ကျွန်တော် ဘာနဲ့ဖြစ်ဖြစ် အဆင်ပြေပါတယ်

နောက်ဆုံးအခိုက်အတန့်၌ ယန်ကျန့်နှင့် လီယန်တို့သည် တစ္ဆေဘတ်စ်ကားပေါ်သို့ အလျင်စလို တက်ရောက်ခဲ့ကြသည်။ သူတို့၏ခြေထောက်များ သင်္ဘောပေါ်သို့ ခြေချလိုက်သည့်အခိုက်တွင် ဘတ်စ်ကားတံခါးများမှာ သူတို့၏နောက်မှ ဆောင့်ပိတ်သွားသည်။

တစ္ဆေဘတ်စ်ကားသည် သူ၏ခရီးကို ပြန်လည်စတင်လိုက်ပြီး ကားခန်းထဲမှ လူများနှင့် တစ္ဆေများကို အမည်မသိခရီးဆုံးတစ်ခုသို့ သယ်ဆောင်သွားသည်။

ထိုအချိန်၌ တစ္ဆေဘတ်စ်ကားမှာ တာချန်းမြို့၏ လမ်းများပေါ်မှ လုံးဝပျောက်ကွယ်သွားသည်။ အဖြစ်အပျက်တစ်ခုလုံးမှာ ထင်ယောင်ထင်မှားတစ်ခုမျှသာ ဖြစ်ခဲ့သကဲ့သို့ ဘတ်စ်ကား၏ တည်ရှိမှုခြေရာတစ်စမျှ မကျန်ရစ်ခဲ့ချေ။

လီယန်သည် အထူးတလည် စိတ်လှုပ်ရှားနေပုံမရဘဲ အနည်းငယ် စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် မှတ်ချက်ချလိုက်သည်။

"ဒါဆို ဒါက ဒဏ္ဍာရီထဲက သဘာဝလွန်ဘတ်စ်ကားပေါ့"

နောက်ဆုံးတော့ ဘတ်စ်ကားပေါ်၌ တစ္ဆေဆရာတစ်ဦးဖြစ်ခြင်းမှာ အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ဘေးကင်းလုံခြုံမှုကို ပေးသည်။

တစ္ဆေများ ရှိနေသော်လည်း ဘတ်စ်ကား၏ ပတ်ဝန်းကျင်မှာ သူတို့ကို ဖိနှိပ်ထားပုံရပြီး သူတို့ကို အလွယ်တကူ သတ်ဖြတ်ခြင်းမှ တားဆီးထားသည်။ ဒါက ဘတ်စ်ကားကို တစ္ဆေစာတိုက်ကဲ့သို့သော အန္တရာယ်ရှိသောနေရာတစ်ခုနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ပိုမိုဘေးကင်းသော ဂုဏ်သတင်းတစ်ခုကို ပေးသည်။

အစောပိုင်းက တက်ရောက်ခဲ့သော အခြားသူများမှာလည်း ထိုအချိန်၌ ဘတ်စ်ကား၏ အတွင်းပိုင်းကို လေ့လာနေကြသည်။ သူတို့၏ရည်ရွယ်ချက်မှာ ရှင်းလင်းသည်၊ ထိုင်ခုံလွတ်တစ်လုံးကို ရှာဖွေရန်ပင်။ အခြားစိုးရိမ်မှုများမှာ နောက်မှ စောင့်ဆိုင်းနိုင်သည်။

သဘာဝလွန်ဘတ်စ်ကားမှာ အတော်အတန် ပြည့်နေပုံရပြီး ပြည့်လုနီးပါးဖြစ်နေသော်လည်း လစ်လပ်သောထိုင်ခုံအချို့ ရှိနေသေးသည်။ နောက်ဆုံးတော့ အစောပိုင်းက လူတစ်ဦးနှင့် တစ္ဆေတစ်ကောင် ဆင်းသက်သွားခဲ့သည်။

"ထိုင်ခုံလွတ်တစ်လုံး ရှိတယ် အတော်ပဲ"

