သဲလွန်စများ ဆုံစည်းခြင်း

အလွန်လျင်မြန်စွာ...စတုတ္ထထပ်မှ လူတိုင်းမှာ လုံးဝထွက်ခွာသွားကြပြီး တစ်ဖန်ပြန်လည်ပြီး ထိုနေရာမှာ သေမင်းတမန်ကဲ့သို့ တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်သွားသည်။

ယန်ကျန့် စာတိုက်မှ မထွက်ခွာမီ သူသည် စုန့်ရန်ကို တွေ့ခဲ့သည်။

စုန့်ရန်မှာ အသက်ရှင်နေဆဲဖြစ်ပြီး ထိုနေရာ၌ ထိုင်ကာ တစ်ညလုံး စောင့်ကြပ်နေသည်။ သူ၏ဘေး၌ ရေနံမီးအိမ်တစ်လုံး ထွန်းညှိထားပြီး မှိန်ဖျော့သောဝါကျင့်ရောင်အလင်းကို ထုတ်လွှတ်နေစဉ် အနီးအနားမှ အနီရောင်ဖယောင်းတိုင်မှာမူ တစ်ဝက်ခန့် လောင်ကျွမ်းသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ သူသည်လည်း ညက အန္တရာယ်နှင့် ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည်။

"ညက တော်တော်အန္တရာယ်များခဲ့တယ်။ ငါ တစ်ညလုံးနီးပါး အော်ပရာနားထောင်နေခဲ့ရတယ်။ စာတိုက်အပြင်ဘက်မှာ တစ်ယောက်ယောက် သီချင်းဆိုနေခဲ့တာ အရမ်းကြောက်စရာကောင်းတယ်"

သူသည် ယန်ကျန့်ကို ကြည့်ပြီး ယမန်နေ့ညမှ ပုံမှန်မဟုတ်သော သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တစ်ခုကို ပြန်ပြောပြသည်။

ယန်ကျန့်က ပြောသည်။

"ငါလည်း ကြားခဲ့တယ်။ အဲဒါအပြင် စတုတ္ထထပ်မှာ တခြားတစ္ဆေတွေရဲ့ တိုက်ခိုက်ခြင်းကိုလည်း ခံခဲ့ရတယ်။ အရင်က တံခါးဖွင့်တစ္ဆေတောင်မှ တစ်ခါပြန်ပေါ်လာခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ မင်း သေချာလား အော်ပရာဆိုနေတဲ့အရာက စာတိုက်အပြင်ဘက်က တစ္ဆေတစ်ကောင်ဖြစ်တယ်ဆိုတာ"

"သေချာတယ် အနည်းဆုံးတော့ အသံက စာတိုက်အတွင်းက လာတာမဟုတ်ဘူး။ ငါ ပင်မတံခါး အပြင်ဘက်မှာ ထူးဆန်းတဲ့ပုံရိပ်တချို့တောင် တွေ့လိုက်သေးတယ် အမျိုးသမီးတစ်ယောက်နဲ့ တူတဲ့အရာတစ်ခု"

စုန့်ရန်က ပြောသည်။

"ကြည့်ရတာ စာတိုက်နားမှာလည်း တစ္ဆေတွေ ရှိနေပုံပဲ"

ယန်ကျန့် အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

စုန့်ရန်က ပြန်ဖြေသည်။

"ငါလည်း အဲဒီလိုပဲ ထင်တယ်။ ဒီအတိုင်းဆက်သွားရင် အပြင်ဘက်ကို မလွဲမသွေ သက်ရောက်မှုရှိလာမှာပဲ။ စိုးရိမ်တာက ငါ ကြီးကြပ်တဲ့မြို့ တာဟန်မြို့ အန္တရာယ် ကျရောက်သွားမှာကိုပဲ။ အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်ယန် ခင်ဗျား ပိုမြန်မြန်လှုပ်ရှားဖို့ လိုတယ်"

