ကံကြမ္မာကို မြင်မှတော့ ဘာလို့ ရှိမခိုးကြတာလဲ

ချင်စံအိမ်တော်အတွင်းတွင် ချန်းဖေးလန်နှင့် အန်းယာတို့သည် ချင်ဖုန်း၏ ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်ဘေးတွင် အဝေးသို့မခွာဘဲ စောင့်ကြပ်နေကြသည်။

ယခုအခါ မင်းနေပြည်တော်တစ်ခုလုံးသည် စစ်မြေပြင်တစ်ခု ဖြစ်လာပြီး ကောင်းကင်ကို ဖုံးလွှမ်းနေသော မိစ္ဆာဆန်သည့် သတ္တဝါများသည် နေရာအနှံ့အပြားမှ စုရုံးရောက်ရှိလာသော အားအကောင်းဆုံး အင်အားစုများနှင့် ထိပ်တိုက်တွေ့နေကြသည်။

တိုက်ပွဲသံများနှင့် ဟိန်းဟောက်သံများမှာ မရပ်မနားဖြစ်နေပြီး ကျောရိုးထဲတွင် အေးစက်သွားစေသော ချောက်ချားဖွယ် စူးရှသောအော်ဟစ်သံများဖြင့် ရောယှက်နေသည်။

ချန်းဖေးလန်နှင့် အခြားသူများ ချင်ဖုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို စိုးရိမ်တကြီး စောင့်ကြပ်နေစဉ်တွင် ဧရာမပုံရိပ်ကြီးတစ်ခု ဆင်းသက်လာသည်။

ဘုန်း

အိမ်များ အပိုင်းပိုင်း ကြေမွသွားပြီး ခြံဝင်းသည် ရှုပ်ထွေးသွားသည်။

ကောင်းကင်ဘုံ ဝိညာဉ်သည် ပိန်လှီနေသော ချင်ဖုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ရူးသွပ်သော မျက်နှာအမူအရာနှင့် နီရဲနေသော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

"မင်းပဲ တကယ်ပဲ မင်းပဲ"

မြေအောက်ကမ္ဘာတွင် ချင်ဖုန်း၏ ခြေဖဝါးအောက်တွင် နင်းချေခံခဲ့ရသော မြင်ကွင်းသည် သူ၏စိတ်ထဲတွင် စွဲထင်နေဆဲပင် ဖြစ်သည်။

ဘုံသုံးဘုံထဲမှ အားအကောင်းဆုံးများထဲမှ တစ်ဦး၊ ကောင်းကင်ဘုံ တာအို၏ ပထမ မူလအနှစ်သာရပြီးလျှင် ဒုတိယဖြစ်သော သူသည် ဘယ်တုန်းကမှ ဒီလိုအရှက်ရမှုမျိုး မကြုံဖူးပေ။

အကယ်၍သာ သူ၏သခင်က ချင်ဖုန်း၏ ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်ကို မလိုအပ်ခဲ့ပါက သူသည် ဒီခန္ဓာကိုယ်ကို အစရှာမရအောင် စုတ်ဖြဲပြီး သူ၏ဒေါသကို နည်းလမ်းပေါင်းစုံဖြင့် ထုတ်ဖော်ခဲ့ပေလိမ့်မည်။

ချန်းဖေးလန်နှင့် အန်းယာတို့သည် အားကြီးသော ရန်သူတစ်ဦးနှင့် ရင်ဆိုင်နေရသကဲ့သို့ သူတို့၏နောက်မှ ချင်ဖုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို စောင့်ကြပ်နေကြသည်။

သို့သော် သူတို့၏ရှေ့မှ ရန်သူသည် မည်မျှအားကောင်းသည်ကို သူတို့ကောင်းကောင်း သိကြသည်။ သူတို့သည် လောကကိုကျော်လွန်ခြင်း နယ်ပယ်သို့ ဝင်ရောက်ခဲ့ရင်တောင် သူတို့သည် ပြိုင်ဘက်၏ ပြိုင်ဘက် ဖြစ်မည်မဟုတ်ပေ၊ သူတို့ထိုအဆင့်သို့ မရောက်သေးသည့်အခါ မဆိုထားနှင့်။

ဒီမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ ကောင်းကင်ဘုံ ဝိညာဉ်သည် ကြမ်းတမ်းစွာ ပြုံးလိုက်သည်။

