မဖြေရှင်းနိုင်သော အခြေအနေ
Vol. 56 Ch. 836
အသံသည် ကျယ်လောင်ခြင်းမရှိသော်လည်း လျိုကျန့်လီ၏ နားထဲတွင် မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့ ထစ်ချုန်းသွားသည်။
တုန်ယင်စွာဖြင့် သူမခေါင်းလှည့်လိုက်ရာ ရင်းနှီးပြီး အချိန်ကြာမြင့်စွာ စောင့်မျှော်နေခဲ့ရသော မျက်နှာကို တွေ့လိုက်ရသည်။
ချင်ဖုန်းသည် ညင်သာစွာ ပြုံးလိုက်ပြီး သူ၏တစ်ကိုယ်လုံးမှ ညင်သာသောအလင်းတန်းကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။ ဒီအလင်းတန်းသည် နေကဲ့သို့ မတောက်ပ၊ လကဲ့သို့ မကြည်လင်ပေ။
ဒါက နွေဦးရာသီ၏ နွေးထွေးသော လေပြေကဲ့သို့၊နွေရာသီမှ ပုစဉ်းရင်ကွဲများ၏ ညင်သာစွာ တေးဆိုသံကဲ့သို့ နှစ်သိမ့်မှုပေးပြီး နှလုံးနွေးထွေးစေသည်။
သူ၏ခြောက်သွေ့ပိန်လှီနေသော ခန္ဓာကိုယ်သည် ညင်သာသောအလင်းတန်းဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားပြီး အဆက်မပြတ် ပြည့်ဖြိုးလာကာ အသက်စွမ်းအားဖြင့် ပြည့်လျှံနေသည်။
သူ၏နက်ရှိုင်းပြီး လောကီဆန်သော အနက်ရောင်မျက်လုံးများတွင် နက်ရှိုင်းမှုနှင့် အပြောင်းအလဲများ ရှိနေပြီး ဘဝ၏ အလွှာပေါင်းစုံကို တွေ့ကြုံခံစားခဲ့ဖူးသူ၏ အကြည့်ဖြစ်ကာ ကျယ်ပြန့်သော အတွေ့အကြုံရှိသူများသာ ထိုကဲ့သို့သော မျက်လုံးများကို ပိုင်ဆိုင်နိုင်သည်။
သူမသည် အရင်က ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင် နိုင်ငံတော် ဆရာ၏ မျက်လုံးများတွင် အလားတူအကြည့်မျိုးကို မြင်ဖူးခဲ့သည်။
"ယောက်ျား ရှင်ပြန်လာပြီ"
လျိုကျန့်လီ၏ အသံတွင် မျက်ရည်များရောယှက်နေသော ရှိုက်ငင်သံတစ်ခု ရှိနေသော်လည်း သူမပြုံးနေသည်။
ချင်ဖုန်းသည် အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ညာဘက်လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ အစိမ်းရောင်ကုသခြင်း မိုးကြိုးတစ်ခု ကောင်းကင်ကို ဖြတ်သန်းသွားပြီး မိုးကြိုးမျှင်များသည် နွေဦးမိုးကဲ့သို့ ကျဆင်းလာသည်။
မင်းနေပြည်တော်မှ လူများသည် သူတို့၏ဒဏ်ရာများ မျက်မြင်အရှိန်ဖြင့် လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကင်းသွားသည်ကို အံ့အားသင့်စွာ တွေ့ရှိလိုက်ကြပြီး သေလုနီးပါးဖြစ်နေသူအချို့ပင်လျှင် အသက်စွမ်းအား ပြန်လည်ရရှိသွားသည်။