"စိတ်မပူနဲ့။ ငါ ဆယ်ရက်အတွင်း စာတွေကို ပို့ပြီး ပဉ္စမထပ်ကို တက်မယ်။ ငါ ပဉ္စမထပ်ကို ရောက်သွားရင် နောက်ထပ် စာပို့တာဝန်တွေ မယူတော့ဘူး။ ငါ့မှာ စာတစ်စောင်ရှိရင်တောင်မှ ငါ အဲဒါကို ဖျက်ဆီးပစ်မယ်။ မင်းအတွက်တော့ ဒီနေရာကို နောက်ထပ်စောင့်ကြပ်စရာမလိုတော့ဘူး"

ယန်ကျန့်သည် ကတိတစ်ခုကို ပြုလုပ်လိုက်ပြီး အလွန်အမင်း လေးနက်စွာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

သူ ပဉ္စမထပ်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်နှင့် ၎င်းမှာ သူနှင့် တစ္ဆေစာတိုက်ကြားမှ ရှင်ခြင်းနှင့်သေခြင်းတရား၏ တိုက်ပွဲတစ်ခု ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။

သူသည် တစ္ဆေစာတိုက်ကို ဖျက်ဆီးခြင်း သို့မဟုတ် ထိန်းချုပ်ခြင်း ပြုလုပ်မည် သို့မဟုတ် သူသည် အတွင်းမှ တစ္ဆေများ၏ သတ်ဖြတ်ခြင်းကို ခံရပေလိမ့်မည်။

"ဆယ်ရက် ဟုတ်လား။ ငါ ခံနိုင်မယ်ထင်ပါတယ်။ အဲဒီအခါကျရင် ခင်ဗျားရဲ့သတင်းကောင်းကို စောင့်နေပါ့မယ်"

စုန့်ရန်က ခေါင်းညိတ်ရင်း အတင်းပြုံးလိုက်သည်။

နောက်ထပ်ဆယ်ရက်ကြာအောင် ထိန်းထားရန်မှာ အလွန်ခက်ခဲမည်မဟုတ်ချေ။

သူ့မှာ သူ၏ရေနံမီးအိမ်နှင့် တစ္ဆေဖယောင်းတိုင် ရှိနေသေးပြီး သူ့ကို အနည်းငယ် ယုံကြည်မှုပေးသည်။

"ဒါဆို သဘောတူတယ်နော်။ ငါ အခု သွားတော့မယ်"

ယန်ကျန့်သည် စကားများများမပြောဘဲ ချက်ချင်း တစ္ဆေစာတိုက်တံခါးကို ဖွင့်ပြီး ထွက်ခွာသွားသည်။

စုန့်ရန်သည် စာတိုက်သို့ ရောက်လာသောလူသစ်များကို ရှင်းလင်းပစ်ခြင်းဖြင့် ကြီးမားသော အန္တရာယ်ကို စွန့်စားနေရသော်လည်း ယန်ကျန့်၏ တာဝန်မှာလည်း အန္တရာယ်မနည်းချေ။ စာတစ်စောင်စီတိုင်းမှာ အန္တရာယ်ရှိသော သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တစ်ခုကို ကိုယ်စားပြုပြီး သူ ပါဝင်ပတ်သက်ခြင်းဖြင့် သူသည်လည်း အတော်အတန် စွန့်စားရမှုများကို ယူဆောင်နေသည်။ သို့သော် သူ၌ ရွေးချယ်စရာမရှိချေ၊ တစ္ဆေပြန်လည်ရှင်သန်ခြင်း၏ လျှို့ဝှက်ချက်များကို ဖော်ထုတ်ရန်နှင့် တရုတ်သမ္မတနိုင်ငံခေတ်မှ ဖြစ်ရပ်များအကြောင်း လေ့လာရန် သူသည် ဒီလမ်းကြောင်းကို လိုက်ရမည်ဖြစ်သည်။

တစ္ဆေစာတိုက်မှ ထွက်ခွာခြင်း...

