ယောက်ျားတစ်ယောက်ရဲ့ ရင်ခုန်သံ

ဆယ်ရက်ကြာ ပျောက်ဆုံးနေပြီးနောက် မိုးလက်ဖက်ရည် ဂိမ်းသို့ ပြန်ရောက် လာခဲ့သော်လည်း မကြာမီ အော့ဖ်လိုင်း ပြန်ဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် များပြားလှသော ဂိမ်းမာများ သူမကို ဝန်းရံကာ အာသာနှင့် နဂါးမျိုးနွယ်သား တို့နှင့် သူမ၏ ဆက်ဆံရေးများ အကြောင်း မေးခွန်းများ မေးမြန်း ခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

မိုးလက်ဖက်ရည်၏ နူးညံ့သိမ်မွေ့သော ကိုယ်ရည်ကိုယ်သွေးကြောင့် သူမ ချက်ချင်း ဆိုသလို မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျကာ အော့ဖ်လိုင်း ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

ဂိမ်းမာများသည် သူမ အော့ဖ်လိုင်း ဖြစ်သွားကြောင်း သိရှိခဲ့ကြသော်လည်း ပျော်ရွှင်နေသော ဖယ်ရီမလေးမှာ မသိခဲ့ပေ။ သူမ မိုးလက်ဖက်ရည် မျိုးစေ့ခင်းတွင် ပေါ်လာပြီး ဂိမ်းမာများ၏ ဝန်းရံခြင်း ခံရပြီးနောက် သတိလစ်သွားသည်ကိုသာ မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။ သူမ လက်ပိုက်ကာ "ဟမ့်။ ငါ ပြီးခဲ့တဲ့ ရက်အနည်းငယ်အတွင်း နင့်ကို အပင်တွေ စိုက်ပျိုးရာမှာ မကူညီခဲ့ဘူး။"ဟု ပြောရန် အခွင့်အရေးပင် မရခဲ့ပေ။

ဤသည်ကို မြင်တွေ့ ရသောအခါ ဖယ်ရီမလေးသည် စက်သေနတ်ကဲ့သို့ သူမ၏ တံတွေးများကို တဖျစ်တဖျစ် ထွေးလိုက်ရာ ဂိမ်းမာများ ကြောက်လန့်နေသော ကြွက်များကဲ့သို့ လူစုခွဲ ထွက်ပြေး သွားကြသည်။

ထို့နောက် သူမ ဆဲဆို ကြိမ်းမောင်းပြီး မိုးလက်ဖက်ရည်ကို သူမ၏ သစ်ပင်အိမ်ငယ်လေး အထဲသို့ သယ်ဆောင်သွားလိုက်သည်။

အာသာသည် ဆွေးနွေးခန်းဖိုရမ်တွင် ပိုစ့်တစ်ခု တင်ကာ ဤကိစ္စအတွက် အဖြေတစ်ခု ပေးခဲ့သည်။ သူ မည်သူမျှ ဤအကြောင်းကို ဆွေးနွေးခြင်း မပြုစေလိုဘဲ ဂိမ်းမာများအား အသေးစိတ် အချက်အလက်များကို ရှင်းပြခဲ့သည်-

"မကြာသေးခင်က ကောလာဟလတွေ အများကြီး ထွက်ပေါ်နေခဲ့တယ်။ မိုးလက်ဖက်ရည်က မိသားစု ကိစ္စတွေနဲ့ ရင်ဆိုင်နေရပြီး လူတိုင်း ထင်နေကြသလို မဟုတ်ဘူးဆိုတာ ကျွန်တော် ရှင်းပြပါရစေ။ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ဆက်ဆံရေးနဲ့ ပတ်သက်လို့တော့ ကျွန်တော်တို့က သူငယ်ချင်းတွေ သက်သက်ပါပဲ။ ကောလာဟလတွေ ထဲကလို ရှုပ်ထွေးမှု မရှိပါဘူး။ ကျေးဇူးပြုပြီး ကောလာဟလတွေ မဖြန့်ကြပါနဲ့။"

