နတ်ဘုရားနိုင်ငံစစ်တပ်များ၏ ဝိုင်းထားမှု

ယီထျန်းယွမ်သည် ထွက်ခွာရန် ပြင်ဆင်နေစဉ် လူအုပ်ကြီးသည် ဒူးထောက်ကာ သူ့အား မထွက်ခွာရန် အလျှင်အမြန် တောင်းပန်ကြသည်။ ယီထျန်းယွမ်၏ ထူးကဲသော အရည်အချင်းနှင့် စွမ်းရည်များကို တွေ့မြင်ပြီးနောက် သူသည် အမွေအနှစ်ကျောက်စာတိုင်ကိုပါ ပြန်လည်ပြုပြင်နိုင်ခဲ့သည်။

ဤအရာများက သူတို့အား နှလုံးသားမှ လေးစားမှုဖြစ်ပေါ်စေပြီး သူတို့၏ အထွဋ်အမြတ်ထားမှုသည် မြစ်ရေလှိုင်းပမာ တသွင်သွင် စီးဆင်းနေသည်။ ယီထျန်းယွမ်ကို ခေါင်းဆောင်အဖြစ် ရွေးချယ်ခြင်းသည် အကောင်းဆုံးရွေးချယ်မှုဟု ယူဆကြသည်။

ဤလောကတွင် အင်အားသည် အမြဲတမ်း အဓိကကျသည်။ အထူးသဖြင့် ယီထျန်းယွမ်သည် သူတို့၏ မိသားစုဝင်ဖြစ်သည့်အတွက် ဖယ်ကြဉ်ရန် မလိုအပ်ပေ။ သူ၏ စွမ်းဆောင်မှုများကို တွေ့မြင်ပြီးနောက် သူတို့သည် နိုးကြားလာကာ မည်သူက မှန်ကန်သည်ကို သိရှိလာကြပြီး သူ့အပေါ် ခံစားချက်သည် အဆပေါင်းများစွာ မြင့်တက်လာသည်။

“ဟုတ်တယ်... သူတို့အားလုံးက မင်းကို ဒီမှာပဲ ဆက်နေပေးဖို့ မျှော်လင့်နေကြတယ်...”

စိုကယ်ဖုန်းသည် မျက်လုံးများ တဖိတ်ဖိတ်လက်လျက် ပြောလိုက်သည်။ သူ၏ နှလုံးသားထဲတွင် ယီထျန်းယွမ် ဆက်လက်နေထိုင်ရန် အလိုရှိသည်။ ယီထျန်းယွမ်၏ စွမ်းအားကို သူတွေ့မြင်ပြီးဖြစ်သည့်အတွက် သူသည် တစ်ယောက်တည်း ရင်ဆိုင်နိုင်စွမ်းရှိပြီး ဖိအားများစွာကို ခံနိုင်ရည်ရှိကြောင်း သိရှိထားသည်။

ယီထျန်းယွမ်ထွက်ခွာသွားပါက ဤနေရာတွင် အချိန်ပြည့် ထိန်းသိမ်းပေးနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ စိုကယ်ဖုန်းသည် ယီထျန်းယွမ်အား နယ်မြေချဲ့ထွင်ရန် မတောင်းဆိုပေ။ အနည်းဆုံးတော့ ဤနေရာတွင် ထိန်းသိမ်းပေးပြီး အင်အားကြီးရန်သူများ တိုက်ခိုက်လာပါက ခံစစ်ကို ခိုင်မာစေရန်သာ လိုလားသည်။

ယီယွမ်လုံသည် တစ်စုံတစ်ရာ ပြောရန် ပြင်ဆင်နေစဉ် ဘေးတွင်ရှိသော ကျော့လင်ဟယ်က ခေါင်းခါပြီး စကားမပြောရန် အရိပ်အမြွက်ပြလိုက်သည်။ ယီယွမ်လုံသည် ယီထျန်းယွမ်အား ဆက်လက်နေထိုင်ရန် တိုက်တွန်းမည်မှာ သေချာသည်။ မိသားစုဝင်များ အနှစ်နှစ်ဆယ်ကျော် ကွဲကွာပြီးနောက် ပြန်လည်ဆုံတွေ့ခွင့်ရခဲ့ရာ ဤသို့ ထွက်ခွာသွားခြင်းသည် အလွန်နှမြောစရာပင်။