ထူးဆန်းသောလမ်းငယ်လေးတစ်ခုတစ်လျှောက် လျှောက်လှမ်းရင်း ယန်ကျန့်သည် မူလက လီယန်နှင့် အတူတကွ ခရီးသွားခဲ့သော်လည်း သူတို့သည် တဖြည်းဖြည်းနှင့် ကွဲကွာသွားကြသည်။ လမ်းမှာ လမ်းခွဲများအဖြစ်သို့ ကွဲထွက်သွားပြီး သူတို့နှစ်ဦးကို ပါးနပ်စွာနှင့် ထူးဆန်းစွာ ခွဲထုတ်လိုက်ကာ သူတို့ မသိလိုက်ဘဲ တစ်ယောက်တည်း လျှောက်လှမ်းနေစေခဲ့သည်။

ပတ်ဝန်းကျင်ဧရိယာ၌ အဆောက်အအုံအချို့ ပေါ်ထွက်လာသည့်အချိန်၌ ယန်ကျန့်သည် တာချန်းမြို့သို့ တစ်ဖန်ပြန်လည်ရောက်ရှိနေပြီး ယမန်နေ့က သူ ကားပေါ်မှ ဆင်းခဲ့သည့်လမ်းကြားသို့ ပြန်ရောက်လာခဲ့သည်။

နောက်ပြန်လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ စာတိုက်သို့ ပြန်လည်ဦးတည်သော ထူးဆန်းသည့်လမ်း၏ လက္ခဏာတစ်စုံတစ်ရာ မရှိချေ။

သူ၏နောက်၌ လမ်းဆုံးတစ်ခုသာ ရှိသည်။ အရာအားလုံး ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်ဖြစ်သွားသည်။

"ဒီနေ့ကစပြီး သုံးရက်မြောက်နေ့ ညကိုးနာရီ ချန်အန်းလမ်းဆုံ"

ယန်ကျန့်သည် မျက်လုံးများကို အနည်းငယ် ကျဉ်းမြောင်းလိုက်ပြီး သူ၏စိတ်ထဲ၌ သတင်းအချက်အလက်ကို မှတ်သားထားပြီးဖြစ်သည်။

လီယန်မှာမူ မည်သည့်အမှားအယွင်းကိုမဆို ဖြစ်သွားမည်ကို ကြောက်ရွံ့သဖြင့် သူ၏ဖုန်းဖြင့် ဓာတ်ပုံပင် ရိုက်ယူထားသည်။

ထို့ကြောင့် အမှားအယွင်းများအတွက် စိုးရိမ်စရာမရှိချေ။

"ဒီစာပို့မစ်ရှင်က တော်တော်လေး ရှုပ်ထွေးတယ် ဒါက သဘာဝလွန်ဘတ်စ်ကားနဲ့... တစ္ဆေဗီရိုတာဝန်ကို ပါဝင်နိုင်တယ်"

ယန်ကျန့်သည် စာပို့တည်နေရာအဖြစ် စာရင်းသွင်းထားသော ရှေးဟောင်းစံအိမ်မှာ တစ္ဆေဗီရို၏ ညွှန်ကြားချက်နှင့် ဆက်စပ်နိုင်ခြေအများဆုံးဖြစ်သည်ဟု သံသယရှိသည်။ ထို့အပြင် တစ္ဆေပန်းချီကားမှ အမျိုးသမီး၏ နောက်ခံဖြစ်ပြီး သူ့ကို ထိုပျက်စီးနေသော သစ်သားရှေးဟောင်းစံအိမ်သို့ ဦးတည်စေသည်။

သဘာဝလွန်ဖြစ်စဉ်များမှာ အချင်းချင်းဆက်စပ်နေပြီး အတူတကွ ရောယှက်နေသည်။

သတင်းအချက်အလက်အပိုင်းအစတိုင်းက လားရာတစ်ခုတည်းကိုသာ ညွှန်ပြနေပုံရသည်။ ခင်ဗျား သဲလွန်စတစ်ခုကို ဘယ်လိုပဲခြေရာခံခံ နောက်ဆုံးရလဒ်မှာ အမြဲတမ်းတူညီနေသည်။

