လီချင်းဟဲရဲ့ အလောင်းအစား၊ ရှုံးရင် ကန်တော့မယ်
Vol. 8 Ch. 114
နောက်တစ်နေ့နံနက်တွင် မြူမှုန်များ လျော့ပါးလာသည်။ မနေ့ညက မိုးဖွဲဖွဲလေးကြောင့် ဖုန်မှုန့်တွေ လွင့်စင်သွားတာကြောင့် လမ်းတွေက သန့်ရှင်းပြီး လေထုကလည်း လတ်ဆတ်နေခဲ့သည်။
လီကျစ်ရွှမ်းသည် အရသာရှိသော မနက်စာနှစ်ဘူးကို သယ်ဆောင်လာပြီး စာကြည့်တိုက်ဝင်ပေါက်တွင် နံနက်စောစော စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့သည်။ သူမသည် ပေါ့ပါးပြီး လိုက်ဖက်သော ၀တ်စားဆင်ယင်မှု အဖြစ်သို့ပင် ပြောင်းလဲခဲ့ပြီး သူမ၏ ရောင်ဝါကို လွတ်လပ်စွာ စီးဆင်းစေပြီး ချောမောလှပသော အသွင်ကို ပေါ်လွင်စေခဲ့သည်။
နံနက်ခင်း အလင်းရောင်အောက်တွင်မို့ သူမသည် တံခါးဝတွင် ပွင့်နေသော လီလီပန်းတစ်ပွင့်လို လူတော်တော်များများက လှည့်မကြည့်ဘဲကို မနေနိုင်ချေ။
"အစ်ကိုကြီး ဘာလို့မလာသေးတာလဲ"
သူမ ခြေဖျားထောက်၍ ရပ်ကာ လမ်း၏အဆုံးကို စိတ်အားထက်သန်စွာ လှမ်းကြည့်နေမိသည်။ မနေ့ညက သူမရဲ့ မွေးရာပါနယ်ပယ် အောင်မြင်မှုအပြီးမှာ လူအိုလီနှင့် ခေါင်းဆောင်ကြီးတို့က သူမရဲ့ စွမ်းဆောင်မှုတွေကို မြင်တွေ့ခဲ့ပြီး ဂုဏ်ပြုလွှာတွေ ပေးလာ၏။
သူမ အသက်ဆယ့်ရှစ်နှစ် မပြည့်ခင်မှာပဲ မွေးရာပါနယ်ပယ်ကို ရောက်နေပါပြီ။
ဤသည်မှာ နိုင်ငံတစ်ဝန်းလုံးရှိ ပါရမီရှင်များ၏ ရှားရှားပါးပါး ဥပမာတစ်ခု ဖြစ်သည်။ လီကျစ်ရွှမ်း အလွန်စိတ်လှုပ်ရှားနေပြီး မိုးလင်းသည်အထိ တစ်ညလုံး နိုးနေခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူမသည် စာကြည့်တိုက်သို့ တည့်တည့်သွားကာ ချင်းယန်ကို ထိုသတင်း ပြောပြရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
ထိုဆေးကြောင့်သာ မဟုတ်ပါက သူမ၏ အောင်မြင်မှုမှာ ပို၍ပင် နှောင့်နှေးသွားနိုင်ဖွယ် ရှိသည်။
"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အစ်ကိုကြီး"
လီကျစ်ရွှမ်း ရေရွတ်ရင်း မနက်ခင်းလေနုအေး နှင့် ထမင်းဗူးကို လက်ထဲတွင် ကိုင်လျက် စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့သည်။
ခဏအကြာတွင် လမ်းအဆုံးတွင် ချင်းယန် ပေါ်လာ၏။ ချင်းယန်ဟာ သူ၏ဝန်ထမ်း ID ကို ဆွဲကာ တံခါးဆီသို့ အေးအေးဆေးဆေး လမ်းလျှောက်သွားနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
"ဆရာတူအစ်ကို!"
