သိုင်းလောကတွင် လွတ်လပ်စွာ လှည့်လည်ခြင်း

"မင်းက မကောင်းဆိုးဝါးဂိုဏ်းက ဓားပြတစ်စုနဲ့တွေ့ပြီး ငွေတစ်ကျပ် အခိုးခံလိုက်ရတယ် ဟင် ဘာလို့လဲ ငါ့ရဲ့သံကြိုးနတ်သမီးက အရမ်းတော်တာ သူတို့ကို နိုင်မှာ"

[စွန့်စားခန်းကတ်] ပေါ်တွင် ဖော်ပြထားသော အဖြစ်အပျက်ကို ဖတ်ပြီးနောက် ရှီဖုန်းလန်က မကျေမနပ်ဖြစ်နေသည်။

"စည်းကမ်းတွေက အဲ့လိုပဲရှိတာ လောင်းကစားဆိုတာ စည်းကမ်းမလိုက်နာရင် လောင်းကစားဖြစ်မှာ မဟုတ်ဘူး"

ကျန်းပေရန်က မျက်နှာသေဖြင့် ပြောရင်း ရှီဖုန်းလန်ရှေ့မှ "ငွေတစ်ကျပ်" ဟု အမှတ်အသား ပြုထားသော အပြာရောင်စာရွက်တစ်ရွက်ကို လှမ်းယူလိုက်သည်။

သို့သော် သူ မယူမီမှာပင် သူမက သူ၏လက်ကို ဖမ်းဆွဲထားလိုက်သည်။

"အင်း သူတို့နည်းနည်းလောက်ပဲ ခိုးလို့မရဘူးလား"

ရှီဖုန်းလန်က မျက်ရည်ဝိုင်းနေသော မျက်လုံးကြီးများဖြင့် တောင်းပန်သည်။

"မရဘူး လွှတ် ဆက်ကစားချင်သေးလား မကစားချင်တော့ဘူးလား"

"ကောင်းပြီလေ"

ရှီဖုန်းလန်က မလိုမုန်းထားဟန်ဖြင့် သူမ၏ဆုပ်ကိုင်မှုကို လွှတ်ပေးပြီးနောက် သူမ၏ညာလက်ဖမိုးကို ဘယ်လက်ဖြင့် ရိုက်လိုက်သည်။

"ညံ့ဖျင်းတဲ့လက် လေးအစား နှစ်ကျအောင် ဘာလို့လုပ်ရတာလဲ"

"မင်းအလှည့်"

ကျန်းပေရန်က ရှောင်လေးဘက်သို့ လှည့်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

သူမ၏လက်များကို ပွတ်သပ်ရင်း ရှောင်လေးက အန်စာတုံးကို ဂရုတစိုက် လှိမ့်လိုက်သည်။

"တစ်"

အန်စာတုံးက အနီရောင်အစက်တစ်စက်ပါသော မျက်နှာပြင်ပေါ်သို့ ဖြည်းညင်းစွာ ကျလာသည်ကို ကြည့်ရင်း ရှောင်လေးက သူမ၏ သူရဲကောင်းပျံလေး အရုပ်ကို ကောက်ယူပြီး ရှုခင်းပုံဆွဲထားသော ကစားပွဲဘုတ်ပြားပေါ်တွင် တစ်ကွက်ရှေ့သို့ ရွှေ့လိုက်သည်။

"သိုင်းလောကအဖြစ်အပျက်"

စကားပြောရင်း သူမက လောင်းကစားဘုတ်ပြားဘေးမှ ကတ်ပုံ၏ထိပ်မှ ကတ်တစ်ချပ်ကို ဆွဲယူလိုက်သည်။

"မင်းကို တစ်နှစ်တာအထူးချွန်ဆုံး သူရဲကောင်းအဖြစ် သတ်မှတ်ခံရပြီး ငွေနှစ်ကျပ်နဲ့ ဖီးနစ်ငှက်မွေးဓားတစ်လက် ရရှိတယ် ဝိုး ဆုလာဘ်ကြီးက အကြီးကြီးပဲ"

