သခင့်အငွေ့အသက်က ဘာလို့ ပိုပိုပြီး ကြောက်စရာကောင်းလာတာလဲ

ညက မှောင်နေပြီ ဖြစ်တာကြောင့် ကြယ်လေးတွေက တောက်ပနေသည်။

လီချင်းဟဲသည် မြက်ခင်းပြင်တွင် လဲလျောင်းနေပြီး ကြယ်ရောင်စုံသော ကောင်းကင်ကြီးကို ငေးကြည့်နေကာ သူမ၏ မျက်လုံးထောင့်များတွင်တော့ မျက်ရည်များ စီးကျနေသည်။

အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် သူမမျက်နှာမှ မျက်ရည်များကို သုတ်လိုက်ပြီး နောက်ဆုံးတွင် သူမခံစားချက်များ လျော့ပါးသွားကာ ထူးဆန်းသော အရှက်တရားတစ်ခုကသာ အစားထိုးလာခဲ့သည်။

ငယ်ငယ်လေးကတည်းက ဒီလိုမျိုး အနိုင်ကျင့်မခံရဖူးချေ။

"ပြီးတော့ သူငါ့ကို အတင်းအော်ခိုင်း... ဟစ်..."

ဒါကိုတွေးရင်း လီချင်းဟဲ ရှက်သွားသည်။ နောက်ဆုံးတော့ ဒီစကားလုံးနှစ်လုံးကို သူမ မပြောနိုင်တော့ပါ။ သူမသည် မြက်ခင်းပြင်ပေါ်မှ ပြန်ထထိုင်ရန်ပင် ရုန်းကန်နေရသည်။

ရှက်စရာကောင်းလိုက်တာ။

မတိုင်ခင်က မြင်ကွင်းဟာ သူမ စိတ်ထဲတွင် ကွက်ကွက်ကွင်းကွင်း ရှိနေဆဲပင်။ ချင်းယန်ကို အခုကစပြီး သူမ ဘယ်လိုရင်ဆိုင်ရမလဲ။

"အား!.. ဘယ်လောက်တောင် ရှက်စရာကောင်းလိုက်လဲ"

လီချင်းဟဲ ချင်းယန်ကိုကြည့်ကာ ရှက်စိတ်နှင့် ဒေါသထွက်လာပြီး ပန်းခြံထဲမှ ပြေးထွက်လာခဲ့သည်။ ခဏအကြာတွင်တော့ သူမရုပ်သွင်သည် ကြီးမားသော ညအမှောင်ထဲ၌ ပျောက်ကွယ်သွားလေ၏။

"ကျစ်! ဒီကောင်မလေး ပြေးတာကျ တော်တော်မြန်သားပဲ"

ချင်းယန် သူမ၏ထွက်ပြေးနေသော ပုံစံကို လုံးဝ စိတ်မ၀င်စားပါ။ နောက်ဆုံးတော့ အခု သူ့မှာ ဆုရလာပြီလေ။ ကျန်တာတွေက အရေးမကြီးတော့ပါ။ နောက်တစ်ခုက အိမ်ပြန်ပြီး ဒီနိယာမ အပိုင်းအစရဲ့ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကျက်သရေကို လေ့လာရတော့မည်။

ချင်းယန် သူ့တင်ပါးပေါ်က ဖုန်မှုန့်တွေကို ပွတ်လိုက်ပြီး ရှောင်ပိုင်ဆီ လက်ဝှေ့ယမ်းပြလိုက်သည်။

"သွားကြစို့ ရှောင်ပိုင် ငါတို့အလု​ပ်ပြီးပြီ"

"ကောင်းပါပြီ သခင်!"

ရှောင်ပိုင်မှာ သခွားသီးကို အနည်းငယ်ကိုက်ကာ ခေါင်းညိတ်သည်။ ထို့နောက် ဟင်းရွက်အိတ်ကို ထမ်းကာ ချင်းယန်၏ နံဘေးသို့ အမြန်လာကာ သူ့အဝတ်အစားများကို ချစ်ခင်စွာ ပွတ်သပ်လိုက်သည်။

ဗုန်း!

