စိတ်ထင်ယောင်ထင်မှားလား စိတ်ထင်ယောင်ထင်မှားဖြစ်ရမယ်...

နေ့လယ်ပိုင်းရောက်သောအခါ တပည့်အားလုံး တိမ်တိုက်ထိုးတက်တောင်ထွတ်၏ ထိပ်သို့ တက်ရောက်ပြီးကြပြီ။

အဖွဲ့လိုက်လှုပ်ရှားမှုများတွင် ရှားရှားပါးပါးသာ ပါဝင်သော ကျန်းပေရန်အတွက် တောင်တက်ခရီးက သူ့နည်းသူ့ဟန်ဖြင့် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်ဖွယ်ဖြစ်၏။

'ဘယ်ကမ္ဘာမှာပဲဖြစ်ဖြစ် တစ်ယောက်တည်း နေထိုင်ခြင်းက အမြဲတမ်း အသက်သာဆုံးရွေးချယ်မှုပဲ'

သူက စိတ်ထဲမှ သက်ပြင်းချရင်း တိတ်တဆိတ် နီလာနှလုံးခန်းမ၏ တန်းစီထဲသို့ ပြန်လည် ဝင်ရောက်လိုက်သည်။

ခန်းမသခင်အမျိုးမျိုး၏ ဆူပူကြိမ်းမောင်းသံများကြားတွင် ခန်းမ နှစ်ဆယ့်လေးခုမှ တပည့်များက အတိတ်ကဂိုဏ်းချုပ်များကို ဂူသွင်းထားရာ စိတ်နှလုံးပြန်ခန်းမဆောင်ရှေ့တွင် တန်းစီလိုက်ကြသည်။

"တောင်"

ခန်းမဆောင်အတွင်းမှ ခေါင်းလောင်းသံထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် မီးခိုးရောင်ရင့် ပိုးထည်ဝတ်ရုံနှင့် တိမ်တိုက်ပုံစံများပါသော သက်လတ်ပိုင်းအရွယ်လူတစ်ဦး ထွက်လာသည်။

"အမွှေးတိုင် သခင်ချင်ကို နှုတ်ဆက်ပါတယ်"

ခန်းမသခင်များ စောင့်ရှောက်သူများနှင့် တပည့်များအားလုံးက တစ်သံတည်း အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။

လူအုပ်ကြီးကို ခေါင်းညိတ်ပြရင်း ချင်ယွမ်က သူ၏လက်ရှည်ကို ဝှေ့ယမ်းပြီး စိတ်နှလုံးပြန် ခန်းမဆောင်ကို မျက်နှာမူကာ ကြေညာသည်။

"ဦးညွှတ်"

ထိုစကားကိုကြားရသောအခါ ခန်းမသခင်များနှင့် တပည့်များအားလုံးက ဒူးထောက်ပြီး ခန်းမဆောင်ဘက်သို့ သုံးကြိမ်တိုင်တိုင် ဦးညွှတ်လိုက်ကြသည်။

"ခန်းမဆောင်ထဲသို့ဝင်"

အခမ်းအနားပြီးဆုံးသည်နှင့် နှစ်ဆယ့်လေးခန်းမမှ တပည့်များက စိတ်နှလုံးပြန်ခန်းမဆောင်ထဲသို့ စနစ်တကျ ဝင်ရောက်သွားကြသည်။

စိတ်နှလုံးပြန်ဂိုဏ်း၏ အထင်ကရအဆောက်အအုံဖြစ်သည့်အလျောက် စိတ်နှလုံးပြန်ခန်းမဆောင်ကို ခမ်းနားထည်ဝါစွာ တည်ဆောက်ထားသည်။

အလျား ၅၆ မီတာ အနံ ၃၄ မီတာနှင့် အမြင့် ၂၆ မီတာရှိပြီး စတုရန်းမီတာနှစ်ထောင်နီးပါး ကျယ်ဝန်းရာ လူရာပေါင်းများစွာကို ဆံ့နိုင်သည်။

ခန်းမဆောင်အတွင်းတွင် ပုံစံအမျိုးမျိုးရှိသော ကြေးနီအိုးကြီးဆယ့်ခြောက်လုံးက သားရဲကိုးကောင်ဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားသော ရွှေရောင်ပလ္လင်တစ်ခုကို ဝန်းရံထားသည်။