သို့သော် ကျော့လင်ဟယ်က ယီထျန်းယွမ်တွင် သူ့ကိုယ်ပိုင်လုပ်စရာများ ရှိနေကြောင်း သိရှိထားသည်။ သားဖြစ်သူသည် အရွယ်ရောက်ပြီးသူဖြစ်သည့်အတွက် မိဘများအနံဘေးတွင် အမြဲတမ်း မနေနိုင်ပေ။ ဤသို့ ပြန်လည်ဆုံတွေ့ခွင့်ရခြင်းသည်ပင် အလွန်ဝမ်းမြောက်စရာပင် ဖြစ်သည်။

ရှီရွှေယွမ်သည် ဘေးတွင် ရပ်နေရင်း စကားတစ်ခွန်းမျှ မပြောဘဲ မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ခု အမြဲထားရှိထားသည်။ သူမသည် ယီထျန်းယွမ်၏ ရွေးချယ်မှုကို သိရှိထားပြီး သူ၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို နားလည်သဘောပေါက်သည်။

“ခင်ဗျားတို့ရဲ့ ယုံကြည်အားကိုးမှုအတွက် အရမ်းကျေးဇူးတင်ပါတယ်... ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော့မှာ လုပ်စရာတွေ အများကြီးရှိသေးတယ်... ကျွန်တော်ရဲ့ အင်အားစုကို စီမံခန့်ခွဲရတာတင်မကဘူး... အခုဆို အန္တရာယ်တွေလည်း ရောက်လာတော့မယ်... ကျွန်တော် ထွက်ပြီး ကိစ္စတချို့ကို ကိုင်တွယ်ရမယ်...”

ယီထျန်းယွမ်သည် ပြတ်ပြတ်သားသား ငြင်းဆိုလိုက်ရာ လူအုပ်ကြီး၏ မျက်လုံးများ မှေးမှိန်သွားသည်။ သူတို့သည် ယီထျန်းယွမ်ကို မည်သို့ပင် ထိန်းထားရန် ကြိုးစားစေကာမူ မအောင်မြင်နိုင်ကြောင်း သိရှိလိုက်ကြပြီး နှလုံးသားထဲတွင် နောင်တရမှုများ ပြည့်နှက်လာသည်။

သူတို့သည် ယီထျန်းယွမ်ကို မကြိုဆိုခဲ့ခြင်းမှာ သူတို့၏ အမှားကြောင့်ဟု ခံစားမိကြပြီး ယခုမှ နောင်တရလာသော်လည်း အဓိပ္ပါယ်မရှိတော့ပေ။

“ဒါပေမဲ့ စိတ်မပူပါနဲ့... ဒီနေရာကို ကျွန်တော်ပြန်လာမှာပါ... ဒီနေရာမှာ အန္တရာယ်ရှိလာရင် ကျွန်တော် ချက်ချင်းပြန်လာပြီး ကူညီမယ်...”

ယီထျန်းယွမ်၏ ဤစကားသည် မမှားပေ။ သူ၏ မိဘများနှင့် ဖန်ထျန်နတ်ဘုရားဘုရင်ကို လေးစားမှုကြောင့် ဤသို့ ပြောဆိုခြင်းဖြစ်သည်။ အများစု၏ အသက်ရှင်သေဆုံးမှုသည် သူနှင့် မသက်ဆိုင်သော်လည်း ဤနေရာတွင် သူ၏ မိသားစုဝင်များ ရှိနေသည့်အတွက် ဤအကြောင်းတစ်ခုတည်းကပင် လုံလောက်သည်။

