ငါ့ယောက်ျားကို ထိခိုက်စေတဲ့အတွက် မင်းသေသင့်တယ်

"သမိုင်းတစ်လျှောက် အကြီးမြတ်ဆုံး နတ်ဘုရားဓား၊ ရွှမ်းယွမ်နတ်ဘုရားသတ်ဓား... ဒီလောက်နှစ်ပေါင်းများစွာ ဓားအိမ်ထဲက မထုတ်ခဲ့ဘူး၊ အရင်ကလို ထက်မြက်နေတုန်းပဲလား"

ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင်ထိပ်မှ ဆံပင်ဖြူအဘိုးအိုသည် အဖြူရောင်မြူများ ကွဲထွက်သွားသော ဦးတည်ရာသို့ ငေးကြည့်ရင်း အတွေးထဲတွင် နစ်မြောနေသည်။

ရွှမ်းယွမ်နတ်ဘုရားသတ်ဓားသည် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးမှ မွေးဖွားလာပြီး လူသားဧကရာဇ်၏ ကံကြမ္မာကို စားသုံးသည်။

အတိတ်တွင် မဟာချန်၏ တည်ထောင်သူဧကရာဇ်သည် လူသားမျိုးနွယ်အတွက် သန့်စင်သောမြေကို ရှာဖွေရင်း ပြည်သူတို့၏ နှစ်သက်မှုကို ရရှိခဲ့ပြီး ဒါက ပရမ်းပတာအခြေအနေကို ထိုးခွဲခဲ့သော နတ်ဘုရားဓား ပေါ်ထွက်လာစေခဲ့သည်။

ကောင်းကင်ဘုံ တာအို၏ ပထမ မူလအနှစ်သာရကို အောင်မြင်စွာ ချိတ်ပိတ်နိုင်ခဲ့သည်၊ နတ်ဘုရားအစောင့်အရှောက်ကို ဖျောင်းဖျနိုင်ခဲ့ပြီး တည်ထောင်သူဧကရာဇ်၏ ပံ့ပိုးမှုမှာ မရှိမဖြစ်လိုအပ်ခဲ့သည်။

ဒီကမ္ဘာကြုံတွေ့ခဲ့ရသော အကျပ်အတည်းအများအပြားအတွင်း မဟာချန်၏ ဆက်ခံသော ဧကရာဇ်များသည် ဒီဓားကို ထုတ်ယူပြီး ပြည်သူများအတွက် ခေတ္တခဏ ငြိမ်းချမ်းသာယာသော ခေတ်တစ်ခေတ်ကို ဖွင့်လှစ်ပေးနိုင်ခဲ့သည်။

သို့သော် ဧကရာဇ်တိုင်းသည် သူတို့၏ကိုယ်ပိုင်အသက်ကို ကာကွယ်ကြပြီး ပြည်သူများကို ကာကွယ်ရန် ဓားကို ကိုင်စွဲရန် ဆန္ဒမရှိခဲ့ကြပေ။

မရေမတွက်နိုင်သော နှစ်များအကြာတွင် နောက်ဆုံးတွင် အခြားဧကရာဇ်တစ်ပါးသည် ရွှမ်းယွမ်နတ်ဘုရားသတ်ဓားကို တစ်ဖန်ပြန်လည် ကိုင်စွဲခဲ့သည်။

ဒီအတွက် ဘယ်လိုလုပ် စိတ်မလှုပ်ရှားဘဲ နေနိုင်မလဲ။

"ဒါကလည်း ခင်ဗျားရဲ့ တွက်ချက်မှုတွေထဲက တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းလား"

အဘိုးအိုသည် ကွယ်လွန်သွားသော ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင် နိုင်ငံတော် ဆရာကို တွေးမိပြီး မိမိကိုယ်ကို တီးတိုးရွတ်ဆိုမိသည်။

မူလက အရင်းအမြစ်တစ်ခုတည်းမှ မွေးဖွားလာသော်လည်း သူသည် အမြဲတမ်း နောက်ကျ ကျန်နေခဲ့သည်။

