အောင်ပွဲခံသည့် အသံများ

စိုကယ်ဖုန်းသည် ယီထျန်းယွမ်၏ စကားကိုကြားသောအခါ အလွန်စိုးရိမ်တကြီး ဖြစ်သွားပြီး ဤသည်မှာ အလွန်အန္တရာယ်များသော လုပ်ရပ်ဟု ခံစားမိသည်။ အကာအကွယ်အလွှာထဲမှ မထွက်သွားမီ ယီထျန်းယွမ်အား အလျင်အမြန် တားဆီးရန် ကြိုးစားသည်။

အကယ်၍ ယီထျန်းယွမ်သည် အပြင်တွင် သေဆုံးသွားခဲ့ပါက ဖုန်းထျန်နတ်ဘုရားနိုင်ငံသည် အမှန်တကယ် ပြီးပြတ်သွားမည်ဖြစ်သည်။ ပိုမိုတိကျစွာပြောရလျှင် ၎င်းတို့၏ အနာဂတ်မျှော်လင့်ချက်သည် ပျက်စီးသွားလိမ့်မည်။ ၎င်းတို့သည် ရန်သူ့စစ်တပ်ကို ခုခံနိုင်စွမ်းရှိသည့်တိုင် ကြယ်တာရာ ၁၀ လုံးကို ထွန်းညှိနိုင်သူမရှိတော့မည်ဖြစ်သည်။

ယခင်ဖြစ်ရပ်သည် ၎င်းတို့အား အံ့သြမှင်တက်မိစေခဲ့ပြီး ထိုကြောက်မက်ဖွယ်စွမ်းအားသည် ၎င်းတို့ကို အံ့သြထိတ်လန့်စေခဲ့သည်။ ကောင်းကင်ဘုံလောကတွင် မည်သူကမျှ ဖုန်းထျန်နတ်ဘုရားနိုင်ငံနှင့် ဆန့်ကျင်ရန် မဝံ့ရဲတော့ပေ။

ဒုတိယဖုန်းထျန်နတ်ဘုရားဘုရင်မပေါ်ပေါက်ခဲ့သည်ပင်ဖြစ်စေ၊ ကြယ်တာရာစွမ်းအားတစ်ခုတည်းဖြင့်ပင် နတ်ဘုရားနိုင်ငံအများစုကို ဖိနှိပ်နိုင်စွမ်းရှိသည်။

အားလုံးသော နတ်ဘုရားနိုင်ငံများကို ဖိနှိပ်နိုင်သည်ဟု မပြောနိုင်သော်လည်း ကောင်းကင်ဘုံလောက၏ ကျယ်ပြန့်မှုသည် စိတ်ကူးမယဉ်နိုင်သည့်အဆင့်ဖြစ်ပြီး အချို့အင်အားစုများသည် ဖုံးကွယ်ထားကာ အလွန်ကြီးမားသော စွမ်းအားများရှိနိုင်သည်။ နှစ်ပေါင်းများစွာကြာသောအခါ ထူးကဲသော ထူးချွန်သူများ ပေါ်ပေါက်လာနိုင်သည်မှာ မပြောပြရန်ပင် မလိုပေ။

သို့သော် အခြားအင်အားစုများကို ထည့်မတွက်ဘဲ ဖုန်းထျန်နတ်ဘုရားနိုင်ငံတွင် ယီထျန်းယွမ်ရှိနေလျှင် အခြားနတ်ဘုရားနိုင်ငံများသည် ကျူးကျော်ရန် ဝံ့ရဲတော့မည်မဟုတ်ပေ။ တစ်စုံတစ်ယောက်က ကျူးကျော်လာခဲ့ပါက ပြင်းထန်စွာ ဖိနှိပ်ခံရမည်ဖြစ်ပြီး အားလုံးမသေဆုံးခဲ့သည်ပင်ဖြစ်စေ ထက်ဝက်ကျော်သည် သေဆုံးလိမ့်မည်။

