ရက်စက်သောနတ်ဘုရားမ

ယဲ့ယွီသည် ထိုမေးခွန်းကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ ခေါင်းကို ဟိုဘက်သည်ဘက်လည်သည်အထိ ပြတ်ပြတ်သားသား ခါယမ်းပြလိုက်သည်။

သူသည် မည်သည့်နတ်သမီးမျှ ဖြတ်သွားသည်ကို မတွေ့ဖူးသေးကြောင်း ဆိုလိုသည်။

ထိုနတ်ဘုရားများစွာသည် ထိုနေရာတွင် ကြာကြာမနေကြဘဲ လှည့်ထွက်သွားကြသည်။

သူတို့အထဲမှ မျက်ရည်များဝိုင်းကာ တအိအိနှင့် အမြဲတမ်း ငိုနေသော လူငယ်နတ်တစ်ပါးသည် ထွက်ခွာသွားခင် ယဲ့ယွီအား အထူးမှာကြားသွားသည်။

“သံသယဖြစ်ဖွယ် နတ်တွေကို တွေ့ရင် ချက်ချင်းအကြောင်းကြားပေးပါ။ ဒါက ကျွန်တော်တို့ ရှာနေတဲ့သူဆိုရင် မိတ်ဆွေကို ကျွန်တော်တို့က အမြတ်တနိုး ဆုချသွားမှာပါ။ အီး..ဟီး..ဟီး..ဟီး.. နောက်မှ တွေ့မယ်နော်။”

ထိုစကားများအပြင် ထိုလူများ၏ အလျင်စလိုပုံစံကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ ယဲ့ယွီသည် ချက်ချင်း စိတ်ဝင်စားမှု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

ချက်ချင်းပင် သူသည် စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။ “မိတ်ဆွေနတ်မင်း၊ ဘာဖြစ်ခဲ့တယ်ဆိုတာ ပြောပြလို့ရမလား။”

ထိုငိုနေသော နတ်သည် သူ၏မျက်ရည်များကို သုတ်လိုက်ပြီး နူးညံ့စွာ ပြောလိုက်သည်။ “လတ်တလောမှာ နတ်ဘုံရဲ့ အရှေ့ပိုင်းမှာ ရက်စက်ပြီး နှလုံးသားမရှိတဲ့ နတ်သမီးတစ်ပါး ပေါ်လာတယ်။ လဝက်အတွင်းမှာတင် လူပေါင်းမြောက်မြားစွာ သူမရဲ့လက်ချက်နဲ့ သေဆုံးခဲ့ကြရတယ်။ လင်ဝူဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်ရဲ့ အငယ်ဆုံးသား ကျွမ်းလီဖန်တောင် သူမလက်ချက်နဲ့ အသတ်ခံခဲ့ရတယ်။ မနေ့ကတော့ ဒီနတ်သမီးဟာ နန်တောက်ဓားဂိုဏ်းအနီးမှာ ရှိတယ်လို့ လူတစ်ချို့က ပြောလာတာကြောင့် ကျွန်တော်တို့ ဒီကိုလာပြီး နေရာတိုင်းမှာ စတင်ရှာဖွေခဲ့ကြတာပါ။”

သူသည် ထိုမျှဝမ်းနည်းနေသည်ကို မြင်သောကြောင့် သူသည် အသတ်ခံလိုက်ရသည့် သူ၏ မိတ်ဆွေ သို့မဟုတ် ဆွေမျိုးဖြစ်လိမ့်မည်။

ထို့ကြောင့် သူသည် ဝမ်းနည်းစွာဖြင့် သူ့ပခုံးကိုပုတ်ကာ “စိတ်မကောင်းပါဘူး” ဟု ပြောလိုက်သည်။