အာသာ သူ၏ အမြင်ကို ဖော်ပြခဲ့သော်လည်း သူ သူတို့၏ စပ်စုလိုစိတ်ကို မတားဆီးနိုင်ခဲ့ပေ။ သို့သော် သူတို့၏ အာရုံစိုက်မှုမှာ အချိန်တိုလေးသာ တည်တံ့ခဲ့ပြီး နောက်ထပ် အဖြစ်အပျက် တစ်ခု ဖြစ်ပွားခဲ့သည်။

ဒရဂွန်ရာဂျာနှင့် အသား၊အရွက်နဲ့ ဆန်မဟာမိတ်တို့မှာ မသင့်မြတ်သော အစည်းအရုံးများ ဖြစ်ပြီး ဆိုင်ခန်းတစ်ခု ကိစ္စကြောင့် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြရာ ပွဲကြည့်ပရိသတ် အမြောက်အမြားကို ဆွဲဆောင်နိုင်ခဲ့သည်။

ကြည့်ရှုသူများသည် အသစ်ဖွဲ့စည်းလိုက်သော အစည်းအရုံး တစ်ခု ဖြစ်သည့် ချန်အန်းမြို့ကိုလည်း ဆွဲဆောင်နိုင်ခဲ့သည်။

ချန်အန်းမြို့၏ အစည်းအရုံးဝင် အများစုမှာ တတိယဘီတာ ဂိမ်းမာများ ဖြစ်ကြသည်။ ခိုင်မာသော ဘဏ္ဍာရေး အထောက်အပံ့ဖြင့် သူတို့ လက်နက်ကိုင် ကျွမ်းကျင် ဂိမ်းမာအုပ်စုကြီး တစ်ခုကို ဖန်တီး နိုင်ခဲ့ကြသည်။ သူတို့က ရှေ့ဆောင်လမ်းပြ မဟာမိတ်အဖွဲ့ကို ပေါ်တင်ပင် စိန်ခေါ်ခဲ့ကြသည်။

ချန်အန်းမြို့၏ ဥက္ကဋ္ဌ၊ လျှို့ဝှက် ဆန်းကြယ်သောလူက "ငါတို့ တိုက်ခိုက်ရင် အားအကောင်းဆုံး နဲ့ပဲ တိုက်ခိုက်တယ်။ မဟုတ်ရင် လုံးဝ မတိုက်ခိုက်ဘူး။"ဟု ဆိုလိုက်သည်။

ငြိမ်းချမ်းသော အစည်းအရုံး တစ်ခု ဖြစ်ခဲ့သော ရှေ့ဆောင်လမ်းပြ မဟာမိတ်အဖွဲ့သည် ချန်အန်းမြို့နှင့် တိုက်ခိုက်ခဲ့ပြီး အစည်းအရုံးစစ်ပွဲ အတွက် ရက်စွဲ တစ်ခုပင် ကြိုတင် သတ်မှတ် ခဲ့ကြသည်။

အတွေ့အကြုံ ရင့်ကျက်သော ရှေ့ဆောင်လမ်းပြ မဟာမိတ်အဖွဲ့ အောင်ပွဲ ရရှိခဲ့သော်လည်း လူဦးရေမှာ အံ့ဩစရာ ကောင်းလောက်အောင် ဖြစ်ခဲ့သည်။

ရှေ့ဆောင်လမ်းပြ မဟာမိတ်အဖွဲ့သည် ရန်သူ ၂၁၀ ဦးကို သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ပြီး ချန်အန်းမြို့မှာမူ ရန်သူ ၉၉ ဦးကို သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့သည်။

ရှေ့ဆောင်လမ်းပြ မဟာမိတ်အဖွဲ့မှာ အစွမ်းထက်သော အစည်းအရုံး တစ်ခု ဖြစ်သော်လည်း သူတို့ အဖွဲ့ဝင် ၉၉ ဦး ဆုံးရှုံးခဲ့ရသည်။ ချန်အန်းမြို့မှာမူ အဖွဲ့ဝင် ၂၀၀ ဦးရေ ကျော်လွန်သွားခဲ့ပြီး အဖွဲ့ဝင် ၃၀၀ ဦးရေ ကန့်သတ်ချက်သို့ ရောက်ရှိလာသည်။

