နှုတ်ဆက်ခွဲခွာချိန်မှာ ပြောတဲ့စကားတိုင်းက နိမိတ်မကောင်းတဲ့စကားတွေလိုပဲ

"ကျန်တာတွေကတော့ မင်းအပေါ်မှာပဲ မူတည်တယ်"

ကူချင်းဟွမ်းကို ထိုစကားများ ထားရစ်ခဲ့ပြီးနောက် ကျန်းပေရန်က စိတ်နှလုံးပြန်ဂိုဏ်းသို့ တစ်ယောက်တည်း ပြန်လာသည်။

နောက်နေ့နံနက်စောစောတွင် ဝူချင်းစစ်က နောက်ကျောဘက်တောင်တန်းသို့ ရုတ်တရက် ရောက်ရှိလာသည်။

သူကျန်းပေရန်ကို မြင်သည်နှင့် ချက်ချင်းပင် လွှတ်ခနဲ ပြောလိုက်သည်။

"အကိုကြီး ခင်ဗျား တကယ်ပဲ လူငယ်သူရဲကောင်းပြိုင်ပွဲကို ဝင်ပြိုင်မှာလား"

"မင်း ဒီအကြောင်းကို ဒီနေ့မှ ကြားတာလား"

"ဟုတ်ကဲ့ ကျွန်တော်ခန်းမကိုပြန်ရောက်ပြီး ခန်းမသခင်ကို ကျွန်တော် အနက်ရောင်သခင်အဆင့်ကို အဆင့်တက်သွားပြီလို့ အကြောင်းကြားတာနဲ့ သူကကျွန်တော့်ကို လျှို့ဝှက်အခန်းတစ်ခန်းကို ခေါ်သွားပြီး သိုင်းကွက်အသစ်တွေနဲ့ စိတ်နှလုံးကျင့်စဉ်တွေ သင်ပေးခဲ့တယ် ကျွန်တော်ဒီနေ့မှ ထွက်လာတာ"

"ဒါဆို မင်းအခု ခန်းမသခင်ရဲ့ တပည့်ရင်းဖြစ်သွားပြီပေါ့"

"အားလုံး အကိုကြီးရဲ့ လမ်းညွှန်မှုကြောင့်ပါ"

ဝူချင်းစစ်က ချက်ချင်းပင် လေးစားစွာ လက်သီးဆုပ်အရိုအသေပြုလိုက်သည်။

"ဒါက မင်းရဲ့ကိုယ်ပိုင်ကြိုးစားမှုရဲ့ ရလဒ်ပဲ ဒါဆို မင်းငါ့ကို ဒီအကြောင်းမေးဖို့သက်သက် လာခဲ့တာလား"

" ကျွန်တော် အကိုကြီးကို ခန်းမသခင်က ကျွန်တော့်ကို လူငယ်သူရဲကောင်းပြိုင်ပွဲအတွက် ပါဝင်သူတစ်ယောက်အဖြစ် အမည်စာရင်းတင်သွင်းလိုက်တယ်လို့လည်း ပြောချင်လို့ပါ ပြီးတော့ သူက ဒီအကြိမ်က ကျွန်တော်အဖွဲ့ခေါင်းဆောင် ဖြစ်လာနိုင်တယ်လို့လည်း ပြောခဲ့တယ်"

"အိုး ဒါဆိုရင် နောက်ကို ငါမင်းကို 'အသင်းခေါင်းဆောင်' လို့ ခေါ်ရမှာပေါ့"

"မခေါ်ဝံ့ပါဘူး"

"သင့်တော်ရင် သင့်တော်တာပဲ ငါကမင်းကို အသင်းခေါင်းဆောင်လို့ခေါ်မယ် မင်းကငါ့ကို အကိုကြီးလို့ခေါ်မယ် ငါတို့တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် သင့်တော်သလို ခေါ်ကြတာပေါ့"

