ဘတ်စ်ကားပေါ် တက်လာခဲ့သော အဘိုးအို

ဘတ်စ်ကားပြတင်းပေါက်များအပြင်ဘက်မှ ကျေးလက်တောရွာမှာ ဟောင်းနွမ်းပြီး လူသူကင်းမဲ့နေကာ မှိန်ဖျော့သောအလင်းရောင်ထဲ၌ နစ်မြုပ်နေပြီး ဖိနှိပ်မှုများကာ ပျက်စီးယိုယွင်းနေသည်။

ဒီလိုနေရာမျိုးတွေက အလွန်အမင်း ထူးဆန်းတယ်လို့ ခံစားရသည်၊ သူတို့ ဒီကမ္ဘာနဲ့ မသက်ဆိုင်သလိုပင်။ သို့သော် ရွာ၏အတိုင်းအတာအရ ဆုံးဖြတ်ရလျှင် ၎င်းမှာ တစ်ချိန်က စည်ပင်ခဲ့ရမည်ဖြစ်သည်။ သစ်သားအိမ်များမှာ အတော်အတန် ဟောင်းနွမ်းနေသော်လည်း ၎င်းတို့ပေါ်မှ ထွင်းထုထားသော ပန်းပုံစံများကို မြင်နိုင်သေးသည်။

သို့သော် ဘတ်စ်ကားပေါ်မှ ခရီးသည်များမှာ သူတို့၏အာရုံကို အခြားနေရာ၌ ထားရှိကြသည်။

ရွာမှာ လမ်းမနှင့် အတော်အတန် အကွာအဝေး၌ တည်ရှိသည်။ ၎င်း၏ကြောက်မက်ဖွယ် အသွင်အပြင်မှာ လူတိုင်းကို ကျောချမ်းသွားစေသော်လည်း မည်သူမျှ ထိုနေရာ၌ ညအိပ်ရန် စီစဉ်မထားသောကြောင့် စိုးရိမ်မှုမှာ အနည်းငယ်သာရှိသည်။ သူတို့ကို စိတ်မသက်မသာဖြစ်စေသည်မှာ ရွာဝင်ပေါက်အနီးမှ ဘတ်စ်ကားမှတ်တိုင်၌ တစ်စုံတစ်ယောက် ရပ်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ဒီလိုနေရာမျိုး၊ ဒီလိုပတ်ဝန်းကျင်မျိုးကြားထဲမှာ အဲဒီမှတ်တိုင်မှာ ဘတ်စ်ကားကို တကယ်ပဲ စောင့်နေတဲ့သူတစ်ယောက် ရှိပါ့မလား။

လူတိုင်း၏စိတ်ထဲ၌ စကားလုံးတစ်လုံး အလိုလို ပေါ်လာသည်။

တစ္ဆေ

သရဲခြောက်သောဘတ်စ်ကားကို စောင့်နေသူမှာ လူသားမဟုတ်ဘဲ တက်ရောက်ရန် ပြင်ဆင်နေသော မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ်တစ်ကောင်ဖြစ်သည်။

"ငါတို့ တကယ်ပဲ ဒီလောက် ကံဆိုးနိုင်လို့လား။ ငါတို့ မှတ်တိုင်တစ်ခုပဲ ခရီးသွားရသေးတယ် အခု တစ္ဆေတစ်ကောင်က ကားပေါ်တက်တော့မယ်။ ပြီးတော့ ဘတ်စ်ကားကလည်း လူပြည့်နေပြီ၊ ဒါက ကောင်းကောင်းမွန်မွန် အဆုံးသတ်မှာမဟုတ်ဘူး"

သိမ်းငှက်အိုကြီးဟုခေါ်သော စာပို့သမားမှာ ပုံမှန်အားဖြင့် တည်ငြိမ်အေးဆေးသော်လည်း အခု စိတ်မသက်မသာဖြစ်မှုက သူ့ကို နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း လွှမ်းခြုံသွားသည်။ သူသည် လျိုချင်းချင်းထံသို့ အမြန်တစ်ချက် လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

