← Chapters

ဖိနှိပ်မှု

Vol. 50 Ch. 745

ဖိနှိပ်မှု

Vol. 50 Ch. 745

ပြင်ပအင်အားဖြင့် လူများကို ထိတ်လန့်အံ့သြစေနိုင်သော်လည်း ကိုယ်ပိုင်အင်အားဖြင့် ထိတ်လန့်အံ့သြစေခြင်းသည်သာ မိမိ၏ဂုဏ်သိက္ခာကို အမှန်တကယ် မြှင့်တင်ပေးနိုင်သည့် ထင်ရှားမှုဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ပြင်ပအင်အားမရှိတော့ပါက မည်သူ့ကိုမျှ ထိတ်လန့်အံ့သြစေနိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။

သေချာပေါက် ပြင်ပအင်အားကို အသုံးချနိုင်ခြင်းသည်လည်း မိမိ၏စွမ်းရည်တစ်ခုပင်ဖြစ်သည်။ သို့သော် ယီထျန်းယွမ်သည် မိမိ၏ဂုဏ်သိက္ခာကို အမြင့်ဆုံးသို့ ထုတ်လွှတ်နိုင်ရန် ကိုယ်တိုင်လက်တွေ့လုပ်ဆောင်ရန် ရွေးချယ်ခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ ဖုန်းထျန်နတ်ဘုရားနိုင်ငံတွင် အင်အားကြီးသူများ မရှိသည်မဟုတ်ကြောင်း လူအားလုံးကို သက်သေပြရန်ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် သူ၏အင်အားသည် ဖုန်းထျန်နတ်ဘုရားဘုရင်ကို အားကိုးထားခြင်းမဟုတ်ဘဲ သူ၏ကိုယ်ပိုင်စွမ်းအားဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြရန်ဖြစ်သည်။

အောင်ပွဲခံသံများ ဆူညံစွာ ထွက်ပေါ်လာခြင်းသည် အကောင်းဆုံးသက်သေဖြစ်သည်။ ဖုန်းထျန်နတ်ဘုရားနိုင်ငံ၏ အကြီးအကဲအချို့သည် ခေါင်းခါလိုက်ကြပြီး ယနေ့မှစ၍ ယီထျန်းယွမ်၏ ဂုဏ်သိက္ခာသည် ပေါက်ကွဲထွက်လာလိမ့်မည်ဟု တွေးမိကြသည်။ ဒုတိယအကြီးအကဲရာထူးကို ရယူရန်မှာ အလွန်လွယ်ကူလှပေလိမ့်မည်။

ယခင်က သူသည် အကြီးအကဲရာထူးကို ရယူခဲ့စဉ်တွင် လူအများက မသိရှိကြဘဲ သိရှိသူများပင်လျှင် စိတ်ထဲတွင် လက်မခံနိုင်သည့်ခံစားချက်များ ရှိခဲ့ကြသည်။ ယခုအခါ သူသည် အနည်းငယ်စွမ်းရည်ပြသလိုက်ရုံဖြင့် မိမိ၏ဂုဏ်သိက္ခာကို လွယ်ကူစွာ မြှင့်တင်နိုင်ခဲ့ပြီး ဤရာထူးပေါ်တွင် တည်ငြိမ်စွာ ထိုင်နိုင်ခဲ့သည်။

သူ၏လက်ရှိအခြေအနေဖြင့် ဒုတိယအကြီးအကဲရာထူးသာမက ပထမအကြီးအကဲရာထူးပင်လျှင် တည်ငြိမ်စွာ ထိုင်နိုင်သည့်အဆင့်ဖြစ်သည်။

အင်အားသည် အမြဲဦးစားပေးဖြစ်ပြီး ထာဝရမပြောင်းလဲသော အမှန်တရားဖြစ်သည်။ သူသည် ဒုတိယအကြီးအကဲရာထူးကို စိတ်ဝင်စားခြင်းမရှိသော်လည်း ဤသို့လုပ်ဆောင်ခြင်းသည် အဓိကအားဖြင့် မိမိ၏ဖခင်နှင့် အဘိုးတို့၏ ရာထူးများကို ခိုင်မာစေရန်ဖြစ်သည်။ လူအများက ယီထျန်းယွမ်သည် ၎င်းတို့၏သားနှင့်မြေးဖြစ်ကြောင်း သိရှိသွားသောအခါ ချက်ချင်း ရိုသေကြည်ညိုမှု ပေါ်ပေါက်လာလိမ့်မည်။