ဒါကိုမြင်တော့ လီကျစ်ရွှမ်း တိုးတိုးလေး ပြောပြီး ချင်းယန်ဆီ အမြန်သွားလိုက်သည်။
"ညီမ လုပ်နိုင်သွားပြီ!"
"အင်း အောင်မြင်မှုတစ်ခုပေါ့"
ချင်းယန် သူမရဲ့ ကြယ်ရောင်ဝါ အတက်အကျကို သတိပြုမိသဖြင့် ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
"မဆိုးပါဘူး ကြီးကြီးမားမား တိုးတက်သွားတာပဲ"
"အားလုံးက အစ်ကို့ရဲ့အကူအညီကြောင့်ပါ... ဆရာတူအစ်ကို့ကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"
ချီးမွမ်းသံကိုကြားတော့ လီကျစ်ရွှမ်းမျက်နှာက အနည်းငယ် နီရဲသွားသည်။ သူမ ထမင်းဗူးကို ချင်းယန်အား ပေးကာ။
"အစ်ကိုမရှိရင် ညီမ အောင်မြင်မှာ မဟုတ်ဘူး"
"ရပါတယ်... မင်းက မယုံနိုင်လောက်အောင်ကို အရည်အချင်းရှိပြီးသားပါ အောင်မြင်မှုတွေက မလွဲမသွေ ရှိလာမှာပဲ... ငါက ကိတ်မုန့်ပေါ်မှာ ခရင်ထည့်ပေးလိုက်တာ..."
ချင်းယန် တည်ငြိမ်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။ သူ့မျက်နှာမှာ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေတာကို ရုတ်တရက် သတိပြုမိပြီး။
"မနေ့ညက အနားမယူခဲ့ဘူးလား"
"မယူရသေးပါဘူး..."
လီကျစ်ရွှမ်း ငုံ့ပြီး တိုးတိုးလေးပြောရင်း: "ဒီမနက် အစ်ကိုနဲ့တွေ့ဖို့ တွေးနေတော့ မနေ့ညက အိပ်မပျော်ဘူး"
"အဆင်ပြေပါတယ် ပြန်သွား အနားယူလိုက်ဦး"
ချင်းယန် သူမရဲ့ ခေါင်းကို ပွတ်သပ်ပေးလိုက်သည်။
"မွေးရာပါဆေးနဲ့ နယ်ပယ် ဖြတ်ကျော်ရတာက ခြေလှမ်းတစ်လှမ်းနဲ့ ကောင်းကင်ဘုံကို တက်သွားသလိုပဲ... မင်းရဲ့ စွမ်းအင်တွေ အားလုံးကို စုပ်ယူလိုက်တဲ့အတွက် သာမာန်အောင်မြင်မှုထက် အများကြီး ပိုပင်ပန်းတယ်... ပြန်ပြီး အနားယူသင့်တယ် မင်း နေကောင်းလာတဲ့အခါမှ ထွက်လာလည်း သိပ်နောက်မကျပါဘူး...."
"ဟုတ်ကဲ့"
လီကျစ်ရွှမ်း ညင်သာစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ချင်းယန်နှင့် လမ်းခွဲလိုက်သည်။
အကွာအဝေး တစ်ခုမှာတော့ လီချင်းဟဲ လမ်းဘေးမှာ ဖြတ်သွားနေတုန်း ဒီမြင်ကွင်းကို အဝေးကနေ မြင်လိုက်ရရာ မနာလိုစိတ်တွေ တောက်လောင်နေတဲ့ မျက်လုံးတွေ၊ အံသွားတွေကြိတ်သံတွေ ထွက်လာတော့၏။
သူ ရသွားပြီ!
နှစ်ရက်လောက် ကြာသွားတာနဲ့ ချင်းမျိုးရိုးက အခု အဲဒါကိုတောင် ရနေပြီ။
"မဟုတ်ဘူး ငါတစ်ခုခုလုပ်ရမှာပေါ့ အမြန်ဆုံး လုပ်ရမယ်!"
