စာပို့သမားကို ထိန်းချုပ်ခြင်း

တာချန်းမြို့မှ ရှန်ထုံမျှော်စင်၏ အပေါ်ဆုံးထပ်…..

ယန်ကျန့်၏ ရုံးခန်းအတွင်း၌ ဒီနေ့ အစည်းအဝေးတစ်ခု ကျင်းပခဲ့သည်။ အဖွဲ့ဝင်အားလုံး တက်ရောက်ကြပြီး လျိုရှောင်ယွိနှင့် သူမအားကူညီနေသော ဝန်ထမ်းအချို့လည်း ပါဝင်သည်။

အစည်းအဝေးအတွင်း...

ယန်ကျန့်၏ လေသံမှာ အေးစက်နေပြီး ကြောက်ရွံ့မှုကို ဖြစ်စေသော နားလည်ရခက်သည့် သြဇာအာဏာတစ်ခု ပါဝင်နေသည်။

"မနက်ဖြန်ကစပြီး တာချန်းမြို့က ဘတ်စ်ကားအားလုံး သုံးရက်ကြာ ရပ်နားရမယ် ခရီးသည်တင်ယာဉ်တွေ အပါအဝင်ပေါ့။ တာချန်းမြို့ရဲ့လမ်းတွေပေါ်မှာ ယာဉ်တစ်စီးမှ ပြေးဆွဲနေတာကို ငါ မမြင်ချင်ဘူး။ မြို့ပြင်က ယာဉ်တွေရှိရင် တိုက်ရိုက်တားဆီးလိုက်။ လျိုရှောင်ယွိ မင်း ဒါကို ကိုင်တွယ်နိုင်လား"

သူမ၏အလုပ်ယူနီဖောင်းကို ဝတ်ဆင်ပြီး သူမ၏အမှတ်အသားဖြစ်သော ဆံပင်နှစ်ဖက်ခွဲနှင့်အတူ လျိုရှောင်ယွိသည် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ ချက်ချင်း အဖြေမပေးဘဲ သူမသည် သူမ၏ဘေးမှ ဝန်ထမ်းတစ်ဦးကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

"စိတ်မပူပါနဲ့ ခေါင်းဆောင်ယန် လုပ်ဆောင်နိုင်ပါတယ်"

"ကောင်းတယ်။ ဒါ့အပြင် ဒီအစည်းအဝေးပြီးတာနဲ့ ချက်ချင်းစပြီး ချန်အန်းဘူတာလမ်းဆုံပတ်လည် သုံးမိုင်အချင်းဝက်အတွင်းက ဧရိယာကို လေးရက်ကြာ လုံးဝပိတ်ဆို့ထားရမယ်။ နေထိုင်သူတွေရှိရင် သူတို့အားလုံးကို ရွှေ့ပြောင်းခိုင်းလိုက်။ ငါ အဲဒီမှာ ပိတ်ဆို့တားဆီးမှုတစ်ခု ပြုလုပ်ထားချင်တယ်"

ယန်ကျန့်သည် တာချန်းမြို့မြေပုံပေါ်မှ နေရာတစ်ခုကို ထောက်ပြလိုက်သည်။

သဘာဝလွန်ဘတ်စ်ကား ပေါ်ထွက်လာနိုင်သည်ဟု သံသယရှိသောနေရာတစ်ခုကို တိုက်ရိုက် ပိတ်ဆို့ခြင်းခံနေရသည်။

"ဒါလည်း ပြဿနာမရှိပါဘူး။ ကျွန်မတို့ ဒီလိုအခြေအနေမျိုးအတွက် အစီအစဉ်တစ်ခု ရှိပြီးသားပါ။ လိုအပ်ရင် ပိတ်ဆို့မှုလုပ်ငန်းစဉ်ကို တိုက်ရိုက် အသက်သွင်းနိုင်ပါတယ်"

