စုစည်းခြင်း

ဒီတစ်ကြိမ်တွင် ယန်ကျန့်သည် အမိန့်များသာ ထုတ်ပြန်ခဲ့ပြီး ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ လှုပ်ရှားခြင်းမရှိသလို လီယန်လည်း ထိုသို့ပင်ဖြစ်သည်။

သူတို့သည် သဘာဝလွန်ဘတ်စ်ကားပေါ်သို့ တက်ရောက်ပြီး စာပို့မစ်ရှင်ကို ပြီးမြောက်အောင် လုပ်ဆောင်ရန်အတွက် သူတို့၏အခြေအနေကို အနားယူပြီး ညှိနှိုင်းရန် လိုအပ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ယန်ကျန့်သည် လွန်ခဲ့သောရက်အနည်းငယ်အတွင်း ရှန်ထုံမျှော်စင်၏ ရုံးခန်း၌ အေးအေးလူလူပင် နေထိုင်ခဲ့သည်။

နှစ်ဆယ့်လေးနာရီ ကုန်ဆုံးသွားသည်။

ယန်ကျန့်သည် သိမ်းငှက်အိုကြီး၊ လျိုချင်းချင်းနှင့် ချင်ခိုင်တို့ သုံးဦးကို အောင်မြင်စွာ ထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့ကြောင်း သတင်းရရှိခဲ့သည်။

ဒုတိယနေ့တွင် သူသည် ဝမ်ဖုန်းနှင့် ယန်ရှောင်ဟွားတို့ကိုလည်း ထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့သည်။

"ယန်ရှောင်ဟွားကို ထိန်းချုပ်ပြီး ရှန်ထုံမျှော်စင်ကို ခေါ်လာခဲ့။ သူ့ကို အနီရောင်မီးပုံးပျံကို ကိုင်ထားခိုင်းပြီး ဒါကို မကစားစေနဲ့"

ယန်ရှောင်ဟွား တာချန်းမြို့သို့ ရောက်ရှိလာကြောင်း ကြားသိသည့်အခါ ယန်ကျန့်သည် ချက်ချင်း ညွှန်ကြားချက်များ ပေးလိုက်သည်။

ယန်ရှောင်ဟွားမှာ ခြိမ်းခြောက်မှုမရှိသော သာမန်လူတစ်ဦးဖြစ်ပြီး အနီရောင်မီးပုံးပျံမှာ အလွန်အရေးပါသည်။ ယန်ကျန့်သည် ၎င်းကို အပြင်ဘက်၌ ထားခဲ့ရန် စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်သောကြောင့် အကောင်းဆုံးဖြေရှင်းချက်မှာ ယန်ရှောင်ဟွားကို သူ၏ဘေး၌ ထားရှိရန် ဖြစ်သည်။

အမိန့်တစ်ခုတည်းဖြင့်...မကြာမီ ယန်ရှောင်ဟွားကို တင်ဆောင်လာသောယာဉ်သည် ရှန်ထုံမျှော်စင်၏ အောက်ခြေသို့ ရောက်ရှိလာသည်။

ကားတံခါး ပွင့်သွားသည်။

အသက်နှစ်ဆယ်အရွယ် လူငယ်နှင့် အနည်းငယ် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေပုံရသော အမျိုးသမီးငယ်တစ်ဦး ကားထဲမှ ထွက်လာသည်။ သူမ၏လက်ထဲ၌ လေထဲ၌ ပျံဝဲနေသော အနီရောင်မီးပုံးပျံတစ်လုံးကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး သူမ၏ဆုပ်ကိုင်မှုကို လျှော့လိုက်ပါက မီးပုံးပျံမှာ လွင့်ပါသွားမည်ကို ကြောက်ရွံ့၍ တစ်ခဏမျှပင် မဖြေလျှော့ခဲ့ချေ။

"ရှင်က ယန်ရှောင်ဟွားလား"