လျှပ်စီးကြောင်းသည် လျိုကျန့်လီ၏ ခန္ဓာကိုယ်အပေါ်သို့ ဖြတ်သန်းသွားသည်နှင့် သူမ၏ ကျိုးနေသော လက်မောင်းသည် ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်ဖြစ်သွားပြီး ဒဏ်ရာများ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရပြီး သတိလစ်နေသော ချန်းဖေးလန်နှင့် အန်းယာပင်လျှင် ဖြည်းညှင်းစွာ နိုးထလာကြသည်။ သူတို့ချင်ဖုန်း၏ ပုံရိပ်ကို မြင်သောအခါ မနေနိုင်ဘဲ အော်ခေါ်လိုက်ကြသည်။
"ယောက်ျား"
ချင်ဖုန်းသည် နှစ်သိမ့်သောအကြည့်ဖြင့် နောက်ပြန်လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ထရပ်ကာ မော့ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏အကြည့်သည် မှိန်ဖျော့သော အနီရောင်ကြယ်အလင်းတန်းကို ထိုးဖောက်သွားပြီး လေထဲမှ ကောင်းကင်ဘုံ တာအို၏ ပထမ မူလအနှစ်သာရနှင့် ဆုံသွားသည်။
ကောင်းကင်ဘုံ တာအို၏ ပထမ မူလအနှစ်သာရ၏ မျက်နှာအမူအရာတွင် ခေတ္တခဏ တည်ကြည်မှုတစ်ခု ရှိနေပြီး လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
"လူသားမျိုးနွယ်ရဲ့ ရုပ်ဆိုးအကျည်းတန်တဲ့ ဆန္ဒတွေကို မျက်မြင်တွေ့ပြီးတဲ့နောက်မှာ မင်းက မင်းရဲ့မူလနှလုံးသားကို ထိန်းသိမ်းထားတုန်းပဲဆိုတာ ငါမမျှော်လင့်ထားဘူး"
"ဒါပေမဲ့ မင်းပထမအဆင့်ကို ရောက်ရှိရုံနဲ့ ငါနဲ့ယှဉ်ပြိုင်နိုင်မယ်လို့ မင်းထင်နေတာလား"
ချင်ဖုန်းသည် ပြန်မဖြေဘဲ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး မေးလိုက်သည်။
"အရင်က ငါ့အမေဆီမှာ ဖြစ်ခဲ့တာ မင်းရဲ့အမှားပဲလား"
ကောင်းကင်ဘုံ တာအို၏ ပထမ မူလအနှစ်သာရက ခံစားချက်ကင်းမဲ့စွာ ပြန်ဖြေသည်။
"သိပ်မမိုက်ဘူးဘဲ ကောင်းကင်နဲ့မြေကြီးရဲ့ မွေးဖွားခြင်းကို မျက်မြင်တွေ့ဖို့ ငါတစ်ယောက်တည်းနဲ့ လုံလောက်တယ်၊ ပထမ မူလချီစွမ်းအင် မလိုအပ်ဘူး"
"မမျှော်လင့်ထားတဲ့ အပြောင်းအလဲတွေကို အရင်းအမြစ်မှာပဲ ငြိမ်းသတ်ပစ်သင့်တယ်"
အရင်က မင်းနေပြည်တော်သို့ နတ်ဘုရားများနှင့် မိစ္ဆာများ ကျူးကျော်ခြင်းသည် ကောင်းကင်ဘုံ တာအို၏ ပထမ မူလအနှစ်သာရ၏ လုပ်ရပ်ပင် ဖြစ်သည်။
ပြီးတော့ ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင် နိုင်ငံတော် ဆရာနှင့် နတ်ဘုရားအစောင့်အရှောက်တို့ ချက်ချင်း ဝင်မစွက်ဖက်ခဲ့သည့် အကြောင်းရင်းမှာလည်း သူသည် ကိုးထပ်မြောက်ထောင်၏ ချိတ်ပိတ်ထားမှုကို ချိုးဖျက်ရန် သူ၏အစွမ်းကို သုံးစွဲပြီး သူတို့၏အာရုံကို ဆွဲဆောင်ခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။