"သူ့ရဲ့ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်ကို ငါမဖြေရှင်းနိုင်မှတော့ မင်းတို့နှစ်ယောက်နဲ့ နည်းနည်းလောက် ပျော်လိုက်ရတာပေါ့၊ ဒီခရီးက အလဟဿမဖြစ်ဘူး"

သူစကားဆုံးသည်နှင့် သူ၏လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ အားကောင်းသော စုပ်ယူအားတစ်ခုသည် အိမ်များကို ချက်ချင်းပင် လွင့်ထွက်သွားစေပြီး မြေကြီးကို တုန်ခါသွားစေသည်။

ချန်းဖေးလန်နှင့် အန်းယာတို့ သွားများကို ကြိတ်ကာ တောင့်ခံထားကြသော်လည်း အသက်ရှူကြိမ် အနည်းငယ်မျှ ရုန်းကန်ပြီးနောက် သူတို့၏ခန္ဓာကိုယ်များသည် ကောင်းကင်ဘုံ ဝိညာဉ်ဆီသို့ တိုးဝင်သွားကြသည်။

အကယ်၍သာ သူတို့ပြိုင်ဘက်၏ လက်ထဲသို့ ကျရောက်သွားပါက သေခြင်းထက် ဆိုးရွားပေလိမ့်မည်။

အရေးကြီးသော အခိုက်အတန့်တွင် နန်ထျန်းလုံ ရောက်ရှိလာသည်။ အပြာရောင်နဂါးအရိပ်တစ်ခု သူ၏ညာဘက်လက်သီးအထက်တွင် ပေါ်ထွက်လာပြီး နှစ်ဖက်စလုံးကို တုန်ခါသွားစေကာ ကောင်းကင်ဘုံ ဝိညာဉ်ကို တည့်တည့်မတ်မတ် ရင်ဆိုင်လိုက်သည်။

"ဒီလိုတာအိုစွမ်းအားမျိုးက ငါတို့သခင်ကို သစ္စာဖောက်ခဲ့တဲ့ အဲဒီရုပ်ခန္ဓာကိုယ်နဲ့ တော်တော်လေး ဆင်တူတာပဲ"

ကောင်းကင်ဘုံ ဝိညာဉ်က အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"မင်းတို့နှစ်ယောက် ဘေးဖယ်နေ"

နန်ထျန်းလုံ၏ အသံမှာ လေးလံနေပြီး ပြိုင်ဘက်ကို ကြည့်ကာ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ ကြီးမားသော ဖိအားသည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှ အမွေးအမျှင်တိုင်းကို ထောင်မတ်သွားစေသည်။

ကိုယ်တိုင်ရင်ဆိုင်မှသာ ကောင်းကင်ဘုံ ဝိညာဉ်၏ အစွမ်းသည် မည်မျှကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းသည်ကို အမှန်တကယ် ခံစားမိနိုင်သည်။

ချန်းဖေးလန်နှင့် အန်းယာတို့သည် တိုက်ပွဲတွင် မကူညီနိုင်ကြောင်း သိသဖြင့် ချက်ချင်းပင် ချင်ဖုန်း၏ ဘယ်ညာဘက်သို့ နောက်ဆုတ်သွားကြသည်။

နန်ထျန်းလုံသည် အသက်ပြင်းပြင်းရှူလိုက်ပြီးနောက် သူ၏မျက်လုံးများ စူးရှသွားသည်။ သူ၏နယ်ပယ် ပွင့်ထွက်လာပြီး သူကိုယ်တိုင်နှင့် ကောင်းကင်ဘုံ ဝိညာဉ်ကို ဖုံးလွှမ်းသွားကာ သူတို့ကို လူ့ဘုံမှ သီးခြားခွဲထုတ်လိုက်သည်။

မြင့်မားသော ကောင်းကင်တွင် တစ္ဆေဘုရင်၏ နယ်ပယ်အတွင်း၌ တိုက်ပွဲသည် ပြင်းထန်နေသည်။

မူလက သူတို့သုံးယောက်၏ အဆိုအရ သူတို့၏အစွမ်းဖြင့် ကောင်းကင်ဘုံ တာအို၏ ပထမ မူလအနှစ်သာရကို မသတ်နိုင်ရင်တောင် သူ့ကို ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရစေနိုင်မည်မှာ သေချာသည်။