ကောင်းကင်ဘုံ တာအို၏ အနှစ်သာရ၏ မူလခံစားချက်ကင်းမဲ့သော မျက်နှာအမူအရာသည် အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူ၏အကြည့်သည် မှောင်မိုက်သွားပြီး စာကြည့်တိုက်၏ ဦးတည်ရာသို့ စူးစိုက်ကြည့်နေပြီးနောက် သူ၏ညာဘက်လက်ကို ဖြည်းညှင်းစွာ မြှောက်လိုက်သည်။

သူ၏လက်ညှိုးတစ်ချက်လှုပ်ရှားမှုဖြင့် အနက်ရောင်အလင်းတန်းတစ်ခုသည် လျှပ်စီးကဲ့သို့ နေရာလွတ်ကို ထိုးဖောက်သွားပြီး မင်ဧကရာဇ်ဆီသို့ ဦးတည်သွားသည်။

"ဧကရာဇ်မင်းမြတ်"

"ခမည်းတော်"

အမတ်ကြီးလီနှင့် အိမ်ရှေ့စံမင်းသားတို့ တုန်လှုပ်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။

သို့သော် ရွှမ်းယွမ်နတ်ဘုရားသတ်ဓား၏ ထိုးနှက်မှု၏ သုံးစွဲမှုသည် ဧကရာဇ်အပေါ်တွင် အလွန်ကြီးမားသည်။ ဒီအခိုက်အတန့်တွင် ရပ်နေသော မင်ဧကရာဇ်သည် မတည်ငြိမ်ပုံရပြီး တိုက်ခိုက်မှုကို ခုခံရန် ဓားကို တစ်ဖန်ပြန်လည်ဝှေ့ယမ်းရန် မဆိုထားနှင့်။

အရေးကြီးသော အခိုက်အတန့်တွင် ပုံရိပ်နှစ်ခုသည် မင်ဧကရာဇ်ရှေ့တွင် ရပ်ကာ သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခြမ်းကို စတေးပြီး ကောင်းကင်ဘုံ တာအို၏ အနှစ်သာရထံမှ တိုက်ခိုက်မှုကို အတင်းအကျပ် တားဆီးလိုက်သည်။

ထိုနှစ်ယောက်မှာ စုံစမ်းစစ်ဆေးရေးဌာန၏ အားအကောင်းဆုံး အင်အားစုများဖြစ်ပြီး မျက်နှာ က နှင့် မျက်နှာ ခ ဟု သိကြသည်။

ဖွတ်

သူတို့၏မျက်နှာဖုံးများအောက်မှ သွေးများ ပန်းထွက်လာသည်။

"ဧကရာဇ်မင်းမြတ် အဆင်ပြေရဲ့လား"

မျက်နှာ က ကအားနည်းစွာ ပြောလိုက်သည်။ ထိပ်တန်းနတ်သိုင်းပညာရှင်များအနေဖြင့် သူတို့သည် ခြေလက်များ ဆုံးရှုံးသွားရင်တောင် ပြန်လည်ရှင်သန်နိုင်သင့်သည်။

သို့သော် ကောင်းကင်ဘုံ တာအို၏ အနှစ်သာရထံမှ တိုက်ခိုက်မှုတွင် နားလည်ရခက်သော တာအိုစွမ်းအား ပါဝင်နေပြီး မျက်နှာ က နှင့် မျက်နှာ ခ တို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များ ပြန်လည်ဖွံဖြိုးရန် မဖြစ်နိုင်အောင် ပြုလုပ်ထားသည်။

နှစ်ယောက်စလုံး ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရသွားသည်ကို မြင်သောအခါ မင်ဧကရာဇ်၏ မျက်လုံးများတွင် မလိုလားမှုများ လက်ခနဲဖြစ်သွားသည်။ သူသွားများကို ကြိတ်ကာ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို ထောက်ပင့်ပြီး မြင့်မားပြီး မာနကြီးသော တည်ရှိမှုကို ထိုးနှက်ချက်ပေးရန် ဒုတိယဓားကို ထိုးနှက်ရန် ရည်ရွယ်လိုက်သည်။

သို့သော် ကောင်းကင်ဘုံ တာအို၏ အနှစ်သာရက သူ့ကို ထိုသို့ပြုလုပ်ခွင့် ဘယ်လိုပေးမည်နည်း။

ဘုံသုံးဘုံတွင် သူ့ကို ခြိမ်းခြောက်နိုင်သော အရာများစွာ မရှိဘဲ ဒီအသစ်ပေါ်ထွက်လာသော ရွှမ်းယွမ်နတ်ဘုရားသတ်ဓားသည် ထိုအထဲမှ တစ်ခုဖြစ်နေသည်။