ထိုငိုနေသော နတ်သည် စိတ်ရှုပ်ထွေးစွာ ပြန်ကြည့်ကာ ငိုရင်း ပြောလိုက်သည်။ “ဘာလို့ ဝမ်းနည်းရမှာလဲ။ ကျွန်တော် ကျွမ်းလီဖန်ကိုတောင် မသိဘူး။ သူတို့ ဒီနတ်သမီးကို လိုက်လံရှာဖွေနေကြတာက ဂိုဏ်းပေါင်းများစွာက ကြီးမားတဲ့ ဆုငွေတွေ ပေးထားလို့ပါ။ သူတို့အထဲမှာ လင်ဝူဂိုဏ်းက အလယ်အလတ်အဆင့် နတ်ဘုံလက်နက်ကို ဆုကြေးအဖြစ် ထုတ်ထားတယ်။ ဒါကြောင့် ကျွန်တော် ဒီကိုလာတာ။ တခြားနတ်တွေလည်း ဒီအတိုင်းပဲ။”

ယဲ့ယွီသည် သူ၏မျက်ခုံးမွှေးများကို အနည်းငယ် ပင့်လိုက်ပြီး ချက်ချင်းပင် “ဒါဆို ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် ဝမ်းနည်းနေတာလဲ” ဟု မေးလိုက်သည်။

“ကျွန်တော် မှားပြီး အဆိပ်ရှိတဲ့နတ်ဘုံသီး စားမိလို့ပါ။ ဒါကြောင့် တောက်လျောက်မျက်ရည်ကျစေတဲ့အဆိပ်မိသွားလို့ ငိုနေရတာ။ ကျွန်တော် ထင်တယ်.. ဒီလိုငိုနေရတာ နှစ်ရက်၊ သုံးရက်လောက် ကြာဦးမယ်ထင်တယ်။ အီး..ဟီး..ဟီး..ဟီး..”

"အေးပါကွာ..."

ထိုမျက်ရည်ကျနေသော နတ်သည် သူ၏လက်ကို နောက်တစ်ဖန် ဆန့်ထုတ်ပြီး သူ၏မျက်ရည်များကို သုတ်လိုက်သည်။

လူတစ်ကိုယ်လုံးကတော့ အလွန်ဝမ်းနည်းနေပုံရသည်။

သို့သော် ယဲ့ယွီသည် စိတ်ထဲတွင် ချီးကျူးမိသည်။

အဆိပ်ရှိသော နတ်ဘုံသီးစားပြီး ဒီလိုအကျိုးသက်ရောက်မှု ရှိနိုင်တာကိုး။

ဒါက သူငိုနေတဲ့ပုံလေးက မြက်ခြောက်မစားရပဲ နို့ပဲအညှစ်ခံနေရတဲ့ နွားလေးတစ်ကောင်နဲ့ တကယ်တူတယ်။ အံ့သြစရာပဲ။

ထို့နောက် ယဲ့ယွီသည် ထိုရက်စက်သော နတ်သမီး၏ မူလအစကိုလည်း အလွန်စူးစမ်းချင်လာသည်။

ထို့ကြောင့် သူသည် ဤနတ်အုပ်စုကြီးတွင် ပါဝင်လိုက်သည်။

လမ်းတစ်လျှောက်တွင် စကားပြောဆိုမှုများမှတစ်ဆင့် ယဲ့ယွီသည် ထိုငိုနေသော နတ်၏ နာမည်ကို သိလိုက်သည်။

သူ့နာမည်က ထန်ကျီဂဲဖြစ်ပြီး မြေပြင်နတ်ဘုံ၏ အစောပိုင်းအဆင့်တွင် ရှိသည်။ ထိုအဆင့်သည် အတော်လေး ကောင်းသည်။

သူသည် မည်သည့်ဂိုဏ်း သို့မဟုတ် ကျောင်းမှ မရှိဘဲ နတ်ဘုံတွင် လှည့်ပတ်သွားကာတကိုယ်တော်လေလွင့်နေသော နတ်တစ်ပါးဖြစ်သည်။

သူ၏စကားအရ သူသည် ဂိုဏ်းတခုကိုဝင်ကာ စည်းမျဉ်းများစွာဖြင့်ထိန်းချုပ်ခံရခြင်းကို မလိုချင်ပေ။

