ကျွန်တော်က ဆရာမအမြင်မှာ လူအတစ်ယောက်လို ဖြစ်နေလို့လား
Vol. 61 Ch. 913
လုချန်း၏ စကားကို ကြားသောအခါ ယွမ်ရှန်ရှန် ပို၍ပင် ရှက်ရွံ့ကာ ဒေါသထွက်လာလေသည်။ လုချန်းပြောသကဲ့သို့ သူမသည် တဏှာရူးပြီး စိတ်အလိုလိုက်သူတစ်ယောက် မည်သို့ဖြစ်နိုင်မည်နည်း။ သူမသည် ထိုကဲ့သို့သော မိန်းမမျိုး မဟုတ်ပေ။
သူမ၏ စိတ်ဝိညာဉ် စွမ်းအားကို ချိပ်ပိတ်ထားသော်လည်း ယွမ်ရှန်ရှန်တွင် လက်ချည်းသက်သက် တိုက်ခိုက်သည့် ပညာအချို့ ရှိနေသေးသည်။ ရုတ်တရက် ယွမ်ရှန်ရှန်က လုချန်းထံသို့ လက်သီးတစ်လုံး ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။
သို့သော် ကောင်းကင်လူသား စွမ်းအားရှင်တစ်ယောက်ဖြစ်သော လုချန်းအတွက်မူ လက်ရှိ ယွမ်ရှန်ရှန်၏ အနေအထားက ခြိမ်းခြောက်မှု တစ်စုံတစ်ရာ မပေးနိုင်တော့ချေ။ လုချန်းက သူ၏ အခြားလက်တစ်ဖက်ကို ရိုးရှင်းစွာ ဆန့်ထုတ်လိုက်ပြီး ယွမ်ရှန်ရှန်၏ လက်သီးကို ချက်ချင်း ဆုပ်ကိုင်လိုက်၏။
ယွမ်ရှန်ရှန် ဆက်လက် ရုန်းကန်လိုသော်လည်း ထိုအခိုက်အတန့်တွင် လုချန်းက သူ၏ ခြေထောက်အနေအထားကို သိမ်မွေ့စွာ ပြောင်းလိုက်ရာ ယွမ်ရှန်ရှန်၏ တစ်ကိုယ်လုံး ကုတင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကလည်း ယွမ်ရှန်ရှန်၏ ကိုယ်ပေါ်သို့ တိုက်ရိုက် ဖိကျသွားလေသည်။
ဤတစ်ကြိမ်တွင် ယွမ်ရှန်ရှန် အမှန်တကယ် ထိတ်လန့်သွားလေ၏။ သူမ၏ စိတ်ဝိညာဉ် စွမ်းအားများ ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ဤသစ္စာဖောက် တပည့်က သူမ၏ လှုပ်ရှားမှုအားလုံးကို လုံးဝ ထိန်းချုပ်ထားလိုက်သည်။ အခြေအနေများ ဤအတိုင်း ဆက်ဖြစ်နေပါက သူမ မကြာမီ ဤသစ္စာဖောက်၏ မိန်းမ ဖြစ်သွားမည်ကို စိုးရိမ်သွားမိသည်။
ယွမ်ရှန်ရှန်က လုချန်း၏ မျက်လုံးများကို စူးစိုက်ကြည့်ကာ ဒေါသတကြီး ခြိမ်းခြောက်လိုက်သည်။
“သစ္စာဖောက် ငါက...”