လူအုပ်ကြီးသည် ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြသည်။ သူတို့တွင် ယီထျန်းယွမ်၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို လက်ခံပြီး ဆက်လက်ဖိအားပေးရန် မဖြစ်နိုင်ကြောင်း သိရှိထားသည်။ သူ၏ စကားသံတွင် ပြတ်သားမှုကို သူတို့ ကြားသိထားသည့်အတွက် လက်လျှော့လိုက်ရသည်။

ထို့နောက် စိုကယ်ဖုန်းသည် ယီထျန်းယွမ်တို့ကို နန်းတော်သို့ ခေါ်ဆောင်သွားပြီး ကျန်ရှိသော တပည့်များသည် ပြန်လည်ထွက်ခွာသွားကြသည်။ သို့သော် သူတို့သည် ဤအကြောင်းအရာကို အမှန်တကယ် ဖြန့်ဝေပြောဆိုကြမည်ဖြစ်ရာ ယီထျန်းယွမ်၏ ဂုဏ်သတင်းသည် သိသိသာသာ မြင့်တက်လာမည်ဖြစ်သည်။

နန်းတော်အတွင်းသို့ ရောက်ရှိသောအခါ ယီထျန်းယွမ်သည် အကြမ်းဖျင်း အကြောင်းအရာများကို ပြောပြလိုက်ရာ လူအားလုံးကို အံ့အားသင့်စေသည်။ ကောင်းကင်တွင် တောက်ပနေသော ကြယ်ဆယ်လုံးသည် အမှန်တကယ်တွင် နတ်ဘုရားလက်နက်ဆယ်ခုဖြစ်နေသည်ဟု မည်သူမျှ မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။

ဤအရာသည် လျှို့ဝှက်ချက်မဟုတ်ပေ။ နတ်ဘုရားလက်နက်ဆယ်ခုကို ပြောပြလျှင်လည်း မည်သူမျှ ယူဆောင်သွားနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ ယီထျန်းယွမ်ပင်လျှင် ထိုလက်နက်များကို ယူဆောင်နိုင်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။ ၎င်းတို့သည် ကောင်းကင်တွင် တပ်ဆင်ထားပြီး ကျင့်စဉ်အဆင့်မမြင့်မားပါက ယူဆောင်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။

“ဒါကြောင့်ပဲ... ငါတို့က ကြယ်တာရာစွမ်းအင်လို့ ထင်နေခဲ့တာ... တကယ်တော့ နတ်ဘုရားလက်နက်တွေက အဲဒီမှာ ရှိနေတာပဲ...”

လူအားလုံးသည် ယခုမှ သဘောပေါက်လာကြသည်။ ကောင်းကင်တွင် တောက်ပနေသော အလင်းရောင်များကို ကြယ်စွမ်းအင်ဟု ထင်မှတ်ခဲ့ကြသော်လည်း ၎င်းသည် နတ်ဘုရားလက်နက်များ၏ စွမ်းအားဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ထိုလက်နက်များကို ဖယ်ရှားယူဆောင်သွားပါက ဤနေရာ၏ စွမ်းအားကို အားကိုးရန် မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။

“ဟုတ်တယ်... အခုအခြေအနေက သိပ်မကောင်းဘူး... ကျွန်တော် ကျန်တဲ့ နတ်ဘုရားလက်နက်တွေရဲ့ အခြေအနေကို သွားစစ်ဆေးရမယ်... မဟုတ်ရင် နတ်ဆိုးတွေ ထွက်လာရင် ဖိနှိပ်ထားဖို့ စွမ်းအားမရှိတော့ဘူး...”