စိတ်ဝင်စားသည့်အရာများကိုသာ လုပ်ပြီး စိတ်မဝင်စားသည့်အရာများကို လုံးဝမလုပ်ပေ။

လင်ဝူဂိုဏ်းက ဆုအဖြစ် ပေးထားသည့် အလယ်အလတ်အဆင့် နတ်ဘုံလက်နက်သည် ရှန်ဟယ်ရွှမ်းကျီယပ်တောင် ဖြစ်သည်ဟု မတော်တဆ ကြားခဲ့ရသည်။

ဒီယပ်တောင်ကဘယ်လောက်တောင်စွမ်းသလဲ ဘယ်သူမှသေချာမသိပေမဲ့ ခုချိန်မှာသိပ် အရေးမကြီးပေ။

အရေးကြီးဆုံးက ယပ်တောင်က အလွန်ပင်အထင်မြင်ကြီးစရာ စွမ်းအားများလျှံထွက်နေသလို ထင်မြင်ရကာ ကြော့ရှင်းနေခြင်း ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ထန်ကျီဂဲသည် ဤနတ်အုပ်စုတွင် စောစောစီးစီး ပါဝင်ခဲ့ပြီး ဆုလာဘ်ကိုရယူနိုင်သော ချန်ပီယံဖြစ်ကာ နတ်သမီးကို တစ်ချက်တည်းနဲ့ ဖမ်းဆီးရန် ပြင်ဆင်ခဲ့သည်။

တကယ်တော့ ပြောရမလား၊ မပြောရဘူးလား မသိပေ။

ထန်ကျီဂဲ ပြောခဲ့သည့် ယုံကြည်မှုနှင့် သူ၏မျက်နှာပေါ်ရှိ အငိုထူနေသော မျက်ရည်စများက တကယ်ကို ရယ်စရာကောင်းနေသည်။

ထို့နောက် ထိုထူးဆန်းသည့် နတ်သမီး၏ လုပ်ဆောင်ချက်များကို နောက်တစ်ဖန် ဖော်ပြခဲ့ကြသည်။

သူမ ဘယ်သူလဲ၊ ဘယ်ကလာသလဲဆိုတာ ဘယ်သူမှ မသိကြပေ။

သူမသည် လဝက်ခန့်အကြာက နတ်ဘုံ၏ အရှေ့ပိုင်းသို့ ရောက်လာကြောင်းသာ သိရသည်။

အနောက်မှနေ၍ အရှေ့သို့ မြင်မြင်သမျှ နတ်ဘုရားဂိုဏ်းများကို ရက်စက်စွာ အမြစ်ပြုတ်သည်အထိ တိုက်ခိုက်လာသည်။

သူမသည် နတ်လောကအရှေ့ပိုင်းတစ်ခုလုံးကို ဖျက်ဆီးလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း ယခုအထိ သူမကို ဘယ်သူမှ တားဆီးနိုင်ခြင်း မရှိသေးပေ။

ထို့ကြောင့် နတ်များစွာသည် စုစည်းကာ အဖွဲ့ဖွဲ့၍ ထိုသူအား ဝန်းရံကာ နှိမ်နင်းရန် ကြိုးစားနေခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုအကြောင်းကို ကြားပြီးနောက် ယဲ့ယွီသည် ထိုနတ်သမီးအပေါ် ပို၍ စိတ်ဝင်စားလာသည်။

ထိုအချိန်တွင်ပင်...

