ယာဉ်ပေါ်၌ လူပိုတင်ခြင်း

ယန်ကျန့်သည် မည်သူ့ကိုမျှ ရှင်းလင်းပြီး သူ၏ကိုယ်ပိုင်ထိုင်ခုံကို လုယူရန် လှုပ်ရှားမှုမပြုခဲ့ချေ၊ သူ၏စွမ်းရည်အရ သူသည် သေချာပေါက် ထိုသို့ပြုလုပ်နိုင်သော်လည်းပင်။

သို့သော် ဒီဘတ်စ်ကားပေါ်မှ လူများမှာ တစ်စုံတစ်ခုကို မေ့လျော့နေပုံရသည်။

ထိုင်ခုံသုံးဆယ့်ငါးခုံအပြင် နောက်ထပ်ထိုင်ခုံတစ်လုံး ရှိသေးသည်၊ ၎င်းမှာ ယာဉ်မောင်းထိုင်ခုံဖြစ်သည်။ ဒီထိုင်ခုံကို နေရာယူနိုင်သည်၊ ယန်ကျန့်သည် ယခင်သတင်းအချက်အလက်များမှတစ်ဆင့် ဌာနချုပ်မှ အဖိုးကြီးချင်မှာ တစ်ချိန်က သဘာဝလွန်ဘတ်စ်ကား၏ ယာဉ်မောင်းဖြစ်ခဲ့သည်ကို သိရှိထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

အဖိုးကြီးချင်က တစ်ချိန်က သဘာဝလွန်ဘတ်စ်ကားကို မောင်းခဲ့ဖူးမှတော့ သူက ယာဉ်မောင်းထိုင်ခုံမှာ သဘာဝအတိုင်း ထိုင်ခဲ့မှာပဲ။

အခြားတစ်ယောက်ယောက်က အဲဒီမှာ ဘာမှမဖြစ်ဘဲ ထိုင်ပြီး အဖြစ်အပျက်ကို ပြန်ပြောပြနိုင်ခဲ့တယ်ဆိုရင် ဒါက ဒီထိုင်ခုံက ဘေးကင်းတယ် အန္တရာယ် ဒါမှမဟုတ် ကျိန်စာမရှိဘူးလို့ သဘာဝအတိုင်း အဓိပ္ပာယ်သက်ရောက်သည်။

ယာဉ်မောင်းထိုင်ခုံမှ အလောင်းနှင့်ပတ်သက်၍...၎င်းမှာ ယခင်က သဘာဝလွန်ဘတ်စ်ကားကို မောင်းနှင်ရန် ကြိုးစားခဲ့သော သနားစရာကောင်းသည့်ဝိညာဉ်တစ်ခုမျှသာဖြစ်ပြီး ယန်ကျန့်သည် ဒီအလောင်းကို ယခင်က မြင်တွေ့ခဲ့ပြီးဖြစ်ကာ ပုံမှန်မဟုတ်သောအရာ တစ်စုံတစ်ရာကို မတွေ့ရှိခဲ့ချေ။

ယန်ကျန့်သည် ဒီအလောင်းမှာ တစ်ချိန်က တစ္ဆေဆရာတစ်ဦး ဖြစ်နိုင်သော်လည်း သေဆုံးပြီးနောက် အတွင်းမှ တစ္ဆေမှာ ရွှေ့ပြောင်းသွားနိုင်သည်ဟု ခန့်မှန်းလိုက်သည်။

ဒါကြောင့် ဒီအလောင်းမှာ အခွံတစ်ခုမျှသာ ဖြစ်နိုင်ခြေအများဆုံးဖြစ်သည်။

သူသာ မှားယွင်းစွာ ခန့်မှန်းမိခဲ့လျှင်ပင် အရေးမကြီးချေ။ ဘတ်စ်ကားပေါ်မှ တစ္ဆေများမှာ ဖိနှိပ်ခြင်းခံရမည်ဖြစ်သောကြောင့် ယန်ကျန့်သည် မည်သည့်ဖြစ်ရပ်များ ဖြစ်ပွားမည်ကိုမျှ စိုးရိမ်ခြင်းမရှိခဲ့ချေ။

"ယာဉ်မောင်းထိုင်ခုံမှာ တစ်ယောက်ယောက် ထိုင်လို့ရတယ်လား။ ယာဉ်မောင်းလို့ခေါ်တဲ့သူက လူတွေကို ခြောက်လှန့်ဖို့ အသုံးမဝင်တဲ့ အလောင်းတစ်လောင်းပဲလား"