ဝူချင်းစစ် ထပ်မံကန့်ကွက်ခြင်းမပြုမီမှာပင် ကျန်းပေရန်က ဆက်ပြောသည်။

"မင်းကို ဒီတစ်ကြိမ် ခေါင်းဆောင်လုပ်ခိုင်းတာက ပိုနက်နဲတဲ့အဓိပ္ပာယ်တွေ ရှိရမယ် ဟုတ်တယ်မလား"

"အကိုကြီးကတော့ အရာအားလုံးကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်နိုင်တာပဲ"

ဝူချင်းစစ်က ခေါင်းညိတ်သည်။

"ခန်းမသခင်ကပြောတယ် ကျွန်တော်သာ လူငယ်သူရဲကောင်းပြိုင်ပွဲမှာ အဆင့်ကောင်းကောင်းတစ်ခု ရခဲ့ရင် သူကကျွန်တော်ပြန်ရောက်တဲ့အခါ ခေါင်းဆောင်တပည့်အဖြစ် အကြံပြုပေးမယ်တဲ့"

ခေါင်းဆောင်တပည့်ဟုခေါ်သောသူမှာ မျိုးဆက်ငယ်တပည့်များကြားတွင် အထူးချွန်ဆုံးဖြစ်သည်။

သူတို့ကို ခွဲဝေပေးသော အရင်းအမြစ်များက သူတို့၏ရွယ်တူများကို ပေးအပ်သည်ထက် များစွာသာလွန်သည်။

သို့သော်လည်း ဖိအားမှာ အလားတူပင် ကြီးမားလှသည် အခြားတပည့်တိုင်းက ထိုရာထူးကို တပ်မက်ကြပြီး ပေါ်တင်ရော လျှို့ဝှက်ပါ အကြံအစည်အမျိုးမျိုးကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

"အဆင့်ကောင်းကောင်းတစ်ခုပဲလား ပထမနေရာယူဖို့ မတောင်းဆိုဘူးလား မင်းရဲ့ခန်းမသခင်က ဂျေဘီ ခရိုင်ရဲ့ ထိပ်တန်းတပည့်အပေါ်မှာ သိပ်ယုံကြည်မှုမရှိပုံပဲ လျှို့ဝှက်လမင်းဂိုဏ်းမှာ ပိုပြီးကြောက်စရာကောင်းတဲ့ တစ်ယောက်ယောက်များ ရှိနေလို့လား"

"အကိုကြီးပြောတဲ့အတိုင်းပါပဲ ခန်းမသခင်က ကျွန်တော့်ကို လျှို့ဝှက်လမင်းဂိုဏ်းမှာ ထူးခြားတဲ့ပါရမီရှိတဲ့ ဆယ့်ရှစ်နှစ်အရွယ် တတိယအဆင့် အနက်ရောင်သခင်အဆင့် တစ်ယောက် ထွက်ပေါ်လာတယ်လို့ ပြောခဲ့တယ် ဒါ့အပြင် နင်ယိရဲ့ အံ့ဖွယ်နေမင်းဂိုဏ်းနဲ့ လုံဟုန်ရဲ့ ကောင်းကင် ရှာဖွေခြင်းဂိုဏ်းတို့မှာလည်း ထူးခြားစွာအားကောင်းတဲ့ တပည့်တွေရှိပုံပဲ"

"ဆယ့်ရှစ်နှစ်နဲ့ တတိယအဆင့်ကို ရောက်နေပြီလား တကယ်ပဲ အထင်ကြီးစရာပဲ ဒီလျှို့ဝှက်လမင်းဂိုဏ်းက သူတို့ရဲ့အကြီးအကဲတွေကို ကြွားဝါရုံသာမက လူငယ်တွေကိုပါ ကြွားဝါနေတာပဲ အရာအားလုံးကို စိုးမိုးဖို့ ကြိုးစားနေတာပဲ"

"ကျွန်တော်"

