အစည်းအဝေး တစ်ခု ခေါ်ယူနေသည်

"ချွင်။"

ဂနိုင်သားသည် သူ၏ တုရွင်းကို နံရံသို့ လွှဲရိုက်လိုက်သည်။

နံရံမှ လွင့်စင်ထွက်လာသော ကျောက်စရစ်ခဲများသည် ဂနိုင်သား၏ သံခမောက်ပေါ်သို့ တဖွဲဖွဲ ကျဆင်း လာခဲ့သည်။ ဘေးမှ ဂိမ်းမာများသည်လည်း သူတို့၏ ဂေါ်ပြားများဖြင့် တူးဖော်ထားသော ဒိုင်ယမွန်ဆင်း သတ္တုရိုင်းများကို ရှင်းလင်း နေကြသည်။

သတ္တုရိုင်းများကို ပင့်ကူဂူ အပြင်ဘက်သို့ သယ်ယူပို့ဆောင် ပြီးနောက် အထူးပြု မစ်ရှင်များ လက်ခံရရှိထားသော ဂိမ်းမာများက ပြန်လည် သယ်ယူပို့ဆောင် ခဲ့ကြသည်။ ဂိမ်းမာများ အလုံးအရင်းဖြင့် ဝင်ရောက် လာသောကြောင့် ထာဝရတိုင်းပြည်သည် မြေနေရာ ရှားပါးမှု နှင့် ကြုံတွေ့နေရပြီး အလွန်အမင်း လူထူထပ် လာခဲ့သည်။ သယံဇာတ အသုံးပြုမှုမှာ သိသိသာသာ တိုးမြင့်လာခဲ့ပြီး ဒိုင်ယမွန်ဆင်း ကျောက်တုံးများပင် ကုန်ခမ်းလုနီးပါး ဖြစ်နေခဲ့သည်။

ဤကျောက်တုံးများကို ပစ္စည်းကိရိယာများ ထုတ်လုပ်ရန် အသုံးပြုခြင်း အပြင် ဆောက်လုပ်ရေး ပစ္စည်းများ အဖြစ်လည်း အသုံးပြု ခဲ့ကြသည်။ ထာဝရတိုင်းပြည်တွင် ဤကျောက်တုံးများ ပေါကြွယ်ဝစွာ ရှိနေခဲ့သည်။

"မိုးလက်ဖက်ရည် ဒီနေ့ လာသေးလား။" ဂနိုင်သား သူ၏ တုရွင်းဖြင့် အလုပ်လုပ်နေစဉ် ဂိမ်းမာ တစ်ဦးက မေးလိုက်သည်။

"အာ။ ကျွန်တော် မသိဘူး၊ ကျွန်တော် သူ့ကို မတွေ့မိဘူး။" ဂနိုင်သားသည် ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ပြန်ပြောလိုက်သည်။

"မိုးလက်ဖက်ရည်က ဂိမ်းက ထွက်သွားပြီလား။ သူ ရက်တော်တော်ကြာ အွန်လိုင်း မဖြစ်တာ ကြာပြီ။" ထိုဂိမ်းမာက မသေချာ မရေရာစွာ ဆိုလိုက်သည်။

ဂနိုင်သားသည် ခေါင်းခါလိုက်ပြီး "ကျွန်တော်လည်း မသိဘူး၊ ဒါပေမဲ့ သူသာ ဂိမ်းက ထွက်သွားရင် စိတ်မကောင်းစရာပဲ။ နောက်ဆုံးတော့ သူက အထင်ကရ အမ်ပီစီ တစ်ယောက်လိုတောင် ဖြစ်နေပြီလေ။ ခင်ဗျား ဒီနေ့ အတွက် တူးဖော်ပြီးပြီလား။"ဟု ဆိုလိုက်သည်။

"ကျွန်တော် ပြီးခါနီးပါပြီ။ ဒီတူးဖော်ရေး မစ်ရှင် ပြီးရင် ကျွန်တော် ထာဝရတိုင်းပြည်ကို ပြန်ပြီး ကျွန်တော့်ရဲ့ နေ့စဉ်မစ်ရှင် အတွက် ရေ‌နေဖား မွန်းစတားမြို့ကို သွားတော့မယ်။"

