တစ်ကြိမ်သာ တိုက်ခိုက်နိုင်သလား

ပေါက်ကွဲသံတစ်ခုမျှ မထွက်ပေါ်ခဲ့သလို အော်ဟစ်သံတစ်ခုမျှပင် မရှိခဲ့ပေ။ အရာအားလုံးသည် ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားသည့်အလား၊ မြေမြိုခံလိုက်ရသည့်အလား ဖြစ်သွားသည်။ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်မှာ အကျယ်ပေ ၁၀၀ ကျော်ရှိသော တွင်းနက်ကြီးတစ်ခုသာဖြစ်ပြီး အပေါ်မှ လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ အောက်ခြေမရောက်သည့် ကြီးမားသော တွင်းကြီးတစ်ခုအဖြစ် ပေါ်ထွက်လာသည်။

“- စိတ်ဝိညာဉ်ဘုရင်အဆင့် ၁ ရှိသော ကျူးကျော်သူကို အောင်မြင်စွာ သတ်ဖြတ်ပြီး အတွေ့အကြုံအမှတ် သန်း ၆၀၀ ၊ ဆန်းကြယ်မှတ် ၂၅,၀၀၀ ရရှိသည်…”

“- စိတ်ဝိညာဉ်ဘုရင်အဆင့် ၅ ရှိသော ကျူးကျော်သူကို အောင်မြင်စွာ သတ်ဖြတ်ပြီး အတွေ့အကြုံအမှတ် သန်း ၉၀၀ ၊ ဆန်းကြယ်မှတ် ၃၃,၀၀၀ ရရှိသည်…”

“- စိတ်ဝိညာဉ်ဘုရင်အဆင့် ၆ ရှိသော ကျူးကျော်သူကို အောင်မြင်စွာ သတ်ဖြတ်ပြီး အတွေ့အကြုံအမှတ်…”

“…”

ချက်ချင်းဆိုသလို စိတ်ဝိညာဉ်ဘုရင်အဆင့်ရှိ အင်အားကြီးသူများစွာသည် တစ်ခဏအတွင်း သုတ်သင်ခံလိုက်ရသည်။ အားလုံးမဟုတ်သော်လည်း စိတ်ဝိညာဉ်ဘုရင်အဆင့်ရှိသူများ၏ ၉၀ ရာခိုင်နှုန်းသည် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း အစအနမကျန် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ ထို့နောက် အတွေ့အကြုံအမှတ်များသည် ယီထျန်းယွမ်၏ ဦးနှောက်အတွင်းရှိ ဆန်းကြယ်စနစ်ထဲသို့ စီးဝင်လာပြီး ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခတ်သွားသည်။

“- ကစားသမား ‘ယီထျန်းယွမ်’ သည် သူတော်စဉ်အဆင့် ၂ သို့ အောင်မြင်စွာ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့သည်…”

ဤမျှလောက် စိတ်ဝိညာဉ်ဘုရင်အဆင့်ရှိ အင်အားကြီးသူများစွာကို သတ်ဖြတ်ပြီးနောက် ယီထျန်းယွမ်သည် တစ်ချက်တည်းဖြင့် သူတော်စဉ်အဆင့် ၂ သို့ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့သည်။ ဤအောင်မြင်မှုသည် ယခင်က မဲနှိုက်ရရှိခဲ့သော ၈၀ ဆ အတွေ့အကြုံကတ်နှင့် ၃၂ ဆ ထပ်ဆင့်ပေါင်းစပ်မှုကြောင့် ၁၁၂ ဆ အတွေ့အကြုံကို ရရှိခဲ့ပြီး ပေါက်ကွဲထွက်သည့် ရလဒ်ဖြစ်သည်။

စိတ်ဝိညာဉ်ဘုရင်အဆင့်ရှိသူများ၏ အတွေ့အကြုံအမှတ်များသည် များပြားသည်မဟုတ်သော်လည်း ၁၁၂ ဆ အတွေ့အကြုံအောက်တွင် ပေါက်ကွဲထွက်သည့် အတွေ့အကြုံအမှတ်များကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။ အထူးသဖြင့် ရှစ်ခုသော နတ်ဘုရားနိုင်ငံများမှ ဦးဆောင်လာသော စိတ်ဝိညာဉ်ဘုရင်အဆင့်ရှိသူ ၅၀ မှ ၆၀ ကျော်ရှိသည့် အရေအတွက်ကြောင့်ပင်ဖြစ်သည်။