ပလ္လင်၏ဘေးတစ်ဖက်တစ်ချက်စီတွင် ရုပ်တုလေးခုရှိသည် ခရုပတ်ခွံငါး သားရဲဖြူ အမွေးတောင်ပါ ကြိုးကြာငှက်နှင့် ရေချီလင်တို့ဖြစ်ကြ၏။

ခရုပတ်ခွံငါးက ဂိုဏ်း၏တည်ငြိမ်မှုကို ကိုယ်စားပြုသည် သားရဲဖြူက မင်္ဂလာရှိသော သားရဲဖြစ်သည်။ အမွေးတောင်ပါကြိုးကြာငှက်က ရည်မှန်းချက်ကြီးမားခြင်းကို ကိုယ်စားပြုပြီး ရေချီလင်က အမွေဆက်ခံခြင်းကို ဆိုလိုသည်။

ထိုရုပ်တုလေးခုပတ်လည်တွင် ကြီးမားသောတိုင်ကိုးတိုင် ရပ်တည်နေပြီး တစ်ခုချင်းစီတွင် ရှေးဟောင်းဒဏ္ဍာရီလာ သားရဲကိုးမျိုးကို ရှုပ်ထွေးစွာ ထွင်းထုထားရာ မြင်ရသူတိုင်းကို ကြည်ညိုလေးစားစိတ်များ ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

လွန်ခဲ့သောငါးနှစ်က စိတ်နှလုံးပြန်ဂိုဏ်းသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့ရာ ကျန်းပေရန်က သူ၏အစပြု အခမ်းအနားအတွင်း ဤခန်းမဆောင်သို့ တစ်ကြိမ်သာ လာရောက်ခဲ့ဖူးသည်။

ထိုအချိန်က ခမ်းနားသောခန်းမဆောင်၏ စည်းစိမ်ကြွယ်ဝမှုက သူ့ကို စကားမဲ့သွားစေခဲ့သည်။

ယခုအခါ အချိန်အတော်ကြာပြီးမှ ပြန်ရောက်လာသည့်တိုင် သူက ထိုလွှမ်းမိုးသော ခမ်းနားမှုခံစားချက်ကို ခံစားနေရဆဲပင်။

ခန်းမ နှစ်ဆယ့်လေးခုမှ တပည့်များ ရွှေပလ္လင်ရှေ့တွင် တန်းစီပြီးသောအခါ အမွှေးတိုင်သခင်ချင်ယွမ်က အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် ခေါ်လိုက်သည်။

"ဂိုဏ်းချုပ်ကို ကြိုဆိုကြ"

ခန်းမသခင်များနှင့် တပည့်များအားလုံးက ချက်ချင်းပင် ခေါင်းငုံ့ပြီး လက်သီးဆုပ်အရိုအသေပြုကာ တစ်သံတည်း အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။

"ဂိုဏ်းချုပ်ကို ကြိုဆိုပါတယ်"

သူတို့ပြန်မော့ကြည့်သောအခါ အပြာစိမ်းရင့်ရောင် ပိုးထည်မြွေနဂါးဝတ်ရုံ ဝတ်ဆင်ထားသော သက်လတ်ပိုင်းအရွယ်လူတစ်ဦးက အပေါ်မှ ဆင်းသက်လာပြီး ရွှေပလ္လင်ရှေ့တွင် ရပ်တန့်လိုက်သည်။

သူကား အခြားသူမဟုတ် စိတ်နှလုံးပြန်ဂိုဏ်း၏ ခေါင်းဆောင် လူယင်လုံပင်တည်း။

"ဂိုဏ်းချုပ်ကို နှုတ်ဆက်ပါတယ်"

ခန်းမဆောင်ထဲမှ လူတိုင်းက တစ်သံတည်း အော်ဟစ်ကြသည်။

"ဟားဟားဟား အလွန်ကောင်းတယ် ဒီနေ့ ငါတို့စိတ်နှလုံးပြန်ဂိုဏ်းရဲ့ အကောင်းဆုံးတပည့်တွေက တစ်မိုးအောက်မှာ စုဝေးကြတယ် ငါအလွန်ကျေနပ်တယ်"

