ပြန်လည်ရောက်ရှိခြင်း

ယီထျန်းယွမ်သည် ရန်သူရှစ်ခုဖြစ်သော နတ်ဘုရားနိုင်ငံများ၏ နိုင်ငံခေါင်းဆောင်များနှင့် မင်းဆရာအဆင့်ရှိ အင်အားကြီးသူများကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သည့်သတင်းသည် လျင်မြန်စွာ ပျံ့နှံ့သွားပြီး ကောင်းကင်ဘုံလောက၏ ထက်ဝက်ကျော်ကို အံ့အားသင့်စေခဲ့သည်။ အချို့ ဝေးကွာပြီး အဆက်အသွယ်မလွယ်ကူသည့် ဒေသများကိုသာလျှင် ထိုသတင်း မရောက်ရှိသေးခြင်းဖြစ်သည်။

သတင်းသိရှိသူအများစုသည် နက်ရှိုင်းစွာ ထိတ်လန့်အံ့သြသွားကြပြီး ဖုန်းထျန်နတ်ဘုရားနိုင်ငံနှင့် ရန်မဖြစ်ရန် ချက်ချင်းအမိန့်ပေးခဲ့ကြသည်။ ရှစ်ခုသော နတ်ဘုရားနိုင်ငံများပင်လျှင် ဖိနှိပ်ခံခဲ့ရသည်ဖြစ်ရာ ၎င်းတို့ထက် အင်အားနည်းသူများအတွက်မူ ပို၍ပင် ပြောစရာမလိုတော့ပေ။

သို့သော် ဤတိုက်ပွဲတွင် ပါဝင်ခဲ့သော ရှစ်ခုသော နတ်ဘုရားနိုင်ငံများသည် ထိပ်တန်းဆယ်နိုင်ငံစာရင်းတွင် မပါဝင်ခဲ့ဘဲ အချို့သာလျှင် ထိပ်တန်းဆယ်နိုင်ငံအတွင်း ပါဝင်ခဲ့သည်။ ထိပ်သီးသုံးနိုင်ငံများမှာ လာရောက်တိုက်ခိုက်ခြင်း မပြုခဲ့ပေ။ ၎င်းတို့၏ အကြံအစည်မှာ မည်သည်ဖြစ်သည်ကို မည်သူမျှ မသိရှိဘဲ ၎င်းတို့ကိုယ်တိုင်သာ သိရှိထားသည်။

ယီထျန်းယွမ်အတွက်မူ အကယ်၍ ထိပ်သီးသုံးနိုင်ငံမှ လာရောက်တိုက်ခိုက်ပါက သူသည် အတွေ့အကြုံအမှတ်များကို စုဆောင်းရန် ဝမ်းမြောက်စွာ လက်ခံလိမ့်မည်။ မူလက သူသည် ရှစ်ခုသော နတ်ဘုရားနိုင်ငံများကို ဆက်လက်ချေမှုန်းရန် စဉ်းစားခဲ့သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် ထိုအစီအစဉ်ကို စွန့်လွှတ်လိုက်သည်။

အကြောင်းမှာ အဓိကရန်သူများမှာ နိုင်ငံခေါင်းဆောင်များနှင့် မင်းဆရာများသာဖြစ်ပြီး ၎င်းတို့ကို ဖယ်ရှားလိုက်ပြီးနောက် အုပ်ချုပ်မှုမရှိသော နတ်ဘုရားနိုင်ငံများသည် အန္တရာယ်မဖြစ်နိုင်တော့ဘဲ ထိတ်လန့်စရာ အကျိုးသက်ရောက်မှုကိုပါ ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်သည်။ အကယ်၍ အားလုံးကို လုံးဝသတ်ဖြတ်ပစ်မည်ဆိုပါက သူသည် လူသတ်သမားတစ်ဦးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ဆန့်ကျင်ဘက် တုံ့ပြန်မှုများကို ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်သည်။

