ဘာ? ချင်းယန်က အစီအရင်ပညာရှင်လား?

စာကြည့်တိုက်၊ ဧရိယာတစ်။

လက်နက်ကိုင် လုံခြုံရေး အစောင့်အဖွဲ့ အများအပြားသည် ၎င်းတို့ သတ်မှတ်ထားသော လှည့်ကင်းလမ်းကြောင်းများအတိုင်း စာအုပ်စင်များ ဖြတ်သွားကာ စာကြည့်တိုက်၏ ထောင့်တိုင်းကို စစ်ဆေး​နေကြသည်။

ချင်းယန်သည် စာအုပ်တွန်းလှည်းကို တွန်းရင်း လုံခြုံရေးအစောင့်များ၏ နောက်မှ အေးအေးဆေးဆေး ဖြတ်သွားကာ သူတို့၏လှုပ်ရှားမှုများကို စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။

လီချင်းဟဲကြောင့် မနေ့ညက ရုန်းရင်းဆန်ခတ် ဖြစ်ပြီးနောက် စာကြည့်တိုက်တစ်ခုလုံးသည် ယခုအခါတွင် အပြည့်အဝ သတိရှိလာ​ကြသည်။

မကြာခဏဆိုသလို သူပျင်းရိလေ့ရှိသည့်နေရာကို တာဝန်ခံကလည်း အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ရောက်ဖူးပြီး​ပြီ ဖြစ်သည်။

"ဒီလှုပ်ရှားမှုရဲ့ ပြင်းထန်မှုကို ကြည့်ရင် တစ်ပတ်အတွင်း သက်သာလိမ့်မယ် မထင်ဘူး... ငါအရင်ဆုံး အရန်နေရာကို သွားရမယ်..."

ချင်းယန် သက်ပြင်းချကာ တွန်းလှည်းကို စာကြည့်တိုက်၏ ဆေးလိပ်သောက်သည့် နေရာသို့ တွန်းတင်ကာ ကျွမ်းကျင်စွာ ဝင်သွားခဲ့သည်။ သို့သော် ဆေးလိပ်သောက်သည့် နေရာများသည် အလုပ်တာဝန် ပေါ့လျော့မှုများအတွက် သာလွန်ကောင်းမွန်ပြီး ၎င်းတို့၏ တည်နေရာသည် အကျိုးမရှိသောကြောင့် တာဝန်ခံဆီက စစ်ဆေးခံရဖို့ အလားအလာ များလေ၏။

"ငါဒီနားမှာ မိနစ်နည်းနည်းပဲ အချိန်ရမှာ...."

ဒါကိုစဉ်းစားရင်း ချင်းယန် အချိန်ကို တွက်ချက်ကာ ပေသို့ခုနှစ်စင်ကြယ် အစီအရင် ပုံကြမ်းကနေစပြီး ဒီအခွင့်အရေးကို ဆုပ်ကိုင်ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်တော့သည်။

ရွှတ်~

အပြင်ဘက်တွင် ရေစီးသံများလို လူများ၏ ရံဖန်ရံခါ ဖြတ်သွားကြသံများကို ကြားနေရသည်။ ချင်းယန် စီးကရက်တစ်လိပ်ကို မီးညှိလိုက်ပြီး အချိန်ကို ရေတွက်ပြီးနောက် မျက်လုံးမှိတ်ကာ ဉာဏ်အလင်းထဲသို့ နစ်မြုပ်သွားခဲ့သည်။

နောက်အခိုက်အတန့်တွင် ကြယ်ခုနစ်လုံး သူ့စိတ်ထဲတွင် တဖြည်းဖြည်း ပေါ်ထွက်လာသည်။

ကြယ်များသည် တဖြည်းဖြည်းချင်း ရွေ့လျားသွားကာ ကောင်းကင်ထက်တွင် နေ့ရောညပါ ပြောင်းလဲနေသလို နေ့ညများကို အတုယူလိုက်ကြသည်။ ၎င်းတို့က တောက်ပသော လမ်းကြောင်းများကို ရေးဆွဲကာ မတူညီသော အစီအရင် ဖွဲ့စည်းပုံမျဉ်းများ ဖန်တီးနေ၏။ ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော အစီအရင် ဖွဲ့စည်းခြင်းဆိုင်ရာ အသိပညာ ပိုးထည်များကို အတူတကွ ယက်လုပ်ကြသည့်အလား။

