နတ်ဆိုးများ၏ အမှန်တရား

ဖုန်းထျန်နတ်ဘုရားဘုရင်သည် ယီထျန်းယွမ်အား ထိုင်ရန် အချက်ပြပြီးနောက် ပြုံးလျက် သူ့ကို စူးစိုက်ကြည့်သည်။ ခဏကြာသောအခါ သူက ချီးကျူးစွာပြောလိုက်သည်။

“ကျင့်စဉ်အဆင့်က အံ့ဩစရာပဲ... ငယ်ရွယ်တဲ့အရွယ်မှာတင် သူတော်စဉ်နယ်ပယ်အဆင့်တစ်ကို ရောက်နေပြီ... ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက်ကျင့်ကြံနိုင်ခဲ့တာလဲ... ငါမင်းအရွယ်တုန်းကဆိုရင် အလွန်းဆုံး စိတ်ဝိညာဉ်အနှစ်သာရနယ်ပယ်ထိပဲ ရောက်နိုင်ခဲ့တာ... မင်းကတော့ သူတော်စဉ်နယ်ပယ်အဆင့်တစ်ရောက်နေပြီ... တကယ်ကို နတ်ဆိုးစွမ်းရည်ပဲ...”

များစွာသော အင်အားကြီးသူများသည် ငယ်ရွယ်စဉ်က ထူးကဲသော နတ်ဆိုးစွမ်းရည်မျိုး မရှိကြချေ။ အများစုမှာ ကျင့်စဉ်အဆင့်မှာ သာမန်သာရှိပြီး ထူးထူးခြားခြား ထူးချွန်သူဟူ၍ မရှိခဲ့ချေ။ သူတို့သည် နတ်ဘုရားဘုရင်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိခဲ့ခြင်းမှာ စိတ်နှလုံးအား ခိုင်မာမှုကြောင့်သာ ဖြစ်သည်။

“ဘိုးဘေးကြီးရဲ့ ချီးကျူးမှုအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်... ကျွန်တော်က အနည်းငယ်ကံကောင်းရုံပါပဲ...” ယီထျန်းယွမ်က ပြုံးလျက် နှိမ့်ချစွာ ဖြေလိုက်သည်။

“ကံဆိုတာလည်း အင်အားရဲ့ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းပဲ... ဘယ်သူမှ အောင်မြင်မှုကို ရိုးရှင်းစွာ မရယူနိုင်ဘူး... မင်းမှာ ကြိုးစားအားထုတ်မှု မရှိခဲ့ရင်... ပထမခြေလှမ်းကို ရဲရဲဝံ့ဝံ့ မလှမ်းနိုင်ခဲ့ရင်... ဒီလို အောင်မြင်မှုမျိုး ဘယ်လိုမှ မရခဲ့ဘူး...” ဖုန်းထျန်နတ်ဘုရားဘုရင်က ပြုံးလျက်ပြောသည်။

ယီထျန်းယွမ်သည် သူ၏ကိုယ်ပိုင်အင်အားဖြင့် တစ်လှမ်းချင်း တက်လှမ်းလာခဲ့သူဖြစ်သည်။ စနစ်ကို အားကိုးခဲ့သည်မှာ မငြင်းနိုင်သော်လည်း သတ္တိမရှိခဲ့လျှင်၊ ရဲစွမ်းသတ္တိမရှိခဲ့လျှင် ဤမျှထူးကဲသော အင်အားကို မရရှိနိုင်ခဲ့ပေ။

မည်သူမဆို အလွယ်တကူ သတ်ဖြတ်ရုံဖြင့် ဤအဆင့်သို့ ရောက်ရှိလာခြင်းမဟုတ်။ သူသည် အန္တရာယ်များစွာကို ဖြတ်ကျော်ခဲ့ရသည်။ အခြားသူတစ်ဦးတွင် ဤစနစ်ရှိခဲ့လျှင်ပင် ကောင်းစွာအသုံးမချနိုင်ခဲ့လျှင် သေဆုံးမှုသာ ကံကြမ္မာဖြစ်လာလိမ့်မည်။

ယီထျန်းယွမ်က ပြုံးလျက် ဘာမှမပြောခဲ့ပေ။

“ဘိုးဘေးကြီး... ကျွန်တော့ကို ဒီကိုခေါ်လာတာ... တစ်ခုခု မှာကြားစရာရှိလို့မဟုတ်လား...”