ရှေ့မှ ချင်ခိုင်သည် စိတ်လှုပ်ရှားမှုဖြင့် ထိန်လင်းသွားသည်။ မတွေဝေဘဲ သူသည် အနီးဆုံးရရှိနိုင်သောထိုင်ခုံသို့ ပြေးသွားပြီး ထိုင်ချလိုက်သည်။

သူ ထိုင်ချလိုက်သည့်အခိုက်တွင် သူသည် ပြင်းထန်စွာ တုန်လှုပ်သွားပြီး ဖော်ပြမရနိုင်သော အအေးဓာတ်တစ်ခု ဘေးမှ တက်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူသည် သူ၏ခေါင်းကို အနည်းငယ် လှည့်လိုက်ရာ သူ၏မျက်ဆံများမှာ တုန်လှုပ်မှုဖြင့် ကျုံ့ဝင်သွားသည်။

သူ၏ဘေး၌ အမျိုးသမီးတစ်ဦး ထိုင်နေသည်။ သူမ၏ရှည်လျားသောအနက်ရောင်ဆံပင်မှာ ရှုပ်ပွနေပြီး သူမ၏အဝတ်အစားများမှာ စုတ်ပြတ်နေကာ သူမ၏အရေပြားမှာ နှင်းခဲအလွှာပါးဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားသည်။ သူမ၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ ရေခဲသေတ္တာထဲမှ ယခုလေးတင် ထုတ်ယူလာသကဲ့သို့ သဘာဝမကျစွာ တောင့်တင်းနေသည်။ သူမ၌ အသက်ရှင်သန်မှုလက္ခဏာ တစ်စုံတစ်ရာ မပြချေ။

တစ္ဆေတစ်ကောင်…..

ချင်ခိုင်သည် ဒီပုံရိပ်ကို စိုက်ကြည့်နေစဉ် အေးခဲနေသော အမျိုးသမီး၏ အလောင်းမှာ အနည်းငယ် တွန့်လိမ်လှုပ်ရှားသွားသည်။ သူမ၏တောင့်တင်းနေသောလည်ပင်းမှာ ကျွီခနဲမြည်ကာ လှည့်လာပြီး သူမ၏တောင့်တင်းနေသောအဆစ်များမှာ ကွဲအက်သံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ဖြူဖျော့ပြီး သက်မဲ့နေသောမျက်နှာတစ်ခုက သူ့အပေါ်၌ စူးစိုက်သွားသည်။

"ကျစ်"

ကြောက်ရွံ့မှုလှိုင်းတစ်ခုက သူ့ကို လွှမ်းခြုံသွားသည်။ သူသည် သူ၏အကြည့်ကို လျင်မြန်စွာ လွှဲဖယ်ပြီး မတူညီသောထိုင်ခုံတစ်ခုသို့ ပြောင်းရန် မတ်တပ်ရပ်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

သို့သော် ချင်ခိုင် လှုပ်ရှားရန် ကြိုးစားသည့်အခါ ရွေးချယ်စရာများမှာ နည်းပါးလာသည်ကို သူ သိရှိလိုက်သည်။ ကားခန်းထဲ၌ ထိုင်ခုံလွတ်များ များများစားစား မကျန်တော့ချေ။

တာချန်မှာ ထိုင်နှင့်ပြီးဖြစ်သည်။ ဝမ်ဖုန်းမှာ နေရာတစ်ခု ရှာတွေ့ခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။ "သိမ်းငှက်အိုကြီး" ဟုခေါ်သောလူမှာလည်း အတူတူပင် ဖြစ်သည်။ အနီရောင်မီးပုံးပျံကို ကိုင်ဆောင်ထားသော ယန်ရှောင်ဟွားပင်လျှင် ထိုင်ခုံတစ်လုံးကို ရယူနိုင်ခဲ့သည်။

အခု ထိုင်ခုံတစ်လုံးတည်းသာ ကျန်တော့သည်။

ဒီထိုင်ခုံမှာ ပြတင်းပေါက်နား၌ ရှိသော်လည်း ၎င်းထံသို့ ရောက်ရှိရန်မှာ အပြင်ဘက်၌ ထိုင်နေသော ခရီးသည်ကို ဖြတ်ကျော်သွားရန် လိုအပ်သည်။