လျိုရှောင်ယွိသည် ယုံကြည်ချက်အပြည့်ဖြင့် ချက်ချင်းပြောလိုက်သည်။

နောက်ဆုံးတော့ မြို့အတွင်းမှ သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တစ်ခုအတွက် ဧရိယာတစ်ခုကို ပိတ်ဆို့ခြင်းမှာ ပုံမှန်လုပ်ထုံးလုပ်နည်းတစ်ခုဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ ဌာနချုပ်သို့ သတင်းပို့ရန်သာ လိုအပ်သည်။

"အန္တရာယ်အရှိဆုံးအချိန်က ဒီနေ့ကစပြီး သုံးရက်မြောက်နေ့ ည ၉ နာရီလောက်မှာ ဖြစ်လိမ့်မယ်။ အဲဒီအချိန်မတိုင်ခင် ဒါမှမဟုတ် နောက်ပိုင်းမှာ ဘယ်သူ့ကိုမှ ဒီပိတ်ဆို့ထားတဲ့ဧရိယာထဲကို ဝင်ခွင့်မပြုသင့်ဘူး"

ယန်ကျန့်က ထပ်ပြောသည်။

လျိုရှောင်ယွိက ပြန်ဖြေသည်။

"ပိတ်ဆို့မှု ပြုလုပ်ပြီးတာနဲ့ ဘယ်သူ့ကိုမှ အနီးအနားကို ဝင်ခွင့်ပြုမှာမဟုတ်ပါဘူး"

"နောက်ဆုံးအနေနဲ့ ဒီနေ့ကစပြီး ဒီလူပုဂ္ဂိုလ်တွေရဲ့ လှုပ်ရှားမှုတွေကို စောင့်ကြည့်ပါ။ သူတို့ တာချန်းမြို့ကို လေယာဉ်နဲ့ဖြစ်စေ ရထားနဲ့ဖြစ်စေ ဒါမှမဟုတ် ကိုယ်ပိုင်ယာဉ်နဲ့ဖြစ်စေ ရောက်လာနိုင်တယ်။ တွေ့ရှိတာနဲ့ ချက်ချင်း ထိန်းသိမ်းလိုက်။ သူတို့ ခုခံရင် ရှင်းပစ်လိုက်။ ဖုန်းချွမ်း ထုံချန် မင်းတို့နှစ်ယောက် ဒီတာဝန်ကို ကူညီလုပ်ဆောင်ရမယ်"

ယန်ကျန့်သည် စကားဆုံးသည်နှင့် ပုံကြမ်းအများအပြားကို အစည်းအဝေးစားပွဲပေါ်၌ ချထားလိုက်သည်။

ထိုပုံများမှာ လျိုချင်းချင်း၊ ယန်ရှောင်ဟွား၊ သိမ်းငှက်အိုကြီး၊ ဝမ်ဖုန်း၊ ချင်ခိုင်နှင့် တာချန်တို့ကဲ့သို့သော ပုံရိပ်များကို ဖော်ပြထားသည်၊ သူတို့အားလုံးမှာ စာတိုက်၏ စတုတ္ထထပ်မှ စာပို့သမားများ ဖြစ်ကြသည်။

ယန်ကျန့်၏ စွမ်းရည်ဖြင့် သူသည် ဒီပုံတူများကို မှတ်ဉာဏ်မှ လုံးဝပုံဖော်နိုင်သည်။

"ဒါက လွယ်ပါတယ် ကျွန်တော် ပြီးအောင်လုပ်လိုက်မယ်"

ဖုန်းချွမ်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ယန်ကျန့်က သူ့ကို သတိပေးလိုက်သည်။

"သတိထားနေ။ ဒီလူတွေထဲက တချို့က တစ္ဆေဆရာတွေဖြစ်နေပြီး သဘာဝလွန်စွမ်းအား ပိုင်ဆိုင်ထားတယ်။ တစ်ခုခုပြဿနာရှိရင် ငါ့ကို ချက်ချင်းဆက်သွယ် ငါ ဝင်ပါမယ်"

"နားလည်ပါပြီ"