လီချင်းဟဲ မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ စိုးရိမ်စိတ်များ တိုးလာသည်။ လီကျစ်ရွှမ်းနဲ့ ချင်းယန်တို့ရဲ့ ဆက်ဆံရေးဟာ ပြီးခဲ့တဲ့ ရက်ပိုင်းအတွင်း ပိုမိုအားကောင်းလာခဲ့ပါ၏။
သူမ မစွက်ဖက်ရင် တကယ် လက်ထပ်ကြလိမ့်မယ်။
ဒါပေမယ့် ချင်းမျိုးရိုးလို အရူးတစ်ယောက်က သူ့မတ်လေး ဖြစ်ထိုက်လို့လား။
လုံးဝ မဖြစ်ထိုက်ဘူး! ! !
....
ခဏအကြာ။
စာကြည့်တိုက်ဧရိယာ ၂။
စာအုပ်စင်များ၏ နောက်ဘက်ရှိ စောင့်ကြည့်ကင်မရာများ၏ မျက်မမြင် နေရာနောက်တွင် ကြယ်ပုံသဏ္ဌာန် ကျောက်တုံးများစွာ တောက်ပစွာ ထွန်းလင်းနေ၏။ ၎င်းတို့က လမ်းကြောင်းအားလုံးကို တိတ်တဆိတ် စီစဉ်ထားကာ ပဲ့တင်ထပ်ကာ အသံမြည်နေသည်။
ရွှင်း!
လီချင်းဟဲကို ဖုံးကွယ်ကာ စိတ်အားထက်သန်သော အစီအရင် ဖွဲ့စည်းမှုတစ်ခု မြင့်တက်လာသည်။ သူမသည် အစီအရင် ဖွဲ့စည်းခြင်း၏ဗဟိုတွင် ရပ်နေကာ အစီအရင်တစ်သောင်း ပုံကြမ်းက သူမရှေ့တွင် ပျံဝဲနေသည်။
လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ပုံစံများစွာသည် အဝါရောင်စက္ကူကို ခွာလိုက်ကာ တက်လာခြင်း၊ ကျဆင်းခြင်း၊ ရောယှက်ပြီး ပေါင်းစည်းခြင်း စသဖြင့် ရှုပ်ထွေးလာသည်။ အစီအရင်တစ်သောင်း ပုံကြမ်းကို ရရှိကတည်းက သူမသည် လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်က ၎င်း၏အကြောင်းအရာများကို စေ့စေ့လေ့လာကာ အချိန်မဖြုန်းခဲ့ပေ။
အစီအရင် ဖွဲ့စည်းခြင်းဆိုင်ရာ ထူးထူးခြားခြား ပါရမီရှင် အနေဖြင့် သူမ၏ အစီအရင် ဖွဲ့စည်းခြင်းဆိုင်ရာ အောင်မြင်မှုများကလည်း ခုန်ပျံကျော်လွှားကာ တိုးမြင့်လာပါသည်။
ပိုအရေးကြီးသည့် အစီအရင်တစ်သောင်း ပုံကြမ်းအတွက် အထူးအသုံးပြုမှုကိုလည်း သူမ ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။ အစီအရင်တစ်သောင်း ပုံကြမ်းသည် ဖွဲ့စည်းမှုများအတွက် မှတ်တမ်းစာအုပ်တစ်ခုသာမက ဖွဲ့စည်းမှုများကို သက်ဝင်လှုပ်ရှားစေသည့် လျှို့ဝှက်ရတနာ တစ်ခုလည်း ဟုတ်လေသည်။
ပုံကြမ်းကိုအသုံးပြု၍ ထိပ်တန်းအဆင့်၊ တတိယအဆင့် ဖွဲ့စည်းမှုကို အသုံးချနိုင်စေသည်။ ဒါ့အပြင် အနှီအစီအရင် ဖွဲ့စည်းမှုများ၏ စွမ်းအားကို သိသိသာသာ မြှင့်တင်နိုင်ပါသည်။
တူညီသောအဆင့်ရှိ ပြိုင်ဘက်များအတွက် အစီအရင်ကို ချေမှုန်းရန် ခက်ခဲသွားပေမည်။
"လက်ထဲက အစီအရင်တစ်သောင်း ပုံကြမ်းနဲ့ဆို ငါက နင့်အတွက်တော့ သဘာဝကျတဲ့ ကံဆိုးမှုပဲ... ငါအနိုင်ရမှာ သေချာတယ်!"