ယင်းက သူတို့အား ရှေ့ဆောင်လမ်းပြ မဟာမိတ်အဖွဲ့ပြီးနောက် အဖွဲ့ဝင် ၃၀၀ ရှိလာသော ဒုတိယမြောက် အစည်းအရုံး ဖြစ်လာစေသည်။

ဂိမ်းမာများ၏ အာရုံစိုက်မှုမှာ ချန်အန်းမြို့ အစည်းအရုံးအပေါ်တွင် ရှိနေခဲ့သည်။

သို့သော် ဤသည်မှာ ရှားလော့ခ်နှင့် ဘာမှ မသက်ဆိုင်ခဲ့ပေ။

ထာဝရတိုင်းပြည်ရှိ ဒန်ဂျင်အရှင် ခန်းမဆောင်တွင်...

"ငရဲဘုံနတ်ဆိုး ဘုရင်များက သူတို့ရဲ့ လျော်ကြေးငွေ အားလုံးကို နတ်ဆိုးစီမံခန့်ခွဲရေး ကော်မတီ မှတစ်ဆင့် အပြည့်အဝ ပေးချေပြီး ဖြစ်ပါတယ်၊ စုစုပေါင်း မှော်ကျောက်တုံး ၂,၀၀၀,၀၀၀ ဖြစ်ပါတယ်။ ပမာဏတစ်ဝက်က သေဆုံးမှု လျော်ကြေးငွေ ဖြစ်ပြီး ကျန်တစ်ဝက်က ရှားလော့ခ်ရဲ့ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ထိခိုက်မှု အတွက် ဖြစ်ပါတယ်။"

အိဗလင်းသည် ထူထဲသော စာရွက်စာတမ်း တစ်ခုကို ကိုင်ဆောင်ကာ ရှားလော့ခ်အား အခြေအနေကို သတင်းပို့ တင်ပြနေခဲ့သည်။ သူမက ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့နှင့် ဆက်သွယ်ရေးကို တာဝန် ယူခဲ့သည်။ ဖိုးဉာဏ်ကျယ်၏ အကူအညီဖြင့် အိဗလင်းသည် တာဝန်များကို ချောမွေ့စွာ လွှဲပြောင်း ယူနိုင်ခဲ့သည်။

အိဗလင်းတွင် ခိုင်မာသော စွမ်းဆောင်ရည်များ မရှိခဲ့သလို လိုက်လျောညီထွေ ပြုမူနိုင်မှုလည်း မရှိခဲ့သော်လည်း သူမက ဇွဲလုံ့လ ရှိခဲ့သည်။ ရှားလော့ခ်က တာဝန်ပေးအပ်ခဲ့သော အလုပ်များမှာ မရှုပ်ထွေးခဲ့ဘဲ အများစုမှာ ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့ ကိုယ်စားလှယ်များကို လက်ခံ တွေ့ဆုံခြင်းနှင့် ဂိမ်းမာများအား မစ်ရှင်များ တာဝန် ပေးအပ်ခြင်းတို့ ဖြစ်ကြသည်။

ဘရု၏ အကူအညီဖြင့် အိဗလင်းသည် မစ်ရှင်များ အပ်နှံခြင်း၊ မစ်ရှင်များ တာဝန် ပေးအပ်ခြင်း၊ မစ်ရှင် အကျဉ်းချုပ်များ၊ မစ်ရှင် ဆုလာဘ်များ သို့မဟုတ် ရမှတ်များ မှတ်တမ်းတင်ခြင်းတို့ကို ကိုင်တွယ်ရန် မလိုအပ်ခဲ့ပေ။ အခြေခံအားဖြင့် သူမ ကြိးကြိုးစားစား အလုပ်လုပ်ရုံသာ လိုအပ်ခဲ့သည်။

"အင်း၊ ကုန်သည်မဟာမိတ် အဖွဲ့ဆီက ပစ္စည်းလျော်ကြေးငွေက,ကော ဘယ်လိုလဲ။"