လျိုချင်းချင်း၏ အကြည့်မှာလည်း အလားတူ လေးလံနေပြီး သူမ၏မျက်နှာအမူအရာမှာ နက်ရှိုင်းသောစိုးရိမ်မှု၏ မှိန်ဖျော့သောသဲလွန်စများကို ဖော်ပြနေသည်။

အကျွမ်းတဝင်မရှိသော ခရီးသည်အများအပြားမှာလည်း ထိုအတိုင်းပင်။ သူတို့သည် စာပို့သမားများမဟုတ်သော်လည်း သရဲခြောက်သောဘတ်စ်ကားပေါ်၌ နားမလည်နိုင်စွာ နေထိုင်ခဲ့ကြသည်။ ကျရောက်လာတော့မည့်အန္တရာယ်နှင့် ရင်ဆိုင်ရာ၌ သူတို့သည် သိသိသာသာ လန့်နေကြသည်။

ဘတ်စ်ကား၏ရှေ့ပိုင်းနား၌ ထိုင်နေသောလူတစ်ဦးက အေးစက်ပြီး ဘွင်းဘွင်းပြောလိုက်သည်။

"ငါ့မှာ အကြံတစ်ခုရှိတယ်။ အစောပိုင်းက လူတစ်စု တက်လာပြီး ထိုင်ခုံအားလုံးကို ဖြည့်သွားကြပြီ။ နောက်မှတ်တိုင်မှာ ဒီတစ္ဆေက ကားပေါ်တက်လာရင် ထိုင်ခုံမရှိတာက သေစေနိုင်တဲ့အကျိုးဆက်တွေကို သေချာပေါက် ဖြစ်ပေါ်စေလိမ့်မယ်။ ကပ်ဘေးကို ငြိမ်သက်စွာ စောင့်ဆိုင်းနေမယ့်အစား ဘာလို့ အစပြုလုပ်ဆောင်မှု မယူတာလဲ"

"အခု တစ်ယောက်ယောက်ကို သတ်ပြီး တစ္ဆေအတွက် ထိုင်ခုံတစ်လုံး ဖယ်ပေးလိုက်။ အဲဒီလိုဆိုရင် ငါတို့ ဒီအကျပ်အတည်းကို လုံးဝဖြေရှင်းနိုင်လိမ့်မယ်"

သူသည်လည်း တစ္ဆေဆရာတစ်ဦးဖြစ်သည်မှာ ထင်ရှားသည်။ အများစုနှင့် အကျွမ်းတဝင်မရှိဘဲ ကားပေါ်၌ ကြာမြင့်စွာ မနေခဲ့ဖူးချေ။

အနီးအနား၌ ထိုင်နေသော မြို့အရာရှိ ဖန်းရှင်းက မထီမဲ့မြင် ပြုံးလိုက်သည်။

"ဒါက မဆိုးတဲ့အကြံတစ်ခုပဲ ဒါပေမဲ့ မင်း အဲဒါကို လုပ်ဆောင်ရဲလို့လား။ တစ္ဆေမျက်လုံးယန်ကျန့်က မင်းဘေးမှာပဲ။ မင်းသာ သူ့လူတစ်ယောက်ကို သတ်လိုက်ရင် မင်း နောက်မှတ်တိုင်ကို ရောက်တဲ့အထိ အသက်ရှင်မယ်လို့ ထင်လား။ ခုနလေးကပဲ နီရှန်က ဘတ်စ်ကားပေါ်မှာ နေသင့်တာထက် ပိုကြာကြာနေခဲ့တယ်။ သူ့ကို ယန်ကျန့်က တစ်ချက်တည်းနဲ့ သုတ်သင်ပစ်ခဲ့တယ်။ မင်း ဒီဘတ်စ်ကားပေါ်မှာ ဘယ်လောက်ကြာပြီလဲ။ ငါးရက်လား ခြောက်ရက်လား"

