ထွက်ခွာခြင်း

“- ရှီဟယ်ထျန်ကို အောင်မြင်စွာ သတ်ဖြတ်ပြီးပါပြီ။ အတွေ့အကြုံအမှတ် တစ်ရာတစ်ဆယ့်နှစ်ဘီလီယံ၊ ဆန်းကြယ်မှတ် ငါးသိန်း၊ အပြစ်မှတ် ငါးသောင်းရရှိပါသည်။ ပစ္စည်းများ - ထျန်ကျောက်အမိန့်၊ ပုလဲနတ်ဘုရားကျင့်စဉ်၊ ထျန်ကျောက်ပုဆိန် (အောက်တန်းနတ်ဘုရားလက်နက်)၊ ထျန်ကျောက်စိမ်း၊ အတွေ့အကြုံအဆမြှင့်ကဒ်ရရှိပါသည်။”

“တင်း… ကစားသမား ‘ယီထျန်းယွမ်’ သည် သူတော်စဉ်အဆင့်လေးသို့ အောင်မြင်စွာ တက်လှမ်းပါသည်”

ရှီဟယ်ထျန်ကို သတ်ဖြတ်ပြီးနောက် ယီထျန်းယွမ်သည် သူတော်စဉ်အဆင့်လေးသို့ ကျော်လွှားနိုင်ခဲ့သည်။ ဤတိုက်ပွဲတွင် သူ၏ကျင့်စဉ်အဆင့်ကို သုံးဆင့် ထပ်မံမြှင့်တင်နိုင်ခဲ့သဖြင့် အတော်လေး စိတ်ကျေနပ်မှုရှိခဲ့သည်။

သို့သော် ဆန်းကြယ်မှတ်များမှာ အလွန်နည်းပါးလွန်းသည်။ အကယ်၍ အတွေ့အကြုံကဒ်များကို ထပ်မံလဲလှယ်နိုင်ခဲ့ပါက သူ၏အဆင့်သည် ယခုထက်ပို၍ မြင့်မားနိုင်မည်ဖြစ်သည်။ သို့ရာတွင် ကဒ်တစ်ခု၏စျေးနှုန်းမှာ အဆမြှင့်ကဒ်တစ်ခုလျှင် သန်းဆယ်မှတ်အဆင့်ထိ ရှိလှသည်။ များစွာဝယ်ယူပါက စျေးနှုန်းမှာ သိပ်ကို မြင့်တက်သွားပြီး ဝယ်ယူနိုင်ရန် မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။

အခြားအတွေ့အကြုံကဒ်များလည်း အလားတူဖြစ်ပြီး ဝယ်ယူရန်မတတ်နိုင်ပေ။ ယခုအခါ အင်အားကြီးသူများစွာကို သတ်ဖြတ်ပြီးနောက် အတွေ့အကြုံကဒ်များကို အများအပြားဝယ်ယူနိုင်ခဲ့သော်လည်း ယခုအချိန်တွင် အသုံးပြုရန်မထိုက်တန်သဖြင့် နောက်ပိုင်းအတွက် သိမ်းဆည်းထားရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

နတ်ဘုရားနိုင်ငံများမှာ မနည်းမနောရှိသည်။ မည်သူမဆို သူ့ကို ရန်စပါက အနည်းငယ် သန့်ရှင်းရေးလုပ်ရန် စိတ်ကူးထားသည်။ ထိုအခါ အတွေ့အကြုံအမှတ်များသည် ပေါက်ကွဲထွက်လာလိမ့်မည်။

“ပြီး… ပြီးသွားပြီလား…”

လူအုပ်ကြီးသည် ယီထျန်းယွမ်ရပ်နေသည့်နေရာကို ကြည့်လိုက်ရာ ရှီဟယ်ထျန်သည် အကြွင်းအကျန်တစ်စုံတစ်ရာပင် မကျန်ရစ်တော့ပေ။ ထိုအခါမှ ဤတိုက်ပွဲသည် အမှန်တကယ် ပြီးဆုံးသွားပြီဟု နားလည်လိုက်ကြသည်။ ဤမျှလောက်များပြားသော ရန်သူများ၊ နတ်ဘုရားနိုင်ငံရှစ်ခု၏ အင်အားကြီးသူများကို ယီထျန်းယွမ်တစ်ဦးတည်းက သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့သည်မှာ မယုံနိုင်စရာပင်ဖြစ်သည်။

