နတ်ဘုံတွင်သောင်းကျန်းနေသော ပိုင်ရှီးချူး

နတ်များစွာသည် ဤအသံကို ကြားပြီးနောက် သူတို့နေရာတွင်ပင် ပါးစပ်အဟောင်းသားဖြစ်ကာ မှင်တက်သွားခဲ့ကြသည်။

ချက်ချင်းပင် ထိုအတားအဆီးသည် ဝုန်းကနဲမြည်သံပေးကာ လုံးဝပျက်စီးသွားခဲ့သည်။

နတ်ဘုရားမတစ်ဦးသည် ရပ်ကြည့်နေကြသောနတ်ဘုရားအစုဝေး၏နောက်သို့ ချက်ချင်းအပြေးလာပြီး ရှေ့မှ ပိတ်ဆို့ထားသော နတ်များအားလုံးကို နတ်စွမ်းအင်ဖြင့်ရိုက်ထုတ်ကာ ဘေးဘက်သို့ တွန်းပို့လိုက်သည်။

နောက်ဆုံးတွင် လူတိုင်း၏ စူးစိုက်ကြည့်နေသည့် အကြည့်အောက်တွင် သူမသည် ယဲ့ယွီကို တင်းကြပ်စွာဖျစ်ညှစ်နမ်းရှုံ့ရင်း တိုက်ရိုက်ပွေ့ဖက်လိုက်သည်။

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ ပစ္စုပ္ပန်တွင်ရှိသော နတ်ဒါဇင်ပေါင်းများစွာသည် လုံးဝမှင်တက်သွားကြသည်။

ဘာလို့ ရုတ်တရက် အရှင်လို့ ခေါ်ရတာလဲ။

ပြီးတော့ တက်လာပြီး ချက်ချင်း အားရပါးရဖက်နမ်းပီး ပွေ့ဖက်လိုက်တာလား။

ဒါက လူပေါင်းမြောက်မြားစွာကို သတ်တဲ့ ဒဏ္ဍာရီလာ နတ်သမီးလား။

ဒီနတ်သမီးသာ ခုနကမှ ကျိုကုန်းတာအိုမှ နတ်လေးပါးကို မသတ်ခဲ့လျှင် ဒီနတ်သမီးက သူတို့လိုက်ရှာနေတဲ့ ရက်စက်တတ်တဲ့နတ်သမီးမဟုတ်ပဲ လူမှားပြီးများတွေ့နေသလား သံသယဝင်မိလိမ့်မည်။

ထိုအချိန်တွင် ယဲ့ယွီနှင့် အနီးဆုံးဖြစ်သော ထန်ကျီဂဲသည် ဖြည်းဖြည်းချင်း နောက်သို့ခုန်ဆွခုန်ဆွဖြင့်ဆုတ်နေခဲ့သည်။

သူသည် သူ၏မျက်နှာပေါ်ရှိ မျက်ရည်များကို အဆက်မပြတ် သုတ်နေသည်။

သူသည် သေခြင်းမှ တစ်လှမ်းသာ လွဲခဲ့သည်ဟု ပြောရမည်ဖြစ်သည်။

ဒီအမျိုးသမီးဟာ အတားအဆီးထဲက ထွက်လာတဲ့အခါ သူမရဲ့လက်ထဲမှာ နတ်ဘုံဓားတစ်လက်ကို ကိုင်ထားသည်ကို သိထားသည်။

သူမသည် ယဲ့ယွီကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ပွေ့ဖက်ထားပြီး လက်မလွှတ်ပေ။

ထိုနတ်ဘုံဓားသည် အချစ်ရူးရူးနေသောနတ်သမီး၏ပွေ့ဖက်ရင်းလှုပ်ရှားမှုကြောင့် လေထဲတွင် ရမ်းကာ လှုပ်ရှားနေသည်။

ကံကောင်းစွာပင် ထန်ကျီဂဲသည် ယဲ့ယွီနှင့် သိပ်မနီးပေ။

မဟုတ်လျှင် သူသည် ထိုအချိန်ကပင် အသက်ဆုံးရှုံးခဲ့လိမ့်မည်။

ယဲ့ယွီသည် သူ့ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူများ၏ ထိတ်လန့်နေသော တုံ့ပြန်မှုများကို ဂရုမစိုက်ပေ။