ဖုန်းချွမ်းက တုံ့ပြန်သည်၊ သူ၏အမူအရာမှာ လေးနက်သွားသည်။

ယန်ကျန့်က ဆက်ပြောသည်။

"ဒီလူပုဂ္ဂိုလ်တွေအားလုံး ရောက်ရှိလာတာနဲ့ ငါ့ကို ချက်ချင်းအကြောင်းကြား။ အဲဒီနောက် လူတိုင်းကို ဒီမှာစုပြီး သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်အတွက် ငါတို့ရဲ့ပြင်ဆင်မှုတွေကို အပြီးသတ်လုပ်ကြမယ်"

သူသည် တူညီသောနေရာကို တစ်ဖန်ပြန်လည် ထောက်ပြလိုက်သည်။

ချန်အန်းလမ်းဆုံ

သဘာဝလွန်ဘတ်စ်ကား ရပ်တန့်ရန် မျှော်လင့်ရသော ဘူတာဖြစ်သည်။

"ဒါ တကယ်ပဲ ဒီလောက်လေးနက်လို့လား"

ဟွမ်ကျီယာက အနည်းငယ် မယုံကြည်နိုင်စွာ မေးလိုက်သည်။

"အဆိုးဆုံးအတွက် ပြင်ဆင်ထား အားလုံးချောချောမွေ့မွေ့ ဖြစ်သွားရင် အဲဒါ အကောင်းဆုံးရလဒ်ပဲ"

ယန်ကျန့်က ပြောသည်။

သဘာဝလွန်ဘတ်စ်ကား ရပ်တန့်သည့်အခါ အရာနှစ်ခုသာ ဖြစ်ပွားနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

တစ်စုံတစ်ယောက် တက်လာခြင်း သို့မဟုတ် တစ်စုံတစ်ယောက် ဆင်းသွားခြင်း။

သို့သော် ဆင်းသွားသူများမှာ လူသားများချည်း ဖြစ်ချင်မှဖြစ်မည်၊ သူတို့ကြားထဲ၌ တစ္ဆေများ ပါဝင်နိုင်သည်။ ဒါကြောင့် ယန်ကျန့်သည် တာချန်းမြို့၌ သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တစ်ခု ပျံ့နှံ့မသွားစေရန် အသေချာဆုံးပြင်ဆင်မှုများကို လိုချင်သည်။

အစည်းအဝေးမှာ ဆက်လက်ကျင်းပနေသည်။

ဒီစစ်ဆင်ရေးသည် တာချန်းမြို့အတွင်းမှ အင်အားစုအားလုံးကို စုစည်းရမည်ဖြစ်ပြီး မြို့ပြအရင်းအမြစ်များဖြစ်စေ တစ္ဆေဆရာများဖြစ်စေ သူတို့ မည်သူ့ကိုမျှ မဆုံးရှုံးနိုင်ချေ။

"အော် ပြီးတော့ လျိုရှောင်ယွိ ဌာနချုပ်ကို ငါ တရားဝင် သဘာဝလွန်ဘတ်စ်ကားအမှုကို တာဝန်ယူလိုက်ပြီလို့ သတင်းပို့လိုက်"

ယန်ကျန့်သည် ဌာနချုပ်က ခေါင်းဆောင်များကို အနည်းဆုံး သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တစ်ခုကို ဖြေရှင်းရန် လိုအပ်သည်ကို မမေ့ခဲ့ချေ။

ဒီအမှုက ဒီမှာရောက်နေမှတော့ သူ ၎င်းကို တာဝန်ယူပြီး အတူတကွ ဖြေရှင်းလိုက်လျှင် ပိုကောင်းသည်။

ယန်ကျန့်သည် သဘာဝလွန်ဘတ်စ်ကားကို ထိန်းသိမ်းနိုင်မည်ဟု အာမမခံနိုင်ချေ၊ သူသည် တာဝန်ကို လက်ခံခြင်းမျှသာ ဖြစ်သည်။ အရာအားလုံးမှာ ရှေ့ဆက်ဖြစ်ပေါ်လာမည့် အခြေအနေများပေါ်၌ မူတည်ပေလိမ့်မည်။

အခွင့်အရေးတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာပါက သူ အရေးယူဆောင်ရွက်မည်ဖြစ်သည်။

...