"မင်း ကိုယ့်ရဲ့ကန့်သတ်ချက်ကို မသိဘူး လူသစ်လေး ခေါင်းဆောင်အဆင့်ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ယောက်နဲ့ ရန်ဖြစ်တာက မင်း အသက်ရှင်ရတာ ပျင်းနေပြီလား"

နောက်တစ်ယောက်က သူ၏ခေါင်းကို တိတ်တဆိတ် ခါယမ်းလိုက်ပြီး ထိုလူမှာ လုံးဝ မသိနားမလည်မှုကြောင့် သူ့ကိုယ်သူ သေလမ်းရှာနေသည်ဟု ယုံကြည်နေသည်။

အာရုံစိုက်နေသူများအတွက်တော့ ရှင်းလင်းသည်မှာ ယန်ကျန့်သည် အစောပိုင်းက တာချန်းမြို့၌ သရဲခြောက်သောဘတ်စ်ကား ရပ်တန့်သည့်အခါ ပြင်ဆင်ထားပြီးဖြစ်သည်။

သူသည် ဘတ်စ်ကားရောက်ရှိလာသည်ကို တမင်တကာ စောင့်ဆိုင်းပြီးမှ သူ၏အဖွဲ့ကို ကားပေါ်သို့ ဦးဆောင်ခေါ်ဆောင်လာခဲ့သည်။

တစ်နည်းအားဖြင့် ယန်ကျန့် ယူဆောင်လာခဲ့သောလူများမှာ ကြာရှည်စွာ နေထိုင်မည်မဟုတ်ချေ။ သူတို့၏ရည်ရွယ်ချက်မှာ အကန့်အသတ်မရှိ စီးနင်းရန်မဟုတ်ဘဲ တိကျသောခရီးဆုံးတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိရန် ဖြစ်သည်။

ဒီအခြေအနေများအောက်၌ ပဋိပက္ခကို ရှောင်ရှားရန်မှာပင် ရုန်းကန်နေရသည်၊ ရန်ဖြစ်ခြင်းမှာ လုံးဝမိုက်မဲရာကျပေလိမ့်မည်။

ယန်ကျန့်သည် လက်ရှိတွင် ယာဉ်မောင်းထိုင်ခုံမှ အပြောင်းအလဲအချို့ကို သုံးသပ်လေ့လာနေပြီး သူစိမ်း၏ အစောပိုင်းမှတ်ချက်များကို လုံးဝအာရုံမစိုက်ချေ။

သူသည် ခံစားချက်ကင်းမဲ့စွာ တုံ့ပြန်လိုက်သည်။

"မင်းသာ တစ်ယောက်ယောက်ကို ရှင်းထုတ်ပြီး ထိုင်ခုံတစ်လုံး ဖယ်ချင်တယ်ဆိုရင် ငါ့မှာ ကန့်ကွက်စရာ မရှိဘူး။ မင်း အဲဒါကို လုပ်နိုင်အောင်တော့ သေချာလုပ်။ မင်းသာ မလုပ်နိုင်ခဲ့ရင်တော့ ငါ မင်းကို ရှင်းထုတ်ပစ်မယ်"

ဟင်

ထိုစကားများကြောင့် မျက်နှာအများအပြား မသိမသာ ပြောင်းလဲသွားသည်။

သူ ဘာကို ဆိုလိုသနည်း။

သူသည် တစ်စုံတစ်ယောက်အား လှုပ်ရှားပြီး ရှိနှင့်ပြီးသားခရီးသည်တစ်ဦးကို ရှင်းလင်းပစ်ရန် တိတ်တဆိတ် သဘောတူညီချက် ပေးနေခြင်းလော။

သို့မဟုတ် ဒါက သတိပေးချက်တစ်ခုနှင့် အာဏာပြသမှုတစ်ခုလော။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ယန်ကျန့်၏ ပြောဆိုချက်မှာ စာပို့သမားများကြား၌ မသက်မသာဖြစ်မှုလှိုင်းတစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။ သူတို့သည် သူတို့၏အတွင်းစိတ်ထဲ၌ ရုတ်တရက်နှင့် နားမလည်နိုင်သော အကျပ်အတည်း လှိုင်းတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