လူအုပ်ကြီးသည် အံ့သြမှင်တက်မိနေရင်း တဖြည်းဖြည်း ပြန်လည်နိုးကြားလာကြပြီး အောင်ပွဲခံသံများ ဆူညံစွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။ တပည့်များသည် စိတ်လှုပ်ရှားမှုဖြင့် အော်ဟစ်ကြသည်။ အများစုသည် ယီထျန်းယွမ်ကို ယခုမှ စတင်တွေ့မြင်ကြရသော်လည်း ကြယ်ဆယ်လုံးကို ထွန်းလင်းနိုင်သူဖြစ်သည့်အတွက် ဖုန်းထျန်နတ်ဘုရားနိုင်ငံ၏ အင်အားကြီးသူတစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း သိရှိကြသည်။ မိမိတို့၏လူတစ်ဦးသည် နတ်ဘုရားနိုင်ငံများစွာ၏ အင်အားကြီးသူများကို ဖိနှိပ်နိုင်ခဲ့သဖြင့် ၎င်းတို့သည် မည်သို့မျှ စိတ်မလှုပ်ရှားဘဲ မနေနိုင်ကြပေ။

“ဒီလောက်သန်မာတဲ့ အင်အားကြီးသူတစ်ယောက် ငါတို့မှာ ဘယ်တုန်းကများ ပေါ်လာတာလဲ… ဘိုးဘေးအဆင့်က လူတစ်ယောက်လား၊ ဒါမှမဟုတ် အင်အားကြီးသူတစ်ဦး ပြန်လည်မွေးဖွားလာတာလား…”

“ဘယ်သူဘယ်ဝါပဲဖြစ်ဖြစ် သူက ငါတို့ ဖုန်းထျန်နတ်ဘုရားနိုင်ငံရဲ့လူပဲ။ ဒီတစ်ကြိမ်နဲ့ ငါတို့ ဖုန်းထျန်နတ်ဘုရားနိုင်ငံရဲ့ အဆင့်ဟာ တစ်ဆင့်ထက်ပို တက်လာတော့မှာ။ ဘယ်သူက ငါတို့ ဖုန်းထျန်နတ်ဘုရားနိုင်ငံ ယိုယွင်းနေတယ်လို့ ထင်ရဲသေးလဲ…”

“မျိုးနွယ်ခေါင်းဆောင်က တကယ်ကို လျှို့ဝှက်တတ်လွန်းတယ်။ အကြပ်အတည်းအခိုက်အတန့်မရောက်မချင်း ဒီလူကို ထုတ်မပြဘူး။ ဒါ ငါတို့ရဲ့ လျှို့ဝှက်လက်နက်ဖြစ်မှာ သေချာတယ်။ ဒီလို မျက်စိမရှိတဲ့ နတ်ဘုရားနိုင်ငံတွေ လာရောက်တိုက်ခိုက်ဖို့ စောင့်နေတာဖြစ်မယ်…”

တပည့်များသည် ရယ်မောရင်း အော်ဟစ်ကြသည်။ ၎င်းတို့သည် ယီထျန်းယွမ်ကို မျိုးနွယ်ခေါင်းဆောင်တို့က လျှို့ဝှက်ထားသည့် လက်နက်တစ်ခုအဖြစ် ထင်မှတ်ကြသည်။ အရေးကြီးအခိုက်အတန့်မရောက်မချင်း ထုတ်မပြဘဲ ဤသို့ဖြင့် အင်အားမရှိဟု ထင်မှတ်နေသူများကို ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ချရန် ဖုံးကွယ်ထားသည့် အကွက်တစ်ခုအဖြစ် ယူဆကြသည်။

အမှန်တရားကို သိရှိသူများမှာမူ အလွန်ရှက်ရွံ့စိတ်ဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ ယခင်က ၎င်းတို့သည် ယီထျန်းယွမ်ကို ပြစ်တင်ပြောဆိုခဲ့ကြသည်။ ယခုအခါ ရှက်ရွံ့မှုနှင့်အတူ စိတ်ထဲတွင် အပြစ်ရှိသလို ခံစားရသည်။ အကယ်၍ ယီထျန်းယွမ်သည် ဤနေရာတွင် အမြဲရှိနေခဲ့ပါက ရန်သူများ လာရောက်တိုက်ခိုက်မည်မဟုတ်ပေ။

“သူရဲကောင်း... သူရဲကောင်း... သူရဲကောင်း...”