ယီထျန်းယွမ်က အကြမ်းဖျင်း ခန့်မှန်းပြီး မေးလိုက်သည်။

“ဟုတ်တယ်... ငါ့ရဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုကို ဒီမှာထားခဲ့ပြီး... ငါ့ရဲ့စိုးရိမ်မှုတွေကို ပြောပြဖို့ ထားခဲ့တာ... မင်းငါ့ကို တွေ့နိုင်ခဲ့တာက စစ်ပွဲကြီးမစတင်သေးဘူးဆိုတာကို ပြတယ်... မဟုတ်ရင် မင်းငါ့ကို တွေ့ခွင့်တောင်ရမှာ မဟုတ်ဘူး...” ဖုန်းထျန်နတ်ဘုရားဘုရင်က အေးလျက်ပြောသည်။

“စစ်ပွဲကြီးတဲ့လား... ဘိုးဘေးကြီးပြောတာက နတ်ဆိုးတွေအကြောင်းလား...” ယီထျန်းယွမ်က မျက်လုံးများကို မှေးကျဉ်းလျက် မေးလိုက်သည်။

သူ စဉ်းစားကြည့်ရင်း နတ်ဆိုးများမှလွဲ၍ အခြားအကြောင်းအရာများ မရှိဟု ယူဆလိုက်သည်။

“မင်းက တစ်ခုခုကို သိပြီးသားပဲလို့ ထင်ရတယ်... ဟုတ်တယ်... နတ်ဆိုးတွေအကြောင်းပဲ...”

ဖုန်းထျန်နတ်ဘုရားဘုရင်က မျက်လုံးများကို မှေးကျဉ်းလျက် အတိတ်ကို ပြန်လည်တွေးတောရင်း ပြောသည်။

“လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်းများစွာတုန်းက... ရုတ်တရက် နတ်ဆိုးအုပ်စုကြီးတစ်ခု ဝင်ရောက်လာခဲ့တယ်... သူတို့ရဲ့ပုံစံက ကြောက်မက်ဖွယ်ရာဖြစ်ပြီး... ဘယ်မျိုးနွယ်ကလဲဆိုတာ မသိရဘူး... သူတို့ဟာ သိပ်ကို ကြမ်းတမ်းစွာ ဝင်ရောက်လာခဲ့တယ်... ငါတို့မှာ ဆက်သွယ်ဖို့အချိန်တောင် မရခဲ့ဘူး... သူတို့က ငါတို့ရဲ့ ကျင့်ကြံသူတွေကို အဆက်မပြတ် ဝါးမျိုနေခဲ့တယ်... ဘယ်လိုဆက်သွယ်ဖို့ ကြိုးစားကြည့်ကြည့်... အလုပ်မဖြစ်ခဲ့ဘူး... တစ်ခုတည်းသော အဓိပ္ပါယ်က ‘ဝါးမျိုခြင်း’ ပဲ...”

သူက လက်ကို ဖြည်းညင်းစွာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရင်း လေထဲတွင် အရိပ်တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။ ယီထျန်းယွမ်က မော့ကြည့်လိုက်သောအခါ မျက်နှာအမူအရာ ရုတ်တရက် မှုန်ကုပ်သွားသည်။

“ယုံမင်နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်လား...”

သူ့ရှေ့တွင် ပေါ်ထွက်လာသည့်ပုံရိပ်မှာ ယုံမင်နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်၏ ပုံစံပင်ဖြစ်သည်။ နောက်တွင် လက်မောင်းကြီးရှစ်ချောင်း ဝှေ့ယမ်းနေပြီး မျက်နှာမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ ပုံပေါက်နေသည်။ လက်ထဲတွင် လက်နက်ရှစ်ချောင်းကို ကိုင်ဆောင်ထားပြီး လေထဲတွင် ဝှေ့ယမ်းနေသည်။

“ယုံမင်နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်တဲ့လား... မင်းဒါကို သိတာလား...” ဖုန်းထျန်နတ်ဘုရားဘုရင်က အံ့ဩစွာ မေးလိုက်သည်။