အစည်းအဝေးပြီးဆုံးသည်နှင့် တာချန်းမြို့၏ အခြေခံအဆောက်အအုံတစ်ခုလုံးမှာ လည်ပတ်စပြုလာသည်။

ချန်အန်းဘူတာလမ်းဆုံအနီးမှ ဧရိယာကို ပိတ်ဆို့ထားသည်။ ဘတ်စ်ကားအားလုံး လုပ်ငန်းလည်ပတ်မှု ရပ်ဆိုင်းသွားသည်။ ဖုန်းချွမ်းနှင့် ထုံချန်တို့သည် သူတို့၏အဖွဲ့ကို ဦးဆောင်ပြီး စာတိုက်၏ စတုတ္ထထပ်မှ စာပို့သမားများ ရောက်ရှိလာခြင်းကို စောင့်ကြည့်နေကြသည်။

ညမရောက်မီမှာပင် တာချန်းမြို့အတွင်းမှ ပြင်ဆင်မှုများမှာ လုံးဝနီးပါး ပြီးဆုံးသွားသည်။

ညနေစောင်းတွင်...ကိုယ်ပိုင်ကားတစ်စီးသည် အဝေးပြေးလမ်းမမှ ထွက်ခွာပြီး တာချန်းမြို့သို့ ဝင်ရောက်လာသည်။ သို့သော် မြို့ကန့်သတ်ချက်သို့ ချဉ်းကပ်လာသည့်အခါ ယာဉ်မောင်းမှာ လမ်းပိတ်ဆို့မှုများနှင့် ကြုံတွေ့ရပြီး ဝန်ထမ်းများစွာ ဖြတ်သန်းသွားလာသောယာဉ်များကို စစ်ဆေးနေကြသည်။

"ပုံမှန်စစ်ဆေးမှုပါ။ ဘေးချပြီး ခင်ဗျားရဲ့ ID ပြပါ"

ဝန်ထမ်းတစ်ဦး ချဉ်းကပ်လာပြီး ကားပြတင်းပေါက်ကို ခေါက်လိုက်သည်။

ပြတင်းပေါက်မှာ ပွင့်သွားပြီး တင်းမာသောမျက်နှာထားရှိသည့် ယောက်ျားတစ်ဦးကို ဖော်ပြနေသည်။

"ခဏနေဦး ကျွန်တော့် ID ကို ရှာလိုက်ဦးမယ်"

"ဒီမှာပါ"

သူသည် သူ၏ ID ကို ကမ်းပေးလိုက်သည်။

ဝန်ထမ်းသည် ၎င်းကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီးနောက် သူ၏မှတ်တမ်းများနှင့် နှိုင်းယှဉ်လိုက်သည်။ သူ၏အမူအရာမှာ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားပြီး အချက်ပေးခလုတ်ကို နှိပ်လိုက်သည်။ ချက်ချင်းပင် ပတ်ဝန်းကျင်မှ လူတိုင်း ဝိုင်းအုံလာကြသည်။

လက်နက်ကိုင်ဝန်ထမ်းများမှာ ယာဉ်ကို ဝန်းရံထားပြီး အနည်းငယ်မျှသောခုခံမှု၌ပင် ပစ်ခတ်ရန် အသင့်ဖြစ်နေကြသည်။

"ခင်ဗျားက သိမ်းငှက်အိုကြီးလား"

ဦးဆောင်စစ်ဆေးသူက သူ့ကို စိုက်ကြည့်ရင်း မေးခွန်းထုတ်သည်။

"ယာဉ်ပေါ်က ဆင်းပြီး ငါတို့နဲ့ လိုက်ခဲ့ပါ။ ခေါင်းဆောင်ယန်က ခင်ဗျားကို ဆင့်ခေါ်ထားတယ်"

"ခေါင်းဆောင်ယန်"

သိမ်းငှက်အိုကြီး၏ အမူအရာမှာ ပြောင်းလဲသွားသည်။

"ခင်ဗျား ဆိုလိုတာ ယန်ကျန့်လား"