ထိုသို့ပြောပြီး လူယင်လုံက ရွှေပလ္လင်ပေါ်တွင် နေရာယူလိုက်သည်။

စုဝေးနေသော တပည့်များကို သူ၏အကြည့်ဖြင့် ဝေ့ကြည့်ပြီးနောက် သူက အပြုံးဖြင့် ဆက်ပြောသည်။

"ယခုနှစ်မှာ ငါတို့စိတ်နှလုံးပြန်ဂိုဏ်းက ထူးချွန်တဲ့တပည့်တစ်ယောက် ထုတ်ပေးနိုင်ခဲ့တယ် ဆယ့်ကိုးနှစ်အရွယ်သာရှိသေးတဲ့ အနက်ရောင်သခင်အဆင့်ကို ရောက်ရှိခဲ့တဲ့တစ်ယောက်ပဲ တကယ်ပဲ သူက ငါတို့ဂိုဏ်းက အနှစ်သုံးဆယ်အတွင်း မြင်တွေ့ခဲ့ရတဲ့ အထူးချွန်ဆုံးပါရမီရှင်ပဲ"

လူယင်လုံ စကားဆုံးသည်နှင့် မျက်လုံးအားလုံးက ဝူချင်းစစ်ထံသို့ လှည့်သွားကြသည်။

ဝူချင်းစစ်က ဂျေဘီ ခရိုင်သိုင်းပြိုင်ပွဲတွင် အောင်ပွဲခံခဲ့ကတည်းက သူ၏ကျော်ကြားမှုက ဂိုဏ်းတစ်လျှောက်လုံး ပျံ့နှံ့သွားခဲ့သည်။

ယခုအခါ ဆယ့်ကိုးနှစ်အရွယ်မှာပင် အနက်ရောင်သခင်အဆင့်သို့ အဆင့်တက်သွားခဲ့ရာ တပည့်များစွာ အနက်ရောင်ကျင့်ကြံသူ ပဉ္စမအဆင့်တွင် ပိတ်မိနေဆဲဖြစ်သော အသက်အရွယ်တွင် သူက မရေမတွက်နိုင်သော ပါးစပ်များကို တုန်လှုပ်မှုဖြင့် အဟောင်းသားဖြစ်သွားစေသည်။

"ဝူချင်းစစ် ရှေ့ထွက်ခဲ့"

ဂိုဏ်းချုပ်က သူ၏နာမည်ကို ခေါ်သည်ကိုကြားရသောအခါ ဝူချင်းစစ်က ချက်ချင်းရှေ့ထွက်ပြီး တုံ့ပြန်သည်။

"တပည့် ရှိပါတယ်"

"လျှို့ဝှက်လမင်းဂိုဏ်းသို့ ခရီးစဉ်အတွက် ငါမင်းကို တပည့်အားလုံး၏ ခေါင်းဆောင်အဖြစ် ခန့်အပ်ပြီး မြပြာရောင် သံမဏိ၏ အခွင့်အာဏာကို ကိုင်စွဲစေမယ် ဒီခရီးစဉ်အတွင်းမှာ တပည့်အားလုံးက မင်းရဲ့အမိန့်အောက်မှာ ရှိရမယ်"

"တပည့် ဒီတာဝန်ကို လက်ခံပါတယ်"

ဝူချင်းစစ်က သူ၏အသင်းခေါင်းဆောင်အဖြစ် ခန့်အပ်ခံရခြင်းအကြောင်းကို ကြိုတင်သိရှိပြီးဖြစ်၏။ ဒါက ယဉ်ကျေးမှုအရ ပြုလုပ်ခြင်းသာဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် သူက အံ့ဩခြင်း သို့မဟုတ် စိတ်လှုပ်ရှားခြင်း မပြခဲ့ပေ။

ဝူချင်းစစ် အရိုအသေပြုပြီးသောအခါ ချင်ယွမ်က ခရမ်းရွှေရောင် အမိန့်ပြားတစ်ခုကို ကိုင်ဆောင်လျက် ချဉ်းကပ်လာသည်။

"ဝူချင်းစစ် လက်ခံ"

"ဟုတ်ကဲ့"

ဝူချင်းစစ်က လေးစားစွာဖြင့် သူ၏လက်နှစ်ဖက်ကို ဆန့်တန်းပြီး မြပြာရောင်သံမဏိအမိန့်ပြားကို လက်ခံလိုက်သည်။

