အခန်း (၄၈၈)

ဝမ်းကွဲညီအစ်မ?

ဒီနာမည်ကို ကြားလိုက်တဲ့အခါ ရှန်ကွမ်းကျူကျူရဲ့မျက်လုံးတွေမှာ စိတ်ပျက်အားငယ်မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု မသိစိတ်ကနေ ပေါ်လာခဲ့တယ်။

ဒီလိုမျိုး အံ့ဩစရာကောင်းတဲ့ ရန်ညှိုးတွေနဲ့ အထူးတဆန်း ဆက်ဆံရေးတစ်ခု ဖြစ်လိမ့်မယ်လို့ ထင်ခဲ့တာ။

သူတို့က ရိုးရှင်းတဲ့ ဝမ်းကွဲညီအစ်မတွေပဲလို့ မထင်ထားခဲ့ဘူး။

အင်း၊ ဒီလောက်ဆို အဆင်ပြေပါတယ်။

ယဲ့ယွီက သူ့မျက်ခုံးမ အနည်းငယ်ပင့်လိုက်တယ်။

ဝမ်းကွဲညီအစ်မတွေ အဆင်မပြေကြဘူးဆိုရင်တောင် သူတို့ရဲ့စကားတွေက ရန်လိုမှုတွေနဲ့ ပြည့်နေဖို့ မလိုဘူး မဟုတ်လား။

ဒါ့အပြင် သူက ပိုင်ရှီးချူးကို အရင်ဆုံး ခေါ်သွားချင်ခဲ့တယ်။

အံ့ဩစရာအကြောင်းကို နောက်မှ ကိုင်တွယ်မယ်လို့စဉ်းစားထားတယ်လေ။

ပိုင်မြောက်လန်က ဒီလောက်အထိ အလျင်အမြန် ထွက်လာလိမ့်မယ်လို့ ဘယ်သူက သိမှာလဲ။

ဒါပေမယ့် ပြောရရင်အချစ်တို့က နှစ်ပေါင်း ၂၀,၀၀၀ ကြာ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် မတွေ့ခဲ့ကြဘူး။ ကလေးဘဝက တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် အရုပ်တွေ လုပြီးကစားယူကြတဲ့အချိန်ကို မှတ်မိနေတုန်းပဲလား။

ပိုင်ရှီးချူးနဲ့ ပိုင်မြောက်လန်တို့က ယဲ့ယွီ ဘာတွေးနေလဲဆိုတာကို သိခဲ့ရင် လူတိုင်းက တစ်ပြိုင်နက်တည်း "သေချာပေါက်မှတ်မိတာပေါ့၊ ငါ ဘယ်တော့မှ မေ့မှာ မဟုတ်ဘူး" လို့ ဖြေလိမ့်မယ်လို့ ငါထင်ပါတယ်။

တကယ်တော့ ပိုင်မြောက်လန်နဲ့ ပိုင်ရှီးချူးတို့က ငယ်ငယ်ကတည်းက အတူတူနေခဲ့ကြတာ။

အဲ့ဒီအချိန်တုန်းက ဒီအမျိုးသမီးနှစ်ယောက်စလုံးက သူတို့ရဲ့ ရွယ်တူတွေထဲမှာ အံ့ဩစရာကောင်းတဲ့ အရည်အချင်းတွေကို ပြသခဲ့ကြပြီး မြင့်မြတ်တဲ့ သွေးလိုင်းတွေလည်း ရှိခဲ့ကြတယ်။

သူတို့မိသားစုက သူတို့နှစ်ဦးအပေါ် အလွန်မြင့်မားတဲ့ မျှော်လင့်ချက်တွေ ရှိခဲ့ကြတယ်။

သူတို့နှစ်ဦးစလုံးက အရမ်းကို စိတ်ဓာတ်ပြင်းထန်ကြလို့လည်း ဖြစ်နိုင်တယ်။

ကလေးဘဝကနေ အရွယ်ရောက်တဲ့အထိ သူတို့က အရာအားလုံးအတွက် အမြဲတိုက်ခိုက်နေခဲ့ကြတယ်။

စွမ်းရည်တွေကို ခိုးယူတယ်၊ မှော်လက်နက်တွေ ခိုးယူတယ်၊ လက်အောက်ခံတွေကို ခိုးယူတယ်၊ ကောင်းကင်နဲ့မြေကြီးရဲ့ ရတနာတွေကို ခိုးယူတယ်…။