"အို၊ ခင်ဗျားရဲ့ နေ့စဉ်မစ်ရှင် ပြီးရင် စူးစမ်းရှာဖွေရေးအဖွဲ့ အတွက် အစားထိုး လူတစ်ယောက် အဖြစ် ဒန်ဂျင်မှာ စောင့်နေလိုက်ပါ။ ငါတို့ ဒီည စူးစမ်းရှာဖွေရေး အဖွဲ့ အသစ် တစ်ခု ဖွဲ့စည်းတော့မယ်။"

ဂနိုင်သားက သူ့ကို သတိပေးလိုက်ရာ သူက "ကောင်းပြီ။"ဟု ပြန်ဆိုလိုက်သည်။

သူတို့ အခြားခေါင်းစဉ်များ အကြောင်း စကားစမြည် ပြောဆိုလာကြသည်။ တူးဖော်ရေး လုပ်ငန်းခွင် အပြင်ဘက်တွင် မြေအောက်ပင့်ကူတစ်ကောင် ခိုးဝင်လာရာ ဂိမ်းမာများက ချက်ချင်းပင် သတ်ဖြတ်လိုက်ကြသည်။ တူးဖော်ရေး ဧရိယာတွင် မွန်းစတားများ သတ်ဖြတ်နေရခြင်းမှာ သာမန်ဖြစ်စဉ် တစ်ခု ဖြစ်သည်။

...

"ဒုံး။"

အာသာသည် ကြီးမားသော ပုတ်သင်ကောင် တစ်ကောင်၏ ခေါင်းကို မြေပြင်ပေါ်သို့ ပစ်ချလိုက်သည်။

အရိုးများ၊ အရေပြား၊ အသားစိုင်များနှင့် လက်သည်းများကို သေသေချာချာ ခွဲစီထားသည်။ ကြီးမားသော ပုတ်သင်ကောင်များ၏ ဦးခေါင်းခွံများကို မစ်ရှင်များ ပြီးမြောက် အောင်မြင်စေရန် ရေ‌နေဖား မွန်းစတားများထံ တင်သွင်း ရမည် ဖြစ်သည်။

"မင်းရဲ့ ရဲစွမ်းသတ္တိ အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အာသာ။"

ငါးဆားနယ်သည် အနက်ရောင် ချပ်ဝတ် ဝတ်ဆင်ထားသော အာသာအား သူ၏ ကျေးဇူးတင်ကြောင်း ဖော်ပြခဲ့သည်။ သူ ဤအနက်ရောင် ချပ်ဝတ် ဝတ်ဆင်ထားသော ဂနိုမ်းအပေါ် နက်ရှိုင်းသော အထင်အမြင် ရှိနေခဲ့သည်။

အာသာသည် ဤမုန်းတီးဖွယ် ကြီးမားသော ပုတ်သင်ကောင်များ၏ ခေါင်းများကို နေ့စဉ် သူ့ထံသို့ တင်သွင်းလေ့ ရှိပြီး အခြားဂိမ်းမာများကလည်း အာသာအကြောင်း ရံဖန်ရံခါ ပြောကြားလေ့ ရှိသည်။ အချိန်အတန် ကြာပြီးနောက် ငါးဆားနယ်သည် နာမည်ကြီး အာသာအကြောင်း သိရှိ လာခဲ့သည်။

အာသာသည် ငါးဆားနယ်အား ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်စဉ် ဘေးမှ ဂိမ်းမာများက လေးစား အားကျသော အမူအရာများ ပြသကာ ဆိုလိုက်ကြသည်။ "ဒါက မိုက်တယ်၊ အမ်ပီစီက သူ့ နာမည်ကို တိုက်ရိုက် ခေါ်လိုက်တာပဲ။ ထိပ်တန်း ဂိမ်းမာ တစ်ယောက် ဖြစ်ရတာ အံ့ဩစရာပဲ။"

ဆယ်ဗားနပ်စ် သည်လည်း အာသာ အတွက် ဂုဏ်ယူနေပြီး သူမကိုယ်တိုင်လည်း ချီးကျူးခံနေရ သကဲ့သို့ ခံစားလိုက် ရသည်။

"ငါ့ရဲ့ နေ့စဉ်မစ်ရှင် ပြီးသွားပြီ၊ ဒါကြောင့် ကန့်သတ်ဒန်ဂျင်နယ်မြေကို စိန်ခေါ်ကြစို့။ ငါ သူတို့ကို စုဝေးဖို့ အော်ခေါ်လိုက်မယ်။"