နတ်ဘုရားနိုင်ငံများစွာ ပူးပေါင်းကာ ဖုန်းထျန်နတ်ဘုရားနိုင်ငံကို တိုက်ခိုက်လာပါက ၎င်းသည် မလိုလားအပ်သော အခြေအနေတစ်ခုဖြစ်လာလိမ့်မည်။ ယီထျန်းယွမ်သည် မကြောက်ရွံ့သော်လည်း သူ၏ဆွေမျိုးများကမူ ကြောက်ရွံ့နိုင်သည်။ အနီးအနားရှိ သူတောင်းစားတစ်ဦးပင်လျှင် လျှို့ဝှက်ရန်သူတစ်ဦး ဖြစ်နိုင်သည်။

ထို့ကြောင့် အင်အားကြီးသူများကို ဖယ်ရှားလိုက်ရုံဖြင့် လုံလောက်ပြီဖြစ်သည်။ စိတ်ဝိညာဉ်ဘုရင်နယ်ပယ်အောက်ရှိသူများသည် အန္တရာယ်မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။ အထူးသဖြင့် နတ်ဆိုးများ လာရောက်တိုက်ခိုက်သည့်အခါ စည်းလုံးညီညွတ်မှုသည် လိုအပ်ပြီး လောဘကြီးသော အင်အားကြီးသူများမရှိတော့ပါက ၎င်းတို့အပေါ် မတရားသော အကြံအစည်များ ထားရှိမည်မဟုတ်ပေ။

သို့သော် အကယ်၍ ထပ်မံရန်စလာပါက သူသည် လုံးဝချေမှုန်းပစ်ရန် တွန့်ဆုတ်မည်မဟုတ်ပေ။

“အဆုံးသတ်မှာ အနည်းငယ်ပေါ့ပါးသွားပြီ…” ယီထျန်းယွမ်သည် သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး အရာအားလုံး ပြီးဆုံးသွားပြီဖြစ်ကာ ထိုနေရာမှ ထွက်ခွာလာခဲ့သည်ဟု ခံစားရသည်။

“မိဘတွေနဲ့ အကြာကြီး မတွေ့ဖူးလို့ သူတို့နဲ့ အတူနေရတာ နည်းနည်းဖိစီးမှုဖြစ်နေတာလား…” ရှီရွှေယွမ်သည် ယီထျန်းယွမ်၏ အခြေအနေကို တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် ချက်ချင်းသိရှိသွားသည်။ သူ့ကို အမှန်တကယ် စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေသည်မှာ ရန်သူများစွာ မဟုတ်မထင်ပေ။

“ဟုတ်တယ်၊ အတူနေတာ မရင်းနှီးသေးဘူး။ ဒါပေမဲ့ နောက်ပိုင်းမှာ တဖြည်းဖြည်း ပိုကောင်းလာမှာပါ…” ယီထျန်းယွမ်သည် အပြုံးဖြည့်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

ငယ်စဉ်ကတည်းက မိဘများနှင့် မတွေ့ဖူးခဲ့သဖြင့် ခဏမျှ အတူနေထိုင်ခဲ့သော်လည်း အနည်းငယ် တင်းကြပ်နေဆဲဖြစ်သည်။ ရင်းနှီးစွာ ဆက်ဆံရန်မှာ မလွယ်ကူဘဲ၊ တဖြည်းဖြည်းသာ ရင်းနှီးလာနိုင်မည်ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် အချိန်လည်း မလုံလောက်ခဲ့ပေ။

“ရပါတယ်။ မင်းဘေးမှာ ဘယ်သူရှိရှိ မရှိရှိ ငါကတော့ အမြဲတမ်း မင်းဘေးမှာ ရှိနေမှာပါ။ မင်းရွေးချယ်မှုက မှန်သလား၊ မမှန်သလား ဆိုတာနဲ့ မသက်ဆိုင်ဘူး… အရာရာ မင်းသဘောအတိုင်းပဲ...” ရှီရွှေယွမ်သည် သူ၏ပုခုံးပေါ်သို့ ခေါင်းမှီလိုက်ရင်း မျက်နှာပေါ်တွင် ပျော်ရွှင်မှုနှင့် ပြည့်စုံသော အမူအရာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