ကျန်ရှိသူများကို ဖုန်းထျန်နတ်ဘုရားနိုင်ငံ၏ အင်အားဖြင့် လုံးဝခုခံနိုင်သည်။ ထို့ကြောင့် ယီထျန်းယွမ်သည် ၎င်းတို့၏ နောက်ဆုံးအကြွင်းမဲ့အကွက်ဖြစ်ပြီး မည်သည့်အခြေအနေတွင်မဆို သေဆုံးခွင့်မပြုနိုင်ပေ။

“ကျွန်တော့်စကားကို နားထောင်ပါ… အပြင်မထွက်သွားပါနဲ့… သူတို့ရဲ့ ပူးပေါင်းတိုက်ခိုက်မှုကို တွေ့ပြီးပြီလေ… အဲဒီစွမ်းအားက အရမ်းကြောက်စရာကောင်းတယ်… မခုခံနိုင်ရင် မင်းသေလိမ့်မယ်…”

စိုကယ်ဖုန်းသည် စိတ်ရင်းမှန်ဖြင့် တားဆီးပြောဆိုနေသည်။

“ကောင်လေး… မင်းက အဲဒီလိပ်ခွံထဲမှာ ဆက်ပုန်းနေမလို့လား… ပြီးတော့ ဖုန်းထျန်နတ်ဘုရားဘုရင်ရဲ့ စွမ်းအားကို ထပ်သုံးပြီး ငါတို့ကို ဖိနှိပ်မလို့လား… တကယ်လို့ ဒီလိုလုပ်မယ်ဆိုရင် ငါတော့ အရမ်းစိတ်ပျက်သွားမှာ… မင်းက အရင်က ကိုယ့်ကိုယ်ကို တော်တယ်လို့ ထင်နေတာမဟုတ်ဘူးလား… စွမ်းရည်ရှိရင် ဆင်းလာပြီး ငါတို့နဲ့ တိုက်ကြည့်စမ်းပါ… တကယ့်ယောက်ျားဆိုရင် ကိုယ့်စွမ်းရည်နဲ့ သက်သေပြရမယ်… ပြင်ပအင်အားကို အားကိုးရမှာမဟုတ်ဘူး…”

“ပြင်ပအင်အားကို အားကိုးရမယ်ဆိုရင် ဒါက တကယ့်ယောက်ျားလို့ ခေါ်လို့ရလား… ဒါက မင်းရဲ့ စွမ်းရည်မဟုတ်ဘူး… ဖုန်းထျန်နတ်ဘုရားဘုရင်ရဲ့ စွမ်းအားမရှိရင် မင်းက ဘာမှမဟုတ်ဘူး… သတ္တိမရှိတဲ့ ကောင်တစ်ကောင်ပဲ…”

ရှီဟယ်ထျန်သည် ရူးသွပ်စွာ လှုံ့ဆော်ပြောဆိုလာပြီး ယီထျန်းယွမ်အား အလုံးစုံအသုံးမကျသူအဖြစ် ပုံဖျက်ကာ အမှိုက်သဖွယ် ပြောဆိုနေသည်။ စိတ်အားထက်သန်သော လူငယ်များသည် ဤသို့သော လှုံ့ဆော်မှုကို အလွယ်တကူ လက်ခံတတ်ကြသည်။

၎င်းတို့သည် ယီထျန်းယွမ်၏ ငယ်ရွယ်မှုနှင့် ထူးချွန်သော အောင်မြင်မှုများကို အသုံးချကာ သူ့ကို စိတ်လှုပ်ရှားစေပြီး အလျင်အမြန်လုပ်ဆောင်ရန် ရည်ရွယ်နေသည်။ ၎င်းတို့သည် ယီထျန်းယွမ်သည် စိုကယ်ဖုန်း၏ တားဆီးမှုကို နားထောင်ပြီး အကာအကွယ်အလွှာထဲသို့ ပြန်ဆုတ်သွားမည်ကို စိုးရိမ်နေကြသည်။ ထိုသို့ဖြစ်ပါက ၎င်းတို့၏ မျှော်လင့်ချက်များ ပျက်စီးသွားလိမ့်မည်။