"မဖြစ်နိုင်တာ ဒီလိုအရာမျိုး ဖြစ်နိုင်လို့လား။ ဒီယန်ကျန့်က တစ်ခုခုများ သိနေတာလား။ သူက သဘာဝလွန်ဘတ်စ်ကားကို မောင်းနှင်ဖို့ ရည်ရွယ်နေတာလား"

"ဘတ်စ်ကားကိုသာ မောင်းနှင်နိုင်ခဲ့ရင် ဒါ ကြောက်စရာကောင်းသွားပြီ"

ရှင်သန်ရပ်တည်ရေးအတွက် ဘတ်စ်ကားပေါ်၌ ထိုင်နေသော တစ္ဆေဆရာများစွာမှာ ယခုအခါ အလွန်အမင်း တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားသွားကြသည်။ ဘတ်စ်ကားကို လူကိုယ်တိုင် မောင်းနှင်နိုင်ဖွယ်ရှိသည်ကို သူတို့ ယခုမှသာ သိရှိလိုက်ကြသည်။ သူတို့သည် ရည်ရွယ်ချက်မဲ့စွာ မျောပါသွားရန် မလိုအပ်တော့ဘဲ ဘတ်စ်ကားနောက်သို့ အန္တရာယ်ရှိသောဧရိယာများသို့ လိုက်ပါသွားပြီး မယုံနိုင်လောက်သော အန္တရာယ်များကို ကြုံတွေ့ရန် မလိုအပ်တော့ချေ။

ထိုအချိန်၌ အကျွမ်းတဝင်မရှိသော တစ္ဆေဆရာတစ်ဦးမှာ မထိန်းနိုင်တော့ဘဲ ဦးစွာ စကားပြောလိုက်သည်။

"ယန်ကျန့် ခင်ဗျား ဒီဘတ်စ်ကားကို မောင်းနိုင်လား။ ခင်ဗျားသာ မောင်းနိုင်ရင် ကျွန်တော် ချက်ချင်း သစ္စာခံပြီး ခင်ဗျားအဖွဲ့ထဲကို ဝင်မယ်။ ခင်ဗျား ဘယ်လိုထင်လဲ"

သဘာဝလွန်ဘတ်စ်ကားကို ထိန်းချုပ်နိုင်ခြင်းမှာ မရေမတွက်နိုင်သော တစ္ဆေဆရာများ၏ အသက်ကို သင်၏လက်ထဲ၌ ကိုင်ဆောင်ထားခြင်းနှင့် ညီမျှသည်၊ အများစုမှာ သူတို့အတွင်းမှ တစ္ဆေပြန်လည် ရှင်သန်မှုများကို ဖိနှိပ်ရန် ဘတ်စ်ကား၏ အချို့သောလက္ခဏာများကို အားကိုးနေရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ထိုသို့သောအခြေအနေ၌ လူတိုင်းကို ရူးသွပ်သွားစေရန် လုံလောက်သည်။

"ယန်ကျန့် ငါတို့ကို အဖြေတစ်ခုပေးပါ။ မင်းသာ လုပ်နိုင်ရင် ငါလည်း မင်းကို သစ္စာခံမယ်"

နောက်တစ်ယောက်က ဆက်ပြောသည်။

"တစ္ဆေမျက်လုံးယန်ကျန့် ကျွန်တော်က ဌာနချုပ်က ခေါင်းဆောင်တစ်ဦးပါ အသက်ကယ်ဖို့ ဒီဘတ်စ်ကားပေါ်ကို အတင်းအကျပ် တက်ခဲ့ရတာ။ ကျွန်တော့်နာမည်က ဖန်းရှင်းပါ အနာဂတ်မှာ အပြန်အလှန် အကူအညီပေးနိုင်ဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်"

ယန်ကျန့်ကို သစ္စာခံလိုသူများအပြင် သူ၏ရာထူးကို အသုံးချ၍ သူ့ထံသို့ ချဉ်းကပ်ရန် ကြိုးစားသူများလည်း ရှိနေသည်။

"ပါးစပ်ပိတ်ထား"

ယန်ကျန့်က အေးစက်စွာ ကြားဖြတ်ပြောလိုက်သည်။

သူသည် သူတို့ထဲမှ မည်သူ့ကိုမျှ စိတ်မဝင်စားချေ၊ တစ်စုံတစ်ယောက် သစ္စာခံလိုလျှင်ပင် သူသည် သူတို့ကို လက်ခံရန် ဆန္ဒမရှိချေ။