ဤကြောက်မက်ဖွယ်ရာ တိုက်ခိုက်မှုအောက်တွင် ၉၀ ရာခိုင်နှုန်းကျော်သည် ချက်ချင်းပျောက်ကွယ်သွားပြီး ယီထျန်းယွမ်သည် သူတော်စဉ်အဆင့် ၂ သို့ အောင်မြင်စွာ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့သည်။ အလွန်လွယ်ကူလှသည်။ အင်အားကြီးသူများစွာကို စုဝေးစေပြီး တစ်ချိန်တည်းတွင် သုတ်သင်ပစ်ခြင်းသည် အတွေ့အကြုံအမှတ်များကို အများဆုံးရရှိရန် အကောင်းဆုံးအခွင့်အရေးဖြစ်သည်။

သို့သော် ဆန်းကြယ်မှတ်များသည် အလွန်နည်းပါးလှသည်။ ထို့ကြောင့် ၁၀၀ ဆ အတွေ့အကြုံကတ်တစ်ခုကို ထပ်မံဝယ်ယူခဲ့ပါက ရရှိမည့် ရလဒ်သည် ပို၍ကြောက်မက်ဖွယ်ဖြစ်လိမ့်မည်။ သို့ရာတွင် ဆန်းကြယ်မှတ်များရရှိရန်မှာ အတွေ့အကြုံအမှတ်များထက် များစွာခက်ခဲလှသည်။

အတွေ့အကြုံအမှတ်များသည် သန်းရာချီတိုးတက်နေသော်လည်း ဆန်းကြယ်မှတ်များသည် သောင်းဂဏန်းမျှသာ ရရှိပြီး အများဆုံးမှာ ၁၀၀,၀၀၀ ကျော်သာ တိုးတက်သည်။ ဤမျှလောက် ရရှိရန်ခက်ခဲသည့်အတွက် အကယ်၍ လွယ်ကူစွာ ရရှိနိုင်ခဲ့ပါက နတ်ဘုရားစွမ်းရည်များအားလုံးကို အဆင့်မြှင့်ပြီးသား ဖြစ်နေပေလိမ့်မည်။

“အတွေ့အကြုံအမှတ်တွေ ရရှိတာက ကြည်နူးစရာတင်မဟုတ်ဘူး… ဒီလို အကျင့်ယုတ်တဲ့ ကောင်တွေကို သုတ်သင်ပစ်ရတာ ပိုပြီး ကြည်နူးစရာပဲ…”

ယီထျန်းယွမ်သည် နှလုံးသားထဲတွင် အလွန်ကြည်နူးမှုကို ခံစားရသည်။ ဤကျေးဇူးကန်းသော လူအုပ်ကို သတ်ဖြတ်ရာတွင် အနည်းငယ်မျှ အပြစ်ရှိသည့် ခံစားချက်မရှိခဲ့ပေ။ ကြည်နူးမှုသာလျှံစွာ ပြည့်နှက်နေသည်။ ဤသူများကို အသက်ရှင်ခွင့်ပေးထားပါက အနာဂတ်တွင် ဒုက္ခသာဖြစ်ပေါ်စေလိမ့်မည်။ နတ်ဆိုးသားရဲများက မတိုက်ခိုက်သေးမီပင် ၎င်းတို့က လူအချင်းချင်း အပြန်အလှန် သတ်ဖြတ်နေကြသည်။

အထူးသဖြင့် အစပိုင်းတွင် ထွက်ပေါ်လာသော စကားတစ်ခွန်းမှာ နတ်ဆိုးသားရဲများ၏ အသက်ရှင်သေဆုံးမှုသည် ၎င်းတို့နှင့် မသက်ဆိုင်ကြောင်း၊ ဖုန်းထျန်နတ်ဘုရားဘုရင်က နတ်ဆိုးသားရဲများကို ဖယ်ရှားရန် သွားခဲ့သည်မှာ မည်သူက အမိန့်ပေးခဲ့သနည်း၊ စွမ်းရည်ရှိပါက မဖယ်ရှားရန်ပင်ဟု ပြောဆိုခဲ့သည်။

ဤစကားများကို ဖုန်းထျန်နတ်ဘုရားဘုရင်ကသာ ကြားလျှင် နှလုံးသားထဲတွင် မည်မျှပင် အေးစက်သွားလိုက်မည်နည်း။ သူသည် စည်းစိမ်ဥစ္စာအားလုံးကို ပေးအပ်ရန် မတောင်းဆိုခဲ့သော်လည်း ဤသို့သော စကားများကို ပြောဆိုခဲ့ခြင်းသည် အမှန်တကယ်ပင် စက်ဆုပ်ဖွယ်ရာဖြစ်သည်။