ရှေ့ဆုံးမှ နတ်သည် ရုတ်တရက် သတိပေးလိုက်ပြီး သူ၏လက်ကို မြှောက်လိုက်ကာ “အားလုံး သတိပြုကြပါ။ ကျွန်တော်တို့ ဟိုလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့ နတ်သမီးကို တွေ့လိုက်ပြီ။ အားလုံး အသင့်ပြင်ထားကြ” ဟု ပြောလိုက်သည်။

ထိုအကြောင်းကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ ယဲ့ယွီနှင့် ထန်ကျီဂဲတို့သည် ချက်ချင်း ရှေ့သို့ ကြည့်လိုက်သည်။

သို့သော် သူသည် တာအိုဝတ်ရုံများ ဝတ်ဆင်ထားသည့် နတ်လေးပါးသည် အလျင်စလို ရှေ့သို့ ထွက်သွားပြီး သူတို့၏လက်များကို ဝှေ့ယမ်းကာ အနက်ရောင် အတားအဆီးတစ်ခုကို တည်ဆောက်လိုက်သည်ကိုသာ တွေ့လိုက်ရသည်။

ရှေ့ရှိ နေရာတစ်ခုလုံးကို ပိတ်ဆို့လိုက်သည်။

ထိုအကြောင်းကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ ရှေ့ရှိ နတ်တစ်ပါးသည် ဒေါသထွက်သော အသံဖြင့် “ဖုန်းပိုးထုံး၊ မင်းရဲ့ တပည့်နတ်ဘုရားတွေက ခုဘာအချိုးချိုးတာလဲ? ဘာလုပ်ချင်နေတာလဲ” ဟု ပြောလိုက်သည်။

“ငါတို့ ဘာလုပ်ချင်တယ်ဆိုတာ မင်းတို့ မမြင်ဘူးလား။ ငါတို့ ကျိုကုန်းတာအိုက ဒီတစ်ခါ ဂိုဏ်းပေါင်းများစွာက ပေးတဲ့ ဆုငွေတွေကို လိုချင်တယ်။ ဒါကြောင့် မင်းတို့ ဒီထဲကနေ ဖယ်ပေး ၊ တခြားနေရာကိုသွားနေပြီး ငါတို့ သူမကို ကိုင်တွယ်ခွင့်ပေးလိုက်” ဟု ပြောလိုက်သည်။

အရပ်ရှည်သော အဘိုးအို ဖုန်းပိုးထုံးသည် နတ်အုပ်စုရှေ့သို့ ဖြည်းဖြည်းချင်း ထွက်လာသည်။

ထို့နောက် သူသည် ထိုနတ်လေးပါးကို မာန်တက်နေသောမျက်နှာဖြင့် တချက်ရှိုးလိုက်သည်။

ထိုနတ်များက သူ၏အမိန့်ကို လိုက်နာပြီး အတားအဆီးထဲသို့ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ဝင်ရောက်သွားကြသည်။

သို့သော် ဖုန်းပိုးထုံးဟု အမည်ရသည့် အဘိုးအိုက လှည့်လိုက်ပြီး သူ၏နောက်က နတ်များအားလုံးကို ရင်ဆိုင်လိုက်သည်။

လူတစ်ဦးတည်းဖြင့် နေရာတစ်ခုလုံးကို ပိတ်ဆို့ထားပုံရသည်။

ဤအရာသည် နတ်များစွာအကြားတွင် ချက်ချင်းပင် မကျေနပ်မှုများ ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

“ဖုန်းပိုးထုံး၊ ကျွန်တော်တို့ အတူတူထွက်လာတဲ့အခါ ဒီနတ်သမီးကို အတူတူရှာဖို့ သဘောတူထားပြီးသား။ လင်ဝူဂိုဏ်းက ပေးထားတဲ့ဆုကို ဘယ်သူရမလဲဆိုတာကတော့ ကိုယ်ပိုင်အရည်အချင်းနဲ့ တရားမျှတတဲ့ ယှဉ်ပြိုင်မှုအပေါ် မူတည်တယ်။ မင်း ဘာလို့ အခုမှ တစ်ယောက်တည်း ပိုင်ဆိုင်ဖို့ ကြိုးစားနေတာလဲ။”

“ဒါက စည်းကမ်းတွေကို ဆန့်ကျင်တာပဲ။”