တပည့်များသည် အော်ဟစ်ကြသည်။ ၎င်းတို့သည် ယီထျန်းယွမ်၏ နာမည်ကို မသိရှိကြသော်လည်း သူရဲကောင်းဟူသော အမည်တစ်ခုကိုသာ သိရှိကြသည်။ ၎င်းတို့၏ သူရဲကောင်း။ အကယ်၍ သူမရှိခဲ့ပါက ဖုန်းထျန်နတ်ဘုရားနိုင်ငံသည် တပါးသူများ၏ သိမ်းပိုက်ခြင်းကို ခံရလေပြီ။

“သူရဲကောင်းတဲ့လား…”

ယီထျန်းယွမ်သည် မျက်လုံးကို မှေးကျဉ်းလိုက်ပြီး နောက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ ဖုန်းထျန်နတ်ဘုရားနိုင်ငံ၏ တပည့်များသည် အောင်ပွဲခံသံများဖြင့် အော်ဟစ်နေကြပြီး သူ၏ဂုဏ်သိက္ခာကို အမြင့်ဆုံးသို့ မြှင့်တင်ပေးလျက်ရှိသည်။ လူတိုင်း၏ သူ့အပေါ်ထားရှိသော ခံစားချက်များသည် ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။

“- ‘လူတစ်ဦးကို ကယ်တင်ခြင်းသည် ဘုံခုနစ်ဆင့်ပေါ်ဘုရားကျောင်းတည်ဆောက်ခြင်းထက် သာလွန်သည်’ ဘွဲ့အမည်သည် အောင်မြင်စွာ အဆင့်မြှင့်တင်ပြီး လူမှုဂုဏ်သိက္ခာအမှတ် သုံးထောင်အထိ တိုးလာသည်...”

ဤသတင်းအချက်အလက်ကို ကြားသိရပြီးနောက် ယီထျန်းယွမ်သည် မှင်တက်မိသွားသည်။ ဤသည်ကိုလည်း လူကယ်တင်ခြင်းဟု သတ်မှတ်နိုင်သလား။ သေချာစဉ်းစားကြည့်လျှင် အမှန်တကယ် လူကယ်တင်ခြင်းပင်ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူမရှိခဲ့ပါက ဤအင်အားကြီးသူများသည် ဖုန်းထျန်နတ်ဘုရားနိုင်ငံထဲသို့ ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်ကာ လူများစွာကို သတ်ဖြတ်လေပြီ။

သို့သော် ဤအရာအားလုံးသည် သူ့ကြောင့်ပင် စတင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူက ကြယ်ဆယ်လုံးကို မထွန်းညှိခဲ့ပါက နတ်ဘုရားနိုင်ငံရှစ်ခုသည် စစ်တပ်စုစည်းပြီး တိုက်ခိုက်ရန် လာရောက်မည်မဟုတ်ပေ။ သူသည် စနက်တံတစ်ခုအဖြစ် စောစီးစွာ ပေါက်ကွဲမှုကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့ပြီး ထိုပေါက်ကွဲမှုသည် လုံးဝပြီးပြည့်စုံသော ပေါက်ကွဲမှုဖြစ်သည်။

တကယ်တော့ သူမရှိခဲ့သည့်တိုင် နှစ်အနည်းငယ်အကြာတွင်လည်း ဤပေါက်ကွဲမှုသည် ဖြစ်ပေါ်လာမည်ပင်ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် အချိန်ကွာခြားမှုသာဖြစ်ပြီး ယီထျန်းယွမ်သည် ၎င်းကို စောစီးစွာ ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့ခြင်းသာဖြစ်သည်။ ဤနေရာကို မည်သူမျှ လွယ်လွယ်ကူကူ လာရောက်တိုက်ခိုက်ရန် မကြံစည်ကြပေ။ ထို့ကြောင့် အကြောင်းအကျိုးဆက်စပ်မှုအရ ယီထျန်းယွမ်သည် ၎င်းတို့ကို အမှန်တကယ် ကယ်တင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူပြန်မလာခဲ့ပါက ၎င်းတို့သည် သိမ်းပိုက်ခံရပြီး ဖျက်ဆီးခံရလေပြီ။

ထိုအခါ ပထမအကြီးအကဲနှင့် တတိယအကြီးအကဲတို့သည် အာဏာတည်မြဲမှုတွင် နစ်မွန်းနေဆဲဖြစ်ပြီး မကြာမီ ပြိုလဲသွားလိမ့်မည်။