“ရွှေယွမ်…”

ယီထျန်းယွမ်သည် သူမ၏ ချွန်ထက်သော မေးစေ့ကို ညင်သာစွာ မ,ပြီး ဖြည်းညင်းစွာ နမ်းလိုက်သည်။

…

“- ပင်မတာဝန် ‘ဖခင်ကို ကုသခြင်း’ အောင်မြင်စွာ ပြီးမြောက်ပြီး ဆုလာဘ်အဖြစ် အတွေ့အကြုံအမှတ် ငါးရာသန်း၊ ဆန်းကြယ်မှတ် တစ်သိန်း၊ ကံစမ်းမဲအခွင့်အရေး နှစ်ကြိမ် ရရှိပါသည်။”

“- ပင်မတာဝန်သစ် ‘လူ့ဘုံလောကရှိ ကောင်းကင်တက်လှမ်းခြင်းဗိမာန်ကို ရှာဖွေပြီး ထိန်းချုပ်မှုရယူရန်’ အောင်မြင်စွာ လက်ခံပြီး ဆုလာဘ်အဖြစ် အတွေ့အကြုံအမှတ် နှစ်ဆယ်ဘီလီယံ၊ ဆန်းကြယ်မှတ် တစ်သိန်းခွဲ ရရှိမည်”

ပင်မတာဝန်သစ်တစ်ခုသည် ယခုမှ ပေါ်ထွက်လာပြီး သူလုပ်ဆောင်ရန် လိုအပ်သည့်အရာမှာ လူ့ဘုံလောကရှိ ကောင်းကင်တက်လှမ်းခြင်းဗိမာန်သို့ သွားရောက်ရန်ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် သူယခင်က စဉ်းစားထားသည့်အရာနှင့် မကွာခြားပေ။ သူသည် လူ့ဘုံလောကသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိရန် ရည်ရွယ်ထားပြီး ကောင်းကင်တက်လှမ်းခြင်းဗိမာန်ကို ရှာဖွေကာ ထိုဗိမာန်၏ စင်မြင့်ကို ပြန်လည်စတင်ရန် ရည်ရွယ်ထားသည်။

ဤသို့လုပ်ဆောင်မှသာ သုံးဘုံလောကကို လွတ်လပ်စွာ သွားလာနိုင်ပြီး သုံးဘက်စလုံး၏ အင်အားများကို ခိုင်မာစေနိုင်မည်ဖြစ်သည်။ ယခုအခါ အချိန်မှာ တင်းကြပ်နေပြီး အချိန်များစွာရှိသော်လည်း ပြင်ဆင်ရမည့်အလုပ်များမှာ ပိုမိုများပြားလှသည်။

ပုံမှန်အားဖြင့် သူသည် ရန်သူများကို အဆက်မပြတ်သတ်ဖြတ်ပြီး အတွေ့အကြုံအမှတ်များကို စုဆောင်းကာ နတ်ဘုရားနယ်ပယ်သို့ ကျော်လွှားနိုင်မည်ဆိုပါက မည်သည့်ပြဿနာကိုမဆို ဖြေရှင်းနိုင်လိမ့်မည်။ သို့သော် လက်ရှိအခြေအနေတွင် ရန်ငြိုးမရှိသော ရန်သူများကို သတ်ဖြတ်ပါက အတွေ့အကြုံအမှတ်များ ရရှိမည်မဟုတ်ဘဲ ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် အမှတ်များ လျော့နည်းသွားနိုင်သည်။