ရှောင်လေးက စိတ်လှုပ်ရှားစွာ အောင်ပွဲခံသည်။

"မင်းရဲ့ ဖီးနစ်ငှက်မွေးဓား"

ကျန်းပေရန်က ပစ္စည်းကတ်ပုံမှ ကတ်တစ်ချပ်ကို ဆွဲထုတ်ပြီး သူမထံသို့ ကမ်းပေးသည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အစ်ကိုကြီးကျန်း"

ချိုသာသောအပြုံးဖြင့် ရှောင်လေးက ကတ်ကိုယူပြီး တိုးညင်းစွာ ဖတ်လိုက်သည်။

"အာနိသင် လမ်းမှာတွေ့တဲ့ ဘယ် မကောင်းဆိုးဝါးဂိုဏ်းဝင်ကိုမဆို သတ်ဖြတ်နိုင်တယ်"

"အား"

ရှီဖုန်းလန်က စားပွဲကိုဆောင့်ပြီး ရှောင်လေး၏ လက်ထဲမှ ကတ်ကို မနာလိုသောမျက်နှာဖြင့် စိုက်ကြည့်နေသည်။

ရှီဖုန်းလန်၏ တောင့်တနေသော အကြည့်ကို ခံစားမိသောအခါ ရှောင်လေးက ကတ်ကို သူမထံသို့ ကမ်းပေးသည်။

"ခန်းမသခင်ကြိုက်ရင် ယူလို့ရပါတယ်"

"တကယ်"

ရှီဖုန်းလန်က ပျော်ရွှင်မှုဖြင့် ပြုံးဖြီးသွားသည်။

ကျန်းပေရန်က ချောင်းဟန့်လိုက်သည်။

"အဟမ်း စည်းကမ်းသတိပေးချက် လက်ဆောင်ပေးခြင်းမပြုရ"

"စနောက်နေတာပါ ဒီခန်းမသခင်က မင်းတို့အားလုံးကို အနိုင်ယူဖို့ ဒီလိုပစ္စည်းတွေမလိုပါဘူး မြန်မြန်လုပ် ပေရန်လေး မင်းအလှည့်"

ကျန်းပေရန်က ခေါင်းညိတ်ပြီး အန်စာတုံးလှိမ့်လိုက်သည်။

နေဝင်ချိန်တွင် ယွီမန်ဝင်းက ပေါ့ပါးသောခြေလှမ်းများဖြင့် မှန်ပန်းဥယျာဉ်သို့ ပြန်လာသည်။

သို့သော် သူမက သစ်ခွရေစင်အဆောင်သို့ ဦးတည်နေစဉ် ရုတ်တရက် အတွေးတစ်ခု ဝင်လာသည်။

'မှန်ပန်းဥယျာဉ်ကို ပြန်လာတယ်ဆိုတာ ကိုယ့်အခန်းကို တန်းမပြန်ဘဲ ခန်းမသခင်ရဲ့နေရာကို တန်းသွားရတာ ဘယ်တုန်းကတည်းက ဖြစ်သွားတာလဲ'

အရင်က သူမက စစ်ဆေးရေးမှူးတာဝန်ယူထားသော်လည်း ယွီမန်ဝင်းက ပုံမှန်စစ်ဆေးမှုများအတွက် ရှီဖုန်းလန်ထံသို့ ရံဖန်ရံခါသာ သွားရောက်လည်ပတ်ခဲ့သည်။

သို့သော် မကြာသေးမီက သစ်ခွရေစင်အဆောင်က သူမ၏ဒုတိယအိမ်နီးပါး ဖြစ်လာခဲ့သည်။

'အင်း အခုစောင့်ကြည့်ရမယ့် ဒုက္ခပေးတဲ့သူတွေ ပိုများလာတာကိုး'

ထိုသို့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အကြောင်းပြချက်ပေးရင်း သူမက အဆောင်သို့ ရောက်ရှိလာပြီး ရှီဖုန်းလန်၏ ရင်းနှီးသော စည်ကားသည့်အသံက သူမကို ကြိုဆိုလိုက်သည်။

"ပေရန်လေး ဒါငါ့ရဲ့နောက်ဆုံးငွေသုံးမူးပဲ ဒီတစ်ခါပဲ အကြွေးထားခွင့်ပေးပါနော်"