တစ္ဆေစာတိုက်ဖြစ်စေ တစ္ဆေပန်းချီကားဖြစ်စေ တစ္ဆေဗီရိုဖြစ်စေ သဘာဝလွန်ဘတ်စ်ကားပင်ဖြစ်စေ သူတို့အားလုံးမှာ တူညီသောအဖြေတစ်ခုဆီသို့သာ ဦးတည်နေသည်။

"စိတ်ဝင်စားစရာပဲ"

ယန်ကျန့်သည် အနည်းငယ် ရယ်မောလိုက်ပြီး ဝမ်ရှန်း၏ အလောင်းကို သူ၏ပခုံးပေါ်သို့ လွှဲတင်ကာ လေထဲ၌ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

သူသည် ထူးခြားသောစိတ်လှုပ်ရှားမှုတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

ကြာရှည်စွာ လိုက်လံစုံစမ်းခဲ့သော လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်မှုများမှာ နောက်ဆုံး၌ ပုံပေါ်စပြုလာသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ကံမကောင်းစွာဖြင့် ယန်ကျန့်သည် ကံမကောင်းခဲ့ဘဲ ပတ်ပတ်လည် လှည့်ပတ်ကာ အချိန်အချို့ကို ဖြုန်းတီးခဲ့သည်။ သို့သော် ဒီလမ်းလွှဲမှုများကို မကြုံတွေ့ခဲ့ရဘဲ သူသည် ဒီသဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်များ၏ အပြန်အလှန်ဆက်စပ်မှုကို ဤမျှ နက်ရှိုင်းစွာ နားလည်နိုင်မည်နည်း။

လက်ရှိတွင် ခုနစ်နာရီပင် မထိုးသေးချေ။

ယန်ကျန့်သည် ဦးစွာ ဝမ်ရှန်း၏ အလောင်းကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းပြီး တစ္ဆေကူးစက်နေသောခန္ဓာကိုယ်ကို ရွှေရောင်သေတ္တာထဲသို့ ထည့်ကာ တံဆိပ်ခတ်ပိတ်ပြီး လုံခြုံရေးအိမ်သို့ ပို့ဆောင်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူသည် ကုမ္ပဏီ၌ တာဝန်ကျနေသော ဟွမ်ကျီယာကို ရှာဖွေပြီး သူမထံမှ လှည့်စားခြင်းတစ္ဆေပါသော လည်ဆွဲကို ငှားရမ်းလိုက်သည်။

သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာနေသည်။

သူ၏ကိုယ်ထည်ကို ထိုးဖောက်လုနီးပါးဖြစ်ခဲ့သော သူ၏နဖူးပေါ်မှ ဒဏ်ရာမှာ လျင်မြန်စွာ ကျက်သွားသည်၊ သူ၏အေးစက်နေသောခန္ဓာကိုယ်မှာ နွေးထွေးမှုအချို့ကို ပြန်လည်ရရှိလာပြီး သူ၏နှလုံးမှာ တစ်ဖန်ပြန်လည် ခုန်လာသည်။

ယန်ကျန့်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

သဘာဝလွန်စွမ်းအားကို အသုံးပြု၍ သူ၏ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာအခြေအနေမှာ သာမန်လူတစ်ဦး၏ အခြေအနေသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားသည်။ သာမန်တစ်ဦးချင်းထက်ပင် ပိုမိုကျန်းမာသည်။

သို့သော် ထိုအရာအားလုံးမှာ ယာယီသာဖြစ်သည်။ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်၌ တစ္ဆေအရိပ်၊ တစ္ဆေမျက်လုံးနှင့် တစ္ဆေလက်တို့ ရှိနေသမျှ ကာလပတ်လုံး သဘာဝလွန်စွမ်းအားများမှာ သူ၏သက်ရှိပုံစံကို ဆက်တိုက်ကျူးကျော်ဝင်ရောက်လာပြီး သူ၏ကျန်းမာသောခန္ဓာကိုယ်ကို အေးစက်သောအလောင်းကောင်တစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြန်လည်ပြောင်းလဲသွားစေမည်ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ဒီပြန်လည်ကောင်းမွန်မှုမှာ ယာယီသာဖြစ်သည်။

