အနက်ရောင်စက္ကူထီး

ချန်အန်းလမ်းဆုံမှတ်တိုင်၊ ညကိုးနာရီတွင် ထူးဆန်းသောဘတ်စ်ကားတစ်စီး အမှန်တကယ် ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။

တစ္ဆေစာတိုက်သည် ဒီဖြစ်ရပ်ကို သုံးရက်ကြိုတင်၍ ကြိုမြင်ခဲ့ပြီး အတိအကျအချိန်နှင့် နေရာကိုပင် သိရှိခဲ့သည်။

အခြားအဖွဲ့ဝင်များအတွက်တော့ ဒီထူးဆန်းသောဖြစ်ရပ်မှာ လုပ်ရိုးလုပ်စဉ်တစ်ခု ဖြစ်လာနိုင်သော်လည်း အတွင်းဇာတ်လမ်းကို သိရှိထားသော ယန်ကျန့်အတွက်တော့ ၎င်းမှာ နားလည်ရခက်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ သဘာဝလွန်ဘတ်စ်ကား၏ လမ်းကြောင်း၊ သူ၏မှတ်တိုင်ပုံစံများမှာ အားလုံး ကြိုတင်ခန့်မှန်းမရနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ဒီအချိန်၌ သဘာဝလွန်ဘတ်စ်ကားမှာ တာချန်းမြို့၌ ပေါ်လာနိုင်ပြီး နောက်တစ်ခဏ၌ တာဟိုင်မြို့၊ တာချွမ်းမြို့ သို့မဟုတ် နိုင်ငံရပ်ခြား၌ပင် ပေါ်ပေါက်လာနိုင်သည်။

၎င်း နောက်တစ်ကြိမ် ဘယ်နေရာ၌ ပေါ်လာမည်ကို ကြိုတင်ခန့်မှန်းရန်မှာ အလွန်ခက်ခဲပြီး သုံးရက်ကြိုတင်၍ သူ၏မှတ်တိုင်ကို ကြိုမြင်ရန်မှာ ပြောစရာမလိုတော့ချေ။

"ဒါက ဌာနချုပ်ရဲ့ဖိုင်တွေထဲမှာ ဖော်ပြထားတဲ့ သဘာဝလွန်ဘတ်စ်ကားလား"

လီယန်သည် ၎င်းကို စေ့စေ့စပ်စပ် စစ်ဆေးကြည့်ရှုသော်လည်း ပုံမှန်မဟုတ်သောအရာ တစ်စုံတစ်ရာကို မခွဲခြားနိုင်ခဲ့ချေ။

သူ သိသည်မှာ ထိုအရာမှာ အလွန်ထူးခြားပြီး အလွန်ထူးဆန်းကာ သူတို့ ယခင်က ကြုံတွေ့ခဲ့ရသော တစ္ဆေတက္ကစီထက် ပိုမိုခြိမ်းခြောက်နေသည်ဟူ၍ ဖြစ်သည်။

"သဘာဝလွန်ဘတ်စ်ကားက ရပ်တော့မယ် လူတိုင်း အသင့်ပြင်ထား အရင်အစီအစဉ်အတိုင်းပဲ ဖုန်းချွမ်း ဘယ်သူဆင်းလာလဲဆိုတာကို စောင့်ကြည့် ကျန်တာတွေကို လျစ်လျူရှုလိုက်"

ယန်ကျန့်သည် ပြင်ဆင်ပြီးဖြစ်ပြီး နောက်ဆုံးသတိပေးချက်တစ်ခုကို ပေးလိုက်သည်။

"စိတ်မပူနဲ့ ရှောင်ယန် မင်းတို့အဖေကြီးရှုန် ဒီမှာရှိနေတာ ဘာမှဖြစ်မှာမဟုတ်ဘူး"

ရှုန်ဝမ်ဝမ်သည် ဂြိုဟ်တုတည်နေရာပြဖုန်းမှတစ်ဆင့် ပြောလိုက်သည်။ အမည်မသိနေရာတစ်ခု၌ ပုန်းကွယ်နေပြီး မြင်ကွင်းမှ ပျောက်ကွယ်နေပြီဖြစ်ကာ ကိစ္စမပြီးမချင်း ပေါ်လာရန် ဆန္ဒမရှိပုံရသည်။