ဒါကြောင့် နောက်ဆုံးမှာ ပိုင်ရှီးချူးပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ပိုင်မြောက်လန်ပဲဖြစ်ဖြစ် ဘာကိုပဲကြိုက်ကြိုက် တခြားတစ်ဖက်ကနေ ယှဉ်ပြိုင်လုယူဖို့ကြိုးစားလိမ့်မယ်။

ဒါက ယှဉ်ပြိုင်လိုစိတ် ဖြစ်ပါတယ်။

သူတို့က သူတို့က တစ်ယောက်ထက်တစ်ယောက် ပိုပြီးတော့ သန်မာတယ်ဆိုတာကို သက်သေပြချင်ခဲ့ကြတယ်။

အချိန်ကြာလာတာနဲ့အမျှ သူတို့နှစ်ဦးစလုံးက အင်အားကြီးမားတဲ့ ခွန်အားတွေကို ပိုင်ဆိုင်လာခဲ့ပြီး နတ်ဆိုးသခင် ရာထူးအတွက် ယှဉ်ပြိုင်ခဲ့ကြတယ်။

နောက်ဆုံးမှာ ပိုင်ရှီးချူးက အလွန်သေးငယ်တဲ့ ကွာဟချက်နဲ့ အနိုင်ရခဲ့တယ်။

သူမက နတ်ဆိုးပြည် ရဲ့ ဧရိယာတစ်ခုကို သိမ်းယူခဲ့ပြီး သူ့ရဲ့နတ်ဆိုးသခင် ဖြစ်လာခဲ့သည်။

အဲ့ဒီအချိန်မှာ ပိုင်ရှီးချူးက အလွန်မာနကြီးခဲ့ပြီး တခြားအကြောင်းမရှိဘဲ ငါက မင်းထက်ပိုကောင်းတယ်ဆိုတာကို သက်သေပြဖို့အတွက် ပိုင်မြောက်လန်ရှေ့မှာ အမြန်ဆုံး ကြွားဝါချင်ခဲ့တယ်။

သို့သော် ပိုင်ရှီးချူးက ပိုင်မြောက်လန်ဆီကနေ စာတစ်စောင်ကိုသာ တွေ့ရှိခဲ့တယ်။

အထက်မှာ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ဖော်ပြထားပါတယ်။

ငါ ပိုင်မြောက်လန်က မင်း ပိုင်ရှီးချူးကို မရှုံးနိမ့်ခဲ့ဘူး၊ ငါက ကံမကောင်းတာပဲ ရှိခဲ့တာ။

မင်းက မင်းရဲ့ မျိုးနွယ်စုရဲ့ ထောက်ပံ့မှုကို ရရှိခဲ့ပြီး ငါက မရခဲ့ဘူး။

အပြင်ကအကူအညီသာ မရှိခဲ့ရင် မင်း ပိုင်ရှီးချူးက နတ်ဆိုးသခင် ရဲ့ ရာဇပလ္လင်ပေါ်ကို မင်းတစ်သက်လုံး ထိုင်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။