“အတားအဆီးကို မြန်မြန်ဖွင့်ပေးလိုက်။ မဟုတ်ရင် ငါ ရိုင်းရိုင်းစိုင်းစိုင်း ပြုမူမိလိမ့်မယ်။”

လူအုပ်ကြီးက ကျယ်လောင်စွာ ပြောဆိုနေကြပြီး ထန်ကျီဂဲပင် ငိုပြီး ကျယ်လောင်စွာ ဆဲဆိုနေသည်။

တကယ်တော့ စဉ်းစားကြည့်လျှင် ပုံမှန်ဖြစ်သည်။

လူအများအပြား အတူတူ အလုပ်လုပ်ခဲ့ကြသည်။ သို့သော် ကြိုးစားမှု၏ အသီးပွင့်များ ပွင့်သီးလုဆဲဆဲတွင် တစ်စုံတစ်ဦးက အပိုင်စီးရန်ကြိုးစားနေခဲ့သည်။

သူတို့သည် ဤအရာကို သဘာဝအတိုင်း လက်မခံနိုင်ပေ။

ယဲ့ယွီပင် မပျော်ရွှင်ခဲ့ပေ။

နာရီဝက်လောက် ပျံသန်းပြီးနောက် သူသည် သူ၏ပစ်မှတ်ကို နောက်ဆုံးတွင် တွေ့လိုက်ရသည်။ သို့သော် သူသည် တစ်ချက်မျှ မကြည့်ရသေးခင် အတားအဆီးက ပိတ်ဆို့ထားခဲ့သည်။

တကယ်ကို လွန်လွန်ကျူးကျူး ဖြစ်သည်။

နတ်များစွာ၏ စွပ်စွဲမှုများကို ရင်ဆိုင်လိုက်ရသည့်အခါ ဖုန်းပိုးထုံးသည် အနည်းငယ်မျှ နောင်တရခြင်း မရှိသည့်အပြင် မထီမဲ့မြင်ပြုသည့် ပုံစံကိုပင် ထုတ်ဖော်ပြသခဲ့သည်။

“စည်းကမ်းတွေဆိုတာ ဘာမှန်း ငါ နားမလည်ဘူး။ ရိုင်းရိုင်းစိုင်းစိုင်း ပြုမူချင်တဲ့သူ ရှိရင် လာခဲ့လိုက်။ ဒီနေ့ ငါ ဖုန်းပိုးထုံးက ဒီမှာ ထုတ်ပြောထားတယ်။ မင်းတို့က ဥာဏ်ကောင်းရင် ဒီမှာပဲနေပြီး ငါတို့ ဒီနတ်သမီးကို ဖမ်းမိတဲ့အထိ စောင့်နေလိုက်။ မင်းတို့ တစ်ယောက်ချင်းစီက မင်းတို့ရဲ့ ကြိုးစားအားထုတ်မှုအတွက် ကျွန်တော်တို့ ကျိုကုန်းတာအိုဆီက နတ်ကျောက် (၁၀) လုံး လာယူလို့ရတယ်။ ဒါပေမယ့် မင်းတို့ ငါတို့ဆီက ငါတို့သိမ်းပီးသားနတ်သမီးကို ယူသွားချင်သေးရင်တော့ ကြိုးစားကြည့်လိုက်။”

ထိုစကားများက အလွန်မာနကြီးလှသည်။

သို့သော် ဖုန်းပိုးထုံးတွင် မာနကြီးရန်အတွက် စွမ်းအားအလုံအလောက်ရှိသည်။

ကြယ်တံခွန်နတ်ဘုံအဆင့်၏ ဖိအားသည် ရုတ်တရက် နေရာတစ်ခုလုံးသို့ ပျံ့နှံ့သွားသည်။

ထို့အပြင် သူ့နောက်လိုက်များစွာကလည်း စွမ်းအားမြင့်မားစွာဖြင့် ကျောထောက်နောက်ခံပေးထားသည်။