သူမ စကားမဆုံးမီမှာပင် လုချန်းက ဖြတ်ပြောလိုက်၏။ သူက ရယ်မောလျက်
“ဆရာမက ဘယ်ကမ္ဘာကပဲ လာလာ ဘယ်အင်အားစုကပဲ ဖြစ်ဖြစ် ဒီညတော့ ဆရာမကို ကျွန်တော် ပိုင်ဆိုင်ရမှ ဖြစ်မယ်။ ဆရာမဘာပြောပြော အဲ့ဒါကို ပြောင်းလဲနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။”
ယွမ်ရှန်ရှန်သည် ချက်ချင်းအော်ဟစ်လိုက်သည်။
“မင်း။ လူယုတ်မာ။”
ဤသို့ပြောပြီးနောက် လုချန်း၏ ထိန်းချုပ်မှုမှ လွတ်မြောက်ရန် ကြိုးစားရင်း သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို လူးလွန့်လိုက်သည်။
သို့သော် ယခုအခါ သူမ၏ လက်နှစ်ဖက်စလုံး လုချန်း၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် ရှိနေသောကြောင့် သူမ လုံးဝ မလှုပ်ရှားနိုင်တော့ချေ။
သူ၏ရှေ့မှ သူတော်စင်ကဲ့သို့သော ဆံပင်ဖြူ နတ်သမီးကို မြင်သောအခါ လုချန်း၏ စိတ်များ ထိန်းချုပ်ရန် ခက်ခဲနေပြီဖြစ်သည်။ ယွမ်ရှန်ရှန်၏ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းက သူမကို အနိုင်ယူလိုသည့် သူ၏ ဆန္ဒကို ပိုမို ပြင်းထန်စေသည်။
လုချန်းက ယွမ်ရှန်ရှန်၏ လက်များကို သူမ၏ ဦးခေါင်းဘေးတစ်ဖက်တစ်ချက်စီသို့ ချက်ချင်း ဖိကပ်ထားလိုက်ပြီးနောက် ဖြည်းညင်းစွာ ကိုင်းညွှတ်လိုက်သည်။ သူ၏ မျက်နှာ သူမ၏ မျက်နှာနှင့် ပိုမို နီးကပ်လာသည်နှင့်အမျှ ယွမ်ရှန်ရှန် ပို၍ပင် ထိတ်လန့်လာလေ၏။
အမြဲတမ်း အေးစက်နေတတ်သော နတ်သမီးသည် ယခုအခါ သူမ၏ ဟန်ပန်အားလုံး ပျောက်ဆုံးသွားလေပြီ။ ရုတ်တရက် ယွမ်ရှန်ရှန်သည် တစ်စုံတစ်ခုကို တွေးမိကာ အလျင်အမြန် ပြောလိုက်သည်။
“ငါ မင်းရဲ့မိန်းမ အဖြစ် နေပေးနိုင်တယ်။ ဒါပေမဲ့ ငါ့မှာ အခြေအနေတစ်ခုတော့ ရှိတယ်။”
ထိုစကားကို ကြားသောအခါ လုချန်း ခဏရပ်တန့်သွားပြီး ယွမ်ရှန်ရှန်၏ မျက်လုံးများကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။
“ဆရာပြောတဲ့ အခြေအနေက ဘာများလဲ။ လေးစားရပါသောဆရာမ။”
ယွမ်ရှန်ရှန်က
“ငါ အဆင်သင့်မဖြစ်သေးဘူး။
ဒါကြောင့် ခဏလောက် ထပ်စောင့်ပြီးတော့မှ...”
လုချန်းက ရယ်မောကာ
“လေးစားရပါသောဆရာမ။ ဆရာမက ကျွန်တော့်ကို လူအတစ်ယောက်လို့ ထင်နေတာလား။”
“အသားက ပါးစပ်နားကို ရောက်နေပြီ။ ကျွန်တော့်ကို နောက်ဆုတ်ခိုင်းနေတာလား။”
“ဆရာမ ဘာတွေးနေလဲဆိုတာ ကျွန်တော်မသိဘူးလို့ တကယ်ထင်နေတာလား။ ဆရာမရဲ့ အစီအစဉ်က ကျွန်တော်လွှတ်ပေးလိုက်တာနဲ့ ရန်ခရိုင်ကနေ ထွက်ပြေးပြီး တစ်နေရာရာမှာ ပုန်းနေဖို့ပဲ မဟုတ်လား။”