၎င်းတို့ကို တိုက်ခိုက်ရန် ရည်ရွယ်သူများသည် ယီထျန်းယွမ်ကို စဉ်းစားရလိမ့်မည်။ တစ်နေ့တွင် ဓားတစ်ချက်ဖြင့် ဖြတ်တောက်ခံရမည်ကို မည်သူမျှ မသိနိုင်ပေ။

“ပြေး… ပြေးစမ်း…”

မှင်တက်မိနေရင်း ရှီဟယ်ထျန်သည် အဓိပ္ပါယ်မရှိသော စကားလုံးနှစ်လုံးကို ရေရွတ်လိုက်သည်။ ပြေးရန်လိုအပ်ကြောင်း မည်သူမသိပါမည်နည်း။ သို့သော် ယီထျန်းယွမ်၏ အမြန်နှုန်းအောက်တွင် မည်သူမျှ လွတ်မြောက်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

ချက်ချင်းဆိုသလို ကျန်ရှိသည့် လူသုံးဦးသည် မတူညီသောဦးတည်ရာများသို့ အလျင်အမြန် ထွက်ပြေးကြသည်။ သို့သော် ၎င်းတို့၏အမြန်နှုန်းသည် ယီထျန်းယွမ်ထက် မည်သို့မျှ မမြန်ဆန်နိုင်ပေ။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ယီထျန်းယွမ်သည် ၎င်းတို့ရှေ့တွင် ပိတ်ဆို့လိုက်ပြီး ယုံမင်နတ်ဆိုးဓားကို ဝှေ့ယမ်းဖြတ်တောက်လိုက်သည်။ ၎င်းတို့၏ နောက်ဆုံးအခိုက်အတန့်တွင် မြင်တွေ့ရသည်မှာ ယီထျန်းယွမ်၏ အေးစက်သော မျက်လုံးများသာဖြစ်သည်။

ယီထျန်းယွမ်၏ နောက်ဆုံးအကြည့်ကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့ပြီးနောက် ၎င်းတို့၏ အသိစိတ်သည် လုံးဝပျောက်ကွယ်သွားသည်။ သာမန်အင်အားကြီးသူများ အပြန်အလှန်တိုက်ခိုက်ပါက နှစ်ပိုင်းဖြတ်တောက်ခံရသည်ပင်ဖြစ်စေ ခဏမျှ အသက်ရှင်နိုင်သေးသည်။ သို့သော် ယုံမင်နတ်ဆိုးဓားအောက်တွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ ဝိညာဉ်ဝါးမြိုစွမ်းအားနှင့် မည်းနက်သော မီးလျှံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ၎င်းတို့၏ အသိစိတ်ကို ဖျက်ဆီးကာ မီးလျှံများဖြင့် ပြာမှုန်အဖြစ် လောင်ကျွမ်းစေသည်။

ဤအခြေအနေတွင် သေဆုံးမှုသည် လုံးဝပြီးပြည့်စုံပြီး ခုခံရန်အသိစိတ်ပင် မရှိတော့ဘဲ ပြာမှုန်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ ဤသည်မှာ သူ၏ အပြင်းထန်ဆုံး လက်နက်ဖြစ်ပြီး ဝိညာဉ်အားနည်းသူများသည် တိုက်ခိုက်ခံရသည်နှင့် ယုံမင်နတ်ဆိုးဓားဖြင့် ဝိညာဉ်ဝါးမြိုခံရမည်ဖြစ်သည်။

“တစ်ယောက်…”

ယီထျန်းယွမ်သည် ရေတွက်ပြီးနောက် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် တဖြည်းဖြည်း ထပ်မံ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ထွက်ပြေးနေသော အခြားမင်းဆရာတစ်ဦးကို ပိတ်ဆို့ရန် ဦးတည်သွားသည်။

“မသတ်ပါနဲ့… ကျွန်တော်ကို မသတ်ပါနဲ့… ကျွန်တော် ခင်ဗျားကို အစေခံမယ်… ဖုန်းထျန်နတ်ဘုရားနိုင်ငံရဲ့ အစေခံဖြစ်ဖို့ ဆန္ဒရှိတယ်…”

“ဖူး…”