ဒါပေမယ့် ကိစ္စက ပြီးသွားပြီဖြစ်ပြီး ငါက ဆင်ခြေမရှာတော့ဘူး။

အဲ့ဒီအစား ငါက လမ်းကြောင်းပြောင်းပြီး ဆက်ကြိုးစားဖို့ ပြင်ဆင်နေတယ်။

အခု နတ်ဆိုးဘုံ နဲ့ လူသားဘုံကြားက လမ်းကြောင်းက ပြိုလဲတော့မယ်။

မင်း ဒီစာကို မြင်တဲ့အချိန်မှာ ငါက လူသားဘုံမှာ အောင်မြင်စွာနေထိုင်ပြီးပြီ။

နတ်ဆိုးပြည် က အရမ်းသေးငယ်လွန်းတယ်၊ နတ်ဆိုးအရှေ့ဘုံ ကလည်း သေးငယ်တယ်။

ငါက ကမ္ဘာတစ်ခုလုံးကို သိမ်းယူတဲ့အခါ မင်း ငါ့ရှေ့မှာ ရပ်တည်ဖို့ သတ္တိရှိနေသေးဖို့ မျှော်လင့်တယ်။

စာကိုဖတ်ပြီးနောက် ပိုင်ရှီးချူးသည် ထိုနေရာတွင် အချိန်အတော်ကြာအောင် ရပ်နေခဲ့သည်။

သူမသည် ပိုင်မြောက်လန်က ဒီလောက်အထိ သတ္တိရှိပြီး သူမကို ကျော်လွန်ဖို့ ရည်ရွယ်ပြီး လူသားဘုံကို နတ်ဆိုးတွေရဲ့တိုက်စစ်မြားဦးအဖြစ် သွားလိမ့်မယ်လို့ တကယ်မထင်ထားခဲ့ဘူး။

ဒီလို စိတ်ဓာတ်မျိုးက တကယ်ကို ထူးခြားပါတယ်။

သို့သော် ပိုင်ရှီးချူးက အရှုံးမပေးဘဲ ဆက်လက်ကြိုးစားခဲ့သည်။

နောက်ပိုင်းတွင် ယဲ့ယွီကို ရှာဖွေဖို့အတွက် သူမသည် လူသားဘုံကို ရောက်လာခဲ့ပြီး လက်ငါးချောင်းတောင်ထွတ် ကို ရောက်လာခဲ့သည်။ အဲ့ဒီမှာ ပိုင်မြောက်လန်ကလည်း ယဲ့ယွီရဲ့ ဇနီးဖြစ်တယ်ဆိုတာကို သူကြားခဲ့ရတယ်။

ဒါက အလွန်စိတ်ဆိုးစရာကောင်းခဲ့တယ်။

လူသားဘုံကို သိမ်းပိုက်ဖို့ ကတိက ဘယ်ရောက်သွားလဲ။

ဘာလို့ လက်တွဲဖော် ယောက်ျားရှာဖွေရေး က နင့်ရဲ့ရည်မှန်းချက်ဖြစ်သွားတာလဲ။ လင်မှုကိစ္စက လူ့လောကတခုလုံးကို သိမ်းပိုက်ရေးထက်တောင်မှ

ပိုပြီးတောင် အရင်ရောက်သွားတယ်လား။

အဲ့ဒီအချိန်ကစပြီး ပိုင်ရှီးချူးသည် အခုအချိန်အထိ ရန်ငြိုးထားခဲ့ပါတယ်။

အခု သူမက တကယ့်တရားခံကို နောက်ဆုံးတော့ ရှာတွေ့ခဲ့ပြီဖြစ်ရာ သူမ ဘယ်လိုလုပ် ငြိမ်သက်နေနိုင်မှာလဲ။

ဒါပေမယ့် ပိုင်ရှီးချူးက ဒေါသထွက်ခဲ့ပြီး ပိုင်မြောက်လန်လည်း ဒီလိုပဲ စွေ့စွေ့ကိုခုန်နေလောက်အောင်စိတ်တိုနေပြန်တယ်။

အဲ့ဒီအချိန်တုန်းက လက်ငါးချောင်းတောင်ထွတ် မှာ ယဲ့ယွီက ကောင်းကင်ကို တက်သွားခဲ့တယ်။

ပိုင်မြောက်လန်က စူးယောင်ဆွဲထားတဲ့ ပုံကို မြင်လိုက်တဲ့အခါ တကယ်ကို စိတ်ပျက်ခဲ့ရပါတယ်။