ထိုအချိန်၌ လူတိုင်း၏ စောင့်ကြည့်နေသောမျက်လုံးများအောက်၌ အဝေးမှ လာနေသော သဘာဝလွန်ဘတ်စ်ကားမှာ အရှိန်လျှော့စပြုလာပြီး နောက်ဆုံး၌ ချန်အန်းလမ်းဆုံမှတ်တိုင်မှ ဘတ်စ်ကားစင်္ကြန်ဘေး၌ တည်ငြိမ်စွာ ရပ်တန့်သွားသည်။

ရောက်လာပြီ

ယန်ကျန့်သည် သူ့ကိုယ်သူ တိတ်တဆိတ် တွေးလိုက်သည်။

ဘတ်စ်ကားတံခါးများမှာ ရုတ်တရက် ပွင့်သွားပြီး ရှေ့နှင့်နောက်တံခါးများမှာ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပွင့်သွားသည်။ အရာအားလုံးမှာ သာမန်လူများ ဒီဘတ်စ်ကားကို အခြားဘတ်စ်ကားများနှင့် ခွဲခြားမရနိုင်လောက်အောင် ပုံမှန်အတိုင်းဖြစ်နေသည်။ အတွင်းအပြင်မှာ အတူတူပင်ဖြစ်ပုံရပြီး တစ်ခုတည်းသော အနည်းငယ်ကွာခြားချက်မှာ ဘတ်စ်ကားမောင်းသူဖြစ်သည်။ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ အနည်းငယ် တောင့်တင်းနေပုံရပြီး လက်နှစ်ဖက်စလုံးမှာ မလှုပ်မယှက် စတီယာရင်ကို ကိုင်ထားကာ ကြာမြင့်စွာကတည်းက သေဆုံးနေသော အလောင်းကောင်တစ်လောင်းကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

ပုံမှန်အခြေအနေများ၌မူ မည်သူမျှ ဒီပြဿနာကို သတိပြုမိမည်မဟုတ်ချေ။

"ဘတ်စ်ကားပေါ်တက်"

ဘတ်စ်ကားတံခါး ပွင့်သည်ကို မြင်လိုက်သည့်အခါ စာပို့သမားများထဲမှ ချင်ခိုင်သည် ချက်ချင်း သင်္ဘောပေါ်သို့ အလျင်စလိုတက်ရန် ရွေးချယ်လိုက်သည်။

သူသည် ဘတ်စ်ကားပေါ်၌ အန္တရာယ်ရှိနိုင်သည်ကို သိသော်လည်း အရင်ဆုံးတက်ခြင်းမှာ သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိ နေရာတစ်ခုကို စောစီးစွာ ရယူနိုင်မည်ဖြစ်ပြီး နောက်ဆက်တွဲလုပ်ဆောင်မှုအတွက် အားသာချက်ရှိသည်။

သူသာမက တာချန်၊ သိမ်းငှက်အိုကြီး၊ လျိုချင်းချင်းတို့ပါ... အားလုံးနီးပါး ဒီအချိန်၌ အလျင်စလို တက်ရောက်ကြသည်။

"သေဖို့ အလျင်စလိုလုပ်နေတဲ့ မဆင်မခြင်နိုင်တဲ့လူမိုက်တစ်စုပဲ"

ဘတ်စ်ကားအတွင်းမှ အေးစက်သောနှာခေါင်းရှုံ့သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် လူတစ်ဦး လျင်မြန်စွာ ဆင်းသက်လာသည်။ ဆင်းသက်လာသည်နှင့် သက်ပြင်းချလိုက်ပြီးနောက် လျင်မြန်စွာ ထွက်ခွာရန် ကြိုးစားသည်။

သူသည် ခြေလှမ်းနှစ်လှမ်း မလှမ်းရသေးပေ...