သူ့ကို ဖြေကြားလိုက်သည်မှာ မရပ်မနားသော ဓားအလင်းဖြစ်ပြီး ၎င်းကို နှစ်ပိုင်းဖြတ်တောက်လိုက်သည်။ ရပ်တန့်ရန် အရိပ်အယောင်မရှိပေ။ အစေခံဖြစ်ရန်ဆိုသည့်စကားသည် ယီထျန်းယွမ်အတွက် အဓိပ္ပါယ်မရှိပေ။ ဤသို့သောလူများကို လက်အောက်ထားရှိခြင်းသည် အလွယ်တကူ သစ္စာဖောက်တတ်ပြီး ထားရှိထားခြင်းသည် ဒုက္ခတစ်ခုသာဖြစ်သည်။

“ဒုတိယ တစ်ယောက်…”

ချက်ချင်းဆိုသလို ယီထျန်းယွမ်သည် ရှီဟယ်ထျန်ရှေ့တွင် ပေါ်ထွက်လာသည်။ ထွက်ပြေးနေသော အင်အားကြီးသူ နှစ်ဦးကို သတ်ဖြတ်ပြီးနောက် ရှီဟယ်ထျန်ကိုပါ လိုက်မီလာနိုင်သည်မှာ အလွန်သန်မာသော အဆင့်ဖြင့် လူအားလုံးကို ဖိနှိပ်ထားခြင်းဖြစ်သည်။ အကယ်၍ တစ်ဦးသို့မဟုတ် နှစ်ဦးကို လွတ်မြောက်သွားစေခဲ့ပါက လူအများက ဘာမျှပြောကြမည်မဟုတ်ပေ။ အကြောင်းမှာ ပြိုင်ဘက်များသည် သူတော်စဉ်အဆင့်ရှိသူများဖြစ်ပြီး ယခုအခါ ထွက်ပြေးသူ နှစ်ဦးကို သတ်ဖြတ်ရုံသာမက ရှီဟယ်ထျန်ကိုပါ လိုက်မီလာနိုင်သည်မှာ ဤအင်အားသည် မင်းဆရာများအားလုံးကို ဖိနှိပ်ထားသည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။

“မင်း… ဘယ်ကို ထွက်ပြေးမလို့လဲ…”

ယီထျန်းယွမ်သည် ရှီဟယ်ထျန်ရှေ့တွင် တည်ငြိမ်စွာ ပိတ်ဆို့လိုက်ပြီး ထိတ်လန့်သွားသော ရှီဟယ်ထျန်သည် နောက်သို့ ခုန်ဆုတ်လိုက်ရာ မြေပေါ်သို့ လုံးဝလဲကျသွားလုနီးနီးဖြစ်သည်။

“မင်း… မင်း… ငါ… ငါ…” ရှီဟယ်ထျန်သည် ထိတ်လန့်လွန်းသဖြင့် စကားများပင် ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မပြောနိုင်တော့ဘဲ မျက်လုံးများထဲတွင် ကြောက်ရွံ့မှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။

သူသည် ယီထျန်းယွမ်၏ အင်အားသည် ဤမျှလောက် သန်မာလိမ့်မည်ဟု မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။ ယခင်က ယီထျန်းယွမ်သည် ထျန်ရှမင်းဆရာကို လွယ်ကူစွာ သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့သည်ကို မြင်တွေ့ခဲ့စဉ်တွင် ဖုန်းထျန်နတ်ဘုရားဘုရင်၏ အင်အားကို အားကိုးခဲ့သည်ဟု ထင်မှတ်ခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် ၎င်းတို့သည် ယီထျန်းယွမ်ကို လှည့်စားပြီး အပြင်သို့ ထွက်လာစေရန် ကြံစည်ခဲ့သည်။ အပြင်သို့ ထွက်လာသည်နှင့် ၎င်းတို့၏ အာဏာနယ်မြေဖြစ်လာမည်ဟု ထင်မှတ်ခဲ့သည်။ သို့သော် ယီထျန်းယွမ်သည် အမှန်တကယ် ထူးကဲသော အင်အားရှိပြီး လူအားလုံးကို ဖိနှိပ်နိုင်သည့် စွမ်းအားပိုင်ရှင်ဖြစ်ကြောင်း မည်သူမျှ မသိခဲ့ပေ။

“နောက်ဆုံး ပြောစရာစကားရှိသေးလား…”