ယန်ရှောင်ဟွား မော့ကြည့်လိုက်သည်။

သူမ၏ရှေ့၌ ရင့်ကျက်ပြီး ဝတ်စားဆင်ယင်မှုကောင်းမွန်ကာ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော အမျိုးသမီးတစ်ဦး ရပ်နေသည်။ သူမသည် ပရော်ဖက်ရှင်နယ် စကတ်ဝတ်စုံကို ရှေးရိုးဆန်စွာ ဝတ်ဆင်ထားသော်လည်း သူမ၏အသွင်အပြင်မှာ မခုခံနိုင်သောစွဲဆောင်မှုတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။

"ဟုတ်ပါတယ် ကျွန်မပါပဲ"

ယန်ရှောင်ဟွားက ပြောသည်။

"ရှင်က ဘယ်သူလဲ"

"ကျွန်မက ဥက္ကဋ္ဌယန်ရဲ့ အတွင်းရေးမှူး ကျန်းလီချင်ပါ။ ဥက္ကဋ္ဌယန်က ရှင့်ကို သူ့ရုံးခန်းကို ခေါ်ဆောင်ဖို့ ကျွန်မကို ညွှန်ကြားခဲ့ပါတယ်"

ကျန်းလီချင်သည်လည်း ယန်ရှောင်ဟွားကို အကဲဖြတ်နေသည်။

ဒီအမျိုးသမီးကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ ကျန်းလီချင်သည် စိတ်သက်သာရာရသွားသည်။

ဒီအမျိုးသမီးမှာ သူမအတွက် ပြိုင်ဘက်တစ်ဦး မဟုတ်ချေ၊ ဥက္ကဋ္ဌယန်မှာ ယန်ရှောင်ဟွားကဲ့သို့သော သူတစ်ဦးကို စိတ်ဝင်စားမည်မဟုတ်ချေ။ သူ၏အထူးအာရုံစိုက်မှုမှာ အလုပ်နှင့်ပတ်သက်သော အကြောင်းများကြောင့် သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိချေ။ ကျန်းလီချင် အကြောက်ဆုံးမှာ ရှုန်ဝမ်ဝမ်၏ တစ်ခုလပ်မိခင် ချန်ရှူမေ့ဖြစ်သည်။ ချန်ရှူမေ့သည် ခန္ဓာကိုယ်၊ ရုပ်ရည်၊ ပညာအရည်အချင်း၊ ဆွဲဆောင်မှုနှင့် စရိုက်လက္ခဏာတို့တွင် သူမထက် များစွာ သာလွန်သည်။

"ကျွန်မနောက်ကို လိုက်ခဲ့ပါ"

ကျန်းလီချင်သည် သူမ၏အတွေးများကို ပယ်ချပြီး ယန်ရှောင်ဟွားကို ဦးဆောင်ခေါ်ဆောင်သွားသည်။

"ဒါ ယန်ကျန့်ရဲ့ကုမ္ပဏီလား"

ရှန်ထုံမျှော်စင်ကို မြင်လိုက်သည့်အခါ ယန်ရှောင်ဟွားသည် နေရာ၌ တောင့်တင်းသွားသည်။

သူမသည် ယန်ကျန့်ကို စုံစမ်းစစ်ဆေးခဲ့သည်။

ယန်ကျန့်သည် တာချန်းမြို့၌ ဤမျှ မြင့်မားစွာ ထင်ပေါ်ကျော်ကြားပြီး မြို့လယ်ခေါင်မှ အထင်ကရနီးပါး အဆောက်အအုံတစ်ခုကို ပိုင်ဆိုင်လိမ့်မည်ဟု သူမ ဘယ်တော့မှ မတွေးထင်ခဲ့ချေ။

သီးသန့်ဓာတ်လှေကားကို ယူ၍ သူတို့သည် ၄၅ ထပ်သို့ ရောက်ရှိသွားကြသည်။

"ဥက္ကဋ္ဌယန် ယန်ရှောင်ဟွား ရောက်ပါပြီ"

ရုံးခန်းတံခါးမှာ ပွင့်နေသော်လည်း ကျန်းလီချင်သည် ယဉ်ကျေးစွာ ခေါက်လိုက်သေးသည်။

ယန်ကျန့်သည် သူ၏ရုံးခန်း၏ မှန်ပြတင်းပေါက်နား၌ ရပ်ကာ တာချန်းမြို့ကို အပေါ်စီးမှ ကြည့်နေသည်။ မငြိမ်မသက်ဖြစ်နေသော တစ္ဆေမျက်လုံးတစ်လုံးမှာ လှည့်ပတ်နေပြီး အမည်မသိနေရာ တစ်ခုသို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်နေပုံရသည်။