ကျန်းပေရန်၏ စကားကိုကြားရသောအခါ ဝူချင်းစစ်က ချီတုံချတုံဖြစ်ပြီးမှ ထပ်မံလက်သီးဆုပ် အရိုအသေပြုလိုက်သည်။

"မင်းသူတို့ကို အနိုင်ယူချင်တယ်"

"ဟုတ်ကဲ့"

ဝူချင်းစစ်က ခိုင်မာစွာ ခေါင်းညိတ်ပြီး ကျန်းပေရန်ကို စိတ်ပိုင်းဖြတ်ထားသော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

"ဒါဆိုရင် မင်းဘာလို့လေ့ကျင့်မနေဘဲ ဒီမှာရပ်နေသေးတာလဲ"

"အား"

ဝူချင်းစစ်က အချိန်အတော်ကြာ တောင့်တင်းသွားပြီးမှ ချီးကျူးလိုက်သည်။

"ဟုတ်သားပဲ ကျွန်တော်ချက်ချင်း သွားလေ့ကျင့်တော့မယ်"

တောင်အောက်သို့ ပြေးဆင်းသွားသော ဝူချင်းစစ်ကို ကြည့်ရင်း ကျန်းပေရန်က စိတ်ထဲမှ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

'ဒီပြိုင်ပွဲက ဖြစ်လာမှာလားဆိုတာ ဘယ်သူသိနိုင်မှာလဲ'

ကျန်းပေရန်၏ ပြင်းထန်သော ပြင်ဆင်မှုများအောက်တွင် တစ်လကျော်အချိန်က မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ကုန်ဆုံးသွားသည်။

နောက်နှစ်ရက်ဆိုလျှင် မွေးနေ့ဂုဏ်ပြုရန် လျှို့ဝှက်လမင်းဂိုဏ်းသို့ ထွက်ခွာရမည့်အချိန်ပင်။

"ဟားဟားဟား ပေရန်လေး မင်းငါ့ရဲ့ အင်မော်တယ်မူးယစ်တန်ဆောင်းထဲကို ခြေချမိပြီ ပိုက်ဆံပေး ပိုက်ဆံပေး ဒါက မားကွစ်အဆင့် တည်းခိုခန်းပဲ မင်းငါ့ကိုပေးရမှာက"

ရှီဖုန်းလန်က သူမ၏လက်ထဲမှ "ပိုင်ဆိုင်မှု" ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။

"ငွေနှစ်ကျပ်"

"ဒီမှာ"

ကျန်းပေရန်က [ငွေတစ်ကျပ်] ဟု အမှတ်အသားပြုထားသော ငွေစက္ကူနှစ်ရွက်ကို ဆွဲထုတ်ပြီး ရှီဖုန်းလန်ထံသို့ ကမ်းပေးလိုက်သည်။

"ငါချမ်းသာပြီ ငါချမ်းသာပြီ"

ငွေစက္ကူများဖြင့် ပျော်ရွှင်စွာ ကခုန်ပြီးနောက် ရှီဖုန်းလန်က အန်စာတုံးကို ဆုပ်ကိုင်ပြီး အားကုန်သုံး၍ ပစ်ပေါက်လိုက်သည်။

"ငါး"

သူမက သူမ၏သံကြိုးနတ်သမီးအရုပ်ကို ဘုတ်ပြားပေါ်တွင် ငါးကွက်ရွှေ့လိုက်သော်လည်း နောက်ဆုံးနေရာတွင် ချထားရန် သူမ၏လက်က မချလိုဘဲ ခေါင်းမာနေသည်။

"တိမ်တိုက်ပျံစံအိမ်မှ ကြိုဆိုပါတယ်"

ကျန်းပေရန်က ပြုံးပြီး ရှီဖုန်းလန်၏ သံကြိုးနတ်သမီးအရုပ်ကို သူမအတွက် ဖိချပေးလိုက်သည်။