ငါက ဒီကမ္ဘာမှာ ဒီလောက်အထိ အချိန်အကြာကြီးရှိခဲ့တာ၊ အရာအားလုံးက ငြိမ်းချမ်းနေတယ်လို့ ထင်ခဲ့တာ။

ဒါပေမယ့် ဘယ်သူသိမှာလဲ၊ ယဲ့ယွီ တက်သွားပြီးတဲ့နောက်မှာ ပိုင်မြောက်လန်က သူ့ယောက်ျားကို လုယူခံရတာ ကြာပြီဆိုတာကို သိလိုက်ရတယ်။

နတ်ဆိုးမ ရဲ့ အမှတ်အသားကို စိုက်ထားခဲ့ပြီးပြီ။

ပိုင်မြောက်လန် ဘယ်လိုလုပ် ဒီအရာကို သည်းခံနိုင်မှာလဲ။

ဒီလိုပဲ ယဲ့ယွီကို အရင်ဆုံးရှာဖွေဖို့ ကောင်းကင်ဘုံကို တက်ဖို့ သူ့ကို ထောက်ပံ့ပေးခဲ့တဲ့ စွမ်းအင်ပဲ။

သူ့ကို ရှာတွေ့ပြီးနောက်မှာတော့ ပိုင်ရှီးချူးနဲ့ ဘာအဆက်အသွယ်မှ မလုပ်ဖို့ သူ့ကို သတိပေးစတင်ခဲ့တယ်။

ဒီအမျိုးသမီးသာ မဟုတ်ခဲ့ရင် တခြားဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အဆင်ပြေတယ်။

အစ်မတွေ နည်းနည်းပိုများလာတာက ဘာမှပြဿနာမရှိဘူး။

နောက်ပိုင်းတွင် သူသည် ဆန်းကျယ်နတ်ဘုရားအဆင့် သို့ သီးသန့်ကျင့်ကြံမှု တွင် ထိုးဖောက်သွားခဲ့ပြီး ပျော်ရွှင်စွာ ထွက်လာဖို့ အဆင်သင့်ဖြစ်နေခဲ့ပေမယ့် ယဲ့ယွီက သူ့ကို နောက်သို့ ပြန်တွန်းလိုက်ပြီး အံ့ဩစရာတစ်ခု ရှိတယ်လို့ ပြောခဲ့တယ်။

အဲ့ဒီအချိန်တုန်းက ပိုင်မြောက်လန်က သူ့နှလုံးသားထဲမှာ တကယ်ကို ချိုမြိန်နေခဲ့တယ်။

ဒါပေမယ့် ဘယ်သူကမှ မမျှော်လင့်နိုင်ခဲ့ဘူး။

ဒါက အံ့ဩစရာလား။

ငါ တော်တော်ကို တုန်လှုပ်ပြီး စိတ်မချမ်းမြေ့ပါဘူး။

ပိုင်မြောက်လန်က အရမ်းဒေါသထွက်နေပြီး သွားတွေကို ကြိတ်လိုက်ပါတယ်။

သူက အသံနက်ကြီးနဲ့ "ဝမ်းကွဲညီအစ်မ၊ မင်း မှားနေပြီ၊ ငါနဲ့ အငြင်းပွားနေတာ မင်းမဟုတ်ဘူးလား။ ရိုးရိုးသားသားပြောရရင် ငါက ယဲ့ယွီကို မင်းထက်စောပြီး တွေ့ခဲ့တာ။ သူက ငါ့လူပဲ!" လို့ ပြောလိုက်သည်။

ပိုင်ရှီးချူးက လှောင်ပြုံးပြုံးလိုက်ပြီး "အရင်လာတဲ့သူက အရင်ရတယ်ဆိုတဲ့အရာကို ငါမသိဘူး၊ ငါသိတာက အနိုင်ရတဲ့သူက ဘုရင်ဖြစ်တယ်ဆိုတာပဲ! အရင်စည်းမျဉ်းဟောင်းအတိုင်းပဲ၊ ရှုံးတဲ့သူက ချက်ချင်းထွက်သွားပါ။ ဆင်ခြေမနားထောင်ဘူး! တခြားသူတွေက ငါက မင်းကို အနိုင်ကျင့်တယ်လို့ မပြောနိုင်အောင် ငါက ငါ့ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ကို မင်းအဆင့်အတိုင်း လျှော့ချမယ်။ မင်းရဲ့အရှုံးကို မင်းရဲ့နှလုံးသားတစ်ခုလုံးနဲ့ လက်ခံနိုင်အောင်ပေါ့!"