အကယ်၍ အမှန်တကယ် ရင်ဆိုင်တွေ့ဆုံမှုတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားပါက သူတို့ထဲမှ မည်သူမျှ ရှင်သန်နိုင်မည်ဟု ယုံကြည်မှုမရှိချေ။

"သူတို့ တကယ်ပဲ အကြမ်းဖက်နည်းလမ်းတွေကို သုံးတော့မှာလား"

ယန်ရှောင်ဟွားက ရေရွတ်လိုက်သည်၊ သူမ၏စိတ်မသက်မသာဖြစ်မှုမှာ ထင်ရှားနေသည်။

သူမသည် အနီရောင်မီးပုံးပျံတစ်လုံးကို ဆုပ်ကိုင်ရင်း တည်ငြိမ်မှုထိန်းသိမ်းရန် အကောင်းဆုံး ကြိုးစားနေသည်။ သာမန်လူတစ်ဦးဖြစ်သော်လည်း သူမသာ ဒီအချက်ကို မဖော်ထုတ်သမျှ ကာလပတ်လုံး မည်သူက သူမ၏အစစ်အမှန်သဘာဝကို သံသယဝင်မည်နည်း။

ထို့အပြင် သူမနှင့်ပတ်သက်၍ ငြင်းမရသောထူးခြားမှုတစ်ခု ရှိနေသည်။

နောက်ဆုံးတော့ မည်သူက ဘတ်စ်ကားစီးရင်း အနီရောင်မီးပုံးပျံတစ်လုံးကို တစ်ချိန်လုံး ကိုင်ဆောင်ထားမည်နည်း။

"ထူးဆန်းသောအရာတစ်ခု ပေါ်လာလေလေ ပိုအန္တရာယ်များလေဖြစ်နိုင်သည်" ဟူသောနိယာမကို လိုက်နာလျက် လူအနည်းငယ်သာ သူမကို ပစ်မှတ်ထားရန် ဆန္ဒရှိကြသည်။

ထိုအစား စစ်ဆေးကြည့်ရှုမှုအများစုမှာ ဝမ်ဖုန်း၊ ချင်ခိုင်၊ သိမ်းငှက်အိုကြီးနှင့် တာချန်တို့အပေါ်သို့ ကျရောက်နေသည်။

သူတို့၏အသွင်အပြင်နှင့် ဝတ်စားဆင်ယင်မှုအရ သူတို့သည် သာမန်လူများနှင့် ခွဲခြားမရနိုင်ဟု ထင်ရသည်။ ဒါက သူတို့သည် အလွန်အမင်း အစွမ်းထက်သောတစ္ဆေဆရာများဖြစ်သည် သို့မဟုတ် အလွန်အားနည်းသူများဖြစ်ပြီး သဘာဝလွန်တိုက်စားမှု၏ အနည်းငယ်မျှသာ ထိတွေ့ခံထားရသည်ကို ဆိုလိုသည်။

အများဆုံးဖြစ်နိုင်ခြေမှာ ဒုတိယတစ်ခုဖြစ်သည်။

တစ္ဆေဆရာအသိုင်းအဝိုင်း၌ ယန်ကျန့်၏ ဂုဏ်သတင်းအရ သူ၏အင်အားမှာ ကျယ်ပြန့်စွာ အသိအမှတ်ပြုခြင်း ခံထားရသည်။ အကယ်၍ ဒီအဖော်များထဲမှ မည်သူမဆို အနည်းငယ်မျှ ထင်ရှားခဲ့ပါက သူတို့အကြောင်း သတင်းစကားမှာ ယခုအချိန်၌ ပျံ့နှံ့နေလောက်ပြီဖြစ်သည်။