"ကျောက်စိမ်းတောက်ပဆိပ်ကမ်းနဲ့ ဝိညာဉ်ကျောက်စိမ်းနန်းတော် နှစ်ခုလုံးကလည်း ငါ့ပိုင်ဆိုင်မှုဖြစ်လို့ ဈေးကသုံးဆဖြစ်သွားတယ် ဒါ့အပြင် ငါ့ရဲ့တိမ်တိုက်ပျံစံအိမ်မှာ နိုင်ငံတော်ဧည့်ရိပ်သာနှစ်ခုရှိပြီး ဒါက ဆိုင်ခွဲလုပ်ငန်းဖြစ်လို့ စုစုပေါင်းက ငွေဆယ့်နှစ်ကျပ် ကျသင့်ပါတယ်"

"အား"

ရှီဖုန်းလန်က ငိုယိုလိုက်သည်။

"ဒါကလိမ်လည်မှုပဲ"

"လိမ်လည်မှု ဟုတ်ဟုတ် မဟုတ်ဟုတ် ပိုက်ဆံပေး"

"အင်း"

ရှီဖုန်းလန်က သူမရှေ့မှ ငွေစက္ကူများကို ခဏတာရေတွက်ပြီးမှ နှုတ်ခမ်းစူလိုက်သည်။

"မင်းအခုလေးတင်ပေးတာနဲ့ပေါင်းလိုက်ရင် ငါ့မှာငွေခြောက်ကျပ်ပဲရှိတယ်"

"ကွက်တိပဲ မင်းဒေဝါလီခံလိုက်ရပြီ"

ရှီဖုန်းလန်၏ နဖူးပေါ်သို့ စာရွက်တစ်ရွက်ကပ်ပေးရင်း ကျန်းပေရန်က ထရပ်ပြီး အကြောဆန့်လိုက်သည်။

"နောက်တစ်ပွဲ နောက်တစ်ပွဲ ဒီကမ္ဘာကျော်သူဌေးကစားနည်းက အရမ်းပျော်စရာကောင်းတယ်"

ရှီဖုန်းလန်က ဘုတ်ပြားကို အလျင်အမြန် ပြန်လည်ပြင်ဆင်သည်။

"ဒီနေ့အတွက် ဒီလောက်ပဲ နောက်နှစ်ရက်နေရင် လျှို့ဝှက်လမင်းဂိုဏ်းကိုမထွက်ခွာခင် ပြင်ဆင်စရာတွေ ရှိသေးတယ်"

ရောင်စုံ "ငွေစက္ကူများ" ကို ချထားရင်း ရှီဖုန်းလန်က ကျန်းပေရန်ကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။

"အာ အချိန်ရောက်ပြီလား"

"ဟုတ်တယ် ဆောင်းဦးနှောင်းပိုင်း ရောက်နေပြီ"

စကားပြောရင်း ကျန်းပေရန်က ဘုတ်ပြားကို သူ၏သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲသို့ ပြန်သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။

နှုတ်ခမ်းစူရင်း ရှီဖုန်းလန်က စိတ်ပျက်စွာ မှောက်ကျသွားသည်။

"ဒီတစ်ခါ မင်းဘယ်လောက် ကြာကြာသွားမှာလဲ"

"မသေချာဘူး လျှို့ဝှက်လမင်းဂိုဏ်းရဲ့ အစီအစဉ်တွေပေါ်မှာ မူတည်တယ် ဒါပေမဲ့ ဆယ်ရက်ကနေ လဝက်လောက်တော့ မလွဲမသွေကြာမှာပဲ"

"အား…… အဲ့လောက်ကြာတာလား"

သူမ၏နှုတ်ခမ်းများ ပို၍ပင်စူထွက်လာသည်။

"ဒါဆိုရင် ပေရန်လေး လောင်းကစားဘုတ်ပြားကို ငါ့ဆီမှာထားခဲ့လို့ရမလား ငါတစ်ခါတစ်လေ ရှောင်လေးနဲ့ ကစားလို့ရအောင်"