"မင်းရဲ့အဆင့်ကို ဖိနှိပ်ထားဖို့ မလိုပါဘူး။ ငါ့ကို အနိုင်ကျင့်မယ်ပေါ့။ အဲ့ဒီစွမ်းရည် မင်းမှာရှိမှပဲ ဖြစ်လိမ့်မယ်! သေခြင်းရှင်ခြင်းက ကံကြမ္မာရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်ပဲ၊ ဘယ်သူ့ကိုမှ အပြစ်တင်လို့မရဘူး!"

ပိုင်မြောက်လန်ရဲ့ နတ်စွမ်းအင်က သူ့ကိုယ်ခန္ဓာထဲကနေ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး သူက အလွန်မြန်တဲ့အမြန်နှုန်းနဲ့ ရှေ့ကို ပြေးသွားခဲ့တယ်။

ပိုင်ရှီးချူးကလည်း အလျှော့မပေးဘဲ သူ့လက်ထဲမှာ မှော်ဓားက ပြန်ပေါ်လာခဲ့တယ်။

ပုံရိပ်က မြန်နှုန်းမြင့်ဖြင့် ရှေ့သို့ ပြေးသွားသည်။

မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း သူတို့နှစ်ဦးစလုံးက တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် နတ်ဘုရားစွမ်းအင်ခြင်း ရင်ဆိုင်တိုက်ခိုက်မိခဲ့ကြပြီး ဖြစ်ပေါ်လာတဲ့ လေလှိုင်းက ဝူဝေမျှော်စင်တစ်ခုလုံးကို ပြင်းထန်စွာ တုန်ယင်စေခဲ့သည်။

မူလက ကျင့်ကြံနေသည့် ကျိုးလန်ချင်က ရုတ်တရက် လန့်သွားခဲ့သည်။

ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ။

ဘာလို့ နတ်ဂိုဏ်း က ရုတ်တရက် တုန်ခါနေရတာလဲ။

တခြားတစ်ဖက်မှာ ရှန်ကွမ်းကျူကျူက ပိုင်ရှီးချူးနဲ့ ပိုင်မြောက်လန်တို့ တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် တိုက်ခိုက်နေတာကို ကြည့်ပြီး သူ့ကို တားမြစ်ဖို့ အလျင်အမြန် စကားပြောလိုက်သည်။

"နတ်သမီးနှစ်ပါး၊ ကျေးဇူးပြုပြီး တိုက်ခိုက်တာကို ရပ်လိုက်ပါ"

"ငါ ဘယ်လောက်ပဲ တားဆီးဖို့ ကြိုးစားကြိုးစား အလုပ်ဖြစ်မှာ မဟုတ်ဘူး"

ရှန်ကွမ်းကျူကျူရဲ့ စိုးရိမ်မှုနဲ့ နှိုင်းယှဉ်ရင် ယဲ့ယွီက အလွန်ငြိမ်သက်နေပုံရသည်။

ဒါမှမဟုတ် ပြောရမယ်ဆိုရင် သူက ဒီအမျိုးသမီးနှစ်ဦး တွေ့ဆုံတာကို မြင်လိုက်တဲ့အခါ သူက ဒီရလဒ်ကို တွေးထားပြီးသား ဖြစ်သည်။