“လူမှုဂုဏ်သိက္ခာအမှတ် သုံးထောင်တိုးလာတယ်ဆိုတော့ ဒီတစ်ကြိမ် လူမှုဂုဏ်သိက္ခာအမှတ်က ပေါက်ကွဲထွက်လာတာပဲ…” ယီထျန်းယွမ်သည် ဤလူမှုဂုဏ်သိက္ခာအမှတ်၏ အရေးပါမှုကို နက်ရှိုင်းစွာ ခံစားရသည်။ တစ်ခါတစ်ရံ လူမှုဂုဏ်သိက္ခာအမှတ်မြင့်မားခြင်းသည် သူ့အပေါ် သိသာထင်ရှားသော အကျိုးသက်ရောက်မှုရှိသည်။

ထို့နောက် သူသည် မြို့ရိုးပေါ်သို့ ပြန်လည်ပျံသန်းရောက်ရှိလာသောအခါ လူအားလုံးသည် သူ့ကို အာရုံစူးစိုက်ကြည့်ရှုနေကြပြီး ၎င်းတို့၏မျက်လုံးများထဲတွင် အံ့သြရိုသေမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ သူသည် လုံးဝပြည့်စုံသော သူရဲကောင်းတစ်ဦးဖြစ်သည်။

သို့သော် စိုကယ်ဖုန်းနှင့် ၎င်းတို့အဖွဲ့သည် နက်ရှိုင်းစွာ သက်ပြင်းချလိုက်ကြသည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ယီထျန်းယွမ်သည် ထွက်ခွာရန် ရွေးချယ်ပြီးဖြစ်သည်။ ယခင်က ၎င်းတို့သည် အကောင်းဆုံးဆုံးဖြတ်ချက်ကို ချမှတ်ခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။

“ဒီနေရာမှာ ဆက်နေပေးပါ။ ငါတို့ဒီက မင်းကို အလွန်ကြိုဆိုပါတယ်…”

စိုကယ်ဖုန်းသည် ယီထျန်းယွမ်ကို ဆက်လက်နေထိုင်ရန် ဖိတ်ခေါ်လိုက်သည်။

“မျိုးနွယ်ခေါင်းဆောင်၊ သင့်ရဲ့စေတနာကို ကျေးဇူးတင်တယ်… အခုအခါ အခြေအနေတွေ တိုးတက်လာပြီမို့ ဒါက တကယ်ကောင်းတဲ့ ရလဒ်တစ်ခုပဲ။ ဒါပေမဲ့ ဒီနေရာမှာ ငါ့ကို ယာယီအနေနဲ့ မလိုအပ်တော့ဘူး။ ဒီတစ်ကြိမ် ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ ဖြစ်ရပ်ပြီးနောက် တခြားနတ်ဘုရားနိုင်ငံတွေက ရန်စလာဖို့ အကြံတွေ စွန့်လွှတ်သွားလောက်ကြပြီ…”

ယီထျန်းယွမ်သည် အပြုံးတစ်ခုဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ ဤတစ်ကြိမ် သူ၏လုပ်ရပ်သည် ဖုန်းထျန်နတ်ဘုရားနိုင်ငံကို ငြိမ်းချမ်းစွာ ထိန်းသိမ်းနိုင်လိမ့်မည်ဟု အာမခံနိုင်သည်။

ထို့ကြောင့် ထာဝရအာမခံမပေးနိုင်သော်လည်း အနည်းဆုံး နတ်ဆိုးများ လာရောက်တိုက်ခိုက်သည်အထိ ငြိမ်းချမ်းမှုကို ထိန်းသိမ်းနိုင်လိမ့်မည်။ နတ်ဘုရားနိုင်ငံရှစ်ခု၏ နိုင်ငံခေါင်းဆောင်များနှင့် မင်းဆရာအဆင့်ရှိသူများ အားလုံးသည် ဖျက်ဆီးခံခဲ့ရပြီး ကျန်ရှိသည့် အင်အားကြီးသူများသည် ဤဒေါသမီးကို မျိုချရန်မတတ်နိုင်သော်လည်း အကြမ်းဖက်လာဖို့ ထပ်မံကြိုးစားပါက ၎င်းတို့အားလုံး လုံးဝသေဆုံးသွားလိမ့်မည်။

၎င်းတို့သည် ပြင်ဆင်ပြီးသားဖြစ်ကာ လာရောက်တိုက်ခိုက်ခဲ့သော်လည်း အားလုံး သေဆုံးသွားခဲ့ရသည်။ ထို့ကြောင့် မည်သို့ပင် ပြင်ဆင်ပြီးလာရောက်တိုက်ခိုက်သည်ဖြစ်စေ အဓိပ္ပါယ်မရှိတော့ပေ။

“ဒီစကားကလည်း မမှားပါဘူး…”