ယန်ကျန့်သည် ဒါကို နောက်လာမည့်အနီရောင်စာအတွက် သူ့ကိုယ်သူ ပြင်ဆင်ရန်သက်သက်သာ ပြုလုပ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

"မျှော်လင့်ထားတဲ့အတိုင်းပဲ ဒီအရာက အကောင်းဆုံး အလုပ်လုပ်တယ်"

သူသည် သူ၏လက်ထဲမှ တစ်ဝက်မည်းသွားပြီဖြစ်သော သလင်းကျောက်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏နဖူးပေါ်မှ တစ္ဆေမျက်လုံးမှာ ကျက်သွားသောအရေပြားကို တစ်ဖန်ပြန်လည် စုတ်ဖြဲပြီး ကျယ်ပြန့်စွာ ပွင့်လာကာ မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ်ဖြစ်နေသော အနီရောင်အလင်းတန်းကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။

မည်းနက်နေသော သလင်းကျောက်မှာ တစ်ဖန်ပြန်လည် ဖိနှိပ်ခြင်းခံလိုက်ရပြီး အတွင်းမှ တစ္ဆေမှာ ချုပ်နှောင်ခြင်းခံထားရကာ မလွတ်မြောက်နိုင်ဘဲ ရှင်သန်ခြင်း သို့မဟုတ် ထိန်းချုပ်မှုလွတ်သွားခြင်းမှ ရှောင်ရှားနိုင်ခဲ့သည်။

"အလုပ်ဆက်လုပ်လိုက်ဦး ငါ ခဏပြန်ဦးမယ်"

ယန်ကျန့်သည် သလင်းကျောက်လည်ဆွဲကို ဟွမ်ကျီယာထံသို့ ပစ်ပေးလိုက်သည်။

"ခေါင်းဆောင် ဘယ်ကိုသွားခဲ့တာလဲ။ ရှင် ပြန်လာတော့ အလောင်းနံ့တွေ နံစော်နေပြီး ခန္ဓာကိုယ်ကလည်း ပြိုကွဲနေတယ်"

ဟွမ်ကျီယာသည် လည်ဆွဲကို ယူပြီးနောက် အံ့ဩစွာ မေးလိုက်သည်။

ယန်ကျန့်က ပြန်ဖြေသည်။

"မင်း သိပြီးသားပဲ။ ငါ တစ္ဆေတချို့နဲ့ ရင်ဆိုင်တွေ့ဆုံခဲ့ရတယ် ပြီးတော့ ဒါက အကောင်းဆုံး အခြေအနေပဲ။ ကိုယ့်အလုပ်ကိုပဲ အာရုံစိုက်ထား။ ဒါက ငါ့ကိုယ်ရေးကိုယ်တာကိစ္စပဲ မင်း စိတ်ပူစရာမလိုဘူး။ ပြီးတော့ နောက်ရက်အနည်းငယ်အတွင်း သတိထားနေ တစ်ခုခု ဖြစ်နိုင်တယ်... မဟုတ်ဘူး နောက်မှပဲ ငါ အဖွဲ့အစည်းအဝေးတစ်ခု ခေါ်ပြီး အစည်းအဝေးအတွင်းမှာ အရာအားလုံးကို ရှင်းပြမယ်"

သူသည် တစ္ဆေနယ်မြေကို အသက်သွင်းပြီး တစ်ဖန်ပြန်လည် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

တစ္ဆေစာတိုက်၌ သူသည် သူ၏တစ္ဆေမျက်လုံးစွမ်းအားများကို အနည်းငယ်သာ အသုံးပြုခဲ့ပြီး တစ္ဆေနယ်မြေကို အသုံးပြုခြင်းမှပင် ရှောင်ကြဉ်ခဲ့သည်။

