လိုအပ်ချက်များ

ယန်ကျန့်သည် စတုတ္ထထပ်၌ အနီရောင်စာကို လက်ခံရရှိပြီးနောက် စာတိုက်အတွင်းမှ စာပို့တာဝန်မှာ ပေါ်ထွက်လာသည်။

စက်ဝိုင်းပုံစင်္ကြံမှ နံရံများ ကွာကျလာသည်နှင့်အတူ တွန့်လိမ်ကောက်ကွေးနေသော စာတန်းများ ပေါ်ထွက်လာသည်။ ဒီစကားလုံးများမှာ လွန်ခဲ့သောအချိန်ကတည်းက ရေးထိုးခဲ့ပုံရပြီး မှန်ကန်သောအချိန် မှန်ကန်သောအခြေအနေများအောက်၌ ယခုမှသာ သူတို့ကိုယ်သူတို့ ဖော်ပြလာခြင်းဖြစ်သည်။

၎င်းမှာ မယုံနိုင်လောက်အောင် ထူးဆန်းလှသည်။

စာတိုက်၏ စတုတ္ထထပ်မှာ ဒီနေ့အတွက် အထူးသီးသန့် စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့သကဲ့သို့ ဖြစ်၏။

လူတိုင်းသည် ထိုသို့သောသဘာဝလွန်ဖြစ်စဉ်များကြောင့် အံ့ဩခြင်းမရှိတော့ချေ။ သူတို့သည် နံရံများပေါ်မှ စကားလုံးများကို ဖတ်ရန် လှည့်လိုက်ကြသည်။ ၎င်းတို့မှာ စာပို့ခြင်းအတွက် လိုအပ်ချက်များကို ဖော်ပြထားသည်။ အစီအစဉ်မှာ အနည်းငယ် ရှုပ်ထွေးနေသော်လည်း အဖွဲ့သည် ၎င်းကို လျင်မြန်စွာ ပေါင်းစပ်နားလည်လိုက်သည်။

ပထမစည်းမျဉ်း - သုံးညကြာပြီးနောက် တာချန်းမြို့မှ ချန်အန်းလမ်းဆုံဘူတာသို့ သွားပြီး ည ၉ နာရီတိတိတွင် ရောက်ရှိလာသောဘတ်စ်ကားကို စီးပါ။ ဘတ်စ်ကား သုံးမှတ်တိုင်ရပ်ပြီးနောက် ဆင်းပါ။

ဒုတိယစည်းမျဉ်း - စတုတ္ထထပ်မှ ဝိညာဉ်စာပို့သမားအားလုံး ပါဝင်ရမည်။

တတိယစည်းမျဉ်း - ရှေးဟောင်းအိမ်ကြီးတစ်လုံးအတွင်း၌ ခုနစ်ရက်ကြာ နေထိုင်ပါ။ စာလက်ခံရရှိသူမှာ သတ္တမမြောက်ည သန်းခေါင်ယံ၌ သတ္တမထပ်တွင် ပေါ်လာမည်ဖြစ်သည်။

စတုတ္ထစည်းမျဉ်း - စာကို လက်ခံရရှိသူ မထွက်ခွာမီ သူ၏လက်ထဲသို့ ထည့်ပါ။

နံရံလေးခုလုံးမှ သတင်းအချက်အလက်များကို စုစည်းပြီးသည့်အခါ ၎င်းတို့မှာ မည်သည့်ချန်လှပ်မှု သို့မဟုတ် သံသယဖြစ်ဖွယ်အသေးစိတ်အချက်အလက်များမရှိဘဲ မရှိမဖြစ်လိုအပ်သော ညွှန်ကြားချက်များ ဖြစ်ကြသည်။

တာချန်းမြို့

သို့သော် ဒီနာမည်မှာ ချက်ချင်းပင် ယန်ကျန့်နှင့် လီယန်တို့ကို တင်းမာသွားစေသည်။

သူတို့သည် တာချန်းမြို့မှ ဖြစ်ကြသည်။

မမျှော်လင့်ဘဲ ဒီစာပို့တာဝန်၏ စတင်ရာနေရာမှာ သူတို့ တာဝန်ယူထားသောမြို့၌ ဖြစ်နေသည်။ ထိုသို့ဖြစ်ပါက တာချန်းမြို့မှာ နောက်ထပ်သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တစ်ခုနှင့် ရင်ဆိုင်ရမည် မဟုတ်လော။