မယုံကြည်ရသော အဖွဲ့ဝင်များမှာ ဘေးအန္တရာယ်တစ်ခုဖြစ်သည်။

သူ၏စူးရှသောကွပ်ကဲမှုနှင့်အတူ စကားပြောနေသူများမှာ တိတ်ဆိတ်သွားပြီး နာခံစွာ ငြိမ်သက်သွားကြသည်။

အခု ယန်ကျန့်သည် ယာဉ်မောင်းထိုင်ခုံ၌ ထိုင်နေပြီး စတီယာရင်ဘီးကို ကိုင်ဆောင်ထားသည်။ သူသည် သဘာဝလွန်ဘတ်စ်ကားကို ထိန်းချုပ်နိုင်သလား မသိသော်လည်း အကယ်၍ သူသာ အမှန်တကယ် ထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့လျှင် သူ့ကို စော်ကားခြင်း သို့မဟုတ် မကျေမနပ်ဖြစ်စေခြင်းမှာ မိမိကိုယ်ကို သတ်သေခြင်းပင်။

ထိုအချိန်၌...သဘာဝလွန်ဘတ်စ်ကားသည် တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်သော ကတ္တရာလမ်းတစ်လျှောက် ရှေ့သို့ ဆက်လက်ရွေ့လျားနေသည်။ ဒီလမ်းမှာ ထူးဆန်းပြီး တစ်ချက်ကြည့်လိုက်လျှင် အဆုံးမရှိဟု ထင်ရသည်။ အကယ်၍ အပြင်ဘက်မှ ပြောင်းလဲနေသောရှုခင်းများသာ မရှိပါက လူတိုင်းသည် ဘတ်စ်ကားမှာ ရွေ့လျားနေသလား သို့မဟုတ် နေရာ၌ပင် ပတ်နေသလားဆိုသည်ကိုပင် သေချာမည်မဟုတ်ချေ။

ယန်ကျန့်သည် ယာဉ်မောင်းထိုင်ခုံ၌ ထိုင်နေသော်လည်း ယာဉ်ကို ထိန်းချုပ်ရန် မကြိုးစားခဲ့ချေ၊ ၎င်းမှာ အချို့သောပုံစံအတိုင်း ဆက်လက်လည်ပတ်နေသည်။

သို့သော် အဖိုးကြီးချင်၏ ယာဉ်မောင်းအတွေ့အကြုံမှာ သူ့ကို အနည်းငယ် စိတ်ဝင်စားစေသည်။

ဖြစ်နိုင်သည်မှာ သူသည် အဖိုးကြီးချင်ကို အတုခိုးပြီး သဘာဝလွန်ဘတ်စ်ကားကို မောင်းနှင်နိုင်သည်...

"စမ်းကြည့်ရကျိုးနပ်တယ်"

ယန်ကျန့်သည် သူ၏လက်အိတ်များကို ချွတ်လိုက်ပြီး အေးစက်မည်းနက်နေသော လက်တစ်ဖက်ကို ဖော်ထုတ်လိုက်သည်။

ဒါက ကြောက်မက်ဖွယ်တစ္ဆေတစ်ကောင်၏ လက်ဖြစ်ပြီး တစ္ဆေအရိပ်ဖြင့် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ ခွဲထုတ်တပ်ဆင်ထားသည်။

တစ္ဆေတက္ကစီကို မောင်းနှင်ခဲ့သော သူ၏အတွေ့အကြုံအရ သူသည် သဘာဝလွန်ယာဉ်တစ်စီးကို ထိန်းချုပ်ရန်မှာ ဦးစွာ ဖိနှိပ်မှုကို သက်ရောက်ရန် လိုအပ်သည်ကို သိသည်၊ အောင်မြင်သော ဖိနှိပ်မှုတစ်ခုသာလျှင် ထိန်းချုပ်မှုအချို့ကို ပြန်လည်ရယူနိုင်ခွင့်ပေးမည်ဖြစ်သည်။

ပြီးတော့ ဒီထိန်းချုပ်မှုမှာ မောင်းနှင်အားဖြစ်သည်။

သို့သော် ဖိနှိပ်မှု ကျရှုံးခဲ့လျှင် သို့မဟုတ် မထူထောင်နိုင်ခဲ့လျှင် ထိန်းချုပ်မှုရရှိရန်မှာ မဖြစ်နိုင်ချေ။