လုချန်းက သူမ၏ အကြံအစည်ကို လွယ်ကူစွာ သိမြင်သွားသည်ကို သဘောပေါက်သွားသောအခါ မျှော်လင့်ချက်ကင်းမဲ့သွားသလို ယွမ်ရှန်ရှန် ခံစားလိုက်ရသည်။ သူမ၏ ဆင်ခြေများ အသုံးဝင်မည်မဟုတ်ကြောင်း သူမ သိသော်လည်း ဒါက သူမ စဉ်းစားလို့ရနိုင်သည့် တစ်ခုတည်းသော ဆင်ခြေဖြစ်၏။
ဤသစ္စာဖောက်သည် သူမနှင့် ထိုသို့ပြုလုပ်ရန် စိတ်ပိုင်းဖြတ်ထား၏။ ယခုတွင် အချိန်ဆွဲခြင်းမှလွဲ၍ သူမ ဘာများ တတ်နိုင်ဦးမည်နည်း။
အရေးကြီးဆုံးမှာ သူမ၏ စိတ်ဝိညာဉ် စွမ်းအား မည်သို့ ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို သူမ မသိခြင်းဖြစ်ပြီး မည်သည့်အချိန်က လှည့်စားခံလိုက်ရသည်ကိုပင် သူမ မသိခဲ့ပေ။
လုချန်းက သူမကို ထိလိုက်ရုံမျှဖြင့် သူမ၏ စိတ်ဝိညာဉ် စွမ်းအားကို အသုံးမပြုနိုင်တော့ချေ။ ကျင့်စဉ်လောကတွင် ဤသို့သော နည်းပညာမျိုးကို ယခင်က သူမ တစ်ခါမှ မကြားဖူးခဲ့ ပေ။ ဆေးခတ်၍ တစ်စုံတစ်ယောက်၏ စွမ်းရည်ကို ပျောက်ဆုံးစေခြင်းကိုသာ ကြားဖူးခဲ့သည်။
ထို့နောက် လုချန်းက ယွမ်ရှန်ရှန်၏ ပါးလွှာသော နှုတ်ခမ်းများဆီသို့ ဖြည်းညင်းစွာ ရွေ့လျားလာသည်။ လုချန်း၏ နှာခေါင်းက သူမ၏ နှာခေါင်းကို ထိတော့မည်ကို မြင်သောအခါ ယွမ်ရှန်ရှန် အလျင်စလို ပြောလိုက်သည်။
“ငါ အရှုံးပေးပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ သေရမယ်ဆိုရင်တောင် ရှင်းရှင်းလင်းလင်းတော့ သေပါရစေ။ မင်းက ငါမသိလိုက်ဘဲ ငါ့ရဲ့ စိတ်ဝိညာဉ် စွမ်းအားကို ဘယ်လို ချိပ်ပိတ်လိုက်လဲဆိုတာ ငါ နားမလည်ဘူး။”
“မင်း ဘယ်လိုလုပ်ခဲ့လဲဆိုတာသာ ပြောပြ။ ငါ့ကို မင်းသဘောကျအတိုင်း လုပ်ခွင့်ပြုမယ်။”
ယွမ်ရှန်ရှန် အချိန်ဆွဲနေမှန်း လုချန်း သိသော်လည်း သူအလျင်လိုခြင်း မရှိပါ။ လက်ရှိအခြေအနေအရ ယွမ်ရှန်ရှန်တွင် လွတ်မြောက်နိုင်ခြေ မရှိချေ။
လုချန်းက လိမ်ပြောလိုက်သည်။
“ဘာလို့လဲဆိုတော့ ကျွန်တော်တို့က နဂါးဖီးနစ်ယင်ယန်ကျင့်စဉ်ကို အတူတူ လေ့ကျင့်ခဲ့ကြလို့ပဲ။ ဆရာမ ကျွန်တော်နဲ့အတူ လေ့ကျင့်ပြီးသွားတာနဲ့ ကျွန်တော်တို့က စိတ်ဝိညာဉ် အဖော်တွေ ဖြစ်သွားတယ်။ ဆရာမရဲ့ စိတ်ဝိညာဉ် စွမ်းအားက ကျွန်တော့်ကို ဒုက္ခမပေးနိုင်တော့ဘူး။ ပြီးတော့ ဆရာမ ကျွန်တော့်ကို တိုက်ခိုက်ဖို့ ကြိုးစားတိုင်း အဲ့ဒီစွမ်းအားက ဆရာမရဲ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ သူ့ဘာသာသူ ပိတ်သွားလိမ့်မယ်။”
ယွမ်ရှန်ရှန်သည် ချက်ချင်း ပြောလိုက်သည်။ “မဖြစ်နိုင်ဘူး။ ဒီလောကကြီးမှာ ဒီလို ကျင့်စဉ်မျိုး ဘယ်လိုရှိနိုင်မှာလဲ။”
လုချန်းက ပြုံးလျက်