"အရင်တစ်ခေါက် ပြိတ္တာဖြစ်ရပ်ကြောင့် တာချန်းမြို့က ဘတ်စ်ကားအများစုက လုပ်ငန်းလည်ပတ်မှု ရပ်ဆိုင်းထားပြီးပြီ။ အနည်းငယ်ပဲ ပြေးဆွဲနေတာ စာထဲမှာ ဘတ်စ်ကားမှတ်တိုင်သုံးခုကြာပြီးမှ ဆင်းရမယ်လို့ ပြောထားတယ် ဒါက စာပို့တာဝန်က မြို့ထဲမှာပဲ ကန့်သတ်ထားနိုင်ခြေများတယ်လို့ ဆိုလိုတယ်။ မှတ်တိုင်သုံးခုက လုံးဝအကွာအဝေးမဝေးဘူး"

ယန်ကျန့်သည် ချန်အန်းလမ်းဆုံကို သိသည်။ ဒေသခံတစ်ဦးအနေဖြင့် ထိုနေရာကို မမှတ်မိသူ အနည်းငယ်သာ ရှိပေလိမ့်မည်။

သူသည် စာကို တရုတ်သမ္မတနိုင်ငံခေတ် ရှေးဟောင်းအိမ်ကြီးသို့ ပို့ဆောင်ရမည်ဟု မူလက ခန့်မှန်းခဲ့သည်။ တာချန်းမြို့၌ ထိုသို့သောရှေးဟောင်းအိမ်ကြီးမှာ တစ်လုံးတည်းသာရှိပြီး ကွမ်းကျန်းလူနေရပ်ကွက်၌ တည်ရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သို့သော် အနီးကပ်စဉ်းစားကြည့်ရာ၌ ဒါက အဓိပ္ပာယ်မရှိချေ။

မှတ်တိုင်သုံးခုခရီးစဉ်မှာ ချန်အန်းလမ်းဆုံမှ ကွမ်းကျန်းလူနေရပ်ကွက်သို့ ရောက်ရှိရန် မလုံလောက်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

"ဒါဆို 'ဘတ်စ်ကား' ဆိုတာက သာမန်ဘတ်စ်ကားကို ရည်ညွှန်းတာမဟုတ်ဘဲ သဘာဝလွန်ဘတ်စ်ကားကို ဆိုလိုတာပဲ"

ယန်ကျန့်၏ နှလုံးမှာ နစ်ဝင်သွားပြီး အခြေအနေ၏လေးနက်မှုကို သူ သိရှိလိုက်သည်။

သူသည် သဘာဝလွန်ဘတ်စ်ကားနှင့် တစ္ဆေစာတိုက်တို့မှာ တစ်နည်းနည်းဖြင့် ဆက်စပ်နေသည်ဟု ယခင်ကတည်းက သံသယရှိခဲ့သည်။

နောက်ဆုံးတော့ ဘတ်စ်ကားပေါ်မှ ထိုင်ခုံအရေအတွက်မှာ စာတိုက်မှ အခန်းအရေအတွက်နှင့် ကိုက်ညီသည်။ ဘတ်စ်ကား၌ ယာဉ်မောင်းထိုင်ခုံမှလွဲ၍ ထိုင်ခုံ ၃၅ ခုံ ရှိပြီး စာတိုက်၌လည်း အခန်း ၃၅ ခန်း ရှိသည်။

အခု ဒီအနီရောင်စာ ပေါ်ပေါက်လာခြင်းမှာ သူ၏သီအိုရီကို အတည်ပြုနေပုံရသည်။

သဘာဝလွန်ဘတ်စ်ကားမှာ သုံးညကြာပြီးနောက် ည ၉ နာရီ၌ တာချန်းမြို့ကို ဖြတ်သန်းသွားပြီး ချန်အန်းလမ်းဆုံဘူတာ၌ ရပ်တန့်နိုင်ဖွယ်ရှိသည်။

နောက်ဆက်တွဲ ဘာဖြစ်မည်နှင့်ပတ်သက်၍မူ ဘတ်စ်ကားပေါ်သို့ တက်ပြီးမှသာ ရှာဖွေတွေ့ရှိနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

