အင်အားစုစည်းခြင်း

"ငါသူ့ရဲ့ခေါ်သံကို ကြားတယ်"

ပျက်စီးနေသော ကမ္ဘာထဲမှ ကောင်းကင်ဘုံ ဝိညာဉ်သည် ဦးတည်ရာတစ်ခုဆီသို့ ကြည့်လိုက်ရာ ထိုနေရာမှာ လူ့ဘုံ၏ ဦးတည်ရာပင်။

"ဘယ်လောက်ကြာပြီလဲ"

လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော အသံတစ်ခုက မေးလိုက်သည်။

"တစ်နှစ်နီးပါးပဲ သူထွက်လာတော့မယ်"

"သုံးဘုံက လက်ရှိမှာ ရှုပ်ထွေးနေတယ်၊ သုံးဘုံကို ပြန်လည်စတင်ဖို့ နောက်ဆုံးသော့တစ်ချောင်းပဲ လိုတော့တယ်"

ကောင်းကင်ဘုံ ဝိညာဉ်သည် သူ၏လက်ထဲမှ အနက်ရောင်နှင့် ရွှေရောင်အလင်းတန်းတစ်စကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"သူက နောက်ဆုံးချိတ်ပိတ်ထားတာကို ချိုးဖျက်ဖို့ ဒီအရာကို ဆင့်ခေါ်နေတာ"

နတ်ဘုရားဘုံတွင် နတ်ဘုရားဧကရာဇ်သည် ကံကြမ္မာကျောက်တိုင်ကို ရှုပ်ထွေးသော မျက်နှာအမူအရာဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

၎င်းပေါ်မှ အက်ကွဲကြောင်းများသည် ထူထပ်စွာ ဖုံးလွှမ်းနေပြီး မရေမတွက်နိုင်သော နတ်ဘုရားများနှင့် မိစ္ဆာများ၏ နာမည်များ ပါဝင်နေသည်။ ယခုအခါ နတ်ဘုရားဘုံတွင် ကျန်ရှိနေသော အင်အားစုများထဲမှ ဆယ်ပုံတစ်ပုံသာ သက်ရောက်မှုမရှိဘဲ ကျန်တော့သည်။

ကောင်းကင်သည် ကြေမွနေသော မှန်တစ်ချပ်နှင့်တူနေပြီး အက်ကွဲကြောင်းတစ်ခုစီ၏ နောက်ကွယ်တွင် အနီရောင်နှင့် အမှောင်ထု ရောယှက်နေသော မြင်ကွင်းတစ်ခု ရှိနေသည်၊ ဒါက ကမ္ဘာ၏ မူလအသွင်အပြင်ပင်။ နောက်ဆုံးတွင် ကမ္ဘာသည် ပရမ်းပတာအခြေအနေမှ မွေးဖွားလာခဲ့သည်။

မြို့စောင့်နတ်သည် လျှောက်လာပြီး ကောင်းကင်ဘုံ တာအိုကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။

"နတ်ဘုရားဘုံရဲ့ ကောင်းကင်ဘုံ တာအိုက တဖြည်းဖြည်း ပိုပိုပြီး ရှုပ်ထွေးလာတယ်၊ ဒီကမ္ဘာကြီး ပြိုကျတော့မယ် ဒါက သူထွက်လာတော့မယ်ဆိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ်လား"

နတ်ဘုရားဧကရာဇ်သည် မဖြေပေ။ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ကျူးကျော်မှု ဖြစ်ပွားပြီး နတ်ဘုရားများနှင့် မိစ္ဆာများ ဆင်းသက်လာသောအခါ သူသည် အနာဂတ်ကို ကြိုမြင်ခဲ့ပြီး သူ၏အကြွင်းအကျန်ဝိညာဉ်သည် ဖြေရှင်းချက်တစ်ခု ရှာဖွေရန် လူ့ဘုံသို့ စိမ့်ဝင်ခဲ့သည်။

သို့သော် သူသည် အဆုံးမရှိသော အချိန်သံသရာထဲမှ ရုပ်သေးတစ်ရုပ် ဖြစ်လာသည်ကို အကူအညီမဲ့စွာ ကြည့်နေရုံသာ တတ်နိုင်ခဲ့ပြီး စစ်တုရင်ခုံကို မထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့ပေ။