“မျိုးနွယ်ခေါင်းဆောင်… ကျွန်တော့မှာ ကိုယ်ပိုင်အစီအစဉ်ရှိပါတယ်…”

ယီထျန်းယွမ်သည် စိုကယ်ဖုန်းကို ယုံကြည်မှုအပြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

စိုကယ်ဖုန်းသည် ယီထျန်းယွမ်၏ မျက်လုံးများထဲတွင် မသိမသာမှုမရှိဘဲ ပြတ်သားသော ယုံကြည်မှုနှင့် ခိုင်မာမှုကိုသာ တွေ့မြင်ရသည်။

“ကောင်းပါပြီ…”

စိုကယ်ဖုန်းသည် မထင်မှတ်ဘဲ လမ်းဖယ်ပေးလိုက်ပြီး မြို့ရိုးပေါ်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသောအခါ သူ့ကိုယ်သူ အဘယ်ကြောင့် ဤသို့လုပ်လိုက်မိသလဲဟု တွေးမိရင်း နှလုံးသားထဲတွင် ထိတ်လန့်သွားသည်။

သူသည် ယီထျန်းယွမ်၏ စကားကို နားထောင်ပြီး လိမ္မာစွာ ပြန်လာခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ အမိန့်ကို လက်ခံလိုက်သလိုပင် ခံစားရသည်။

ဤသည်မှာ ယီထျန်းယွမ်၏ ခေါင်းဆောင်မှုတန်ဖိုးမြင့်မားမှု၏ အကျိုးကျေးဇူးဖြစ်ပြီး ၎င်း၏ စကားများကို လူများက ယုံကြည်လက်ခံစေနိုင်ပြီး တစ်ဖက်သတ်ဆန့်ကျင်မှုမျိုး မဖြစ်ပေါ်စေပေ။

ဤလုပ်ရပ်သည် မြို့ရိုးနောက်ကွယ်ရှိ တပည့်များကို အံ့သြအားကြီးစေခဲ့သည်။ မျိုးနွယ်ခေါင်းဆောင်သည် ယီထျန်းယွမ်အား တစ်ဦးတည်း ထွက်သွားခွင့်ပြုလိုက်သည်မှာ သေမင်းကို ရှာဖွေနေသလိုမဟုတ်ပါလား။

“မျိုးနွယ်ခေါင်းဆောင်က ဘာဖြစ်သွားတာလဲ… သူ့ကို တစ်ယောက်တည်း ထွက်သွားခွင့်ပြုလိုက်တာလား… ဒါက သေမင်းကို ရှာနေတာနဲ့ တူတယ်လေ…”

“ဟုတ်တယ်… ဒါက ကြယ်တာရာ ၁၀ လုံးကို ထိန်းချုပ်နိုင်တဲ့ ထူးချွန်သူလေ… သူသေသွားရင် ဒီလိုထူးချွန်သူကို ဘယ်တော့မှ ပြန်ရှာမတွေ့နိုင်တော့ဘူး…”

“သေစမ်းပါ… သူ့ကို အမြန်သွားတားကြပါဦး… ငါသာ ပျံသန်းနိုင်ရင် သူ့ကို အရင်ကတည်းက သွားတားနေပြီ…”

တပည့်များသည် ယီထျန်းယွမ်၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်မှာ မဆိုးသော်လည်း ထူးကဲသည့်အဆင့်သို့ မရောက်ရှိနိုင်ဟု ယူဆကြသည်။ ယခင်က အင်အားကြီးသူများစွာကို ဖိနှိပ်နိုင်ခဲ့သည်မှာ ဖုန်းထျန်နတ်ဘုရားဘုရင်၏ စွမ်းအားကို အားကိုးခဲ့သောကြောင့်ဖြစ်ပြီး ၎င်းကြောင့်သာ ထိုမျှလောက် အင်အားကြီးသူများကို ဓားအောက်တွင် ဖယ်ရှားနိုင်ခဲ့သည်ဟု ထင်ကြသည်။