ယီထျန်းယွမ်သည် တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

“မင်း… မင်းရဲ့ အင်အားက ဘာလို့ ဒီလောက်သန်မာတာလဲ… မင်းက ဖုန်းထျန်နတ်ဘုရားဘုရင်ရဲ့ ဝိညာဉ်ပြန်လည်မွေးဖွားလာသူလား…”

ရှီဟယ်ထျန်သည် နောက်ဆုံးတွင် စကားတစ်ခွန်းကို ပြည့်စုံစွာ ပြောနိုင်ခဲ့ပြီး ယီထျန်းယွမ်သည် ဤမျှငယ်ရွယ်နေရက်နှင့် ဤမျှသန်မာသော ကျင့်စဉ်အဆင့်ရှိသည်ကို မယုံနိုင်ပေ။ ၎င်းတို့သည် ထူးချွန်သူများစွာကို တွေ့ဖူးခဲ့သော်လည်း ဤမျှအသက်ငယ်ရွယ်ပြီး သူတော်စဉ်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသူကို တစ်ခါမျှ မတွေ့ဖူးခဲ့ပေ။ ထို့အပြင် ၎င်းသည် အလွန်သန်မာသော အဆင့်တစ်ခုဖြစ်သည်။

၎င်းတို့တွေ့ဖူးသော ထူးချွန်သူများသည် စိတ်ဝိညာဉ်ဘုရင်အဆင့်တွင် ပိတ်မိနေပြီး ရှေ့သို့ ဆက်လက်မတိုးတက်နိုင်ခဲ့ကြပေ။ ယီထျန်းယွမ်သည် သဘာဝဥပဒေများကို ဖီဆန်နေသလို ဖြစ်ပြီး ၎င်းတို့၏ တွက်ဆမှုများကို ကျော်လွန်နေသည်။

“ဖုန်းထျန်နတ်ဘုရားဘုရင်ရဲ့ ဝိညာဉ်ပြန်လည်မွေးဖွားလာသူတဲ့လား…”

ယီထျန်းယွမ်သည် တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

“ဖုန်းထျန်နတ်ဘုရားဘုရင်က မသေသေးဘူးလေ… ဘယ်လိုလုပ် ဝိညာဉ်ပြန်လည်မွေးဖွားလာမှာလဲ…”

“ဖုန်းထျန်နတ်ဘုရားဘုရင်က မသေသေးဘူးတဲ့လား…”

ရှီဟယ်ထျန်၏ နှလုံးသားသည် ပြင်းထန်စွာ လှုပ်ခတ်သွားသည်။

“ဒါ… ဒါ ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ…”

ကောင်းကင်နတ်ဘုရားဘုရင်သုံးပါးသည် ဤမျှကာလရှည်ကြာ မပေါ်ထွက်ခဲ့သဖြင့် သေဆုံးသွားပြီဟု ထင်မှတ်ခဲ့ကြသည်။ အကယ်၍ အသက်ရှင်နေသေးပါက ယခုအခါ ထွက်ပေါ်လာလိမ့်မည်ဖြစ်ပြီး ပုန်းအောင်းနေမည်မဟုတ်ပေ။

ယီထျန်းယွမ်သည်လည်း သေဆုံးသွားခြင်းရှိ၊ မရှိကို မသိရှိပေ။ သို့သော် ဤမျှသန်မာသော နတ်ဘုရားဘုရင်သည် ဤမျှလွယ်ကူစွာ သေဆုံးသွားနိုင်မည်မဟုတ်ဟု သူထင်မြင်သည်။

“ယုံတာမယုံတာ ငါနဲ့ မဆိုင်ဘူး…”

ယီထျန်းယွမ်သည် လက်ထဲရှိ ယုံမင်နတ်ဆိုးဓားကို မြှောက်လိုက်ပြီး တည်ငြိမ်စွာ အပြုံးတစ်ခုဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

“ဒါပေမဲ့ မင်းကို ကျေးဇူးတင်ရမယ့် ကိစ္စတစ်ခုရှိတယ်…”

“ဘာ… ဘာကိစ္စလဲ…”

ရှီဟယ်ထျန်သည် လက်ထဲရှိ ဓားကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားရင်း မျက်လုံးအနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာတွင် အလင်းတန်းတစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားပြီး အသစ်သော အကြံတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာသည်။

“အတွေ့အကြုံအမှတ်တွေ ဒီလောက်များများ ပို့ပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးပဲ…”