ထိုခရီးသည်မှာလည်း အလားတူ စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။ တောက်ပသော အရောင်အသွေးစုံလင်သောအဝတ်အစားများကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး သူတို့၏အရေပြားမှာ ဖယောင်းကဲ့သို့ ဖြူဖျော့နေပြီး မည်သည့်သက်ဝင်မှုမှ မရှိပေ။ သူတို့၏မျက်နှာမှာ အဝါရောင်စက္ကူ တစ်ရွက်ဖြင့် ဖုံးကွယ်ထားပြီး ၎င်းမှာ သူတို့၏မျက်လုံး၊ နှာခေါင်းနှင့် ပါးစပ်ကို ဖုံးအုပ်ထားကာ မြင်နိုင်သောအပေါက်များမရှိဘဲ သူတို့၏မျက်နှာနှင့် တင်းကျပ်စွာ ကပ်ထားသည်။

ထို့အပြင် စက္ကန့်များ ကုန်ဆုံးသွားသည်နှင့်အမျှ အဝါရောင်စက္ကူအောက်၌ အသက်ရှူခြင်းကို ညွှန်ပြသည့် အနိမ့်အမြင့်မရှိချေ။

တစ်နည်းအားဖြင့် ဒီလူမှာ အသက်မရှူချေ။

ချင်ခိုင်သည် ခဏတာ တွေဝေသွားသည်။

"နောက်ထပ်တစ္ဆေတစ်ကောင်လား"

တူညီစွာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ရွေးချယ်စရာနှစ်ခုကြား၌ သူ၏လက်ရှိထိုင်ခုံမှာ အနည်းငယ် ပိုကောင်းပုံရသည်။ အနည်းဆုံးတော့ ၎င်းမှာ လမ်းကြားနှင့် ပိုနီးပြီး တစ်စုံတစ်ခု ဖြစ်ပွားခဲ့လျှင် ထွက်ပြေးရန် အခွင့်အရေးပေးသည်။ အခြားထိုင်ခုံမှာမူ ပြတင်းပေါက်နား၌ ပိတ်မိနေပြီး ထွက်ပြေးလမ်းမရှိချေ အကယ်၍ တစ္ဆေသာ သူ၏လမ်းကို ပိတ်ဆို့ခဲ့လျှင် သေလမ်းတစ်ခု ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ထိုအတွေးနှင့်အတူ...ချင်ခိုင်သည် ထိုင်ခုံပြောင်းလိုစိတ်ကို ဖိနှိပ်လိုက်သည်။ သွားများကို ကြိတ်ရင်း သူသည် နေရာ၌ပင် နေလိုက်ပြီး သူ၏ဘေးမှ အေးခဲနေသော အမျိုးသမီးအလောင်းထံမှ သူ၏အကြည့်ကို လွှဲဖယ်လိုက်ကာ ၎င်းကို တိုက်ရိုက်မကြည့်လိုတော့ချေ။

သို့သော် ချွေးစေးများမှာ သူ၏နဖူးမှ စတင်ယိုစီးကျလာသည်။

တစ္ဆေတစ်ကောင်နှင့် ဒီလောက်နီးကပ်စွာ မှတ်တိုင်သုံးခုလုံးစာ ထိုင်နေရခြင်းမှာ လူအနည်းငယ်သာ ခံနိုင်ရည်ရှိသည့် ဖိအားတစ်ခုဖြစ်သည်။

အကယ်၍ သူသာ ဒီဘတ်စ်ကားပေါ်မှ တစ္ဆေများမှာ ခွဲခြားမှုမရှိဘဲ မသတ်ဖြတ်ဟု မယုံကြည်ခဲ့ပါက သူသည် အန္တရာယ်များကို မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ အခုချက်ချင်း ထွက်ပြေးခဲ့ပြီးလောက်ပြီဖြစ်သည်။

"ဒီဘတ်စ်ကားပေါ်မှာ စည်ကားသားပဲ"