ဒါကိုတွေးရင်း လီချင်းဟဲသည် အစီအရင်တစ်သောင်းပုံကြမ်းကို သူမရဲ့ ကြယ်လက်စွပ်ထဲကို ပြန်ထည့်လိုက်ပြီး ပတ်ဝန်းကျင်က ကြယ်ကျောက်တုံးတွေကို ဖြန့်ချကာ ဧရိယာတစ်ဘက်ကို ဦးတည်သွားလိုက်၏။ အဝေးကနေ ချင်းယန် အိပ်ပျော်နေတာကို ကြည့်ပြီး သူမ ဒေါသတွေ ပိုထွက်လာတော့သည်။
ဒီမနက် တံခါးဝမှာ နှုတ်ဆက်စကား ပြောနေကြပုံက သူမစိတ်ထဲမှာ ကွက်ကွက်ကွင်းကွင်း ရှိနေတုန်းပဲ။ ချင်းယန် ဒီနေ့ လှုပ်ရှားလိုက်ပြီမလို့ မနက်ဖြန် ဘာဖြစ်မယ်ဆိုတာ စိတ်ကူးတောင် မယဉ်ရဲတော့ပါ။
"ညီမကျစ်ရွှမ်းရဲ့ ပျော်ရွှင်မှုအတွက် ငါ သူတို့ကို တားရမယ်"
လီချင်းဟဲ ချင်းယန်အနားမှာ ရပ်လိုက်ပြီး သူ့လက်ကို ဆွဲထူလိုက်သည်။
"ထစမ်း ချင်းမျိုးရိုး!"
"လီချင်း ဘာဖြစ်နေတာလဲ?"
ချင်းယန် သမ်းဝေသွားကာ ပျင်းရိစွာ မျက်လုံးဖွင့်လိုက်သည်။
"တစ်ခုခု ဖြစ်လို့လား?"
လီချင်းဟဲ လက်ပိုက်ကာ။
"သေချာနားထောင်ပါ... ချင်းမျိုးရိုး ငါမင်းကို စိန်ခေါ်မယ်! မင်းရှုံးရင် ကျန်းဟိုင်ကထွက်သွားပြီး ဘယ်တော့မှ ပြန်မလာနဲ့"
"...ပျင်းတယ်"
ချင်းယန် သူ့အော်သံတွေကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ပြန်အိပ်လိုက်သည်။
"ပျင်းစရာကြီး!?"
လီချင်းဟဲ ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။
"မင်းကယောက်ျားရော ဟုတ်ရဲ့လား?"
"မင်းကရော လူမဟုတ်ဘူးလား?"
ချင်းယန် သူ့မျက်လုံးများကို မှိတ်ထားပြီး ပေါ့ပေါ့တန်တန် ပြန်ပြောကာ အာရုံစူးစိုက်ရန် စိတ်မ၀င်စားနေချေ။
"ငါ..."