သူသည် သူ၏ညာဘက်လက်ကို လက်ဖဝါးအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲပြီး ပြင်းထန်စွာ ဖိချလိုက်သည်။

ခမ်းနားသော နန်းတော်အဆောက်အအုံများသည် ချက်ချင်းပင် ပြိုကျသွားသည်။ ကြီးမားသော ဖိအားသည် မင်ဧကရာဇ်နှင့် အခြားသူများဆီသို့ လှိုင်းထန်လာသည်နှင့် မျက်နှာ က နှင့် မျက်နှာ ခ တို့သည် မင်ဧကရာဇ်ကို တစ်ဖန်ပြန်လည်ကာကွယ်ချင်သော်လည်း အင်အားမရှိတော့ပေ။

ရုတ်တရက် နဂါးဟိန်းသံကိုးချက် ထွက်ပေါ်လာပြီး စာကြည့်တိုက်အထက်တွင် ပျံဝဲကာ ရွှေရောင်ခေါင်းလောင်းတစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။

ဒင်

နားကွဲမတတ် ခေါင်းလောင်းသံသည် အရပ်လေးမျက်နှာတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး အသံလှိုင်းများသည် ရေလွှမ်းမိုးမှုကဲ့သို့ အရပ်လေးမျက်နှာသို့ လှိုင်းထန်သွားသည်။ ဒါက ထိုမသေမျိုးနှင့် မပျက်စီးနိုင်သော မိစ္ဆာများကို တုန်ခါသွားစေပြီး သူတို့၏ခန္ဓာကိုယ်များ ပြိုကွဲသွားကာ သွေးများ တိုင်များကဲ့သို့ စီးကျသွားစေသည်။

မင်းနေပြည်တော်၏ နေထိုင်သူများသည် နန်းတော်၏ ဦးတည်ရာသို့ ကြည့်လိုက်ကြပြီး ရွှေရောင်ခေါင်းလောင်းအထက်မှ လွတ်လပ်စွာ လှည့်လည်နေသော ရွှေရောင်နဂါးကို မြင်သောအခါ မှင်တက်သွားကြသည်။

သူတို့သည် ထိုနေရာတွင် မရေမတွက်နိုင်သော လူများ လက်အုပ်ချီကာ ဆုတောင်းနေသည်ကို မြင်ယောင်နေကြပြီး မရေမတွက်နိုင်သော ဆန္ဒများသည် အရပ်လေးမျက်နှာမှ စုစည်းလာကာ ရွှေရောင်ခေါင်းလောင်းထဲသို့ အဆက်မပြတ် စီးဝင်သွားပြီး ကောင်းကင်ဘုံ တာအို၏ အနှစ်သာရ၏ တာအိုစွမ်းအားကို အပြင်ဘက်မှ ပိတ်ဆို့ထားသည်။

"သက်ရှိအားလုံးရဲ့ စွမ်းအား"

ကောင်းကင်ဘုံ တာအို၏ အနှစ်သာရက ခံစားချက်ကင်းမဲ့စွာ ပြောလိုက်ပြီး လေသံမှာ ရေခဲကဲ့သို့ အေးစက်နေသည်။

ဒီအခွင့်အရေးကို အရယူပြီး မင်ဧကရာဇ်သည် တစ်ဖန်ပြန်လည် ရွှမ်းယွမ်နတ်ဘုရားသတ်ဓားကို ကိုင်စွဲကာ အလျားလိုက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

ဓားစွမ်းအင်သည် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကို ဖြတ်သန်းသွားပြီး သက်ရှိအားလုံး၏ စွမ်းအားနှင့် ရောနှောကာ ကောင်းကင်ဘုံ တာအို၏ အနှစ်သာရဆီသို့ ထိုးနှက်သွားသည်။

ဒီမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ ကောင်းကင်ဘုံ တာအို၏ ပထမ မူလအနှစ်သာရ၏ ယခင်မထီမဲ့မြင်ပြုသော မျက်နှာအမူအရာသည် တည်ကြည်မှုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။ နေရာတွင် နေပြီး ဓားစွမ်းအင်ကို တိုက်ရိုက်ရင်ဆိုင်မည့်အစား သူရုတ်တရက် နောက်ဆုတ်သွားပြီး ဒီဓား၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ရှောင်တိမ်းရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