ထို့ကြောင့် ယာဉ်မောင်းတစ်ဦးမှာ အတော်အတန် သဘာဝလွန်စွမ်းအား လိုအပ်သည်။

ယန်ကျန့်သည် သူ၏လက်နှစ်ဖက်စလုံးကို စတီယာရင်ဘီးပေါ်၌ တင်လိုက်ပြီးနောက် ၎င်းကို လှည့်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

ဒီစတီယာရင်ဘီးအိုကြီးက သံချေးတက်ပြီး ညပ်နေသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ၏အင်အားအကုန်သုံး၍ အားစိုက်ထုတ်သော်လည်း ၎င်းကို တစ်လက်မမျှပင် မရွှေ့နိုင်ခဲ့ချေ။

"ထိန်းချုပ်မှုကို လုယူဖို့ လုံလောက်တဲ့ဖိနှိပ်အား မရှိဘူး။ တစ္ဆေလက်က တစ္ဆေတက္ကစီကို မောင်းနိုင်တယ် ဒါပေမဲ့ ဒီသဘာဝလွန်ဘတ်စ်ကားကို ထိန်းချုပ်လို့မရဘူး။ ကွာခြားချက်က အရမ်းကြီးတယ်"

ယန်ကျန့် သူ့ကိုယ်သူ တွေးလိုက်သည်။

အကယ်၍ တစ္ဆေလက်က စတီယာရင်ဘီးကို အနည်းငယ် လှည့်နိုင်ခဲ့ရင်တောင်မှ သူ လက်ခံပေလိမ့်မည်။

ထိုသို့သောမလှုပ်မယှက်ဖြစ်နေမှုမှာ အနည်းငယ် စိတ်ပျက်အားငယ်စရာဖြစ်သည်။

"နောက်တစ်ခါ ထပ်ကြိုးစားကြည့်မယ်"

ယန်ကျန့်သည် လက်မလျှော့ဘဲ သူ၏အရိပ်မှာ လှုပ်ခတ်သွားပြီး စတီယာရင်ဘီးကို ဖြည်းညင်းစွာ ဖုံးအုပ်ကာ ဖိနှိပ်အားပိုမို ထပ်ထည့်လိုက်သည်။

ဘတ်စ်ကားက တစ္ဆေများကို ဖိနှိပ်နိုင်သော်လည်း ၎င်းတို့ကို လုံးဝမလှုပ်မယှက်ဖြစ်စေခြင်း မဟုတ်ချေ။ တစ္ဆေစွမ်းအားကို ဘတ်စ်ကားပေါ်၌ အသုံးပြုနိုင်သေးသော်လည်း အလွန်အမင်း ကန့်သတ်ထားသည်။

အကယ်၍ ဘတ်စ်ကားသာ တစ္ဆေများကို အလောင်းကောင်သံချောင်းကဲ့သို့ ဖိနှိပ်ခဲ့ပါက ဘတ်စ်ကားမှာ လွန်ခဲ့သောအချိန်ကတည်းက ပြည့်နေလောက်ပြီဖြစ်ပြီး ဆင်းသက်ရန်ပင် မနိုင်တော့ချေ။

ဒါကြောင့် သဘာဝလွန်ဘတ်စ်ကားမှာ အလွန်ထူးခြားသည်။

တစ္ဆေအရိပ်နှင့် တစ္ဆေလက်တို့ ထပ်လျက် ယန်ကျန့်သည် စတီယာရင်ဘီးကို တစ်ဖန်ပြန်လည် လှည့်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

သူသည် အလွန်လေးလံသောအရာတစ်ခုကို ရွှေ့ရန် ကြိုးစားနေသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ သူသည် ကြီးမားသောခုခံမှုကို ခံစားနေရဆဲဖြစ်သော်လည်း သူ့ကို အံ့ဩစေသည်မှာ...ညပ်နေသော စတီယာရင်ဘီးမှာ နောက်ဆုံး၌ လှုပ်ရှားမှုအချို့ ပြသလာသည်။

၎င်းသည် အနည်းငယ် လှည့်သွားသည်။

လည်ပတ်မှုမှာ အနည်းငယ်မျှသာဖြစ်ပြီး သဘာဝလွန်ဘတ်စ်ကား၏ အနေအထားကို ချက်ချင်းပြောင်းလဲရန် အလွန်သေးငယ်လွန်းသည်၊ ရှည်လျားသောခရီးသွားလာမှုနှင့်အတူ အနည်းငယ်မျှသာ ရွှေ့ပြောင်းနိုင်သည်။