သူသည် ၎င်းတို့ကို အသုံးမပြုဝံ့၍ မဟုတ်ဘဲ တစ္ဆေနယ်မြေနှင့် စာတိုက်ကြားမှ တိုက်ခိုက်မှုမှာ ကြိုတင်ခန့်မှန်းမရနိုင်သောဖြစ်ရပ်များကို ဖြစ်ပေါ်စေမည်ကို ကြောက်ရွံ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သို့သော် စာတိုက်အပြင်ဘက်၌ သူသည် ထိုသို့သောကန့်သတ်ချက်များမှ ကင်းလွတ်သည်။

ယန်ကျန့်သည် ကွမ်းကျန်းလူနေရပ်ကွက်မှ သူ၏အိမ်သို့ ပြန်ရောက်လာသည်။ အားလပ်ချိန်ကို အခွင့်ကောင်းယူပြီး သူသည် ပျို့အန်ချင်စရာကောင်းသော အလောင်းနံ့များကို ဆေးကြောပစ်ပြီး သူ၏ညစ်ပတ်နေသော အဝတ်အစားများကို စွန့်ပစ်ကာ သူ၏အသွင်အပြင်ကို ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်လည်ပြောင်းလဲလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူသည် လာမည့်စာပို့မစ်ရှင်အတွက် မဟာဗျူဟာချမှတ်ပြီး ပြင်ဆင်စပြုလာသည်။

"ဒီမစ်ရှင်အတွက် ငါ တစ္ဆေငယ်ကိုပါ ခေါ်သွားသင့်လား"

ထိုစိတ်ကူးမှာ ပယ်ချခြင်းခံလိုက်ရသည်။

အကယ်၍ မစ်ရှင်၌ အမှန်တကယ် သဘာဝလွန်ဘတ်စ်ကား ပါဝင်ပါက တစ္ဆေငယ်သည် ထိုင်ခုံတစ်ခုံကို နေရာယူမည်ဖြစ်ပြီး ထိုင်ခုံများလေ အန္တရာယ်ပိုများလေဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ဒီတစ်ကြိမ် တစ္ဆေငယ်ကို အပြင်သို့ ခေါ်ဆောင်သွားရန် မသင့်တော်ချေ။

တစ္ဆေငယ်မှာ နောက်ကျန်ရစ်ခဲ့မည်ဖြစ်သော်လည်း...ယန်ကျန့်သည် တစ္ဆေအရုပ်ကို ယူဆောင်သွားရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

တာချွမ်းမြို့မှ ကြမ်းတမ်းသောတစ္ဆေခရိုင်မှ ရရှိခဲ့သော တစ္ဆေအရုပ်မှာ အချို့သော အခြေအနေများအောက်၌ တစ္ဆေတိုက်ခိုက်မှုတစ်ခုကို လွှဲပြောင်းနိုင်သည်။ သူသည် ၎င်းကို တစ္ဆေစာတိုက်သို့ ယခင်က မယူဆောင်ခဲ့ဖူးချေ၊ ၎င်းမှာ ထိန်းချုပ်မှုလွတ်သွားမည်ကို ကြောက်ရွံ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

အခြေခံအားဖြင့် တစ္ဆေအရုပ်မှာ နောက်ထပ်တစ္ဆေတစ်ကောင်မျှသာ ဖြစ်သည်။ သို့သော် အရုပ်၏သတ်ဖြတ်ခြင်းစည်းမျဉ်းများ အသက်မဝင်သမျှ ကာလပတ်လုံး ၎င်းမှာ ပုံမှန်မဟုတ်သောအပြုအမူများ မပြချေ။

ဟုတ်ပါသည်။ အနီရောင်တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်ကိုလည်း ပြင်ဆင်ရန် လိုအပ်သည်။

"ဒီနေ့ကစပြီး သုံးရက်မြောက်နေ့ ညဘက်မှာပဲ အခု အလျင်လိုစရာမရှိဘူး"