စိတ်နှလုံးပြန်ဂိုဏ်းအတွင်းတွင် အဆင့်အတန်းမှာ အောက်ပါအတိုင်းဖြစ်သည် သံတံဆိပ်အထက်တွင် ပန်းသရဖူရှိပြီး ပန်းသရဖူအထက်တွင် မြပြာရောင်သံမဏိရှိသည်။ တပည့်တစ်ဦး ရရှိနိုင်သော အမြင့်ဆုံးအဆင့်ပင်တည်း။

သမိုင်းအရ ထိုရာထူးသည် ကြီးမားသောဂုဏ်သတင်းနှင့် ကြောက်မက်ဖွယ်အစွမ်းအစ နှစ်မျိုးလုံး လိုအပ်သည်။

ဝူချင်းစစ်က ထူးခြားသော ပါရမီကို ပိုင်ဆိုင်သော်လည်း သူ၏လက်ရှိကျော်ကြားမှုနှင့် စွမ်းအားမှာ အထွတ်အထိပ်သို့ မရောက်သေးသောကြောင့် ထိုခန့်အပ်မှုမှာ ယာယီသာဖြစ်သည်။

သို့သော် ယာယီခန့်အပ်မှုပင်လျှင် ဂိုဏ်းချုပ်က သူ့အပေါ်ထားသော မျှော်လင့်ချက်ကြီးမားကြောင်းကို ဆိုလိုသည်။

ဝူချင်းစစ် မြပြာရောင်သံမဏိတိုကင်ကို လက်ခံစဉ်မှာပင် ကျန်းပေရန်က ပတ်ဝန်းကျင်မှ တပည့်များ၏ မျက်နှာအမူအရာများကို သူ၏ဝိညာဉ်အာရုံဖြင့် တိတ်တဆိတ် စစ်ဆေးနေသည်။

အမျိုးသမီးတပည့်အများစုက ဝူချင်းစစ်ကို လေးစားစွာကြည့်ကြပြီး အမျိုးသားတပည့်အနည်းငယ်က သူ့ကို လေးစားမှုနှင့် မနာလိုမှုဖြင့် ကြည့်ကြသည်။

သို့သော်လည်း များစွာသောသူတို့က မကျေနပ်မှုနှင့် မနာလိုမှုကို ပို၍ပင် ဖော်ပြကြသည်။

ထိုစိတ်ခံစားချက်များက သူတို့၏မျက်နှာများပေါ်တွင် ခေတ္တမျှသာ ဖြတ်သန်းသွားသော်လည်း ကျန်းပေရန်က ၎င်းတို့ကိုပြသသော တပည့်တိုင်းကို စေ့စေ့စပ်စပ် မှတ်သားလိုက်သည်။

"အရိုအသေပြု"

ဝူချင်းစစ်က မြပြာရောင်သံမဏိတိုကင်ကို လက်ထဲတွင်ကိုင်လျက် စုဝေးနေသောတပည့်များကို မျက်နှာမူလှည့်လိုက်သောအခါ အမွှေးတိုင်သခင်ချင်က လူအုပ်ကြီးကို ခေါ်လိုက်သည်။

"မြပြာရောင်သံမဏိကို ဦးညွှတ်ကြ"

လူတိုင်းက သူ့ကိုအရိုအသေပြုနေစဉ် ဝူချင်းစစ်က သူ၏အကိုကြီး၏ အကြည့်ကိုရှောင်ရှားရန် လှည့်ထွက်သွားလိုစိတ်ကို မနည်းထိန်းချုပ်ထားရသည်။

စိတ်လှုပ်ရှားမှုနှင့် စိတ်ပိုင်းဖြတ်မှု ရောနှောလျက် သူက တုံ့ပြန်သည်။

"ဒီတာဝန်ကို လက်ခံပြီးဖြစ်သောကြောင့် ချင်းစစ်က ဒီခရီးစဉ်မှာ ညီကိုများနှင့် ညီမငယ်များ အားလုံး၏ ဘေးကင်းလုံခြုံမှုကို သေချာစေရန် အားကုန်မစိုက်ထုတ်ဘဲ မနေဟု သစ္စာပြုပါတယ်"

"ပြီးတော့"