သူသည် ချက်ချင်း ယန်ကျန့်ကို တွေးမိလိုက်သည်။ စာတိုက်၏ စတုတ္ထထပ်၌ လီယန်သည် သူ့ကို ထိုသို့ခေါ်ဝေါ်ခဲ့ပြီး ယန်ကျန့်မှာ တာချန်းမြို့၌ လှုပ်ရှားသောကြောင့် အဆက်အစပ်များကို ချိတ်ဆက်ရန် မခက်ခဲချေ။

"ဟုတ်တယ်"

"မလှုပ်နဲ့"

ခေါင်းဆောင်သည် သိမ်းငှက်အိုကြီး၏ လက်မှာ ကားအံခွက်ဆီသို့ တိုးဝင်သွားသည်ကို သတိပြုမိလိုက်သည်နှင့် စူးရှစွာ ဟောက်လိုက်သည်။

ထိုအချိန်၌...လက်နက်ကိုင်ဝန်ထမ်းအားလုံးမှာ သူတို့၏လက်နက်များကို မောင်းတင်ပြီး သိမ်းငှက်အိုကြီးကို ချိန်ရွယ်ထားကြစဉ် လက်ဖြောင့်တပ်သားများမှာ အဝေးမှ သူ၏ဦးခေါင်းကို ချိန်ရွယ်ထားကြသည်။

"ကိုယ်ပိုင်ပစ္စည်းတချို့ ယူမလို့ပါပဲ။ စိတ်မရှိဘူး မဟုတ်လား"

သိမ်းငှက်အိုကြီးသည် အတင်းပြုံးလိုက်သည်။ သူ၏လည်ကုတ်မှ ချွေးစေးများ စီးကျနေသည်။

အနည်းငယ်မျှသော ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုမရှိသည့်အမူအရာ သို့မဟုတ် သံသယဖြစ်ဖွယ် လှုပ်ရှားမှုတစ်ခုက သူ့ကို ကျည်ဆန်များဖြင့် ပြည့်နှက်သွားစေမည်ကို သူ ခံစားနိုင်သည်။

"ခင်ဗျားရဲ့ပိုင်ဆိုင်ပစ္စည်းတွေကို ငါတို့ ဂရုစိုက်ပေးပါ့မယ်။ သူတို့ကို ရှင်းလင်းပြီး ငါတို့ခေါင်းဆောင်က အတည်ပြုပြီးတာနဲ့ ခင်ဗျား ပြန်ရပါလိမ့်မယ်"

အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်က ပြောသည်။

"အခု ချက်ချင်း ကားပေါ်က ဆင်းပါ"

စွန့်စားမှုများကို မယူလိုသဖြင့် သိမ်းငှက်အိုကြီးသည် လိုက်နာလိုက်ပြီး ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုကို အချက်ပြရန် သူ၏လက်များကို မြှောက်လိုက်သည်။

သူ၏ခရီးဆောင်အိတ်၌ အရေးကြီးသောသဘာဝလွန်ပစ္စည်းများ ပါဝင်သော်လည်း ထိုသို့သော အခြေအနေများအောက်၌ သူ၌ ၎င်းတို့ကို လွှဲပြောင်းပေးရန်မှလွဲ၍ ရွေးချယ်စရာမရှိချေ။

"သူ့ကို ခေါ်သွား"

ခေါင်းဆောင်က အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

ရာဇဝတ်သားတစ်ဦးကဲ့သို့ သိမ်းငှက်အိုကြီးသည် အထူးသယ်ယူ ပို့ဆောင်ရေးယာဉ်တစ်စီးထဲသို့ တင်ဆောင်ခြင်းခံရပြီး ခေါ်ဆောင်သွားခြင်းခံလိုက်ရသည်။

ထိုသို့သောအခြေအနေ၌ ဖမ်းမိသူမှာ သူတစ်ဦးတည်း မဟုတ်ချေ။

ထိုည ည ၈ နာရီ၌...

တာချန်းမြို့ လေဆိပ်၌...