ရှားလော့ခ်သည် စားပွဲနောက်တွင် ထိုင်ကာ အိဗလင်း၏ အစီရင်ခံစာကို နားထောင် နေခဲ့သည်။

"ကုန်သည်မဟာမိတ် အဖွဲ့က ပစ္စည်းတွေကို ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့ကို သယ်ယူ ပို့ဆောင်ပြီး ဖြစ်ပါတယ်။ သူတို့ မကြာခင် ထာဝရတိုင်းပြည်ကို တင်ပို့ဖို့ စီစဉ်ပေး ပါလိမ့်မယ်။" အိဗလင်းက ဆိုလိုက်သည်။

ရှားလော့ခ်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သူ ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့ကို ဆာမေးလ်၏ လက်ထဲမှ ကယ်တင် ခဲ့သောကြောင့် ကုန်သည်မဟာမိတ် အဖွဲ့က သူ့အား အဂ္ဂိရတ်ပညာနှင့် မှော်ပစ္စည်းများ အတွက် ပစ္စည်းများ ဆုချီးမြှင့်ခဲ့သည်။

ပစ္စည်းများတွင် မာနာ ပါဝင်သော်လည်း အရေအတွက်မှာ နည်းပါးသောကြောင့် နေရာရွှေ့ပြောင်း ဝင်ပေါက်မှ တစ်ဆင့် သယ်ယူပို့ဆောင် နိုင်ခဲ့သည်။

ရှားလော့ခ်သည် ပစ္စည်းများကို ဂိမ်းမာများ အလယ်အလတ်တန်းစား မှော်ဆေးရည်များ ထုတ်လုပ်ရန် အသုံးပြုရန် စီစဉ် ထားခဲ့သည်။ ပစ္စည်းများကို ဖိုးဉာဏ်ကျယ် သူ၏ မှော်ပစ္စည်းများ ဖန်တီးရာတွင်လည်း အသုံးပြုရန် ဖြစ်သည်။ မှော်ဆေးရည်များနှင့် မှော်ပစ္စည်းများ အပြည့်အဝ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်လာပြီး ဂိမ်းမာများ ကျွမ်းကျင်မှုများ ရှိလာသည့်အခါ သူတို့ကို စက်ရုံများတွင် ထုတ်လုပ်ရန် ထားရှိနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

အဆက်မပြတ်သော ထုတ်ကုန်များ ထောက်ပံ့မှုမှာ ရှားလော့ခ်၏ ဓနဥစ္စာ ဖြစ်လာလိမ့်မည်။

"အင်း၊ အရမ်း ကောင်းတယ်။ စာရင်း စစ်ဆေးတာနဲ့ စာရွက်စာတမ်းတွေ စီစဉ်တာကို ဖိုးဉာဏ်ကျယ်က လုပ်ဆောင်လိမ့်မယ်။ မင်း အတွက် ခက်ခဲတယ် အိဗလင်း၊ မင်း သူတို့နဲ့ ပတ်သက်လို့ စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စရာ မလိုဘူး။ မင်း အလုပ် တစ်ခု ရှာတွေ့တာနဲ့ မင်း ထွက်ခွာသွားလို့ ရတယ်။ မင်းရဲ့ ကိုယ်ပိုင်ဘဝ အတွက် ပိုပြီး ဦးစားပေး လုပ်ဆောင်ပါ။ မင်းရဲ့ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုကို လျစ်လျူရှုနေရင် ငါ အားနာရလိမ့်မယ်။"

ရှားလော့ခ်သည် အိဗလင်းကို ကြည့်ရင်း အားနာမိသည်။

"ဘာမှ မဟုတ်ပါဘူး အရှင်ရှားလော့ခ်။ ကျွန်မ ငှားရမ်းခနဲ့ အစားအစာ အတွက် ပေးချေစရာ မလိုဘဲ ဒန်ဂျင်မှာ နေထိုင်ခဲ့ပါတယ်။ ရှက်သင့်တာက ကျွန်မပါ။ အိုက်၊ ကျွန်မ အလုပ်ရှာဖွေဖို့ ကြိုးစားနေခဲ့ပေမဲ့ အလုပ်မရနိုင်ခဲ့ပါဘူး။"

