အခန်း (၃၀၀)

တောင်ထိပ်နှင့် နီးလာသည်နှင့်အမျှ ဖိအားနှင့် ပူလောင်မှုက တဖြည်းဖြည်း ပိုမိုပြင်းထန်လာသည်။

"တော်တော်လေးလေးတယ်"

လင်းယွဲ့သည် နတ်ဘုရားအဆင့်စမ်းသပ်မှုကို ပထမဆုံးအကြိမ် ခံစားလိုက်ရပြီး ခြေလှမ်းတိုင်းသည် အတော်လေး လေးလံနေကြောင်း ချက်ချင်း သတိထားမိသည်။ သူသည် ခြေလှမ်းတိုင်းကို ဖြည်းဖြည်းချင်း လှမ်းရသည်။ ပုံမှန်အားဖြင့် သူ၏ အရှိန်ဖြင့် တောင်ထိပ်သို့ အသက်တစ်ခါရှူရုံဖြင့် ရောက်နိုင်သော်လည်း ယခုတွင်မူ ဆယ်ဆ သို့မဟုတ် အဆပေါင်းတစ်ရာ ပိုကြာသည်။

ဤသည်မှာ သူသည် သုံးထောင်ငရဲကိုယ်ခန္ဓာကို လေ့ကျင့်ထားခြင်းကြောင့်ဖြစ်သည်။ မဟုတ်ပါက တောင်ထိပ်သို့ ရောက်ရှိရန် လက်ဖက်ရည်ဖျော်သည့် အချိန်မျှပင် ကြာလိမ့်မည်။

မကြာမီ…

"ဟူး..."

လင်းယွဲ့သည် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ နတ်ဘုရားအဆင့်၏ ခြေလှမ်း ကိုးရာ ကိုးဆယ့်ကိုးခု၏ အဆုံးတွင် တောင်ထိပ်ပေါ်ရှိ အဖြူရောင်ကျောက်စိမ်းကွင်းပြင်တစ်ခု ရှိနေပြီး ဗဟိုတွင် ကြီးမားသော ကျောက်စာတိုင်တစ်ခု တည်ရှိနေသည်။

သူထိပ်ဆုံးသို့ ရောက်ရှိသောအခါ ကျောက်စာတိုင်မှ အလင်းရောင်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး သူ၏မျက်လုံးများထဲသို့ ကျရောက်သွားသည်။

နောက်တစ်ခဏတွင် လင်းယွဲ့သည် သူ၏ရှေ့ရှိ ကြီးမားသောကျောက်စာတိုင်ပေါ်တွင် စာသားများ ပေါ်လာသည်ကို ချက်ချင်း သတိထားမိလိုက်သည်။

"နှစ်ရာ့ပန်း သုံးဓါတ်သီးနှစ်လုံး၊ ရွှေချည်မျှင်ဝက်ဝံ၏ ကိုယ်ခန္ဓာမှ ရွှေချည်လေးပေ၊ မျက်စိမဲ့မြွေ၏ သည်းခြေသုံးလုံးကို ယူဆောင်လာပါက တာအိုစိတ်နှလုံးရတနာ သုံးလက်မ ဝိညာဥ်

နှလုံးသားတစ်ခု ရရှိမည်ဖြစ်ပြီး လေးခု ကျန်ရှိနေသည်"

"ဒါက ရှာဖွေရေးလုပ်နေသလိုပဲ"

လင်းယွဲ့သည် အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်သည်။ ချက်ချင်းပင် အရောင်သုံးရောင်ဖြင့် တောက်ပနေသော ထူးဆန်းသောအသီးနှစ်လုံး၊ လေးပေရှည်သော ရွှေရောင်ချည်မျှင်တစ်ခု၊ သွေးစွန်းနေသော မြွေသည်းခြေသုံးလုံးတို့ကို ထုတ်ယူပြီး ကျောက်စာတိုင်ရှေ့တွင် ချထားလိုက်သည်။