"ယန်ကျန့်ကို ရန်စလို့ ဘာမှအကျိုးမရှိဘူး။ ဘတ်စ်ကားရပ်တာနဲ့ တစ္ဆေတစ်ကောင် ဆင်းသွားနိုင်ခြေရှိတယ်"

တစ်စုံတစ်ယောက်သည် ဘတ်စ်ကားပေါ်၌ အလုံးစုံတိုက်ပွဲဖြစ်ပွားစေနိုင်သည့် မည်သည့် အမှားအယွင်းကိုမဆို တားဆီးရန် မျှော်လင့်ရင်း သတိပေးစကားတစ်ခွန်းကို ရေရွတ်လိုက်သည်။

ထိုသို့သောပြောဆိုချက်မှာ လူတိုင်း၏အတွေးများအပေါ် ချက်ချင်း တည်ငြိမ်စေသော အကျိုးသက်ရောက်မှု ရှိသည်။

မှန်ပါသည်။

နောက်မှတ်တိုင်၌ တစ္ဆေတစ်ကောင် ဆင်းသက်သွားနိုင်သည်။၎င်းမှာ ထိုင်ခုံတစ်လုံးကို သဘာဝအတိုင်း လွတ်သွားစေမည်ဖြစ်သည်။

နောက်ဆုံး၌ နေရာတစ်ခုဖယ်ရန် သတ်ဖြတ်ခြင်းဟူသောစိတ်ကူးအပေါ် မည်သူမျှ မလုပ်ဆောင်ခဲ့ချေ။

ဘတ်စ်ကားထဲ၌ ထိုင်နေသော စာပို့သမားများမှာ တိတ်တဆိတ် သက်ပြင်းချလိုက်ကြသည်။

"ယန်ကျန့်... သူ့နာမည်တစ်ခုတည်းနဲ့တင် မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ်တွေနဲ့ ဆက်ဆံခဲ့တဲ့ ဒီမာကျောတဲ့တိုက်ခိုက်ရေးသမားတွေကို ဖိနှိပ်နိုင်တယ်ဆိုတာကို တွေးကြည့်ရင် ဒါက တကယ် မဟုတ်သလိုပဲ။ ယန်ကျန့်မှာ ဒီလောက်ကြောက်ရွံ့မှုကို ဖြစ်စေဖို့ ဘယ်လိုသမိုင်းမျိုးများ ရှိနေလဲ"

သိမ်းငှက်အိုကြီးသည် သူ၏လက်သီးများကို ဆုပ်လိုက်သည်။ သူ၏အကြည့်မှာ ယာဉ်မောင်းထိုင်ခုံ၌ ထိုင်နေသူထံသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

သိမ်းငှက်အိုကြီးသည် ယန်ကျန့်၏ နောက်ကြောင်းကို အနည်းငယ်သာ သိသော်လည်း ထိုသို့သော ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သည့်ပုံရိပ်များကို ခြိမ်းခြောက်ရန်မှာ ယန်ကျန့်သည် ပို၍ပင် ရက်စက်ပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းရမည်ကို သူ ခံစားနိုင်သည်။

သူတို့၏ယခင်အပြန်အလှန်ဆက်ဆံမှုများမှ သိမ်းငှက်အိုကြီးသည် ယန်ကျန့်၌ သူ၏နည်းလမ်းများ ရှိသည်ကို သိရှိခဲ့သော်လည်း အလွန်အမင်း ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပုံမရချေ။

ဒါဆို... သူ၏အမြင်မှာ အလွန်ကန့်သတ်နေတာလား သူသည် ယန်ကျန့်၏ ရေခဲတောင်၏ထိပ်ဖျားကိုသာ မြင်နိုင်သလော။

"ဘတ်စ်ကား ရပ်နေပြီ"