အိဗလင်းသည် "စိတ်ပျက်" နေပုံရပြီး ရှားလော့ခ်အား "ကျွန်မ အရှင်ရှားလော့ခ်ကို အချိန်အတန်ကြာ အားကိုးရပါတော့မယ်။"ဟု ဆိုလိုက်သည်။

"ငါက တခြားလူတွေကို ကူညီရတာ ကြိုက်တယ်။" ရှားလော့ခ်က ခေါင်းခါရင်း ဆိုလိုက်သည်။

အိဗလင်းသည် စိတ်လှုပ်ရှား သွားခဲ့သည်။ အရှင်ရှားလော့ခ်မှာ သတ္တဝါကောင်းတစ်ဦး ဖြစ်သည်။

...

"လစာ ထုတ်ပေးနေပါတယ်။ မြန်မြန် လာပြီး လစာယူကြပါ။"

ဆင်းဘသည် လက်သမား အလုပ်ရုံကို ဖြတ်လျှောက်သွားပြီး အစားအစာများ ပြင်ဆင်နေသော မုဖာဆာအား အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"အာ။ ဝမ်းကွဲ၊ ကျွန်တော့် လစာကို ယူပေးပါဦး။ ကျွန်တော် အခုထွက်သွားလို့ မဖြစ်သေးဘူး။"

မုဖာဆာသည် ဇွန်းကြီးတစ်ချောင်း ကိုင်ကာ ဒယ်အိုးကြီး တစ်လုံးထဲမှ အရာများကို မွှေနေခဲ့သည်။ သူ မြေပြင်ပေါ်တွင် ချထားသော ပင့်ကူခြေထောက်များကို ဒယ်အိုးကြီးထဲသို့ ပစ်ထည့်လိုက်ရာ ကျယ်လောင်သော ပွက်ပွက် ဆူသံများ ထွက်ပေါ် လာခဲ့သည်။

များပြားလှသော ဂိမ်းမာများ လက်သမား အလုပ်ရုံ နောက်တွင် တန်းစီ နေကြပြီး အချို့မှာ သူတို့၏ ပန်းကန်များကို ခေါက်ကာ အော်ဟစ် နေကြသည်။

"ငါ့မှာ အားမရှိတော့ဘူး၊။ ဘယ်အချိန် အစာစားချိန်လဲ။ ငါ စားပြီးရင် အုတ်ခဲတွေ သယ်တော့မယ်။"

"မြန်မြန် လုပ်ကြ၊ မြန်မြန် လုပ်ကြ။"

"အစာစားချိန် ရောက်ပြီ။ ငါ စားဖို့ ရွှံ့စေး နည်းနည်းလောက် ဝယ်ချင်တယ်။"

ဂိမ်းမာများသည် စိတ်မရှည်တော့ပေ။

"မင်းတို့သာ ထပ်အော်နေရင် ငါ မင်းတို့ရဲ့ ပစ္စည်းကိရိယာ အားလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်မယ်။" ဆင်းဘက ဆူညံနေသော ဂိမ်းမာများအား ဟိန်းဟောက်လိုက်ရာ သူတို့ ချက်ချင်း ဆိုသလို တိတ်ဆိတ် သွားကြသည်။ သူတို့ အပြစ်ကင်းစင်သော အမူအရာဖြင့် ဆင်းဘကို သနားကမား ကြည့်လိုက်ကြသည်။

ဆင်းဘသည် ဒန်ဂျင်အရှင် ခန်းမဆောင်သို့ ပြန်သွားခဲ့သည်။

နေရာရွှေ့ပြောင်း ဝင်ပေါက် ခန်းမဆောင် အပြင်ဘက်တွင် ရပ်နေသော ဖိုးဉာဏ်ကျယ်သည် ဆူညံပွက်လော ရိုက်ခြင်းကို စိတ်ခံစားချက် ကင်းမဲ့စွာ ကြည့်ရှု နေခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူ ဒန်ဂျင်အရှင် ခန်းမဆောင်ဘက်သို့ လျှောက်သွားနေသော ဆင်းဘကို စိုက်ကြည့် နေခဲ့သည်။

"ဖိုးဉာဏ်ကျယ်၊ ငါတို့ သယ်ယူပို့ဆောင်မှု ပြီးသွားပြီ။"