သူသိသည်မှာ အရာရာအားလုံးသည် သူ၏တွက်ချက်မှုများထဲတွင် ရှိနေသည်။

ချင်ဖုန်း ပေါ်လာပြီး သူ့ကို စစ်တုရင်ခုံထဲမှ ထုတ်ဆောင်ကာ သူ၏မှတ်ဉာဏ်များကို ပြန်လည်ရရှိစေပြီး ရွှမ်းယီသည် နတ်ဘုရားဧကရာဇ်ဖြစ်ကြောင်း သူ့ကို သိစေသည်အထိ ဖြစ်သည်။

အကယ်၍သာ ကြိုတင်သတ်မှတ်ထားသော အနာဂတ်တွင် ပြောင်းလဲနိုင်သည့်အရာများ ရှိခဲ့ပါက ချင်ဖုန်းသည် တစ်ဦးတည်းသောသူ ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင် နိုင်ငံတော် ဆရာ၊ သူ၏လူ့ဘုံမှ မိတ်ဆွေသည် ဘုံသုံးဘုံအတွက် နောက်ဆုံးအခိုက်အတန့်များကို နှောင့်နှေးစေရန် သူ၏ကိုယ်ပိုင်အသက်ကို အသုံးပြုခဲ့သည်။

ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ အဖြူရောင်ဝတ်ရုံကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်နှင့် ချင်ဖုန်း၏ ဟွမ်ချွမ်မြစ်ထဲတွင် အဆက်မပြတ် လှိုင်းထန်နေသော မြင်ကွင်းများ ပေါ်လာသည်။

မြို့စောင့်နတ်သည် ထိုကောင်လေးကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မှတ်မိသည်၊ သူ၏မျက်နှာအမူအရာမှာ ရှုပ်ထွေးမှုနှင့် တုန်လှုပ်မှုတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

"သူ..."

"နောက်ဆုံးအခိုက်အတန့် နီးကပ်လာပြီ ကောင်လေး မင်းအချိန်မီပါ့မလား"

နတ်ဘုရားဧကရာဇ်သည် ညင်သာစွာ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီးနောက် သူ၏ရှေ့မှ လေဟာနယ်ကို လက်ညှိုးထိုးကာ လူ့ဘုံနှင့် ဆက်သွယ်သော အက်ကွဲကြောင်းတစ်ခု ဖွင့်လိုက်သည်။

"နတ်ဘုရားဧကရာဇ် ခင်ဗျားဘာလုပ်ဖို့ စီစဉ်နေတာလဲ"

"တစ်ခုခုတော့ လုပ်ရမှာပေါ့၊ ဟုတ်တယ်မလား"

မြေအောက်ကမ္ဘာဘုံတွင် ဟွမ်ချွမ်မြစ် ရေလွှမ်းမိုးမှုကြောင့် လှုပ်ရှားသွားလာရန် ရရှိနိုင်သော နေရာသည် တဖြည်းဖြည်း သေးငယ်လာသည်။

အရိုးစားသော မီးတောက်များနှင့် အသက်မျိုသော ဟွမ်ချွမ်မြစ်သည် မြေအောက်ကမ္ဘာဘုံမှ သတ္တဝါများ၏ အသက်ကို အဆက်မပြတ် ခြိမ်းခြောက်နေသည်။

တစ္ဆေဘုရင်သည် တစ္ဆေဧကရာဇ်နှင့် တစ္ဆေစစ်သူကြီးများကို ဦးဆောင်ကာ ပြင်းထန်စွာ ခုခံတိုက်ခိုက်ခဲ့သော်လည်း သူတို့သည် လက်ရှိအခြေအနေကို မပြောင်းလဲနိုင်ခဲ့ပေ။ သူတို့သည် ရေနစ်နေသော လူတစ်ယောက်ကဲ့သို့ ရုန်းကန်နစ်မြုပ်နေသော ကမ္ဘာကို ကြည့်နေရုံသာ တတ်နိုင်သည်။