တစ်စုံတစ်ယောက်သည် လေသံတိုးတိုးဖြင့် ကြေညာလိုက်သည်။

သင်္ဘောပေါ်၌ မည်သို့ပင်ဖြစ်ပွားခဲ့ပါစေ သရဲခြောက်သောဘတ်စ်ကားမှာ နှောင့်ယှက်မှုမရှိဘဲ လည်ပတ်နေသည်။ ညင်သာစွာ အရှိန်လျှော့လိုက်ပြီး ထူးဆန်းသောရွာအနီးမှ ဘူတာရုံဘေး၌ ရပ်တန့်သွားသည်။

ယခုမှသာ ခရီးသည်များမှာ ဘူတာရုံ၌ စောင့်ဆိုင်းနေသောပုံရိပ်ကို ပိုမိုရှင်းလင်းစွာ မြင်လိုက်ရသည်။

၎င်းမှာ ခါးကုန်းနေနေသော အဘိုးအိုတစ်ဦးဖြစ်ပြီး ပိန်လှီသက်မဲ့ကာ အနက်ရောင်အဝတ်ဂျာကင်ကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။ မခိုင်မြဲသောလက်တစ်ဖက်မှာ ပန်းပုံစံအထည်ဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားသော ဝါးခြင်းတောင်းတစ်လုံးကို ကိုင်ဆောင်ထားသည်။

ထိုပုံရိပ်မှာ အစောပိုင်းအချိန်များက ဈေးမှ အိမ်ပြန်လာသော ရွာသားအဘိုးအိုတစ်ဦးနှင့် တူသည်။

"အဘိုးအိုတစ်ယောက်... မဟုတ်ဘူး ကြောက်မက်ဖွယ်အဘိုးအိုတစ်ယောက်ပဲ"

"လူနဲ့တူတယ် တကယ်ပဲ ဖြစ်နိုင်လို့လား"

"ဒီမှာ တစ်ယောက်ယောက် နေနေတာလား။ မင်း ရူးနေလား"

သရဲခြောက်သောဘတ်စ်ကား ရပ်တန့်သွားပြီး သူ၏တံခါးများမှာ ရုတ်တရက် ပွင့်သွားသည်၊ ရှေ့ဘက်တက်ရောက်ရန် တံခါးနှင့် နောက်ဘက်ထွက်ပေါက်တံခါးနှစ်ခုလုံးပင် ဖြစ်သည်။

မျက်လုံးအားလုံးမှာ အတွင်းပိုင်းကို လှည့်ပတ်ကြည့်ရှုပြီး မည်သည့်တစ္ဆေများ ဆင်းသက်သွားမည်ကို သတိဖြင့် စစ်ဆေးနေကြသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ထူးဆန်းသောအဘွားအိုမှာ ဖြည်းညင်းစွာ ချဉ်းကပ်လာပြီး တက်ရောက်ရန် ပြင်ဆင်နေသည်။

သို့သော် ဘတ်စ်ကားပေါ်မှ မည်သူမျှ လှုပ်ရှားမှုတစ်စုံတစ်ရာ မပြုလုပ်ချေ။

တစ္ဆေတစ်ကောင်မှ မဆင်းသက်ခဲ့ချေ။

"ကျစ်"

ဒီအချက်ကို သိရှိလိုက်သည့်အခါ ခရီးသည်များစွာ၏ မျက်နှာများမှာ ချက်ချင်း မည်းမှောင်သွားကြသည်။

သူတို့သည် အကယ်၍ တစ္ဆေတစ်ကောင် ဘတ်စ်ကားမှ ထွက်ခွာရန် ကြံစည်ပါက အခုအချိန်၌ လှုပ်ရှားခဲ့ပြီးလောက်ပြီ ဖြစ်ကြောင်း အပြည့်အဝ နားလည်ကြသည်။ မည်သည့်လှုပ်ရှားမှုမျှမရှိခြင်းမှာ အချက်တစ်ချက်တည်းကိုသာ ဆိုလိုသည်။ ဒီမှတ်တိုင်မှာ ရောက်ရှိသူများသာ ရှိပြီး ထွက်ခွာသူများ မရှိပေ။