ယီထျန်းယွမ်သည် ဤသို့ ပြောလိုက်သည်။

လူအားလုံးသည် ခေါင်းညိတ်ပြီး တစ်ဖန် ခေါင်းခါလိုက်ကြသည်။ ဤလေးလံသော တာဝန်ကို လူငယ်တစ်ဦးဖြစ်သော ယီထျန်းယွမ်က ထမ်းဆောင်နေရသည်ကို တွေးကြည့်ရင်း သူတို့တွင် ဤအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနိုင်စွမ်း မရှိကြပေ။

“သားရယ်... မင်းကို ဒုက္ခပေးမိပြီ...”

လူအားလုံးသည် ဤစကားကိုသာ ပြောနိုင်ကြပြီး ကျော့လင်ဟယ်သည် စိုးရိမ်သောအကြည့်ဖြင့် ယီထျန်းယွမ်ကို ကြည့်နေသည်။

“မခံနိုင်ရင် အမေ့ဆီ ပြန်လာပြီး အနားယူလိုက်နော်... အမေက မင်းကို သုံးလောကလုံးကို ကာကွယ်ပေးဖို့ မမျှော်လင့်ဘူး... မင်း ဘေးကင်းစွာ နေနိုင်ဖို့ပဲ အမေမျှော်လင့်တယ်...”

ကျော့လင်ဟယ်သည် ယီထျန်းယွမ်ထံသို့ လျှောက်လှမ်းလာပြီး သူ၏လက်ကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်ရင်း မျက်ဝန်းများ နီရဲလာသည်။ သူမသည် ယီထျန်းယွမ်ရင်ဆိုင်နေရသော ထိတ်လန့်ဖွယ်စွမ်းအားများကို သိရှိထားပြီး ဤလူငယ်လေးသည် ဤမျှလောက် ဖိအားကို ခံစားနေရသည်ကို တွေးမိလျှင် စိတ်မသက်မသာဖြစ်ရသည်။

အင်အားကြီးလေ တာဝန်ကြီးလေဖြစ်သည်။

“အမှန်တော့ ကျွန်တော့အနေနဲ့ သုံးလောကလုံးကို ကာကွယ်ဖို့ဆိုတာ ဘယ်တုန်းကမှ ရည်ရွယ်ခဲ့တာ မဟုတ်ခဲ့ဘူး... ကျွန်တော်က ခင်ဗျားတို့ကိုပဲ ကာကွယ်ပေးချင်တာ... ပြီးတော့ ကျွန်တော်ချစ်တဲ့သူတွေကိုလည်း ကာကွယ်ပေးချင်တယ်...”

ယီထျန်းယွမ်သည် ရှီရွှေယွမ်ကို ကြည့်လိုက်ရင်း နှလုံးသားထဲတွင် နွေးထွေးမှုတစ်ခု ခံစားရသည်။

အနည်းငယ် တစ်ကိုယ်ကောင်းဆန်စွာ ပြောရလျှင် အများစု၏ အသက်ရှင်သေဆုံးမှုသည် သူနှင့် မသက်ဆိုင်ပေ။ သူသည် ကယ်တင်သူမဟုတ်ဘဲ မိသားစုဝင်များကို ကယ်တင်ရင်း အခြားသူများကို တစ်ပါးတည်း ကယ်တင်ပေးခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

“အင်း... ဖခင်တစ်ယောက်အနေနဲ့ ဘာမှ ကူညီပေးနိုင်တာ မရှိဘူး...”

ယီရှင်းချန်တို့သည် အလွန်နှမြောတသဖြစ်နေကြသည်။ အကြီးအကဲများအနေဖြင့် ပိုမိုလေးလံသော တာဝန်များကို ထမ်းဆောင်သင့်သော်လည်း သူတို့တွင် ထိုအရည်အချင်းပင် မရှိကြပေ။

အင်အားကွာဟမှုသည် အလွန်ကြီးမားသည့်အတွက် မည်သည့်အကူအညီမျှ ပေးနိုင်ခြင်း မရှိပေ။

“ခင်ဗျားတို့က ဖုန်းထျန်နတ်ဘုရားနိုင်ငံကို တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းသိမ်းပေးနိုင်ပြီး အင်အားတွေကို စုစည်းပေးနိုင်ရင် ဒါဟာ အကောင်းဆုံး အကူအညီပဲ...”