ကျင်းဝမ်းဟောင်က လေးနက်သောအသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"တစ္ဆေဘုရင်၊ မြေအောက်ကမ္ဘာဘုံက အခုအခြေအနေဆိုးနေပြီ ငါတို့ငရဲတံခါးကို ဖြတ်ပြီး ဖောက်ထွက်သင့်လား"

လူ့ဘုံသည် သူတို့ဆုပ်ကိုင်နိုင်သော နောက်ဆုံးကောက်ရိုးတစ်မျှင်နှင့်တူနေသည်။

"မင်းတို့ရဲ့ကြိုးပမ်းမှုတွေကို အလဟဿမဖြစ်စေနဲ့"

ချင်ကျန့်အန်းက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

"ခင်ဗျား ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ"

ကျန်းဟန်နှင့် အခြားသူများ သူ့ကို လှည့်ကြည့်လိုက်ကြသည်။ ငရဲတံခါး၏ လက်ရှိအခြေအနေနှင့် ပတ်သက်၍ တောင်ပိုင်းတစ္ဆေဧကရာဇ် ချင်ကျန့်အန်းထက် ပိုရှင်းလင်းသူ မည်သူရှိမည်နည်း။

ချင်ကျန့်အန်းက ဝမ်းနည်းစွာ ပြောလိုက်သည်။

"တောင်ပိုင်းဒေသရဲ့ ချောက်နက်ကြီးက ငရဲတံခါးရဲ့ တည်နေရာကို မျိုချသွားပြီ အကယ်၍သာ တစ်စုံတစ်ယောက်က ငရဲတံခါးကို ဖြတ်ပြီး ဖောက်ထွက်ရဲရင် သူတို့ရဲ့အသားနဲ့ဝိညာဉ်ရဲ့ အာရုံခံစားမှု ဆုံးရှုံးသွားလိမ့်မယ်၊ ဒါက သေခြင်းနဲ့ ဘာမှမထူးဘူး"

"ဒီအထိ ဖြစ်သွားပြီလား"

ကျင်းဝမ်းဟောင်က အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"လက်ရှိဘုံသုံးဘုံက ကြိုးတစ်ချောင်းပေါ်က နှံကောင်တွေလိုပဲ၊ တစ်ယောက်ဒုက္ခရောက်ရင် အားလုံးဒုက္ခရောက်တယ်"

လူအုပ်သည် တိတ်ဆိတ်သွားပြီး ပတ်ဝန်းကျင်မှာ လေးလံသွားသည်။

ဒီအချိန်တွင် တစ္ဆေဘုရင်သည် ထရပ်လိုက်ပြီး လှိုင်းထန်နေသော တစ္ဆေအရှိန်အဝါသည် သူမ၏ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားကာ သူမကို လွယ်လွယ်ကူကူ တွန်းချနိုင်သော နူးညံ့သိမ်မွေ့ပြီး အားနည်းသည့် မိန်းကလေးတစ်ဦးမှ ရှည်လျားသော ခြေတံများဖြင့် အံ့မခန်းလှပပြီး ခန့်ညားသော အလှပဂေးတစ်ဦးအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားစေသည်။

အားလုံးသည် သူမ၏စကားများကြောင့် ရှုပ်ထွေးစွာဖြင့် သူမကို ကြည့်နေကြသည်။

"ဒါက နောက်ဆုံးအခိုက်အတန့်ဖြစ်မှတော့ ဒီသခင်မက မြေအောက်ကမ္ဘာဘုံကို ဖန်တီးခဲ့တဲ့သူကို တွေ့ဆုံပြီး သူဘယ်လိုစွမ်းအားမျိုး ပိုင်ဆိုင်လဲဆိုတာ ကြည့်လိုက်မယ်"

လူ့ဘုံတွင် တစ်ချိန်က စည်ကားခဲ့သော မင်းနေပြည်တော်သည် ယခုအခါ အထီးကျန်နေပြီး လမ်းများပေါ်တွင် လူအနည်းငယ်သာ မြင်ရသည်။ လွန်ခဲ့သော တစ်နှစ်အတွင်း ဆက်တိုက်ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သော သဘာဝဘေးအန္တရာယ်များနှင့် လူလုပ်ကပ်ဘေးများက မြေကြီးကို ဒဏ်ရာများဖြင့် ပြည့်နှက်နေစေခဲ့သည်။

