အစည်းအရုံးအသစ်
Vol. 23 Ch. 341
အက်ဒဝပ် ကတ်ကြေးလက်သည် အမှောင်ထုထဲတွင် ထိတ်လန့်တကြား နိုးထ လာခဲ့သည်။
သူ၏ စိတ်ထဲတွင် မနေ့ညက တိုက်ပွဲ၏ ပုံရိပ်များ ပေါ် လာခဲ့သည်။ အော်ဟစ်သံများ၊ သွေးများ ၊ မီးလောင်မှုများနှင့် ထိုကြောက်မက်ဖွယ် "မွန်းစတား" များ...
အက်ဒဝပ် ခေါင်းခါလိုက်စဉ် ဓားပြတစ်ဦး တံခါးဝသို့ ရောက်လာပြီး ခေါက်လိုက်ကာ "ခေါင်းဆောင်၊ မြင့်မြတ်သောတိုင်းပြည်က ကျွန်ကုန်သည် ရောက်နေပါပြီ။"ဟု ဆိုလိုက်သည်။
"ကောင်းပြီ၊ အဲဒီလူဆိုးလေးကို ခေါ်ခဲ့လိုက်။"
အက်ဒဝပ် ကတ်ကြေးလက်သည် ထထိုင်လိုက်ပြီး မျက်နှာသစ်ကာ အပြင်သို့ ထွက်လာခဲ့သည်။
ချမ်းသာသော သူကောင်းမျိုးနွယ် ဝတ်စုံနှင့် ရွှေလက်စွပ် ဝတ်ဆင်ထားသော လူသား တစ်ဦးသည် အစေခံ အစောင့်အရှောက် အနည်းငယ် နှင့်အတူ ခန်းမဆောင်တွင် ရပ်နေခဲ့သည်။
ထိုလူသားမှာ စိတ်လှုပ်ရှားနေပုံ ရပြီး အက်ဒဝပ် ကတ်ကြေးလက်အား "မြင့်မြတ်သော အရှင်သခင် ခင်ဗျားကို ကောင်းချီးပေးပါစေ၊ အက်ဒဝပ်။"ဟု ဆိုလိုက်သည်။
"ခင်ဗျားရောပဲ၊ ကျွန်တော့် အချစ်ဆုံး မိတ်ဖက်။"
အက်ဒဝပ် ကတ်ကြေးလက်သည် ဤလူသားနှင့် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင် နေခဲ့သည်။ ရိုးရှင်းသော နှုတ်ဆက်မှု အပြီးတွင် ချည်နှောင် ခံထားရသော အကျဉ်းသား အနည်းငယ်ကို ခေါ်ဆောင် လာခဲ့သည်။ သူတို့ထဲမှ တစ်ဦးမှာ ဒဏ်ရာ ရနေသော လူဆိုးလေး ဖြစ်သည်။
လူဆိုးလေးသည် သူ၏ စိတ်ထဲတွင် စခရင်ရှော့များ ရိုက်ယူပြီး မြင်ကွင်းကို အာရုံစိုက် ကြည့်ရှု နေခဲ့သည်။ ဤမျှ စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ် လျှို့ဝှက် ဇာတ်လမ်းပိုင်းကို သူ မည်သို့ လွဲချော် နိုင်မည်နည်း။
"အင်း၊ ဘာလို့ မသန်စွမ်း လူသားတစ်ယောက် ပါနေရတာလဲ။"
ကျွန်ကုန်သည်သည် လူဆိုးလေးကို စပ်စုစွာ ကြည့်လိုက်သည်။
"ကျွန်တော် သူ့ကို အရင်တစ်ခေါက် ဖမ်းမိခဲ့တာပါ။ သူက ပါးစပ်လုံပြီး အညံ့မခံတတ်ဘူး၊ ပြီးတော့ သူ ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရနေပေမဲ့ သူ့ ရဲဘော်တွေကို သစ္စာမဖောက်ဘူး။ သူ ပုံပျက်ပန်းပျက် ဖြစ်နေပေမဲ့ ဒီလို စိတ်ဓာတ်ကြံ့ခိုင်မှု နဲ့ဆိုရင် သူ့ရဲ့ မသန်စွမ်းမှုက အရေးမပါဘူးလို့ ကျွန်တော် ထင်တယ်။" အက်ဒဝပ် ကတ်ကြေးလက်က ရှင်းပြလိုက်သည်။