ရှီဖုန်းလန် စကားဆုံးသည်နှင့် ကျန်းပေရန်ရှေ့တွင် ရွေးချယ်မှုနှစ်ခု ပေါ်လာသည်။

[ရွေးချယ်မှု ၁: ဘုတ်ပြားကို ရှီဖုန်းလန်ထံတွင် ထားခဲ့ပါ။ ဆုလာဘ်: ကောင်းကင်ဘုံချည်နှောင်ကြိုး (အဝါရောင်အဆင့်၊ အဆင့်မြင့်တန်း)]

[ရွေးချယ်မှု ၂: တိုက်ရိုက်ငြင်းပယ်ပါ။ ဆုလာဘ်: ကျပန်းအခြေခံကျွမ်းကျင်မှုအမှတ် +၁]

ထို့ကြောင့် ရှီဖုန်းလန်၏ တောင်းပန်သော အကြည့်အောက်တွင် ကျန်းပေရန်က ပြောလိုက်သည်။

"မရဘူး"

[ရွေးချယ်မှု ပြီးမြောက်သွားသည်။ ဆုလာဘ်: စာလုံးအလှပညာ +၁]

"ဘာလို့လဲ ငါတို့နှစ်ယောက်တည်းပဲ ကစားမှာပါလို့ ငါကတိပေးတယ်"

"ခန်းမသခင်ကိုမယုံဘူး ပြီးတော့ ထပ်သတိပေးမယ် ကစားပွဲထဲကို တခြားတစ်ယောက်ယောက်ကို ဆွဲသွင်းတာ တွေ့ရင် ကျွန်တော်ရေမှန်ခန်းမကို နောက်ထပ်လာတော့မှာမဟုတ်ဘူး"

ကျန်းပေရန်က ပြောင်ပြောင်တင်းတင်း ပြောလိုက်သည်။

ရှီဖုန်းလန်၏ အခြား "လောင်းကစားဖော်" တစ်ဦး ရှာဖွေလိုစိတ်က ဘယ်တော့မှ မလျော့နည်းခဲ့ပေ။

စနစ်၏ရွေးချယ်မှုများကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် သူသာဘုတ်ပြားကို ထားခဲ့လျှင် သူပြန်လာသည့်အခါ ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခု ချပြီးသားဖြစ်နေလောက်သည်။ ထိုဆုံးဖြတ်ချက်တွင် သူဝင်ရောက် ပြောဆိုခွင့်ရှိမည် မဟုတ်ပေ။

"ဟွန်း မင်းငါ့ကိုမယုံဘူး ငါမင်းကို စကားမပြောတော့ဘူး"

ရှီဖုန်းလန်က ဒေါသတကြီး ခေါင်းလွှဲလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီလေ ဒါဆိုရင် သွားခွင့်ပြုပါဦး"

ကျန်းပေရန်က တံခါးဘက်သို့ လှည့်လိုက်သည်။

"နေဦး နေဦး နေဦး"

ရှီဖုန်းလန်က နောက်ပြန်လှည့်ပြီး သူ၏ဝတ်ရုံစကို ဆွဲကိုင်လိုက်သည်။

"ငါလိမ္မာပါ့မယ် မြန်မြန်ပြန်လာခဲ့"

"မြန်မြန် ပြန်လာနိုင်မလားဆိုတာက ကျွန်တော့အပေါ်မှာ မူတည်တာမဟုတ်ဘူး"

"ကောင်းပြီလေ ဒီမှာ ဒါကိုယူသွား"

ရှီဖုန်းလန်က စားပွဲအောက်မှ သေတ္တာတစ်လုံးကို ဆွဲထုတ်ပြီး ကျန်းပေရန်ထံသို့ ကမ်းပေးသည်။