"ဒါက အခြေအနေတွေကို ပိုဆိုးသွားစေတာပဲ"

ယန်ကျန့်သည် သဘာဝလွန်ဘတ်စ်ကားပေါ်မှ သူ၏ယခင်အတွေ့အကြုံများကို ပြန်လည် အမှတ်ရလိုက်ပြီး စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်မှုလှိုင်းတစ်ခု သူ့အပေါ် လွှမ်းခြုံသွားသည်။

ထိုဘတ်စ်ကား၌ သေစေနိုင်သောတစ္ဆေများမှာ ခရီးသည်များအဖြစ် ရှိနေသည်။

ထို့အပြင် ဘတ်စ်ကား ပြုလုပ်သောမှတ်တိုင်တစ်ခုစီတိုင်း၌ တစ္ဆေအရေအတွက်မှာ တိုးပွားလာမည်ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် ဘတ်စ်ကားကိုယ်တိုင်၏ သဘာဝလွန်စွမ်းအားမှာ သင်္ဘောပေါ်မှ လူတိုင်းကို လွှမ်းမိုးသည်။ တစ်နည်းအားဖြင့် သဘာဝလွန်စွမ်းအားများရှိသူများမှာ ဘတ်စ်ကားပေါ်၌ လွတ်လပ်စွာ မလှုပ်ရှားနိုင်ချေ၊ သင်၏စွမ်းအားများမှာ အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ဖိနှိပ်ခြင်းခံရပေလိမ့်မည်။

ဒီဖိနှိပ်မှုမှာ အလောင်းကောင်သံချောင်းကဲ့သို့ လုံးဝအကြွင်းမဲ့မဟုတ်ဘဲ သင်နှင့်တွဲလျက်ရှိသော တစ္ဆေ၏စွမ်းဆောင်ရည်များကို ကန့်သတ်ခြင်းမျှသာ ဖြစ်သည်။

ဘတ်စ်ကားနှင့် သူ၏နောက်ဆုံးတွေ့ဆုံမှုအတွင်း၌ ယန်ကျန့်သည် သူ၏တစ္ဆေမျက်လုံးကို ဖွင့်နိုင်ခဲ့သော်လည်း သဘာဝလွန်ဘတ်စ်ကားအပြင်ဘက်မှ မြင်ကွင်းများကို ရှင်းလင်းစွာ မမြင်နိုင်ခဲ့ချေ၊ အားနည်းသွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

ပြီးတော့ သူတစ်ယောက်တည်းသာ မဟုတ်ချေ။

ဘတ်စ်ကားပေါ်မှ တစ္ဆေများမှာလည်း ကန့်သတ်ခြင်းခံထားရသည်၊ သူတို့သည် ဘတ်စ်ကားပေါ်၌ ရှိနေစဉ် ခွဲခြားမှုမရှိဘဲ မသတ်ဖြတ်နိုင်ချေ။

"ခေါင်းဆောင် တည်နေရာက တကယ်ပဲ တာချန်းမြို့မှာပဲ ဒါက ဒုက္ခဖြစ်တော့မှာပဲ တာချန်းမြို့က နောက်ထပ်သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တစ်ခုနဲ့ ရင်ဆိုင်ရနိုင်တယ်"

လီယန်က ရှင်းလင်းစွာ စိုးရိမ်တကြီး ပြောလိုက်သည်။

"ခင်ဗျားတို့က တာချန်းမြို့ကလား"

သိမ်းငှက်အိုကြီးသည် စည်းမျဉ်းလေးခုကို ထပ်ခါတလဲလဲ ဖတ်နေရင်း လီယန်၏ မှတ်ချက်ကို ကြားသည့်အခါ တုန်လှုပ်သွားပြီး သူတို့ကို အံ့ဩစွာ ကြည့်လိုက်သည်။

လျိုချင်းချင်း၏ မျက်လုံးများမှာ မသိမသာ ရွေ့လျားသွားသည်။ သူမသည် ယန်ကျန့်မှာ တာချန်းမြို့၏ တာဝန်ခံဖြစ်သည်ကို သိသည်။ အပြင်ဘက်မှ သဘာဝလွန်အသိုင်းအဝိုင်းများအတွင်း၌ ဒါက အနီးကပ်စောင့်ကြပ်ထားသော လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခုမဟုတ်ချေ၊ ၎င်းမှာ အများပြည်သူသိ သတင်းအချက်အလက် ဖြစ်သည်။