နယ်ပယ်အမျိုးမျိုး၏ နဂါးသွေးကြောများကို ဖိနှိပ်ထားသော နဂါးတံဆိပ်တုံးကျောက်တိုင်သည် မသိသော အင်အားတစ်ခုဖြင့် ကြေမွသွားပြီး နဂါးသွေးကြောများကို မင်းနေပြည်တော်နှင့် ဆက်သွယ်ထားသော စွမ်းအားသည် ထိုသို့ဖြင့် ဖြတ်တောက်ခံလိုက်ရသည်။

လူတိုင်းသိသည်မှာ မမြင်နိုင်သော ထိတ်လန့်မှုတစ်ခုက ဒီနယ်ပယ်၏ လည်ချောင်းကို ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး ကမ္ဘာပျက်ကပ် နီးကပ်လာပြီဖြစ်သည်။

လက်ရှိဧကရာဇ်ဖြစ်သော မင်ဧကရာဇ်သည် မင်းနေပြည်တော်အောက်တွင် ဘာတည်ရှိသည်ကို သဘာဝအတိုင်း သိသည်။

ထို့ကြောင့် လွန်ခဲ့သော ခြောက်လက သူသည် မင်းနေပြည်တော်မှ လူများကို ရွှေ့ပြောင်းပေးခြင်းကို စတင်ခဲ့ပြီး သူတို့ကို ဒီအန္တရာယ်ရှိသော နေရာမှ ဝေးရာသို့ ပို့ဆောင်ခဲ့သည်။

ဒါက နောက်ဆုံးစစ်မြေပြင် ဖြစ်လိမ့်မည်။

"ဧကရာဇ်မင်းမြတ်"

စုံစမ်းစစ်ဆေးရေးဌာနမှ အဖွဲ့ဝင်များက လေးစားစွာ လက်သီးဆုပ်ကာ ပြောလိုက်ကြသည်။

ထို့နောက် စုံစမ်းစစ်ဆေးရေးဌာနမှ လူများ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ဆက်လက်ဝင်ရောက်လာကြသည်။

"နယ်မြေလေးခု မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနရဲ့ တပ်မှူးတွေနဲ့ နတ်စစ်သူကြီးဆယ့်နှစ်ဦးက နေရာယူပြီးပါပြီ ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင် နိုင်ငံတော် ဆရာရဲ့ တပည့်တွေက မင်းနေပြည်တော်အပြင်ဘက်မှာ တပ်စွဲထားပြီး 'မြူထဲမှ ပန်းများကို ရှုစားခြင်း' နတ်ဘုရားပညာရပ်ကို ထုတ်လွှတ်ပြီး မြို့တော်တစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းဖို့ အသင့်ရှိနေပါတယ်"

"ကောင်းကင်ဘုံရေကန် နဂါးမျိုးနွယ် ရောက်ရှိလာပါပြီ"

"အသူရာမျိုးနွယ် ရောက်ရှိလာပါပြီ"

"ရာ့ခ်ရှာဆာမျိုးနွယ် ရောက်ရှိလာပါပြီ"

"အလောင်းသင်္ဂြိုဟ်ဂူမိသားစု ရောက်ရှိလာပါပြီ"

"ဒီနယ်ပယ်ထဲက လောကကိုကျော်လွန်ခြင်း နယ်ပယ် သတ္တဝါတွေရဲ့ ခုနစ်ဆယ်ရာခိုင်နှုန်းကျော်က ကျွန်တော်တို့ကို ကူညီဖို့ ဆန္ဒရှိပါတယ်"

"မင်းနေပြည်တော်က ပြည်သူတွေက အကြီးအကဲ နတ်ဘုရားအလုပ်ရုံရဲ့ ရွေ့လျားရဲတိုက်ကို တက်ပြီး ဒီနေရာကနေ ရွှေ့ပြောင်းသွားကြပါပြီ"