သို့သော် ယန်ကျန့် လွှတ်လိုက်သည့်အခိုက်တွင်...သဘာဝလွန်ဘတ်စ်ကား၏ စတီယာရင်ဘီးမှာ ချက်ချင်း သူ၏မူလအနေအထားသို့ ပြန်ရောက်သွားပြီး ထိန်းချုပ်မှုမှာ တစ်ဖန်ပြန်လည် ဆုံးရှုံးသွားသည်။

"စတီယာရင်ဘီးကို ရွှေ့ရုံနဲ့တင် ဒီလောက်ခက်ခဲနေတာ ကလပ်၊ ဘရိတ်နဲ့ တံခါးတွေကို ထိန်းချုပ်ဖို့ မပြောလိုတော့ဘူး"

ယန်ကျန့်၏ မျက်နှာမှာ မည်းမှောင်သွားသည်။

သူသည် ပုံမှန်မဟုတ်သည့်တည်ရှိမှုတစ်ခု၊ ထိပ်တန်းတစ္ဆေဆရာတစ်ဦး ဖြစ်နေပြီဖြစ်သော်လည်း သူသည် ဒီဘတ်စ်ကား၏ စတီယာရင်ဘီးကိုပင် မလှည့်နိုင်ချေ။

အဖိုးကြီးချင်က ဒီဘတ်စ်ကားကို မည်သို့ ထိန်းချုပ်ခဲ့သည်ကို စိတ်ကူးကြည့်ရန် ခက်ခဲသည်။

သို့မဟုတ် သူ၏အင်အားမှာ မလုံလောက်၍ မဟုတ်ဘဲ သူသည် မှားယွင်းသောနည်းလမ်းကို အသုံးပြုနေသောကြောင့်လော။

ယန်ကျန့်သည် သူ့ကိုယ်သူ သံသယဝင်စပြုလာသည်။

နောက်ဆုံးတော့ သူသာ မထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့လျှင် အခြားမည်သူမျှလည်း မထိန်းချုပ်နိုင်ချေ၊ သူ၏စွမ်းဆောင်ရည်နှင့်ပင် မယှဉ်နိုင်ချေ။

"ကြည့်ရတာ ငါ ဒီသဘာဝလွန်ဘတ်စ်ကားကို မောင်းနှင်ဖို့ ကြိုးစားတာကို လောလောဆယ်တော့ လက်လျှော့ရတော့မယ်ထင်တယ်"

ယန်ကျန့်သည် သူ၏ကြိုးပမ်းမှု ကျရှုံးပြီးနောက် ထိုစိတ်ကူးကို ပယ်ချလိုက်သည်။

သို့သော် ဒါက လုံးဝဆုံးရှုံးမှုတစ်ခုတော့ မဟုတ်ချေ။

အနည်းဆုံးတော့ သူသည် အချို့သောထိန်းချုပ်မှုကို သက်ရောက်နိုင်သည်ကို အတည်ပြုနိုင်သည်။

အချိန် ဖြည်းညင်းစွာ ကုန်ဆုံးသွားသည်နှင့်အမျှ...သဘာဝလွန်ဘတ်စ်ကားသည် ရှေ့သို့ ဆက်လက်ရွေ့လျားနေသည်၊ ပတ်ဝန်းကျင်ရှုခင်းများ ပြောင်းလဲသွားပြီး ရွာတစ်ရွာ၏ ပုံရိပ်မှာ ပြတင်းပေါက်အပြင်ဘက်၌ ပေါ်လာသည်။ ဘတ်စ်ကားသည် လမ်းအတိုင်း ရွာထဲသို့ ဦးတည်နေသည်။

"ငါတို့ မှတ်တိုင်တစ်ခုကို ရောက်ပြီလား"

ယန်ကျန့်သည် အပြင်ဘက်မှရွာကို ပြတင်းပေါက်မှ ကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏အမူအရာမှာ လေးနက်နေသည်။