ပေသို့ခုနှစ်စင်ကြယ် ဖွဲ့စည်းမှုပုံစံသည် စိတ်ကူးယဉ်ပြီး ကျယ်ပြန့်သည်၊ သာမန်ဖွဲ့စည်းပုံများနှင့်လည်း သိသိသာသာ ကွာခြား​လေသည်။ ကောင်းကင်က ကြယ်များကို ၎င်း၏ဖွဲ့စည်းပုံလိုင်းများအဖြစ် အသုံးပြု၍ ခမ်းနားစွာ ရေးဆွဲနေကြရာ တစ်နည်းဆိုရလျှင် တောင်နှင့်မြစ်၏ ဖုန်းရွှေကိုတော့ မသာလွန်သေးချေ။

"မဆိုးပါဘူး မဆိုးပါဘူး"

မိနစ်အနည်းငယ်အတွင်း များပြားလှသော အသိပညာများစွာက ချင်းယန်စိတ်ကို လွှမ်းခြုံသွားပြီး မဆုတ်မနစ် ရောနှောမှုများကြောင့် အစီအရင်ပညာအပေါ် နားလည်နိုင်မှုလည်း လျင်မြန်စွာ တိုးတက်လာခဲ့သည်။

ခဏအကြာတွင် စီးကရက်ဘူး မီးလောင်ပြီး အဖြူရောင် မီးခိုးငွေ့တွေ ထွက်လာသည်။ ချင်းယန် သူ့မျက်လုံးများကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ဖွင့်လိုက်ပြီး ဖွဲ့စည်းတည်ဆောက်ပုံ ပုံစံကို ကျေနပ်စွာ ရပ်တန့်လိုက်သည်။

"ငါ နေ့တိုင်း နည်းနည်း နည်းနည်းနဲ့ တိုးတက်လာတယ်... ဒီနေ့ လှိုင်းကတော့ အတော်လေး နီးနေပြီ..."

ထို့နောက် စီးကရက်ဖင်ကို ဖိပြီး ဧရိယာတစ်ဘက်ကို ဦးတည် ပြန်သွားခဲ့သည်။ သို့သော် ဧရိယာနှစ်အနားက ကျော်ဖြတ်ပြီးတာနဲ့ စာအုပ်စင်တွေ လွတ်နေတာကို ရုတ်တရက် သတိထားမိလိုက်၏။ တစ်စုံတစ်ယောက်တော့ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြန်ပြီ။

"ထူးဆန်းတယ်..."

ဒါကိုမြင်တော့ ချင်းယန် ချက်ချင်း သိချင်သွားသည်။

သူမ အရမ်းအလုပ် ကြိုးစားနေတာကို အခုမှ အားလျော့သွားတာလား?

တစ်ခုခုမှားနေပြီ။

ချင်းယန်သည် ကြမ်းပြင်တစ်ခုလုံးကို သူ၏စိတ်စွမ်းအားဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားပြီး သူမတည်နေရာကို ချက်ချင်း ဖော်ထုတ်လိုက်သည်။ ဧရိယာနှစ်၏ အခြားသော ဆိတ်ငြိမ်သောထောင့်တွင် တစ်စုံတစ်ဦးသည် အမည်မသိ အကြောင်းပြချက်ဖြင့် ရယ်မောသံများ ဖျတ်လတ်စွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ကျစ်! ပျော်ရွှင်မှုဆိုတာ တစ်ယောက်ယောက်ကို မျှဝေတာကမှ ပိုကောင်းတာ..."

ဒါကိုမြင်တော့ ချင်းယန် ပြုံးလိုက်ပြီး ချက်ချင်းပင် သူမဆီသို့ ဦးတည်သွားလိုက်သည်။

…………………..

စာကြည့်တိုက် ဧရိယာ ၂၊ ထောင့်တစ်နေရာတွင်။

စာအုပ်စင်များကြားက လီချင်းဟဲသည် ကြယ်ကျောက်တုံးကို ဆုပ်ကိုင်ကာ အာရုံခံအစီအရင် တစ်ခုကို ဖန်တီးကာ သူမလက်ထဲတွင်ရှိသော အစီအရင်တစ်သောင်းပုံကြမ်းကို စိတ်လှုပ်ရှားစွာ လေ့လာခဲ့သည်။

"လတ်စသတ်တော့ အဲ့လိုကိုး..."