"သြော်၊ ဒီလိုကိုး..." ကျွန်ကုန်သည်က ခေါင်းညိတ်ကာ မိခင်နှင့်သမီး တစ်တွဲထံသို့ လျှောက်သွားခဲ့သည်။ သူ၏ မျက်လုံးများ လင်းလက်လာကာ ပြုံးလိုက်ပြီး သူတို့အား "ကလေးမလေးက တော်တော် ကြည့်ကောင်းတယ်။ စိတ်မပူပါနဲ့၊ မင်းတို့ ငါ့ အိမ်ကို ရောက်ရင် ငါ့ အဝတ်တွေ လျှော်ပေးရလိမ့်မယ်။"ဟု ဆိုလိုက်သည်။
"ဒါက ကြောက်စရာပဲ။ ဒီလောက် ငယ်ရွယ်တဲ့ အရွယ်မှာ သူ့ကို အဝတ်လျှော်ခိုင်းရအောင်။"
"အလိုလေး၊ ဒါက လူမဆန်ဘူး။"
"မိခင်နဲ့သမီး အတူတူ အဝတ်လျှော်ကြရတယ်။ အလိုလေး၊ ဘာလို့ ငါ့မှာ ဒီလိုကောင်းတဲ့ အရာမျိုး မဖြစ်ရတာလဲ။"
ဓားပြများသည် စိတ်လှုပ်ရှားစွာ စကားစမြည် ပြောဆို နေကြသည်။ အက်ဒဝပ် ကတ်ကြေးလက် ချောင်းခြောက် နှစ်ချက် ဆိုးလိုက်သည့် အခါမှသာ သူတို့ တိတ်ဆိတ် သွားခဲ့ကြသည်။ "ကျွန်တော် သူတို့ အားလုံးကို ခင်ဗျားဆီ အရင် ဈေးနှုန်းတွေအတိုင်း ရောင်းချပေးပါ့မယ်။" အက်ဒဝပ် ကတ်ကြေးလက် ကျွန်ကုန်သည်အား ပြောလိုက်သည်။
"သဘောတူတယ်။"
...
လူဆိုးလေးသည် ရှည်လျားသော ခရီးစဉ် တစ်ခုတွင် ယိမ်းထိုးနေသော မြင်းရထား တစ်စီးထဲတွင် ထိုင်နေခဲ့သည်။
လက်ထိပ်များနှင့် အပြည့်အစုံ လက်နက် တပ်ဆင်ထားသော အစောင့်များသာ မရှိခဲ့ပါက ၎င်းမှာ ပြီးပြည့်စုံသော ခရီးစဉ် တစ်ခု ဖြစ်နေမည် ဖြစ်သည်။
လူဆိုးလေးသည် စိတ်လှုပ်ရှားနေပြီး နောက်ဆက်တွဲ ဇာတ်လမ်းပိုင်း အတွက် မျှော်လင့်ချက်များဖြင့် ပြည့်နှက် နေခဲ့သည်...
"ကျွန်တော့်ကို လဲလျောင်းဖို့ နေရာ နည်းနည်းလောက် ပေးလို့ ရမလား။"
မြင်းရထားမှာ လူထူထပ်သောကြောင့် လူဆိုးလေး လဲလျောင်းနိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။
လက်နက်ကိုင် အစောင့်နှစ်ဦး တစ်ယောက်နှင့် တစ်ယောက် ကြည့်ကာ ရယ်မော လိုက်ကြသည်။
"မင်းကို လက်ထိပ်တွေ ဖြုတ်ပေးပြီး လိမ္မော်ရည်အေးတစ်ခွက် ပေးရမလား။"
"ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ထိန်းထိန်းသိမ်းသိမ်း နေစမ်း။ မင်းက ခရီးထွက်နေတယ်လို့ ထင်နေတာလား။"
လူဆိုးလေးသည် စိတ်မရှည်တော့ဘဲ "မဟုတ်ဘူး၊ ကျွန်တော့်မှာ အရေးကြီးကိစ္စ တစ်ခု ရှိတယ်။ ကျွန်တော့် အမေက ကျွန်တော့်ကို ခေါ်နေတယ်။ အလိုလေး။ အို အလိုလေး။"ဟု ဆိုလိုက်သည်။
လူဆိုးလေးသည် ရုတ်တရက် အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ပြင်းထန်စွာ ရုန်းကန်လိုက်သည်။ သူ မြှောက်တင် ခံလိုက်ရသည့် အလား ခံစားလိုက် ရသည်။ ထို့နောက် သူ မြင်းရထားပေါ်မှ ပြုတ်ကျ သွားခဲ့သည်။
"မြင်းရထားကို ရပ်လိုက်။ ကျွန်တစ်ယောက် ထွက်ပြေးနေတယ်။"
ကျွန်များ သယ်ဆောင်လာသော ယာဉ်တန်းမှာ ကမောက်ကမ ဖြစ်သွားခဲ့သည်။
...