စိုကယ်ဖုန်းသည် ခေါင်းခါလိုက်ပြီး နောက်ဆုံးတွင် ဆက်လက်ဖိတ်ခေါ်ရန် စိတ်ကုန်သွားသည်။ သူသည် အနည်းငယ်မျှော်လင့်ချက်ဖြင့် ထပ်မံဖိတ်ခေါ်ခဲ့သော်လည်း ယီထျန်းယွမ်က လက်မခံသဖြင့် ဆက်လက်ပြောရန် မလိုအပ်တော့ပေ။

“မျိုးနွယ်ခေါင်းဆောင်၊ ငါတို့က ထျန်းယွမ်ကို အလွန်အကျွံ တောင်းဆိုလို့မဖြစ်ဘူး။ ဘာကြောင့်ဆိုတော့ အရင်ကတည်းက ငါတို့က သူ့အပေါ် အကြွေးတင်နေခဲ့တာပဲ…” ယီယွမ်လုံသည် ယီထျန်းယွမ်ကို ကြည့်ရင်း အပြုံးတစ်ခုဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ “ဒီနေရာက မင်းရဲ့အမြဲတမ်းနေအိမ် ဖြစ်တယ်။ ဘယ်အချိန်မဆို ပြန်လာဖို့ ကြိုဆိုတယ်…”

“ဟုတ်ကဲ့၊ ကျွန်တော်ပြန်လာမှာပါ…”

ယီထျန်းယွမ်သည် ၎င်းတို့ကို ခဏမျှ ကြည့်ပြီးနောက် ယီရှင်းချန်နှင့် ကျော့လင်ဟယ်တို့အား နက်ရှိုင်းစွာ ဦးညွှတ်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

“ကျွန်တော်တို့ သွားတော့မယ်။ တစ်ခုခုဆို ကျွန်တော့ကို လိုအပ်ရင် အကူအညီပေးဖို့ သေချာပေါက် ပြန်လာမယ်…”

ကျော့လင်ဟယ်၏ မျက်ဝန်းများသည် နီရဲလာပြီး ယီထျန်းယွမ်ကို ဆက်လက်နေထိုင်ရန် ဖိတ်ခေါ်ချင်လှသည်။ သို့သော် သေချာစဉ်းစားပြီးနောက် ၎င်းတို့ကို ထွက်ခွာခွင့်ပြုလိုက်သည်။

ထို့နောက် ယီထျန်းယွမ်သည် ရှီရွှေယွမ်ကို ခေါ်ဆောင်ကာ လျင်မြန်စွာ ထွက်ခွာသွားသည်။ ဤနေရာတွင် ဆက်လက်မနေထိုင်တော့ပေ။ အောင်ပွဲခံသံများဖြင့် အော်ဟစ်နေသော တပည့်များသည် ယီထျန်းယွမ်သည် လူတစ်ဦးကို ခေါ်ဆောင်ပြီး ထွက်ခွာသွားသည်ကို မြင်တွေ့ရသောအခါ အံ့သြထိတ်လန့်သွားကြသည်။ ပုံမှန်အားဖြင့် အောင်ပွဲခံပွဲတစ်ခု ကျင်းပသင့်သည်မဟုတ်ပါလား။ အဘယ့်ကြောင့် ထွက်ခွာသွားရသနည်း။

“ကလေးတွေ ကြီးပြင်းလာပြီဆိုတော့ ငါတို့က စိတ်မပူရတော့ဘူး…”

ယီရှင်းချန်သည် ကျော့လင်ဟယ်၏ ပုခုံးကို ပုတ်လိုက်ပြီး အပြုံးတစ်ခုဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

“အခုအခါ ငါတို့လုပ်ရမှာက ဖုန်းထျန်နတ်ဘုရားနိုင်ငံကို သန်မာအောင် လုပ်ဆောင်ဖို့ပဲ။ နောင်မှာ ထျန်းယွမ်ရဲ့ ညွှန်ကြားချက်အတိုင်း နတ်ဆိုးတွေ လာရောက်တိုက်ခိုက်တာကို ခုခံရမယ်…”

“ကောင်းပါပြီ…”

ကျော့လင်ဟယ်သည် ခိုင်မာစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ၎င်းတို့ အတူတူရှိခဲ့သည့်အချိန်မှာ တိုတောင်းလွန်းသော်လည်း ပြဿနာများကို မဖြေရှင်းနိုင်ပါက အတူတကွ နေထိုင်ရန် ပို၍ခက်ခဲလိမ့်မည်။

အခန်း ၇၄၆ ပြီးပါပြီ။