ရုတ်တရက်ဖြစ်ပေါ်လာသော အပြောင်းအလဲသည် လူအားလုံးကို ထိတ်လန့်စေခဲ့သည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း စိတ်ဝိညာဉ်ဘုရင်အဆင့်ရှိ အင်အားကြီးသူများစွာသည် လူ့လောကမှ အငွေ့ပျံသွားသည့်အလား ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ထိတ်လန့်မှုကြောင့် နိုင်ငံခေါင်းဆောင်များစွာ၏ နှလုံးသားများ တုန်လှုပ်သွားပြီး တိုက်ခိုက်မှုများကို ရပ်တန့်လိုက်ကာ ယီထျန်းယွမ်ကို အံ့သြထိတ်လန့်စွာ မော့ကြည့်ကြသည်။ ထို့အပြင် ကောင်းကင်ထက်ရှိ ကြယ်တာရာ ၁၀ လုံးကိုလည်း ကြည့်လိုက်ကြသည်။

“ဒါ… ဒါ ဘယ်လိုစွမ်းအားမျိုးလဲ… ဖုန်းထျန်နတ်ဘုရားဘုရင်က ချန်ထားခဲ့တဲ့ စွမ်းအားများလား…”

“သေချာပေါက် ဖြစ်ရမယ်… ဒီစွမ်းအားက ငါတို့ထဲက တစ်ယောက်ယောက်ကို ထိမှန်ခဲ့ရင် သေချာပေါက် သေမှာပဲ…”

“ဒါ… ဒါဆို ဘယ်လိုလုပ် ဆက်တိုက်ရမှာလဲ… ငါ… ငါ လက်နက်ချလိုက်ပြီ… ငါ လက်နက်ချမယ်…”

တစ်ချက်တည်းသော တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခုကြောင့် ၎င်းတို့အားလုံး ထိတ်လန့်ကြောက်ရွံ့သွားကြပြီး နိုင်ငံခေါင်းဆောင်အများအပြားသည် လက်နက်ချရန် အလံဖြူမြှောက်ကာ ဆက်လက်တိုက်ခိုက်ရန် မဝံ့မရဲဖြစ်သွားကြသည်။ အကယ်၍ ဆက်လက်တိုက်ခိုက်ပြီး ဤသို့သော တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခုထပ်လာခဲ့ပါက ၎င်းတို့သည် ပြာမှုန်အဖြစ်သာ ပြောင်းလဲသွားလိမ့်မည်။

စိုကယ်ဖုန်းဘက်မှလည်း အံ့သြမှင်တက်မိသွားကြသည်။ ၎င်းတို့သည် ဤမျှလောက် ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ ကြယ်တာရာစွမ်းအားကို တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးခဲ့ကြပေ။ ၎င်းတို့သည် ကြယ်တာရာစွမ်းအားကို ထွန်းညှိနိုင်သော်လည်း ဤမျှလောက် ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ စွမ်းအားကို ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်ခဲ့ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း စိတ်ဝိညာဉ်ဘုရင်အဆင့်ရှိ အင်အားကြီးသူများစွာသည် သေဆုံးသွားခဲ့သည်။

၎င်းတို့ဘက်မှ သတ်ဖြတ်ရန်ဆိုပါက များစွာအားထုတ်ရန် လိုအပ်ပြီး ဤမျှလောက်များပြားသော စိတ်ဝိညာဉ်ဘုရင်အဆင့်ရှိသူများကို သတ်ဖြတ်ရန် အချိန်အကြာကြီး ကြိုးစားရမည်ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ၎င်းတို့အားလုံး ပူးပေါင်းခုခံခဲ့ပါက သတ်ဖြတ်ရန် ပို၍ခက်ခဲလိမ့်မည်။ ယခုမူ လက်ချောင်းတစ်ချက်မျှ လှုပ်ရှားရုံဖြင့် စိတ်ဝိညာဉ်ဘုရင်အဆင့်ရှိသူများ၏ အများစုသည် ပြာမှုန်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ရှစ်ခုသော နတ်ဘုရားနိုင်ငံများ၏ ထိပ်သီးအကြီးအကဲများသည် အငွေ့ပျံသွားသည်။