“သေချာကြည့်ရင် အနည်းငယ်ကွဲပြားမှုရှိပေမယ့်... ဒီပုံစံနဲ့ ဒီစွမ်းရည်တွေက ကျွန်တော်တိုက်ခိုက်ခဲ့ဖူးတဲ့ မျိုးနွယ်တစ်ခုနဲ့ အတော်လေး ဆင်တူတယ်...” ယီထျန်းယွမ်က အေးစက်စွာပြောသည်။ “ဖြစ်နိုင်တာက... နတ်ဆိုးတွေဟာ သုံးဘုံလောကထဲမှာ တိတ်တဆိတ် အမြစ်တွယ်နေခဲ့ပြီးပြီထင်တယ်...”

ယုံမင်နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်သည် ယခုပုံရိပ်နှင့် အနည်းငယ်ကွဲပြားမှုရှိသော်လည်း ကွဲပြားမှုမှာ မကြီးမားလှချေ။ မျိုးဆက်ပြန့်ပွားမှုကြောင့် အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားခြင်းသာဖြစ်နိုင်သည်။

မျိုးနွယ်တစ်ခု၏ ကောင်းမှု ဆိုးမှုကို ပုံစံဖြင့် ဆုံးဖြတ်ရန်မဖြစ်နိုင်သော်လည်း ယုံမင်နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်သည် အမှန်တကယ်ကို ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်လှသည်။ ၎င်းတို့မျိုးနွယ်မဟုတ်သမျှကို အဆက်မပြတ် ဝါးမျိုနေခဲ့သည်။

“သုံးဘုံလောကထဲမှာ အမြစ်တွယ်နေပြီတဲ့လား...” ဖုန်းထျန်နတ်ဘုရားဘုရင်၏ မျက်နှာအမူအရာ မှုန်ကုပ်သွားသည်။ “အဲဒီတုန်းက ငါတို့ နတ်ဘုရားဘုရင်သုံးဦးက နေရာအနှံ့ကို အသည်းအသန် ရှာဖွေခဲ့တယ်... နေရာအားလုံးကို ရှာဖွေပြီးပြီလို့ ထင်ခဲ့တာ... သူတို့ရဲ့ အရိပ်အယောင်ကို လုံးဝမတွေ့ခဲ့ရဘူး... သူတို့ကို လုံးဝသုတ်သင်ပြီးပြီထင်လို့ ငါတို့ စိတ်ချခဲ့တာ...”

“ဘိုးဘေးကြီး... တစ်ခုတော့ ရှာမတွေ့နိုင်ဘူး...” ယီထျန်းယွမ်က သူ၏ဝမ်းဗိုက်ကို ညွှန်ပြလိုက်သည်။

“မင်းပြောတာက... သူတို့ဟာ ဒီနေရာက မျိုးနွယ်တွေနဲ့ မျိုးဆက်ပွားပြီးပြီလို့ဆိုတာလား...” ဖုန်းထျန်နတ်ဘုရားဘုရင်က ထိတ်လန့်တကြားဖြစ်သွားသည်။

“ဟုတ်ပါတယ်... အချို့လူတွေက ပုံပန်းသွင်ပြင်အရ လူသားမျိုးနွယ်လို့ ထင်ရပေမယ့်... ရုတ်တရက် ယုံမင်နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်ရဲ့ စွမ်းအားတွေ ပေါ်ထွက်လာတယ်... အလားတူပဲ အခြားမျိုးနွယ်တွေနဲ့လည်း မျိုးဆက်ပြန့်ပွားလာနိုင်တယ်... အရေအတွက်က မများပေမယ့် သိသာထင်ရှားတဲ့ပမာဏတော့ ရှိတယ်...” ယီထျန်းယွမ်က စိတ်ထဲတွင် အေးစက်သွားပြီး သေချာစဉ်းစားကြည့်သောအခါ နောက်ကျောမှ ချွေးစေးများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ယုံမင်နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်သည် ရတနာများကို အမြဲရှာဖွေနေရခြင်းမှာ ရတနာများကို လိုချင်တပ်မက်မှုကြောင့်မဟုတ်ဘဲ ၎င်းတို့၏ ဘိုးဘေးများကို လွှတ်မြောက်ရန်အတွက်ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ၎င်းတို့၏ ဘိုးဘေးများ လွှတ်မြောက်လာခဲ့ပါက သုံးဘုံလောကသည် အမှောင်ထုထဲသို့ ကျရောက်သွားလိမ့်မည်။