ချင်ယွမ်က အပြုံးဖြင့် တိုက်တွန်းသည်။

ဝူချင်းစစ်က ချက်ချင်းနားလည်သွားပြီး ခိုင်မာစွာ ကြေညာသည်။

"ကျွန်တော် ဂိုဏ်းချုပ်၏ မျှော်လင့်ချက်များကို ပျက်ကွက်စေမည်မဟုတ်ပါ ဒီလူငယ်သူရဲကောင်း ပြိုင်ပွဲတွင် အောင်ပွဲကို ဆွတ်ခူးပါမည်"

"ပြောတာ ကောင်းတယ်"

လူယင်လုံက ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောပြီး သူ၏ခြေထောက်ပေါ်ထရပ်ရင်း လက်ခုပ်တီးသည်။

"ဒီမှာရှိတဲ့ တပည့်တိုင်း သူတို့ရဲ့တာဝန်ကို မှတ်မိကြလိမ့်မယ်လို့ ငါမျှော်လင့်တယ် ငါတို့ လျှို့ဝှက်လမင်းဂိုဏ်းကို သွားရောက်လည်ပတ်တာက ဒုတိယဦးစားပေးပဲ ငါတို့ရဲ့အဓိကပန်းတိုင်က ပြိုင်ပွဲမှာ အောင်ပွဲဆွတ်ခူးဖို့ပဲ ငါတို့ စိတ်နှလုံးပြန်ဂိုဏ်းရဲ့ တပည့်တွေကို လျှို့ဝှက်လမင်းဂိုဏ်းက အထင်သေးတာကို ခွင့်မပြုရဘူး နားလည်ကြလား"

"တပည့်များ နာခံပါတယ်"

လူအုပ်ကြီးက တစ်သံတည်း ပြောကြသည်။

"အရမ်း ကောင်းတယ် ဒါမှငါမြင်ချင်တဲ့ စိတ်ဓာတ်ပဲ ထွက်ခွာကြစို့"

'ဟူး……. ဂိုဏ်းချုပ်ရဲ့ ပြိုင်ဆိုင်လိုစိတ်က အရင်လိုပဲ အားကောင်းနေတုန်းပဲ'

ကျန်းပေရန်က လူယင်လုံတွင် နှိမ့်ချမှုသဘောတရားမရှိကြောင်း အချိန်အတော်ကြာကတည်းက သိထားသည်။

လူအများစုက နှုတ်ဖြင့်ပြောဆိုသည့်အခါတွင်ပင် "ချစ်ကြည်ရေး ပထမ ပြိုင်ဆိုင်မှု ဒုတိယ" ကဲ့သို့သော စကားများကို ပြောကြလိမ့်မည်။

သို့သော် လူယင်လုံက ထိုသို့သောစိတ်ခံစားချက်များကို ဟန်ဆောင်မှုဟု ယူဆသည်။ ပြိုင်ပွဲတစ်ခုဖြစ်လျှင် သူတို့က အားကုန်သုံးသင့်သည်။

ချစ်ကြည်ရေးကိစ္စများက သူတို့အောင်ပွဲခံပြီးမှ စောင့်ဆိုင်းနိုင်သည်။

စိတ်နှလုံးပြန်ခန်းမဆောင်မှ ထွက်ခွာရင်း ဂိုဏ်းချုပ်နှင့် ခန်းမသခင်များနှင့် စောင့်ရှောက်သူအမျိုးမျိုးက တောင်အောက်သို့ အရင်ဆင်းသွားကြပြီး နောက်ဆုံးတွင် တပည့်များကို အသက်ရှူချောင်ခွင့် ပေးလိုက်သည်။

ခမ်းနားသောခန်းမဆောင်အတွင်းမှ လေထုက အသက်ရှူကျပ်စေခဲ့သည်။

ခေတ္တမျှ အပန်းဖြေပြီးနောက် တပည့်များကလည်း တောင်အောက်သို့ ဆင်းလာကြသည်။

ရယ်ရှင်းချိုင်က ပတ်ပတ်လည် ဝေ့ကြည့်ပြီး မကြာမီ ဆင်းသက်ရန် ပြင်ဆင်နေသော ကျန်းပေရန်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

သူမက သူ့နောက်သို့ လိုက်ရန်ပြင်ဆင်နေစဉ်မှာပင် သူမ၏ကျောရိုးထဲသို့ ရုတ်တရက် အအေးဓာတ်တစ်ခု စီးဝင်သွားပြီး သူမ၏ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး ကြက်သီးမွေးညင်းများ ထောင်ထလာသည်။