ပေါ့ပေါ့ပါးပါးဝတ်ဆင်ထားသော အသက်နှစ်ဆယ် အရွယ် ယောက်ျားတစ်ဦးသည် လေယာဉ်ပေါ်မှ ဆင်းသက်လာပြီး အလားတူပင် လက်နက်ကိုင်ဝန်ထမ်းတစ်စု၏ ထိန်းသိမ်းခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။

"ချင်ခိုင်လား။ ခေါင်းဆောင်ယန်က ခင်ဗျားကို ဆင့်ခေါ်ထားတယ်။ ကျေးဇူးပြုပြီး ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ပါ"

"ခေါင်းဆောင်ယန် ဟုတ်လား။ ကျွန်တော် နားလည်ပြီ။ ကြည့်ရတာ အဲဒီလူက တာချန်းမြို့မှာ သိသာတဲ့ ဩဇာအာဏာ ရှိပုံပဲ။ လေဆိပ်တစ်ခုလုံးကို ထိန်းချုပ်ထားတယ်... ပြီးတော့ ကျွန်တော် ဒီနေ့လယ်ကမှ ကျွန်တော့်လက်မှတ်ကို ဝယ်ခဲ့တာ"

ချင်ခိုင်သည် သူ၏နေကာမျက်မှန်ကို ချွတ်လိုက်ပြီး လက်နက်ကိုင်အေးဂျင့်အုပ်စုကို စစ်ဆေးကြည့်ရှုရင်း အံ့ဩစွာ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

ဒါဆို ဒါက သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တွေကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းသူတွေကို ပေးအပ်ထားတဲ့အာဏာပေါ့။ အထင်ကြီးစရာပဲ။

"ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျားတို့ရဲ့ခေါင်းဆောင်ယန်က ခင်ဗျားတို့ကို ရန်မစသင့်တဲ့ပုဂ္ဂိုလ်တချို့ ရှိတယ်လို့ မပြောထားဘူးလား။ လူအင်အားသက်သက်နဲ့ ကျွန်တော့်ကို ထိန်းသိမ်းဖို့ မလုံလောက်ဘူး"

ချင်ခိုင်က ပြောသည်။ သူ၏အမူအရာမှာ မည်းမှောင်သွားသည်။

သူသည် သူ့ကိုယ်သူ ထိန်းချုပ်ခံရပြီး သူ၏အသက်ကို ယန်ကျန့်၏ လက်ထဲ၌ ထားရန် ရည်ရွယ်ချက်မရှိချေ။

"မင်း တစ်ခုခု စမ်းကြည့်ချင်ရင် စမ်းကြည့်လေ။ ငါ မင်းကို ဒီနေရာမှာပဲ အခုချက်ချင်း မြေမြှုပ်ပစ်မယ်"

နိမ့်ပြီး အက်ကွဲနေသောအသံတစ်ခု လေဆိပ်ဂိတ်မကြီးအနှံ့ ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

ဖုန်းချွမ်းသည် အနီးအနားမှ အနားယူစခန်းတစ်ခုမှ ဖြည်းညင်းစွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူ၏အသားအရေမှာ သဘာဝမကျစွာ ဖြူဖျော့နေပြီး မသန့်ရှင်းသောမြေမှုန့်အစအနများ သူနှင့် ကပ်ငြိနေသည်။

သူ ချဉ်းကပ်လာသည်နှင့်အမျှ ထူထဲသောမြူခိုးတစ်ခု ဧရိယာပတ်လည်၌ ဝေ့ဝဲစပြုလာသည်။

"ဒါက..."