"အင်မော်တယ် အမွေးတောင်ဝတ်ရုံ ယူသွား ကိုယ့်ကိုကိုယ်ကာကွယ်"

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ခန်းမသခင်ရှီ"

ကျန်းပေရန်က သေတ္တာကို ဦးညွှတ်ကာ လက်ခံလိုက်သည်။

"ပြီးတော့ ဒါကိုလည်း ယူသွားဦး"

ရှီဖုန်းလန်က စားပွဲအောက်မှ ပိုးထည်သေတ္တာနောက်တစ်ခုကို ထုတ်ယူပြီး သူ့ကိုကမ်းလှမ်းသည်။

"ဝိညာဉ် သန္ဓေသားအသီး"

ကျန်းပေရန်က အံ့ဩစွာ မေးလိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ် ငါဒီလွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်လအတွင်းမှာ အရမ်းပျော်ခဲ့တယ် ဒါက ငါမင်းကိုကတိပေးထားတဲ့ ဆုလာဘ်ပဲ"

"ကျေးဇူးပဲ"

ကျန်းပေရန်က ၎င်းကိုလှမ်းယူစဉ်မှာပင် ရှီဖုန်းလန်က ရုတ်တရက် ပြန်ဆွဲယူလိုက်ပြီး သူမ၏မျက်လုံးများက သနားစရာဖြစ်နေသည်။

"မင်းဝိညာဉ်သန္ဓေသား အသီးကို ယူပြီးရင် ငါနဲ့လာကစားတာကို ရပ်လိုက်မှာမဟုတ်ဘူး ဟုတ်တယ်မလား"

"အင်း မရပ်ပါဘူး"

ရှီဖုန်းလန်၏ မျက်နှာအမူအရာ အနည်းငယ်ဝင်းပသွားသည်။ ကျန်းပေရန်က ထပ်ပြောလိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ လာလည်တာတော့ နည်းသွားလောက်တယ်"

"ဒီလိုအချိန်မျိုးမှာ မင်းဘာလို့ဒီလောက် ရိုးသားနေရတာလဲ"

ရှီဖုန်းလန်က ပိုးထည်သေတ္တာကို ကျန်းပေရန်၏ လက်မောင်းများထဲသို့ ထိုးထည့်လိုက်သည်။

"ဟွန်း ငါ့မှာ တခြားရတနာတွေ ရှိသေးတာပဲ မင်းလျှို့ဝှက်လမင်းဂိုဏ်းက ပြန်လာတဲ့အခါ"

"မပြောနဲ့"

ကျန်းပေရန်က သူမ၏ပါးစပ်ကို အလျင်အမြန် ဖုံးအုပ်လိုက်သည်။

သူက ကမ္ဘာလောက အလိုဆန္ဒ၏ ပစ်မှတ်ထားခြင်းကို ခံနေရပြီးဖြစ်ပြီး ယခု သူက အန္တရာယ်ရှိမည်မှာ သေချာသော နေရာတစ်ခုသို့ ဦးတည်နေသည်။

သူမသာ အခု နိမိတ်မကောင်းတဲ့စကားကို ပြောလိုက်လျှင် အခိုင်မာဆုံးကံကြမ္မာပင် သူ့ကို မကယ်တင်နိုင်တော့ပေ။

"သွားတော့မယ် ခန်းမသခင် ပြောချင်တာမှန်သမျှ ကျွန်တော် ပြန်လာတဲ့အခါအတွက် သိမ်းထား"

လက်ဝှေ့ယမ်းပြပြီး ကျန်းပေရန်က အပြင်သို့ ခြေလှမ်းလိုက်သည်။ တံခါးသူ့နောက်တွင် ပိတ်သွားသည်နှင့် သူတောင့်တင်းသွားသည်။

'ငါကိုယ်တိုင်ပဲ အခုလေးတင် နိမိတ်မကောင်းတဲ့စကားတစ်ခု ပြောလိုက်မိတာပဲ'