သူမ ညည်းညူရင်း ပုံကြမ်းပေါ်ရှိ အစီအရင် ပုံစံများကို သူမ စူးစိုက်ကြည့်နေသည်။ အစီအရင်တစ်သောင်းပုံကြမ်းတွင် ပဉ္စမအဆင့် ဖွဲ့စည်းပုံများစွာကို လွှမ်းခြုံထားကာ၊ ရောယှက်ပြီး ထပ်နေသည်။ ကုဒ်ဝှက်ထားပြီး ထူးခြားသော နည်းလမ်းဖြင့် စုစည်းထားသော ပုံစံများစွာလည်း ပါရှိသည်။

ပုံကြမ်းတစ်ခုကတင် များပြားလှသော ဖွဲ့စည်းမှုများကို သုံးထားလေ၏။ ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာဖို့ စိတ်စွမ်းအားကို အားကိုးခြင်းဖြင့်သာ အတွင်းက လျှို့ဝှက်ချက်များကို တစေ့တစောင်း မြင်နိုင်သည်။

ယခုတွင် သူ၏ထူးခြားသော စွမ်းရည်ကို အားကိုး၍ အစီအရင် ဖွဲ့စည်းမှုပုံစံကို လေ့လာခဲ့ပြီး တကယ်လည်း အလွန်အကျိုး ဖြစ်ထွန်းခဲ့သည်။

"စိတ်ကူးယဥ်အစီအရင်ကို ဒီနည်းနဲ့လည်း စီစဉ်လို့ရတာကိုး ..."

လီချင်းဟဲ၏ လက်ချောင်းများသည် ပုံကြမ်းမျက်နှာပြင်ကို အသာအယာ ခြေရာခံလိုက်ရင်း သူငယ်အိမ်က ရုတ်တရတ် အံ့သြတုန်လှုပ်နေသွားသည်။

သူမ တစ်ခုခုကို အာရုံစိုက်မိသွားသကဲ့သို့ပင်။

ရုတ်တရက်!

"ဘာကြည့်နေတာလဲ?"

ချင်းယန် ရုတ်​တရက်​​ ပေါ်လာပြီး သူမ​နောက်​မှာ ရပ်​​နေကာ အသံကလည်း မိုးခြိမ်းသံလိုပဲ ထွက်ပေါ်လာ၏။

"အား!"

လီချင်းဟဲ ထိတ်လန့်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူမနှလုံးနဲ့ အဆုတ်တွေ ကွာကျတော့မလို ခံစားလိုက်ရသည်။ အစီအရင်တစ်သောင်းပုံကြမ်းကို အနောက်မှာ အမြန် ဖွက်ထားလိုက်သည်။

"ဘာဖွက်နေတာလဲ"

ချင်းယန် ပြုံးပြုံးရွှင်ရွှင်ဖြင့် တိုးလာလေရာ သူမနောက်သို့ ခြေတစ်လှမ်း ဆုတ်လိုက်သည်။

"ငါ့ကို​ရော ပြလို့ရမလား?"

"ဒါ ရှင့်ကိစ္စမဟုတ်ဘူး!"

လီချင်းဟဲ တစ်ဖက်လူကို ပြန်စိုက်ကြည့်ကာ အစီအရင်တစ်သောင်းပုံကြမ်း ကို သူမ၏ကြယ်လက်စွပ်ထဲသို့ ချက်ချင်း ထည့်လိုက်သည်။ ပြီးတာနဲ့ ဒေါသတကြီး အော်လိုက်သည်။

"ရှင်ဒီကို ဘယ်လိုလုပ် ရောက်လာတာလဲ?"

"ငါ ဒီကို ဒီအတိုင်းလျှောက်လာရင်း!"

ချင်းယန် ပခုံးတွန့်ပြပြီး တည်ငြိမ်စွာ ပြုံးကာ :"မင်းကို လာဖမ်းတာ!"

အဲဒီ သူ့ရဲ့နောက်ပြောင်မှုဟာ သူ့ရည်ရွယ်ချက်ကို ဖြည့်ဆည်းပေး​ပြီး​ပြီ ဖြစ်ကြောင်း ပြသသည့်အနေဖြင့် အဆင်ပြေပြေ လှည့်ထွက်သွားခဲ့သည်။

"ရှင်!"

ဒါကိုကြားတော့ လီချင်းဟဲမျက်နှာ နီမြန်းသွားတော့သည်။ ချင်းယန် နောက်ပြန်ဆုတ်သွားသော အသွင်ကို ကြည့်ပြီး စိုးရိမ်စိတ်နှင့် ဒေါသထွက်နေသော်လည်း ကူကယ်ရာမဲ့ ဖြစ်နေ​ပြန်သည်။

"ဒီကောင်လေးက ဘယ်သူလဲ?"