လီချင်းဟဲ ဆွံ့အသွားကာ သူမ၏ ဒေါသများက ပိုတိုးလာတော့သည်။
ချင်းယန် စကားတွေက ထက်မြက်သည်။ စကားလုံးတိုင်းက သူမကို ပြန်ငြင်းဖို့ စကားမဲ့စေသည်။
ဒါပေမယ့် ပြန်စဉ်းစားလိုက်တော့ အကြံသစ်တစ်ခု စဥ်းစားမိသွားသည်။
"ကောင်းပြီ ချင်းမျိုးရိုး မင်းသဘောမတူရင်လည်း အရေးမကြီးပါဘူး... မင်းသဘောတူအောင် လုပ်နိုင်တဲ့ နည်းလမ်းတွေ အများကြီးရှိတယ် အမှန်တိုင်းပြောရရင် စာကြည့်တိုက်ပိုင်ရှင်က ကျွန်တော့်အဖေပါ... အချိန်တန်ရင် ကျွန်တော် သူ့ကို တိုင်ကြားလိုက်မယ် မင်း စာကြည့်တိုက်က ထွက်သွားဖို့ စကားတစ်ခွန်းပဲ ပြောလိုက်မယ်”
ချင်းယန် မျက်လုံးများက အံ့အားသင့်စွာ ပွင့်လာသည်။
"ပိုင်ရှင်က ဒီမိန်းကလေးရဲ့အဖေလား"
လီကျစ်ရွှမ်း နှင့် သူမ၏ ယခင်ရင်းနှီးသောဆက်ဆံရေးကို ပြန်စဥ်းစားခြင်းဖြင့် ကျန်းဟိုင် စာကြည့်တိုက် တစ်ခုလုံးသည် လီမိသားစု၏ အုပ်ချုပ်မှုအောက်တွင် ရှိနေသည်ဟု ဆိုလိုခြင်းဖြစ်သည်။
"ဘာဖြစ်တာလဲ ကြောက်သွားလို့လား ဒါက မင်းငါ့ကို အတင်းအကြပ် လုပ်ခိုင်းနေလို့လေ..."
"..."
ဒါကိုကြားတော့ ချင်းယန် စကားမပြောနိုင်တော့ချေ။
ဒီကောင်မလေးက စာကြည့်တိုက်မှာ သူ့အလုပ်ကို ဂရုမစိုက်ဘူးမလား။
ကမ္ဘာကြီးက ကျယ်ပြောလှပါသည်။ သမုဒ္ဒရာထဲမှာတော့ နဂါးတစ်ကောင်ဟာ လွတ်လွတ်လပ်လပ် သွားလာနိုင်ပါ၏။ သေးငယ်တဲ့ ကမ္ဘာကြီးထဲမှာ နေနေတာဟာ အလေ့အထတစ်ခုပဲလေ။
ချင်းယန်သည် သူ့ရှေ့ရှိ လီချင်းဟဲကို ကြည့်ပြီး စဉ်းစားနေမိသည်။
ဒီကောင်မလေးက ဘာလို့ ရုတ်တရက် အရမ်းစိတ်လှုပ်ရှားနေတာလဲ။
"အစီအရင်တစ်သောင်း ပုံကြမ်း" က သူမအား သိသာထင်ရှားသော အဆင့်အထိ မြှင့်တင်ပေးပုံရသည်။ ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူမ၏ စိတ်သည် တက်ကြွမှုအပြည့်၊ ဂုဏ်ယူမှု၊ ယုံကြည်မှုအပြည့်ဖြင့် အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်နေ၏။
တကယ်လို့ ဒီအချိန်မှာ သူမရဲ့ခံစစ်တွေ ပျက်သွားရင် သူမဆီကနေ ကြီးမားတဲ့ ဆုလာဘ်လှိုင်းများကို ထုတ်လွှတ်နိုင်မလား။
ဒါကိုစဉ်းစားရင်း ချင်းယန် အလိုလို ပြန်မေးလိုက်၏။
"မင်းရှုံးရင်ရော"
လီချင်းဟဲ ပြန်မဖြေခင်မှာ သူက ကြိုတင်ကမ်းလှမ်းခဲ့လိုက်သည်။
"မင်းရှုံးရင် ငါ့တပည့်လုပ်"
"အိုး မင်း ဘာပဲလိုချင်လိုချင်ပေါ့.. ငါမရှုံးဘူး... ဒါပေမယ့် မင်းရှုံးရင် မနက်ဖြန်... မဟုတ်ဘူး ဒီညပဲ မင်း ကျန်းဟိုင်ကထွက်သွားပြီး ဘယ်တော့မှ ပြန်မလာနဲ့!"