"ဟုတ်တယ် လီယန်နဲ့ ငါက တာချန်းမြို့ကပဲ"

ယန်ကျန့်သည် တစ်ချက်လှမ်းကြည့်ပြီး သတိပေးလိုက်သည်။

"ဒါကြောင့် မင်းတို့ တာချန်းမြို့ကို ရောက်လာတဲ့အခါ ပြဿနာရှာဖို့တောင် စိတ်မကူးနဲ့ မဟုတ်ရင် စာပို့တာဝန် မစခင်မှာပဲ မင်းတို့အားလုံးကို ငါ ရှင်းလင်းပစ်မယ်။ ငါ့အတွက်တော့ ဒီမစ်ရှင်မှာ စာပို့သမားအရေအတွက်က အရေးမကြီးဘူး"

သိမ်းငှက်အိုကြီး တိတ်ဆိတ်သွားပြီး ယန်ကျန့်၏ စကားများမှ သွယ်ဝိုက်သောသတိပေးချက်နှင့် ခြိမ်းခြောက်မှုကို အပြည့်အဝ နားလည်လိုက်သည်။

"စာနဲ့ တာဝန်က အခု ရှင်းလင်းသွားပြီဆိုတော့ ငါတို့ ထွက်ခွာသင့်ပြီ။ တာချန်းမြို့က တော်တော်လေး အကွာအဝေး ဝေးသေးတယ် ပြီးတော့ ငါ နောက်ကျဖို့ ရည်ရွယ်ချက်မရှိဘူး"

ဝမ်ဖုန်းက ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်၊ ချက်ချင်း ထွက်ခွာပြီး တာချန်းမြို့သို့ အချိန်ဇယားထက် စောစီးစွာ ရောက်ရှိရန် စိတ်အားထက်သန်နေသည်။

"အနီရောင်ပို့ဆောင်ရေးတာဝန် ဒါက ငါ ပထမဆုံးအကြိမ် ကြုံဖူးတာပဲ။ ငါတို့ မသတိထားရင် အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့လုံး သုတ်သင်ခံရနိုင်တယ်။ လူတိုင်း သတိဖြင့် လျှောက်လှမ်းသင့်တယ်"

လျိုချင်းချင်းက ပြောသည်။ သူမလည်း ကြာကြာနေရန် ရည်ရွယ်မထားချေ။

ထိုအချိန်၌ စာတိုက်၏ ပထမထပ်ဧည့်ခန်းမဆောင်သို့ ဆင်းသက်သော လှေကားမှာ ပေါ်ထွက်လာသည်။

စာပို့သမားအားလုံးမှာ လှေကားကို အသုံးပြု၍ ထွက်ခွာနိုင်သည်။

"လီယန် ငါတို့လည်း ပြန်ကြရအောင်။ ငါတို့ အံ့ဩစရာတွေမဖြစ်အောင် စောစောပြင်ဆင်ဖို့ လိုတယ်"

ယန်ကျန့်က ပြောပြီးနောက် ယန်ရှောင်ဟွားကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

"နောက်တစ်ခါကျရင် မင်း အဲဒီအနီရောင်မီးပုံးပျံကို ကိုင်ပြီး လာတာကို ငါ မြင်ချင်တယ်"

"ကျွန်မ လုပ်ပါ့မယ်"

ယန်ရှောင်ဟွားက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

နောက်ထပ်စကားမဆိုဘဲ ယန်ကျန့်သည် ဝမ်ရှန်း၏ အလောင်းကို သယ်ဆောင်ကာ လှေကားမှ ဆင်းသွားသည်။ သူ၏ပုံရိပ်မှာ အမြင်အာရုံမှ လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

"ငါလည်း ဒီကျိန်စာသင့်နေရာကနေ မြန်မြန်ထွက်ခွာသင့်ပြီ"