အသံကြားသည့်အခါ...ယန်ကျန့် လှည့်လာသည်။

"ကောင်းတယ် ပစ္စည်းက ရှိနေတုန်းပဲ"

"ရှင်က ရှန်ထုံမျှော်စင်ရဲ့ပိုင်ရှင်ဖြစ်လိမ့်မယ်လို့ ကျွန်မ ဘယ်တုန်းကမှ မတွေးခဲ့ဖူးဘူး။ တာချန်းမြို့မှာ ရှင့်ရဲ့ဩဇာအာဏာက ကျွန်မမျှော်လင့်ထားတာထက် အများကြီး ကျော်လွန်နေတယ်။ ကျွန်မ ဒီကိုလာတဲ့လမ်းမှာ မီးပွိုင့်နီတစ်ခုတောင် မကြုံခဲ့ရဘူး။ တစ်လျှောက်လုံး ချောချောမွေ့မွေ့ပဲ"

ယန်ရှောင်ဟွားက မှတ်ချက်ချသည်။

ယန်ကျန့်က ပြန်ဖြေသည်။

"သူတို့က ငါ့အလုပ်နဲ့ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ပေးနေတာပဲ ဘာမှထူးထူးခြားခြားမရှိဘူး။ မင်းအပါအဝင် ငါ စတုတ္ထထပ်စာပို့သမားအားလုံးကို ထိန်းချုပ်ပြီးသွားပြီ တစ်ယောက်ကလွဲရင်ပေါ့"

"ဘယ်သူလဲ"

ယန်ရှောင်ဟွားက မေးသည်။

"တာချန်လို့ခေါ်တဲ့တစ်ယောက်ပဲ"

ယန်ကျန့်က ဆက်ပြောသည်။

"ဒါ မင်းနဲ့မဆိုင်ဘူး။ လာမဲ့နှစ်ရက်အတွင်း ဒီမှာပဲနေပြီး လျှောက်မသွားနဲ့။ ငါ့အတွင်းရေးမှူးက စီစဉ်ပေးလိမ့်မယ်။ ပြီးတော့ မင်း အနီရောင်မီးပုံးပျံကို လွှတ်ထားလို့ရပြီ။ ဒါနဲ့ ချည်ကြည့်"

စကားပြောပြီးနောက် သူသည် ပစ္စည်းတစ်ခုကို ပစ်ပေးလိုက်သည်။

၎င်းမှာ ရွှေဖြင့်ပြုလုပ်ထားသော တုတ်တစ်ချောင်းဖြစ်သည်။

ယန်ရှောင်ဟွားသည် မီးပုံးပျံကို ၎င်းနှင့် ချည်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း ထူးဆန်းစွာပင် ချည်မျှင်မှာ သူ့အလိုလို ပြုတ်ထွက်သွားပြီး မီးပုံးပျံမှာ လေထဲသို့ ပြန်လည်ပျံဝဲသွားသည်။

"ငါ သနားတတ်လွန်းသွားပုံပဲ။ အနီရောင်မီးပုံးပျံရဲ့ချည်မျှင်က သူ့အလိုလို ပြုတ်ထွက်သွားတာလား"

ယန်ကျန့်၏ အမူအရာမှာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

ရွှေမှာ သဘာဝလွန်စွမ်းအားများ၏ သက်ရောက်မှုကို မခံရသော်လည်း...သဘာဝလွန်ပစ္စည်းများမှာ အချို့သောပင်ကိုလက္ခဏာများကို ပိုင်ဆိုင်ကြသည်။ ထင်ရှားသည်မှာ အနီရောင်မီးပုံးပျံကို ထိန်းချုပ်ရန်မှာ တစ်စုံတစ်ယောက်က ၎င်းကို ကိုင်ဆောင်ထားရန် လိုအပ်ပြီး မည်သည့် အရာဝတ္ထုနှင့်မဆို ချည်နှောင်ပါက ချည်မျှင်မှာ အလိုအလျောက် လျော့ရဲသွားပြီး မီးပုံးပျံမှာ လွင့်ပါသွားပေလိမ့်မည်။