ဘောင်းဘီမဝတ်သူသည် လက်ခုပ်တီးလိုက်ရာ ရင်မွှေးမီးလောင်က "မြန်မြန် လုပ်ပါကွာ။ ငါတို့ နောက်ဆုံး တစ်ခေါက် အဖွဲ့ဖွဲ့စည်းဖို့ တစ်နာရီတောင် ကြာခဲ့တယ်။"ဟု ဆိုလိုက်သည်။

"ရွေးချယ်စရာ မရှိခဲ့ဘူးလေ၊ အစည်းအရုံးဝင် အားလုံးက အားလပ်နေတာမှ မဟုတ်တာ။ ဒါ့အပြင် ငါတို့ အဖွဲ့ဝင်အသစ်တွေ အများကြီး ထပ်တိုးထားတယ်။ ဝါရင့်တွေ အများကြီးက လူသစ်တွေကို လမ်းညွှန်ပေး နေကြပြီး ဂိမ်းမြေပုံက အရမ်း ကြီးတယ်။" ရင်မွှေးမီးလောင်၏ မကျေမနပ် ပြောဆိုသံကို ကြားပြီးနောက် ဘောင်းဘီမဝတ်သူက ဆိုလိုက်သည်။

"အုပ်စုကို မြန်မြန် ဖွဲ့စည်းလိုက်ပါ။ စကားမများနဲ့တော့။" ဆယ်ဗားနပ်စ်က ဆိုလိုက်သည်။

"ခဏနေပါဦး ဘောင်းဘီ။" အာသာက ဘောင်းဘီမဝတ်သူအား အော်ခေါ်လိုက်သည်။ ဘောင်းဘီမဝတ်သူ ခေါင်းလှည့်ကြည့် လိုက်သည့်အခါ အာသာက ပြောလိုက်သည်။ "ငါ ဒီနေ့ ကန့်သတ်ဒန်ဂျင် နယ်မြေကို မစိန်ခေါ်တော့ဘူး။ ငါ့ အတွက် အစားထိုးလူတစ်ယောက် ရှာပေးပါ၊ ငါ ဒီည အရေးကြီးတဲ့ အစည်းအဝေး တစ်ခု ရှိတယ်။"

"အာ။ ကောင်းပြီ၊ ငါ နားလည်ပါတယ်။"

အစည်းအဝေး တစ်ခုဖြစ်ပါက ရွေးချယ်စရာ မရှိပေ။ ဂိမ်းသည် လက်တွေ့ဘဝ၏ လုပ်ဆောင်ချက်ကို မထိခိုက်သင့်ပေ။ ဘောင်းဘီမဝတ်သူက ခေါင်းညိတ် လိုက်သော်လည်း ဆယ်ဗားနပ်စ်မှာ စိတ်ပျက်နေပုံရသည်။ သူမ တုံ့ဆိုင်းနေခဲ့သော်လည်း ဘာမှမပြောခဲ့ပေ။

အာသာသည် မြေလျှောက်ငှက် များစွာ ရှိသော ဂိတ်ဆီသို့ လျှောက်သွားခဲ့သည်။ ကြီးမားသော မြေလျှောက်ငှက် တစ်ကောင်ကို ရွေးချယ်ကာ တက်စီးပြီးနောက် သူက "ငါ အော့ဖ်လိုင်း ဖြစ်တော့မယ်။ ပျော်ရွှင်ကြပါစေ။"ဟု ဆိုလိုက်သည်။

"နောက်မှ တွေ့ကြမယ်။"

"သွားပြီ။"

"မနက်ဖြန် တွေ့ကြမယ်။"

လူတိုင်း အာသာအား နှုတ်ဆက်ကြပြီး သူ မြေလျှောက်ငှက် စီးနင်းကာ ရေ‌နေဖား မွန်းစတားမြို့မှ ထွက်ခွာသွားသည်ကို ကြည့်ရှုနေခဲ့ကြသည်။ ဆယ်ဗားနပ်စ်မှာ မပျော်မရွှင် ဖြစ်နေပုံ ရပြီး ခြေဆောင့်ကာ မိမိကိုယ်ကို တိုးတိုးလေး ရေရွတ် လိုက်သည်။ "အာသာအစ်ကို ဒီနေ့ အစည်းအဝေး မရှိပါဘူး။ သူ မိုးလက်ဖက်ရည် အကြောင်းကို ခိုးစုံစမ်းနေတာ ဖြစ်ရမယ်။"

"မင်း ဘယ်လို သိတာလဲ။" ဘောင်းဘီမဝတ်သူက အလိုအလျောက် မေးလိုက်သည်။

"ငါ သိရုံပဲ သိတယ်။"