“ဒါကို မထင်မှတ်ထားခဲ့ဘူး... ဒီလို နည်းဗျူဟာမျိုးကို မထင်ထားခဲ့ဘူး...” ဖုန်းထျန်နတ်ဘုရားဘုရင်က ခေါင်းယမ်းလျက် ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်သည်။ “ထပ်ပြီး နတ်ဆိုးတွေ ထပ်မံဝင်ရောက်လာနိုင်တယ်လို့ ထင်ထားခဲ့ပေမယ့်... အခုကြည့်ရတာ သူတို့ဟာ ဒီမှာ အမြစ်တွယ်နေပြီးသားပဲ...”

“ဘိုးဘေးကြီးရဲ့ တကယ့်ရည်ရွယ်ချက်က ဘာလဲလို့ သိရမလား...” ယီထျန်းယွမ်က မေးလိုက်သည်။

“ငါရဲ့ရည်ရွယ်ချက်က မင်းကို အမွေအနှစ်အားလုံးကို ရယူစေချင်တာ... နတ်ဘုရားအင်းများစွာကို ခိုင်မာအောင်လုပ်ပြီး... နတ်ဆိုးတွေ ထပ်မံဝင်ရောက်လာမလားဆိုတာကို စောင့်ကြည့်စေချင်တာ...” ဖုန်းထျန်နတ်ဘုရားဘုရင်က ခေါင်းယမ်းလျက်ပြောသည်။ “ဘယ်သူသိမှာလဲ... သူတို့ဟာ ဒီမှာ အမြစ်တွယ်နေပြီးသားလို့... တကယ်ကို မထင်ထားခဲ့ဘူး...”

“ဒါပေမယ့် သူတို့ရဲ့အင်အားက သိပ်မကြီးမားပါဘူး... တစ်ခုကို ကျွန်တော်က အမြစ်ပြတ်ဖျက်ဆီးခဲ့ပြီးပြီ... အခြားယုံမင်နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်တွေ ရှိသေးလားတော့ မသိဘူး...” ယီထျန်းယွမ်က တွေးတောရင်း သံသယဖြစ်စွာ မေးလိုက်သည်။ “အစဉ်အမြဲ သူတို့ပြောနေတာက ဘိုးဘေးတွေဟာ ထွက်သွားခဲ့တယ်လို့ပဲ... ဘိုးဘေးတို့အားလုံး ဘယ်ကို ထွက်သွားခဲ့တာလဲ...”

“ငါတို့ဟာ သုံးဘုံလောကကို စွန့်ခွာခဲ့ပြီး ပိုမိုအားကောင်းတဲ့ ကျင့်စဉ်အဆင့်ကို ဖောက်ထွင်းနိုင်မယ့်နည်းလမ်းတွေကို ရှာဖွေဖို့ သွားခဲ့တယ်... ဒါမှမဟုတ် ပိုမိုကောင်းမွန်တဲ့ ကျင့်စဉ်နေရာတွေကို ရှာဖွေဖို့ပဲ...” ဖုန်းထျန်နတ်ဘုရားဘုရင်က အေးလျက်ပြောသည်။ “ဒီနေရာက အရင်းအမြစ်တွေက ငါတို့အတွက် ထပ်မံဖောက်ထွင်းဖို့ လုံးဝမလုံလောက်ခဲ့ဘူး... အဲဒီတုန်းက ဝင်ရောက်လာတဲ့ နတ်ဆိုးတွေထဲက တစ်ကောင်ကို ဘယ်လိုတိုက်ခိုက်လို့မှ မသေခဲ့ဘူး... ဒါကြောင့် ဒီကနေ ထွက်ခွာပြီး အပြင်မှာ ဖောက်ထွင်းမှုတစ်ခုခုရပြီးမှ ပြန်လာပြီး အဲဒီနတ်ဆိုးကို သတ်ဖြတ်ဖို့ ရွေးချယ်ခဲ့ရတယ်...”