ယခုအခါ ဒီနယ်ပယ်ထဲမှ အားအကောင်းဆုံး အင်အားစုများသည် မင်းနေပြည်တော်တွင် စုရုံးရောက်ရှိနေကြပြီး အားလုံးသည် နောက်ဆုံးတိုက်ပွဲအတွက် ဖြစ်၏။

"အရာရာအားလုံး အသင့်ဖြစ်ပါပြီ ဧကရာဇ်မင်းမြတ် ကျေးဇူးပြုပြီး တခြားနေရာကို ရွှေ့ပြောင်းပါ"

စုံစမ်းစစ်ဆေးရေးဌာနမှ အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦးက ထပ်ပြောသည်။

မင်းနေပြည်တော်က အရမ်းအန္တရာယ်များတယ်။ ဘုံသုံးဘုံရဲ့ လှုပ်ခတ်မှုနောက်ကွယ်က တရားခံက ဘယ်အချိန်မဆို ပေါ်ထွက်လာနိုင်တယ်လို့ ဘယ်သူမဆို ခန့်မှန်းနိုင်တယ်။ မင်ဧကရာဇ်ကို အန္တရာယ်ကျရောက်ခွင့် မပြုနိုင်ဘူး။

သို့သော် မည်သူမျှ မမျှော်လင့်ထားသည်မှာ မင်ဧကရာဇ်သည် သူ၏လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး တည်ငြိမ်စွာ ပြန်ဖြေလိုက်ခြင်းပင်။

"မြို့တော်တည်ရှိသရွေ့ ပြည်သူတွေလည်း ရှိနေမယ် မြို့တော်ကျဆုံးရင် ပြည်သူတွေလည်း ကျဆုံးမယ်"

သူ၏ဘိုးဘေးများ နှစ်ထောင်ပေါင်းများစွာ တည်ဆောက်ခဲ့သော အခြေခံအုတ်မြစ်ကို သူ၏လက်ဖြင့် ဖျက်ဆီးခွင့် သူဘယ်လိုလုပ် ခွင့်ပြုနိုင်မည်နည်း။

"ဧကရာဇ်မင်းမြတ် ဒါလုံးဝမဖြစ်ရပါဘူး"

အမတ်ကြီးလီသည် အလွန်အမင်း စိုးရိမ်နေသည်။

"ငါ့စိတ်ကို ငါဆုံးဖြတ်ပြီးပြီ မင်းသားတွေကို ဆင့်ခေါ်လိုက်၊ ငါသူတို့ကို ပြောစရာရှိတယ်"

အကြွင်းမဲ့အုပ်စိုးသူတစ်ဦးအနေဖြင့် သူ၏စကားလုံးများသည် ဥပဒေပင်….

အမတ်ကြီးလီသည် ပါးစပ်ဟလိုက်သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် မျက်ရည်များဖြင့် နောက်ဆုတ်သွားသည်။

မင်ဧကရာဇ်သည် ပန်းချီကားထဲမှ ရွှမ်းယွမ်နတ်ဘုရားသတ်ဓားကို ကြည့်ကာ သူ၏အတွေးများ ပိုမိုခိုင်မာလာသည်။

သို့သော် သူသတိမပြုမိသည်မှာ ပျံဝဲနဂါးခန်းမ၏ နဂါးတိုင်ပေါ်တွင် နောက်ဆုံးကျန်ရှိနေသော အိပ်ပျော်နေသည့် နဂါးသည် ဖြည်းညှင်းစွာ မျက်လုံးဖွင့်လာခြင်း ဖြစ်သည်။

ချင်စံအိမ်တော်တွင် နေရာသည် လူသူကင်းမဲ့နေသည်။

ချင်ဖုန်း၏ အခန်းထဲတွင် ပုံရိပ်အနည်းငယ်သာ ကျန်တော့သည်။

အန်းယာသည် သူမ၏ယောက်ျား၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို စိုးရိမ်သော မျက်နှာအမူအရာဖြင့် ကြည့်နေသည်။ လွန်ခဲ့သော တစ်နှစ်အတွင်း သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို အာဟာရဖြစ်စေရန် နည်းလမ်းအားလုံးကို ကုန်ခမ်းအောင် သုံးစွဲခဲ့သော်လည်း သူသည် အရေပြားနှင့်အရိုးသာ ကျန်တော့ပြီး သူ၏အသက်၏ အဆုံးသို့ နီးကပ်နေသည်။