တစ္ဆေမှာ တက်ရောက်ပေလိမ့်မည်။

ထိုင်ခုံမရရှိနိုင်ပါက ဒုက္ခမှာ လျင်မြန်စွာ တိုးပွားလာပေလိမ့်မည်။

"ဒီအဘွားအိုက ရင်းနှီးသလိုပဲ"

လျိုချင်းချင်းသည် ချဉ်းကပ်လာသောပုံရိပ်ကို စိုက်ကြည့်ရင်း လွန်လေပြီးသောခေတ်မှ မှတ်ဉာဏ်အပိုင်းအစများ မှိန်ဖျော့စွာ ပေါ်ထွက်လာသည်။

သူမသည် သူမကို ယခင်က မြင်ဖူးသည် သို့မဟုတ် တစ်နေရာရာ၌ ကြုံတွေ့ခဲ့ဖူးသည်။

"တာချွမ်းမြို့ ကြမ်းတမ်းသောတစ္ဆေခရိုင်ရဲ့ဇာစ်မြစ် အခန်း ၃၀၁ က အဲဒီကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းတဲ့ အဘွားအို ဖြစ်နိုင်မလား"

ခရီးသည်ထိုင်ခုံ၌ ထိုင်နေသော ယန်ကျန့်သည် တက်ရောက်လာသောပုံရိပ်အပေါ် သူ၏အကြည့်ကို မလွှဲမရှောင် စူးစိုက်ထားသည်။

မူလက သူသည်လည်း ရင်းနှီးမှုခံစားချက်တစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

သို့သော် သူသည် အဘွားအို၏ လက်ထဲမှ ခြင်းတောင်းကို သတိပြုမိသည့်အချိန်အထိပင် သူ၏စိတ်ထဲ၌ သိရှိမှုမှာ ခိုင်မာသွားသည်။

ဒီအဖွားအိုမှာ တာချွမ်းမြို့မှ အခန်း ၃၀၁ ၏ ပိုင်ရှင်ဖြစ်သည်။

"ဒါ မဖြစ်နိုင်ဘူး။ အဲဒီအဘွားအိုက သေပြီးသွားပြီ သူ့ရဲ့အလောင်းက ၃၀၁ ရဲ့ဘယ်ဘက်က အခန်းထဲက ယိုင်နဲ့နေတဲ့ကုတင်ပေါ်မှာ လဲလျောင်းနေခဲ့တာ။ သူ ဒီမှာ ဘယ်လိုဖြစ်ပြီး ရှိနေနိုင်မှာလဲ"

ယန်ကျန့်၏ အမူအရာမှာ ကြိုတင်ခန့်မှန်းမရနိုင်စွာ ပြောင်းလဲသွားသည်။

ဒါက သူ၏နားလည်နိုင်စွမ်းကို ကျော်လွန်နေသည်။

သူသည် ၎င်းအားလုံးအတွက် ကျိုးကြောင်းဆီလျော်သောရှင်းပြချက်တစ်ခုကို နားမလည်နိုင်ချေ။

သူ၏အတွေးများ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ...

အဘွားအိုမှာလည်း မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ တက်ရောက်လာခဲ့သည်။

သူမ တက်ရောက်လာသည်နှင့် ခရီးသည်အရေအတွက်ကို ပြသနေသော အီလက်ထရောနစ် မျက်နှာပြင်မှာ သိသိသာသာ မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ်ဖြစ်သွားသည်။

ယခင်က ၎င်းမှာ ၁၁ ဟု ဖတ်ရသည်။ အခု ရုတ်တရက် မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ်ဖြစ်သွားပြီး ၁၃ ဟု ပြသလိုက်သည်။

ရေတွက်မှုမှာ နှစ်ခု ခုန်တက်သွားသည်။

ပုံရိပ်တစ်ခုသာ တက်ရောက်ခဲ့သော်လည်း ဘတ်စ်ကားမှာ တစ္ဆေနှစ်ကောင် တိုးလာသည်ဟု မှတ်တမ်းတင်လိုက်သည်။