'ဟင် သူတို့ တကယ်ပိုက်ဆံနဲ့ လောင်းကစားလုပ်နေကြတာလား'

မျက်မှောင်ကြုတ်ရင်း ယွီမန်ဝင်းက ပင်မခန်းမသို့ ဝင်သွားသည်။

"စောင့်ရှောက်သူယွီကို နှုတ်ဆက်ပါတယ်"

သူမဝင်လာသည်ကို မြင်သောအခါ ပင်မတံခါးကို မျက်နှာမူထိုင်နေသော ကျန်းပေရန်က ထရပ်ပြီး အရိုအသေပြုလိုက်သည်။

စားပွဲပေါ်မှ ကြီးမားသော ရှုခင်းပုံဆွဲထားသည့် ကစားပွဲဘုတ်ပြားကို ကြည့်ရင်း ယွီမန်ဝင်းက မေးလိုက်သည်။

"မင်းက ဒီလိုနည်းလမ်းအသစ်တွေကို ဘယ်ကနေရှာတွေ့နေတာလဲ"

"ကျွန်တော် သံတံဆိပ်အဖြစ် တာဝန်ထမ်းဆောင်စဉ်က နေရာအနှံ့ခရီးသွားရင်း လမ်းမှာ စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းတဲ့ လောင်းကစားနည်းတချို့ကို သင်ယူခဲ့တာ"

"ငါတို့ခန်းမသခင်ကို မဖျက်ဆီးဖို့ ငါမင်းကို အကြိမ်ကြိမ်ပြောထားတယ် မင်းကငါ့ကို လျစ်လျူရှုနေတုန်းပဲ မဟုတ်လား"

"ကျွန်တော်က ကြားထဲမှာ ညပ်နေတာပါ ခင်ဗျားက ကျွန်တော့်ကို မသင်ပေးနဲ့လို့ပြောတယ် ခန်းမသခင်ကကျတော့ သင်ပေးဖို့ အမိန့်ပေးတယ် ခင်ဗျားတို့နှစ်ယောက်လုံးက ကျွန်တော့်အထက်လူကြီးတွေပဲ နှိမ့်ချတဲ့တပည့်တစ်ယောက်က ဘာလုပ်နိုင်မှာလဲ"

"အပြစ်" က သူမဘက်သို့ ရောက်လာသည်ကို ကြားသောအခါ ရှီဖုန်းလန်က အမြန်ထရပ်ပြီး ယွီမန်ဝင်းကို ရှင်းပြသည်။

"ငါပေရန်လေးကို လောင်းကစားသင်ပေးဖို့ မခိုင်းခဲ့ပါဘူး ဒါက အမ် ရှောင်လေးရဲ့အကြံ"

"အဲ"

သူမ၏ကျန်ရှိနေသော ခရီးသွားရန်ပုံငွေကို ရေတွက်နေသော ရှောင်လေး တောင့်တင်းသွားသည်။

သူမက ကြီးမားလှသော အပြစ်တင်မှုကို လက်ခံရန် ပြင်ဆင်နေစဉ်မှာပင် ယွီမန်ဝင်းက မျက်လုံးကျဉ်းမြောင်းပြီး မေးခွန်းထုတ်သည့် "ဟင်" ဟူသော အသံပြုလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီလေ ငါပါပဲ ဟုတ်ပြီလား"

ရှီဖုန်းလန်က ခေါင်းငုံ့ကာ ဝန်ခံသည်။

ကူကယ်ရာမဲ့စွာ သက်ပြင်းချရင်း ယွီမန်ဝင်းက စားပွဲဆီသို့ လျှောက်သွားပြီး ခမ်းနားသော ကစားပွဲဘုတ်ပြားကို စစ်ဆေးလိုက်သည်။

"ဒါဆိုရင် အခုကစားနေတာကိုရော ဘယ်လိုခေါ်လဲ"

"သူရဲကောင်းခြေသလုံးအိမ်တိုင်ရဲ့ အဆင့်မြင့်ပုံစံပါ သိုင်းလောကတွင် လွတ်လပ်စွာ လှည့်လည်ခြင်းလို့ ခေါ်နိုင်ပါတယ်"