ချင်ဖုန်း သူ၏အဖြေကို ရပြီးနောက် သူ၏ရင်ဘတ်သည် အနည်းငယ် မြင့်တက်နိမ့်ကျသွားပြီးနောက် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း တည်ငြိမ်သွားကာ စကားလုံးတစ်လုံးချင်း ပြောလိုက်သည်။
"မင်းသေသင့်တယ်"
"မင်းတစ်ယောက်တည်းနဲ့လား"
ကောင်းကင်ဘုံ တာအို၏ ပထမ မူလအနှစ်သာရ၏ လေသံ နစ်ဝင်သွားသည်။
"မူလက ငါမင်းရဲ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ငါ့ခန္ဓာကိုယ်နဲ့ ပေါင်းစည်းပြီး ထာဝရကို မျက်မြင်တွေ့ကာ ဘုံသုံးဘုံကို ပြန်လည်ဖန်တီးဖို့ စီစဉ်ထားခဲ့တာ"
"ဒါပေမဲ့ အခုတော့ မလိုအပ်တော့ဘူးထင်တယ်"
သူ၏စကားများ ပြီးဆုံးသွားသည်နှင့် သူသည် သူ၏ညာဘက်လက်ဖြင့် ဖိချလိုက်ရာ ကြီးမားသော ကြယ်တာရာမျက်လုံးများထဲတွင် အနီရင့်ရောင်အလင်းတန်း စုစည်းလာပြီး ဘုံသုံးဘုံကို တုန်ခါသွားစေကာ နေရာလွတ်ကို တွန့်ကြေသွားစေသည်။
မယှဉ်နိုင်သော အားကောင်းသည့် လှိုင်းခတ်မှုများက လူများကို တုန်လှုပ်စေပြီး အရာအားလုံး တုန်ခါသွားသည်။
ဒါက ယခင်တစ်ကြိမ်ထက် များစွာကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ပညာရပ်တစ်ခုပင် ဖြစ်လေသည်။
သို့သော် ထိုကဲ့သို့သော ခြိမ်းခြောက်မှုနှင့် ရင်ဆိုင်ရသောအခါ ချင်ဖုန်းသည် အလွန်တည်ငြိမ်ပုံရသည်။ သူသည် ညီညာသော မြေပြင်ပေါ်တွင် လမ်းလျှောက်နေသကဲ့သို့ ခြေတစ်လှမ်းချင်း တက်သွားသည်။
ချီချီသည် သူ၏ဘေးတွင် ပေါ်ထွက်လာပြီး အသွင်အပြင်အားဖြင့် များစွာအားကောင်းလာကာ ကြမ်းတမ်းသော မျက်နှာအမူအရာ၊ ကြက်သွေးရောင်မျက်လုံးများဖြင့် ကောင်းကင်ဘုံ တာအို၏ ပထမ မူလအနှစ်သာရကို စိုက်ကြည့်နေသည်။
အနီရောင်မိုးကြိုးသည် ခွဲခြားမှုမရှိဘဲ ကျဆင်းလာပြီး မင်းနေပြည်တော်အထက်မှ ကောင်းကင်နှင့် ထိတွေ့သည့်အခိုက်တွင် မိုးကြိုးကန်ထဲသို့ စုစည်းသွားသည်။
လျှပ်စစ်မီး တဖျပ်ဖျပ်မြည်သံများ လေထဲတွင် ပြည့်နှက်နေသည်။
မိုးကြိုးသည် အရှိန်အဟုန် စုစည်းလာပြီး ပိုမိုပြင်းထန်လာသည်။
ချင်ဖုန်း လှမ်းလိုက်သော ခြေတစ်လှမ်းတိုင်းတွင် သူ၏အရှိန်အဟုန် တိုးပွားလာသည်။
နှစ်ဖက်စလုံးသည် အားကောင်းသော ပညာရပ်များကို အရှိန်ယူနေကြပြီး နောက်ဆုံးတွင် ကောင်းကင်ဘုံ တာအို၏ ပထမ မူလအနှစ်သာရ၏ ခံစားချက်ကင်းမဲ့သော အမိန့်ဖြင့် ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။