သူတို့နှစ်ဦးစလုံးက ခိုင်မာတဲ့ စရိုက်တွေရှိကြတယ်။

တိုက်ခိုက်ခြင်းက သေချာပေါက် စတင်လိမ့်မယ်။

သို့သော် ဒါက သူတို့ရဲ့ခင်ပွန်းတစ်ဦးအနေနဲ့ သူ ဂရုမစိုက်ဘူးလို့ မဆိုလိုပါဘူး။

ယဲ့ယွီက အနည်းငယ်သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး သူ့လက်နှစ်ဖက်ကို ပေါင်းစီးသောဟန်းဆိုင်းတခုကိုသုံးလိုက်ကာ ဖြည်းဖြည်းချင်း ဖွင့်လိုက်သည်။

အဖြူရောင်အလင်းတစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

ဒါက ထိုက်ချူရွှမ်းကျင့် ဖြစ်သည်။

ယဲ့ယွီက သူ့လက်ချောင်းများကို ညင်သာစွာပုတ်လိုက်သည်။

အဖြူရောင်အလင်းက အဖြူရောင် သံကြိုးနှစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာကာ ကောင်းကင်ဆီသို့ ဦးတည်သွားခဲ့သည်။

မကြာမီ ကောင်းကင်ပေါ်က ပုံရိပ်နှစ်ခုက လုံးဝ ထိန်းချုပ်ခံလိုက်ရသည်။

ယဲ့ယွီ၏ စိတ်က လှုပ်ရှားသွားခဲ့သည်။

အဖြူရောင်သံကြိုးပတ်လည်တွင် ခြောက်သွေ့ပြီး နားလည်ရခက်သည့် တောက် စာသားများ ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

ပိုင်ရှီးချူးနဲ့ ပိုင်မြောက်လန်တို့ရဲ့ကိုယ်ခန္ဓာထဲက နတ်စွမ်းအင်က ရုတ်တရက် လုံးဝကန့်သတ်ခံလိုက်ရသည်။

ကောင်းကင်ကနေ တိုက်ရိုက်ပြုတ်ကျလာသည်။

"အရှင်၊ ကျွန်မကို လွှတ်ပေး"

"အရှင်၊ ကျွန်မကို လွှတ်ပေး"

ဒီအမျိုးသမီးနှစ်ဦးက တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပြောလိုက်ကြသည်။

ထို့နောက် သူတို့က တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ပြန်ကြည့်လိုက်ကြသည်။

သူတို့က "ဘာကိုကြည့်နေတာလဲ။ ဘာကောင်းလို့လဲ" လို့ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ထပ်ပြောလိုက်ကြသည်။

"ငါ့ကို မတုပနဲ့!"

သူတို့က ဒီစကားနှစ်ခုကို အတိအကျတူညီစွာ ပြောလိုက်ကြသည်။

ရိုးရိုးသားသားပြောရရင် ဒါက တကယ်ကို အရမ်းကောင်းတဲ့ ရှိုးတစ်ခုပဲ။

ဒါ့အပြင် သူတို့နှစ်ဦးစလုံးက အနည်းငယ်ဆင်တူနေပြီး ညီအစ်မတွေနဲ့ တကယ်တူပါတယ်။

ယဲ့ယွီက ညင်သာစွာ "မင်းတို့ကို ငါ လွှတ်ပေးနိုင်ပါတယ်၊ ဒါပေမယ့် အဲ့ဒီမတိုင်ခင်မှာ ငါအချစ်တို့ကို မေးခွန်းတစ်ခု မေးမယ်။အချစ်တို့ကို ငါ လွှတ်ပေးပြီးတဲ့နောက်မှာ ရန်ဖြစ်ဦးမှာလား။ ဆက်တိုက်ကြမလား" လို့ မေးလိုက်သည်။

"သေချာပေါက် ဆက်တိုက်ရမှာပေါ့!"

ပိုင်ရှီးချူးနဲ့ ပိုင်မြောက်လန်တို့ရဲ့အဖြေတွေက သူတို့ရဲ့ ပြင်းပြတဲ့တိုက်ခိုက်ရေးစိတ်ဓာတ်ကို ပြသနေခဲ့သည်။

၄၈၉ ဆက်ရန်