သို့သော် တိုက်ပွဲတစ်ပွဲအပြီးတွင် သူတို့၏မျက်နှာများတွင် တည်ကြည်မှုနှင့် အံ့အားသင့်မှုတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

သူတို့သည် အားအကောင်းဆုံး နည်းလမ်းများနှင့် အပြင်းထန်ဆုံး တာအိုစွမ်းအားကို အသုံးပြုခဲ့ကြသော်လည်း ဒီတိုက်ခိုက်မှုများ ပြိုင်ဘက်အပေါ်သို့ ကျရောက်သောအခါ မည်သည့်ပျက်စီးမှုကိုမှ မဖြစ်ပေါ်စေခဲ့ပေ။

အဲဒီအစား ဆက်တိုက်တိုက်ခိုက်မှုများအပြီးတွင် သူတို့သည် သိသိသာသာ အားနည်းသွားသည်ဟု ခံစားလိုက်ရပြီး တစ်စုံတစ်ခုက သူတို့၏ခန္ဓာကိုယ်များမှ စွမ်းအားကို အဆက်မပြတ် စုပ်ယူနေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

ကောင်းကင်ဘုံ တာအို၏ အနှစ်သာရသည် နောက်ဆုတ်သွားသော လူသုံးယောက်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး ခံစားချက်ကင်းမဲ့သော မျက်နှာအမူအရာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ဒါအကုန်ပဲလား တကယ်ပဲ ပျင်းစရာကောင်းတယ် မင်းတို့အားလုံးက ငါဖန်တီးခဲ့တဲ့ တာအိုစွမ်းအားနဲ့ ငါ့ကို ထိခိုက်စေနိုင်မယ်လို့ ထင်နေကြတာလား"

သူ၏စကားများကြောင့် သုံးယောက်စလုံး မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားကြသည်။

ထို့နောက် သူတို့သည် နေရာလွတ် တွန့်သွားသည်ကို တွေ့လိုက်ရပြီး အစောပိုင်းက အားကောင်းသော တာအိုစွမ်းအားများ တစ်ဖန်ပြန်လည်ပေါ်ထွက်လာသော်လည်း ဒီတစ်ခါတွင် ဆန့်ကျင်ဘက် ဦးတည်ရာသို့ သူတို့အပေါ်သို့ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ကျရောက်လာသည်။

ဘုန်း

မယှဉ်နိုင်သော ဖျက်ဆီးခြင်းစွမ်းအားသည် မြေအောက်ကမ္ဘာနယ်ပယ်ကို တုန်ခါသွားစေပြီး သူတို့သုံးယောက် ချက်ချင်းတုံ့ပြန်ခဲ့သော်လည်း သူတို့သည် ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရသွားကြသည်။

သူတို့ပိုင်ဆိုင်သင့်သော ဒီတာအိုစွမ်းအားများသည် ယခုအခါ ယခင်ကထက် အဆပေါင်းများစွာ အားကောင်းနေသည်လား။

ကောင်းကင်ဘုံ တာအို၏ ပထမ မူလအနှစ်သာရက အခုလေးတင် ပြောခဲ့သည်များနှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ စိတ်ပျက်အားငယ်မှုတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာသည်။

အကယ်၍သာ ဘုံသုံးဘုံ၏ တာအိုစွမ်းအားများသည် ကောင်းကင်ဘုံ တာအို၏ ပထမ မူလအနှစ်သာရမှ မွေးဖွားလာခဲ့ပါက ဘုံသုံးဘုံ၏ နားလည်သဘောပေါက်မှုမှ မွေးဖွားလာသော တာအိုစွမ်းအားများသည် ကောင်းကင်ဘုံ တာအို၏ အနှစ်သာရကို ဘယ်တော့မှ မထိခိုက်နိုင်ဘူးဆိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ်မဟုတ်ဘူးလား။

မဟာစာပေအကယ်ဒမီ၊ ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင်ထိပ်တွင် ဆံပင်ဖြူအဘိုးအိုသည် ဖယောင်းတိုင်မီး လေထဲတွင် တုန်ခါနေသည်ကို ကြည့်ကာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ သူသည် ထိုကဲ့သို့သော ရလဒ်ကို ကြာမြင့်စွာကတည်းက မျှော်လင့်ထားပြီးဖြစ်သည်။