အနီရင့်ရောင်အလင်းတန်းသည် ရုတ်တရက် ကျဆင်းလာပြီး ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကို နှစ်ပိုင်းခွဲသွားသည်။
ချင်ဖုန်းသည် သူ၏ညာဘက်လက်ညှိုးကို ညွှန်လိုက်ရာ အဖြူရောင်အလင်းတန်းသည် မိုးကြိုးကန်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားပြီး စစ်ပွဲသို့ သွားမည့် စစ်တပ်တစ်ခု၏ တံပိုးခရာသံကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။
ဘုန်း
ကြီးမားသော အနီရောင်မိုးကြိုးနဂါးတစ်ကောင်သည် မယှဉ်နိုင်သော စွမ်းအားဖြင့် အနီရင့်ရောင်အလင်းတန်းဆီသို့ တိုးဝင်သွားသည်။
သူတို့ထိတွေ့သည့်အခိုက်တွင် ကမ္ဘာလောကကြီး အရောင်ဆုံးရှုံးသွားပြီး အရာရာအားလုံး တိတ်ဆိတ်သွားသည်။
မင်းနေပြည်တော်မှ လူများသည် သူတို့၏အာရုံများကို ဆုံးရှုံးသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီး ဘာကိုမျှ မခံစားနိုင်တော့ပေ။
ဒါက သူတို့၏နားလည်မှုထက် များစွာကျော်လွန်သော ကြောက်မက်ဖွယ် ရင်ဆိုင်မှုတစ်ခုပင် ဖြစ်၏။
ကောင်းကင်ဘုံ တာအို၏ ပထမ မူလအနှစ်သာရ၏ အသံမှာ အေးစက်နေသည်။
"ကြောက်ရွံ့မှုကင်းမဲ့တဲ့ ခုခံမှု ဒါပေမဲ့ မင်းက ပထမအဆင့်ကို အခုမှ ခြေချတာ ငါ့ကို ဘယ်လိုယှဉ်နိုင်မှာလဲ"
သူ၏စကားများ မတိတ်ဆိတ်မီတွင် သူ၏အသံ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားသည်။
ကောင်းကင်ဘုံ တာအို၏ ပထမ မူလအနှစ်သာရ၏ မျက်လုံးများ ရုတ်တရက် ပြူးကျယ်သွားပြီး သူ၏ရှေ့မှ ပုံရိပ်ကို မယုံကြည်နိုင်စွာ ကြည့်နေသည်။
စီးဆင်းနေသော ဆံပင်ရှည်နှင့် လွင့်ပျံနေသော အနက်ရောင်ဝတ်စုံဖြင့် သူ၏ခန့်ညားသော မျက်နှာသည် တည်ငြိမ်နေဆဲပင် ဖြစ်သည်။
သူဘယ်တုန်းက သူ့ရှေ့ကို ရောက်လာတာလဲ။
သူ၏ညာဘက်လက်ဖဝါးသည် သူ၏မျက်နှာကို ဖုံးအုပ်ထားပြီး ကြီးမားသော အင်အားတစ်ခု ချက်ချင်းပင် ထိုးနှက်လာသည်။
ကောင်းကင်ဘုံ တာအို၏ ပထမ မူလအနှစ်သာရသည် တုံ့ပြန်ရန် အချိန်ပင်မရမီ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် ဥက္ကာခဲတစ်ခုကဲ့သို့ ကျဆင်းသွားသည်။
မင်းနေပြည်တော်မှ မြေကြီးသည် ကွဲထွက်သွားပြီး ကောင်းကင်ကို ဖုံးလွှမ်းထားသော ကြေမွနေသည့် အနီရင့်ရောင်ကြယ်လည်း ပါဝင်သည်။
ချီချီ၏ ပျက်သုဉ်းခြင်းမိုးကြိုးနဂါးသည် ဟိန်းဟောက်ကာ ကြယ်ကို ထိုးဖောက်သွားသည်။