နောက်တစ်ခဏတွင် ကျောက်စာတိုင်မှ အလွန်ပြင်းထန်သော အလင်းရောင် ထွက်ပေါ်လာပြီး အလင်းတန်းတစ်ခုသည် ကောင်းကင်သို့ ပစ်လွှတ်လိုက်ကာ စမ်းသပ်ပစ္စည်းသုံးခုကို ထွန်းလင်းပေးသည်။

"တော်တော်လေးကို ဆူညံတာပဲ"

လင်းယွဲ့သည် ခေါင်းကို အနည်းငယ် ခါလိုက်သည်။ သူသည် ရတနာများကို တိတ်ဆိတ်စွာ ပြန်ယူရန် မျှော်လင့်ခဲ့သည်။

အလင်းရောင် ပျောက်ကွယ်သွားသောအခါ မြေပြင်ပေါ်ရှိ စမ်းသပ်ပစ္စည်းများက ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အစား သစ်မွှေးသေတ္တာတစ်လုံး ပေါ်လာသည်။

လင်းယွဲ့သည် ၎င်းကိုဖွင့်ကြည့်လိုက်ရာ ခုနစ်ရောင် ဝိညာဥ်ကျောက်စိမ်းဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော သုံးလက်မ ဝိညာဥ်နှလုံးသားကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ဒါက သုံးလက်မ ဝိညာဥ်နှလုံးသားလား။

သူသည် သစ်မွှေးသေတ္တာကို သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး မြေပြင်ပေါ်တွင် စမ်းသပ်ပစ္စည်းများကို ဆက်လက်ချထားကာ နှစ်ဆပမာဏကို ချထားရန် ကြိုးစားသည်။

နောက်တစ်ကြိမ်တွင် ကြီးမားသော အလင်းတန်းတစ်ခုသည် ကောင်းကင်သို့ ပစ်လွှတ်လိုက်ပြီး စမ်းသပ်ပစ္စည်းများကို ဖုံးအုပ်ထားသည်။ အလင်းရောင် ပျောက်ကွယ်သွားသောအခါ မြေပြင်ပေါ်တွင် သစ်မွှေးသေတ္တာနှစ်လုံး ရှိနေသည်။

"ငါ တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ လုပ်ငန်းများစွာကို တင်သွင်းလို့ရတာလား"

လင်းယွဲ့သည် အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ၎င်းကို အတည်ပြုလိုက်သည်။ သူသည် နောက်ထပ် စမ်းသပ်ပစ္စည်းအစုံကို ထုတ်ယူပြီး နောက်ဆုံးကျန်ရှိသော သုံးလက်မ ဝိညာဥ်နှလုံးသားကို ရရှိခဲ့သည်။

"တခြား လျှို့ဝှက်ရတနာအထွတ်အထိပ်တွေဆီမှာ လုပ်ငန်းတွေကို မြန်မြန်သွားလုပ်ရမယ်"

သူသည် အချိန်မဖြုန်းဘဲ အခြားတောင်လမ်းတစ်ခုသို့ ဆင်းသွားသည်။

တောင်ပေါ်သို့တက်ခြင်းမှာ ရတနာစမ်းသပ်မှုကို စတင်ရန်ဖြစ်သော်လည်း ဆင်းသက်ရန်မှာမူ ၎င်းကို မလိုအပ်သောကြောင့် သူသည် နတ်ဘုရားအဆင့်ကို ရှောင်ကွင်းခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း တောင်အောက်သို့ ရောက်ပြီးနောက် မည်သူကမျှ သူ့ကို ချောင်းမြောင်းတိုက်ခိုက်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

ထို့ကြောင့် ဉာဏ်ကောင်းသူများ အတော်လေးများပုံရသည်။

"ရတနာကို စောစောစီးစီး ရယူထားနိုင်ခဲ့တာ ကောင်းတာပေါ့။ ဒီလိုစောစော ရတနာရနိုင်တဲ့သူတွေက သာမန်လူတွေ မဟုတ်ဘူး။ ငါ့ကို ဘယ်သူမှ ချောင်းမြောင်းတိုက်ခိုက်တာ မရှိတာ ပုံမှန်ပါပဲ"