ယန်ကျန့်သည် သူ၏အက်ကွဲနေသော ရှည်လျားသည့်လှံကို ကိုင်ဆောင်ရင်း ခြေလှမ်းတစ်လှမ်းပြီးတစ်လှမ်း ရှေ့သို့ လျှောက်လှမ်းသွားသည်။

သဘာဝလွန်ဘတ်စ်ကားမှာ လှုပ်ရှားနေသော်လည်း သူရော လီယန်ပါ ထိုင်ခုံများ မတွေ့ရှိသေးချေ။ မတ်တပ်ရပ်ခြင်း၏ အကျိုးဆက်များမှာ မည်သို့ဖြစ်မည်ကို ဒီဘတ်စ်ကားပေါ်မှ လူအနည်းငယ်သာ သိနိုင်ဖွယ်ရှိသည်၊။သို့သော် ၎င်းတို့မှာ ကောင်းမည်မဟုတ်သည်မှာ သေချာသည်။

အခု ဦးစားပေးမှာ ထိုင်ခုံတစ်လုံးကို ရှာဖွေရန် ဖြစ်သည်။

"ဒါဆို တစ္ဆေမျက်လုံးပိုင်ရှင် ယန်ကျန့်က နောက်ဆုံးတော့ ကားပေါ်တက်လာပြီပေါ့"

သူ၏ရောက်ရှိလာမှုမှာ ခရီးသည်များစွာ၏ အာရုံကို မသိမသာ ဆွဲဆောင်လိုက်သည်။ ခေတ္တမျှအတွက် စူးစမ်းလိုသောမျက်လုံးတစ်စုံတစ်ရာမှာ သူ့ကို တိတ်တဆိတ် ကြည့်ရှုနေကြသည်။

မကြာခင်က ဘတ်စ်ကားမှတ်တိုင်၌ နီရှန်သည် ပထမဆုံးဆင်းသက်သွားပြီး ယန်ကျန့်က သူ့ကို မတွေဝေဘဲ ထိုနေရာ၌ပင် သတ်ဖြတ်ခဲ့သည်၊ ထိုမှတ်ဉာဏ်မှာ လူတိုင်း၏စိတ်ထဲ၌ စွဲကျန်နေဆဲဖြစ်သည်။

ထွက်ခွာရန် လက်မှတ်ရှိသောတစ္ဆေဆရာတစ်ဦးကို ထိုသို့ပင် သုတ်သင်ခြင်းခံလိုက်ရသည်။

အဓိပ္ပာယ်သက်ရောက်မှုများမှာ လူတိုင်းအတွက် ရှင်းလင်းနေသည်။

ခိုးကြောင်ခိုးဝှက်ကြည့်ပြီးနောက် ခရီးသည်အများစုမှာ ယန်ကျန့်၏ အာရုံစိုက်မှုကို မဆွဲဆောင်လိုဘဲ သူတို့၏အကြည့်များကို လျင်မြန်စွာ လွှဲဖယ်လိုက်ကြသည်။ လူတိုင်းသည် ဒီဘတ်စ်ကားပေါ်၌ အချိန်အတန်ကြာ ရှင်သန်ရန် စီစဉ်ထားပြီး သူ့လိုလူတစ်ယောက်ကို ရန်စခြင်းမှာ လုံးဝမသင့်တော်ချေ။

ယန်ကျန့်သည် ကားခန်းအလယ်သို့ လျှောက်သွားပြီး အပေါ်မှ အီလက်ထရောနစ်ဘုတ်ပြားကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

"၁၁"

မျက်နှာပြင်ပေါ်၌ ထင်ရှားစွာ ပြသထားသော နံပါတ်မှာ "၁၁" ဟု ဖတ်ရသည်။

ယန်ကျန့်၏ အမူအရာမှာ မသိမသာ ပြောင်းလဲသွားပြီး သူ၏မျက်နှာပေါ်၌ အံ့ဩမှုအရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားသည်။