အနက်ရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု ပေါ်လာပြီး ပတ်ဝန်းကျင်မှ အရာအားလုံးကို တွင်းနက်ကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ မျိုချလိုက်သည်။
အဆုံးမဲ့သော အမှောင်ထု ကျဆင်းလာပြီး ကမ္ဘာလောကကြီး ရုတ်တရက် ညသို့ကျရောက်သွားကာ ဂလက်ဆီ၏ ထောင့်တစ်နေရာ ပျောက်ကွယ်သွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။
ချင်ဖုန်းသည် လေထဲတွင် ပျံဝဲနေပြီး ပြိုကျနေသော မြေကြီး၏ အလယ်ဗဟိုကို အပေါ်စီးမှ ကြည့်ကာ မထီမဲ့မြင်ပြုသော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
"ထစမ်း၊ အရာအားလုံးရဲ့ အုပ်စိုးသူလို့ ကြွေးကြော်နေတဲ့မင်း မင်းမှာရှိတဲ့အစွမ်းက ဒါအကုန်ပဲလား"
ဘုန်း
လေဟာနယ်သည် တစ်လက်မချင်း ကြေမွသွားပြီး ကောင်းကင်ဘုံ တာအို၏ ပထမ မူလအနှစ်သာရ တစ်ဖန်ပြန်လည်ပေါ်ထွက်လာကာ သူ၏မျက်နှာပေါ်တွင် ရှားပါးသော ဒေါသတစ်ခု ရှိနေသည်။
သူ၏မျက်နှာသည် ကြွေရုပ်မျက်နှာဖုံးတစ်ခုနှင့်တူပြီး အနက်ရောင်နှင့် အဖြူရောင်စွမ်းအင် လည်ပတ်နေသော အက်ကွဲကြောင်းများဖြင့် ပြည့်နှက်နေကာ သူ၏အသွင်အပြင်ကို ပြန်လည်ပြုပြင်ခြင်းကို အဟန့်အတားဖြစ်စေသည်။
စကားပုံအရ ယင်နှင့်ယန်သည် မူလအင်အားနှစ်ခုကို မွေးဖွားပေးပြီး မူလအင်အားနှစ်ခုသည် လက္ခဏာကြီးလေးပါးကို မွေးဖွားပေးကာ လက္ခဏာကြီးလေးပါးသည် အဋ္ဌလက္ခဏာကို မွေးဖွားပေးသည်။
ယင်နှင့်ယန်၏ နိယာမများသည် အရာအားလုံး၏ အရင်းအမြစ်ဖြစ်ပြီး သူတို့သည်လည်း ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးနှင့်အတူ မွေးဖွားလာသော တည်ရှိမှုများဖြစ်သည်။ သူတို့ကို ကောင်းကင်ဘုံ တာအို၏ ပထမ မူလအနှစ်သာရက ဖန်တီးခဲ့ခြင်းမဟုတ်သဖြင့် သူတို့သည် သူ့ကို ပြန်လည်မပြင်ဆင်နိုင်သော ပျက်စီးမှုကို ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်သည်။
"အရမ်းကောင်းတယ်"
ကောင်းကင်ဘုံ တာအို၏ ပထမ မူလအနှစ်သာရ၏ အေးစက်သောအသံသည် ပြင်းထန်သော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။
သူသည် သာမန်ပုရွက်ဆိတ်များကြောင့် ဘယ်လိုလုပ် အရှက်ရနိုင်မည်နည်း။
သူသည် ကောင်းကင်သို့ လက်ညှိုးထိုးလိုက်ရာ ခဏအတွင်းမှာပင် အနီရောင်နေဆယ့်ခြောက်စင်း ပေါ်လာပြီး ကြက်သွေးရောင်အလင်းကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။