နောက်အခိုက်အတန့်၌ သူတို့ပတ်ဝန်းကျင်က လေထုကြီး ဖျတ်ခနဲ တုန်လှုပ်သွားသည်။ ချင်းယန် လောကအကွာအဝေး ခြေလှမ်း နည်းစနစ်ကို အသုံးပြု၍ မိုင်ပေါင်းများစွာ ဝေးကွာသော အိမ်ကို ပြန်ရောက်လာခဲ့ကြသည်။

"ကျွန်မ ထမင်းချက်လိုက်ဦးမယ်!"

အိမ်ပြန်ရောက်ပြီးနောက် ရှောင်ပိုင်သည် တင်ပါးကိုလှုပ်ကာ ထိုင်ခုံတစ်လုံးကို ရွှေ့လိုက်သည်။ ပြီးနောက် အိတ်ထဲတွင်ရှိသော သစ်သီးများနှင့် ဟင်းသီးဟင်းရွက်များကို ဖျတ်လတ်စွာခွဲကာ ရေခဲသေတ္တာထဲမှ အေးခဲထားသောအသားအချို့ကို ယူလိုက်၏။

ခဏအကြာတွင် အိုးများနှင့် လှီးဖြတ်သံများအပြင် မီးဖိုချောင်မှ မီးခိုးများ ​ပေါက်ထွက်လာသည်။ အိမ်ထဲမှာ နှစ်ရက်ကြာ ချုပ်နှောင်ထားမှုသည် ရှောင်ပိုင်၏ မိမိကိုယ်ကို ပြန်လည်သုံးသပ်ခြင်းအတွက် အလွန်ထိရောက်မှု ရှိခဲ့​လေသည်။

အလုပ်မသွားခင် နေ့တိုင်း ချင်းယန်ဟာ ​​အင်တာနက်နဲ့ လျှပ်စစ်မီးတွေကို တမင်တကာ ဖြတ်တောက်ပြီး အိမ်တံခါးမှာ ပိတ်ဆို့ထားတဲ့ အစီအရင် အကျဉ်းထောင်တစ်ခုကိုပါ ဖန်တီးခဲ့ပါ၏။

ယင်းကြောင့် ရှောင်ပိုင်အား အသက်ရှူကြပ်ပြီး စိုးရိမ်ထိတ်လန့်သွားစေသည်။ အချို့သော ဆင်ခြင်သုံးသပ်ပြီးနောက် သူမသည် "နာခံသည့်မြေခွေး" အဖြစ်သို့ လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

သူ့သခင်ကို စိတ်ကျေနပ်အောင် အဆက်မပြတ်ကြိုးစားပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် သူမသည် ထို​သင်ခန်းစာကို ကြောက်သွား၏။

"မဆိုးပါဘူး"

မီးဖိုချောင်ထဲမှာ အလုပ်ရှုပ်နေတဲ့ ကလေးမကို ကြည့်ပြီးနောက် ချင်းယန် ပျော့ပျောင်းတဲ့ ဆိုဖာပေါ် ပြန်လှဲပြီး စိတ်အေးလက်အေးဖြင့် သူ့အသိစိတ်က အလင်းပြအာကာသထဲကို နစ်မြုပ်သွားခဲ့သည်။

အတွင်းစိတ်လောကရဲ့ အလယ်ဗဟိုတွင် မတုန်မလှုပ် နိယာမတစ်ခု ရပ်တည်နေသည်။ ဤသည်မှာ အစီအရင်နိယာမ၏ ကြောက်စရာကောင်းသော အသွင်အပြင်ပဲ ဖြစ်သည်။

တာအိုအစီအရင်၏ စစ်မှန်သော အဓိပ္ပာယ်မှာ တောင်များ၊ မြစ်များနှင့် တောင်ကုန်းများကို အခြေခံ၍ ဖွဲ့စည်းတည်ဆောက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ပေသို့ခုနှစ်စင်ကြယ် အစီအရင်သည် ကောင်းကင်ရှိ ကြယ်များကို အခြေခံ၍ မျဉ်းကြောင်းများဆွဲရန် ဖြစ်သည်။

ထို့နောက် အစီအရင်နှလုံးသားသည် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးရှိ အရာခပ်သိမ်းတို့ ဆုံစည်းရာ နေရာဖြစ်သည်။