ဒီနံပါတ်မှာ ဒီသေးငယ်သောသဘာဝလွန်ဘတ်စ်ကားပေါ်၌ တစ္ဆေတစ်ဆယ့်တစ်ကောင် ရှိနေသည်ကို ဆိုလိုသည်။ ထိုကိန်းဂဏန်းမှာ အစောပိုင်းက ဆင်းသက်သွားသော တစ္ဆေတစ်ကောင်ကိုပင် ထည့်မတွက်ရသေးချေ။ ထိုသို့မဟုတ်ပါက စုစုပေါင်းမှာ ပို၍ပင် များပြားပေလိမ့်မည်။

"ယာဉ်မောင်းထိုင်ခုံကို ဖယ်လိုက်ရင် ဒီဘတ်စ်ကားပေါ်မှာ စုစုပေါင်း ထိုင်ခုံသုံးဆယ့်ငါးခုံရှိတယ်။ ဒါဆို လူနဲ့တစ္ဆေအချိုးက သုံးပုံတစ်ပုံထက် ပိုများတယ် မဟုတ်ဘူး ပိုတောင်များသေးတယ် အခုလေးတင်တက်လာတဲ့ စတုတ္ထထပ်စာပို့သမားတွေ ထိုင်နေတဲ့ထိုင်ခုံတွေကိုပါ နှုတ်ရဦးမယ်"

ယန်ကျန့်သည် လျင်မြန်စွာ တွက်ချက်လိုက်သည်။ အကယ်၍ သူသာ သိမ်းငှက်အိုကြီး၊ လျိုချင်းချင်း၊ ချင်ခိုင်၊ ယန်ရှောင်ဟွားနှင့် အခြားသူများကို ရေတွက်မှုမှ ဖယ်ထုတ်လိုက်ပါက သဘာဝလွန် ဘတ်စ်ကားပေါ်မှ လူနှင့်တစ္ဆေအချိုးမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တစ်ယောက်လျှင် တစ်ယောက်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီဖြစ်သည်။

ထိုင်ခုံတစ်ခုံခြာစီမှာ တစ္ဆေတစ်ကောင်ဖြင့် နေရာယူထားသည်။

တူညီသောအရေအတွက်နှင့် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် နီးစပ်နေသည်။

"ခေါင်းဆောင် ထိုင်ခုံတစ်လုံးပဲ ကျန်တော့တယ်။ အခု ဘယ်လိုလုပ်မလဲ"

လီယန်၏ အကြည့်မှာ ကားခန်းကို လှည့်ပတ်ကြည့်ရှုပြီး နောက်ဆုံး၌ ကျန်ရှိနေသော တစ်ခုတည်းသောထိုင်ခုံပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသည်။

ယန်ကျန့်၏ မျက်လုံးများမှာ လျင်မြန်စွာ လှုပ်ရှားသွားပြီး ခရီးသည်အများအပြား၏ မျက်နှာများကို စစ်ဆေးကြည့်ရှုနေသည်။

"ဒီယန်ကျန့်က ထိုင်ခုံတစ်လုံး လိုနေတယ်။ သူ့ရဲ့နည်းလမ်းတွေနဲ့ဆိုရင် သူ အတင်းအကျပ် တစ်လုံးကို လုယူနိုင်ခြေများတယ်။ ငါတို့သာ သူ့ကို မတုံ့ပြန်သမျှ ကာလပတ်လုံး ငါတို့ ဘေးကင်းလုံခြုံနေမှာပဲ။ ဒီဘတ်စ်ကားပေါ်မှာတောင်မှ သူက ငါတို့ကျန်တဲ့လူတွေလိုပဲ ဖိနှိပ်ခံထားရတာ။ ပြီးတော့ ဒီမှာ ဒီလောက်များတဲ့တစ္ဆေတွေရှိနေတာ သူ ငါ့ကို ရွေးချယ်နိုင်ခြေက သေးငယ်တယ်။ ငါသာ အားနည်းချက်တွေ မပြသမျှ ကာလပတ်လုံး သူ ငါက လူလား တစ္ဆေလားဆိုတာကို ခွဲခြားနိုင်မှာမဟုတ်ဘူး"

ဘတ်စ်ကားပေါ်မှ တစ်စုံတစ်ယောက်သည် ဒီအတွေးအခေါ်ကို ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ရန် မဖြစ်နိုင်သော ထူးဆန်းစွာ မထင်မရှားအမူအရာတစ်ခုကို ထိန်းသိမ်းထားသည်။