ဘုံသုံးဘုံမှ မွေးဖွားလာသော တာအိုစွမ်းအားများဖြင့် ကောင်းကင်ဘုံ တာအို၏ ပထမ မူလအနှစ်သာရကို ထိခိုက်ရန် ကြိုးစားခြင်းသည် ကျောက်တုံးကို ကြက်ဥနှင့် ပေါက်ခြင်းနှင့်တူသည်။

ဘုံသုံးဘုံကို ကျော်လွန်သော ဒြပ်ငါးပါးဖြင့် မချည်နှောင်ထားသော တာအိုစွမ်းအားများသာ အလုပ်လုပ်နိုင်သည်။ သို့သော် ဘုံသုံးဘုံတွင် မတည်ရှိသော တာအိုစွမ်းအားများကို နားလည်သဘောပေါက်ရန် ဘယ်လို လွယ်ကူမည်နည်း။

ဘုန်း

မြေအောက်ကမ္ဘာနယ်ပယ် ရုတ်တရက် ကြေမွသွားပြီး ပုံရိပ်သုံးခု လွင့်ထွက်သွားကာ နေရာလွတ် အလွှာများသည် ဖန်ကဲ့သို့ ကြွပ်ဆတ်စွာ ကြေမွသွားသည်။

ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲတွင် ရှိနေဆဲဖြစ်သော လူများသည် ဆူညံသံကို ကြားသောအခါ အားလုံးနောက်ဆုတ်ကာ လှမ်းကြည့်လိုက်ကြသည်။ ထို့နောက် သူတို့၏မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားပြီး သူတို့၏ခန္ဓာကိုယ်များ တောင့်တင်းသွားကြသည်။

အနှောင့်အယှက်သည် မင်းနေပြည်တော်မှ အဖြူရောင်မြူများကို ဖယ်ရှားပြီးနောက် ဖြည်းညှင်းစွာ ပြန်ပိတ်သွားသည်။

ပွင့်လင်းသော နေရာလွတ်တွင် ပုံရိပ်သုံးခုသည် မြေကြီးထဲတွင် စိုက်ဝင်နေပြီး ဖရိုဖရဲဖြစ်ကာ စုတ်ပြတ်နေပုံရသည်။

နတ်ဘုရားဘုံ၏ နတ်ဘုရားဧကရာဇ်၊ မြေအောက်ကမ္ဘာ၏ တစ္ဆေဘုရင်နှင့် လူ့ဘုံ၏ နတ်ဘုရားအစောင့်အရှောက်

ဘုံသုံးဘုံ၏ ထိပ်တန်းအင်အားစုများသည် အားလုံးတစ်ပြိုင်နက်တည်း တောက်ပသော တည်ရှိမှုကို ရင်ဆိုင်ခဲ့ကြသော်လည်း မည်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်မှ ၎င်းကို မအောင်နိုင်ခဲ့ဘူးလား။

တံတွေးမျိုချသံများ ပဲ့တင်ထပ်နေသည်။

ကောင်းကင်သတ် အသူရာ၊ နဂါးဘိုးဘေးနှင့် အခြားသူများ ကောင်းကင်ဘုံ တာအို၏ ပထမ မူလအနှစ်သာရဆီသို့ တည်ကြည်သော မျက်နှာအမူအရာများဖြင့် ကြည့်လိုက်ကြသည်။

သူတို့သည် ပြိုင်ဘက်က သူ၏ညာဘက်လက်ကို ဖြန့်ကျက်ပြီးနောက် အောက်သို့တွန်းချသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ကျယ်ပြန့်သော ကောင်းကင်သည် ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ရုတ်တရက် ဆင်းသက်လာသည်။

မခံမရပ်နိုင်သော ဖိအားသည် မင်းနေပြည်တော်မှ လူတစ်ယောက်ချင်းစီအပေါ်သို့ လွှမ်းခြုံသွားပြီး သူတို့ကို မြေပြင်ပေါ်သို့ ရိုက်ချလိုက်သည်။

အစွမ်းနည်းသောသူများသည် ချက်ချင်းပင် သွေးမြူများအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး အားကောင်းသောသူများပင်လျှင် သွေးများအန်ထွက်ကာ မြေပြင်မှ ထရပ်ရန် ရုန်းကန်နေကြသည်။ သို့သော် သူတို့သည် အားကောင်းသော အင်အားဖြင့် ခိုင်မြဲစွာ ဖိနှိပ်ခံထားရပြီး မလှုပ်ရှားနိုင်ကြပေ။