ထို့အပြင် အနီရောင်စာတစ်စောင်၏ အလေးချိန်မရှိဘဲ မီးပုံးပျံမှာ မကြာမီ အဝေးသို့ လွင့်ပါသွားပေလိမ့်မည်။

"ကြည့်ရတာ မင်း ဆက်ကိုင်ထားရတော့မယ်ထင်တယ်"

ယန်ကျန့်က သူ၏လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

"ကျန်းလီချင် သူမကို အနားယူဖို့ ခေါ်သွားလိုက်။ သူမရဲ့လှုပ်ရှားမှုကို ကုမ္ပဏီအတွင်းမှာပဲ ကန့်သတ်ထားတယ်။ သူမသာ ထွက်သွားဖို့ ကြိုးစားရင် တံခါးမှာရှိတဲ့အစောင့်တွေကို သူမကို ချက်ချင်း သတ်ပစ်ခိုင်းလိုက်"

"နားလည်ပါပြီ ဥက္ကဋ္ဌယန်"

ကျန်းလီချင်၏ နှလုံးမှာ တုန်လှုပ်သွားပြီး သူမသည် ယန်ရှောင်ဟွားကို နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း တစ်ဖန်ပြန်လည် လေ့လာကြည့်ရှုလိုက်သည်။

သေချာပါသည်။

သူမ၏ပင်ကိုအသိစိတ်မှာ တိကျသည်၊ အလုပ်နှင့်ပတ်သက်လာလျှင် ယန်ကျန့်မှာ လုံးဝခံစားချက် ကင်းမဲ့သည်။ မည်မျှပင် လှပသောအမျိုးသမီးဖြစ်ပါစေ သူမသာ သူ၏အစီအစဉ်များကို နှောင့်ယှက်ပါက သူ ရက်စက်စွာပြုမူရန် တွေဝေမည်မဟုတ်ချေ။

"ရှင် ကျွန်မကို ဒီမှာ ထောင်ချထားဖို့တော့ ကြံစည်နေတာ မဟုတ်ဘူးမလား။ ကျွန်မသာ ဘတ်စ်ကားလွဲသွားရင် စာတိုက်ရဲ့ကျိန်စာက ကျွန်မကို သတ်လိမ့်မယ် အဲဒီအခါကျရင် ရှင့်ကုမ္ပဏီလည်း ပါဝင်ပတ်သက်သွားလိမ့်မယ်"

ယန်ရှောင်ဟွားသည် စိုးရိမ်တကြီး ပြောရင်း ယန်ကျန့်ကို သတိပေးလိုက်သည်။

"မဟုတ်ဘူး ငါ ထွက်ခွာမယ့်အချိန်မတိုင်ခင် မင်းကို ခေါ်မယ်"

ယန်ကျန့်က ပြန်ဖြေသည်။

ယန်ရှောင်ဟွားသည် နောက်ထပ် စကားမဆိုတော့ဘဲ ကျန်းလီချင်နောက်သို့ လိုက်ပါသွားသည်။

သူမ အနားယူရန် လိုအပ်သည်။ ဒီမှာနေခြင်းမှာ အခြားမည်သည့်နေရာထက်မဆို ပိုမိုစိတ်ချရသည်။ ယန်ကျန့်၏ ကုမ္ပဏီမှာ အကာအကွယ်ကို အာမခံသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ တစ်ခုခုမှားယွင်းသွားပါက ယန်ကျန့်က ဖြေရှင်းပေးမည်ဖြစ်ပြီး သူမကိုယ်တိုင် စိတ်ပူစရာမလိုချေ။

ထိုအတွေးနှင့်အတူ သူမသည် စာပို့တာဝန်နှင့် ရင်ဆိုင်ရန်မတိုင်မီ လာမည့်နှစ်ရက်အတွင်း ကောင်းစွာအိပ်စက်ရန် စီစဉ်လိုက်သည်။

တစ်နေ့ပြီးတစ်နေ့ ရှင်သန်ပါ။ သူမသည် ဒီအထိ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီး ယန်ရှောင်ဟွားသည် ပဉ္စမထပ်သို့ တက်လှမ်းရန် မျှော်လင့်ချက်အရိပ်အယောင်တစ်ခုကိုပင် မြင်တွေ့နေသည်။