သူတို့ တိတ်ဆိတ်နေပြီး မဆင်မခြင် လှည့်ပတ်မကြည့်သမျှ ကာလပတ်လုံး မည်သူမျှ သူတို့အပေါ် ပထမဆုံးလှုပ်ရှားရန် မဝံ့ရဲချေ။ အကယ်၍ မှားယွင်းသောပစ်မှတ်ကို ရွေးချယ်မိပြီး တစ္ဆေတစ်ကောင်ဖြစ်နေပါက အကျိုးဆက်များမှာ သေစေနိုင်သည်။ ထိုင်ခုံကို မရရှိနိုင်ရုံသာမက သူတို့၏အသက်ကိုပါ ဆုံးရှုံးသွားနိုင်သည်။

ယန်ကျန့်၏ စူးရှသောအကြည့်မှာ ကားအပေါ် ဆက်လက်လှည့်ပတ်နေသည်။

မည်သူမျှ သူ၏မျက်လုံးများကို ရင်ဆိုင်ရန် မဝံ့ရဲချေ။ ဒီမတည်ငြိမ်သောအခြေအနေ၌ မျက်လုံးချင်းဆုံခြင်းမှာ "ခင်ဗျား ဘာကို ကြည့်နေတာလဲ" ဟု မေးမြန်းခြင်းနှင့် တူညီသည်၊ ထိုနေရာ၌ပင် သုတ်သင်ခြင်းခံရပြီး ထိုင်ခုံလုယူခြင်းခံရရန် ဖိတ်ခေါ်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဖိနှိပ်မှုများသောခေတ္တရပ်တန့်မှုအပြီး၌ ယန်ကျန့်၏ စိုက်ကြည့်မှုမှာ ရွေ့လျားသွားပြီး စတုတ္ထထပ်စာပို့သမားများအပေါ်၌ ခေတ္တမျှ ရပ်တန့်သွားသည်။

အစောပိုင်းက တက်ရောက်ခဲ့သော စာပို့သမားများမှာ ချက်ချင်းပင် ဆူးများပေါ်၌ ထိုင်နေရသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီး သူတို့၏အာရုံကြောများမှာ တင်းမာနေကာ ယန်ကျန့်က သူတို့နောက်သို့ လိုက်လာပြီး သူတို့၏ထိုင်ခုံများကို ယူမည်ကို ကြောက်ရွံ့နေကြသည်။

အစိုးရိမ်ဆုံးမှာ ယန်ရှောင်ဟွားဖြစ်သည်။

သာမန်လူတစ်ဦးအနေဖြင့် သူမ၌ ခုခံနိုင်စွမ်း လုံးဝနီးပါးမရှိချေ။ အကယ်၍ ယန်ကျန့်သာ သူမ၏ထိုင်ခုံကို တောင်းဆိုပါက သူမ၌ လိုက်နာရန်မှလွဲ၍ ရွေးချယ်စရာမရှိချေ။ ထိုအခြေအနေ၌ သူမသည် ထိုင်ခုံမရှိဘဲ ကျန်ရစ်ခဲ့သော တစ်ဦးတည်းသောသူ ဖြစ်မည်ဖြစ်ပြီး ထိုအခြေအနေမှာ သေဒဏ်ပေးခြင်းနှင့် လက်တွေ့တွင် တူညီသည်။

ယန်ရှောင်ဟွား၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ လုံးဝတင်းမာသွားပြီး ယန်ကျန့်ကို ခေတ္တမျှပင် မကြည့်ဘဲ ရှောင်ရှားနေသည်။ လီယန်၏ အစောပိုင်းမှတ်ချက်ကို သူမ မကြားလိုက်သကဲ့သို့ နေနေသည်။

သေခြင်းတရားနှင့် ပတ်သက်လာလျှင် လူတိုင်း တစ်ကိုယ်ကောင်းဆန်စွာ ပြုမူကြသည်။ မည်သူမျှ သူတို့၏ထိုင်ခုံကို ဆန္ဒအလျောက် စွန့်လွှတ်ရန် ဆန္ဒရှိမည်မဟုတ်ချေ။