လူဆိုးလေး၏ ထူးဆန်းသော စွန့်စားမှု ဆက်လက် ဖြစ်ပွားနေစဉ် ဗစ်တိုးရီးယားမြို့မှ ဂိမ်းမာများသည် အစွမ်းကုန်သည်အထိ ဖိနှိပ်ခံနေရသည်။
ဂိမ်းမာများသည် အွန်လိုင်း ဖြစ်လာကြပြီး အုတ်ခဲများ သယ်ယူကာ ပင့်ကူဂူတွင် တိုက်ခိုက်ကြပြီး ညှဉ်းပန်း နှိပ်စက်ခံရကာ အုတ်ခဲများ သယ်ယူပြီးနောက် အော့ဖ်လိုင်း ဖြစ်သွားကြသည်။
ဗစ်တိုးရီးယားမြို့မှ ဂိမ်းမာများတွင် ကန့်သတ်ထားသော ဇာတ်လမ်းပိုင်းများသာ ရှိခဲ့သည်။
တောရိုင်းမြေ စူးစမ်းရှာဖွေခြင်း က,ကော။
ဂိမ်းမာများသည် ပတ်ဝန်းကျင် တောအုပ်များကို စူးစမ်းရှာဖွေရန် ကြိုးစား ခဲ့ကြသော်လည်း သားရဲကောင်များ မရှိခဲ့ပေ။ သူတို့၏ လက်ဖဝါးထက် ကြီးမားသော တိရစ္ဆာန်များပင် မရှိခဲ့ပေ။
မြေပေါ်လောကမှာ အမှန်တကယ် လုံခြုံခြင်း မရှိခဲ့ပေ။ ပြဿနာမှာ နတ်သက်ကြွေ ကောင်းကင်တမန် တစ်ပါးဖြစ်သော လီလို ဖြစ်သည်။ သူမ ပုံတူပွား အဖိုးတန်ပုလဲဖြင့် သူမ မည်သူမည်ဝါ ဖြစ်ကြောင်း ဖုံးကွယ် ထားသော်လည်း ရှေးကျသော တိရစ္ဆာန်များသည် ပင်ကိုယ် သိစိတ်အရ ကြောက်ရွံ့မှုကို ခံစားမိနိုင်ပြီး ထွက်ပြေး သွားခဲ့ကြသည်။ လက်ဖဝါး အရွယ်အစား ရှိသော တိရစ္ဆာန်များမှာမူ လီလိုနှင့် ပတ်ဝန်းကျင်၏ ခြိမ်းခြောက်ခြင်းကို ခံခဲ့ကြရသောကြောင့် သူတို့၏ လက်ရှိ တည်နေရာများတွင်သာ သူတို့၏ သေဆုံးမှုကို ငြိမ်ငြိမ်လေး စောင့်ဆိုင်းရန် ရွေးချယ်ခဲ့ကြသည်။
ဂိမ်းမာများသည် ဤအချက်ကို သတိမပြုမိခဲ့ကြဘဲ ၎င်းကို ဂိမ်းဒီဇိုင်း၏ အစိတ်အပိုင်း တစ်ခုဟု ထင်မှတ်ခဲ့ကြသည်။
မာကိုပိုလိုကဲ့သို့ စွန့်စားခန်းထွက်သော ဂိမ်းမာများ ရှိနေခဲ့သော်လည်း သုံးရက်ကြာအောင် မည်သူမျှ မမြင်ရဘဲ တစ်ယောက်တည်း လျှောက်လှမ်းနေရခြင်းကို မည်သူက ခံနိုင်ရည် ရှိမည်နည်း။
ဗစ်တိုးရီးယား မြို့တွင်လည်း သတင်းကြီး တစ်ခု ရရှိခဲ့သည်— နဂါးမျိုးနွယ်သား ဂိုဏ်းခွဲ ပြောင်းနေသည်။
နဂါးမျိုးနွယ်သားမှာ ချမ်းသာသော ဂိမ်းမာတစ်ဦး မဟုတ်သော်လည်း သူက ချမ်းသာသော ဂိမ်းမာ အများစုကို အနိုင်တိုက်နိုင်ခဲ့သည်။ အလွန် ချမ်းသာသော ဂိမ်းမာ အာသာ တစ်ဦးတည်းသာ သူနှင့် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်ခဲ့သည်။
ထို့ကြောင့် နဂါးမျိုးနွယ်သားသည် ဂိမ်းမာများကြားတွင် ဂုဏ်သိက္ခာ မြင့်မားခဲ့သည်။ အစွမ်းထက် ဂိမ်းမာ အများစုမှာ သူတို့၏ အထက်တန်းစား ပစ္စည်း ကိရိယာများအပေါ် မှီခိုနေခဲ့ကြသည်။ သူတို့သာ နေ့စဉ်တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းရည်များ သင်ယူခဲ့ပါက သူတို့ ထိုမျှ စွမ်းရည်ဆိုးရွားမည် မဟုတ်ပေ။ ထို့ကြောင့် ပစ္စည်းကိရိယာများ၏ အရည်အသွေးမှာ သူတို့၏ တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းပကားတွင် အဆုံးအဖြတ်ပေးသော အချက် ဖြစ်လာခဲ့သည်။
သို့သော် နဂါးမျိုးနွယ်သားမှာမူ ငွေအမြောက်အမြား မသုံးစွဲခဲ့ဘဲ သူ၏ တိုက်ခိုက်ရေး နည်းစနစ်များ အပေါ် အဓိက မှီခိုကာ ချမ်းသာသော ဂိမ်းမာ များစွာကို အနိုင်တိုက်ခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ ကာကွယ်မှု တစ်စုံတစ်ရာ မရှိသော လူတစ်ဦးက သစ်သားချောင်း တစ်ချောင်းဖြင့် အပြည့်အစုံ လက်နက် တပ်ဆင်ထားသော စစ်သည်တော်များကို အနိုင်တိုက်ခြင်းနှင့် တူနေခဲ့သည်။ ရလဒ်အနေဖြင့် သူ ဂိမ်းမာများ အကြားတွင် လူသိများခဲ့သည်။
"ငါ့ရဲ့ လက်ရှိ ဂိုဏ်းခွဲက မှန်ကန်တဲ့ ရွေးချယ်မှုလို့ ငါ ထင်တယ်..."