“ဒါက ဒီလောကက ကျင့်စဉ် မဟုတ်ဘူးလေ။”
ယွမ်ရှန်ရှန်က ဆက်လက်၍
“ဒီလိုမျိုး... ကျင့်စဉ်လောကမှာလည်း မရှိဘူး။”
ယွမ်ရှန်ရှန် စကားမဆုံးမီတွင် သူမ၏ စိတ်ထဲသို့ တစ်စုံတစ်ခု ရုတ်တရက် ဝင်ရောက်လာသည်။ အမှန်စင်စစ် ကျင့်စဉ်လောကတွင် ထိုသို့သော ကျင့်စဉ်များ ရှိခဲ့သော်လည်း ၎င်းတို့အားလုံးမှာ နတ်ဆိုးကျင့်စဉ်များ ဖြစ်ကြသည်။
သို့သော် နဂါးဖီးနစ်ယင်ယန်ကျင့်စဉ်သည် နတ်ဆိုးကျင့်စဉ်နှင့် လုံးဝ မတူပေ။
သူမ၏ ခရမ်းရောင် မျက်ဆံများ ကျယ်လာကာ လုချန်း၏ မျက်လုံးများကို စိုက်ကြည့်ရင်း မေးလိုက်သည်။
“မင်းက နတ်ဆိုးကျင့်စဉ်ကျင့်သူပဲ။”
လုချန်းက ခပ်အေးအေး ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ “မဟုတ်ဘူး။ ကျွန်တော်က နတ်ဆိုးကျင့်စဉ်ကျင့်သူ မဟုတ်ရုံတင်မကဘူး ချွမ်နိုင်ငံတော်မှာ ရှိနေတုန်းက ကောင်းကင်နတ်ဆိုးတစ်ကောင်ကိုတောင် ကျွန်တော်ကိုယ်တိုင် ဖြေရှင်းခဲ့သေးတယ်။ ဆရာမ လျှိုချင်းချိုကို မေးကြည့်နိုင်တယ်။ သူလည်း ဒီကမ္ဘာလောကက မဟုတ်ဘူး။ ပြီးတော့ အနာဂတ်မှာ ဆရာမတို့နှစ်ယောက်မှာ ပြောစရာ စကားတွေ အများကြီး ရှိလာမှာ သေချာတယ်။”
ယွမ်ရှန်ရှန်က နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး “သစ္စာဖောက်တပည့်။ ဒီနေ့ မင်း ငါ့အပေါ်မှာ ဒီလိုကိစ္စမျိုး တကယ်လုပ်မယ်ဆိုရင် ငါ... အွန်း အွန်း”
ယွမ်ရှန်ရှန်ကို စကားဆုံးအောင် ပြောခွင့်ပေးရန် လုချန်းထံ၌ ရည်ရွယ်ချက် မရှိပေ။ သူ၏ကိုယ်ကို ကိုင်းညွှတ်လိုက်ပြီး သူမ၏ နှုတ်ခမ်းများကို သူ၏ နှုတ်ခမ်းများဖြင့် ပိတ်လိုက်သည်။
ယွမ်ရှန်ရှန် ဆက်လက် ရုန်းကန်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း မကြာမီ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ် လုံးဝ ပျော့ခွေသွားသည်ကို တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။ ပထမဦးစွာ သူမ၏ စိတ်ဝိညာဉ် စွမ်းအားကို ဆုံးရှုံးခဲ့ရပြီး ယခုအခါ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်တွင် အင်အား တစ်စုံတစ်ရာပင် မကျန်တော့ချေ။
ယွမ်ရှန်ရှန် လုပ်နိုင်သည်က သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် လုချန်းကို ကျိန်ဆဲနေခြင်းသာ ဖြစ်သည်။
သစ္စာဖောက်တပည့်.....
သူက သူ့ရဲ့ ဆရာမကို သစ္စာဖောက်ပြီး ဂုဏ်သိက္ခာကျဆင်းအောင် ပြုလုပ်ရဲ နေသည်။
သူမ ဒါကို သိခဲ့မယ်ဆိုလျှင် သူမ ယနေ့ ရန်ခရိုင်သို့ လာခဲ့မည် မဟုတ်ပေ။
စက်ဆုပ်ဖွယ်ကောင်းသော သစ္စာဖောက်တပည့်....
သူက တကယ်...