၎င်းသည် ထန်ကျီဂဲအပါအဝင် ပစ္စုပ္ပန်တွင်ရှိနေသော လူ (၈၀) ရာခိုင်နှုန်းကျော်ကို အမှန်ပင် အံ့အားသင့်စေနိုင်သည်။

သူသည် မည်သည့်ဂိုဏ်းမှ မရှိသလို သူ၏ခွန်အားကလည်း တစ်ဖက်လူထက် နိမ့်ကျသည်။

ဘယ်လိုကြည့်ကြည့် သူသည် လင်ဝူဂိုဏ်း၏ ယပ်တောင်ကို ရနိုင်မည့် အခွင့်အလမ်းမရှိပေ။

သို့သော် ထိုအချိန်တွင်ပင် ဖုန်းပိုးထုံး၏နောက်ဘက်ရှိ အတားအဆီးသည် ရုတ်တရက် အလွန်ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားသည်။

ထို့နောက် မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် သေးငယ်သောအက်ကွဲကြောင်း အမျိုးမျိုး ပေါ်လာသည်။

ထိုသို့သော ပုံမှန်မဟုတ်သည့် တုံ့ပြန်မှုသည် ပစ္စုပ္ပန်တွင်ရှိသော လူတိုင်း၏ အာရုံကို ဖမ်းစားနိုင်ခဲ့သည်။

ဖုန်းပိုးထုံးပင် ဖြည်းဖြည်းချင်း လှည့်ကြည့်မိပြီး သူ၏မျက်နှာထားက ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားသည်။

မကြာမီ တုန်ခါမှုသည် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အရာအားလုံးသည် ပြန်လည်တည်ငြိမ်သွားသည်။

သို့သော် နောက်တစ်စက္ကန့်တွင်...

ယခုနကဝင်သွားကြသော တာအိုဝတ်ရုံ ဝတ်ဆင်ထားသည့် နတ်၏အလောင်းကို အတားအဆီးထဲမှ ပစ်ထုတ်ခံလိုက်ရသည်။

ထို့နောက် ဒုတိယ၊ တတိယနှင့် စတုတ္ထမြောက် အလောင်းများ ထွက်လာသည်။

လူတိုင်းသည် အတားအဆီးရှိ ကွဲထွက်သွားသည့်နေရာကို ချက်ချင်း ကြည့်လိုက်ကြသည်။ သို့သော် သူတို့အားလုံး မြင်လိုက်ရသည်က စွမ်းအားများပေါက်ကွဲထွက်နေသော ကမောက်ကမဖြစ်မှုတစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။

ထက်မြက်လှသောဓားအစင်းများစွာသဖွယ် ဖြစ်နေသည့် လူသတ်လိုသည့် အငွေ့အသက်သည် ဖြည်းဖြည်းချင်း ထွက်ပေါ်လာသည်။

သို့သော် ထိုအချိန်တွင် ယဲ့ယွီသည် သူ၏နှလုံးသားတွင် အလွန်ပူလောင်သည့် ခံစားချက်ကို ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရသည်။

သူသည် သူ၏အင်္ကျီကို ဖွင့်ကာ ကို့ရင်ဘတ်ကိုပြန်ကြည့်လိုက်သည်။

ပိုင်ရှီးချူး၏ မျက်နှာသည် သူ၏နှလုံးသားရှေ့တွင် နောက်တစ်ဖန် ပေါ်လာသည်။

ယနေ့ခံစားချက်သည် အရင်ကထက် ပိုမိုပြင်းထန်သည်။

ထိုသို့သော ထူးခြားသည့် အခြေအနေသည် ယဲ့ယွီ၏ အာရုံကို ဖမ်းစားနိုင်သည်။

“အရှင်...”

ချိုမြိန်သော အသံတစ်ခုသည် ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

ထိုအသံတွင် အနည်းငယ်သော ရှိုက်သံနှင့် ကြီးမားသော ဝမ်းမြောက်မှုတို့ ပါဝင်နေသည်။

၄၇၈ ဆက်ရန်