သို့သော် သူ လှုပ်ရှားသည်နှင့် သူ၏လည်ပင်းတွင် အနက်ရောင်မျဉ်းတစ်ကြောင်း ပေါ်လာပြီး သူ၏ခေါင်းသည် ဒီလိုဖြင့် ဖြတ်တောက်ခံလိုက်ရသည်။

ဓားက သူ့ကို ဘယ်လိုထိုးနှက်လိုက်သည်ကို မည်သူမျှ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မမြင်လိုက်ပေ။

"သခင်ကြီး"

ကောင်းကင်ဘုံ ဝိညာဉ်ကဲ့သို့သော သတ္တဝါများပင်လျှင် တုန်လှုပ်ပြီး စိတ်ပျက်သွားကြသည်။

ဆန့်ကျင်ဘက်အားဖြင့် မင်းနေပြည်တော်မှ လူများသည် လေးလံသော ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးတစ်ခု ဖယ်ရှားခံလိုက်ရသကဲ့သို့ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် သက်ပြင်းချလိုက်ကြသည်။

ဒီအချိန်တွင် နတ်ဘုရားအစောင့်အရှောက်၏ အသံသည် မင်းနေပြည်တော်အပေါ်တွင် ပဲ့တင်ထပ်လာသည်။

"သတိကို မလျှော့ကြနဲ့ သူသေမသွားသေးဘူး"

စကားများ ပြီးသွားသည်နှင့် ဖြတ်တောက်ခံထားရသော ဦးခေါင်းသည် တောက်လောင်နေသော နေတစ်စင်းအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး မင်းနေပြည်တော်အထက်တွင် ပျံဝဲနေသည်။

ပြင်းထန်သော နေရောင်ခြည်သည် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကြားတွင် ထွန်းလင်းလာပြီး တောက်လောင်နေသော မီးကို တောက်လောင်စေသည်၊ အထူးသဖြင့် ရွှေရောင်နဂါးခေါင်းလောင်း ပတ်လည်တွင် အပူဆုံးဖြစ်သည်။

ရွှေရောင်နဂါးကိုးကောင်၏ ခန္ဓာကိုယ်များသည် အဆက်မပြတ် အရည်ပျော်နေပြီး နဂါးများ၏ ဝမ်းနည်းကြေကွဲဖွယ် ဟိန်းသံများ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ပဲ့တင်ထပ်နေသည်၊ ရွှေရောင်ခေါင်းလောင်းပင်လျှင် ဝေဝါးပြီး ပွင့်လင်းမြင်သာလာသည်။

စာကြည့်တိုက်ထဲမှ စာအုပ်များ လောင်ကျွမ်းသွားပြီး မီးတောက်များ လှိုင်းထန်နေသည်။

မင်ဧကရာဇ်သည် ဓားနှစ်ချက်ဆက်တိုက် ထိုးနှက်ခဲ့သဖြင့် သူသည် အားကုန်ခမ်းနေပြီဖြစ်ပြီး သူ၏အသားနှင့်သွေးများ ခြောက်သွေ့သွားသည်။ သူ၏တစ်ချိန်က ခိုင်မာသော ပါးပြင်များသည် ချက်ချင်းပင် အရေပြားနှင့်အရိုးအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။

ဒါက သူ၏အသက်စွမ်းအား ကုန်ခမ်းလုနီးပြီဖြစ်ကြောင်း လက္ခဏာပင် ဖြစ်သည်။

ပတ်ဝန်းကျင်မှ မီးတောက်များ ပိုမိုကြီးမားလာသည်ကို မြင်သောအခါ အမတ်ကြီးလီနှင့် အိမ်ရှေ့စံမင်းသားတို့ အလျင်အမြန် သူ့ကို ထူမလိုက်ကြပြီး မင်ဧကရာဇ်ကို စာကြည့်တိုက်မှ ထုတ်ဆောင်ရန် ရည်ရွယ်လိုက်ကြသည်။