“လက်နက်ချတယ်ဟုတ်လား… အခုမှလက်နက်ချတော့ရော ဘာအဓိပ္ပါယ်ရှိသေးလဲ…”

ယီထျန်းယွမ်သည် နိုင်ငံခေါင်းဆောင်များ၏ အသနားခံမှုကို မြင်သောအခါ မျက်လုံးများထဲတွင် အေးစက်မှုသာ ထင်ဟပ်နေသည်။

“အင်အားကြီးမားတာကို မြင်မှ နောင်တရတာ… ဒီမတိုင်ခင်က ရဲစွမ်းသတ္တိတွေ ဘယ်ရောက်သွားကြတာလဲ…”

ထိုအခါ ရှီဟယ်ထျန်က ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။

“ဒီကောင်ကို ဂရုမစိုက်နဲ့… ဒီလို တိုက်ခိုက်မှုကို တစ်ကြိမ်ပဲ လုပ်နိုင်တာဖြစ်နိုင်တယ်… နောက်တစ်ကြိမ်က ဘယ်တော့လဲဆိုတာ ဘယ်သူသိမှာလဲ… ဒါက ငါတို့ကို ခြောက်လှန့်နေတာပဲ… မကြောက်နဲ့… ဆက်တိုက်စမ်း…”

ရှီဟယ်ထျန်၏ လှုံ့ဆော်မှုစွမ်းရည်သည် အမှန်တကယ်ထူးချွန်လှသည်။ သို့သော် အဓိကအကြောင်းမှာ ဤအရှက်တကွဲဖြစ်မှုကို လက်မခံနိုင်ခြင်းပင်ဖြစ်သည်။ နိုင်ငံခေါင်းဆောင်တစ်ဦးအနေဖြင့် ဤသို့ဆုတ်ခွာသွားရခြင်းသည် ၎င်း၏ ဆန္ဒမဟုတ်ပေ။ အထူးသဖြင့် ၎င်းတို့၏ အကြီးအကဲများစွာကို သတ်ဖြတ်ခံရပြီးနောက် အံ့သြမှုနှင့် ဒေါသများ ရောယှက်နေသဖြင့် သေရန်ပင် စွန့်စားပြီး ဆုတ်ခွာရန် မလိုလားခဲ့ပေ။

သို့ရာတွင် နိုင်ငံခေါင်းဆောင်အများစုက လက်နက်ချရန် ရွေးချယ်ခဲ့ပါက ၎င်းတို့သည် ဤမြို့တော်ကို သိမ်းပိုက်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။ အကာအကွယ်သည် အလွန်ခိုင်မာလှပြီး သူတော်စဉ်အဆင့်ရှိသူများ နည်းပါးလွန်းပါက ဖျက်ဆီးရန် အချိန်မည်မျှကြာမည်ကို မသိနိုင်ပေ။

“တစ်ကြိမ်ပဲ လုပ်နိုင်တယ်လို့ မင်းထင်နေတာလား…”

ယီထျန်းယွမ်သည် ရှီဟယ်ထျန်ကို ကြည့်ရင်း အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။

“မင်းရဲ့ လှုံ့ဆော်မှုက မဆိုးဘူး… ဒါပေမဲ့ တစ်ကြိမ်ပဲ တိုက်ခိုက်နိုင်တဲ့ အခွင့်အရေးကို ငါက စိတ်ဝိညာဉ်ဘုရင်အဆင့်တွေကို ဦးစွာသတ်ဖြတ်ဖို့ သုံးလိုက်မယ်လို့ မင်းထင်နေတာလား… မင်းက အရမ်းမိုက်မဲတာလား… ဒါမှမဟုတ် ငါကပဲ အရမ်းမိုက်မဲတာလား…”

ယီထျန်းယွမ်သည် ၎င်းတို့ကို မထီမဲ့မြင်ပြုသည့် အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။ ၎င်းတို့သည် ပုရွက်ဆိတ်အုပ်ကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး ဤထိပ်တန်းနတ်ဘုရားလက်နက်၏ အကျိုးသက်ရောက်မှုအောက်တွင် သူတော်စဉ်အဆင့်ရှိသူများသည် ပုရွက်ဆိတ်များသာဖြစ်သည်။

သူသည် စွမ်းအားအားလုံးကို အသုံးမပြုခဲ့ဘဲ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းသာ အသုံးပြုခဲ့ရုံဖြင့်ပင် ၎င်းတို့ကို သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ နတ်ဘုရားဘုရင်၏ စွမ်းအားဖြစ်သည်။ လက်ချောင်းတစ်ချက်မျှ လှုပ်ရှားရုံဖြင့် သူတော်စဉ်အဆင့်ရှိသူများစွာကို ပြာမှုန်အဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်နိုင်သည်။