ထိုလူသည် ချက်ချင်း တောင့်တင်းသွားသည်။

တစ်စုံတစ်ယောက်က သူ့ကို စိုက်ကြည့်နေသည်ကို သူ မြင်လိုက်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

"တာချန်းမြို့ရဲ့ တာဝန်ခံ တစ္ဆေမျက်လုံး... ယန်ကျန့်"

ထိုလူမှာ ရှင်းလင်းစွာ တစ္ဆေဆရာတစ်ဦးဖြစ်ပြီး သူ၏အကြည့်မှာ စူးရှကာ ထိုအေးစက်သော စိုက်ကြည့်မှုကို တုံ့ပြန်လိုက်သည်။

"ခုလေးတင် ဆင်းလာတာ ငါ လှုပ်ရှားချင်စိတ်မရှိဘူး။ ငါ့ကို မျက်နှာသာပေးပါ ဘာမှမဖြစ်ဘဲ ဖြတ်သွားခွင့်ပေးပါ။ ဒီဘတ်စ်ကားပေါ်ကနေ အသက်ရှင်လျက် ဆင်းလာနိုင်တယ်ဆိုတာ ဘာအဓိပ္ပာယ်လဲဆိုတာ ခင်ဗျား သိသင့်တယ်"

ဒါက သတိပေးချက်တစ်ခုဖြစ်သည်။

တစ္ဆေဆရာတစ်ဦး သဘာဝလွန်ဘတ်စ်ကားပေါ်မှ အသက်ရှင်လျက် ထွက်ခွာနိုင်ရန်မှာ အစွမ်းထက်ရုံသာမက ဘတ်စ်ကား၏ သဘာဝလွန်ဖိနှိပ်မှုအောက်၌ သူတို့၏ကိုယ်ပိုင်တစ္ဆေမှာ မလှုပ်မယှက်အခြေအနေသို့ ကျရောက်သွားနိုင်ခြေကောင်းတစ်ခုလည်း ရှိသည်။

ထို မလှုပ်မယှက်အခြေအနေမှာ ပြီးပြည့်စုံခြင်းမရှိချေ၊ အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ တစ္ဆေမှာ ပြန်လည်ရှင်သန်လာမည်ဖြစ်သော်လည်း သက်တမ်းတိုသောတစ္ဆေဆရာတစ်ဦးအတွက် ဒီအဆင့်ကို ရောက်ရှိခြင်းမှာ အထင်ကြီးစရာကောင်းပြီး ခေါင်းဆောင်အဆင့်ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးနှင့် ခဏတာမျှ ယှဉ်ပြိုင်နိုင်ရန် လုံလောက်သည်။

ယန်ကျန့်၏ အကြည့်မှာ အေးစက်နေဆဲဖြစ်ပြီး ယခုလေးတင် ဆင်းသက်လာသော တစ္ဆေဆရာကို စိုက်ကြည့်နေသည်။

ရိုးရိုးသားသားပြောရလျှင် သူသည် ဒီလူကို မမှတ်မိချေ၊ အလွန်မရင်းနှီးဘဲ ယခင်က တစ်ခါမျှပင် မတွေ့ဖူးချေ။

"ယန်ကျန့် ဒီလူက နီရှန်ပဲ အလိုရှိတဲ့ ရာဇဝတ်သား တစ်ယောက် တစ်ခါက မြို့အရာရှိတစ်ယောက်ကို သတ်ခဲ့တယ်... တစ္ဆေနယ်မြေ ပိုင်ဆိုင်တယ် အရမ်းအန္တရာယ်များတယ်"

ဖုန်းချွမ်း၏ အသံမှာ ဂြိုဟ်တုတည်နေရာပြဖုန်းမှတစ်ဆင့် ထွက်ပေါ်လာသည်။

အသံမှာ မကျယ်လောင်သော်လည်း ၎င်းမှာ နီရှန်၏ အာရုံကို ချက်ချင်း ဆွဲဆောင်လိုက်သည်။

သူ၏အမူအရာမှာ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားပြီး တစ်စုံတစ်ခု မှားယွင်းနေသည်ကို သိရှိလိုက်သည်။