သူမသည် ဒါကို ဒီတစ်ကြိမ်သာ ကျော်ဖြတ်ရုံသာ လိုအပ်သည်။

"ယန်ကျန့် အဖြစ်အပျက်တစ်ခု ရှိနေတယ်။ တာချန်လို့ခေါ်တဲ့အဲဒီလူက တာချန်းမြို့ထဲကို ရောက်နေပြီ ဒါပေမဲ့ သူ့ရဲ့ တည်နေရာ မသိရဘူး"

ရုတ်တရက် လျိုရှောင်ယွိသည် အသစ်အသစ်သောသတင်းများကို တင်ပြရန် အရေးတကြီး အပေါ်ထပ်သို့ ပြေးတက်လာသည်။

"အော် ဒီလိုလား"

ယန်ရှောင်ဟွားကို ယခုလေးတင် လွှတ်လိုက်သော ယန်ကျန့်က ပြန်ဖြေသည်။

"ဒီလောက်ကြီးတဲ့ငါးတစ်ကောင်ကို မင်းတို့လက်ထဲက လွတ်သွားအောင် ဘယ်လိုလုပ်လိုက်တာလဲ"

"မဟုတ်ဘူး အဲဒီလိုမဟုတ်ပါဘူး။ သူက ရုတ်တရက် တာချန်းမြို့ထဲမှာ ပေါ်လာခဲ့တာ။ ကျွန်မတို့ သူ့ကို လမ်းဘေးကင်မရာတွေကနေ နေရာရှာတွေ့ခဲ့တယ် ဒါပေမဲ့ ကျွန်မတို့ ရောက်သွားတဲ့အချိန်မှာ သူ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ။ ကြည့်ရတာ သူက ငါတို့ သူ့ကို ရှာဖွေနေတယ်ဆိုတာကို သိနေပုံပဲ။ ဒီလူက စောင့်ကြည့်မှုကို ရှောင်ရှားနိုင်တဲ့ ထူးခြားတဲ့စွမ်းရည်တစ်ခု ပြသနေတယ်။ အခုအချိန်အထိ ငါတို့ သူ့ရဲ့လှုပ်ရှားမှုခြေရာတွေကို နောက်ထပ်မတွေ့ရှိနိုင်သေးဘူး"

လျိုရှောင်ယွိသည် နစ်နာသလို အသံဖြင့် ရှင်းပြသည်။

"မင်း ဆိုလိုတာက တာချန်က သဘာဝလွန်စွမ်းအားတွေ ပိုင်ဆိုင်ထားတယ် ဒါကြောင့် သူက စစ်ဆေးမှုတွေကို ကျော်ဖြတ်ပြီး တာချန်းမြို့ထဲကို မသိမသာ ဝင်ရောက်လာနိုင်ခဲ့တာပေါ့"

ယန်ကျန့်က ခန့်မှန်းလိုက်သည်။

"ဒီလိုပဲ ဖြစ်ရမယ်"

လျိုရှောင်ယွိက အတည်ပြုသည်။

ယန်ကျန့်သည် ခေတ္တမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ပြောလိုက်သည်။

"ငါ ဒါကို ကိုင်တွယ်မယ်။ တခြားသူတွေကို သူတို့ရဲ့ရှာဖွေမှုကို ရပ်တန့်ခိုင်းလိုက်။ သူ ပုန်းကွယ်နေမှတော့ မင်းတို့ သူ့ကို ရှာတွေ့နိုင်ခြေမရှိဘူး"

"သိပါပြီ။ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"

လျိုရှောင်ယွိက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"အခု သွားအလုပ်လုပ်တော့"

ယန်ကျန့်သည် ပယ်ချသလို လက်ဟန်ပြလိုက်သည်။

လျိုရှောင်ယွိ ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် ယန်ကျန့်သည် သူ၏ရုံးခန်းမှ မှန်ပြတင်းပေါက်သို့ ပြန်သွားသည်။ သူ၏တစ္ဆေမျက်လုံးမှာ ရုတ်တရက် ကျယ်ပြန့်စွာ ပွင့်လာပြီး ကောင်းကင်အနှံ့ လျင်မြန်စွာ ပျံ့နှံ့သွားကာ မြို့ကို ဖုံးလွှမ်းသွားသော ကြက်သွေးရောင်အလင်းတန်းကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