'နာမည်ပေးတာ မဆိုးဘူးပဲ'

စိတ်ထဲမှ ပြုံးရင်း ယွီမန်ဝင်းက မေးလိုက်သည်။

"ငါတို့ခန်းမသခင်က မင်းကိုပိုက်ဆံအကြွေးတင်နေတယ်လို့ ငါကြားတယ်"

"အာ ဟုတ်ပါတယ်"

ကျန်းပေရန်က [ငွေတစ်ကျပ်] ဟု အမှတ်အသားပြုထားသော စာရွက်တစ်ရွက်ကို ကောက်ယူပြီး သူမထံသို့ ကမ်းပေးသည်။

"အရင်တစ်ရက်က ခန်းမသခင်ရှီက အမဲသားတစ်ပွဲက ငွေတစ်ကျပ်ကုန်ကျတယ်လို့ ပြောခဲ့တာကြောင့် ကျွန်တော်သူမကို ကစားပွဲကနေတစ်ဆင့် ပိုက်ဆံရဲ့တန်ဖိုးကို သင်ပေးမလို့ပါ"

အမှန်တကယ်တော့ ရှီဖုန်းလန်တွင် သာမန်အသိပညာ မည်မျှနည်းပါးသည်ကို သိရှိပြီးနောက်မှာပင် ကျန်းပေရန်က သူ၏အရင်သံသယကို ပို၍ပင် ယုံကြည်သွားသည်။ ရှီဖုန်းလန်က ခန်းမသခင်ရာထူးကို "လေထီးဖြင့်" ရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်ရမည်။

သူမက ဂိုဏ်းသို့မဝင်မီက မြင့်မြတ်သောအမျိုးသမီးငယ်တစ်ဦး ဖြစ်ခဲ့လျှင်ပင် ဖန်းချိုးယောင်ကဲ့သို့သော တပည့်များက အပြင်ဘက်တွင် တာဝန်အနည်းငယ် ထမ်းဆောင်ပြီးနောက် လောက၏အမှန်တရားများကို မလွဲမသွေ သင်ယူခဲ့ရသည်။

သို့သော်လည်း ရှီဖုန်းလန်က ခန်းမသခင်တစ်ဦးဖြစ်နေသော်လည်း "ဒဏ္ဍာရီ" ကမ္ဘာထဲတွင် နေထိုင်နေဆဲ ဖြစ်ရာ သူမက ပုံမှန်နည်းလမ်းများဖြင့် ရာထူးတက်လာခြင်းမဟုတ်ကြောင်း သက်သေပြနေသည်။

"ပုံပြောသူတွေပြောတာ ငါကြားဖူးတယ် ပုံပြင်ထဲက သူရဲကောင်းတွေက အရက်ဆိုင်တွေမှာ အမဲသားစားပြီးရင် အမြဲတမ်း ငွေတုံးတစ်တုံးကို ပစ်ချထားခဲ့တယ်"

သူမက အလျင်အမြန် ထပ်ပြောသည်။

"ဒါပေမဲ့ ငါအခုပိုသိသွားပြီ တွေ့လား မန်ဝင်း လောင်းကစားကနေလည်း သင်ယူစရာတွေ ရနိုင်တယ်"

"မင်းဘယ်လောက်ပဲ လှလှပပပြောနေပါစေ လောင်းကစားက လောင်းကစားပဲ အကြာကြီးမကစားနဲ့"

"ဟုတ်ကဲ့ နားလည်ပါပြီ"

ယွီမန်ဝင်းက လျှော့ပေးလိုက်သောအခါ ရှီဖုန်းလန်က ကျန်းပေရန်ဘက်သို့ ပြန်လှည့်ပြီး တောင်းပန်သည်။

"ပေရန်လေး ဒီတစ်ခါပဲ အကြွေးထားခွင့်ပေးပါ ငါအပေါင်ဆိုင်ကိုရောက်ပြီး အခုလေးတင် ကောက်ရထားတဲ့ ကျောက်စိမ်းလက်ကောက်ကို ရောင်းပြီးတာနဲ့ မင်းကိုချက်ချင်းပြန်ဆပ်မယ်"