သို့သော် နောက်တစ်ခဏ၌...နီရှန်သည် သူ၏ရှေ့၌ ကြက်သွေးရောင်မြင်ကွင်းတစ်ခုကိုသာ မြင်လိုက်ရပြီး သူ၏တစ္ဆေနယ်မြေမှာ တင်းကျပ်စွာ ဖိနှိပ်ခြင်းခံလိုက်ရကာ သူ၏သဘာဝလွန် စွမ်းအားအကုန်သုံး၍ ခုခံရန် ကြိုးစားနေသည်။

အတော်အတန် ထိရောက်ပုံရသည်။ သူ၏ရှေ့မှ အနီရောင်ကမ္ဘာမှာ လျင်မြန်စွာ မှေးမှိန်သွားပြီး လုံးဝခုခံနိုင်စွမ်းမရှိခြင်း မဟုတ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သို့သော် နီရှန်သည် ကြီးမားသောအင်အားတစ်ခု သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိုးဖောက်သွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

"ဘုန်း"

မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့သော အသံ မြေပြင် ကြေမွသွားသည်။

အက်ကွဲနေသောလှံတစ်စင်းမှာ နီရှန်၏ ရင်ဘတ်ရှေ့၌ သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိ ပေါ်ထွက်လာပြီး သူ့ကို မြေပြင်၌ သေအောင် ချုပ်နှောင်ထားသည်။

"ယန်ကျန့်"

နီရှန်သည် ရုန်းကန်လိုသည်။ မျက်လုံးများမှာ သွေးများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အသံတိုးတိုးဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။ သို့သော် ဒါက အစွမ်းမရှိသောဒေါသမျှသာ ဖြစ်သည်။ နောက်ဆက်တွဲအနေဖြင့် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ အာရုံခံစားမှု လျင်မြန်စွာ ဆုံးရှုံးသွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရပြီး သူ၏အတွင်းမှ တစ္ဆေမှာပင် သူ၏သဘာဝလွန်စွမ်းအားများမှ ကင်းမဲ့သွားပြီး နောက်ထပ်မပေါ်ထွက်တော့ချေ။

သဘာဝလွန်စွမ်းအားမရှိဘဲ သူ၏အသက်စွမ်းအားမှာ လျင်မြန်စွာ ကုန်ဆုံးသွားသည်။

"ငါ မကျေနပ်ဘူး ငါ အန္တရာယ်တွေ အများကြီးကို ရှင်သန်ကျော်ဖြတ်ခဲ့ပြီးမှ ဒီမှာ ကျဆုံးရတယ်"

နီရှန်သည် ကြောက်လန့်တကြားဖြစ်ပြီး လုံးဝမလိုလားချေ။

သူသည် ဒီတစ်ကြိမ် ဆင်းသက်ပြီးနောက် အပြင်ဘက်၌ ဘာမဆို လုပ်နိုင်မည်ဟု ထင်ခဲ့သော်လည်း မမျှော်လင့်ဘဲ သူ ခြေချလိုက်သည်နှင့် ခေါင်းဆောင်အဆင့်ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးနှင့် ကြုံတွေ့ခဲ့ရပြီး အနှောင့်အယှက်အများဆုံး တစ္ဆေမျက်လုံးယန်ကျန့် ဖြစ်နေသည်။

"အမှိုက်တစ်စပဲ ဘတ်စ်ကားမတက်ခင်အချိန်က မင်းကို ရှင်းလင်းပစ်ဖို့ လုံလောက်တယ်"

ယန်ကျန့်သည် အေးစက်စွာ လျှောက်လာပြီး ဘတ်စ်ကားပေါ်သို့ တက်ရန် ပြင်ဆင်နေစဉ် အလောင်းကောင်သံချောင်းကို ပြန်လည်ရယူလိုသည်။

သို့သော် ထိုအချိန်၌...ထူးဆန်းသောပုံရိပ်တစ်ခု ဘတ်စ်ကားပေါ်မှ ဆင်းလာသည်၊ သူ၏တည်ရှိမှုမှာ ပတ်ဝန်းကျင်အလင်းရောင်ကိုပင် မှိန်ဖျော့သွားစေပုံရသည်။ ထင်ရုံသာမဟုတ်ဘဲ အမှန်တကယ်ပင် မှိန်ဖျော့သွားသည်။