သူသည် သူ၏တစ္ဆေနယ်မြေကို အသက်သွင်းလိုက်သည်။

"မင်း ဘယ်မှာပုန်းနေလဲ ကြည့်ကြရအောင် ဒီကောင်စုတ်လေး"

ယန်ကျန့်သည် ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

သူသည် နောက်ဆုံးစတုတ္ထထပ်စာပို့သမားကို ရှာဖွေပြီး မမျှော်လင့်ထားသောဖြစ်ရပ်များ မပေါ်ပေါက်ရန် သေချာစေရန် လိုအပ်သည်။

ထိုအချိန်၌ တာချန်းမြို့၏ မြို့စွန်မှ တံတားတစ်စင်းအောက်၌ လူသူအရောက်အပေါက်နည်းသော သီးခြားဧရိယာတစ်ခုတွင် ကျောပိုးအိတ်လွယ်ထားပြီး ခရီးသွားတစ်ဦးနှင့်တူသော သက်လတ်ပိုင်းအရွယ် လူတစ်ဦးသည် ထိုနေရာသို့ ရောက်ရှိလာသည်။ သူသည် အသစ်ဝယ်ယူထားသော အိပ်ယာအိတ်တစ်လုံးကို စီစဉ်နေပြီး ထိုနေရာ၌ ညအိပ်ရန် ပြင်ဆင်နေသည်။

"တာချန်းမြို့က တော်တော်လုံခြုံရေးတင်းကျပ်တာပဲ။ ကျွမ်းကျင်မှုတချို့မရှိရင် စောင့်ကြည့်မှုကို လွတ်မြောက်ဖို့ မဖြစ်နိုင်ဘူး။ ကြည့်ရတာ တစ်စုံတစ်ယောက်က စာပို့မစ်ရှင်မစခင် စတုတ္ထထပ်စာပို့သမား အားလုံးကို ထိန်းချုပ်ဖို့ စီစဉ်ထားပြီးပြီထင်တယ်။ ဒါပေမဲ့ ငါ့အသက်ကို တခြားတစ်ယောက်ရဲ့လက်ထဲမှာ အပ်နှင်းလောက်အောင် ငါ မမိုက်မဲဘူး။ ဒီလိုအရာမျိုးကို ကြိုးစားမဲ့ တစ်ဦးတည်းသောသူက တတိယထပ်က လူသစ်ပဲ ဖြစ်ရမယ်"

တာချန်၏ မျက်လုံးများမှာ ကျဉ်းမြောင်းသွားပြီး ထိုစစ်ဆင်ရေးမှာ ယန်ကျန့်၏ လက်ချက်ဖြစ်ကြောင်း ခန့်မှန်းလိုက်သည်။

နောက်ဆုံးတော့ ခန့်မှန်းရန် မခက်ခဲချေ။

"ငါ ရက်အနည်းငယ်လောက် ပုန်းအောင်းနေပြီးမှ ချန်အန်းလမ်းရဲ့ဘူတာကို သွားမယ်"

တာချန် သူ့ကိုယ်သူ တွေးလိုက်သည်။

သို့သော် နောက်တစ်ခဏ၌...အနီးအနားမှ မြစ်မျက်နှာပြင်မှာ ကြက်သွေးရောင်အငွေ့အသက်တစ်ခုကို ထင်ဟပ်နေပြီး ကမ္ဘာလောကတစ်ခုလုံးမှာ ထူးဆန်းပြီး အမှန်တကယ်မဟုတ်သလို ဖြစ်သွားသည်၊ အမည်မသိ ဒိုင်မေးရှင်း တစ်ခုထဲသို့ ကျဆင်းသွားသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။

"တာချန် မင်းမှာ ရွေးချယ်စရာနှစ်ခုရှိတယ် ငါ့ရဲ့စီစဉ်မှုတွေကို လိုက်နာမလား ဒါမှမဟုတ် ငြင်းဆန်မလား ငြင်းရင်တော့ မင်းကို ငါ အခုချက်ချင်း သတ်ပစ်မယ်"