ရန်ငြိုးရှိသူများကို သတ်ဖြတ်မှသာ အတွေ့အကြုံအမှတ်များ ရရှိနိုင်ပြီး သို့မဟုတ်ပါက အမှတ်များ လျော့နည်းသွားမည်ဖြစ်သည်။ အကောင်းဆုံးနည်းလမ်းမှာ ရန်သူများကို ရန်ငြိုးဖြစ်အောင် တမင်ဆွဲဆောင်ခြင်းဖြစ်သော်လည်း ၎င်းသည် သူ၏စရိုက်နှင့် မကိုက်ညီပေ။ အကြောင်းမရှိဘဲ လူသတ်ဖြတ်ခြင်းသည် သူလုပ်ဆောင်နိုင်သည့်အရာ မဟုတ်ပေ။

အကောင်းဆုံးနည်းလမ်းမှာ နတ်ဆိုးသားရဲများကို သတ်ဖြတ်ခြင်းဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ဖြစ်နိုင်သော်လည်း အင်အားကြီးမားသော နတ်ဆိုးသားရဲများကို ရှာဖွေရန်မှာ မလွယ်ကူပေ။ ၎င်းထက် ပင်မတာဝန်များကို လုပ်ဆောင်ခြင်းသည် ပိုမိုကောင်းမွန်ပြီး ၎င်းမှရရှိသော အတွေ့အကြုံအမှတ်များသည် မနည်းလှသလို ပင်မတာဝန်တစ်ခုပေးထားခြင်းဖြစ်သည့်အတွက် ထူးခြားသော အဓိပ္ပါယ်တစ်ခုရှိမည်မှာ သေချာသည်။

ထို့နောက် ယီထျန်းယွမ်သည် ကောင်းကင်ဘုံ၌ လုပ်ဆောင်စရာကိစ္စများကို အလျင်အမြန် အဆုံးသတ်လိုက်သည်။

“ကဲ... ငါတို့ လူ့ဘုံလောကကို ပြန်သွားဖို့ အဆင်သင့်ဖြစ်ပြီ…” ယီထျန်းယွမ်သည် ရှီရွှေယွမ်ကို ခေါ်ဆောင်ကာ အောက်သို့ဆင်းသွားမည့် လမ်းကြောင်းဘေးသို့ ရောက်ရှိလာပြီး သူမကို အတူခေါ်ဆောင်သွားရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

“မင်းအခုလက်ရှိ အခြေအနေနဲ့ဆိုရင် အောက်ကို ဆင်းနိုင်မှာလား…” ရှီရွှေယွမ်သည် သံသယဖြင့် မေးလိုက်သည်။

အင်အားအလွန်ကြီးမားသူများသည် ဤလမ်းကြောင်းကို လွယ်ကူစွာ ဖြတ်သန်းနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။ အနီးအနားရှိ လမ်းကြောင်းသည် ရိုးရှင်းလှသည်။ ၎င်းသည် အောက်သို့စီးဆင်းနေသော ရေတံခွန်တစ်ခုသာဖြစ်ပြီး ရေစီးမှ ဆင်းသွားရုံသာဖြစ်သည်။ သို့သော် ပျံသန်းခွင့်မရှိဘဲ လှေဖြင့်သာ ရေအောက်သို့ စီးဆင်းသွားနိုင်သည်။

အင်အားအလွန်ကြီးမားသူများသည် ဤရေစီးကြောင်းမှ ပိတ်ဆို့ခံရပြီး လှိုင်းလုံးကြီးများက ရိုက်ခတ်လာကာ လူကို ရေထဲသို့ ဆွဲချသွားနိုင်သည်။ ၎င်းသည် သေစေနိုင်လောက်သည်။ အင်အားပိုမိုကြီးမားလေလေ လှိုင်းလုံးများ ပိုမိုပြင်းထန်လာလေဖြစ်သည်။ တစ်နည်းအားဖြင့် အင်အားကြီးသူများကို အောက်သို့ဆင်းခွင့်မပြုရန် ဟန့်တားခြင်းဖြစ်သည်။

“ငါက တခြားသူတွေနဲ့ တူမှာလား…”