ယီထျန်းယွမ်သည် အေးခဲသောအသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

“နတ်ဆိုးတွေ တိုက်ခိုက်လာရင် ကျွန်တော်တစ်ယောက်တည်းရဲ့ အင်အားနဲ့တင် အားလုံးကို ဖြေရှင်းနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး...”

သူသည် ဖုန်းထျန်နတ်ဘုရားဘုရင်ထံမှ ရရှိထားသော မှတ်ဉာဏ်များအရ နတ်ဆိုးများစွာ တိုက်ခိုက်လာမည်ဖြစ်ပြီး ၎င်းတို့၏ အရေအတွက်သည် မနည်းကြောင်း သိရှိထားသည်။ ထို့အပြင် ဤနေရာတွင် အမြစ်စွဲနေသော နတ်ဆိုးအချို့လည်း ရှိနိုင်သေးသည်။ အတွင်းအပြင် အန္တရာယ်များသည် အမှန်တကယ် ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ အခြေအနေဖြစ်သည်။

“ပြဿနာမရှိပါဘူး... ဒါကို ကျွန်တော်တို့ ကောင်းကောင်း လုပ်ဆောင်မယ်... နတ်ဆိုးတွေ တိုက်ခိုက်လာရင် ကျွန်တော်တို့ အစွမ်းကုန် ရင်ဆိုင်မယ်...”

သူတို့သည် ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြသည်။ အခြားပြောနိုင်သည့်အရာများ မရှိသော်လည်း သွေးထွက်သံယိုတိုက်ပွဲများတွင် အတွေ့အကြုံများစွာ ရှိကြသည်။

“ဒါဆို လုံလောက်ပြီ... ကျွန်တော် လူ့ဘုံလောကကို ပြန်ရမယ့်အချိန်ရောက်ပြီ...”

ယီထျန်းယွမ်သည် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ဤနေရာတွင် နေထိုင်ခဲ့သည့်အချိန်သည် လုံလောက်ပြီဖြစ်ရာ လူ့ဘုံလောကသို့ ပြန်လည်သွားရောက်ရန် အချိန်ကျရောက်ပြီဖြစ်သည်။

သူတို့သည် ထွက်ခွာရန် ပြင်ဆင်နေစဉ် ရုတ်တရက် အပြင်မှ လူတစ်ဦး ပြေးဝင်လာသည်။

“မျိုးနွယ်ခေါင်းဆောင်သခင်ကြီး...”

အစောင့်တစ်ဦးသည် ချွေးများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး မျက်နှာထက်တွင် ထိတ်လန့်မှုအပြည့်ဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

“ထူးခြားတဲ့အကြောင်းမရှိရင် လွတ်လွတ်လပ်လပ် ဝင်မလာဖို့ မပြောထားဘူးလား... ဘာဖြစ်လို့လဲ...”

စိုကယ်ဖုန်းသည် မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် ပြောလိုက်သည်။ သူတို့သည် အရေးကြီးသော ဆွေးနွေးမှုများ ပြုလုပ်နေစဉ် ရုတ်တရက် ဝင်ရောက်လာသူကြောင့် စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်သွားသည်။

“စစ်တပ်ကြီး ရောက်လာပါတယ်... နတ်ဘုရားနိုင်ငံ ခုနစ်ခု ရှစ်ခုလောက်က အင်အားကြီးတွေ စုဝေးလာပြီး ကျွန်တော်တို့ရဲ့ နယ်မြေကို သိမ်းပိုက်ဖို့ ပြင်ဆင်နေပါတယ်...”

အစောင့်သည် အလွန်စိုးရိမ်တကြီး ပြောလိုက်သည်။

“သူတို့တွေ အခုဆို တံခါးဝကို ရောက်လာနေပြီ... တိုက်ပွဲစတင်ဖို့ ပြင်ဆင်နေပါပြီ...”