ယီထျန်းယွမ်သည် အပြုံးတစ်ခုဖြင့် ပြောလိုက်ပြီး ၎င်းသည် လူသားများနှင့် တိရစ္ဆာန်များအတွက် အန္တရာယ်ကင်းသည့်ပုံစံဖြစ်သည်။

ရုတ်တရက် ရှီဟယ်ထျန်သည် အားမာန်တက်လာပြီး လက်ထဲရှိ နတ်ဘုရားဓားသည် ငွေရောင်အလင်းတန်းအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ ထိုးဖောက်လာသည်။ ချက်ချင်းဆိုသလို သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ သွေးအနှစ်သာရကို လောင်ကျွမ်းစေပြီး သူ၏သမိုင်းတစ်လျှောက် အပြင်းထန်ဆုံး တိုက်ကွက်ကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

တခဏအတွင်း သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ နေရာများသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ စွမ်းအားဖြင့် မှုန့်မှုန်အဖြစ် ပြိုကွဲသွားပြီး ယီထျန်းယွမ်ရှိရာ နေရာကို လွှမ်းမိုးလိုက်ကာ ထွက်ပြေးရန် လမ်းကြောင်းအားလုံးကို ပိတ်ဆို့ထားသည်။

ငွေရောင်အလင်းတန်းများစွာသည် နတ်ဘုရားဓားမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး အချို့မှာ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ ပေါက်ကွဲထွက်လာကာ ဧရာမဓားကြီးတစ်ချောင်းအဖြစ် စုစည်းပြီး ပြင်းထန်စွာ ထိုးဖောက်လာသည်။

“သေစမ်း…”

ရှီဟယ်ထျန်သည် အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ယီထျန်းယွမ်အား အခွင့်အရေးရှိစဉ် ပြန်လည်တိုက်ခိုက်ရန် ရည်ရွယ်ခဲ့သည်။ ယီထျန်းယွမ်ကို သတ်ဖြတ်နိုင်ပါက သူ့တွင် အခွင့်အရေးရှိနေသေးသည်။

နတ်ဘုရားဓား၏ အမြန်နှုန်းသည် အလွန်မြန်ဆန်ပြီး ငွေရောင်အလင်းတန်း၏ အမြန်နှုန်းသည် ပို၍မြန်ဆန်သည်။ သို့သော် ယီထျန်းယွမ်၏ ယုံမင်နတ်ဆိုးဓားသည် ပို၍မြန်ဆန်လှပြီး ဖြည်းညင်းစွာ ဓားတစ်ချက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။ သူ့ကို ဗဟိုပြုကာ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ငွေရောင်အလင်းတန်းများသည် အမှုန်အဖြစ် ပြိုကွဲသွားပြီး ချက်ချင်း ပတ်ဝန်းကျင်သို့ လွှမ်းမိုးသွားသည်။

“ဘုန်း…”

မည်းနက်သော အလင်းတန်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ကောင်းကင်သို့ ထိုးဖောက်သွားကာ ကောင်းကင်နှင့်ဆက်သွယ်ထားသော မည်းနက်သော အလင်းတန်းတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ ထို့ကြောင့် နေ့အချိန်သည် တခဏအတွင်း ညအချိန်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

ဖုန်းထျန်နတ်ဘုရားနိုင်ငံအတွင်းရှိ တပည့်များသည် ဤမြင်ကွင်းကို မြင်တွေ့ပြီး အံ့သြမှင်တက်မိသွားကြသည်။ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ စွမ်းအားတစ်ခုသည် ဤဘက်သို့ ရိုက်ခတ်လာပြီး ခိုင်မာသော အကာအကွယ်အလွှာပေါ်တွင် တဖောက်ဖောက် အသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

မည်းနက်သော အလင်းတန်းများ တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီးနောက် ညအချိန်သည် နေ့အချိန်သို့ ပြန်လည်ပြောင်းလဲသွားသည်။ ယီထျန်းယွမ်သည် ယခင်အတိုင်း ထိုနေရာတွင် ရပ်တည်နေဆဲဖြစ်သော်လည်း ရှီဟယ်ထျန်သည် လုံးဝပျက်စီးသွားပြီး အကြွင်းအကျန်တစ်စုံတစ်ရာပင် မကျန်ရစ်တော့ပေ။

အခန်း ၇၄၅ ပြီးပါပြီ။

All Chapters