လီချင်းဟဲ စိတ်ရှုပ်သွားပြီး လက်ထဲက ကြယ်ကျောက်တုံးကို ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။ အခုလေးတင်ပဲ ဆယ်မီတာအတွင်း ပျံသန်းနေတဲ့ အင်းဆက်တစ်ကောင်တောင်မှ သူမရဲ့ ခံယူချက် အစီအရင်ထဲ ဝင်မလာနိုင်အောင် အပြည့်အဝ အသက်သွင်းနိုင်ခဲ့ပါပြီ။

ဒါပေမယ့် ချင်းယန်က သူမကို တိတ်တဆိတ် ချဉ်းကပ်လာခဲ့ပြီး လုံးဝ သတိမထားမိခဲ့ပါ။ ဒါက သာမန်လူတစ်ယောက် လုပ်နိုင်တဲ့အရာမဟုတ်တာ သေချာတယ်။

"ဟုတ်သားပဲ... ညီမကျစ်ရွှမ်းက သူ့ကို သိပုံရတယ်..."

လီချင်းဟဲ မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ သူ့မှတ်ဉာဏ်အတိုင်း ပြန်ရှာဖွေ​ကြည့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ဖုန်းကိုထုတ်ကာ လိပ်စာစာအုပ်ကိုဖွင့်ကာ မိသားစုအဆက်အသွယ်ကဏ္ဍသို့ လှည့်ကာ နံပါတ်ကိုရှာဖွေသည်။

"ချင်းမျိုးရိုး ကောင်လေးက အရမ်းသတိကြီးပြီး အပြစ်ကင်းစင်တယ်.... ကြည့်ရတာ ကျစ်ရွှမ်းဆီကနေပဲ စရတော့မှာပဲ"

…………

နေဝင်ရီတရော အချိန်က တဖြည်းဖြည်း နီးကပ်လာသည်။ လမ်းမတစ်လျှောက် ကားများ တန်းစီးကျနေကြကာ မိုးဖွဲဖွဲ​လေး ရွာနေသည်။ နေရောင်၏ အလင်းရောင်သည် မိုးကုတ်စက်ဝိုင်းမှ တဖြည်းဖြည်း မှိန်လာ၏။

ကဖေး ထောင့်တစ်ခုမှာ လီကျစ်ရွှမ်း ပြတင်းပေါက်ကို မှီလျက် ထိုင်နေသည်။ ပန်းပွင့်အင်္ကျီ၊ မိတ်ကပ်ပါးပါးပြီး မြင်းမြီးအောက်ကို ၀တ်ထားပြီး သူမရဲ့ အနက်ရောင်ဆံပင်တွေ ပြိုကျနေကာ ဣနြေ္ဒရရနဲ့ကို လှပနေလေသည်။

လီချင်းဟဲက သူမနှင့် တစ်ဖက်တွင် ထိုင်နေကာ သူမ၏ ဖုံးကွယ်ထားသော အသွင်အပြင်ကို ဖယ်ရှားကာ အသွင်အပြင်အစစ်ကို ထုတ်ဖော်ပြသထားခဲ့သည်။

ရှုပ်ပွနေသောဆံပင်၊ ချွန်ထက်သောနှာခေါင်းနှင့် ပါးလွှာသော နှုတ်ခမ်းများဖြင့် သူမသည် လတ်ဆတ်ပြီး လူသတ်နိုင်သော အသွင်ကို ပေါ်လွင်နေ၏။ အဖြူရောင်ရှပ်အင်္ကျီကို ဝတ်ဆင်ထားပုံက ယောက်ျားလေးတစ်ယောက်လို ဖြစ်နေသည်။

"အစ်မချင်းဟဲ...ညီမကို ဘာမေးမလို့ လာရှာခဲ့တာလဲ"

လီကျစ်ရွှမ်း သူမ၏ ကော်ဖီကို ကောက်ကိုင်လိုက်သည်။

"နင် အရမ်းအလုပ်များတာကို ငါ သိပါတယ်... ဘာဖြစ်​လို့လဲ ငါ့ဝမ်းကွဲ​ညီမကို​ တွေ့ချင်​တာပဲ မှားလို့လား?!"