သူသည် သူ့ကို အရူးမူးပွေ့ဖက်နေသော နတ်ဘုရားမအလှလေးကို အံ့အားသင့်စွာဖြင့် ကြည့်နေသည်။

သူသည် “ပိုင်ရှီးချူး” ဟု ညင်သာစွာ ခေါ်လိုက်သည်။

ဟုတ်ပါတယ်၊ နတ်ဘုံရဲ့ အရှေ့ပိုင်းမှာရှိတဲ့ လူတိုင်းကို သတ်နေတဲ့ နတ်ဘုံဓားကို ကိုင်ထားတဲ့ ဒီနတ်သမီးဟာ နတ်ဆိုးဘုံရဲ့ နတ်ဆိုးသခင် ပိုင်ရှီးချူးမှလွဲ၍ တခြားသူ မဟုတ်ပါဘူး။

သို့သော် ယဲ့ယွီသည် ဘယ်လောက်ပဲ စဉ်းစားခဲ့ပါစေ သူနားမလည်နိုင်ခဲ့ပေ။

ပိုင်ရှီးချူးသည် နတ်ဆိုးဘုံမှ နတ်ဘုံသို့ မည်သို့ဖြတ်ကျော်လာခဲ့သနည်း။

သူမ ဘယ်လိုလုပ်ခဲ့တာလဲ။

ယဲ့ယွီ အများကြီး မစဉ်းစားခင် ပိုင်ရှီးချူးသည် သူမ၏ဘယ်ဘက်လက်ကို မြှောက်လိုက်ပြီး ယဲ့ယွီ၏ နှလုံးသားပေါ်သို့ ဖိလိုက်သည်။

ချက်ချင်းပင် ထိုနေရာတွင် တောက်ပသော အလင်းရောင်များ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ပိုင်ရှီးချူးသည် သူမ၏မျက်လုံးထဲတွင် မျက်ရည်များနှင့်အတူ ပြုံးလိုက်သည်။

ဟုတ်တယ်၊ ဒီလူက သူမရဲ့အရှင်ခင်ပွန်းပဲ။ နတ်ဆိုးအမှတ်အသားကတော့ အကောင်းဆုံး သက်သေပါပဲ။

ဤအချိန်တွင် သူမ၏ ယခင်က ကြိုးစားအားထုတ်မှုများအားလုံး အကျိုးရှိခဲ့သည်ဟု သူမ ခံစားလိုက်ရသည်။

မကြာမီ ပတ်ဝန်းကျင်မှ လူများသည် သူတို့၏ ထိတ်လန့်မှုမှ သတိပြန်ဝင်လာကြသည်။

ဖုန်းပိုးထုံးသည် ပိုင်ရှီးချူးကို အေးစက်သော မျက်လုံးများဖြင့် စိုက်ကြည့်နေသည်။

ဒီအမျိုးသမီး ဘာပဲလုပ်လုပ်။

သူတို့ ကျိုကုန်းတာအိုမှ နတ်လေးပါး သေဆုံးခဲ့ရသည်။

သွေးကြွေးကို သွေးဖြင့် ပြန်ဆပ်ရမည်။

ဖုန်းပိုးထုံးသည် သူ၏လက်များကို စုလိုက်ပြီး ဟန်းဆိုင်းတခုထုတ်ဖော်ကာ တာအိုတံဆိပ်ဖန်တီးပီး နတ်မှော်ပညာတခုထုတ်ဖော်လိုက်သည်။

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ပိုင်ရှီးချူးနှင့် ယဲ့ယွီ၏ ခြေထောက်အောက်တွင် တောက်ပသော ကြီးမားသည့် စစ်တုရင်ခုံတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

မမြင်နိုင်သည့် ဖိအားတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

ချက်ချင်းပင် ရွှေရောင်ဝတ်ဆင်ထားသော နတ်ဘုရားစစ်တုရင်ရုပ်ပုံပေါင်းများစွာသည် ဖြည်းဖြည်းချင်း စုစည်းကာ စစ်တုရင်ခုံတဘက်မှချီတက်လာသည်။