"မရဘူး"

ကျန်းပေရန်က မလှုပ်မယှက်ပင်။

"ဟွန်း ကပ်စေးနဲလိုက်တာ ကောင်းပြီ ယူ"

ရှီဖုန်းလန်က နှုတ်ခမ်းစူကာ သူမ၏နောက်ဆုံးငွေစက္ကူကြီးသုံးရွက်ကို ကမ်းပေးလိုက်သည်။

'ကျောက်စိမ်းလက်ကောက် အပေါင်ဆိုင်'

စောင့်ကြည့်နေသော ယွီမန်ဝင်းက ရုတ်တရက် စပ်စုချင်စိတ်ဖြစ်လာသည်။

ယွီမန်ဝင်း ရှိနေသေးသည်ကို သတိပြုမိသောအခါ ရှီဖုန်းလန်က ကောက်ကျစ်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။

မနေ့က သူရဲကောင်းခြေသလုံးအိမ်တိုင်ကစားနေစဉ် သူမက ယွီမန်ဝင်း၏ စိတ်ဝင်စားမှုကို သတိ ပြုမိခဲ့သည်။ သူမ၏မျက်လုံးများက ကစားပွဲဆီသို့ အကြိမ်ကြိမ်ရောက်လာပြီး သူမ၏တာဝန် သိစိတ်ကြောင့်သာ ထိန်းချုပ်ထားရသော မဖုံးကွယ်နိုင်သည့် စိတ်အားထက်သန်မှု…….

'အင်း လူတွေအများကြီးက ဘာလို့လောင်းကစားကို ကြိုက်ကြလဲဆိုတာ မဆန်းတော့ဘူး တကယ်ပဲ ပျော်စရာကောင်းတာပဲ'

သူတို့ညစာစားချိန်အထိ ကစားခဲ့ကြပြီး ရှီဖုန်းလန်က ဒုတိယနေရာကို လုယူကာ ပျော်ရွှင်စွာဖြင့် ကခုန်နေသည်။

ကျန်းပေရန်က ကစားပွဲကို သိမ်းဆည်းပြီး ထွက်ခွာရန် ပြင်ဆင်နေစဉ် ရှီဖုန်းလန်က ရုတ်တရက် ခေါ်လိုက်သည်။

"နေဦး ဒါမင်းအတွက်"

မော့ကြည့်လိုက်သောအခါ ကျန်းပေရန်က ရှီဖုန်းလန်က စားပွဲအောက်မှ သစ်သားသေတ္တာတစ်လုံးကို ဆွဲထုတ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

"ဒါက"

"ငါမင်းကို ကတိပေးထားတဲ့ ကာကွယ်ရေးရတနာပဲ လာကြည့်စမ်း မင်းမျှော်လင့်ချက်နဲ့ ကိုက်ညီရဲ့လား"

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ခန်းမသခင်ရှီ"

သူ၏ကျေးဇူးတင်ကြောင်း ဖော်ပြပြီးနောက် ကျန်းပေရန်က သေတ္တာကိုဖွင့်လိုက်ရာ အတွင်းတွင် ခရမ်းရွှေရောင် အမွေးတောင် ဝတ်ရုံတစ်ထည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ရွေးချယ်မှုနှစ်ခုက သူ့ရှေ့တွင် ပေါ်လာသည်။

[ရွေးချယ်မှု ၁: "ဒါက အရမ်းတန်ဖိုးကြီးပါတယ် ကျွန်တော်လက်မခံနိုင်ပါဘူး" ဟု ပြောပါ။ ဆုလာဘ်: ကျန့်တစ်ရာလက်သိုင်း (အဝါရောင်အဆင့်၊ အဆင့်မြင့်တန်း)]

[ရွေးချယ်မှု ၂: "ဒါက ဘယ်လိုရတနာမျိုးလဲဆိုတာ မေးလို့ရမလား" ဟု မေးပါ။ ဆုလာဘ်: ကျပန်းအခြေခံကျွမ်းကျင်မှုအမှတ် +၁]