“ဒါပေမယ့် အခုဆို အချိန်အတော်ကြာသွားပြီ... ဘိုးဘေးတို့ တစ်ခါမှ ပြန်မလာခဲ့ဘူးထင်တယ်...” ယီထျန်းယွမ်က မျက်ခုံးတွန့်လျက် ပြောသည်။ ဤသည်မှာ နှစ်ပေါင်းထောင်ချီသို့မဟုတ် နှစ်သောင်းနီးပါးရှိသော ဖြစ်ရပ်တစ်ခုဖြစ်သည်။

“ဒါကတော့ ငါလည်း သေချာမသိဘူး... ငါက စိတ်ဝိညာဉ်အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုပဲ... ထွက်ခွာချိန်အထိ မှတ်ဉာဏ်ပြည့်စုံစွာ ရှိတယ်... အချိန်ကြာလာတာနဲ့အမျှ ဒီစိတ်ဝိညာဉ်အစိတ်အပိုင်းဟာ တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားမယ်... ဒါမှမဟုတ် အမွေအနှစ်ကျောက်စာတိုင်က ပျက်စီးသွားရင်လည်း ဖြစ်နိုင်တယ်...” ဖုန်းထျန်နတ်ဘုရားဘုရင်က ခေါင်းယမ်းလျက် ပြောသည်။ “အပြင်က အခြေအနေတွေက အားလုံးကို မသိရှိထားဘူး... ငါတို့ဟာ အပြင်ကို တစ်ခါမှ မထွက်သွားဖူးဘူး... ဖြစ်နိုင်တာက အပြင်မှာ သေဆုံးသွားပြီးသားလည်း ဖြစ်နိုင်တယ်...”

ဖုန်းထျန်နတ်ဘုရားဘုရင်က ပြုံးလျက် အလွန်ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပုံစံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

သူသည် စိတ်ဝိညာဉ်အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုသာဖြစ်သည့်အတွက် မူရင်းပိုင်ရှင်၏ သေ‌ရေးရှင်ရေးနှင့်ပတ်သက်၍ သူ့အတွက် မထိခိုက်ချေ။

“သုံးဘုံလောကအပြင်မှာ တခြားကမ္ဘာတွေ ရှိသေးတယ်လား...” ယီထျန်းယွမ်၏ မျက်လုံးများ တောက်ပလက်သွားသည်။ ဤသည်မှာ အံ့ဩစရာမဟုတ်ချေ။ အကယ်၍ အပြင်တွင် အခြားကမ္ဘာများမရှိခဲ့ပါက နတ်ဆိုးများ ဝင်ရောက်လာခဲ့မည်မဟုတ်ပေ။

“ရှိတာပေါ့... ကျင့်စဉ်အဆင့်နိမ့်နေရင် အပြင်ကို လုံးဝထွက်သွားလို့မရဘူး... အပြင်က အင်အားတွေက ပိတ်ဆို့ထားလိမ့်မယ်... နတ်ဘုရားဘုရင်အဆင့်ကို ဖောက်ထွင်းနိုင်မှသာ ဒီကနေ ထွက်သွားနိုင်မယ်...”

ဖုန်းထျန်နတ်ဘုရားဘုရင်က အေးစက်စွာပြောသည်။

“ဒါကြောင့် ငါတို့ဟာ နောက်ဆုံးမှာ ဒီကနေ ထွက်ခွာခဲ့ပြီး ပိုမိုကောင်းမွန်တဲ့ ကျင့်စဉ်နေရာတွေကို ရှာဖွေဖို့... ပြီးတော့ ဒီကိုပြန်လာပြီး နတ်ဆိုးတွေကို သတ်ဖြတ်ဖို့ ရွေးချယ်ခဲ့တာ...”

ယီထျန်းယွမ်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ရင်း သုံးဘုံလောကအပြင်တွင် အခြားကမ္ဘာများရှိကြောင်း နားလည်လိုက်သည်။ သူတို့အားလုံး မသေဆုံးခဲ့ဘဲ ဖောက်ထွင်းမှုအသစ်များရှာဖွေရန် ထွက်ခွာသွားခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

သို့သော် ဤမျှကြာမြင့်ခဲ့ပြီးနောက် ပြန်မလာခဲ့ခြင်းမှာ ဘာဖြစ်သွားသည်ကို မသိရှိနိုင်ပေ။

**အခန်း (၇၃၆) ပြီးပါပြီ။**