လှံထိုးခံရသူသည် သူ၏ သန်မာသော ကိုယ်ခန္ဓာကို ကြည့်လိုက်သည်။ လူသားတစ်ဦး အနေဖြင့် ၎င်းမှာ ဂနိုမ်းတစ်ဦး ဖြစ်ခြင်းထက် အများကြီး ပိုကောင်းခဲ့သည်။ အရေးကြီးဆုံးမှာ သူ ချောမောနိုင်ခြင်းပင်။
သူ အားကောင်းသည်ဖြစ်စေ၊ မကောင်းသည်ဖြစ်စေမှာ အခြားကိစ္စ တစ်ခု ဖြစ်သည်။ ရုပ်ရည်မှာ တစ်သက်တာလုံး အတွက် ကိစ္စ တစ်ခု ဖြစ်သည်။
ဗစ်တိုးရီးယားမြို့တွင် သတ္တုဒင်္ဂါး ငွေကြေးစနစ်သာ ရှိခဲ့ပြီး ထာဝရတိုင်းပြည်မှာမူ သတ္တုဒင်္ဂါးများနှင့် မှော်ကျောက်တုံးများစနစ် နှစ်မျိုးလုံးကို အသုံးပြု နေခဲ့သည်။ ဗစ်တိုးရီးယားမြို့ရှိ အခကြေးငွေ အားလုံးကို သတ္တုဒင်္ဂါးများဖြင့်သာ ပေးချေခဲ့သည်။
ထို့ကြောင့် ဂိုဏ်းခွဲ ပြောင်းလဲခြင်း အတွက် ရွှေဒင်္ဂါးတစ်ရာ လိုအပ်ခဲ့သည်။
နှိုင်းယှဉ်ကြည့်လျှင် ဗစ်တိုးရီးယားမြို့တွင် အစည်းအရုံး တစ်ခု တည်ထောင်ခြင်းမှာ ပိုမို စျေးသက်သာခဲ့သည်။
နဂါးမျိုးနွယ်သားမှာ ငွေတစ်ပြားတစ်ချပ်မျှ ထုတ်သုံးရန်ပင် မလိုအပ်ခဲ့ပေ၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဗစ်တိုးရီးယားမြို့ရှိ အဖွဲ့အစည်း မရှိသော ဂိမ်းမာများစွာက နဂါးမျိုးနွယ်သား အစည်းအရုံး တစ်ခု ဖွဲ့စည်းရန် မျှော်လင့်ချက်ဖြင့် ငွေကို ကြိုစုဆောင်း ထားခဲ့ကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သူတို့ အမည်ကိုပင် စဉ်းစားထားပြီး ဖြစ်နေခဲ့သည်။
သူတို့ အဘယ်ကြောင့် ဤသို့ ညံ့ဖျင်းသော အစည်းအရုံးအမည်ကို ရွေးချယ်ခဲ့သည်မှာ လျှို့ဝှက်ချက် တစ်ခု ဖြစ်သော်လည်း လှံထိုးခံရသူနှင့် ဖျံခေါင်းလင်ချောင်းတို့၏ အားပေးမှုဖြင့် သူတို့ ဟမ်းစတား သုံးကောင် နှင့်အတူ အစည်းအရုံးအသစ် "ရှားလော့ခ်နဲ့အတူ ထိုညအတွက်"ကို မှတ်ပုံတင်ခဲ့ကြသည်။