သို့သော် သူတို့၏ဦးခေါင်းအထက်မှ ပုံရိပ်တစ်ခုသည် ထက်မြက်သော ဓားတစ်ချောင်းကဲ့သို့ သူတို့ကို ထိတ်လန့်သွားစေပြီး တစ်လက်မမျှပင် မလှုပ်ရှားရဲအောင် ပြုလုပ်ထားသည်။

သူတို့၏ဦးခေါင်းအထက်တွင် တောက်လောင်နေသော နေတစ်စင်း ပေါ်လာပြီး ကောင်းကင်ဘုံ တာအို၏ ပထမ မူလအနှစ်သာရ၏ ဦးခေါင်းသည် မပျက်စီးဘဲ ရှိနေသော်လည်း အနီးကပ်ကြည့်ရှုပါက သူ၏လည်ပင်းတွင် သိမ်မွေ့သော အနက်ရောင်မျဉ်းတစ်ကြောင်းကို မြင်နိုင်သေးသည်။

သူ၏နတ်ဘုရားခန္ဓာကိုယ်သည် အစပိုင်းက ပရမ်းပတာအခြေအနေမှ မွေးဖွားလာပြီး အမှန်တကယ် မသေမျိုးဖြစ်သော်လည်း ရွှမ်းယွမ်နတ်ဘုရားသတ်ဓားအောက်တွင် သူသည် ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရခဲ့သည်။ သူဘယ်လိုလုပ် မဒေါသထွက်ဘဲ နေနိုင်မလဲ။

"ပိုးမွှားတွေက ကောင်းကင်ကို သွားဖြဲပြရဲတယ်၊ ဘယ်လောက်ရောင့်တက်လိုက်လဲ"

သူဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

လက်ဖဝါးတစ်ဖက် ကျဆင်းလာသည်။

ဒန်။

ရွှေရောင်နဂါးခေါင်းလောင်း တုန်ခါသွားပြီး ရွှေရောင်နဂါးကိုးကောင်၏ ခန္ဓာကိုယ်များ ပိုမိုမှေးမှိန်သွားသည်။

ဒန်။

ဒန်၊ ဒန်။

နားကွဲမတတ် အသံလှိုင်းများသည် မြေကြီးကို ကြေမွသွားစေပြီး အဖြူရောင်မြူများ ပြန့်ကျဲသွားသည်။

အသံလှိုင်းတိုက်ခိုက်မှုအောက်တွင် ရွှေရောင်ခေါင်းလောင်းအောက်မှ လူအများအပြား သွေးများအန်ထွက်လာပြီး သူတို့၏မျက်နှာများမှာ စက္ကူကဲ့သို့ ဖြူဖျော့နေကာ သူတို့၏အသက်ရှုသံ အားနည်းနေသည်။

ချွင်

မင်ဧကရာဇ်သည် ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရသွားပြီး သူ၏ညာဘက်လက် အားနည်းစွာ လွှတ်ချလိုက်ရာ နတ်ဘုရားဓားသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျသွားသည်။

ဧကရာဇ်၏ အားနည်းသောအခြေအနေကို မြင်သောအခါ အိမ်ရှေ့စံမင်းသားသည် သူ၏နှလုံးသားထဲမှ ဝမ်းနည်းကြေကွဲစွာဖြင့် နတ်ဘုရားဓားဆီသို့ တွားသွားကာ တော်ဝင်မိသားစု၏ သွေးဖြင့် ဓားကို တစ်ဖန်ပြန်လည် ကိုင်စွဲရန် ရည်ရွယ်လိုက်သည်။

ဒီအချိန်တွင် ချင်စံအိမ်တော်၏ ဦးတည်ရာသို့ ဓားစွမ်းအင်တစ်ခု ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်သွားပြီး စီးဆင်းနေသော ရေနှင့် မိုးကြိုးကဲ့သို့၊ ကောင်းကင်ဘုံ ဝိညာဉ်၏ စူးရှသောအော်ဟစ်သံနှင့်အတူ ပါလာသည်။