ဤစကားထွက်လာသည်နှင့် လှုံ့ဆော်ခံလိုက်ရသည့် နိုင်ငံခေါင်းဆောင်များသည် မှင်တက်မိသွားကြပြီး အေးစက်သော ရေတစ်ပုံးလောင်းခံလိုက်ရသည့်အလား ဖြစ်သွားသည်။ တွေးကြည့်လျှင် အမှန်ပင်ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ တစ်ကြိမ်သာ တိုက်ခိုက်နိုင်သည့် အခွင့်အရေးရှိခဲ့ပါက စိတ်ဝိညာဉ်ဘုရင်အဆင့်ရှိသူများကို ဦးစွာသတ်ဖြတ်ရန် အဘယ်ကြောင့် ဖြုန်းတီးရမည်နည်း။

“မယုံနဲ့… သူ့ကို မယုံနဲ့… ဆက်တိုက်စမ်း…”

ရှီဟယ်ထျန်သည် ယုံကြည်ရန် ငြင်းဆန်ကာ စွမ်းအားများကို ဆက်လက်ထွန်းညှိပြီး အကာအကွယ်ကို ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်နေသည်။

“စိတ်ချပါ… မင်းတို့ ယုံသည်ဖြစ်စေ၊ မယုံသည်ဖြစ်စေ… ဒီနေ့ မင်းတို့အားလုံး ဒီမှာ သေရမှာပဲ… နောင်တဆိုတာကို ငါ့ဆီမှာ ရှာလို့မရဘူး…”

ယီထျန်းယွမ်သည် အေးစက်စွာ ကြည့်လိုက်ပြီး လက်တစ်ဖက်ကို ညင်သာစွာ လှုပ်ရှားလိုက်သည်။ ကောင်းကင်ထက်ရှိ ကြယ်တာရာ ၁၀ လုံးသည် တောက်ပသော အလင်းများဖြင့် ထွန်းလင်းလာသည်။

ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင်သည် ထပ်မံစုစည်းလာပြီး ယခင်ကထက် ပိုမိုပြင်းထန်သော စွမ်းအားကို ထုတ်လွှတ်လာသည်။ နိုင်ငံခေါင်းဆောင်များသည် ထိတ်လန့်ကြောက်ရွံ့စွာ ဘေးဘက်သို့ ပြေးထွက်သွားကြပြီး ၎င်းတို့၏ အမြန်နှုန်းသည် တတ်နိုင်သမျှ မြန်ဆန်လှသည်။

ထိုအခါ ရှီဟယ်ထျန်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ ၎င်း၏ ပြေးထွက်နှုန်းသည် အခြားသူများထက် ပို၍မြန်ဆန်လှသည်ကို တွေ့ရသည်။ ယခင်က အကျယ်လောင်ဆုံး အော်ဟစ်ခဲ့သူသည် ယခုအခါ အမြန်ဆုံး ပြေးထွက်သူဖြစ်နေသည်။

“ဘယ်လိုမှ ထွက်ပြေးလို့ မရဘူး…”

ယီထျန်းယွမ်သည် အေးစက်စွာ ကြည့်လိုက်ပြီး စကားမဆုံးခင်မှာပင် တိုက်ခိုက်မှုသည် ဖိအားပေးလာသည်။ ဤတစ်ကြိမ် တိုက်ခိုက်မှုသည် အကျယ်ပေ ၃၀၀ ကျော်ကို လွှမ်းခြုံထားပြီး ၎င်းတို့၏ ထွက်ပြေးနှုန်းသည် မည်မျှမြန်ဆန်စေကာမူ တိုက်ခိုက်မှု၏ အမြန်နှုန်းသည် ပို၍မြန်ဆန်လှသည်။ ချက်ချင်းဆိုသလို သူတော်စဉ်အဆင့်ရှိသူအားလုံးကို လွှမ်းခြုံလိုက်သည်။

“ဝမ်း…”

တိုက်ခိုက်မှု လွှမ်းခြုံထားသည့် နေရာသည် ပြိုကွဲသွားပြီး ဘာမျှမကျန်ရစ်သည့် အဆင့်သို့ရောက်အောင် သုတ်သင်ခံလိုက်ရသည်။

အခန်း (၇၄၂) ပြီးပါပြီ။