“ကောင်းတယ် ကောင်လေး… ဒါမှ တကယ့်ယောက်ျားပဲ…”

ရှီဟယ်ထျန်သည် ချီးကျူးစကားပြောလိုက်သော်လည်း နှလုံးသားထဲတွင် “တကယ့်မိုက်မဲတဲ့ကောင်” ဟု အပြစ်တင်ပြောဆိုနေသည်။ ဤလုပ်ရပ်သည် ယောက်ျားပီသမှုရှိသော်လည်း ပို၍တိကျစွာပြောရလျှင် မိုက်မဲသူတစ်ဦးနှင့်သာ တူသည်။

၎င်းတို့သည် အောင်ပွဲခံသံများ ထုတ်လွှတ်လုနီးနီးဖြစ်နေပြီး ဤအန္တရာယ်ကြီးမားသောအချိန်တွင် ပြိုင်ဘက်သည် မိုက်မဲသူတစ်ဦးဖြစ်နေသဖြင့် ၎င်းတို့အား ဝမ်းမြောက်ပျော်ရွှင်မှုမဖြစ်စေဘဲ မည်သို့ရမည်နည်း။

ယီထျန်းယွမ်သည် မြေပေါ်သို့ ဆင်းသက်လာပြီး အကာအကွယ်အလွှာအပြင်သို့ တစ်လှမ်းချင်း လျှောက်လှမ်းလာသည်။ လက်ထဲရှိ ယုံမင်နတ်ဘုရားဓားကို ဖြည်းညင်းစွာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရင်း မျက်နှာပေါ်တွင် တည်ငြိမ်သောအမူအရာကို ထိန်းထားသည်။

တစ်လှမ်းချင်းလျှောက်လှမ်းလာသည်နှင့်အမျှ ၎င်းတို့၏ နှလုံးသားထဲတွင် အော်ဟစ်အားပေးသံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ယီထျန်းယွမ်သည် အကာအကွယ်အလွှာထဲမှ ထွက်လာမည်ကို မျှော်လင့်နေကြသည်။ သူထွက်လာသည်နှင့် ချက်ချင်း အုပ်စုဖွဲ့တိုက်ခိုက်ပြီး ယီထျန်းယွမ်အား ပြာမှုန်အဖြစ် ဖျက်ဆီးပစ်ရန် စီစဉ်ထားသည်။

ယီထျန်းယွမ်သည် ၎င်းတို့၏ အကြံအစည်ကို မသိမည်မဟုတ်ပေ။ သို့သော် သူသည် ပို၍မြန်ဆန်စွာ လှုပ်ရှားလာပြီး တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

“မင်းတို့က ကိုယ့်အင်အားကို တော်တော်ယုံကြည်နေပုံပဲ… တကယ်တော့ ငါ အမြဲတွေ့ဖူးတာက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အနိုင်ရမယ်လို့ ယုံကြည်နေတဲ့ အင်အားကြီးသူတွေပဲ…”

“ငါ့အမြင်မှာတော့ ကျင့်စဉ်သမားတွေမှာ မကြာခဏဖြစ်တတ်တဲ့ ထင်ယောင်ထင်မှားတွေက သုံးမျိုးရှိတယ်… ပထမက ‘ငါက ထူးချွန်သူပဲ’… ဒုတိယက ‘ငါ အဆင့်တက်နိုင်မယ်’… နောက်ဆုံးကတော့ ‘ငါ ပြိုင်ဘက်ကို ပြန်သတ်နိုင်မယ်’… သိသာထင်ရှားစွာပဲ မင်းတို့က တတိယအမျိုးအစားထဲက မိုက်မဲတဲ့ကောင်တွေပဲ…”

“အဓိပ္ပါယ်မရှိတဲ့ စကားတွေ အများကြီးပြောနေတာဘာလဲ… အပြင်ထွက်လာပြီး ရင်ဆိုင်တိုက်မှ ဘယ်သူမှန်သလဲ၊ ဘယ်သူက အင်အားအများဆုံးလဲဆိုတာ သိနိုင်မှာ…”