ယန်ကျန့်သည် သူ့ကိုယ်သူ တိတ်တဆိတ် တွေးလိုက်သည်။

ထို့နောက်...သူသည် သူ၏နေအိမ်မှ ထွက်ခွာပြီး လီယန်ကို စစ်ဆေးကာ သဘာဝလွန်ဘတ်စ်ကားအကြောင်း သတိပေးရန် စီစဉ်လိုက်သည်။

သဘာဝလွန်ဘတ်စ်ကားနှင့်ပတ်သက်သော သတင်းအချက်အလက်များကို ယန်ကျန့်သည် ဌာနချုပ်သို့ပင် သတင်းမပို့ဘဲ လျှို့ဝှက်ထားရန် ရွေးချယ်ခဲ့သည်။ အခြားသူများ ရှာဖွေတွေ့ရှိရန်မှာ လုံးဝနီးပါး မဖြစ်နိုင်ချေ။

ယန်ကျန့်သည် တစ္ဆေနယ်မြေကို မအသက်သွင်းဘဲ လီယန်၏ နေအိမ်သို့ လမ်းလျှောက်သွားသည်။

နေရာမှာ မဝေးချေ၊ ၎င်းမှာ သူ၏နောက်မှ ဗီလာတန်း၌ တည်ရှိသည်။

"အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်ယန်"

လမ်း၌ တစ်စုံတစ်ယောက်က သူ့ကို လှမ်းခေါ်လိုက်သည်။

ယန်ကျန့်သည် လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး ရှုန်ဝမ်ဝမ်၏ မိခင် ချန်ရှူမေ့သည် သူမ၏ဗီလာရှေ့ခြံ၌ သစ်ရွက်များ လှဲကျင်းနေသည်ကို သတိပြုမိလိုက်သည်။ သူ ဖြတ်သန်းသွားသောကြောင့် သူမကို နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

"မင်္ဂလာပါ အန်တီချန်"

သူသည် အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ချန်ရှူမေ့က မေးသည်။

"အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်ယန် ဘယ်ကိုသွားမလို့လဲရှင့်။ မကြာသေးခင်က အလုပ်များနေလား"

"အလုပ်နဲ့ပတ်သက်တဲ့ကိစ္စတွေ ဖြေရှင်းနေတာပါ"

ယန်ကျန့်က ပြန်ဖြေသည်။

ချန်ရှူမေ့က ပြုံးလိုက်သည်။

"အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်ယန် ရှင် တကယ်ပဲ အလုပ်များတဲ့လူပဲ။ စကားမစပ် မနက်စာ စားပြီးပြီလား ကျွန်မအိမ်မှာ တစ်ခုခု စားချင်လားရှင့် ကျွန်မ သတိပြုမိတာ ကျန်းလီချင်က အလုပ်သွားနှင့်ပြီ ရှင် ဒီမနက် ပြန်လာတာကို သူမ သိမှာမဟုတ်ဘူးထင်တယ်"

"အော် ခင်ဗျား ကျွန်တော် ညက အိမ်မှာမရှိတာကို သတိပြုမိတာလား"

ယန်ကျန့်က အနည်းငယ် အံ့ဩစွာ မေးလိုက်သည်။

"ကျွန်မ ညက ရှင့် အခန်းမီး မလင်းတာကို သတိပြုမိတယ်။ ဒီလောက်နီးနီးကပ်ကပ် နေနေကြတာ ကျွန်မ ဒီလိုအသေးစိတ်အချက်အလက်တွေကို အာရုံစိုက်မိတာပေါ့"

ချန်ရှူမေ့က ပြန်ဖြေသည်။

ယန်ကျန့်သည် ခဏစဉ်းစားလိုက်သည်။ သူ အိမ်မှာရှိနေပုံရစေရန် သူ၏အခန်းမီးကို ဖွင့်ထားရန် လိုအပ်မည်ဟု ထင်ရသည်။ သို့မဟုတ်လျှင် သူ မရှိသည့်အချက်မှာ ချက်ချင်း ပျံ့နှံ့သွားပေလိမ့်မည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော် မနက်စာ မစားတော့ပါဘူး။ ကျွန်တော် လီယန်နဲ့ တစ်ခုခု ဆွေးနွေးဖို့ သွားမလို့"