ဤအချက်ကို အာရုံပြု၍ ပြီးပြည့်စုံခြင်း၏ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရန်၊ ဦးတည်ချက် လေးခုနှင့် ရပ်တည်ချက် ရှစ်ခုစလုံးသည် ဤကမ္ဘာ၏ ကံကြမ္မာဆိုးကို ဆုံးဖြတ်ရန် ရည်ညွှန်းအချက်အဖြစ် အစီအရင်နှလုံးသားကို အသုံးပြုကြသည်။

ချင်းယန်သည် အစီအရင်နှလုံးသား၏ လေးနက်သော နိယာမများကို စိတ်အားထက်သန်စွာ နားလည်သဘောပေါက်ပြီး သေချာ အာရုံစိုက်ထားခဲ့သည်။

မိုင်ရာနှင့်ချီသော အချင်းဝက်အတွင်း၌ သူသည် အလယ်ဗဟိုအဖြစ် ထိုင်နေကာ အရာခပ်သိမ်းက သူ့ဘေးပတ်လည်၌ ကူးခတ်နေ၏။ ပင်လယ်ကမ်းစပ်မှာ လှိုင်းလုံးတွေ လှုပ်ခတ်လာပြီး လေထုက တုန်ခါလာကာ သိမ်မွေ့တဲ့ ဆွဲငင်အားကို ဖြစ်ပေါ်စေလေသည်။

ထိုလှုပ်ရှားမှုများ၏ လမ်းကြောင်းသည် အလွန်သေးငယ်သဖြင့် မမြင်နိုင်သလောက်ပင်။ သို့သော် ပမာဏပြောင်းလဲမှုသည် သဘာဝ၏ နိယာမများနှင့်အညီ အသေးအမွှား အရာများကို တဖြည်းဖြည်း စုဆောင်းကာ ကောင်းကင်တာအို အရည်အသွေးပြောင်းလဲမှုဆီသို့ ဦးတည်သွားစေ​လေသည်။

ထိုအချိန်တွင် ချင်းယန်သည် ဆိုဖာပေါ်တွင် တင်ပျဉ်ခွေထိုင်ကာ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ ဗဟိုချက်ဖြစ်လာသကဲ့သို့ သက်တောင့်သက်သာဖြင့် အသက်ရှုသွင်းလိုက်သည်။

အခိုက်အတန့်မျှသာ ဖြစ်သော်ငြား စိတ်အတွင်း၌ နားလည် သဘောပေါက်ထားသော အခွင့်အလမ်းကို လျှော့တွက်လို့တော့ မရပေ။ သူ့ရဲ့ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းတဲ့ အစီအရင်ဖွဲ့စည်းမှုဟာ သတ္တမအဆင့် အစီအရင်ပညာရဲ့ တံခါးပေါက်ကို ထိ​နေပြီး အဆင့်အသစ်တစ်ခုကို ချက်ချင်း ရောက်သွားသည်။

ဟူး....

ခဏအကြာ၌ ချင်းယန် ရှည်လျားသော အသက်ရှုသံကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။ ချင်းယန်သည် သူ့မျက်လုံးများကို ဖြည်းညှင်းစွာဖွင့်လိုက်ပြီး သူ့နားလည်မှုအခြေအနေမှ ရုန်းထွက်လိုက်၏။

"မဆိုးပါဘူး... နောက်ဆုံးတော့ ငါ့အစီအစဥ်ကို အဆင့်မြှင့်လို့ရပြီ"

ချင်းယန် ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ပေသို့ခုနှစ်စင်ကြယ် အစီအရင်နှင့် ပေါင်းစပ်ထားသော ဤအစီအရင် နှလုံးသား၏ အကူအညီဖြင့် နောက်ဆုံးတွင် စစ်မှန်သော ပေသို့ခုနှစ်စင်ကြယ် အစီအရင်ကို တည်ဆောက်နိုင်ခဲ့ပါပြီ။

ကောင်းကင်ကို စက္ကူအဖြစ် အသုံးပြု၍ ကြယ်များကို မျဉ်းကြောင်းများဖြင့် ချိတ်ဆက်ကာ သတ္တမအဆင့် အစီအရင်တစ်ခုကို ထူထောင်လိုက်သည်။ နတ်ဘုရား ပြစ်ဒဏ်ကို ချလိုက်သည်နှင့် ကြီးမားသော အကြောင်းတရားနှင့် အကျိုးသက်ရောက်မှုတို့ ပေါ်လာလိမ့်မည်။