ရှီဟယ်ထျန်က အကျယ်လောင် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

“ဒါပေမဲ့ မင်းတို့ မသေသေးတာ ကျေးဇူးတင်ရမယ်… ငါ့ရဲ့ အလုပ်သေးသေးလေးတစ်ခုကို ပြီးမြောက်အောင် လုပ်နိုင်အောင် ကူညီပေးတယ်… မင်းတို့ရဲ့ အင်အားကို အသုံးချပြီး ငါ့ရဲ့ ရည်မှန်းချက်တစ်ခုကို အကောင်အထည်ဖော်နိုင်မယ်…”

ယီထျန်းယွမ်သည် အကာအကွယ်အလွှာအစွန်းသို့ ရောက်ရှိလာချိန်တွင် ရှီဟယ်ထျန်နှင့် မြို့ထဲရှိ လူအားလုံး၏ နှလုံးသားများ လှုပ်ရှားလာသည်။

“ဘာကိစ္စလဲ…”

ရှီဟယ်ထျန်သည် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး ယီထျန်းယွမ်ပြောနေသည့်စကားများကို နားမလည်ဘဲ သူ၏စကားသံများ ဆက်လက်ထွက်ပေါ်နေသည်ကိုသာ သိရှိသည်။

“ရှီး…”

ရုတ်တရက် ယီထျန်းယွမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး နောက်တစ်ကြိမ်တွင် ၎င်းတို့၏ နောက်ကွယ်တွင် ပေါ်ထွက်လာသည်။ သူ၏ အမြန်နှုန်းသည် အလွန်မြန်ဆန်လွန်းလှပြီး ၎င်းတို့မျက်စိဖြင့် မမြင်နိုင်သည့်အဆင့်အထိ ရောက်ရှိသွားကာ သူသည် ၎င်းတို့အနီးသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

“ဖူး…”

ယီထျန်းယွမ်သည် ဖြည်းညင်းစွာ ဓားတစ်ချက်ဝှေ့လိုက်ရာ မင်းဆရာတစ်ဦးကို ဓားအောက်တွင် လွယ်ကူစွာ ဖြတ်တောက်လိုက်ပြီး နှစ်ပိုင်းကွဲသွားသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် မည်းနက်သော မီးလျှံများထွက်ပေါ်လာပြီး ထိုသူကို မီးလောင်သေဆုံးစေသည်။

“- လျှို့ယွမ်မင်းဆရာကို အောင်မြင်စွာ သတ်ဖြတ်ပြီး အတွေ့အကြုံအမှတ် ၈၃ သန်း၊ ဆန်းကြယ်မှတ် ၂၀၀,၀၀၀၊ အပြစ်မှတ် ၁၃,၀၀၀ ရရှိသည်…”

မင်းဆရာတစ်ဦးကို ဖြတ်တောက်ပြီးသည်နှင့် ချက်ချင်း အခြားနိုင်ငံခေါင်းဆောင်တစ်ဦးကို ဓားဖြင့် ထပ်မံတိုက်ခိုက်လိုက်သည်။ သူ၏ အမြန်နှုန်းသည် ၎င်းတို့မျက်စိဖြင့် မမြင်နိုင်သည့်အဆင့်အထိ ရောက်ရှိပြီး နှစ်ပိုင်းကွဲသွားကာ သေဆုံးမှုသည် ပြီးပြည့်စုံသွားသည်။

မျက်စိတစ်မှတ်အတွင်း သူတော်စဉ်အဆင့်ရှိသူ နှစ်ဦးသည် ဟင်းသီးဟင်းရွက်ဖြတ်သလို လွယ်ကူစွာ ဖယ်ရှားခံလိုက်ရပြီး အတွေ့အကြုံအမှတ်များအဖြစ် စနစ်ထဲသို့ စီးဝင်သွားသည်။ ထို့နောက် သူသည် ထပ်မံတိုက်ခိုက်ရန် ဆက်လက်လှုပ်ရှားလာပြီး လေပြင်းတစ်ချက်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ သို့သော် ဤလေပြင်းသည် ဓားတစ်ချောင်းနှင့်တူပြီး ဖြတ်သန်းသွားရာ နေရာတိုင်းတွင် သွေးမိုးသွန်းကျလျက်ရှိသည်။