ခံစားချက်ကင်းမဲ့သော အသံသည် လူတိုင်း၏ နားထဲတွင် ခေါင်းလောင်းထိုးသံကဲ့သို့ ပဲ့တင်ထပ်နေသည်။

"ကံကြမ္မာကို မြင်မှတော့ ဘာလို့ ရှိမခိုးကြတာလဲ"

ဒီစကားများ ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် မရေမတွက်နိုင်သော ပုံရိပ်များသည် လူတိုင်း၏ စိတ်ထဲသို့ စီးဝင်လာပြီး သူတို့၏အတိတ်ဘဝများ၊ ပစ္စုပ္ပန်နှင့် သူတို့၏အနာဂတ်များကိုပါ ပုံဖော်ပြသနေသည်။

သူတို့၏ဘဝများသည် ကြိုးများပေါ်မှ ရုပ်သေးများကဲ့သို့ ကံကြမ္မာက ကြိုတင်သတ်မှတ်ထားပုံရသည်။

သူတို့မည်သို့ပင် ရုန်းကန်နေပါစေ သူတို့မပြောင်းလဲနိုင်ပေ။

အသက်ရှူကျပ်သော စိတ်ပျက်အားငယ်မှုတစ်ခု သူတို့ကြားတွင် ကပ်ရောဂါကဲ့သို့ ပျံ့နှံ့သွားပြီး ကြောက်ရွံ့မှုသည် သူတို့၏မျက်လုံးများတွင် ကြီးမားလာသည်။

မြင့်မားသော ကောင်းကင်ဘုံ တာအို၏ ပထမ မူလအနှစ်သာရသည် မရရှိနိုင်ပုံရသည်။

"ဗုဒ္ဓဘာသာဂိုဏ်းရဲ့ တာအို ဘဝသုံးပါးကို မြင်ခြင်း"

နဂါးဘိုးဘေးပေါ်မှ ဗုဒ္ဓရဲ့ နှုတ်တော်က အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူတွယ်ကပ်ထားသော နဂါးဘိုးဘေးသည် တာအိုစွမ်းအားထဲတွင် နက်ရှိုင်းစွာ ရစ်ပတ်နေပြီး မိမိကိုယ်ကို မလွတ်မြောက်နိုင်တော့ပေ။

"အဘိုးကြီး စိတ်ကို စုစည်းထား၊ မူလကို ပြန်သွား၊ ပြန်လည်ဝင်စားခြင်း သံသရာထဲကို မကျရောက်သွားနဲ့"

ဗုဒ္ဓရဲ့ နှုတ်တော်က အရေးတကြီး အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူ၏ စကားစုများကိုပင် မေ့သွားသည်။

သို့သော် သူ၏အော်ဟစ်သံသည် ပင်လယ်ထဲသို့ ကျောက်တုံးတစ်တုံး နစ်မြုပ်သွားသကဲ့သို့ မည်သည့်လှိုင်းဂယက်မှ မဖြစ်ပေါ်စေခဲ့ပေ။

ကောင်းကင်ဘုံ ဝိညာဉ်သည် နောက်ပြန်လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏မျက်လုံးများတွင် အထင်ကြီးမှုနှင့် ရူးသွပ်မှုတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေကာ သူတီးတိုးရွတ်ဆိုလိုက်သည်။

"ဒါငါ့သခင်ပဲ၊ ကောင်းကင်ဘုံ တာအိုရဲ့ ပထမ မူလအနှစ်သာရ၊ ကောင်းကင်ဘုံ တာအိုရဲ့ မူလစွမ်းအား၊ ပြီးတော့ ဘုံသုံးဘုံရဲ့ ဖန်ဆင်းရှင်ပဲ ဘယ်သူမှ မနာခံဘဲ မနေနိုင်ဘူး"

ဘဝသုံးပါးကို မြင်ခြင်း၏ တာအိုစွမ်းအား၏ ဖိအားအောက်တွင် လူတိုင်းသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် ဒူးထောက်ရန် အတင်းအကျပ် ဖိအားပေးခံရပြီး သူတို့၏စိတ်ဆန္ဒများ တုန်လှုပ်သွားသည်။