လင်းယွဲ့သည် မိမိကိုယ်ကို ရေရွတ်လိုက်သည်။

သူသည် ဒုတိယမြောက် လျှို့ဝှက်ရတနာအထွတ်အထိပ်ဆီသို့ လျင်မြန်စွာ ဦးတည်သွားသည်။

ဒုတိယမြောက် လျှို့ဝှက်ရတနာအထွတ်အထိပ်တွင် သူရွေးချယ်ခဲ့သော ရတနာမှာ ကောင်းကင်သိုင်းပညာနှလုံးသားပြားဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် သိုင်းပညာကို အထောက်အကူပြုရန် အံ့ဖွယ်ပစ္စည်းတစ်မျိုးဖြစ်သည်။ သိုင်းပညာခွံလောက် အဖိုးမတန်သော်လည်း ကောင်းမွန်ပြီး ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူရှာဖွေသော ဒုတိယမြောက် အဖိုးအထန်ဆုံး ရတနာဖြစ်သည်။

နတ်ဘုရားအဆင့်ကို ဖြတ်သန်းရန် လက်ဖက်ရည်ဖျော်သည့်အချိန်မျှသာ ကုန်ဆုံးခဲ့ပြီး စမ်းသပ်ပစ္စည်းများကို အချိန်မီ တင်သွင်းပြီးနောက် သူသည် ကောင်းကင်သိုင်းပညာနှလုံးသားပြားကို ချက်ချင်း ရရှိခဲ့သည်။

ထို့နောက် သူသည် တတိယမြောက် လျှို့ဝှက်ရတနာအထွတ်အထိပ်သို့ သွားခဲ့သည်။

သူ၏မျက်လုံးများကို ဆွဲဆောင်ခဲ့သည်မှာ နီးကပ်စွာတိုက်ခိုက်ခြင်းအတွက် အလွန်

အဖိုးတန်သော ဘဝဆိုင်ရာရတနာတစ်ခုဖြစ်သည်။ ဟန်မြို့စားသည် သူ့အတွက် သင့်တော်သော ဘဝဆိုင်ရာရတနာကို အချိန်အတော်ကြာ ရှာဖွေခဲ့သော်လည်း မတွေ့ခဲ့ပေ။

ဤလျှို့ဝှက်ဂူကောင်းကင်တွင် သင့်တော်သောတစ်ခု ရှိနေသောကြောင့် သူသည် မတုံ့ဆိုင်းနေတော့ပေ။

ရတနာများကို ရရှိလိုက်သည်နှင့်အမျှ အလင်းတန်းများ တစ်ခုပြီးတစ်ခု လျှို့ဝှက်ရတနာအထွတ်အထိပ်များတွင် ပေါ်ထွက်လာကြပြီး ယခုအချိန်အထိ အကြိမ်အတော်များများ ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သည်။

"နောက်တစ်ခုကို ငါအမြန်လုပ်ရမယ်"

လင်းယွဲ့သည် ဘဝဆိုင်ရာရတနာကို သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး စတုတ္ထမြောက် လျှို့ဝှက်ရတနာအထွတ်အထိပ်ဆီသို့ ဆင်းရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင်

"ဝှီး ဝှီး ဝှီး"

ပုံသဏ္ဍာန်သုံးခုသည် တောင်အောက်မှ ရုတ်တရက် ပျံတက်လာပြီး ဤအဖြူရောင်ကျောက်စိမ်းကုန်းပတ်ပေါ်တွင် ဆင်းသက်လာသည်။

ရောက်လာသူများမှာ အနက်ရောင်ဝတ်ရုံဝတ်ဆင်ထားပြီး သတ်ဖြတ်လိုသော အရှိန်အဝါကို ထုတ်လွှတ်နေသော ထိပ်ပြောင်လူတစ်ဦးဖြစ်ပြီး သူ၏နောက်တွင် အဖော်ကဲ့သို့သော လူနှစ်ဦး လိုက်ပါလာသည်။