ချင်ခိုင်၏ မျက်နှာမှာ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားပြီး သူ၏အမူအရာမှာ လေးနက်သွားသည်။

"ခင်ဗျား ဘယ်သူလဲ"

"အရာရှိ ဖုန်းချွမ်းပါ။ ငါ အခု တစ္ဆေသုံးကောင်ကို ထိန်းချုပ်ထားတယ်။ မင်းရဲ့အခွင့်အရေးကို စမ်းကြည့်ချင်လား။ စကားမစပ် ငါတစ်ယောက်တည်းတော့ မဟုတ်ဘူး"

ဖုန်းချွမ်းသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းစွာ ပြုံးရင်း ပြောလိုက်သည်။

သူ၏အပြုံးမှာ သင်္ချိုင်းမြေတစ်ဆုပ်ကို ဖော်ပြနေသည်၊ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းသောမြင်ကွင်းတစ်ခုပင် ဖြစ်လေ၏။

"အဲဒီယန်ကျန့်က မင်းတို့ခေါင်းဆောင်လား"

"ဟုတ်တယ်"

ဖုန်းချွမ်းက ပြန်ဖြေသည်။

ချင်ခိုင်၏ နှလုံးမှာ နစ်ဝင်သွားသည်။ ယခုမှသာ သူသည် ယန်ကျန့်၏ တည်ရှိမှု၏ အစစ်အမှန်ပုံစံကို သိရှိလိုက်သည်။ သူ မူလက ဘွဲ့တစ်ခုမျှသာဟု ထင်ခဲ့သောအရာမှာ တစ္ဆေဆရာတစ်စု၏ တပ်မှူးကို ဆိုလိုကြောင်း ပေါ်ထွက်လာသည်။

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။

ကံကောင်းစွာဖြင့် စာတိုက်၏ စတုတ္ထထပ်၌ ပဋိပက္ခတစ်ခုခု မရှိခဲ့ချေ။ သို့မဟုတ်လျှင် သူသည် တာချန်းမြို့သို့ အသက်ရှင်လျက် ရောက်ရှိလာနိုင်မည်မဟုတ်ချေ။

"ကျွန်တော် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ပါ့မယ်"

ချင်ခိုင်သည် သူ၏လက်များကို ဖြည်းညင်းစွာ မြှောက်လိုက်သည်။ သူသည် အကယ်၍ သူသာ တိုက်ခိုက်ရန် ကြိုးစားပါက ဖုန်းချွမ်းကိုပင် မနိုင်ဘဲ ချက်ချင်း အသတ်ခံရမည်ကို သိသည်။

"မှန်ကန်တဲ့ရွေးချယ်မှုပဲ။ ငါတို့ မင်းလိုကောင်မျိုးတွေ အများကြီးနဲ့ အရင်က ဖြေရှင်းခဲ့ပြီးပြီ"

ဖုန်းချွမ်းက ပြောရင်း သူ့ကို ခေတ္တမျှ ကြည့်ပြီး လှည့်ထွက်သွားသည်။

ယန်ကျန့် ညွှန်ကြားခဲ့သည့်အတိုင်း ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်သောစာပို့သမားများကို ချမ်းသာပေးသည်။ ခုခံသူများကိုမူ ထိုနေရာ၌ပင် ရှင်းလင်းပစ်သည်။

နောက်တစ်နေ့နံနက်၌...

တာချန်းမြို့ ဘူတာရုံ၌...

ချီပေါင်းနှင့် ဦးထုပ်ကို ဝတ်ဆင်ထားသော လျိုချင်းချင်း၊ သူမ၏ကျက်သရေရှိသောပုံရိပ်မှာ အာရုံစိုက်မှုများစွာကို ဆွဲဆောင်နေပြီး ပလက်ဖောင်းမှ ထွက်ခွာလာစဉ် ဖမ်းဆီးခြင်းခံလိုက်ရသည်။

"လျိုချင်းချင်း ခေါင်းဆောင်ယန်က ရှင့်ရဲ့ရောက်ရှိမှုကို တောင်းဆိုထားပါတယ်။ ကျေးဇူးပြုပြီး ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ပါ"

ဝန်ထမ်းတစ်စုက သူမကို ဝန်းရံပြီး သတိပေးချက်ကို ထုတ်ပြန်လိုက်သည်။

"ယန်ကျန့်ကို ကျွန်မနဲ့ ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ စကားပြောခိုင်းလိုက် ဒါမှမဟုတ်ရင် ကျွန်မ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှာမဟုတ်ဘူး"