အားလုံး၏ တုန်လှုပ်မှုကြားတွင် အနီးကပ်ကြည့်ရှုသောအခါ သူတို့သည် အသက်ပြင်းပြင်းရှူမိသည်။
ကောင်းကင်တွင် ပေါ်လာသည်မှာ နေများလုံးဝမဟုတ်ပေ။
သူတို့သည် ရှင်းရှင်းလင်းလင်းပင် ဧရာမခေါင်းရှစ်လုံးမြွေကြီး၏ မျက်လုံးများပင်။
မြွေ၏ အရိပ်သည် တွန့်လိမ်ကောက်ကွေးနေပြီး ကြယ်များအတွင်းတွင် ရပ်နေပုံရကာ ဘုံသုံးဘုံမှ သက်ရှိအားလုံးကို အပေါ်စီးမှ ကြည့်ရင်း အဆိပ်များ ထွေးထုတ်နေသည်။
မျက်လုံးတစ်လုံးသည် နေ့နှင့်ညကို ကိုယ်စားပြုသည်၊ နောက်တစ်လုံးသည် မီးနှင့်ရေခဲကို ကိုယ်စားပြုသည်၊ နောက်တစ်လုံးသည် သေခြင်းနှင့်ရှင်ခြင်း သံသရာကို ကိုယ်စားပြုသည်၊ ပြီးတော့ နောက်ဆုံးတစ်ခုသည် ယင်နှင့်ယန် ပြောင်းပြန်လှန်ခြင်းကို ကိုယ်စားပြုသည်။
၎င်းသည် ဘုံသုံးဘုံ၏ တာအိုနိယာမများ၏ ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအားအားလုံးကို စုစည်းထားပုံရပြီး မြင်သူတိုင်းတွင် ကြောက်ရွံ့မှုနှင့် စိတ်ပျက်အားငယ်မှုကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။
တစ်ချိန်က ရပ်တန့်သွားခဲ့သော ဘုံသုံးဘုံ၏ ပြိုကျခြင်းသည် ကတ်ပြားမျှော်စင်တစ်ခု၏ ထောင့်တစ်နေရာ မြှောက်လိုက်သကဲ့သို့ ဆက်တိုက်တုံ့ပြန်မှုတစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေကာ တစ်ဖန်ပြန်လည် မှောက်လှန်စပြုသည်။
လူ့ဘုံ၏ အစွန်အဖျားနယ်မြေများမှ စတင်ကာ လေဟာနယ်အမှောင်ထုသည် ဆက်လက်ပျံ့နှံ့လာပြီး ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကို တိုက်စားနေသည်။
ချင်ဖုန်းသည် ဒီအရာအားလုံးကို အာရုံခံမိပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်မိသည်။
ကောင်းကင်ဘုံ တာအို၏ ပထမ မူလအနှစ်သာရ၏ အသံမှာ အေးစက်နေသည်။
"သာမန်ပိုးကောင်တစ်ကောင် သစ်ပင်ကို စိန်ခေါ်တယ်၊ ကိုယ့်အစွမ်းကိုကိုယ် အထင်ကြီးလွန်းတယ် ဒီနေ့ ဘုံသုံးဘုံ ပြန်လည်မွေးဖွားလိမ့်မယ်"
ချင်ဖုန်းသည် အသက်ရှူထုတ်လိုက်ပြီး ဖြည်းညှင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။
"နယ်ပယ်... ဖွင့်"
သူ၏စကားများ ကျဆင်းသွားသည်နှင့် ကြည်လင်သောအလင်းတန်းတစ်ခု သူ့ထံမှ ပျံ့နှံ့ထွက်လာပြီး ချက်ချင်းပင် အရပ်လေးမျက်နှာသို့ ကျယ်ပြန့်သွားသည်။
ဆယ်ပေ၊ တစ်ရာပေ၊ တစ်ထောင်ပေ...