ပိုင်ရှီးချူးသည် အစပိုင်းတွင် ပြန်လည်ဆုံဆည်းခြင်း၏ ပျော်ရွှင်မှုတွင် နစ်မြုပ်နေသည်။

ထိုသို့ ရုတ်တရက် အနှောင့်အယှက် ခံလိုက်ရသည်။

ဤအရာသည် သူမကို ချက်ချင်းဒေါသထွက်စေသည်။

သူမသည် သူမ၏လက်ထဲရှိ နတ်ဘုံဓားကို မြှောက်လိုက်ပြီး ရုတ်တရက် ရှေ့သို့ ခုတ်လိုက်သည်။

အလျားပေရာချီရှည်သော ကြီးမားသည့် ဓားအရိပ်တစ်ခုသည် ချက်ချင်း ပေါ်လာသည်။

သူသည် ရွှေရောင်ဝတ်ဆင်ထားသော နတ်ဘုံစစ်တုရင်ရုပ်ပုံပေါင်းများစွာကို ဖျက်ဆီးလိုက်သည်သာမက သူ၏ခြေထောက်အောက်ရှိ စစ်တုရင်ခုံကိုလည်း ဖျက်ဆီးလိုက်သည်။

မှော်ပညာ ပျက်စီးသွားပြီး ဖုန်းပိုးထုံးသည် နောက်သို့ အနည်းငယ် ဆုတ်လိုက်မိသည်။

လေထဲတွင် သွေးများနှင့် ချီများ ပြင်းထန်စွာရိုက်ခတ်လာပြီး နတ်ဘုံစွမ်းအင်များ နောက်ပြန်စီးဆင်းကာ ဖုန်းပိုးထုန်းကိုရိုက်ခတ်သွားသည်။

သူသည်နတ်ဘုရားစွမ်းအင်များဖြင့် ကိုယ်ကို ပြန်ညှိရန် အသက်ရှူခြင်းအကြိမ်အနည်းငယ် ကြာခဲ့သည်။

ပိုင်ရှီးချူးသည် သူမ၏လက်ထဲရှိ ဓားကို ပစ္စုပ္ပန်တွင်ရှိသော လူများအား ညွှန်လိုက်ပြီး ညင်သာစွာ ပြောလိုက်သည်။ “ဒီနေ့က ငါ က ငါ့ရဲ့အရှင်နဲ့ ပြန်လည်ဆုံဆည်းတဲ့ ပျော်ရွှင်စရာနေ့ပါ။ မင်းတို့နဲ့ ရှုပ်ယှက်ခတ်နေချင်စိတ် မရှိဘူး။ ဒါပေမယ့် မင်းတို့ တကယ်သေချင်နေတယ်ဆိုရင် မင်းတို့ကို ကျေနပ်အောင် လုပ်ပေးလိုက်မယ်။”

နတ်ဘုံလောကကြီးတခုလုံးကို မထီမဲ့မြင်ပြုသည့် စွမ်းအင်တစ်ခုသည် ပိုင်ရှီးချူးထံမှ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။

ဤအရာသည် ပစ္စုပ္ပန်တွင်ရှိသော နတ်အများစုကို တုန်လှုပ်ကာ ရှက်ရွံ့စေသည်။

သူမသည် နတ်ဘုံ၏ အရှေ့ပိုင်းတစ်ခုလုံးနီးပါးကို သတ်ခဲ့သည့် နတ်သမီး ဖြစ်သည်မှာ သေချာသည်။

သူမကို အမှန်တကယ် ရင်ဆိုင်ရသည့်အခါမှသာ ကြီးမားသောသတ်ဖြတ်ခြင်းအင်အားသည် မည်မျှ ဖိအားရှိသည်ကို ခံစားနိုင်သည်။