ပတ်ဝန်းကျင်မှာ မှောင်မိုက်လာနေသည်။

အနီးအနားမှ လမ်းမီးများမှာ လောင်ကျွမ်းကုန်ခါနီး ဖယောင်းတိုင်များကဲ့သို့ လျင်မြန်စွာ ငြိမ်းသွားသည်။

"တစ္ဆေ"

ယန်ကျန့်၏ မျက်လုံးများမှာ ရုတ်တရက် ကျဉ်းမြောင်းသွားပြီး အလိုလို နောက်သို့ဆုတ်လိုက်သည်။ နီရှန်ထံမှ လှံကို ပြန်လည်ရယူရန် အလျင်စလို မလုပ်တော့ချေ။

သူသည် သူ့ထံသို့ တိုက်ရိုက်လျှောက်လှမ်းလာသော အရိပ်နှင့် တွေ့ဆုံရန် မလိုလားချေ။

ထိုပုံရိပ်မှာ ခြင်ထောင်လို အနက်ရောင်အထည်စဖြင့် ဖုံးလွှမ်းထားပြီး ထူထဲကာ အမြင်အာရုံကို ကွယ်ကာထားသည်။ အတွင်းမှ ပုံသဏ္ဌာန် သို့မဟုတ် မျက်နှာကို မြင်ရန် မဖြစ်နိုင်ဘဲ အနက်ရောင် လူသားပုံရိပ်တစ်ခုကိုသာ ဖော်ပြနေသည်။ ပို၍ထူးဆန်းသည်မှာ အနက်ရောင်အထည်စအောက်မှ အမာရွတ်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသော လက်တစ်ဖက် ဆန့်တန်းထွက်လာခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုလက်မောင်း၌ ကိုက်ရာများ၊ ချွန်ထက်သောအရာများဖြင့် ခုတ်ရှရာများ၊ တစ်စုံတစ်ခု ထိုးဖောက်သွားသော အပေါက်များ၊ လက်ဗွေရာများနှင့်တူသော ညိုမည်းဒဏ်ရာများပင် ရှိနေသည်။

သို့သော် ဒီထူးဆန်းသောလက်မောင်း၏ လက်ဖဝါး၌ ရှေးဟောင်းသစ်သားစက္ကူထီးတစ်လက် ရှိနေသည်။

ထိုထီးမှာလည်း အနက်ရောင်ဖြစ်ပြီး အလွန်အမင်း ထူးခြားပုံရသည်။

ရှင်းလင်းသည်မှာ အနက်ရောင်စက္ကူထီးမှာ သဘာဝလွန်ပစ္စည်းတစ်ခုဖြစ်သည်။

"တစ္ဆေနယ်မြေ ကျူးကျော်ခြင်းခံနေရတယ်"

ယန်ကျန့်သည် ဒီတစ္ဆေပတ်လည်မှ တစ္ဆေမျက်လုံး၏ နယ်မြေမှာ ထိုးဖောက်မရနိုင်ကြောင်း ခံစားလိုက်ရသည်။

တစ်စုံတစ်ခုက ၎င်းကို ပိတ်ဆို့နေသည်။

ဒါက သဘာဝလွန်တွန်းလှန်မှု၏ ဖြစ်စဉ်တစ်ခုဖြစ်သည်။

ဒီဖြစ်စဉ် ပေါ်ပေါက်လာခြင်းမှာ အချက်တစ်ချက်တည်းကိုသာ ညွှန်ပြနေသည်၊ တစ္ဆေမှာ အစွမ်းထက်ပြီး သူ၏လက်ရှိနယ်မြေထက် ပိုမိုအစွမ်းထက်သော တစ္ဆေနယ်မြေတစ်ခုကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။

"ခေါင်းဆောင် ဘတ်စ်ကားက စထွက်တော့မယ် တက်တော့ အချိန်မကျန်တော့ဘူး"