ဆယ်ဗားနပ်စ်သည် ဒေါသတကြီး ထွက်ခွာသွားပြီး မြေလျှောက်ငှက် တစ်ကောင်ပေါ်သို့ ခုန်တက်ကာ နောက်သို့ လှည့်မကြည့်ဘဲ ထွက်ခွာ သွားခဲ့သည်။

ဘောင်းဘီမဝတ်သူနှင့် ရင်မွှေးမီးလောင်တို့မှာ အံ့အားသင့်စွာ တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး ကြည့်လိုက်ကြသည်။

"ငါတို့ ဘာလုပ်ကြမလဲ။ ဒါက ဘာအထာလဲ။" ရင်မွှေးမီးလောင်က မှင်သက်စွာ မေးလိုက်သည်။

"ငါ ဘယ်လို သိနိုင်မှာလဲ။ သူက လိင်တူချစ်ကြိုက်သူ မဟုတ်ရင် ကြောက်စရာ ကောင်းတဲ့ မိန်းကလေး တစ်ယောက်ပဲ။"

ဘောင်းဘီမဝတ်သူသည် ခေါင်းခါလိုက်ပြီး "မင်းမှာတော့ အစည်းအဝေး မရှိဘူး၊ အသည်းကွဲနေတာလည်း မဟုတ်ဘူး။ စူးစမ်းရှာဖွေရေး အတွက် အသင့်ဖြစ်ပြီလား။"ဟု ဆိုလိုက်သည်။

...

ခမ်းနားထည်ဝါသော ခန်းမဆောင် တစ်ခုတွင် ဂိမ်းလှဲလျောင်း ထိန်းချုပ်ခန်းစက် တစ်ခု ဖြည်းညှင်းစွာ ပွင့်လာခဲ့သည်။

လူငယ်လေး တစ်ဦး ဂိမ်းလှဲလျောင်း ထိန်းချုပ်ခန်း စက်ထဲမှ ထထိုင်လိုက်စဉ် အမျိုးသမီး အစေခံများ ဝန်ဆောင်မှု ပေးရန် စုရုံးရောက်ရှိ လာကြသည်။

ထထိုင်လိုက်သူမှာ ချမ်းသာသော သခင်လေး မာ ဖြစ်သည်။

"သခင်လေး မာ၊ လေယာဉ် အဆင်သင့်ဖြစ်ပါပြီ။ ဆေးရုံကိုလည်း ဆက်သွယ်ပြီး ဖြစ်လို့ ဘယ်အချိန်မဆို ထွက်ခွာနိုင်ပါပြီ။" အိမ်တော်ထိန်းက လူငယ်လေး အဝတ်အစား လဲလှယ်နေစဉ် ဆိုလိုက်သည်။

"ငါ နားလည်တယ်။ ထွက်ခွာဖို့ ပြင်ဆင်လိုက်ပါ။"

သခင်လေးသည် ခေါင်းညိတ်ကာ ခမ်းနားသော ခန်းမဆောင်မှ ထွက်ခွာ သွားခဲ့သည်။

ဖန်သားစင်္ကြံမှ အပြင်သို့ ကြည့်လိုက်ရာ ကြီးမားသော လေဆိပ် တစ်ခုကို တွေ့မြင်ခဲ့ရသည်။ လမ်းညွှန်ယာဉ် တစ်စီးက အလယ်အလတ်အရွယ် လေယာဉ်တစ်စီးကို လေယာဉ်ပြေးလမ်းသို့ ပို့ဆောင်ပေး နေခဲ့သည်။

သခင်လေး၏ နောက်တွင် အစေခံနှင့် ကိုယ်ရံတော် တစ်ရာခန့် ရှိနေခဲ့သည်။

...

လှံထိုးခံရသူသည် လက်သမား အလုပ်ရုံ ဘေးတွင် ရပ်နေပြီး ဇွန်းကြီး တစ်ချောင်း ကိုင်ကာ ဒယ်အိုးကြီး တစ်လုံးကို မွှေနေခဲ့သည်။ ဖျံခေါင်းလင်ချောင်း ပြေးလာပြီး "အလိုလေး။ လှံထိုးခံရသူ၊ မင်း ကြားပြီးပြီလား။ မိုးလက်ဖက်ရည် ဆေးရုံတင်ထားရတယ်တဲ့ ။"ဟု အော်ဟစ်လိုက်သည်။