သူမနှင့် ချန်းဖေးလန်တို့သည် မူလက မြို့ထဲမှ လူများနှင့်အတူ ချင်ဖုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်နှင့်အတူ ထွက်ခွာရန် ရည်ရွယ်ခဲ့ကြသည်။

သို့သော် ဘယ်သူက ထင်မည်နည်း၊ ရှင်းမပြနိုင်သော အင်အားတစ်ခုသည် သံခြေကျင်းများကဲ့သို့ ချင်ဖုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို မင်းနေပြည်တော်သို့ ခိုင်မြဲစွာ ချိတ်တွယ်ထားပြီး သူ့ကို ခေါ်ဆောင်သွားရန် မဖြစ်နိုင်အောင် ပြုလုပ်ထားသည်။

ဆံပင်ဖြူနှင့် မုတ်ဆိတ်မည်း အဘိုးအိုတစ်ဦး ဒီမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ သူ၏မျက်နှာအမူအရာ တည်ကြည်သွားပြီး စကားတစ်ခွန်းသာ ထားရစ်ခဲ့သည်။

"အဲဒီကောင်က သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြောင်းချင်နေတာ"

အဘိုးအိုက မည်သူ့ကို ရည်ညွှန်းသည်ကို အန်းယာနှင့် အခြားသူများ မသိသော်လည်း သူတို့ အခြေအနေ၏ လေးနက်မှုကို နားလည်ကြသည်။ ချင်စံအိမ်တော်မှ အခြားသူများကို ထွက်ခွာရန် ဖျောင်းဖျပြီးနောက် သူတို့သည် ချင်ဖုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ကာကွယ်ရန် စိတ်ပိုင်းဖြတ်ကာ နောက်ကျန်နေခဲ့ကြသည်။

"အစ်မတော် ဖေးလန်၊ အစ်မတော် ကျန့်လီ ဘယ်တော့ပြန်လာမယ်လို့ ထင်လဲ သူ့ဆီက သတင်းမကြားရတာ နှစ်လရှိပြီ ကျွန်မစိုးရိမ်လာပြီ"

အန်းယာက စိတ်မသက်မသာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ချန်းဖေးလန်က ခေါင်းခါလိုက်သည်။

"အစ်မ ကျန့်လီရဲ့ အစွမ်းနဲ့ဆို သူ့ ဘာမှဖြစ်မှာမဟုတ်ဘူး"

ဒီဘေးဒုက္ခနှစ်တွင် လျိုကျန့်လီ၏ နာမည်သည် မဟာချန်တစ်လျှောက် ပဲ့တင်ထပ်ခဲ့ပြီး ဓားနတ်ဘုရားမဟူသော ဘွဲ့သည် ကျော်ကြားလာခဲ့သည်။

သို့သော် မကြာသေးမီက သူမသည် ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အဲဒီနောက်ပိုင်း မတွေ့ရတော့ပေ။

အချို့က သူမပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရသွားပြီး အနားယူရန် နေရာတစ်ခု ရှာဖွေနေသည်ဟု ပြောကြသလို အချို့က သူမအလောင်းအဆိပ်ဖြင့် ကျူးကျော်ခံရပြီး ပျက်စီးသွားပြီဟု ပြောကြသည်။

သို့သော် ချန်းဖေးလန်သည် ချင်ဖုန်း အသက်ရှင်နေသရွေ့ အစ်မတော် ကျန့်လီ သေဆုံးသွားရင်တောင် သူမသည် ချင်ဖုန်း၏ ဘေးတွင် သေဆုံးလိမ့်မည်ဟု ခိုင်မြဲစွာ ယုံကြည်သည်။

သူမသေချာပေါက် ပြန်လာမှာပါ... ချန်းဖေးလန်သည် ချင်ဖုန်း၏ ဖြူဖျော့သော မျက်နှာကို ကြည့်ကာ သူမ၏နှလုံးသားထဲတွင် ဆက်လက်တွေးတောနေသည်။