ဂနိုင်သား၏ အသံ ဖိုးဉာဏ်ကျယ် အနောက်မှ ထွက်ပေါ် လာခဲ့သည်။

ဖိုးဉာဏ်ကျယ်သည် နောက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ အခုလေးတင် သေတ္တာများဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့သော နေရာရွှေ့ပြောင်း ဝင်ပေါက် ခန်းမဆောင်မှာ ဗလာကျင်း နေသည်ကို တွေ့မြင်ခဲ့ရသည်။

ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲ တစ်ခုကို ဖြတ်သန်းခဲ့ရကြောင်း ဖော်ပြနေသည့် သွေးစွန်းနေသည့် ဂနိုမ်းအနည်းငယ်သည် ထိုနေရာတွင် ပျော်ရွှင်စွာ စကားစမြည် ပြောဆို နေကြသည်။ သူတို့ ပစ္စည်းများကို မည်သို့ သယ်ယူ ပို့ဆောင်ခဲ့သည်ကို မည်သူ သိနိုင်မည်နည်း။

"စုစုပေါင်း ပစ္စည်းသေတ္တာ ၁,၅၂၃ လုံး သယ်ယူပို့ဆောင်ပြီး စစ်ဆေးပြီး ဖြစ်ပါတယ်။"

ဖိုးဉာဏ်ကျယ်သည် မှတ်တမ်းများကို စစ်ဆေး အတည်ပြု လိုက်ပြီး စိတ်လှုပ်ရှားနေသော ဂိမ်းမာများကို ကြည့်လိုက်သည်။

သူတို့ ခဏတာ အံ့အားသင့် သွားပြီးနောက် တစ်ချိန်တည်းမှာပင် စကားစမြည် ပြောဆိုပြီး ထွက်ခွာ သွားကြပြီး ဖိုးဉာဏ်ကျယ်ကို နှုတ်ဆက်ခြင်းပင် မပြုခဲ့ပေ။

"အိုက်ယား၊ ဒီမစ်ရှင်က အရမ်း လွယ်တယ်။"

"ငါတို့သာ နေ့တိုင်း ဒီလိုလွယ်ကူတဲ့ မစ်ရှင်တွေ ရှိခဲ့ရင် ကောင်းမှာပဲ။"

"သေတ္တာတွေထဲမှာ ဘာတွေ ပါခဲ့တာလဲ။ သေတ္တာတွေ သယ်နေတုန်း ငါ့ကို လှီးဖြတ်သွားတဲ့ လက်တံတွေ ထိုးထွက်နေခဲ့တယ်။"

"ငါ မသိဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ငါ့ သေတ္တာတွေကျ မလေးဘူး။"

"အလိုလေး၊ ဘာလို့ ငါ့ သေတ္တာတွေက ဒီလောက် လေးနေရတာလဲ။"

ဖိုးဉာဏ်ကျယ်သည် ဂိမ်းမာများ ထွက်ခွာသွားသည်ကို စောင့်ဆိုင်း ပြီးနောက် သူ၏ မှတ်တမ်း စာအုပ်တွင် အချက်အချို့ကို မှတ်တမ်း တင်လိုက်သည်-

"၅၆၅: သူတို့ တစ်ဦးချင်းစီမှာ အမိန့်ပေးနိုင်ပြီး သူတို့ရဲ့ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကမ္ဘာမှာ မစ်ရှင်တွေ တာဝန်ပေးနိုင်တဲ့ လူတစ်ယောက် ရှိနေတယ်။

၅၆၆: မှော်ပစ္စည်းတွေ အတွက် ဒီလောက် ပစ္စည်းတွေနဲ့ ဆိုရင် ငါ့ အလုပ်ဝန်ပိမှု ထပ်တိုးလာပြန်ပြီ။

၅၆၇: သူတို့ ဆင်းဘကို အရမ်း ကြောက်ကြတယ်ပဲ။

၅၆၈: ဒီနေ့ လစာထုတ်ရက်ပဲ။"

...

"ဇိ..."