မကြာမီ ယွမ်ရှန်ရှန်၏ အသိစိတ်များ ဝေဝါးလာ၏။ အေးစက်လှသော အမျိုးသမီး ခုခံနိုင်စွမ်း လုံးဝ ကင်းမဲ့သွားသည်ကို မြင်သောအခါ လုချန်း ဆက်လက် မလုပ်ဆောင်တော့ချေ။
သူ၏ နှုတ်ခမ်းများကို ယွမ်ရှန်ရှန်၏ နှုတ်ခမ်းများဆိီမှ ဖြည်းညင်းစွာ ခွာလိုက်ပြီး စိတ်လှုပ်ရှားနေပြီဖြစ်သော သူ၏အရှေ့မှ နတ်သမီးကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။
အနမ်းကို အဆုံးသတ်ပြီးနောက် ယွမ်ရှန်ရှန် ချက်ချင်း သတိပြန်ဝင်လာသည်။ သူမ၏ မျက်လုံးများသည် စိုစွတ်မှုကြောင့် ရှင်းလင်းစွာ မမြင်နိုင်ပေ။
အသက်ကို အနည်းငယ် ရှူသွင်းပြီးနောက် ယွမ်ရှန်ရှန်က
“သစ္စာဖောက်တပည့်။ မင်း.... မင်း ဒီအတွက် သေချာပေါက် နောင်တရလိမ့်မယ်။”
လုချန်းက ပြုံးလျက်
“နောင်တရမယ်။ ဘာလို့ ကျွန်တော်က နောင်တရရမှာလဲ။”
“ဆရာမကို ကျွန်တော့်မိန်းမဖြစ်အောင် စောစောကတည်းက မလုပ်ခဲ့မိတာကိုပဲ နောင်တရလိမ့်မယ်။”
“မင်း...”
ယခုအခါ မာမာထန်ထန် စကားပြောရန်ပင် ယွမ်ရှန်ရှန်ထံ၌ အင်အားမရှိတော့ချေ။ သူမ၏ စိတ်များမငြိမ်မသက် ဖြစ်နေပြီး လုချန်းပြောသည့်စကားများ မှန်နေလားဟုပင်သံသယဝင်ချင်လာသည်။
နဂါးဖီးနစ်ယင်ယန်ကျင့်စဉ်တွင် အမှန်တကယ်ပင် ထိုကဲ့သို့သော အာနိသင်ရှိနိုင်သည်။
လုချန်းပြောတာ အမှန်ဖြစ်ပါက သူမတွင် သူ့ကို ခုခံနိုင်စွမ်း ထာဝရ ကင်းမဲ့သွားပြီဖြစ်သည်။ ဤသစ္စာဖောက်တပည့်၏ သနားညှာတာမှုအောက်တွင် သူမ ရှိနေရမည် မဟုတ်ပါလား။
ထိုသို့ တွေးမိသောအခါ ယွမ်ရှန်ရှန်၏ စိတ်အတွင်း၌ တစ်စုံတစ်ခု လှုပ်ရှားသွားသည်… ၎င်းမှာ ကြောက်ရွံ့ခြင်းမဟုတ်ပဲ ဖော်ပြ၍မရသော ခံစားချက်တစ်ခု ဖြစ်သည်။
အတွင်းစိတ်၌ များစွာ ရုန်းကန်ပြီးနောက် ယွမ်ရှန်ရှန် နောက်ဆုံးတွင် လက်လျှော့လိုက်သည်။ ယနေ့တွင် သူမ လွတ်မြောက်နိုင်မည့် နည်းလမ်းမရှိချေ။ ဤသစ္စာဖောက်တပည့်က ဒိီလောက်အထိ ပြုလုပ်ပြီးလေပြီ။
သူ၏ အကျင့်အတိုင်းဆိုလျှင် သူမ ဤညတွင် သူမ၏ အပျိုစင်ဘဝကို ဆုံးရှုံးရမည်မှာ သေချာပေသည်။
သို့သော်လည်း နောက်ဆုံးအကြိမ် ခုခံဖို့ကြိုးစားရန် ယွမ်ရှန်ရှန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
လုချန်းကို ကြည့်ကာ ယွမ်ရှန်ရှန်က
“သစ္စာဖောက်တပည့်။ မင်းရဲ့ ဆရာမက မင်းကို အရမ်းကောင်းကောင်း ဆက်ဆံခဲ့တယ်။ ဒါက... မင်းရဲ့ဆရာမကို ကျေးဇူးဆပ်တဲ့ပုံစံလား။”
……………….