အဆင့်နိမ့်သော နတ်အချို့ပင် နောက်ဆုတ်ရန် စတင်စဉ်းစားနေကြပြီဖြစ်သည်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ကြယ်နတ်ဘုံအဆင့်မှ ဖုန်းပိုးထုံးပင် သူမကို ယှဉ်နိုင်ခြင်း မရှိသေးပေ။

သူတို့ ဘယ်လိုအရည်အချင်းတွေ ရှိသလဲ။

ထိုအချိန်တွင် ဖုန်းပိုးထုံးသည် နက်နဲသောအသံဖြင့် ဘေးနားကအခြားနတ်ဘုရားများကိုဝေ့ဝိုက်ကြည့်ကာ “ကျွန်တော့ရဲ့ မိတ်ဆွေနတ်မင်းတို့၊ ကျွန်တော်တို့ ပူးပေါင်းလုပ်ဆောင်ရင် ဒီမိန်းကလေးကို အသေအချာ ဖမ်းနိုင်ပါလိမ့်မယ်။ အဲ့ဒီအခါ ဆုကို အညီအမျှ ခွဲလိုက်ရင် ကောင်းမှာပေါ့” ဟု ပြောလိုက်သည်။

ဤစကားများတွင် ဖုန်းပိုးထုံးသည် “အညီအမျှ” ဟူသည့် စကားလုံးကို အလေးထားပြောဆိုခဲ့သည်။

ဤအရာသည် ပတ်ဝန်းကျင်မှ နတ်များ၏ မထီမဲ့မြင်ပြုသည့် အကြည့်များကို ချက်ချင်းဆွဲဆောင်နိုင်ခဲ့သည်။

ဘာဖြစ်နေတာလဲ။

အခြေအနေ ကောင်းသောအခါ အားလုံးကို တစ်ယောက်တည်း ပိုင်ဆိုင်ချင်သည်။

အခြေအနေ ခက်ခဲလာသောအခါ အရာများကို အညီအမျှ ပြန်ခွဲချင်သည်။

မင်း တကယ်ကို မျက်နှာပြောင်တိုက်အရှက်မဲ့တဲ့ ငပဲ့ပဲကွာ။

သို့သော် သူတို့သည် အင်အားစုများ ပူးပေါင်းမှုကို လုပ်သင့်သည့်ကိစ္စဆိုတာကိုလက်ခံထားကြသည်။

သူတို့အားလုံးသည် ပိုင်ရှီးချူးကို သတ်ပြီး ဆုကို ရယူရန် ဤနေရာတွင် စုဝေးခဲ့ကြသည်ကို သိထားသည်။

ယခု မစ်ရှင်ပစ်မှတ် ပေါ်လာပြီဖြစ်သည်။

ဘာမှမလုပ်ဘဲ ထွက်သွားစရာ အကြောင်းမရှိပေ။

ယခုနေရာတွင် နတ်များစွာရှိသည်ဖြစ်ရာ သူတို့သည် သူမကို သေသည်အထိဝိုင်းဝန်းကာတိုက်ခိုက်နိုင်လိမ့်မည်ဟု ယုံကြည်ထားနိုင်ကြသည်။

ထို့ကြောင့် လူတိုင်းသည် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်ပြီး သူတို့၏ မှော်လက်နက်များကို ထုတ်လိုက်ကြသည်။

ပိုင်ရှီးချူးသည် ကြောက်ရွံ့မှု လုံးဝမပြသပေ။

လဝက်ကျော်အကြာက သူမသည် နတ်ဘုံသို့ တစ်ယောက်တည်း တက်ခဲ့သည်။

ယဲ့ယွီ၏ ခြေရာနှင့်သဲလွန်စများကို ရှာဖွေရန် သူမသည် နေရာတိုင်းသို့ ပြေးသွားခဲ့သည်။

ပညာရှိကာကြင်နာတတ်သောနတ်နှင့် တွေ့ဆုံပါက ယဲ့ယွီ၏ သတင်းကို မေးမြန်းခဲ့သည်။ ပြီတီတီအမူရာမျိူးဖြင့် ပညာမဲ့တတ်သောနတ်များနှင့် တွေ့ဆုံပါက သူတို့ကို သတ်ပစ်လိုက်သည်။

အချိန်ကြာလာသောအခါ...