ယီထျန်းယွမ်သည် အပြုံးတစ်ခုဖြင့် ရှီရွှေယွမ်ကို ခေါ်ဆောင်ကာ အောက်သို့ ပျံသန်းသွားသည်။ ဤအချိန်တွင် အောက်သို့ဆင်းမည့် လမ်းကြောင်းထဲတွင် ကျင့်စဉ်သမားများစွာ ဆင်းသွားရန် ပြင်ဆင်နေကြပြီး တစ်ဦးဦးက ဤဘက်သို့ ပျံသန်းလာသည်ကို မြင်တွေ့ရသောအခါ ထိတ်လန့်အံ့သြသွားကြသည်။

“တော်လိုက်တာ။ ဒီကောင်လေးက သေရမှာကို မကြောက်ဘူးလား။ ဒီနေရာမှာ လွတ်လပ်စွာ ပျံသန်းပြီး လမ်းကြောင်းဘက်ကို တည့်တည့်ပျံသွားတာ။ သေဖို့တောင် ဒီလောက်မြန်နေစရာလား…”

“ဟီး၊ ဒီကောင်လေးက သူ့လက်ထဲမှာ အလှလေးတစ်ယောက်ကို ဖက်ထားတာကို မမြင်ဘူးလား။ ဒါက သူ့အလှကို အပြည့်အဝ ပြသချင်နေတာပဲ…”

“ဒါကလည်း ဟုတ်သားပဲ။ ဒါပေမဲ့ သူတို့ အဲဒီဘက်ကို ပျံသွားရင် ချက်ချင်းပြုတ်ကျသွားမှာ။ အဲဒီအခါ လှေမရှိရင် ရေထဲမှာ နစ်မြုပ်သွားမှာ။ အဲဒီလို ဖြစ်သွားရင်တော့ ကြည့်ကောင်းမှာ…”

“ဟုတ်တယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒီလောက်လှတဲ့ အလှလေးက အဲဒီလို သေသွားရတာ တကယ်ကို သနားစရာပဲ…”

လူအုပ်ကြီးသည် ခေါင်းခါလိုက်ကြပြီး ယီထျန်းယွမ်နှင့် ရှီရွှေယွမ်တို့သည် သေဆုံးမည်ဟု ထင်မှတ်ကြသည်။ သူတို့သည် တစ်ချက်မျှ ရေတံခွန်ဘက်သို့ ပျံသန်းသွားပြီး တည့်တည့်ထိုးဆင်းသွားသည်။ ဖိအားဖြင့် ရေထဲသို့ နစ်မြုပ်သွားခြင်းမရှိသလို ရေစက်တစ်စက်ပင် မထွက်ပေါ်လာပေ။

မျက်စိတစ်မှတ်အတွင်း လူအုပ်၏ မြင်ကွင်းထဲမှ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ဖိအားကန့်သတ်ချက်မှ လုံးဝမခံရပေ။ ထို့နောက် လူအုပ်ကြီးသည် အံ့သြထိတ်လန့်သွားကြပြီး မယုံကြည်နိုင်စွာ ခံစားရသည်။

“ဘာဖြစ်သွားတာလဲ။ သူတို့က ဘာမှမဖြစ်ဘူးလား။ ဒါမှမဟုတ် ဒီနေရာက ဖိအားတွေ ပျောက်သွားလို့ လွတ်လပ်စွာ ပျံသန်းလို့ရသွားတာလား…”

ထို့နောက် ရဲရင့်သူတစ်ဦးက စမ်းသပ်ကြည့်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီး ဘေးသို့ ခုန်တက်ကာ ပျံသန်းရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။ ခုန်တက်လိုက်သည့်အခါ မမြင်ရသော ဧရာမလက်ဖဝါးတစ်ခုက ရိုက်ချလာပြီး လူကို ရေထဲသို့ ဖိချလိုက်သည်။ မကြာမီ ရေလှိုင်းများထဲ ဆွဲချခံရပြီး ရေစက်တစ်စက်ပင် မထွက်ပေါ်လာတော့ပေ။