ဘယ်သူက ခံနိုင်ရည်ရှိမှာလဲ

အဆုံးမရှိသော ကောင်းကင်တာအို ဆင်းလာသောအခါ အစီအရင်ထဲ ဝင်လာမိသည့် ဂိုဏ်းဆရာနယ်ပယ်က သခင်ပင်လျှင် ဖုံးကွယ်စရာ နေရာမရှိ၊ ဝင်ရောက်မိတာနဲ့ သေခြင်းတရားကို ရင်ဆိုင်ရလိမ့်မည်။

မီးဖိုချောင်ထဲ၌။

ရှောင်ပိုင်သည် ဝက်နံရိုးပြုတ်ကို ပန်းကန်တစ်ခုပြီးတစ်ခု စားပွဲပေါ်တင်လိုက်၏။ ရုတ်တရက် မျက်မှောင်ကြုတ်မိသည်အထိ သူမမျက်နှာကို ဖြတ်ကာ လေထဲတွင် ထူးထူးခြားခြား တစ်ခုခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

"ဟမ်? ငါပဲ မှားနေတာလား?"

မြေခွေးမျိုးနွယ်ဝင် တစ်ဦးအနေဖြင့် သူမသည် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ ဝိညာဉ်ရေးစွမ်းအင် စီးဆင်းမှုအပေါ် အလွန်အမင်း အကဲဆတ်ခဲ့သည်။ အနည်းငယ်သော ပြောင်းလဲမှုသည်ပင် သူမ၏ အာရုံများကို နှိုးဆွပေးလိမ့်မည်။

အခန်းတွင်းရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များသည် တစ်နေရာသို့ ရွေ့လျားသွားကာ တစ်စုံတစ်ခုသော နေရာဆီသို့ တိုးတိုးတိတ်တိတ် စုစည်းနေလျက် ရှိသည်။ ရှောင်ပိုင် စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို လိုက်၍ ဆိုဖာပေါ်ရှိ ချင်းယန်ကို ပြန်ကြည့်ကာ အနည်းငယ် စိတ်ရှုပ်သွားသည်။

"ထူးဆန်းလိုက်တာ သခင့်ရဲ့ အငွေ့အသက်က ဘာလို့ ပိုပိုပြီး ကြောက်စရာကောင်းလာတာလဲ"

...

နောက်နေ့။

ချင်းယန် ရှောင်ပိုင်ကိုခေါ်ကာ ပုံမှန်အတိုင်း အလုပ်လာဆင်းသည်။ ဒါပေမယ့် တံခါးနားကို ချဉ်းကပ်ပြီး သိပ်မကြာခင်မှာပဲ ဧရိယာနှစ်မှာ ရင်းနှီးတဲ့ အသွင်အပြင်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

သူမ စင်တွေကြားမှ ဖြည်းညှင်းစွာ ထွက်လာပြီး ဧရိယာတစ်ဝင်ပေါက်ကို ကျော်ဖြတ်ရင်း စာအုပ်တွန်းလှည်းကို တွန်းလိုက်သည်။ သူမကို ကြည့်ရတာ ရွှံ့နေပုံရသည်။

"ဟမ့် ဒီကောင်မလေး ထွက်မပြေးဘူးပေါ့?"

ချင်းယန် အံ့သြသွားသည်။ ယုတ္တိဗေဒအရဆို သူမသည် အလုပ်ပြန် မလာသင့်တော့ချေ။ သူဟာ မနေ့ညက သူမရဲ့ အကာအကွယ်ကို လုံးလုံးလျားလျား ချိုးဖျက်ခဲ့ပြီး သူမကို ငိုအောင်တောင် လုပ်ခဲ့ရာ သူမရဲ့ မာနလည်း ကွဲအက်သွားခဲ့ပြီလေ။

ဒါတောင် ဒီကောင်မလေးက အလုပ်လာနေတုန်း။

'ကျစ်! ဒီအစီအရင်ဂိုဏ်းဆရာက တော်တော်ကောင်းတဲ့ စရိုက်လက္ခဏာ ရှိသားပဲ!'

