့ဩစွာ ကြည့်လိုက်သည်။ သူ အံ့အားသင့်စွာဖြင့် "ဒါ ဘယ်လို ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။ ဒီမြေအောက်ပင့်ကူတွေ၊ သူတို့ အရင်ကနဲ့ မတူတော့ဘူး။"ဟု တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။