"ဂလု"

တံတွေးတစ်ချက်မျိုချရင်း ရယ်ရှင်းချိုင်က တုန်ရီစွာဖြင့် သူမ၏နောက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

ထိုနေရာတွင် လင်ယုယန်က သူမကို လုံးဝ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အမူအရာဖြင့် စိုက်ကြည့်နေပြီး သူမ၏အပြုံးက လူတစ်ယောက်ကို တစ်ကိုယ်လုံး ဝါးမျိုရန် အသင့်ဖြစ်နေသည့် အလား လောဘကြီးနေသည်။

အော်ဟစ်လုနီးပါးဖြစ်သွားသော ရယ်ရှင်းချိုင်က သူမ၏ခေါင်းကို နောက်ပြန်လှည့်လိုက်ပြီး ချွေးစက်များက သူမ၏နဖူးပေါ်မှ မိုးစက်များကဲ့သို့ စီးကျလာသည်။

'အဲ့ဒါဘယ်သူလဲ လင် အမလင် မဖြစ်နိုင်ဘူး အမလင်က အမြဲတမ်း အရမ်းညင်သာတာပဲ ငါ စိတ်ထင်ယောင်ထင်မှား ဖြစ်တာနေမှာပါ ဟုတ်တယ် ငါ့ရဲ့စိတ်ကူးသက်သက်ပဲ'

သူမက နောက်တစ်ကြိမ် လှည့်ကြည့်သောအခါ သူမက လင်ယုယန်ကို အမျိုးသမီးတပည့်တစ်အုပ်နှင့် စကားစမြည်ပြောရင်း ရယ်မောလျက် တောင်အောက်သို့ ဆင်းသွားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည် သူမ၏အမူအရာက ပုံမှန်အတိုင်းပင် နွေးထွေးပြီး ကြင်နာသည် ညင်သာသောအစ်မကြီးတစ်ဦး၏ ပုံရိပ် စစ်စစ်ပင်။

"ညီမလေး ရယ်"

ရယ်ရှင်းချိုင်က သူမမြင်ခဲ့သောအရာက တကယ်ဟုတ်မဟုတ် စဉ်းစားနေစဉ်မှာပင် အသံတစ်သံက သူမဘေးတွင် ရုတ်တရက် ပြောလိုက်သည်။

ထိတ်လန့်သွားသော သူမက အော်ဟစ်ပြီး နောက်သို့ယိုင်လဲသွားသည်။

"ညီမလေးရယ် ဘာဖြစ်တာလဲ"

အကိုကြီး လင်က စိုးရိမ်စွာ မေးလိုက်သည်။

သူမ၏စိတ်ကို ပြန်လည်စုစည်းရင်း ရယ်ရှင်းချိုင်က သူမ၏ရင်ဘတ်ကို ပုတ်ပြီး အပြုံးတုဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး ကျွန်မခူကောင်တစ်ကောင်တွေ့လိုက်လို့ လန့်သွားတာ"

"အာ….. ပိုးကောင်"

အကိုကြီးလင်က ချက်ချင်းပင် သူမ၏ရှေ့တွင် ကာကွယ်ရပ်လိုက်သည်။

"စိတ်မပူနဲ့ နောက်တစ်ကောင်တွေ့ရင် အကိုကြီးက မင်းအတွက် သတ်ပေးမယ်"

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အကိုကြီးလင် ရှင်မရှိရင် ကျွန်မဘာလုပ်ရမှန်းတောင် မသိတော့ဘူး"

"ဟီးဟီး ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး ဒီမှာ ငါရှေ့ကလျှောက်မယ် ငါ့နောက်ကလိုက်ခဲ့"

"ဟုတ်ကဲ့"

သူမက အကိုကြီးလင်နောက်သို့ တောင်အောက်သို့ လိုက်ပါသွားသော်လည်း အစောပိုင်းက ကြက်သီးထဖွယ်ပုံရိပ်က သူမ၏စိတ်ထဲတွင် ဆက်လက်ပြန်လည်ပေါ်ပေါက်နေသည်။

'စိတ်ထင်ယောင်ထင်မှားလား စိတ်ထင်ယောင်ထင်မှားဖြစ်ရမယ်'