ထိုအချိန်၌ လီယန်သည် ဘတ်စ်ကားတံခါး၌ ရပ်နေသည်။ သူသည်လည်း ယခုလေးတင် ဆင်းသက်လာသော ကြောက်မက်ဖွယ်တစ္ဆေကို မြင်လိုက်ရသော်လည်း အခု ထိုအရာကို စိုးရိမ်ရန် အချိန်မရှိတော့ချေ။ သူတို့သာ မတက်ပါက စာပို့မစ်ရှင်မှာ ကျရှုံးပေလိမ့်မည်။

"ကျစ်"

ယန်ကျန့်သည် အနက်ရောင်စက္ကူထီးကို ကိုင်ဆောင်ထားသောတစ္ဆေ ဆင်းလာသည်ကို ကြည့်ရင်း နားမလည်နိုင်သောစိတ်မသက်မသာဖြစ်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

သူသည် ထွက်ခွာမသွားမီ ကြားခံနယ်ကို ဖြစ်ပေါ်စေပြီး တစ္ဆေကို အပိုင်းပိုင်းခုတ်ပိုင်းပစ်လိုသည်။

သို့သော် သူ အခု မလုပ်နိုင်တော့ချေ။

တစ္ဆေ၌ တစ္ဆေနယ်မြေတစ်ခု ရှိသောကြောင့် ယန်ကျန့်သည် ကြားခံနယ်ကို မဖြစ်ပေါ်စေနိုင်ဘဲ အလောင်းကောင် သံချောင်းနှင့်ပင်လျှင် ၎င်းကို ချုပ်နှောင်နိုင်မည်ဟု အာမမခံနိုင်ချေ။

တစ္ဆေနယ်မြေကို မဖိနှိပ်နိုင်ဘဲ သူသည် တစ္ဆေကို ထိရောက်စွာ တန်ပြန်နိုင်မည်မဟုတ်ချေ။

"ဖုန်းချွမ်း ထုံချန် နီရှန်ရဲ့အလောင်းကို မြန်မြန်ထိန်းသိမ်းလိုက်။ ဘတ်စ်ကားပေါ်ကဆင်းလာတဲ့တစ္ဆေကို လျစ်လျူရှုလိုက် ဒီအဆင့်ကတစ္ဆေက မင်းတို့ရဲ့ခုခံနိုင်စွမ်းထက် ကျော်လွန်တယ်။ သူ့ကို သွားခွင့်ပြုလိုက်"

ယန်ကျန့်က ပြောရင်း လျင်မြန်စွာ အက်ကွဲနေသောလှံကို ပြန်လည်ရယူပြီးနောက် ဘတ်စ်ကား၏ တံခါးဆီသို့ ဖျတ်ခနဲ ရောက်ရှိသွားသည်။

"လီယန် တက်ကြစို့"

သူသည် လီယန်နှင့်အတူ အလျင်စလို တက်သွားသည်။

နောက်ဆုံးအခိုက်အတန့်နီးပါး၌ ကားပေါ်သို့ ရောက်သည်နှင့် သုံးစက္ကန့်မှပင် မကြာမီ သဘာဝလွန် ဘတ်စ်ကားမှာ စတင်ထွက်ခွာပြီး တံခါးမှာ ဆောင့်ပိတ်သွားသည်။

သူတို့ ဆင်းသက်ခဲ့သော နောက်ဘက်တံခါးမှာလည်း ပိတ်သွားသည်။

သဘာဝလွန်ဘတ်စ်ကားမှာ တစ်ဖန်ပြန်လည် စတင်ထွက်ခွာပြီး ဖြည်းညင်းစွာ ရှေ့သို့ ရွေ့လျားကာ တဖြည်းဖြည်း အရှိန်မြှင့်တင်ပြီး အမြင်အာရုံမှ လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

မှတ်တိုင်၌ အနက်ရောင်စက္ကူထီးကို ကိုင်ဆောင်ထားသောတစ္ဆေတစ်ကောင်သာ ကျန်ရစ်ခဲ့ပြီး ယန်ကျန့်၏ လက်ချက်ဖြင့် ယခုလေးတင် သေဆုံးသွားသော တစ္ဆေဆရာ နီရှန်နှင့်အတူပင် ရှိနေခဲ့သည်။