ယန်ရှောင်ဟွားသည် သူမ၏လက်ထဲမှ အနီရောင်မီးပုံးပျံကို လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး အသက်ပြင်းပြင်းရှူကာ ထွက်ခွာရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

ထိုအချိန်၌...တာချန်ဟုခေါ်သော သက်လက်ပိုင်းလူက သူမကို လှမ်းခေါ်လိုက်သည်။

"ဟေး ကျွန်တော် မေးစရာရှိတယ် ခုနကလူက တကယ်တော့ ဘယ်သူလဲ။ သူက သာမန်မဟုတ်ဘူးထင်တယ်"

"ရှင်က ကျွန်မကို မေးနေတာလား။ ကျွန်မ ဘယ်သူ့ကို မေးရမှာလဲ။ ကျွန်မသိတာက သူ့နာမည်က ယန်ကျန့် သူ တာချန်းမြို့မှာနေတယ် သူ့ရဲ့ အထောက်အထားက လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တယ် ပြီးတော့ သူက သေစေနိုင်တဲ့တစ္ဆေတွေကို ကိုင်တွယ်နိုင်တယ်"

ယန်ရှောင်ဟွား၏ မျက်လုံးများမှာ အနည်းငယ် လှုပ်ခတ်သွားသော်လည်း သူမသည် မထိန်းမသိမ်းဘဲ တိုက်ရိုက် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"သူက စာပို့ဖို့ စာတိုက်ထဲကို အတင်းအကျပ်ခေါ်သွင်းခံရတာမဟုတ်ဘူး သူက သူ့သဘောနဲ့သူ ဒီကို လာခဲ့တာ။ ကြည့်ရတာ အပြင်ဘက်က စာပို့သမားတွေရဲ့စာပို့တာဝန်တွေက သဘာဝလွန် ဖြစ်ရပ်တချို့ကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့ပုံပဲ"

"ယန်ကျန့်နဲ့ လီယန်က တစ္ဆေစာတိုက်ကို ဖြေရှင်းဖို့ လာခဲ့ကြတာ။ သူက စာပို့သမား အားလုံးအပေါ် ရန်လိုစိတ်ရှိပြီး စာတိုက်က ဖြစ်ပေါ်စေတဲ့ အန္တရာယ်တွေကို ရှင်းလင်းပစ်ချင်နေတာ။ ခင်ဗျား ပထမထပ်က စုန့်ရန်ကို မမြင်ဖူးဘူးလား။ သူတို့အားလုံး ဒီကိစ္စမှာ ပါဝင်ပတ်သက်နေကြတယ်"

တာချန်က ရယ်မောလိုက်သည်။

"ကျွန်တော် နားလည်ပြီ။ ဒါဆို ဒီသဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တွေကို အထူးတလည် ကိုင်တွယ် ဖြေရှင်းနေတဲ့လူတစ်ယောက် ရှိနေတာပေါ့။ သိပါပြီ။ ကြည့်ရတာ အဲဒီကောင်နဲ့ တကယ်ပဲ ရန်မဖြစ်သင့်ဘူး။ သူ့ကို ဆန့်ကျင်ရင် သေတာက အလကားပဲ"

ထိုသို့သောလုပ်ရပ်များကို စွမ်းဆောင်နိုင်သည့် မည်သူမဆို သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိ အစွမ်းထက်သော နောက်ခံ ရှိပေလိမ့်မည်။ လက်တွေ့ကမ္ဘာ၌ ဒီပုဂ္ဂိုလ်များမှာ လွှမ်းမိုးနိုင်သောအာဏာကို ပိုင်ဆိုင်ကြပေလိမ့်မည်။

တာချန်၌ နောက်ထပ်မေးခွန်းများ မရှိသည်ကို မြင်လိုက်သည့်အခါ ယန်ရှောင်ဟွားသည် လျင်မြန်စွာ ထွက်ခွာသွားသည်။

သူမ ထွက်ခွာသွားသည်နှင့်...တာချန်၏ မျက်နှာပေါ်မှ အပြုံးမှာ ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အေးစက်သော အမူအရာဖြင့် အစားထိုးသွားသည်။