လီချင်းဟဲလည်း ချင်းယန် တံခါးနားမှာ ရပ်နေတာကို တွေ့လိုက်ချိန်မှာတော့ တွန်းလှည်းကို တွန်းလိုက်ပါ​ပြီ။ သူမ မနေ့ညက အတွေ့အကြုံကို ချက်ချင်း ပြန်သတိရပြီး သူမအမူအရာက မှောင်မိုက်သွား၏။ အေးစက်သော လေသံဖြင့် လှည့်ထွက်သွား​တော့သည်။

အခု ခန်းမထဲမှာ လူတွေအများကြီးရှိနေပြီ။ ချင်းယန် သူမကို အနိုင်ကျင့်မှာ မကြောက်ပါ။

ချင်းယန် ရယ်မောပြီး ချက်ချင်း ရှေ့ကို လှမ်းကာ သူမကို တားလိုက်သည်။

"ချစ်တပည့်လေး.. မင်းရဲ့ဆရာကို ဘာလို့ မနှုတ်ဆက်တာလဲ"

လီချင်းဟဲ မျက်နှာသည် မည်းမှောင်သွားပြီး လှည်းကို ဆုပ်ကိုင်ထားသော သူမ၏ လက်သည်လည်း အနည်းငယ် တုန်ခါသွားသည်။ သို့သော် သူမ ဘာမှပြန်မပြောဘဲ ခေါင်းသာညိမ့်ပြ၏။

သူ့ကို လျစ်လျူရှုကာ သူမ ဦးတည်ရာဆီသို့ ဆက်လျှောက်သွားခဲ့သည်။ ခဏအကြာတွင် ချင်းယန်၏ မြင်ကွင်းမှ လွတ်မြောက်သွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်သည်။

"နောက်ဆုံးတော့ ငါ အဲဒီချင်းမျိုးရိုးနဲ့ ဝေးသွားပြီ"

လီချင်းဟဲ တိတ်တဆိတ် လှည့်လာပြီး ဘေးမှာ ဘယ်သူမှ မရှိဘူးဆိုတာကို အတည်ပြုပြီးနောက်မှာတော့ သူမရဲ့နောက်ထပ် အစီအစဉ်ကို စတင်စဉ်းစားတော့သည်။

ယခုပြန်လာရခြင်း၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ သဘာဝအတိုင်း အစီအရင်တစ်သောင်း ဖွဲ့စည်းပုံပုံကြမ်းကို ပြန်ထားရန်ဖြစ်သည်။ သူမသည် ဤပုံကြမ်းမှ များစွာသင်ယူခဲ့ပြီး များစွာ အကျိုးရှိခဲ့သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် ၎င်းကို ပြန်ထားရဦးမှာပင်။

သူမ အချိန်ကို တွက်ချက်ကြည့်ရသလောက်တော့ သူ့အဖေက မကြာခင်မှာ အင်ပါယာမြို့ကလည်း ပြန်လာတော့မှာပဲ ဖြစ်ပါသည်။ အစီအရင်တစ်သောင်း ပုံကြမ်းဟာ မိသားစုအတွက် အဖိုးတန်ပစ္စည်း တစ်ခုဖြစ်သည်။ အဖေက သူမ ခိုးထားတာကို တွေ့ရင် ကြီးကြီးမားမား အပြစ်ပေးလိမ့်မည်။

စုံစမ်းစစ်ဆေးမှု စတင်သောအခါတွင် ၎င်းသည် အကြီးအကျယ် ရုတ်ရုတ်သဲသဲ ဖြစ်မည်၊ ၎င်းက သူမထံ ပြန်လည်ခြေရာ မခံနိုင်ဘူးဟု အာမခံချက်မရှိပါ။

"ဟမ့် ဖေဖေပြန်လာတဲ့အထိ စောင့်စမ်းပါ... အားလုံးအဆင်ပြေသွားလိမ့်မယ်"

လီချင်းဟဲ မနေ့ညက အရှက်တကွဲဖြစ်မှုကို ပြန်တွေးရင်း သူမ၏ ချောမောလှပသော မျက်နှာက အေးစက်လာတဲ့အထိ အနည်းငယ် စိတ်ဆိုးသွားသည်။

"ဖေဖေ ပြန်လာရင် နင် တစ်နေ့လုံး ငုတ်တုတ်ထိုင်ပြီး အချောင်ခိုနေတာကို ငါပြောပြလိုက်မယ်"

"ငါ နင့်ကို ကန်ထုတ်ပစ်မယ်!"