“ဘာ...”

လူအားလုံး၏ မျက်နှာများ ပြောင်းလဲသွားသည်။ ဤအချိန်တွင် နတ်ဘုရားနိုင်ငံများစွာသည် ရုတ်တရက် တိုက်ခိုက်လာမည်ဟု မည်သူမျှ မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။

“ဘယ်လိုလုပ် ရုတ်တရက် အင်အားအလုံးအရင်းနဲ့ ထိုးစစ်ဆင်လာတာလဲ... သူတို့ ရူးသွားကြတာလား...”

စိုကယ်ဖုန်းသည် အေးခဲသောအသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

“ကျွန်တော်ထင်တာကတော့ ကြယ်ဆယ်လုံးကြောင့်ဖြစ်မယ်... သူတို့က ဒီနေရာမှာ ထူးကဲတဲ့ အရည်အချင်းရှိတဲ့သူ ပေါ်ထွက်လာပြီလို့ ထင်နေကြတာ... ကျွန်တော်တို့ကို ဆက်လက်ဖွံ့ဖြိုးခွင့်ပေးထားရင် အင်အားက ပိုအားနည်းလာမှာ မဟုတ်ဘူး... ပိုအားကောင်းလာမှာပဲ... သူတို့က ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အမွေအနှစ်တွေကို မျက်စိကျနေတာ ကြာပြီ... ဘယ်လိုလုပ် ဒီအတိုင်း လွှတ်ထားမလဲ...”

ယီယွမ်လုံသည် အေးခဲသောအသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ယီထျန်းယွမ်သည် ဤစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ဒေါသမထွက်ဘဲ ပြုံးလိုက်သည်။

“ပရွက်ဆိတ်တစ်အုပ်ပဲ... ကောင်းကင်ဘုံကို ဘယ်သူကာကွယ်ခဲ့တယ်ဆိုတာ သူတို့ မေ့လျော့သွားပြီထင်တယ်... ဒါဆိုရင် သူတို့ကို ငါကိုယ်တိုင် ဖိနှိပ်ပြီး သူတို့ရဲ့ ဘိုးဘေးတွေရဲ့ မှတ်ဉာဏ်ကို နှိုးဆွပေးမယ်... ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ ဘုရင်က ဘယ်အင်အားစုနဲ့ သက်ဆိုင်တယ်ဆိုတာ သိစေရမယ်...”

သူ၏ မျက်လုံးများ တဖိတ်ဖိတ်တောက်လာပြီး ဤသို့သော လူများအပေါ် သူသည် သနားညှာတာမှု လုံးဝမပြပေ။ သူတို့ကိုယ်တိုင် တံခါးဝသို့ ရောက်ရှိလာသည့်အတွက် သူသည် ယဉ်ကျေးမှုမပြဘဲ လက်ခံလိုက်မည်ဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ အတွေ့အကြုံမှတ်များစွာ ရရှိရန် အခွင့်အရေးဖြစ်ပြီး အဆင့်မြှင့်တင်ရန် အခွင့်အလမ်းသည် ထပ်မံရောက်ရှိလာသည်။ ထို့အပြင် အဆင့်မြှင့်တင်မှုသည် ထူးကဲစွာ ဖြစ်ပေါ်လာမည်ဖြစ်သည်။

“ထပ်ပြီး အတွေ့အကြုံမှတ်တွေ ပို့ပေးလာပြီပေါ့... အဆင့်မတက်တာ ကြာပြီ... ဒီတစ်ခေါက်တော့ ဒီကောင်တွေကို သတ်ပစ်ပြီး သူတို့ရဲ့ အမှားကို သိစေရမယ်...”

ယီထျန်းယွမ်သည် အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်ရင်း မျက်လုံးများထဲတွင် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ပြည့်နှက်နေသည်။

**အခန်း ၇၃၈ ပြီးပါပြီ။**