"အစောပိုင်းက ကျွန်တော် ဒီမိန်းမဆီက အနီရောင်မီးပုံးပျံကို လုယူဖို့ စိတ်ကူးမိသေးတယ်။ ဘာမှ မသိနားမလည်တဲ့သာမန်လူတစ်ယောက် ဒီလို လျှောက်သွားနေတာက သေလမ်းရှာနေတာနဲ့တူတူပဲ"

"သူမက သာမန်လူတစ်ယောက်ဖြစ်လို့ပဲ ဒါက ယန်ကျန့် ဘယ်လောက်အန္တရာယ်များလဲဆိုတာကို သက်သေပြနေတာ။ သူ့လိုလူတစ်ယောက်က သာမန်လူတစ်ယောက်ကို စတုတ္ထထပ်အထိ ခေါ်လာနိုင်ပြီး စာပို့သမားတွေကြားမှာ ပုန်းကွယ်နေတဲ့တစ္ဆေကိုတောင် ဖြေရှင်းနိုင်တယ်ဆိုရင် ဒါက အများကြီး ပြောပြနေပြီ။ ခင်ဗျားသာ အဲဒီလိုလူတစ်ယောက်ဆီက ခိုးယူခဲ့ရင် ခင်ဗျား သုံးရက်ကြာပြီး တာချန်းမြို့ကိုတောင် ရောက်နိုင်မှာမဟုတ်ဘူး"

"အဲဒီစာပို့တာဝန် ကျရှုံးသွားတဲ့အခိုက်အတန့်မှာ ခင်ဗျား အသက်ဆုံးရှုံးလိမ့်မယ်။ စတုတ္ထထပ်စာတွေနဲ့ ချည်နှောင်ထားတဲ့ကျိန်စာက အလွန်အမင်း ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းတယ် ပထမ ဒါမှမဟုတ် ဒုတိယထပ်ထက် အများကြီး ကျော်လွန်တယ်"

အခြားတစ်ဖက်၌ ချင်ခိုင်ဟုခေါ်သော လူငယ်က ထပ်ပြောသည်။

အကယ်၍ သင်သာ စာပို့လိုအပ်ချက်များကို လျစ်လျူရှုလျှင် သို့မဟုတ် စာပို့တာဝန်ကျရှုံးလျှင်ပင် ချက်ချင်းသေဆုံးရမည်ဟု မဆိုလိုချေ။ သို့သော် သင်သည် စာတိုက်၏ကျိန်စာကို ခံရမည်ဖြစ်ပြီး သင့်ကို ပစ်မှတ်ထားသော သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်များ ဆက်တိုက်ဖြစ်ပေါ်လာပေလိမ့်မည်။

အကယ်၍ သင်သာ ထိုဖြစ်ရပ်များကို ခံနိုင်ရည်ရှိပါက စာပို့ကျရှုံးခြင်းကို စိုးရိမ်စရာမလိုတော့ချေ။

အကယ်၍ သင် မခံနိုင်ရည်ရှိပါက သင် သေဆုံးပေလိမ့်မည်။

သို့သော် မည်သူမျှ ဒီလုပ်ရပ်ကို အကြံပြုမည်မဟုတ်ချေ၊ စာတိုက်၏ကျိန်စာမှာ မရပ်မနားဖြစ်သောကြောင့်ပင်။ သင် တစ်ရက် ရှင်သန်နိုင်သော်လည်း ၁၀ ရက် သို့မဟုတ် တစ်လ မခံနိုင်ချေ။ အကယ်၍ သင် လုံးဝပို့ဆောင်ရန် ငြင်းဆန်ပါက စာကို ဆုတ်ဖြဲကြည့်နိုင်သည်။

ထိုသို့ပြုလုပ်ခြင်းမှာ တစ္ဆေတစ်ကောင်၏ တိုက်ခိုက်မှုကိုသာ နှိုးဆော်ပေလိမ့်မည်။ အကယ်၍ သင်သာ တစ္ဆေကို တွန်းလှန်နိုင်ခဲ့လျှင် ၎င်းကို စာပို့တာဝန် ပြီးမြောက်သည်ဟု မှတ်ယူသည်။

သို့သော် စတုတ္ထထပ်မှ အနီရောင်စာကို မည်သူက ဆုတ်ဖြဲဝံ့မည်နည်း။

သင် ၎င်းကို ဆုတ်ဖြဲလိုက်သည့်အခိုက်တွင် မရေမတွက်နိုင်သော သေစေနိုင်သည့်တစ္ဆေများ သင့်အနီး၌ ပေါ်ထွက်လာပြီး သင့်အသက်ကို နှုတ်ယူသွားနိုင်သည်။