အဆုံးမရှိ ဒါက အဆုံးမရှိ ကျယ်ပြန့်နေသည်။
ဒီနယ်ပယ်သည် အရာအားလုံးကို ဖယ်ထုတ်လိုက်ပြီး ဘုံသုံးဘုံကို ဖုံးလွှမ်းသွားကာ ကောင်းကင်ဘုံ တာအို၏ ပထမ မူလအနှစ်သာရနှင့် ခေါင်းရှစ်လုံးမြွေကြီး နှစ်ခုစလုံးကို ၎င်းအတွင်း၌ ဖမ်းချုပ်လိုက်သည်။
ဘုံသုံးဘုံကို ပါဝင်သင့်သော စစ်မြေပြင်သည် ချက်ချင်းပင် ကောင်းကင်ဘုံ တာအို၏ ပထမ မူလအနှစ်သာရနှင့် ချင်ဖုန်းတို့ကြားမှ ရင်ဆိုင်မှုတစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။
ထိုကဲ့သို့သော အားကောင်းသည့် နည်းလမ်းသည် ကောင်းကင်ဘုံ တာအို၏ ပထမ မူလအနှစ်သာရ၏ သိမြင်မှုကို ကျော်လွန်သွားပုံရပြီး သူသည် ချင်ဖုန်းကို အံ့အားသင့်မှုနှင့် မယုံကြည်နိုင်မှုတို့ဖြင့် ကြည့်နေသည်။
"မင်းက ပထမအဆင့်နယ်ပယ်ကို အခုမှ ဝင်တာလေ မင်းမှာ ဒီလိုစွမ်းအား ဘယ်လိုရှိနိုင်ရတာလဲ"
ကောင်းကင်ဘုံ တာအို၏ ပထမ မူလအနှစ်သာရက မယုံကြည်နိုင်စွာ မေးလိုက်သည်။
ချင်ဖုန်းသည် မဖြေပေ။ သူ၏ညာဘက်လက်ကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်နှင့် ဧရာမမြွေခေါင်းတစ်လုံး ကြယ်တစ်လုံးကဲ့သို့ ကျဆင်းသွားသည်။
သွေးများသည် မိုးသည်းထန်စွာ ရွာသွန်းသကဲ့သို့ သွန်းလောင်းကျလာပြီး ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကို ကြက်သွေးရောင် ဆိုးသွားသည်။
ထို့နောက် ဒုတိယခေါင်း၊ တတိယ...
နားကွဲမတတ် အော်ဟစ်သံများ လွှမ်းခြုံသွားသည်။
သဘာဝအတိုင်း ကောင်းကင်ဘုံ တာအို၏ ပထမ မူလအနှစ်သာရသည် ထိုင်ပြီး သေခြင်းကို စောင့်ဆိုင်းနေမည် မဟုတ်ပေ။ ဘုံသုံးဘုံ၏ ဖန်ဆင်းရှင်အနေဖြင့် သူဘယ်လိုလုပ် သာမန်ဖြစ်နိုင်မည်နည်း။
သူသည် ဘုံသုံးဘုံ၏ စွမ်းအားကို လမ်းညွှန်ပြီး ခေါင်းရှစ်လုံးမြွေကြီး၏ စွမ်းအားနှင့် ပေါင်းစပ်ကာ နေရာလွတ်ကို ချည်နှောင်ပြီး အချိန်ကို ကြိုးကိုင်ခြယ်လှယ်သည်။
နှစ်ယောက်သား နယ်ပယ်အတွင်း၌ ထိပ်တိုက်တွေ့ကြပြီး တွေ့ဆုံမှုတိုင်းသည် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို ဖျက်ဆီးပစ်သည်။
သက်ရှိအားလုံး၏ ဆန္ဒများ၏ ကြီးမားသော စွမ်းအားဖြင့် ချင်ဖုန်းသည် ကနဦးတွင် အသာစီးရခဲ့ပြီး မြွေ၏ခေါင်းအားလုံးကို ခေါင်းဖြတ်ခဲ့သည်။
သို့သော် အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ အဆုံးမဲ့သော စွမ်းအင်နှင့် စွမ်းအားဖြင့် ကောင်းကင်ဘုံ တaာအို၏ ပထမ မူလအနှစ်သာရသည် သူ၏လွှမ်းမိုးမှုကို ပြသစပြုလာသည်။