လျိုချင်းချင်းက မျက်မှောင်ကြုတ်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

တစ္ဆေဆရာတစ်ဦးအနေဖြင့် သူမသည် ဒီဝန်ထမ်းများကို သူတို့ လက်နက်ကိုင်ထားလျှင်ပင် မကြောက်ရွံ့ချေ။

"ငါတို့ခေါင်းဆောင်က တခြားကိစ္စတွေနဲ့ အလုပ်များနေပြီး မင်းကို ဆက်သွယ်ဖို့ အချိန်မရှိဘူး။ ဒါပေမဲ့ မလိုအပ်တဲ့ဒုက္ခတွေကို ရှောင်ရှားဖို့ မင်း ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ဖို့ ငါ အကြံပြုတယ်။ မဟုတ်ရင် ငါတို့ မင်းကို ဒီမှာ ဖြေရှင်းရလိမ့်မယ်"

အမျိုးသမီးတစ်ဦး၏ အသံက ပြန်ဖြေသည်။

ယောက်ျားပုံရိပ်တစ်ခုသည် အဝေးမှ သူမထံသို့ လျင်မြန်စွာ လျှောက်လှမ်းလာသည်။

သူသည် သူ၏မျက်နှာအများစုကို ဖုံးအုပ်ထားသော မာဖလာတစ်ခုကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။ သို့သော် သူ၏အနက်ရောင်ဆံပင်အောက်၌ နောက်ထပ်ထူးဆန်းသောမျက်နှာနှစ်ခုကို မသဲမကွဲ မြင်နိုင်သည်။

ဒီလူမှာ မျက်နှာသုံးခု ရှိသည်။

"တစ္ဆေမျက်နှာ... ထုံချန်"

လျိုချင်းချင်းက ရေရွတ်လိုက်သည်။

"ဒါဆို မင်း ငါ့အကြောင်း ကြားဖူးတာပေါ့ ကောင်းတယ် ဒါဆို ငါတို့ ရှင်းပြစရာတွေ သက်သာသွားတာပေါ့"

ထုံချန်က ပြောသည်။

လျိုချင်းချင်းသည် ပတ်ပတ်လည်ကို လှမ်းကြည့်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်မ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ပါ့မယ်"

ဒီအချိန်၌ ခုခံခြင်းမှာ သူမ ဘူတာရုံမှ မထွက်ခွာနိုင်မီ သူမ၏သေဆုံးမှုကို သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိ ဖြစ်ပေါ်စေပေလိမ့်မည်။

"ကောင်းတယ်။ ဒီဘက်ကို ကျေးဇူးပြုပြီး။ တစ်စုံတစ်ယောက်က မင်းရဲ့ခရီးဆောင်အိတ်ကို ကိုင်တွယ်ပေးလိမ့်မယ် ဒါပေမဲ့ မင်း လုံးဝလိုက်နာဖို့ ငါ သတိပေးတယ်။ မဟုတ်ရင် ငါတို့ မင်းကို ရှင်းလင်းပစ်ဖို့ တွေဝေမှာမဟုတ်ဘူး"

ထုံချန်က ညွှန်ကြားလိုက်သည်။

"နားလည်ပါပြီ"

လျိုချင်းချင်းက ပြန်ဖြေပြီး ဝန်ထမ်းများနှင့် တိတ်ဆိတ်စွာ လိုက်ပါကာ စောင့်ဆိုင်းနေသော ယာဉ်တစ်စီးပေါ်သို့ တက်သွားသည်။

နောက်ရက်အနည်းငယ်အတွင်း တာချန်းမြို့သို့ ရောက်ရှိလာသော စာတိုက်၏ စတုတ္ထထပ်မှ စာပို့သမားအားလုံးမှာ လျင်မြန်စွာ ထိန်းချုပ်မှုအောက်သို့ ရောက်ရှိသွားကြသည်။

မသေချာမရေရာသော အချက်များအဖြစ် သူတို့ကို မစစ်ဆေးထားဘဲ ထား၍မရနိုင်ချေ။