လီချင်းဟဲက လက်ဆန့်ပြီး လီကျစ်ရွှမ်းပါးကို ညင်သာစွာ ကိုက်လိုက်သည်။

"နောက်ဆုံး မိသားစုဆုံပွဲပြီးတော့ မတွေ့တာတောင် တော်တော်ကြာနေပြီ... နင့်မျက်နှာလေးက အရင်ကထက် ပိုလှလာပဲ"

"ရပ်လိုက်တော့ အစ်မချင်းဟဲ"

လီကျစ်ရွှမ်း သူမလက်ကို ပုတ်ထုတ်လိုက်ပြီး ကော်ဖီမွှေဖို့ ခေါင်းကို ငုံ့ကာ နူးညံ့သိမ်မွေ့တဲ့ ခြင်လိုအသံနဲ့ ပြောလိုက်သည်။

"ဒီမှာ လူတွေ အများကြီးပဲ အိမ်မဟုတ်ဘူး..."

"ဝိုး... ညီမကျစ်ရွှမ်းက နာမည်ကြီးနေပြီဆိုတော့ အစ်မကို မလိုအပ်တော့ဘူးပေါ့"

လီချင်းဟဲ သူမလက်ကို ဆုတ်ခွာလိုက်ပြီး လက်သီးကိုဆုပ်ကာ ငိုဟန်ဆောင်ရင်း မျက်လုံးများကို ပွတ်သပ်လိုက်သည်။

"အစ်မ ဝမ်းနည်းသွားပြီ..."

"တော်တော့... ငါနင့်ကို အမြဲဂရုစိုက်ပါတယ် ဘာအကူအညီလိုလဲ ပြော!"

"ငါသိသားပဲ... ညီမကျစ်ရွှမ်းက အကောင်းဆုံးပဲ တကယ်တော့ ငါ နင့်ကို တစ်ခုလောက် မေးချင်နေတာ ချင်းယန်ဆိုတဲ့ လူတစ်ယောက်အကြောင်းပဲ"

"ချင်းယန်? ကျန်းဟိုင် စာကြည့်တိုက်ရဲ့ စီမံခန့်ခွဲသူလား"

ဒါကိုကြားတော့ လီကျစ်ရွှမ်း ခဏလောက် ထိတ်လန့်သွားပြီး ခေါင်းယမ်းလိုက်သည်။

"ငါ သူနဲ့ သိပ်မရင်းနှီးဘူး"

"အိုး ဟုတ်လို့လား နင်သူ့ကို ကိုယ်တိုင် လာတွေ့ခဲ့တာ ငါမြင်တယ်... ငါတို့ရဲ့ ကျန်းဟိုင်ဓားနတ်ဘုရား သူ့ကိုရှာဖို့ သဲလွန်စ ပေးခဲ့တဲ့လူက ထူးထူးခြားခြား ဖြစ်ရမှာ မဟုတ်ဘူးလား"

လီကျစ်ရွှမ်းလည်း ကျောက်တုံးပေါ်က "ချင်း" ဟူသော စကားလုံးကို တွေးပြီး ခေါင်းယမ်းလိုက်သည်။

"သူက သာမာန် စီမံခန့်ခွဲသူပဲ"

"သာမန်?"

ဒါကိုကြားတော့ လီချင်းဟဲ ရယ်ပြီး ခေါင်းယမ်းလိုက်သည်။

"သူက သာမန်မဟုတ်တာတော့ သေချာတယ်... သူက ငါတည်ဆောက်ထားတဲ့ အစီအရင် ပုံစံကို အလွယ်တကူလေး ချိုးဖျက်နိုင်တယ်... ကျန်းဟိုင်ရဲ့ မျိုးဆက်သစ်လူငယ်တွေထဲမှာ သူ့လိုလူကို ငါ မကြုံဖူးဘူး"

"အစီအရင်?"

လီကျစ်ရွှမ်း ထိုစကားလုံးများကို ကျယ်ကျယ်လောင်လောင် ပြောပြီး ကော်ဖီကို လေသံဖြင့် ချလိုက်သည်။ အဆိမ့်ကော်ဖီက ခွက်အစွန်းကို ဖိတ်စင်ကာ စားပွဲပေါ်ပါ ထိုးကျသွားသည်။

"နင်ပြောချင်တာက ချင်းယန်က အစီအရင် ဖွဲ့စည်းတည်ဆောက်ပုံကို သိတယ်... သူက နင့်ရဲ့ အစီအရင် ဖွဲ့စည်းပုံကိုတောင် ချိုးဖျက်ခဲ့တယ်ပေါ့"