ချန်ရှူမေ့က ထပ်ပြောသည်။

"ဒါဆို နေ့လယ်စာ လာစားပါလားရှင့် ကျွန်မ ချက်ပြုတ်စရာတချို့ သွားဝယ်လိုက်မယ်"

ယန်ကျန့်သည် ငြင်းဆန်လိုသည်။

သူ၏ယုံကြည်ချက်မှာ တစ္ဆေဆရာများမှာ သူတို့ကို မထိခိုက်စေရန် သာမန်လူများနှင့် အကွာအဝေးတစ်ခု ထိန်းသိမ်းထားသင့်သည်ဟူ၍ ဖြစ်သည်။

"ဝမ်ဝမ်မှာလည်း ကိစ္စတချို့ ရှိနေတယ်။ ဒီလိုအခွင့်အရေးမျိုး ရှားရှားပါးပါး ရခဲတယ်။ ဒါက ရှင့်ရဲ့ အစီအစဉ်တွေကို မနှောင့်ယှက်ဘူးဆိုရင် ဒီအတိုင်းပဲ သဘောတူလိုက်ကြရအောင်"

ချန်ရှူမေ့သည် အလွန်စိတ်အားထက်သန်စွာဖြင့် ယန်ကျန့်ကို ဧည့်သည်အဖြစ် ဖိတ်ခေါ်နေသည်။

"ကောင်းပါပြီ ကျွန်တော် နောက်မှ လာခဲ့ပါ့မယ်"

ယန်ကျန့်သည် သူမ၏ စိတ်အားထက်သန်မှုကို မြင်သည့်အခါ ဆက်လက်မငြင်းဆန်တော့ချေ။

သူသည် လျင်မြန်စွာ ထွက်ခွာသွားပြီး မလှမ်းမကမ်းမှ လီယန်၏ ဗီလာသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

"မေမေ ကျွန်တော့်မှာ ရှောင်ယန်နဲ့ ဆွေးနွေးစရာကိစ္စ ဘာမှမရှိပါဘူး။ ဘာလို့ သူ့ကို နေ့လယ်စာ ဖိတ်နေတာလဲ။ သူ နောက်ဆုံးတစ်ခေါက် ခရီးကနေ နောက်ကျမှ ပြန်လာတုန်းက သူ ကျွန်တော့် ဂိမ်းဆော့နေတာကို နှောင့်ယှက်ခဲ့တယ်"

ရှုန်ဝမ်ဝမ်သည် ဆူညံသံကို ကြားပြီးနောက် ထွက်လာခဲ့သည်။ သူသည် အဝေးသို့ လျှောက်သွားသော ယန်ကျန့်ကို လှမ်းကြည့်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

ချန်ရှူမေ့သည် သူမ၏နူးညံ့ပြီး ဖော်ရွေသောအမူအရာကို ချလိုက်ပြီး စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

"လူ့ကျင့်ဝတ်အကြောင်း မင်း ဘာသိလို့လဲ ဒီကောင်စုတ်လေး။ အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်ယန်က ငါတို့ကို ဒီလောက်အများကြီး ကူညီခဲ့တာ ကျေးဇူးတင်ကြောင်းပြဖို့ သူ့ကို ထမင်းနှစ်နပ်လောက် ဖိတ်ကျွေးရမယ်။ အခု ငါ ဈေးသွားဝယ်နေတုန်း ခြံထဲကို ပြန်လှဲကျင်းနေလိုက်"

ထိုသို့ပြောပြီး သူမသည် တံမြက်စည်းကို ရှုန်ဝမ်ဝမ်၏ လက်ထဲသို့ ထိုးထည့်လိုက်သည်။

ရှုန်ဝမ်ဝမ်သည် မပျော်မရွှင် နှုတ်ခမ်းစူလိုက်သော်လည်း မလိုလားစွာဖြင့် အလုပ်စတင်လိုက်သည်။