မာနာခန်းမဆောင်တွင် မီးပွားများ ပျံဝဲ နေခဲ့သည်။

မာနာအင်ဂျင်နီယာ ယိုဒါသည် ဂိုဘလင်များ၊ ဂနိုမ်းများနှင့် ခွေးခေါင်းလူသားများ အုပ်စုတစ်စု နှင့်အတူ ၅ မီတာ မြင့်သော စက်ရုပ်တစ်ရုပ်ကို ထုတ်လုပ် နေခဲ့သည်။ ခေါင်းဆောင်မှာ လျှော်ကြိုးနည်းပညာရှင်ဟု ခေါ်သော ဂိုဘလင် ဖြစ်သည်။

ယိုဒါသည် မာနာတွန်းကန်အား ပြဿနာများကို ဖြေရှင်းပေးခြင်းနှင့် ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့မှ ပြုပြင်ပြီးသော အပိုပစ္စည်းများ အတွက် ဆက်သွယ် တပ်ဆင်ပေးခြင်း တို့ကိုသာ ကူညီပေးခဲ့သည်။ ထုတ်လုပ်ရေး လုပ်ငန်း အများစုကို ဂိုဘလင်များ၊ ဂနိုမ်းများနှင့် ခွေးခေါင်းလူသားများက လုပ်ဆောင်ခဲ့ကြသည်။

သူတို့ သူတို့၏ တွက်ချက်မှုများနှင့် ပုံကြမ်း ရေးဆွဲမှုများတွင် အလွန် စာရိတ္တ ပျက်ပြားနေသော်လည်း ယိုဒါသည် စက်ရုပ် ပြီးစီးလုနီးပါး ဖြစ်နေသည်ကို မြင်တွေ့ရသည့်အခါ အောင်မြင်မှု ရရှိသလို ခံစားလိုက် ရသည်။ သူ ဤသို့သော ထုတ်ကုန်မှာ ကြီးမားသော နည်းပညာ ခုန်ပျံကျော်လွှား တိုးတက်မှု တစ်ခုဟု ခံစားလိုက် ရသည်။ လျှော်ကြိုးနည်းပညာရှင်က "ငါတို့ ဒီ ၅ မီတာ စက်ရုပ်ရဲ့ လေယာဉ်မှူးခန်း (ပိုင်းလော့ခန်း) ထဲမှာ ထိုင်ကြမယ်။ အခြေခံ ထိန်းချုပ်မှုတွေနဲ့ ငါတို့ စက်ရုပ်ကို လေးလံတဲ့ ပစ္စည်းတွေ သယ်ဆောင်ဖို့ ထိန်းချုပ်နိုင်မယ်။ ငါတို့သာ တူးဖော်စက် တစ်ခု တပ်ဆင်ခဲ့ရင် ကြီးမားတဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်နဲ့ တူးဖော်နိုင်လိမ့်မယ်။ အနာဂတ်မှာ ငါတို့ စက်ရုပ်ကို မာနာတွန်းကန်အားနဲ့ စူပါအကြမ်းခံ ပစ္စည်းတွေ ပါဝင်တဲ့ တိုက်ခိုက်ရေး စက်ရုပ်အဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်မယ်။ ပြီးရင် ငါတို့ ရှားလီရဲ့ ခေါင်းကို အလွယ်တကူ ကြိတ်ချေ ပစ်နိုင်လိမ့်မယ်။"ဟု ဆိုလိုက်သည်။

ယိုဒါသည် ရှားလီမှာ မည်သူ ဖြစ်သည်ကို မသေချာခဲ့သော်လည်း သူက အစွမ်းထက်သော သတ္တဝါတစ်ဦးနှင့် တူနေခဲ့သည်။

ယိုဒါသည် စက်ရုပ် မည်မျှ အံ့ဩဖွယ် ကောင်းသည်ကို နားမလည်နိုင်သော်လည်း အလွန် မိုက်သည်ဟုတော့ ခံစားလိုက် ရသည်။ စက်ရုပ်ပုံစံကို မြင်တွေ့ပြီးနောက် သူ၌ အတွေး တစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်— ဤသည်မှာ ယောက်ျားတစ်ယောက်ရဲ့ ရင်ခုန်သံ (အချစ်ဦး) ဖြစ်ရမည်။