ပိုင်ရှီးချူး၏ ကြောက်ရွံ့မှုသည် ပိုမိုပြင်းထန်လာခဲ့သည်။ သူမသည် နတ်ဘုံတွင်ပင် ယဲ့ယွီ၏ ခြေရာခံကို ရှာမတွေ့နိုင်မည်ကို စိုးရိမ်ခဲ့သည်။

ရလဒ်အနေဖြင့် ရန်လိုမှုသည် သဘာဝအတိုင်း ပိုမိုပြင်းထန်လာခဲ့သည်။

ယခုတွင် ယဲ့ယွီကို ဤနေရာ၌ နောက်ဆုံးတွင် တွေ့လိုက်ရသည်။

ပိုင်ရှီးချူး၏ စိတ်နှလုံးထဲတွင်ရှိသော ကြောက်ရွံ့မှုသည် သဘာဝအတိုင်း ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။ အချစ်ပန်းခင်းကြီးထဲနစ်မြုပ်ကာ အချစ်သွေးမာန်ကြွနေသဖြင့်

ဤနေရာတွင် သူမကိုရန်ပြုတိုက်ခိုက်ရန်စုဝေးနေသော နတ်ဒါဇင်ပေါင်းများစွာကို အန္တရာယ် ရှိသည်ဟု သူမစိတ်ထဲတွင်မထင်တော့ပေ။

နတ်တစ်ရာ၊ တစ်ထောင်ရှိလျှင်ကော ဘာဖြစ်မလဲ။

လမ်းမှာ ရပ်နေတဲ့သူမှန်သမျှ သတ်ပစ်မယ်။

နတ်ဆိုးဘုံ၏ နတ်ဆိုးသခင်၏ မာနသည် ဤနေရာတွင် အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိခဲ့သည်။

ထိုအချိန်တွင်ပင် ယဲ့ယွီသည် သူ၏လက်ကို မြှောက်လိုက်ပြီး သူ့နောက်သို့ ဆွဲလိုက်သည်။

“မင်း ဘယ်ကတည်းက ငါ့ရှေ့မှာ ရပ်နေတာလဲ။အရင်က ကိုပြောထားတဲ့ စည်းကမ်းတွေကို မင်းမေ့နေပြီလား။”

ဤစကားများကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ ပိုင်ရှီးချူး၏ မျက်လုံးများ ချက်ချင်း အလွန်နူးညံ့လာခဲ့သည်။

ထိုအချိန်က နတ်ဆိုးဘုံတွင် ယဲ့ယွီသည် အမြဲတမ်း ရှေ့သို့ ဦးဆောင်နေသူဖြစ်သည်။

ပိုင်ရှီးချူးက နောက်ဘက်ကို တာဝန်ယူသည်။

ထိုနှစ်ဦးသည် တာအိုလက်တွဲဖော် ဖြစ်ပြီးနောက်တွင် ပို၍ပင် ထိုသို့ဖြစ်လာသည်။

မူလမြင်ကွင်းကို ပြန်အမှတ်ရလိုက်သည့်အခါ ပိုင်ရှီးချူးသည် နူးညံ့ပြီးနောက် နောက်ထပ် စကားမပြောတော့ပေ။ သူသည် ယဲ့ယွီ၏ နောက်တွင် အလွန်နာခံစွာ ရပ်နေသည်။

ဤအသွင်အပြင်သည် ယခုလေးတင် ပြင်းထန်စွာ တိုက်ပွဲမာန်ကြွနေခဲ့သောနတ်ဘုရားမပုံစံနှင့် လုံးဝပြောင်းလဲသွားသည်။

ယဲ့ယွီသည် မလိုအပ်သည့် အဓိပ္ပာယ်မရှိသော စကားများကို မပြောတော့ပေ။

မူလက ဤနတ်များနောက်ကို လိုက်၍ အကျိုးကျေးဇူးအချို့ ရယူလိုခဲ့သည်။

ဆုလာဘ်ရှာဖွေသူတစ်ဦး ဖြစ်ချင်ခဲ့သည်။

သို့သော် ဤလူများသည် သူ့ဇနီးအတွက် ဘေးရန်ပြုရန် လာနေသည်ကို သူခွင့်လွှတ်ပေးနိုင်စွမ်းမရှိခဲ့ပေ။