အေးစက်သောလေသံတစ်ခု ပတ်ပတ်လည်၌ ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

ပတ်ဝန်းကျင်မှာ တိတ်ဆိတ်ပြီး ဗလာကျင်းနေသည်။

အဖြစ်မှန်တစ်ခုလုံးမှာ ပျောက်ကွယ်သွားပုံရပြီး အသံတစ်ခုတည်းသာ ကျန်တော့သည်။

"ဒါ မင်းပဲ မဟုတ်လား"

တာချန်၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်း မည်းမှောင်သွားသည်။

"မင်း စတုတ္ထထပ်စာပို့သမားအားလုံးကို ထိန်းချုပ်ဖို့ ကြံစည်နေတာလား။ မင်းရဲ့ရည်မှန်းချက်ကို လွန်လွန်ကျူးကျူးလုပ်ပြီး နင်နေမှာကို မကြောက်ဘူးလား"

"မင်းမှာ သုံးစက္ကန့်ပဲ ရှိတယ် ဒါမှမဟုတ် သေလိုက်တော့"

ယန်ကျန့်သည် အချိန်မဖြုန်းဘဲ သူ၏နောက်ဆုံးအဖြေကို မေးလိုက်သည်။

ဒေါသသည် တာချန်၏ အတွင်း၌ လှိုက်တက်လာပြီး သူသည် လက်အောက်ခံမည့်အစား ခုခံရန် စဉ်းစားလိုက်သည်။

သို့သော် သူသည် တစ်စုံတစ်ခုကို လျင်မြန်စွာ သိရှိလိုက်ပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို ချွေးများ ဖုံးလွှမ်းသွားစေသည်။

သူသည် ဒီလူကို မြင်ပင်မမြင်ရချေ သူ သူ့ကို မည်သို့ ခုခံနိုင်မည်နည်း။

အတွေးများ ပြေးလွှားနေစဉ် ကြက်သွေးရောင်လွှမ်းနေသောကမ္ဘာမှာ ထူးဆန်းစွာ ပုံပြောင်းစပြုလာသည်။

ပတ်ဝန်းကျင်မှ အဆောက်အအုံများမှာ လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အနီရောင်အလင်းတန်းဖြင့် စားသုံးခြင်းခံလိုက်ရသည်။ တာချန်ကို တည်ရှိမှုမှ ဖျက်ဆီးပစ်ရန် ကြိုးစားနေသကဲ့သို့ ဖြစ်၏။

"ဒါ မမှန်တော့ဘူး"

တာချန်သည် လန့်နိုးသွားပြီး ပြောချလိုက်သည်။

"ကျွန်တော် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ပါ့မယ်"

"လှည့်ကွက်တွေ မလုပ်နဲ့။ မင်း စကားပြောဖို့ ဒုတိယအခွင့်အရေး ရမှာမဟုတ်ဘူး"

ယန်ကျန့်၏ အသံမှာ မှေးမှိန်သွားပြီး ကြက်သွေးရောင်လွှမ်းနေသော ဒိုင်မေးရှင်းမှာ လျင်မြန်စွာ ဆုတ်ခွာသွားသည်။

အနီရောင်အလင်းတန်းမှာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

အရာအားလုံးမှာ ယခင်ကအတိုင်း ပြန်ဖြစ်သွားသည်။

"ဒီကောင်က ငါမျှော်လင့်ထားတာထက် ပိုကြောက်စရာကောင်းတာပဲ"

တာချန်သည် အသက်ပြင်းပြင်းရှူလိုက်ပြီး သူသည် လူသစ်၏အင်အားကို အထင်သေးခဲ့ကြောင်း သိရှိလိုက်သည်။

မြစ်မှ အေးစက်သောလေမှာ သူ့ကို ကျောချမ်းသွားစေသည်။

မတွေဝေဘဲ သူသည် သူ့ကိုယ်သူ ဖော်ထုတ်ပြီး တာချန်းမြို့၏ ဝန်ထမ်းများနှင့်အတူ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ကာ ခေါ်ဆောင်သွားခြင်းခံလိုက်ရသည်။