လူအုပ်ကြီးသည် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် မျက်နှာချင်းဆိုင် ကြည့်လိုက်ရင်း တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အံ့သြထိတ်လန့်မှုကို မြင်တွေ့ရသည်။ ၎င်းတို့ ကြိုးစားကြည့်သောအခါ မဖြစ်နိုင်သော်လည်း အခြားသူများကမူ လွတ်လပ်စွာ ဆင်းသွားနိုင်သည်။ ဤသည်မှာ မည်သည့်အကြောင်းကြောင့်နည်း။

၎င်းတို့သည် ယီထျန်းယွမ်သည် အုပ်ထိန်းသူဖြစ်သည်ကို မသိရှိကြပေ။ အုပ်ထိန်းသူအနေဖြင့် သူသည် ဤလမ်းကြောင်းကို လွယ်ကူစွာ ဖြတ်သန်းသွားလာနိုင်သည်။ ဤလမ်းကြောင်းကို ကန့်သတ်ထားသည်မှာ သုံးဘုံလောက၏ နတ်ဘုရားများဖြစ်ပြီး အုပ်ထိန်းသူအနေဖြင့် သူသည် လွယ်ကူစွာ ဖြတ်သန်းနိုင်သည်။

မကြာမီ ယီထျန်းယွမ်သည် ရှီရွှေယွမ်ကို ခေါ်ဆောင်ကာ လမ်းကြောင်းကို ဖြတ်သန်းပြီး ရင်းနှီးသော လူ့ဘုံလောက၊ ရင်းနှီးသော ထျန်းယွမ်အင်ပါယာသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသည်။

သူတို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသည်နှင့် တပြိုင်နက် လူအုပ်ကြီး၏ ကြိုဆိုမှုကို ခံရသည်။ အထူးသဖြင့် ရှီရွှေယွမ်အတွက် လူအုပ်သည် အလွန်စိတ်အားထက်သန်စွာ ကြိုဆိုကြသည်။

“ရွှေယွမ်၊ ထျန်းယွမ်အင်ပါယာမှာ မင်းမရှိလို့ မဖြစ်ဘူး…” ယီထျန်းယွမ်သည် တည်ငြိမ်စွာ အပြုံးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ “ဧကရီဖြစ်ရမှာက မင်းပဲ…”

“ထျန်းယွမ်…”

ရှီရွှေယွမ်သည် သူ၏လက်ကို တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်ထားရင်း မျက်ရည်များဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

“နောက်ဆို ငါ ဘယ်တော့မှ မထွက်သွားတော့ဘူး။ ဒီနေရာက ငါ့ရဲ့အိမ်စစ်စစ်ပဲ။ ဒီနေရာက ငါတို့နှစ်ယောက်ရဲ့ နေရာပဲ…”

လူအုပ်သည် သူတို့နှစ်ဦး လက်ဆွဲထားသည်ကို မြင်တွေ့ရသောအခါ တစ်ယောက်နှင့်တစ်ယောက် အံ့သြဝမ်းမြောက်မှုဖြင့် အကြည့်များ ဖလှယ်ကြသည်။ ယခင်ကတည်းက ၎င်းတို့သည် တစ်စုံတစ်ရာ ခံစားမိခဲ့သော်လည်း ထုတ်ဖော်ပြောဆိုခြင်း မပြုခဲ့ပေ။

“ဧကရာဇ်ကြီး၊ ဘယ်အချိန်မှာ ခမ်းနားတဲ့ မင်္ဂလာပွဲကို ကျင်းပမှာလဲ…”

ဤအချိန်တွင် တစ်ဦးက ထလာပြီး အဆိုပြုလိုက်သည်။

ယီထျန်းယွမ်သည် အပြုံးတစ်ခုဖြင့် ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်သည်။ သူသည် ယခင်ကတည်းက ဆုံးဖြတ်ချက်ချထားပြီးဖြစ်သည်။ ထို့နောက် အင်အားပြည့်ဝစွာ ပြောလိုက်သည်။

“သုံးဘုံလောကကို ပေါင်းစည်းပြီးတဲ့အခါမှာပေါ့…”

အခန်း ၇၄၇ ပြီးပြီ။