ချီချီသည် စုတ်ပြဲသွားပြီး ပိုင်ဆု၏ ကုသခြင်းစွမ်းအားသည် ထပ်ခါထပ်ခါ ကုန်ခမ်းသွားကာ တဖြည်းဖြည်း ကုန်ဆုံးသွားသည်။
ချင်ဖုန်း၏ အဝတ်အစားများ သွေးများစွန်းထင်းနေပြီး သူ၏နဖူးမှ သွေးများကျကာ သူ့ကို ဖရိုဖရဲဖြစ်စေသည်။
ကောင်းကင်ဘုံ တာအို၏ ပထမ မူလအနှစ်သာရ၏ ကိုယ်ဟန်အနေအထားသည် ယခင်ကကဲ့သို့ တည်ငြိမ်မနေတော့ပေ။ ယင်နှင့်ယန်၏ နိယာမများ တိုက်စားမှုကြောင့် သူ၏ဒဏ်ရာများ လျင်မြန်စွာ မပျောက်ကင်းနိုင်ဘဲ သူ့ကို ကျိုးပဲ့နေသော ကြွေထည်တစ်ခုနှင့်တူစေသည်။
သို့သော် တိုက်ပွဲဆက်လက်ဖြစ်ပွားနေသရွေ့ ချင်ဖုန်း၏ အစွမ်းကုန်ခမ်းသွားသည့်အခိုက်အတန့်သည် သူ့အတွက် အဆုံးသတ်ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
နယ်ပယ်အပြင်ဘက်တွင် လူတိုင်း ဒီမြင်ကွင်းကို တိုးပွားလာသော စိုးရိမ်မှုဖြင့် မျက်မြင် တွေ့နေကြသည်။
တစ္ဆေဘုရင်က စူးစမ်းစွာ ပြောလိုက်သည်။
"အဲဒီကောင်လေးက ဘာလို့ ပထမ မူလချီစွမ်းအင်ကို မသုံးတာလဲ သူ့ရဲ့လက်ရှိအစွမ်းနဲ့ဆို သူပြိုင်ဘက်ကို ပထမ မူလချီစွမ်းအင်နဲ့ ပြင်းထန်စွာ ထိခိုက်စေနိုင်မှာ သေချာတယ်"
နတ်ဘုရားဧကရာဇ်သည် ချင်ဖုန်း၏ မျက်မှောင်များကြားမှ ရုန်းကန်မှုကို ကြည့်ကာ တစ်စုံတစ်ခုကို နားလည်သွားပုံရသည်။
"ဘာလို့လဲဆိုတော့ အဲဒီကောင်လေးက ဘုံသုံးဘုံက ကောင်းကင်ဘုံ တာအို၏ ပထမ မူလအနှစ်သာရ အပေါ်မှာ တည်ရှိနေတယ်ဆိုတာကို နားလည်လို့ပဲ ဒီလူသာ သေသွားရင် ဘုံသုံးဘုံကလည်း ပျက်စီးသွားလိမ့်မယ်"
ဒီစကားများ ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် လူတိုင်း ချက်ချင်းပင် တုန်လှုပ်သွားကြသည်။
ဒါဆို ဖြေရှင်းချက်မရှိဘူးဆိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ်မဟုတ်ဘူးလား။
"ဒါဆို ဘုံသုံးဘုံရဲ့ ပြိုကျခြင်းက ရှောင်လွှဲလို့မရဘူးဆိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ်လား"
လူတိုင်း၏ မျက်နှာများ အလွန်တည်ကြည်သွားကြသည်။
"မဟုတ်ရင်တော့..."
နတ်ဘုရားဧကရာဇ်က တီးတိုးရွတ်ဆိုလိုက်သည်။
"တစ်စုံတစ်ယောက်က ယခင် ကောင်းကင်ဘုံ တာအို၏ ပထမ မူလအနှစ်သာရနဲ့ နှိုင်းယှဉ်နိုင်ပြီး သူတို့ရဲ့ကိုယ်ပိုင်စွမ်းအားနဲ့ ဘုံသုံးဘုံကို ပြန်လည်တည်ဆောက်နိုင်ရမယ်"