"ငါမမြင်ဖူးတဲ့ မျက်နှာပဲ"

အနက်ရောင်ဝတ်ရုံဝတ်ဆင်ထားသော ထိပ်ပြောင်လူသည် လင်းယွဲ့ကို အေးစက်သော မျက်လုံးများဖြင့် စစ်ဆေးပြီး စိတ်သက်သာရာရသွားသည်။ ထျန်ရှာအဆောက်အအုံ၏ ဒုတိယအလွှာကျင့်ကြံသူတစ်ဦးဖြစ်သည့်အပြင် သူ၏ဘေးတွင်ရှိသော အစွမ်းအင်တူ အစောင့်နှစ်ဦးနှင့်အတူ သူတို့သည် ဂူကောင်းကင်အတွင်းရှိ ကျင့်ကြံသူများအနက် အလယ်အလတ်မှ အထက်ပိုင်း အဆင့်တွင် ရှိကြသည်။

သူတို့၏ တစ်ခုတည်းသော ကြောက်ရွံ့မှုမှာ နတ်ဘုရားစာရင်းမှ ပုဂ္ဂိုလ်များဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း သူသည် ထိုနတ်ဘုရားစာရင်းမှ ပုဂ္ဂိုလ်များ၏ ပုံပန်းသဏ္ဍာန်များကို အခြေခံအားဖြင့် သိရှိထားပြီး သူ၏ရှေ့တွင်ရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်မှာမူ စိမ်းနေသည်။

အနက်ရောင်ဝတ်ရုံဝတ်ဆင်ထားသော ထိပ်ပြောင်လူသည် ချက်ချင်းပင် အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"မင်းလုပ်ဆောင်ချက်တွေ အရမ်းမြန်တာပဲ မြန်မြန်အပ်လိုက်"

သူ စကားမဆုံးမီ သူ၏ရှေ့ရှိ ဆံပင်ဖြူ လူငယ်လေးက ရုတ်တရက် လျှပ်တစ်ပြက်ဖြင့် သူ၏ရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာသည်။

"မင်း"

အနက်ရောင်ဝတ်ရုံဝတ်ထားသော လူ၏မျက်လုံးများ ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူစကားပြောပင် မပြောရသေးခင်မှာပင် လင်းယွဲ့က သူ့ကို အားထုတ်မှုမရှိဘဲ ရိုက်လိုက်သည်။

သို့သော်လည်း အနက်ရောင်ဝတ်ရုံဝတ်ထားသော လူအတွက် ဤရိုက်ချက်သည် ကြောက်မက်

ဖွယ်ကောင်းသော မီးတောက်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို ဝါးမျိုလိုက်ပြီး နောက်ဆုံးတွင် သူ၏ခေါင်းပေါ်သို့ ကျရောက်လာသည်။

"ဘုန်း"

သူ၏ ကာကွယ်ရေး မှော်ရတနာအလင်း၊ မန္တန်များနှင့် ကိုယ်ခန္ဓာနှင့် ကပ်လျက်ရှိသော ဝတ်ရုံတို့သည် စက္ကူကဲ့သို့ ပေါက်ကွဲသွားပြီး ခုခံနိုင်စွမ်းမရှိဘဲ ရိုက်ချက်ဖြင့် အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ဖြစ်သွားသည်။ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်တစ်ဝက်ပင် ကြေမွသွားပြီး သွေးများနှင့် အပိုင်းအစများအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ပြန့်ကျဲသွားသည်။

"ဒီလိုစွမ်းအားနဲ့ မင်းက သတ်ပြီး ရတနာခိုးဖို့ ကြိုးစားရဲတာလား"

လင်းယွဲ့သည် မျက်ခုံးကို အနည်းငယ် ပင့်လိုက်သည်။