ယန်ကျန့်၏ နှုတ်ခမ်းများမှာ အေးစက်ပြီး မှိန်ဖျော့သောအပြုံးတစ်ခုအဖြစ် ကွေးညွတ်သွားသော်လည်း သူ၏အကြည့်မှာ ရွေ့လျားသွားပြီး အခြားမည်သူ့အပေါ်၌မျှ မရပ်တန့်တော့ချေ။

"လီယန် နောက်ဆုံးထိုင်ခုံကို ယူလိုက်"

"ခင်ဗျားကော ခေါင်းဆောင်"

လီယန်က မေးသည်။

ယန်ကျန့်က တည်ငြိမ်စွာ ပြန်ဖြေသည်။

"ငါ စီမံလိုက်မယ်"

ထိုသို့ပြောပြီး သူသည် လှည့်ကာ ဘတ်စ်ကား၏ ရှေ့ပိုင်းသို့ လျှောက်သွားသည်။ မတွေဝေဘဲ သူသည် လက်လှမ်းပြီး ယာဉ်မောင်းထိုင်ခုံကို ဆွဲလိုက်သည်။

ယာဉ်မောင်းမှာ ချက်ချင်း ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားသည်။

"ဘာတွေဖြစ်ကုန်တာလဲ။ ယန်ကျန့်က ယာဉ်မောင်းထိုင်ခုံကို ယူချင်နေတာလား။ သူက သဘာဝလွန် ဘတ်စ်ကားမောင်းသူနောက်ကို လိုက်နေတာလား"

ထိုလှုပ်ရှားမှုမှာ လူတိုင်းကို တုန်လှုပ်သွားစေသည်။

ဘတ်စ်ကားပေါ်သို့ တက်ရောက်ခဲ့သူအားလုံးမှာ မပြောဘဲထားသောစည်းမျဉ်းတစ်ခု ရှိသည်ဟု ယူဆကြသည်၊ ယာဉ်မောင်းကို မနှောင့်ယှက်ပါနှင့်။ သူတို့အတွက်တော့ ထိုသို့သော ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဘတ်စ်ကားကို မောင်းနှင်နိုင်သည့် မည်သည့်အရာမဆို အလွန်အမင်း အန္တရာယ်ရှိသော တစ္ဆေတစ်ကောင် ဖြစ်ရမည်မှာ သေချာသည်။

ထိုသို့ဖြစ်သောကြောင့် ယာဉ်မောင်းထိုင်ခုံမှာ တားမြစ်ထားသောဇုန်တစ်ခုအဖြစ် မှတ်ယူသည်။

သို့သော် ယန်ကျန့်သည် ယာဉ်မောင်းကို ဘာမှဂရုမစိုက်ဟန်ဖြင့် ဘေးသို့ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး အနည်းငယ်မျှ တွေဝေခြင်းမရှိဘဲ သူကိုယ်တိုင် ဝင်ထိုင်လိုက်သည်။

လူများစွာက ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တစ္ဆေတစ်ကောင်ဟု သံသယရှိခဲ့သောယာဉ်မောင်းမှာ ယခုအခါ ကြမ်းပြင်ပေါ်၌ သက်မဲ့အလောင်းကောင်တစ်လောင်းကဲ့သို့ လုံးဝမလှုပ်မယှက် လဲလျောင်းနေသည်။

ထူးဆန်းသောအရာတစ်ခုခု ဖြစ်ပွားမည့် အရိပ်အယောင် အနည်းငယ်မျှပင် မရှိခဲ့ချေ။ မကောင်းဆိုးဝါး ပြောင်းလဲမှုများမရှိ၊ ပြင်းထန်သောတန်ပြန်တိုက်ခိုက်မှုများမရှိ၊ ယာဉ်မောင်းထိုင်ခုံကို နေရာယူသည့်အတွက် ယန်ကျန့်ကို တိုက်ခိုက်ခြင်းမရှိချေ။

အရာအားလုံးမှာ ထူးဆန်းစွာ ပုံမှန်အတိုင်းပင် ရှိနေသည်။