သူတို့၏ နောက်ဘဝတွင် ရန်သူအရွေးမမှားစေရန် ပို၍သတိထားရန်သာ ဆုတောင်းပေးနိုင်သည်။

ဒါနဲ့ ယဲ့ယွီသည် သူ၏လက်ရှိ ခွန်အားအဆင့်ကို ဘယ်လိုရှိလဲဆိုတာကိုလည်း ကြည့်ချင်ခဲ့သည်။

သူသည် သူ၏လက်ကို ဖြည်းဖြည်းချင်း မြှောက်လိုက်သည်။

အနက်ရောင်မီးလျှံများ နားကွဲမတတ်ပေါက်ကွဲသံပေးကာ တဟုန်ထိုး တက်လာသည်။

ထို့နောက် မိုင်ထောင်ပေါင်းများစွာ ကျယ်ပြန့်သော ဧရိယာတစ်ခုသို့ မီတာထောင်ချီမြင့်မားသော ဆူနာမီလှိုင်းကြီးပမာ ပျံ့နှံ့သွားသည်။

မြေပြင်တခုလုံးတိမ်လွှာများအားလုံးသိမ့်သိမ့်တုန်သွားခဲ့သည်။

နာရီဝက်ခန့်အကြာတွင်...

ယဲ့ယွီသည်ထိုနေရာတွင်ရှိသော နတ်ဒါဇင်ပေါင်းများစွာကို သတ်ပစ်လိုက်သည်။

ထန်ကျီဂဲတစ်ဦးတည်းသာ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သည်။

အကြောင်းရင်းကတော့ ရိုးရှင်းသည်။

ပထမအချက်မှာ သူသည် ဤရီစရာကောင်းနတ်ကို ကောင်းမွန်သည့်အထင်မြင်လေး ရှိခဲ့သည်။

ဒုတိယအချက်မှာ ထန်ကျီဂဲသည် သူ့ကို မတိုက်ခိုက်ဘဲ ကိုယ်တိုင် ဆုတ်ခွာသွားသော တစ်ဦးတည်းသောနတ်လည်း ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ယဲ့ယွီသည် သူ့ကို လွှတ်ပေးလိုက်ပြီး “ကျွန်တော့ မိတ်ဆွေနတ်မင်းအနေနဲ့ တချို့အရာတွေကို ပေါ့ပေါ့ဆဆ မပြောသင့်ဘူးဆိုတာ မှတ်ထားပါ” ဟု ညင်သာစွာ ပြောလိုက်သည်။

ထန်ကျီဂဲသည် ပို၍ပင် ကျယ်လောင်စွာ ငိုလိုက်သည်။

“စိတ်မပူပါနဲ့၊ ကျွန်တော် ဒီမူကို နားလည်ပါတယ်။ အဆိပ်ရှိတဲ့ နတ်ဘုံသီးက ကျွန်တော့ ဦးနှောက်ကို အဆိပ်မသင့်ဘူး။ ကျွန်တော့ မျက်ရည်တွေကိုပဲ အဆိပ်သင့်စေတာ။ ကျွန်တော့ကို မသတ်တဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ နောင်တစ်ချိန်မှာ ပြန်ဆုံနိုင်လိမ့်မယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။”

ယဲ့ယွီသည် အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး စကားမပြောတော့ပေ။

ထန်ကျီဂဲသည်လည်း အလွန်လိမ္မာပါးနပ်စွာ ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။

သူ ထွက်သွားပြီးနောက် ယဲ့ယွီသည်တဘက်သို့ပင်ပြန် မလှည့်မီ သူ၏နောက်မှ ပိုင်ရှီးချူးက ဆွဲခေါ်သွားခဲ့သည်။

ထိုအလျင်က အလွန်မြန်သဖြင့် နောက်မှ အရိပ်တစ်ခုသာ ကျန်ရစ်သည်။

၄၇၉ ဆက်ရန်