တာချန်က ပြောသည်။

"ကျွန်တော် မမိုက်မဲပါဘူး။ ဟုတ်ပါတယ် ကျွန်တော် အကျိုးအပြစ်တွေကို ချိန်ဆနိုင်ပါတယ်။ ကျွန်တော့်လုပ်ရပ်တွေအပေါ် သေချာမှုမရှိမချင်း ကျွန်တော် အခြေအနေကို ပိုဆိုးအောင် မလုပ်ဘူး။ ဒီတာဝန်က အရေးကြီးတဲ့အခွင့်အရေးတစ်ခုပဲ စာပို့ပြီးတာနဲ့ တစ္ဆေစာတိုက်ရဲ့ပဉ္စမထပ်ကို တက်လှမ်းနိုင်ပြီ"

"ပဉ္စမထပ်မှာတောင်မှ ဒါက လုံးဝဘေးကင်းလုံခြုံတာ မဟုတ်ဘူး။ အဲဒီမှာရှိတဲ့စာပို့သမားတွေက အန္တရာယ်နဲ့ ရင်ဆိုင်နေရပြီး တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် သေဆုံးနေကြပြီ"

ချင်ခိုင်က သတိပေးသည်။

"ဒါပေမဲ့ ဒါက ဒီထိန်းချုပ်မှုလွတ်နေတဲ့စတုတ္ထထပ်မှာ နေရတာထက်တော့ ပိုကောင်းသေးတယ်"

တာချန်က တုံ့ပြန်သည်။

ချင်ခိုင်က ပြန်ပြောသည်။

"အရင်ဆုံး ဒီစာပို့မစ်ရှင်ကို ရှင်သန်ကျော်ဖြတ်ကြရအောင်။ ယန်ကျန့် ဒီမှာ မရှိသင့်ဘူး သူရဲ့စွမ်းရည်တွေက စတုတ္ထထပ်စာပို့သမားတွေရဲ့ ကန့်သတ်ချက်တွေကို အများကြီး ကျော်လွန်နေတယ်။ ဒါကြောင့် အနီရောင်စာ ပေါ်လာခဲ့တာ။ ဒါက သူ့အတွက် ဘာမှ အဓိပ္ပာယ်မရှိနိုင်ပေမဲ့ တခြားလူတိုင်းအတွက်တော့ သေစေနိုင်တယ်"

စတုတ္ထထပ်စာပို့သမားများအားလုံးမှာ စာပို့တာဝန်များမှာ မယုံနိုင်လောက်အောင် အန္တရာယ်များနိုင်သော်လည်း ၎င်းတို့၌ စာပို့သမား အောင်မြင်ရန် အခွင့်အရေးတစ်ခု အမြဲတမ်း ပါဝင်သည်ကို သိရှိကြသည်။ သေချာပေါက်သေဆုံးစေမည့် တာဝန်များ မရှိသင့်ချေ။

သို့သော် ဒါက အဖွဲ့၌ သူ၏စွမ်းအားမှာ အထပ်၏ကန့်သတ်ချက်များကို ကျော်လွန်နေသူ တစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ မပါဝင်မှသာ ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ ရှိနေပါက မစ်ရှင်၏အခက်အခဲမှာ အချိုးမညီစွာ တိုးပွားလာပြီး အခြားသူများကို သေဆုံးစေပေလိမ့်မည်။

"ဘာများ အရေးကြီးလို့လဲ။ ငါတို့ သေရင် အတူတူသေကြတာပေါ့"

တာချန်က ရယ်မောလိုက်သည်၊ ကြောက်ရွံ့ခြင်းမရှိဘဲ ကျန်ရှိနေသည်။

ချင်ခိုင်သည် နောက်ထပ်ဘာမှမပြောတော့ဘဲ အထပ်မှ ထွက်ခွာသွားသည်။

"ငါလည်း သွားတော့မယ်"

သိမ်းငှက်အိုကြီးက ရေရွတ်ပြီးနောက် ထွက်ခွာသွားသည်။