မူလက ရပ်တည်နေသော လူ ၇ ဦးမှ ၈ ဦးသည် ယခုအခါ ၃ ဦးသာ ကျန်ရှိတော့ပြီး ကျန်သူများအားလုံး သေဆုံးသွားခဲ့သည်။

ဤမြင်ကွင်းသည် လူအားလုံးကို အံ့သြမှင်တက်မိစေခဲ့သည်။ လူအများက ရိုသေကြည်ညိုလျက်ရှိသော သူတော်စဉ်အဆင့်ရှိသူများကို ဤသို့လွယ်ကူစွာ ဖယ်ရှားနိုင်ခဲ့ပြီး ခုခံရန် အခွင့်အရေးပင် မရှိခဲ့ပေ။ ပိုမိုတိကျစွာပြောရလျှင် ခုခံမှုများသည် အချည်းနှီးဖြစ်ခဲ့ပြီး ယီထျန်းယွမ်၏ အမြန်နှုန်းသည် ပို၍မြန်ဆန်ကာ စွမ်းအားသည် ပို၍ပြင်းထန်သည်။ အကာအကွယ်လက်နက်များပင်လျှင် ဓားတစ်ချက်ဖြင့် ဖြတ်တောက်ခံရပြီး လူများသည် နှစ်ပိုင်းကွဲသွားသည်။

“ဒီ… ဒီစွမ်းအားက အရမ်းကြောက်စရာကောင်းလွန်းတယ်… ဒါက သူ့ရဲ့ တကယ့်အင်အားလား…”

“အရမ်းတော်တယ်… ဘိုးဘေးတွေရဲ့ စွမ်းအားကို အားမကိုးဘဲနဲ့တောင် သူက ဒီလောက်အင်အားကြီးတယ်…”

“ငါ… ငါ သူ့ကို သိပ်ကို လေးစားသွားပြီ…”

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ တပည့်များအားလုံး အော်ဟစ်အားပေးလာကြပြီး ဖုန်းထျန်နတ်ဘုရားနိုင်ငံတစ်ခုလုံးရှိ တပည့်များသည် စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပျော်ရွှင်လာကြသည်။ ယီထျန်းယွမ်၏ ဂုဏ်သိက္ခာသည် ချက်ချင်းပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး လူအများ၏ ချစ်ခင်မှုတန်ဖိုးသည် တဟုန်ထိုး မြင့်တက်လာသည်။

“မင်းတို့ရဲ့ အသက်တွေကို အသုံးချပြီး ချစ်ခင်မှုတန်ဖိုးတစ်ချို့ ရယူရသေးတာပေါ့…”

ယီထျန်းယွမ်သည် နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် ဆွဲဆောင်မှုရှိသော အပြုံးတစ်ခုကို ဖော်ပြလိုက်သည်။ ယခုအခြေအနေသည် သူလိုချင်သော မြင်ကွင်းဖြစ်သည်။

ဖုန်းထျန်နတ်ဘုရားဘုရင်၏ စွမ်းအားဖြင့် ရန်သူများကို ဖိနှိပ်ခြင်းသည် ဖုန်းထျန်နတ်ဘုရားနိုင်ငံ၏ တပည့်များနှင့် အပြင်ရှိ အင်အားကြီးသူများကို ထိတ်လန့်အံ့သြစေနိုင်သော်လည်း ကိုယ်တိုင်လက်တွေ့လုပ်ဆောင်ခြင်းထက် မည်သည့်အခါမျှ ပို၍စိတ်ကျေနပ်ဖွယ်မရှိပေ။

အခန်း ၇၄၄ ပြီးပါပြီ။