လှုပ်ခတ်မှုသည် အလွန်ကြီးမားသဖြင့် ကောင်းကင်ဘုံ တာအို၏ ပထမ မူလအနှစ်သာရပင်လျှင် သူ၏လက်ကို ရပ်တန့်ကာ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ကောင်းကင်ဘုံ ဝိညာဉ်၏ လက်မောင်းတစ်ဖက် ဖြတ်တောက်ခံလိုက်ရပြီး ဖြတ်တောက်ခံရသည့်နေရာမှ ဓားစွမ်းအင်သည် အရိုးနှင့်တွယ်ကပ်နေသော အသားပုပ်နာကဲ့သို့ဖြစ်နေပြီး ပြန်လည်မကောင်းမွန်နိုင်သည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ကောင်းကင်ဘုံ ဝိညာဉ်၏ ကြောက်ရွံ့ပြီး ဒေါသထွက်နေသော အကြည့်အတိုင်း လိုက်ကြည့်လိုက်ရာ သူသည် အဖြူရောင်ဝတ်စုံဖြင့် ပုံရိပ်တစ်ခု ထိုနေရာတွင် ရပ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရပြီး သူမ၏ဘေးတွင် နတ်ဘုရားဓားနှစ်ချောင်း ပျံဝဲနေသည်။

ဒါက လျိုကျန့်လီ……

ခဏတာမျှ နန်ထျန်းလုံသည် မှင်တက်သွားသည်။ သူသည် ကောင်းကင်ဘုံ ဝိညာဉ်၏ အစွမ်းကို ကောင်းကောင်းသိသည်။ သူသည် ပြိုင်ဘက်၏ တိုက်ခိုက်မှုကို တားဆီးရန် သူ၏အစွမ်းအားလုံးကို အသုံးပြုခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။ လျိုကျန့်လီက သူ့ကို ဘယ်လိုလုပ် ထိခိုက်စေနိုင်မည်နည်း။

ဒီအချိန်တွင် သူရုတ်တရက် တစ်စုံတစ်ခုကို သဘောပေါက်သွားပြီး တုန်လှုပ်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"မင်းပထမအဆင့်ကို ဝင်ရောက်သွားပြီလား"

ချန်းဖေးလန်နှင့် အန်းယာတို့သည် သူမ၏ပုံစံအမှန်ကို မြင်သောအခါ တုန်လှုပ်နေပြီးဖြစ်သည်။ နန်ထျန်းလုံ၏ စကားများကို ကြားသောအခါ သူတို့မယုံကြည်နိုင်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

ယခင်တစ်ယောက်သည် တစ်စုံတစ်ခုကို တွေးမိပုံရသည်။ ဒီလောက်ကြာအောင် ပျောက်ကွယ်သွားခြင်းသည် သူမထိုးဖောက်ရန် အခွင့်အရေးရှာဖွေပြီး ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ ကပ်ဘေးကို ကျော်လွှားရန် မိမိကိုယ်ကို မြှုပ်နှံထားခြင်း ဖြစ်နိုင်မလား။

"ရောင့်တက်တဲ့ ပိုးမွှား၊ ငါ့ကို ထိခိုက်ရဲတယ်"

ကောင်းကင်ဘုံ ဝိညာဉ်က ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

လျိုကျန့်လီသည် ပြန်မဖြေဘဲ သူမ၏ယောက်ျား၏ ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်၏ ဦးတည်ရာသို့ ကြည့်လိုက်သည်။ ချန်းဖေးလန်နှင့် အန်းယာတို့ စုတ်ပြတ်နေပြီး သူမ၏ယောက်ျား၏ ခန္ဓာကိုယ်သည်လည်း တိုက်ပွဲများတွင် ဒဏ်ရာရသွားပြီး သူ၏အရေပြားများ သွေးစွန်းများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသည်။

ဘုန်း

အားကောင်းသော အရှိန်အဝါတစ်ခု ကောင်းကင်သို့ မြင့်တက်သွားပြီး မြို့ထဲမှ ဓားအားလုံးကို တုန်ခါသွားစေကာ သူတို့၏ဓားသံများ ကြည်လင်သာယာစွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ရွှမ်းယွမ် နတ်ဘုရားသတ်ဓားပင်လျှင် တုံ့ပြန်သည်။

သူမ၏မျက်နှာအမူအရာ အေးစက်နေပြီး သူမ၏နီရဲသော နှုတ်ခမ်းများ အနည်းငယ် ဟသွားကာ သူမ၏အသံမှာ ဆောင်းရာသီနှင်းကဲ့သို့ အေးစက်နေသည်။

"ငါ့ယောက်ျားကို ထိခိုက်စေတဲ့အတွက် မင်းသေသင့်တယ်"