အပြင်ဘက်မှရွာ၌ အစိမ်းရောင်အုတ်ကြွပ်မိုးနှင့် သစ်သားအိမ်အိုများရှိပြီး သမိုင်းဝင်ကာ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်ပြီး တိတ်ဆိတ်ကာ လူသူကင်းမဲ့နေသည်။ ပေါင်းပင်များ နေရာအနှံ့ ပေါက်ရောက်နေပြီး အချို့တံခါးများနှင့် ပြတင်းပေါက်များမှာ ပုပ်ပွနေပြီး ဟောင်းလောင်းဖြစ်နေသော ပြတင်းပေါက်ဘောင်များသာ ကျန်တော့သည်။

သို့သော် သူတို့၏ပုံစံအရ ၎င်းတို့မှာ ပုံမှန်ပြည်တွင်းအဆောက်အအုံများ ဖြစ်ကြသည်။

ဒီခေတ်မှာ နိုင်ငံထဲမှာ ဒီလိုကျေးလက်ဒေသတစ်ခု ရှိနေသေးလား။

"နားမလည်နိုင်တဲ့ ထူးဆန်းတဲ့နေရာတစ်ခုပဲ"

ယန်ကျန့် သူ့ကိုယ်သူ တွေးလိုက်သည်။

သူသည် အပြင်ဘက်မှ ထူးဆန်းသောရွာကို မြင်ရုံသာမက ဘတ်စ်ကားပေါ်မှ အခြားသူများမှာလည်း ၎င်းကို သတိပြုမိလိုက်ကြပြီး သူတို့သည် နားမလည်နိုင်စွာ တင်းမာလာကြသည်။

သဘာဝလွန်ဘတ်စ်ကား ရပ်တန့်သည့်အခါတိုင်း ပင်ကိုအားဖြင့် အန္တရာယ်ရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ ၎င်းသာ လက်တွေ့ကမ္ဘာမှ မြို့တစ်မြို့၌ ရပ်တန့်ပါက ဘတ်စ်ကားပေါ်မှ လူများမှာ ဆင်းရန် အခွင့်အရေးယူနိုင်သော်လည်း ၎င်းသာ ထိုသို့သောနားမလည်နိုင်သည့် ထူးဆန်းသောနေရာ၌ ရပ်တန့်ခဲ့ပါက မည်သည့်အခြေအနေအောက်၌မျှ သင် ဆင်းသက်မသွားသင့်ချေ။

အကယ်၍ သဘာဝလွန်ဘတ်စ်ကားသာ ထွက်ခွာသွားပါက သင်သည် ထိုသို့သောနေရာ၌ ထာဝရပိတ်မိသွားနိုင်ပြီး သင် ရှင်သန်မည်မရှင်သန်မည်မှာ ကံကြမ္မာအပေါ် မူတည်ပေလိမ့်မည်။

ရွာကို ဖြတ်သန်းသွားသောလမ်းပေါ်၌ ဘတ်စ်ကားမှတ်တိုင်တစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်လာပြီး ခေတ်မီမှတ်တိုင်မှာ ရွာ၏အသွင်အပြင်နှင့် သိသိသာသာ ဆန့်ကျင်နေပြီး နေရာနှင့်မလိုက်ဖက်ဘဲ အလွန်ပဋိပက္ခဖြစ်နေသည်။

သို့သော် ဘတ်စ်ကားမှတ်တိုင်၌ တက်ရောက်ရန် စောင့်ဆိုင်းနေသကဲ့သို့ ထူးဆန်းသောပုံရိပ်တစ်ခု ရပ်နေပြီးဖြစ်သည်။

"ကျစ် ဘတ်စ်ကားပြည့်နေတာကို တစ္ဆေတစ်ကောင်က တက်ချင်နေတယ်"

တစ်စုံတစ်ယောက်သည် တိုးတိုးလေး အသက်ရှူမှားသွားသည်ကို မထိန်းနိုင်တော့ချေ။

ဘတ်စ်ကားပေါ်၌ အချိန်အတန်ကြာ နေထိုင်ခဲ့သူမည်သူမဆို သိသည်မှာ အကြီးမားဆုံးကြောက်ရွံ့မှုမှာ လမ်းကြုံလိုက်စီးခြင်း၊ လူပိုတင်ခြင်းနှင့် တစ္ဆေခရီးသည်တင်ခြင်းတို့ ဖြစ်သည်။

ယန်ကျန့်သည် ယာဉ်မောင်းထိုင်ခုံကို နေရာယူပြီးဖြစ်သည်။

လူပိုတင်ခြင်းမှာ မလွဲမသွေ ရှောင်လွှဲမရနိုင်ချေ။