ကောင်းကင်ဘုံ တာအို၏ ပထမ မူလအနှစ်သာရ၏ စကားများကို အမှန်တကယ် လိုက်နာနေသကဲ့သို့ သူတို့သည် အနည်းငယ်မျှသော ခုခံမှုမရှိဘဲ ဒူးထောက်ကာ ရှိခိုးခြင်း၏ ရိုးရာဓလေ့ကို ပြုလုပ်ကြသည်။

ဒါက ရိုးရိုးရှင်းရှင်း အနိုင်မတိုက်နိုင်သော တိုက်ပွဲတစ်ခုပင်။

သို့သော် ထိုအချိန်တွင် နဂါးဟိန်းသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

ပျံဝဲနဂါးခန်းမပေါ်တွင် နဂါးတိုင်ထိပ်၌ နောက်ဆုံးရွှေရောင်နဂါးသည် နောက်ဆုံးတွင် မျက်လုံး ဖွင့်လိုက်သည်။ အခြားရွှေရောင်နဂါးရှစ်ကောင်နှင့်အတူ ၎င်းသည် ပျံဝဲနဂါးခန်းမမှ ပျံထွက်သွားပြီး မင်းနေပြည်တော်အပေါ်တွင် ပျံဝဲကာ ကောင်းကင်၏ အရင်းအမြစ်ဆီသို့ သွားများကို ဖြဲကာ ခြေသည်းလက်သည်းများကို ထုတ်ကာ နားကွဲမတတ် ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

နဂါး၏ ဟိန်းဟောက်သံအောက်တွင် လူတိုင်း တဖြည်းဖြည်း ကြည်လင်မှုကို ပြန်လည်ရရှိလာပြီး သူတို့၏စိတ်ထဲမှ ပုံရိပ်များကို ဖယ်ရှားရန် ရုတ်တရက် ခေါင်းခါလိုက်ကြသည်။

ကောင်းကင်ဘုံ တာအို၏ ပထမ မူလအနှစ်သာရသည် နန်းတော်ဆီသို့ ဘေးစောင်းကြည့်ကာ အေးစက်သောအသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"လူသားဧကရာဇ်ရဲ့ ကံကြမ္မာ"

ချွင်

ကြည်လင်သော ဓားအရှိန်အဝါတစ်ခုသည် နေရာလွတ်ကို လျစ်လျူရှုကာ လေထဲမှ ရုတ်တရက် ပေါ်လာပြီး ၎င်း၏ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသည်။

၎င်းသည် ၎င်း၏ခန္ဓာကိုယ်ကို မဖြတ်တောက်နိုင်သော်လည်း တစ်စုံတစ်ခု ကြေမွသွားသည့်အသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဒါက ဗုဒ္ဓဘာသာဂိုဏ်း၏ တာအို ဘဝသုံးပါးကို မြင်ခြင်း ကြေမွသွားခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

"သောက်သုံးမကျတဲ့ ပုရွက်ဆိတ်တွေ၊ အရင်ကလိုပဲ"

ကောင်းကင်ဘုံ တာအို၏ ပထမ မူလအနှစ်သာရသည် အဖြူရောင်မြူအလွှာများကို ဖြတ်သန်းကြည့်လိုက်ပြီး စာကြည့်တိုက်ထဲမှ မင်ဧကရာဇ်၏ အကြည့်နှင့် ဆုံသွားသည်။

သူသည် ထိုလူ၏ အတိတ် ပုံရိပ်ကို မြင်ယောင်နေပြီး ကမ္ဘာ့ပြည်သူများအတွက် အသက်ကို စတေးကာ ရွှမ်းယွမ်နတ်ဘုရားသတ်ဓားကို ပြတ်သားစွာ ကိုင်စွဲခဲ့သည်။

"ငါက မဟာချန်ရဲ့ အုပ်စိုးသူပဲ ကမ္ဘာ့ပြည်သူတွေကို ကာကွယ်ဖို့ ငါ့အသက်ကို စတေးဖို့ ဆန္ဒရှိတယ်"

ဘယ်နှစ်နှစ်ကြာသွားပြီလဲဆိုတာ ဘယ်သူသိမလဲ၊ သို့သော် ဒီအခိုက်အတန့်တွင် အသံနှစ်ခုသည် သမိုင်းမြစ်ထဲတွင် ထိပ်တိုက်တွေ့သွားသည်။